Bart2005 schreef op zondag 27 december 2020 @ 19:24:
[...]
Zo te lezen ben jij het prototype van de doodsbange VVD'er. Jij redeneert vanuit het principe dat er op jouw best dure levensstijl best wat valt te besparen. Dat de bulk van de mensheid niet dezelfde keuze heeft wordt niet gezien. Het is m.i. dat zeer egoïstische redeneren vanuit het eigen wereldbeeld en situatie zonder echt om je heen te kijken. Het is vooral geboren vanuit de angst om iets kwijt te raken van wat je hebt en recht op denkt te hebben.
In jouw reactie zitten echt alle elementen die dit bevestigen.
Nee, dat ben ik zeker niet.
Ik ben ook niet van het idee 'dan had je maar beter je best moeten doen' of 'iedereen kan bereiken wat hij/zij wil'.
Maar dat wil niet zeggen dat er niet zoiets bestaat als eigen verantwoordelijkheid. En mensen die op een of andere manier die eigen verantwoordelijkheid niet kunnen nemen zoals verslaafden, verstandelijk of lichamelijk beperkten, daklozen, vluchtelingen, die moet je helpen daar waar kan. Maar we moeten een beetje kappen met de halve wereld in de slachtofferrol te duwen. Want dat zie ik om me heen gebeuren.
Ben zelf actief geweest bij de voedselbank. Een groot deel van de mensen daar hoorde er niet thuis. Dat moet ik toelichten: Ze waren wel degelijk arm, maar dat had zo'n divers spectrum aan oorzaken, dat een deel van die mensen helemaal niet geholpen was met een voedselpakket elke week. Ze kwamen daardoor niet uit de sores, maar gleden steeds verder weg.
Een deel van hen hoorde bijvoorbeeld tot de groep document-analfbeten. Alles waar ze recht op hadden of konden aanvragen, deden ze niet omdat ze niet door de papieren heen kwamen.
Een ander deel was zo gewend aan hulp dat ze helemaal lamgeslagen waren. Ze verwachten vanalles en nog wat van de samenleving. En kregen dat vaak ook. Wasmachine stuk... hoppa nieuwe wasmachine. Fiets stuk... niet repareren maar bij de gemeente een nieuwe vragen.
Een ander deel kon gewoonweg niet met geld omgaan. Ze hadden de grootste flatscreens ever, Xbox, een papegaai en 2 katten. Maar geen geld voor schoolreisje voor de kids. Dat het een met het ander te maken had, zagen ze gewoonweg niet.
Ik heb met een deel van deze mensen om tafel gezeten om ze te helpen. Bij sommigen lukte dat, bij anderen niet.
Maar wat me opviel was dat juist ook bij de hulpverleners er steeds gezegd werd: "Ach, ze zijn zo zielig." En daar hield het mee op. Ze vroegen niets terug aan de mensen die ze hielpen. Ze probeerden nooit eens te achterhalen wat er achter die armoede zat. En hoe je deze mensen dan wellicht op een andere manier zou kunnen helpen; een manier die hout snijdt en die deze mensen weer actief deel zou laten uitmaken van de samenleving.
Dat bedoel ik met een curling-samenleving: We willen alle problemen wegpoetsen zodat iedereen ongeschonden de eindstreep haalt. Maar dat is een illusie, en je voedt de burgers niet op tot volwassen, actieve, verantwoordelijke burgers.
Je loopt ook het risico dat je - zoals je verwende kinderen hebt - je ook verwende burgers krijgt.
Burgers die menen dat de overheid alles voor hen moet oplossen.
Met betrekking tot de huizenmarkt: Ja, de overheid moet omstandigheden scheppen zodat iedereen zo goed mogelijk kan wonen. Maar er zitten grenzen aan wat 'goed wonen' is. In mijn ogen schuift de grens van datgene waar 'je recht op hebt' steeds verder op.
[
Voor 3% gewijzigd door
Rzaan op 28-12-2020 13:51
. Reden: Wat 'lucht' toegevoegd. ]