Om te beginnen bepaalt de gebruikte chemie welke cel-spanning er gebruikt wordt. Kijk naar de batterijen die we vroeger allemaal gebruikten. Ooit was er 1,5 volt en 9 volt. Toen kwamen er de platte-batterijen met 4,5 volt. Dat was intern gewoon een serie van 3 keer 1,5 volt. In de auto-start-accu techniek met lood-zuur-cellen weet ik van 6 volt (oude auto's), 12 volt en 24 volt (vrachtwagens). Kijk je naar die accu-s dan zie je dat die 3, 6 of 12 cellen hebben die in serie staan. Ervaring vertelt dat als je met een hogere spanning wilt werken met de cellen in serie dat de hele serie afhankelijk is van de kwaliteit van elke cel. In detail is 1 cel daar 2 volt.pjotter1965 schreef op woensdag 30 september 2026 @ 21:15:
Is er een goede reden waarom sommige fabrikanten nog steeds met 12,8 V celtechniek werken ? ( bv Indevolt )
Mijn inziens lijkt een batterij met 48V celtechniek toch een betere keuze.( bv Zendure )
De batterij kan dan werken met een lagere stroomsterkte, wat resulteert minder warmteverlies = betere efficiency / hogere RTE
Toch kom ik nog batterijen tegen met 12,8 V celtechniek. Wat is het grote voordeel ? Gaat dit alleen om een lagere kostprijs ?
Vertaal je dat naar de cel-spanning van de thuis-accu's, dan vraag ik mij af of die 48 volt echt 1 cel is of eigenlijk een paar cellen in serie. Toegegeven, ik weet niet wat de natuurlijke cel-spanning van de accu's in de thuisbatterijen is.
Voor de energie techniek van de omvormers maakt het wel uit met welke spanning en welke stroom ze werken. De techniek daar kan zijn geoptimaliseerd op 12 volt of op 48 volt. En elk heeft daar voordelen en nadelen. Hogere spanning betekend lagere stromen. En de stroom bepaalt hoe makkelijk het te schakelen is. Verschillende types elektronica kan goed met hogere of lagere spanningen overweg.