Devke schreef op zaterdag 27 december 2025 @ 22:55:
[...]
Is dit niet hetzelfde als printerpapier op de zaak meenemen en dan niet voor de zaak gebruiken maar voor werkstukken van de kids? Ik weet het we werken veel digitaal maar denk dat de boodschap wel duidelijk is. Offff de zaak moet van jezelf zijn. Offfff je werkgever stuurt je de kosten van het laden op de zaak.
Waarom zou dat hetzelfde zijn? In het voorbeeld dat je aanhaalt heeft het printerpapier een lage of zelfs negatieve waarde.
We hebben een technisch probleem (netcongestie) en een technische oplossing (mobiele batterij in de vorm van een auto).
Mijn werkgever krijgt een misschien habbekrats voor zijn zonnestroom of moet daar zelfs voor betalen. Net zoals een particulier. Ik wil daar (afhankelijk van de prijs) best voor betalen of zelfs ontvangen wanneer ik de auto op de zaak oplaad. Als de prijs van de werkgever niet goed is, laad ik elders.
In de nieuwe Energiewet zou energie delen mogelijk gemaakt moeten worden. Maar dit is een voorbeeld hoe regelgeving steeds achter de feiten aanhobbelt.
Nogmaals, we hebben een technische oplossing voor een technisch probleem. Maar nu dat er belaste en onbelaste kWh samenkomen in 1 accu hebben we ineens een ethisch probleem? Of zelfs een fiscaal probleem? Meer zon en wind zouden energie toch goedkoper maken?
Of moet er ergens, voor iemand, toch een verdienmodel achter zitten? Moet de Belastingdienst nu ineens 700 IT’ers extra in dienst nemen om dit allemaal mogelijk te maken? Eerst natuurlijk een studie door dure consultants die een glimmend rapport schrijven voor de onderste la.
Elektrisch rijden lijkt nu al hopeloos complex met allerlei apps, passen, abonnementen etc. Daar dan nog een administratieve laag bovenop zetten lukt me niet verstandig, of houden we het simpel?