Auredium schreef op woensdag 10 januari 2024 @ 11:12:
[...]
Wat wij ons echter moeten realiseren is dat wij in een nieuwe koude oorlog zitten waarbij een groep landen gezamenlijk het economische block van het westen aanvalt in een poging zelf de handelsroutes in handen te krijgen.
- De oorlog in Oekraïne door Rusland.
- De onrust in Transnistrië door Rusland.
- De onrust in Georgië door Rusland.
- De oorlog in Palestina door Hamas (een proxy van Iran)
- De aanvallen van Houti's op de internationale vaarroutes. (dit is een proxy van Iran en Rusland)
- Verschillende handelspacten en embargo's.
Ik vermoed dat NAVO dit ook nauwlettend in de gaten houd. Nu meer dan ooit is het belangrijk dat de EU bewijst dat het zijn eigen mannetje kan staan in de EU en support doet doorpakken voor Oekraïne.
Ook ik verwacht dat de NAVO dit nauwlettend volgt. Je rijtje geeft een goed beeld dat we met een veelkoppige draak te maken hebben. De NAVO organisatie kan echter niet anders dan te vertrekken vanuit haar eigenbelang. Zouden we dat eng definiëren langs de grenzen van de NAVO lidstaten, dan heeft Oekraïne een issue. Maar dat is gelukkig niet het geval.
De NATO lidstaten zijn goed in staat te vertalen hoe de machtsverhouding verschuift als de Russische overheid haar eigenlijke plannen, herstel van de vroegere Sovjet Unie, verder zou uitvoeren. Met deze plannen is de Russische, door de FSB gemodelleerde, overheid sinds de val van de muur mee bezig. Georgië, Transnistrië en Oekraïne zijn in de ogen van deze Russische overheid maar de eerste akkoorden. Dit moeten de NAVO en haar lidstaten voor ogen houden, daar ligt ook het NAVO eigenbelang.
Dit Russische plan gaat jammerlijk fout. Ten eerste zijn haar manipulaties van de afgelopen 30 jaar op straat komen te liggen. Je rijtje kan je als de uitwendige vertakkingen van die manipulaties beschouwen. Ten aanzien van Rusland moeten we aan je rijtje de beïnvloeding van de Oost Europese landen nog meenemen, denk aan Hongarije, maar ook het gezwoeg van Estland, Letland en Litouwen, Moldavië, Roemenië, Balkan. Verder moeten we Afrika niet vergeten, In aardig wat Midden Afrikaanse landen vindt nation building op z'n Russisch plaats. Installeer een bewind en verkrijg de invloed over de resources. Kolonialisme. In eerste instantie was dit werkterrein van Wagner, maar inmiddels van de Russische overheid zelf.
Dat de Russen zich steeds verder vastdraaien maakt dit nog geen gelopen race. Wij bieden Rusland nog geen definitieve tegenstander. Hierin zie ik twee aspecten:
- Rusland moet militair geen uitweg zien
- Het westen moet alle manipulaties van Rusland onderzocht hebben en geneutraliseerd.
Het eerste punt zie ik als onze uitdaging. Formuleer met NAVO, VS en EU een zodanig ongedeeld/onverdeeld antwoord op de Russische dreiging dat het de strijd van Rusland op termijn futiel maakt. Ons overwicht moet dan zodanig worden dat, is hier al eerder gezegd, dat Rusland inziet dat voortzetten geen zin heeft. Heel essentieel is dat we hierin eensgezind zijn. Iedere hoop op verdeeldheid moet verdwenen zijn.
Met die laatste zin komen we op het tweede punt. Nog steeds wordt de EU, en misschien ook VS, UK en Turkije ondergraven door de Russische netwerken die nog niet onttakelt
kunnen zijn. Waarom ik dat laatste denk is omdat de complexiteit van deze netwerken groot is en ik verwacht dat het jaren zal kosten om ze met onze maatschappelijke instrumenten te neutraliseren. Dit tweede punt is het anker dat we achter ons aansleuren. We hebben er mee te maken, en zijn nog wel even bezig deze invloeden van ons af te schudden. De verwevenheid (heb de Duitse industrie horen noemen) is groot geweest en nog groot.
In deze post tracht ik te formuleren wat er gedaan moet worden. En dat is veel tegelijk. Op dit moment zie ik de NAVO als de beste organisatie om de supervisie over die activiteiten te hebben. Dat EU en VS als sidekick kunnen fungeren is daarbij heel mooi. De coördinatie moet bij de NAVO liggen, al was het alleen maar omdat de VS nog te belangrijk is. EU kan het nog niet alleen. Vaststellen dat er veel gedaan moet worden is niet negatief, zelfs niet in dit late stadium. We kunnen namelijk ook vaststellen dat er veel gebeurt en is gebeurd. Ten aanzien van de EU is er de afgelopen paar jaar meer gebeurd dan in de decennia daarvoor. Het is volstrekt onlogisch dat dit nu zou stoppen. Die ontwikkeling stopt nu denk ik niet meer, al wil dat niet zeggen dat het niet zonder schokgolven zal gaan.
We moeten ons niet rijk rekenen, maar ook Rusland heeft haar handicaps. We moeten geloven dat haar wapenproductie weer op stoom komt. Maar waarom dan die de recent geproduceerde raketten meteen gebruiken? En waarom zijn dan die Noord-Koreaanse raketten direct nodig? De productie moeten we nog gaan meemaken, maar wat we nu vooral zien is dat voorraden op lijken te zijn. Dit is iets wat Rusland beslist niet wil uitstralen als het dat ook maar enigszins zou kunnen voorkomen. Ook kunnen we altijd flink mopperen over de moeizame besluitvorming in de EU, VS en NAVO, door al die verschillende belangen. Wat je in je post mooi doet is benadrukken dat het pact rond Rusland (Noord-Korea, Iran, China, losse supporters in Afrika en Zuid-Amerika) allen hun eigen agenda's hebben. En zeker de agenda's van China, Noord-Korea, Iran en Rusland zelf lopen in heel wat extremere mate uiteen dan dat dit het geval is bij de Westerse coalitie. Bovendien zijn het alle totalitaire staten die een aan paranoia grenzend wantrouwen jegens elkaar hebben. Dit is zeker het geval tussen Rusland en Iran. Niet een erg solide basis voor samenwerking.
Misschien geven deze handicaps ons nog wat lucht, achteroverleunen kunnen we niet, Over de statement van Scholz ben ik gemengd, dat zal gisteren wel te merken zijn geweest. Tuurlijk heeft hij gelijk. Liever dan de statement en het erop volgende vacuüm had ik gezien dat hij aan de kar ging trekken. Had een soort coalitie of the willing gevormd (bijvoorbeeld Duitsland, Nederland, Frankrijk, Zweden, UK) en zoek wat actiever de confrontatie met de andere staten op. We zijn wel in het stadium terecht gekomen dat het mag schuren.
Tot slot, van deze te lange post, de media is een belangrijke sidekick in de veranderingen waar in ieder geval EU voor staat. Volkskrant pakt haar rol goed en mobiliseert haar lezers. Hopelijk pakken andere media die rol ook. Overheden zijn volgend aan opinie. Volkskrant had gisteren een analyse over de toespraak van Scholz. Een goed stuk. Ik sluit af met enkele paragrafen hieruit:
Een ‘Big Bazooka’ voor de Europese en Oekraïense veiligheid is nog nergens te bekennen
VolkskrantDe klemmende vraag nu is: kunnen de democratische landen van Europa hun krachten verenigen en de productie van cruciale wapensystemen en munitie alsnog op een hoger plan brengen? En zo ja, zal dat op tijd zijn? In theorie kan het. De Europese Unie reageerde met een ‘big bazooka’ op de eurocrisis, bewerkstelligde een grootse Green Deal voor de verduurzaming van de Unie en richtte een coronahulpfonds op van 750 miljard euro.
De zorg:
Maar een ‘big bazooka’ voor de Oekraïense en Europese veiligheid is nog in geen velden of wegen te bekennen. En of die er komt, blijft ook na Scholz’ uitspraken ongewis. Terwijl de Russische productie op stoom komt, ook van de raketten waarmee het land Oekraïne treft, kampen Europeanen met lege voorraadkamers en op sommige plekken interne tegenstand tegen verdere hulp aan Oekraïne.
Maar er gebeurt ook een hoop:
Hoewel Europese democratieën achterlopen bij het autocratisch bestuurde Rusland, is er wel degelijk sprake van een ommekeer. Het begrip Zeitenwende is niet alleen op Duitsland van toepassing. Het geldt trouwens ook voor de EU, waar nu zo veel wissels zijn omgezet dat je een Scrabblebord kunt vullen met afkortingen van nieuwe defensie-initiatieven.
Waar blijft die productie dan?
Maar als zo veel schakels zijn omgezet, waarom komt die productie dan zo langzaam van de grond? Het bekendste voorbeeld is de vorig jaar in maart aangekondigde EU-ambitie om binnen een jaar 1 miljoen 155mm-artilleriegranaten voor Oekraïne te produceren. De teller staat nu op minder dan de helft daarvan.
‘Het kost tijd’, zegt Johansson over die mislukte ambitie. ‘Saab maakt zelf 84mm-granaten en gebruikt tot op zekere hoogte hetzelfde ecosysteem van kleine leveranciers. En dan loop je tegen knelpunten aan als het gaat om ruwe materialen en explosieven.’ Niettemin is de productie van 84mm-granaten bij Saab al verdubbeld, en zit er nog een verdubbeling in de pijplijn voor het komende jaar.
Maar de lange termijn strategie?
‘Over vijf jaar zal Oekraïne onze steun ook nog nodig hebben’, zei Commandant der Strijdkrachten generaal Onno Eichelsheim onlangs op een defensiebeurs in Rotterdam. Hij noemde de verdubbeling van Europese productiecapaciteit de komende vier jaar noodzakelijk. ‘Als we niet versnellen, gaat het ten koste van onze veiligheid.’
Eichelsheim ziet de noodzaak van een Europese oorlogseconomie. ‘Het moet zoveel mogelijk op Europees grondgebied gebeuren, want die strategische autonomie hebben we nodig. Als je heel veel moet produceren, moet dat zo dicht mogelijk bij het gevecht zijn en dat is toch in Europa.’
Hoe verhoudt de Europese politiek zich daar tegenover?
In verschillende Europese landen wordt hard gewerkt aan uitbreiding van de productiecapaciteit van onder meer munitie. En onlangs bereikten een aantal Europese landen, waaronder Nederland, met het Amerikaanse Raytheon een akkoord over de productie, in Europa, van duizend Patriot-raketten. Precies de raketten waaraan Oekraïne nu behoefte heeft.
Maar al deze initiatieven kosten tijd. Het probleem zit hem in schaal, middelen, versplintering en – nog steeds – gebrek aan politieke wil om van Europese defensieproductie een groot project te maken. Dat kan alleen als politici als Scholz zich vierkant achter zo’n project scharen – wat tot dusver niet is gebeurd. Wel wordt de Duitse weigering langeafstandsraketten aan Oekraïne te leveren aan de bondskanselier toegeschreven.
Dus hoe moet Oekraïne overleven tot de Europese productie op stoom komt? Dat kan niet zonder Amerikanen, zegt Saab-directeur Johansson. ‘Op de korte en middellange termijn blijven de Amerikanen heel erg belangrijk. Er gebeurt veel in Europa, maar niet genoeg om het alleen af te kunnen. We hebben de VS hierbij nodig.’
En dit missen we dus nog, en dit heeft Scholtz, Macron of whoever nog niet laten zien. Er is eensgezindheid, samenhang en coördinatie nodig, alle belangen ondergeschikt aan een gemeenschappelijke effort. Even wat hulde voor de Volkskrant om die discussie in ieder geval in Nederland een trap te geven.
[
Voor 101% gewijzigd door
teacup op 11-01-2024 06:03
]