Vanuit het aanwezige denken is het echter volstrekt logisch. Jij bent superieur, jij bent de baas, jij hebt het recht en de noodzaak om je te voeden met het werk van anderen. Ben je vriendelijk, dan zet je geen druk en bevestig je je superioriteit niet, en zeker niet je positie. Dus ben je vijandig, dan zet je anderen naar de hand met continu triggeren.phicoh schreef op maandag 31 maart 2025 @ 14:25:
[...]
Het is ook met die strategie niet logisch om de EU tot vijand te maken.
I know, het is een ... opmerkelijke .. mentaliteit. Maar dit is de basis van het Might Makes Right denken wat altijd weer het spook is bij cycli van autoritarisme.
We hebben dit in het Europese ook zelf gehad. Heel lang zelfs. Systemisch geïntegreerd. Dat denken is wat in het Europese aan de basis lag van zowel de cycli van elkaar de schedel in slaan (juist wanneer je elkaars grootste handelspartner was, kritiek punt) als de cycli van ontworstelen daaraan (vanuit het puin, maar ook in termen van scholen van denken).
Hier zit het antwoord ook op de vraag van waarom die stringente focus op het Europese. Wij zijn niet enkel het enige echt uit te wringen voedingssysteem, wij zijn ook verraders vanuit onze geschiedenis en het ontworstelen aan wat voor de actoren van autoritarisme het enig mogelijke denken is. Plus, wij zijn ook de enige echte bedreiging van potentieel, en alles van concepten van verdragen, regels, convenanten, onderhandeling en zo voorts en zo verder herinnert hen er aan dat alles waar we voor staan een existentiële bedreiging is voor hun bestaan.
Nu liepen de Fransen al geruime tijd voor in het proces van bewustwording t.a.v. de verschuiving in de VS, maar het was de afgelopen weken opmerkelijk dat juist de Britten het snelst wakker werden ten aanzien van dit onderliggende conflict van denken en wereldbeeld. Veel analisten hadden juist verwacht dat vanuit de post-Brexit verlamming plus de Britse verzuchting van imperialisme en kolonialisme de Britten het traagst zouden zijn.
Toch bleek anders. Men gaf zelfs ruimte aan actoren van inlichtingen en command economics om positie te nemen en verhaal te geven in media. Ergens is dit verklaarbaar, want die focus op het Europese is - zoals Thiel dat al jarenlang roept, een Vance duidelijk genoeg gemaakt heeft, en de architecten van project 2025 al een decennium of meer geleden in hun boeken gepubliceerd hebben - er die geënt is op kolonialisme, maar veel verder gaat dan puur dat. Als er iets is wat de Britten kennen, dan is het wel kolonialisme, dat ze het dus herkend hebben en het geen prettig vooruitzicht vinden, dat is dan wel verklaarbaar.
Het is vanuit ons traditionele denken, en vanuit onze traditionele kaders van diplomatie en internationale betrekking iets wat best moeilijk ligt. Het conformeert immers niet aan de aanwezige mondiale rechtsorde, het conformeert zeker niet aan de grondvesten van het Europese Experiment, het conformeert absoluut niet aan ordinair meetbare vereisten van stabiliteit, en het confronteert ons ook op zowel bewuste als onbewuste niveaus met ons eigen verleden.
Dat laat wel enige blinde vlekken ontstaan / liggen.
Het proces van aanpassing daarbij is niet eenvoudig, niet in het minst omdat we ook nog eens ontzettend veel last hebben van mythos. Moderne mythologie van de VS. Het baken van vrijheid, het bastion van democratie, de grootste economie ter wereld, het land van rechtvaardigheid en potentieel waar eenieder alles uit zich zelf kan halen wat hij of zij wil.
Versus de meetbare realiteit van de VS, de ontwikkelingen en agenda's van de afgelopen veertig jaar, en het hier blind zijn voor die realiteit al die tijd lang.
Blinde vlekken, plus fasen van rouw, en een flinke detox.
Voor de aanwezige strategie in de VS vanuit die vectoren die achter een Trump zitten dan wel er gebruik van maken is al dat eenvoudige berekening waar men al jaren en jaren op studeert, waar men - zo blijkt eindelijk steeds meer in berichtgeving - ook brede structuren en investeringen voor beïnvloeding bij heeft, en toepast. In hun zero sum denken is er enkel het affirmeren van superioriteit en het onderuit halen van "de ander". Het is een zero sum mindset wat zelfversterkend is in proces en effect. Het is helaas echter ook een netwerkfenomeen wat slim genoeg is om te beseffen dat hun hefboom die van ons gedrag is, daarom dat er zoveel focus ligt op het beperken van onze bandbreedte bij analyse van ontwikkelingen (flood the zone, ruis, chaos, stuiteren, jo-jo diplomatie e.d.) hand in hand met bully & bullshit politics als zowel masker en gereedschap.
Men weet dat men afhankelijk is van het vermogen tot beïnvloeden van ons gedrag. Daarom die focus op stressors hier, daarom die focus op gedrag hier. Dus zowel het vijandsbeeld als het paaien. Een primitieve toepassing van de stok en de wortel. Om te voorkomen dat wij beseffen dat wij het buffet zijn.
Van narratieven als wat men in Polen geprobeerd heeft om te zaaien (forceren van Europa om "op eigen benen te staan") tot toepassingen van subversie (de religieuze netwerken die overal extreem en radicaal financieren) helemaal door tot het spel van chaotic actor (bijvoorbeeld Vance) en dan weer de establishment actor (Rubio) - terwijl hun strategische agenda volledig geworteld is in hyperparasitisme en het daglicht van een mondiale rechtsorde niet kan verdragen.
Ik besef dat dit veel is om over na te denken, het minst slechte bij die verkenning om te doen is de verkenning van wereldbeeld en denken vanuit analyse van de actoren en entiteiten die vorm geven daaraan. Dus niet zozeer de verbinders, de brokers, de fixers of zelfs maar de chaotic actors, maar de plekken en personen waar men de narratieven doet samenstellen die over de tijd heen condities en gereedschappen voor strategie geschapen hebben.
Daar weten we best veel van. Soms met bijzondere diepgang bij verkenning van een specifiek cluster, zoals bijvoorbeeld het werk van Nancy McLean, soms heel breed en essentieel zoals bij het werk van een Emile Torres en Big Tech / Tech Bro narratieven, soms ook minder, en soms weten we alles maar kijken we weg omdat het botweg te gestoord voor woorden is (The Family, Council for National Policy, AEI, ga zo door).
De crux is dat hen om ons gedrag gaat. Maar we kunnen dat pas zelf echt beheersen als we weten van welke richting bij gedrag al dat gestoorde afhankelijk van is. Dat wil helaas ook zeggen dat we moeten nadenken over wat volstrekt ridicuul lijkt - op het eerste oog.
Een Europa als vijandsbeeld voor de VS? Ridicuul, toch? Onlogisch. Surrealistisch. Maar vanuit denken en wereldbeeld daar net zo volstrekt logisch als vanuit de toolboxen die men hanteert.
Bij dat door bully & bullshit politics afgedekte model van hegemonic superiority + force application heeft men al een decennium een model van classificaties. In het huidige kabinet van Trump zitten figuren op posities die al geruime tijd geleden dat genormaliseerd hebben in de draaiboeken. De client state codes. Kleurcodes. Baskets of use cases. En juist diegene die het meeste laat voeden is degene die - vanuit hun mentaliteit - aldus het hardst wordt uitgeknepen.
[ Voor 3% gewijzigd door Virtuozzo op 31-03-2025 15:10 ]
Populisme: de weigering van complexiteit en de poging om simplistische antwoorden te formuleren op ingewikkelde vraagstukken middels gebruik van elke mogelijke prikkel van gedrag - i.p.v. moeite te doen voor gezonde participatie.
/f/image/hvZEaNBTt8yrOuYJMRzEKWQa.png?f=fotoalbum_large)
:strip_exif()/f/image/RCzzlIHRbbOnOlhtiRye4gGc.jpg?f=fotoalbum_large)