Financiële onafhankelijkheid - Deel 3

[capellio]

Yoicaa schreef op vrijdag 4 mei 2018 @ 15:55:
|@Shapeshifter Heel herkenbaar!!

@capellio Je kinderen zijn nog redelijk jong en op die leeftijden vond ik ook niet dat ze veel geld kosten zeker niet als je kinderbijslag en KDV-toeslag meereken.

Echter als ze eenmaal op de basisschool zitten krijg je zwemles (~EUR 400 per kind p.j), verenigingen (EUR 100-150 per kind per vereniging). Gaan ze op pianoles tel dan nog ~EUR 600 p.j. neer. Los zijn het niet de meest schokkende bedragen, maar bij elkaar tikt het wel aan

De oudste zit op de basisschool (alleen eigen bijdrage € 42,50 p/j), en ze zit op zwemles (toegegeven, dat kost wat). En, met kinderen krijg je van de belastingdienst ook nog combinatiekorting.

Kinderbijslag + combinatiekorting = € 804,20 + € 500 (+/- afhankelijk van inkomen, zal iets meer zijn) = minimaal € 1304,20 wat je per jaar extra hebt voor het eerste kind van deze leeftijd.

edit:

Even nagekeken en die combinatiekorting levert ongeveer het dubbele op van wat ik hierboven schets.

Kleding wordt efficiënt ingekocht (uitverkoop) of doorgeschoven. Luiers ook altijd in de aanbieding (50%). Qua voedingsmiddelen is het nu zo dat de pannen leeg zijn i.p.v. dat er een deel bij het afval verdwijnt, misschien iets duurder uit per maand maar zal geen tientallen euro's zijn. Wel heb ik gemerkt dat GWL wat hoger is met kinderen maar daar staat dan weer tegenover dat we met kinderen minder vaak uit eten gaan

Geld opleveren zal het wel niet doen maar om nou te zeggen dat het kapitalen kost......nee.

Moet ik er ook weer bij zeggen dat wij in de gelukkige situatie zijn dat we geen KDV nodig hebben. 1x per week gaat de jongste naar opa-en-oma en de rest van de dagen kunnen mijn vriendin en ik alles opvangen (wellicht toch alles in harmonie ). Als KDV erbij komt kan ik me voorstellen dat het plaatje anders wordt.

[ Voor 3% gewijzigd door capellio op 04-05-2018 16:23 ]

[Shapeshifter]

ybos schreef op vrijdag 4 mei 2018 @ 14:06:
[...]

We gaan nu wel erg afwijken, hup, maak maar een nieuw topic aan: "Waar haalt iedereen z'n tijd vandaan?"

Oh, dat topic is er al: Hoelaat ben je ongeveer thuis na werk en wat doe je meestal?

Is echt hilarisch, korte samenvatting: scholier begint aan het grote mensenleven en komt erachter dat er 's avonds geen tijd meer is om leuke dingen te doen. Daarna pagina's vol met hoe mensen hun dag indelen, best interessant.

capellio schreef op vrijdag 4 mei 2018 @ 14:52:
Ik schrik een beetje van de gedachten van anderen. Ik zou nooit zonder mijn kinderen (1,5 en 4,5 jaar) of mijn vriendin willen. Wellicht komt het omdat ik makkelijke kinderen heb, gaan op tijd naar bed en slapen 12 uur aan 1 stuk door.

Toegegeven, ik weet ook wel dat ik zo veel meer zou overhouden (tijd en geld) als ik alleen zou zijn maar dat weegt niet op tegen het plezier en de ontspanning die ik haal uit het gezin (waar doe je het anders voor?). Qua tijd is het gewoon zo dat je rekening met de kinderen moet houden (eten/slapen/etc.) maar dat wordt, naar mate ze ouder worden, ook steeds minder en/of makkelijker.

Mijn weg naar F(M)O houdt ook rekening met het gezin, deposito's die eindigen als de kinderen in de studiefase komen en de hypotheek is dan ook zo goed als afbetaald. Gewoon om te zorgen dat klappers rond die periode geen enkel probleem zijn (er is op geanticipeerd).

Vooralsnog heb ik niet het idee dat m'n kinderen super duur zijn en dat het ten kosten gaat van mijn FO-doelstellingen, ze zijn onderdeel van en hebben eerder gezorgd voor een versnelling. Wellicht is mijn gezin in goede harmonie.

Ik denk met enige regelmaat dat ik het niet erg zou vinden om geen kinderen te hebben. Ik zweef nu een beetje op de "het is me om het even lijn", af en toe levert het plezier op, grootste gedeelte van de tijd is het een last. Dat is een verbetering ten opzichte van een jaar en eerder terug, toen was het "moet ik niet gewoon in de auto stappen en met de noorderzon verdwijnen", alleen maar puinruimen de hele tijd en er helemaal niets voor terug krijgen. Ik hoop dat deze stijgende lijn doorzet Prijs jezelf gelukkig met "normale" kinderen, geloof me, een disfunctioneel kind is een ramp. Niet alleen kun je er eigenlijk niets aan doen, je zit er nog eens aan vast ook, er is geen alternatief. In ons geval dus 2 van de 3 die niet lekker meewerken.

En waar ik het anders voor doe? Zelfactualisering, uitstijgen boven de meute, wat maken van mijzelf, iets betekenen in deze wereld. Iedereen kan kinderen krijgen (als je lijf het doet stopt niemand je), maar echt iets bijdragen aan de maatschappij is een stuk lastiger. Als ik eenmaal FO ben hoop ik wat meer op dat vlak te kunnen doen.

Oh, en het is een double whammy. Als je kinderen stuk zijn kosten ze ook nog eens meer geld (ziekenhuisbezoeken, soms weken achter elkaar, extra medicijnen, hulpmiddelen, reiskosten, etc.).

[Sissors]

Shapeshifter schreef op vrijdag 4 mei 2018 @ 18:48:
[...]

Oh, dat topic is er al: Hoelaat ben je ongeveer thuis na werk en wat doe je meestal?

Is echt hilarisch, korte samenvatting: scholier begint aan het grote mensenleven en komt erachter dat er 's avonds geen tijd meer is om leuke dingen te doen. Daarna pagina's vol met hoe mensen hun dag indelen, best interessant.

Tbh met dat schema van hem zou ik binnen 2 weken overspannen zijn. Ik zit toch al tijdje in grote mensenleven, en ik heb echt tijd zat 's avonds. Als je kinderen hebt wordt het ander verhaal natuurlijk, maar die reistijden moet ik echt niet aan denken.

[tomtom901]

Members only:

Alleen zichtbaar voor ingelogde gebruikers. Inloggen

[poehee]

tomtom901 schreef op zaterdag 5 mei 2018 @ 17:09:
***members only***

Winst veilig stellen betekent handelen en een idee hebben dat je de markt kan timen (niemand gaat winst nemen als de verwachting is dat aandelen verder stijgen).
Niemand kan stelselmatig de markt timen. Niemand kan jou hierin een goed advies geven (het kan namelijk twee, afgezien van eeuwig zijwaarts, kanten op. En dat herhalend).

Of aandelen hoog staan is altijd in relatie tot het verleden. Over een jaar staan ze misschien twee keer zo hoog (of laag).
In de regel is het zo: hoe minder je handelt, hoe hoger het rendement.

[oscar82]

Members only:

Alleen zichtbaar voor ingelogde gebruikers. Inloggen

[TucanoItaly]

@tomtom901

Members only:

Alleen zichtbaar voor ingelogde gebruikers. Inloggen

Timing the market is een vies woord, maar het kan ook onderdeel zijn van je strategie. Zolang het maar van tevoren vast ligt wat je gaat doen. Dus niet gaan timen op basis van fingerspitzen-gefuhl, yin-yang of je aura die uit het lood hangt.

Overigens is het picken van een select aantal aandelen de laatste tijd niet erg in de mode, het is index beleggen dat de klok slaat. Naast the usual suspects hoorde ik laatst van Eddy Elfenbein. Die pickt 20 stocks en update die lijst 1x per jaar. Dat doet hij met zodanig succes dat hij er een ETF van heeft gemaakt:
https://www.businessinsid...ased-on-his-picks-2016-9/

[ Voor 39% gewijzigd door TucanoItaly op 05-05-2018 23:14 ]

[Wozmro]

tomtom901 schreef op zaterdag 5 mei 2018 @ 17:09:
***members only***

Zou je kunnen doen. Als je nog andere beleggingen hebt dan zou je mogelijk wat kunnen balanceren zodat de verhoudigen weer wat kloppen.

Ik heb voor de hobby 8 individuele aandelen. Redelijk divers: 5 holdings, nutsbedrijf, vastgoed, chemie. Allemaal hebben ze een redelijk en stabiel/stijgend dividend. Bedoeling is om in allemaal een redelijk bedrag op te bouwen zodat als er 1 eens positief doorschiet dat het de moeite waard is om een deel te verkopen. Een deel verkopen om dan eens 100€ winst te hebben is ook de moeite niet.

Aan de andere kant heb ik ook een drietal brede etf's, die doen het momenteel beter dan mijn selectie (Maar de dividend periode moet er nog aan komen)

[Verwijderd]

Wozmro schreef op zaterdag 5 mei 2018 @ 21:56:
Aan de andere kant heb ik ook een drietal brede etf's, die doen het momenteel beter dan mijn selectie (Maar de dividend periode moet er nog aan komen)

Dividend is leuk, maar gaat 1 op 1 van de koers af hoor

[Wozmro]

Sommige betalen ook in extra aandelen met korting

En 1 van de aandelen stond op de ex-dividend-dag hoger dan de dag er voor.

[reteppd]

Ik vind het echt schokkend om te lezen hoe sommigen over hun relatie praten.
Dat kinderen meer kosten dan ze (financieel) opbrengen, snap ik. Dat dat voor sommigen een overweging is, snap ik ook. Maar om over je partner te praten als een financiële uitgave... Dat gaat echt ver!

Nou heb ik misschien makkelijk praten, omdat mijn vrouw een goed inkomen heeft. Maar ook als ze werkeloos thuis zou zitten, is ze van zo'n meerwaarde voor mij. Ik kan me niet voorstellen dat je zegt dat het negatief is voor je.

[Raolte]

TucanoItaly schreef op zaterdag 5 mei 2018 @ 21:51:


Timing the market is een vies woord

Overigens is het picken van een select aantal aandelen de laatste tijd niet erg in de mode, het is index beleggen dat de klok slaat. Naast the usual suspects hoorde ik laatst van Eddy Elfenbein. Die pickt 20 stocks en update die lijst 1x per jaar. Dat doet hij met zodanig succes dat hij er een ETF van heeft gemaakt:
https://www.businessinsid...ased-on-his-picks-2016-9/

En de kosten zijn 0,75 %.

Wel mooi om te zien dat hij mijn werkgever in zijn topholdings lijst heeft staan.Die er mede voor gaat zorgen dat ik een FO gaat worden.

[ Voor 17% gewijzigd door Raolte op 06-05-2018 08:41 ]

[Shapeshifter]

reteppd schreef op zaterdag 5 mei 2018 @ 23:50:
Ik vind het echt schokkend om te lezen hoe sommigen over hun relatie praten.
Dat kinderen meer kosten dan ze (financieel) opbrengen, snap ik. Dat dat voor sommigen een overweging is, snap ik ook. Maar om over je partner te praten als een financiële uitgave... Dat gaat echt ver!

Nou heb ik misschien makkelijk praten, omdat mijn vrouw een goed inkomen heeft. Maar ook als ze werkeloos thuis zou zitten, is ze van zo'n meerwaarde voor mij. Ik kan me niet voorstellen dat je zegt dat het negatief is voor je.

Haha, schokkend, echt? Ergens verbaast het me een beetje dat er mensen van onze generatie (begin 30 gok ik?) nog geschokt kunnen zijn over dingen, maar ok. Wat vind je er precies zo schokkend aan? Afgaande op gemiddelden ga ik even aannemen dat je zo'n 5 jaar of minder getrouwd bent, ook ben je waarschijnlijk zo rond eind 20, begin 30 getrouwd right? Als dat zo is, met alle respect, maar dan kom je er pas net bij kijken. Mensen veranderen, je prioriteiten veranderen, je vervalt in patronen. Hier is een plaatje uit Thinking, Fast and Slow van Daniel Kahneman:



Zo rond je bruiloft is het leuk, daarna wordt het snel minder totdat het netto minder leuk is dan het daarvoor was. Hier zal best een hoop confounding in zitten, maar dat maakt voor dit geval even niet uit. Mijn punt is, gemiddeld zouden er een hoop mensen ontevreden moeten zijn over hun relatie. En wat ga je doen als je ontevreden bent? Dan ga je om je heen kijken, het gras is altijd groener aan de overkant right? Dan ga je rationaliseren: "tja, het kost ook wel veel geld als de ander thuis zit, wat had ik allemaal nog meer kunnen doen met mijn leven / geld". Is het echt zo moeilijk je voor te stellen dat er legio van dit soort scenario's zijn?

Ik ga meteen toegeven dat ik in een niet representatieve fase zit in mijn leven / relatie. Bijna 10 jaar getrouwd, dus ruim voorbij de honeymoon periode, 3 kinderen in de meest veeleisende fase (hoop ik) van hun leven. Op het werk druk om carriere te maken. Mijn partner en ik hebben praktisch gezien geen tijd voor elkaar. Ik schrijf dit met een kind op schoot. We hebben deze week welgeteld een half uur met elkaar kunnen zitten en het 10 minuten kunnen hebben over de uitdagingen die ik ervaar op mijn werk bijvoorbeeld. Was dat fijn, absoluut! Maar zou jij 80% van je inkomen daarvoor inruilen? Welk verstandelijk gezond persoon zou dan niet bij zichzelf te rade gaan op zo'n moment. Vervolgens relativeer je en kijk je naar de toekomst, maar dat je het je afvraagt is toch niet zo heel schokkend?

En ja, ik sta er misschien wat pragmatischer in dan de meesten. Voor mij moet een relatie minstens zoveel opleveren als ik erin stop, anders is het zonde van mijn tijd / geld / energie. Ik heb maar een leven (tenzij cryo een vlucht neemt), dus wil ik dat wel zo effectief als mogelijk inzetten. Then again, ik ga niet claimen dat FO voor mij belangrijker is dan mijn relatie op dit punt. Ik denk dat ik best heftige compromissen maak in onze relatie, maar vooralsnog heb ik er hoop op dat het zich gaat terugbetalen in de toekomst.

PS Ik heb het echt wel even pittig gehad met dat ik het overgrote meerendeel van het geld binnenbracht en mijn partner het meerendeel van het geld uitgaf, dat voelde gewoon alsof ik gebruikt werd. Met kinderen wordt het nog ingewikkelder, want in principe ben je gewoon sociaal gegijzeld, je kan geen kant op. Het is niet een project dat je in de ijskast kunt zetten, scheiden is ook onbetaalbaar. Wat mij geholpen heeft is mijzelf eraan herinneren dat we beiden op onze manier bij proberen te dragen aan het gezamenlijke doel om ons gezin zoveel mogelijk te laten bloeien. Ik door te werken, zij door meer thuis te zijn. Verder hielp het me om haar mentaal te "betalen" voor haar tijd. De bijwerking daarvan was dat het dan heel eenvoudig is om te vergelijken wat je partner kost en wat een schoonma(a)k(st)er / nanny / vertier bij elkaar kost. Ik denk niet dat dit per se slecht is. Relaties zijn behoorlijk veranderd over de laatste decennia. Natuurlijk is het streven dat twee partners ongeveer even veel inbrengen, maar dat is volgens mij nog niet helemaal de realiteit. Mijn indruk is dat het voor vrouwen gemiddeld beter is geworden en voor mannen gemiddeld slechter, toch zit er nog wel een delta tussen. Ik denk eerlijk dat ik met de kennis van nu een andere keuze zou maken dan ik 10 jaar geleden zou hebben gemaakt. Als ik 10 jaar geleden niet getrouwd was, was ik nu FO geweest. Ik denk niet dat ik me nogmaals zo zou binden aan een persoon. Then again, ik weet niet hoe het is om vrijgezel te zijn, plus denk ik er waarschijnlijk weer anders over als de kinderen wat ouder zijn. Het leven is ook maar een serie momentopnamen en niemand heeft alle wijsheid in pacht volgens mij... De meesten van ons doen ook maar wat. Hoeveel mensen hebben nu echt een plan...

[Joris748]

Shapeshifter schreef op zondag 6 mei 2018 @ 10:27:
[...]

Haha, schokkend, echt? Ergens verbaast het me een beetje dat er mensen van onze generatie (begin 30 gok ik?) nog geschokt kunnen zijn over dingen, maar ok. Wat vind je er precies zo schokkend aan? Afgaande op gemiddelden ga ik even aannemen dat je zo'n 5 jaar of minder getrouwd bent, ook ben je waarschijnlijk zo rond eind 20, begin 30 getrouwd right? Als dat zo is, met alle respect, maar dan kom je er pas net bij kijken. Mensen veranderen, je prioriteiten veranderen, je vervalt in patronen. Hier is een plaatje uit Thinking, Fast and Slow van Daniel Kahneman:

[afbeelding]

Zo rond je bruiloft is het leuk, daarna wordt het snel minder totdat het netto minder leuk is dan het daarvoor was. Hier zal best een hoop confounding in zitten, maar dat maakt voor dit geval even niet uit. Mijn punt is, gemiddeld zouden er een hoop mensen ontevreden moeten zijn over hun relatie. En wat ga je doen als je ontevreden bent? Dan ga je om je heen kijken, het gras is altijd groener aan de overkant right? Dan ga je rationaliseren: "tja, het kost ook wel veel geld als de ander thuis zit, wat had ik allemaal nog meer kunnen doen met mijn leven / geld". Is het echt zo moeilijk je voor te stellen dat er legio van dit soort scenario's zijn?

Ik ga meteen toegeven dat ik in een niet representatieve fase zit in mijn leven / relatie. Bijna 10 jaar getrouwd, dus ruim voorbij de honeymoon periode, 3 kinderen in de meest veeleisende fase (hoop ik) van hun leven. Op het werk druk om carriere te maken. Mijn partner en ik hebben praktisch gezien geen tijd voor elkaar. Ik schrijf dit met een kind op schoot. We hebben deze week welgeteld een half uur met elkaar kunnen zitten en het 10 minuten kunnen hebben over de uitdagingen die ik ervaar op mijn werk bijvoorbeeld. Was dat fijn, absoluut! Maar zou jij 80% van je inkomen daarvoor inruilen? Welk verstandelijk gezond persoon zou dan niet bij zichzelf te rade gaan op zo'n moment. Vervolgens relativeer je en kijk je naar de toekomst, maar dat je het je afvraagt is toch niet zo heel schokkend?

En ja, ik sta er misschien wat pragmatischer in dan de meesten. Voor mij moet een relatie minstens zoveel opleveren als ik erin stop, anders is het zonde van mijn tijd / geld / energie. Ik heb maar een leven (tenzij cryo een vlucht neemt), dus wil ik dat wel zo effectief als mogelijk inzetten. Then again, ik ga niet claimen dat FO voor mij belangrijker is dan mijn relatie op dit punt. Ik denk dat ik best heftige compromissen maak in onze relatie, maar vooralsnog heb ik er hoop op dat het zich gaat terugbetalen in de toekomst.

PS Ik heb het echt wel even pittig gehad met dat ik het overgrote meerendeel van het geld binnenbracht en mijn partner het meerendeel van het geld uitgaf, dat voelde gewoon alsof ik gebruikt werd. Met kinderen wordt het nog ingewikkelder, want in principe ben je gewoon sociaal gegijzeld, je kan geen kant op. Het is niet een project dat je in de ijskast kunt zetten, scheiden is ook onbetaalbaar. Wat mij geholpen heeft is mijzelf eraan herinneren dat we beiden op onze manier bij proberen te dragen aan het gezamenlijke doel om ons gezin zoveel mogelijk te laten bloeien. Ik door te werken, zij door meer thuis te zijn. Verder hielp het me om haar mentaal te "betalen" voor haar tijd. De bijwerking daarvan was dat het dan heel eenvoudig is om te vergelijken wat je partner kost en wat een schoonma(a)k(st)er / nanny / vertier bij elkaar kost. Ik denk niet dat dit per se slecht is. Relaties zijn behoorlijk veranderd over de laatste decennia. Natuurlijk is het streven dat twee partners ongeveer even veel inbrengen, maar dat is volgens mij nog niet helemaal de realiteit. Mijn indruk is dat het voor vrouwen gemiddeld beter is geworden en voor mannen gemiddeld slechter, toch zit er nog wel een delta tussen. Ik denk eerlijk dat ik met de kennis van nu een andere keuze zou maken dan ik 10 jaar geleden zou hebben gemaakt. Als ik 10 jaar geleden niet getrouwd was, was ik nu FO geweest. Ik denk niet dat ik me nogmaals zo zou binden aan een persoon. Then again, ik weet niet hoe het is om vrijgezel te zijn, plus denk ik er waarschijnlijk weer anders over als de kinderen wat ouder zijn. Het leven is ook maar een serie momentopnamen en niemand heeft alle wijsheid in pacht volgens mij... De meesten van ons doen ook maar wat. Hoeveel mensen hebben nu echt een plan...

Je komt op mij over als iemand die niet gelukkig is. Ga 110% voor je huwelijk en je gezin ... kun of wil je dat niet, ga dan scheiden. Stop met klagen en zorg er voor dat je weer gelukkig wordt.

[tinzarian]

Verwijderd schreef op zaterdag 5 mei 2018 @ 22:11:
[...]

Dividend is leuk, maar gaat 1 op 1 van de koers af hoor

Vergelijk de AEX eens met de AEX GR, dan zie je goed hoe "leuk" dividend is.

[Verwijderd]

tinzarian schreef op zondag 6 mei 2018 @ 11:37:
[...]


Vergelijk de AEX eens met de AEX GR, dan zie je goed hoe "leuk" dividend is.

Uiteraard, maar een AEX die geen dividend uitkeert zou net zo hoog staan als de herbeleggingsindex
Dividend is 'leuk', maar niet echt anders dan een paar % van de aandelen verkopen. Als een bedrijf €1 mld aan dividend uitkeert, is het €1 mld minder waard.

Als een fonds na dividend hoger staat dan de dag ervoor, zou het zonder dividend-uitkering nóg hoger hebben gestaan.

[Zwelgje]

Joris748 schreef op zondag 6 mei 2018 @ 11:31:
[...]

Je komt op mij over als iemand die niet gelukkig is. Ga 110% voor je huwelijk en je gezin ... kun of wil je dat niet, ga dan scheiden. Stop met klagen en zorg er voor dat je weer gelukkig wordt.

het is iemand die 'overal de prijs wel van weet maar nergens echt de waarde van' lekker alles wegrationaliseren en doorberekenen. niet alles in het leven valt met een rekensom te berekenen.

goed.. back on topic, het gaat over FO, niet over menselijke relaties

[capellio]

Shapeshifter schreef op zondag 6 mei 2018 @ 10:27:
[...]

Haha, schokkend, echt? Ergens verbaast het me een beetje dat er mensen van onze generatie (begin 30 gok ik?) nog geschokt kunnen zijn over dingen, maar ok. Wat vind je er precies zo schokkend aan? Afgaande op gemiddelden ga ik even aannemen dat je zo'n 5 jaar of minder getrouwd bent, ook ben je waarschijnlijk zo rond eind 20, begin 30 getrouwd right? Als dat zo is, met alle respect, maar dan kom je er pas net bij kijken. Mensen veranderen, je prioriteiten veranderen, je vervalt in patronen.

...............

Bullsh**, hier 19+ jaar samen, ik kan me niet vinden in die statistiek. Aan de andere kant daar zijn het ook statistieken voor. Ook zijn wij niet getrouwd, misschien is dat de key

[finsdefis]

Lijkt me eerder een persoonlijke keuze, trouwen. En dus niet iets wat een rol speelt in dat verhaaltje over gelukkig zijn als oorzaak of gevolg, tenzij je je door peer pressure/maatschappelijke verwachtingen laat leiden, maar dat doen er maar weinig in dit topic, hoop ik. Hetzelfde zie je bij de geboorte van kinderen, tropenjaren, sommigen zelfs spijt hebben van kinderen, etc.

Ik weet ook niet hoe het onderzocht is en het is vooral een plaatje dat ik ter harte zou nemen als ik erg vatbaar zou zijn voor zaken als de 'roze bril' en carpe diem-gedachtegang (negatief gezien: waan van de dag/korte termijndenken). Nog los van de kanttekening dat de rol van trouwen tegenwoordig echt wel anders is in de maatschappij.

Zo ben ik inmiddels 9 jaar samen met mijn partner en gaat een bruiloft er echt niet voor zorgen dat we straks zo'n piek meemaken. Natuurlijk N=2 enzo, maar ik denk dat het plausibel is om aan te nemen dat de betekenis (m.n. in Nederland) van trouwen tegenwoordig voor velen veranderd is en dat dat een statistisch significant effect zal hebben als zo'n onderzoek opnieuw zou worden uitgevoerd.

Overigens zijn wij in feite ook al praktisch getrouwd (partnerschap, puur voor het huis) en ook bewust in gemeenschap van goederen. Alles vanaf het begin afgebroken (studieschuld), meegemaakt (studeren, tergende zoektocht naar fijn werk) en weer op aan het bouwen (aflossen, beleggen, buffer, FO, etc.).

Ik vind het voor mij persoonlijk dan ook echt noodzakelijk om op één lijn te zitten met mijn partner op gebied van het FO-streven, omdat dat onderdeel is van hoe wij onze gezamenlijke toekomst zien. Misschien ook kip/ei-verhaal, want we kunnen ook niet anders dan een gezamenlijke (financiële) visie hebben in gemeenschap van goederen

[ Voor 4% gewijzigd door finsdefis op 06-05-2018 13:08 ]

[Shapeshifter]

Joris748 schreef op zondag 6 mei 2018 @ 11:31:
[...]

Je komt op mij over als iemand die niet gelukkig is. Ga 110% voor je huwelijk en je gezin ... kun of wil je dat niet, ga dan scheiden. Stop met klagen en zorg er voor dat je weer gelukkig wordt.

Ik zou mijzelf op het moment niet gigantisch gelukkig noemen nee en daar klaag ik inderdaad wel een beetje over. Aan de andere kant is gelukkig worden niet per se mijn doel in het leven (maar dan wordt het wel echt helemaal gigantisch off topic). Waar ik nu wel mee worstel is dat een hoop dingen buiten mijn invloed liggen, het is een stuk makkelijker gezegd dan gedaan om "even ervoor te gaan". Ik kan er voor gaan wat ik wil, dat zorgt er niet voor dat mijn kinderen opeens magisch geen problemen meer hebben of dat mijn werkgever opeens nieuwe kansen voor me gaat creëren. Ik ben daarentegen wel begonnen met solliciteren, dat is namelijk iets waar ik _wel_ invloed op heb.

Edit: trouwens, ik dacht dat ik zwart-wit was, maar ga volledig voor je gezin of ga scheiden is zelfs voor mij een brug te ver. Overigens komt mijn ongeluk, denk ik, vooral voort uit de realisatie dat ik idealen uit mijn jeugd waarschijnlijk niet meer ga kunnen realiseren. Wellicht heb ik mijn gezin daarin een beetje als scapegoat gebruikt, maar toch ben ik er heilig van overtuigd dat mijn leven compleet anders geweest zou zijn zonder gezin. Dan kun je het hebben over wat belangrijker is in het leven, maar dat is voor een ieder weer anders. Als de strekking was dat je niet in het verleden moet blijven hangen, maar je beter op de toekomst kan richten ben ik het helemala met je eens. Dan maar met een paar kilogram bagage Nu ik erover nadenk, FO is voor mij denk ik een beetje een uitweg om toch nog iets zinvols met mijn leven te kunnen doen als de drukte een beetje voorbij is...

Zwelgje schreef op zondag 6 mei 2018 @ 11:49:
[...]


het is iemand die 'overal de prijs wel van weet maar nergens echt de waarde van' lekker alles wegrationaliseren en doorberekenen. niet alles in het leven valt met een rekensom te berekenen.

goed.. back on topic, het gaat over FO, niet over menselijke relaties

Het zou zomaar waar kunnen zijn wat je zegt, maar in zijn huidige vorm voegt je opmerking weinig toe aan de discussie. Hoe bepaal je de waarde ergens van, die gaat voor iedereen anders zijn. Hoe ga je daarmee om in het kader van FO? Leuk zo'n "niet alles in het leven valt met een rekensom te berekenen" opmerking, maar welke dingen niet dan en wat stel je dan voor als methodiek om daar mee om te gaan? Negeer de discussie vooral als het je niet interesseert, ik denk dat er best plaats is voor "berekeningen" aan een relatie binnen de FO discussie.

capellio schreef op zondag 6 mei 2018 @ 11:52:
[...]


Bullsh**, hier 19+ jaar samen, ik kan me niet vinden in die statistiek. Aan de andere kant daar zijn het ook statistieken voor. Ook zijn wij niet getrouwd, misschien is dat de key

Mijn n=1 versus jouw n=1 gok ik. Top dat het bij jullie lekker loopt met z'n vieren. Hoe staat jouw partner er eigenlijk in en hoe is het inkomen in jullie huishouden verdeeld? Hey jij was die gast die me vroeg wat ik anders zou doen, ik heb daar toen uitgebreid op gereageerd, maar vond het jammer dat je nooit hebt gereageerd met wat jij zou willen doen met FO.

[ Voor 14% gewijzigd door Shapeshifter op 06-05-2018 13:21 ]

[JURIST]

Joris748 schreef op zondag 6 mei 2018 @ 11:31:
[...]

Je komt op mij over als iemand die niet gelukkig is. Ga 110% voor je huwelijk en je gezin ... kun of wil je dat niet, ga dan scheiden. Stop met klagen en zorg er voor dat je weer gelukkig wordt.

Als je eenmaal getrouwd bent in gemeenschap van goederen met kinderen, een eigen huis en de inkomens zijn ongelijk, is scheiden ook funest voor FO. Beetje frustratie is dan wel begrijpelijk. Tegelijkertijd staat gelukkig zijn wel voorop. Wellicht helpt het @Shapeshifter om de vaste lasten drastisch terug te brengen en voor een deel kan het wachten op goedkopere en rustigere tijden met kinderen vanaf 4 uitkomst bieden.

In ons geval zijn de verhoudingen veel minder scheef. Wij zitten meer rond 60/40 ipv 80/20 qua financiering en dat vind ik acceptabel. Het gezin is dan ook geen super grote beperking in financieel opzicht. Verder houden wij financiën deels gescheiden en zij we niet in gemeenschap van goederen getrouwd. Daarmee houd ik voldoende greep op de koers.
Los hiervan ben wat positiever over het effect van partner, kinderen en gezin. Uiteraard slokt het je op, maar ik ben er van overtuigd hierdoor ook een persoonlijke ontwikkeling die mij zakelijk heeft verdergebracht. Dat compenseert ook weer.

[capellio]

Shapeshifter schreef op zondag 6 mei 2018 @ 13:10:
[...]
n=1 versus jouw n=1 gok ik. Top dat het bij jullie lekker loopt met z'n vieren. Hoe staat jouw partner er eigenlijk in en hoe is het inkomen in jullie huishouden verdeeld? Hey jij was die gast die me vroeg wat ik anders zou doen, ik heb daar toen uitgebreid op gereageerd, maar vond het jammer dat je nooit hebt gereageerd met wat jij zou willen doen met FO.

Bij ons is het inkomen rond de 80/20 verdeeld. We hebben gescheiden rekeningen maar het had net zo goed één grote hoop kunnen zijn want kosten worden betaald van de rekening waarvan het kan. De meeste kosten gaan van een gezamenlijke rekening. Mijn spaarsaldo is hoger dan dat van m'n vriendin maar zolang als dat we bij elkaar zijn zullen we er samen profijt van hebben, mijn F(M)O doel omvat het huishouden en niet zozeer mijzelf. De inbreng voor FO komt vooral van mijn kant, mijn wederhelft gaat daar echter wel in mee en neemt overwogen beslissingen (zoals ik eerder meldde, aanbiedingen in bulk inkopen etc.)

Mijn vriendin werkt 1 dag in de week (maar wel een dag van 16 uur), soms een dag extra (1 a 2x per maand). Ikzelf werk vanuit huis (zzp) en kan mijn eigen tijd zelf indelen en ik begin meestal al vroeg in de ochtend (voor 0600 uur is niet ongewoon, soms weken van 80 uur en soms van 0 uur, wel altijd verdeeld over 7 dagen).
Door die flexibiliteit zijn we niet afhankelijk van KDV en kunnen we de hele week indelen zoals we willen. 1 dag per week naar opa en oma is ook meer uit sociaal oogpunt, financieel en praktisch gezien geen vereiste. Hoewel het(volgens mij) niet mijn vraag was maar jij hem wel aan mij doorzet is dat ook meteen onderdeel van m'n antwoord. Ik denk dat onze levensstyle van nu overeenkomt met die als we FO zou zijn met als enige verschil dat er nu wel gewerkt moet worden en dan niet meer.

Ik heb er ook geen problemen mee dat mijn vriendin minder werkt dan ik, daardoor hoef ik me geen zorgen te maken over het huishouden en allerlei andere zaken. Opvoeding van de kinderen doen we samen maar komt qua dagbesteding wel meer voor mijn vriendin. Als de kinderen allebei naar school gaan (bij ons hebben ze een continue-rooster) is het wel de bedoeling dat er een dag extra gewerkt gaat worden, dat vind ze zelf ook.

[Verwijderd]

Shapeshifter schreef op zondag 6 mei 2018 @ 10:27:
[...]

Haha, schokkend, echt? Ergens verbaast het me een beetje dat er mensen van onze generatie (begin 30 gok ik?) nog geschokt kunnen zijn over dingen, maar ok. Wat vind je er precies zo schokkend aan? Afgaande op gemiddelden ga ik even aannemen dat je zo'n 5 jaar of minder getrouwd bent, ook ben je waarschijnlijk zo rond eind 20, begin 30 getrouwd right? Als dat zo is, met alle respect, maar dan kom je er pas net bij kijken. Mensen veranderen, je prioriteiten veranderen, je vervalt in patronen. Hier is een plaatje uit Thinking, Fast and Slow van Daniel Kahneman:

[afbeelding]

Zo rond je bruiloft is het leuk, daarna wordt het snel minder totdat het netto minder leuk is dan het daarvoor was. Hier zal best een hoop confounding in zitten, maar dat maakt voor dit geval even niet uit. Mijn punt is, gemiddeld zouden er een hoop mensen ontevreden moeten zijn over hun relatie. En wat ga je doen als je ontevreden bent? Dan ga je om je heen kijken, het gras is altijd groener aan de overkant right? Dan ga je rationaliseren: "tja, het kost ook wel veel geld als de ander thuis zit, wat had ik allemaal nog meer kunnen doen met mijn leven / geld". Is het echt zo moeilijk je voor te stellen dat er legio van dit soort scenario's zijn?

wauw, ben ik ff blij dat ik altijd naar mijn gutfeeling geluisterd heb en nooit getrouwd ben (of iets dat er op lijkt). Vrijheid blijheid :-) (als je je vrijheid hoog in t het vaandel hebt en niet zo relatiegericht bent zoals ik)

[TucanoItaly]

@Shapeshifter ik vind wel wat te herkennen in je relaas, hoor. Een relatie met kinderen zorgt er bij mij in ieder geval voor dat ik die relatie als veel minder romantisch, veel meer praktisch ga bekijken.

Het FO gebeuren is voor mij, net zoals voor jou denk ik, een basis waarmee je wellicht in de toekomst met meer vrijheid kunt opereren. Vrouw en kind schieten bij mij in ieder geval leuke initiatieven af, zoals in het buitenland wonen/werken. Prima, dan komt dat soort dingen wellicht later.

Joris748 schreef op zondag 6 mei 2018 @ 11:31:
Je komt op mij over als iemand die niet gelukkig is. Ga 110% voor je huwelijk en je gezin ... kun of wil je dat niet, ga dan scheiden. Stop met klagen en zorg er voor dat je weer gelukkig wordt.

Met name het "stop met klagen" komt op mij over alsof je met weinig genoegen Shapeshifter z'n bericht hebt gelezen. Dan denk ik: sla het gewoon over. Want een lekker gebekte reply is misschien leuk voor de upvotes, maar natuurlijk compleet onbruikbaar voor Shapeshifter.

[ Voor 50% gewijzigd door TucanoItaly op 06-05-2018 21:33 ]

[Joris748]

Shapeshifter schreef op zondag 6 mei 2018 @ 13:10:
[...]

Ik zou mijzelf op het moment niet gigantisch gelukkig noemen nee en daar klaag ik inderdaad wel een beetje over. Aan de andere kant is gelukkig worden niet per se mijn doel in het leven (maar dan wordt het wel echt helemaal gigantisch off topic). Waar ik nu wel mee worstel is dat een hoop dingen buiten mijn invloed liggen, het is een stuk makkelijker gezegd dan gedaan om "even ervoor te gaan". Ik kan er voor gaan wat ik wil, dat zorgt er niet voor dat mijn kinderen opeens magisch geen problemen meer hebben of dat mijn werkgever opeens nieuwe kansen voor me gaat creëren. Ik ben daarentegen wel begonnen met solliciteren, dat is namelijk iets waar ik _wel_ invloed op heb.

Edit: trouwens, ik dacht dat ik zwart-wit was, maar ga volledig voor je gezin of ga scheiden is zelfs voor mij een brug te ver. Overigens komt mijn ongeluk, denk ik, vooral voort uit de realisatie dat ik idealen uit mijn jeugd waarschijnlijk niet meer ga kunnen realiseren. Wellicht heb ik mijn gezin daarin een beetje als scapegoat gebruikt, maar toch ben ik er heilig van overtuigd dat mijn leven compleet anders geweest zou zijn zonder gezin. Dan kun je het hebben over wat belangrijker is in het leven, maar dat is voor een ieder weer anders. Als de strekking was dat je niet in het verleden moet blijven hangen, maar je beter op de toekomst kan richten ben ik het helemala met je eens. Dan maar met een paar kilogram bagage Nu ik erover nadenk, FO is voor mij denk ik een beetje een uitweg om toch nog iets zinvols met mijn leven te kunnen doen als de drukte een beetje voorbij is...

Zo zwart/wit was het inderdaad niet bedoeld. Je huwelijk en je gezin zijn echter een niet te negeren factor. Probeer dat minder als een last te zien, maar meer als een toevoegde waarde. Volgens mij bedoelde @Zwelgje dat met 'overal de prijs wel van weet maar nergens echt de waarde van'.

Maak er het beste van, probeer een goede balans te vinden tussen relatie, gezin, werk en jezelf. Lukt je dat niet of wil je dat niet, dan is scheiden misschien een optie die je kunt overwegen.

[Kapotlood]

Shapeshifter schreef op zondag 6 mei 2018 @ 13:10:
[...]
Nu ik erover nadenk, FO is voor mij denk ik een beetje een uitweg om toch nog iets zinvols met mijn leven te kunnen doen als de drukte een beetje voorbij is...

Ik had er eigenlijk nooit op die manier bij stil gestaan, maar ik kan me heel goed vinden in je reactie. Helemaal bovenstaand stukje.

Het zal misschien niet voor iedereen gelden, maar ook voor mij is FO worden iets waar ik erg veel voldoening uit haal en iets waarmee ik hopelijk extra tijd kan creëren zodat ik iets zinvols met m'n leven kan doen waar ik wel/meer gelukkig van wordt.

Ik ben niet ongelukkig met m'n werk, vind 't leuk om te doen, en dat is gegroeid sinds ik ben gaan freelancen. In dat opzicht is freelancen een win-win voor me: hogere inkomsten dankzij een fijn lopende zaak wat helpt m'n FO-doel sneller te bereiken, en meer plezier in m'n werk in 't algemeen.

Maar de rest van je reactie zoals 't "doel om gelukkig te worden", wat ik best een apart doel vind: iedereen wil toch wel gelukkig zijn ten slotte, dus ik kan 't eigenlijk voor mezelf ook niet echt als doel neerzetten. Maar FO, daar heb je inderdaad tot op zekere hoogte wel meer controle over. Tuurlijk spelen financiële ruimte en andere financiële verplichtingen ook mee, maar op de meeste fronten kun je daar meestal nog aan werken/iets aan doen.

[murphsy]

@Shapeshifter ondanks dat ik totaal tegenovergesteld naar mijn heerlijke gezinnetje kijk wil ik je toch graag bedanken voor je uitgebreide en eerlijke post. Dapper en ongetwijfeld van waarde. Ik hoop wel dat je vrouw niet meeleest hier

Ik ben zelf tevreden met mijn werk en gezin. Beide zijn soms uitdagend maar ook beide geven veel voldoening. Iets meer vrijheid zoek ik nu; bijv. vanochtend in de trein naar kantoor stappen terwijl het heerlijk fietsweer wordt, zonde! Dat had ik liever een dagje overgeslagen.

Mijn relatie is financieel nét gunstig denk ik. Kinderen zijn redelijk belastinggunstig. En mijn vrouw werkt 2 dagen tegen een prima uurloon (specialistische zorg). Zodra onze tweede iets ouder is wil ze graag drie dagen werken, dan gaat onze savings rate behoorlijk omhoog.

Stom genoeg houdt zij echt van haar werk. Dat vind ik zo irritant

[JBplap]

murphsy schreef op maandag 7 mei 2018 @ 08:22:
Iets meer vrijheid zoek ik nu; bijv. vanochtend in de trein naar kantoor stappen terwijl het heerlijk fietsweer wordt, zonde! Dat had ik liever een dagje overgeslagen.

Mijn relatie is financieel nét gunstig denk ik. Kinderen zijn redelijk belastinggunstig. En mijn vrouw werkt 2 dagen tegen een prima uurloon (specialistische zorg).

Stom genoeg houdt zij echt van haar werk. Dat vind ik zo irritant

Waarom gaat je vrouw dan niet 5 dagen werken, en jij 2 (en dan later 3)?

[Ko.Kane]

JURIST schreef op zondag 6 mei 2018 @ 13:25:
[...]


Als je eenmaal getrouwd bent in gemeenschap van goederen met kinderen, een eigen huis en de inkomens zijn ongelijk, is scheiden ook funest voor FO. Beetje frustratie is dan wel begrijpelijk. Tegelijkertijd staat gelukkig zijn wel voorop. Wellicht helpt het @Shapeshifter om de vaste lasten drastisch terug te brengen en voor een deel kan het wachten op goedkopere en rustigere tijden met kinderen vanaf 4 uitkomst bieden.

In ons geval zijn de verhoudingen veel minder scheef. Wij zitten meer rond 60/40 ipv 80/20 qua financiering en dat vind ik acceptabel. Het gezin is dan ook geen super grote beperking in financieel opzicht. Verder houden wij financiën deels gescheiden en zij we niet in gemeenschap van goederen getrouwd. Daarmee houd ik voldoende greep op de koers.
Los hiervan ben wat positiever over het effect van partner, kinderen en gezin. Uiteraard slokt het je op, maar ik ben er van overtuigd hierdoor ook een persoonlijke ontwikkeling die mij zakelijk heeft verdergebracht. Dat compenseert ook weer.

Je noemt daar tussen neus en lippen door toch even heel belangrijk punt. Met FO gaat het continu bij iedereen over risico afdekking/spreiding: ETF, gespreid instappen, portfolio met vastgoed etc.

Maar zodra het over relaties gaat zetten veel toch de roze bril op....Je zal de eerste niet zijn die na hard werken met pensioen gaat (of FO-gaat) dan thuis gaat zitten en er achter komt dat de koek op is in de relatie en dan dus de helft kwijt raakt. Het initiatief hoeft ook niet bij jezelf te liggen: Het kan ook je vrouw zijn die er met de tennisleraar vandoor gaat en de helft van je FO-fortuin. Daar heb je dan nul invloed op. Het is gewoon verstandig die zaken juridisch af te dekken, zelfde ook in geval van kinderen: een testament te hebben en bijvoorbeeld je erfenis alleen over bloedlijn te sturen ipv eventuele partners van kinderen later.
Nu zullen veel zeggen "zo ben ik niet" , "zo is mijn partner niet". Maar als ik luister naar mensen die wel daadwerkelijk gescheiden zijn, sommigen (niet allen) hebben echt problemen/haat jegens de ex, terwijl ook zij ooit dachten dat de ander de beste persoon op aarde voor hun was. Dus ja...het kan gebeuren.
Dus niet in gemeenschap van goederen trouwen of een en ander scheiden is eigenlijk iets wat iedereen zou moeten doen.

@Shapeshifter Ik heb ooit eens artikel gelezen dat ging over typen mensen en mannen in relaties. Wat ik zo herinner is, dat sommige mannen dus 'providers' zijn en die scheppen dus juist genoegen uit te 'providen' voor gezin en vrouw thuis te hebben zitten. Andere mannen zijn omgekeerd en willen dus meer sparring partner die meewerkt. Probleem is dat weet je niet altijd zeker van je zelf als je bv nog studeert en kom je soms te laat achter ..... Maar goed, is het niet mogelijk dat je partner meer gaat werken? (omdat ik denk dat jij dus geen provider-type bent.) Omdat je netto geluk misschien stijgt als zij meer inbrengt en zich zelf bekostigd, ondanks dat jij dan misschien dag minder moet werken en dus je totaal netto financieel achter uit gaat?

Of een minder sympathische oplossing, maar wel reëel: Omdat je zegt dat ze teveel spendeert, zorgen dat ze gewoon minder budget heeft per maand. Dus minder op haar rekening of gezamenlijke rekening storten, zodat ze wel bewust mee moet werken aan FO?

[netfast]

Alleen FO (zonder partner die ook FO wil worden) en gemeenschap van goederen is wat mij betreft een no-no. (sowieso is gemeenschap van goederen vreemd in mijn ogen, maar goed). Tegenwoordig is het niet meer standaard, scheelt wellicht in gezeik achteraf.

Ik zou anders gewoon eens met vriendin/vrouw lief gaan zitten en dat ombutsen naar huwelijkse voorwaarden.

Ik ben recentelijk van samenlevingscontract (alles 50%/50%) naar geregistreerd partnerschap gegaan (onder "huwelijks" voorwaarden). Daarin is de verdeling heel anders geworden. Uiteraard uitvoerig besproken. Mijn hoofd argument was dat ik als zelfstandige voor mijn eigen pensioen moet zorgen en dat dat echt niet "door de helft" kan gaan bij uit elkaar gaan.
En daar is het allemaal wel mee geregeld denk ik

[ph4ge]

Ko.Kane schreef op maandag 7 mei 2018 @ 10:48:
Je noemt daar tussen neus en lippen door toch even heel belangrijk punt. Met FO gaat het continu bij iedereen over risico afdekking/spreiding: ETF, gespreid instappen, portfolio met vastgoed etc.

Maar zodra het over relaties gaat zetten veel toch de roze bril op....Je zal de eerste niet zijn die na hard werken met pensioen gaat (of FO-gaat) dan thuis gaat zitten en er achter komt dat de koek op is in de relatie en dan dus de helft kwijt raakt. Het initiatief hoeft ook niet bij jezelf te liggen: Het kan ook je vrouw zijn die er met de tennisleraar vandoor gaat en de helft van je FO-fortuin. Daar heb je dan nul invloed op. Het is gewoon verstandig die zaken juridisch af te dekken, zelfde ook in geval van kinderen: een testament te hebben en bijvoorbeeld je erfenis alleen over bloedlijn te sturen ipv eventuele partners van kinderen later.
Nu zullen veel zeggen "zo ben ik niet" , "zo is mijn partner niet". Maar als ik luister naar mensen die wel daadwerkelijk gescheiden zijn, sommigen (niet allen) hebben echt problemen/haat jegens de ex, terwijl ook zij ooit dachten dat de ander de beste persoon op aarde voor hun was. Dus ja...het kan gebeuren.
Dus niet in gemeenschap van goederen trouwen of een en ander scheiden is eigenlijk iets wat iedereen zou moeten doen.

Ik kan me niet voorstellen dat ik zou menen dat mijn vrouw ook niet gewoon recht heeft op de helft van het vermogen als we gaan scheiden, er van uitgaande dat we lang samen zijn en het niet stamt van voor dat we elkaar hebben leren kennen. Ik kan me dus ook niet voorstellen dat ik het juridisch 'verstandig' wil regelen voor mijzelf, laat staan dat mijn vrouw er mee in zou stemmen. Jij raakt niet de helft kwijt, het was in essentie altijd maar voor de helft van jou. Als een van ons ineens besluit om met de tennisleraar/lerares weg te lopen dan is dat enorm kut, maar dat heeft niks met aanspraak op het gezamenlijke vermogen te maken. Het is alleen zonde dat het niet bij opsplitsen blijft maar dat dat proces zelf waarschijnlijk ook geld kost.

Overigens snap ik ook niet hoe je als getrouwd stel een FO plan kan volgen waardoor alleen 1 van de partners FO wordt. Natuurlijk stijgen je uitgaven als je gaat scheiden, maar in essentie voorziet FO er in mijn geval in dat dat ook voor mijn vrouw geldt en dus dat het ongeveer 2x zoveel is als dat ik alleen voor mijzelf nodig zou hebben. Als we FO zijn en we gaan scheiden dan loopt het vermogen een flinke klap op maar zijn we allebei hopelijk nog steeds FO. Verder lijkt het me dat een financiële machtsverhouding een tikkende tijdbom is in een relatie en zou ik absoluut niet willen dat mijn vrouw bij mij is vanwege enige financiële afweging.

PS mijn vrouw heeft ook gewoon een goede opleiding en baan en hoewel ik op dit moment aanzienlijk meer verdien is dat ook weleens anders geweest en zou dat in de toekomst ook weleens andersom kunnen zijn. Daarnaast hebben we natuurlijk beiden een (positieve) invloed op elkaars carrière. Maar zelfs als je vrouw niet werkt meen ik dat je samen vermogen opbouwt, als ze niet voor jou, het huishouden en de kinderen zou zorgen zou jij ook niet zoveel vermogen op bouwen. Als ze echt niets bijdraagt dan moet je je huwelijk sowieso heroverwegen en dan is het inderdaad wel beter als je het 'verstandig' geregeld hebt.

[CaLeX]

netfast schreef op maandag 7 mei 2018 @ 12:16:

Ik ben recentelijk van samenlevingscontract (alles 50%/50%) naar geregistreerd partnerschap gegaan (onder "huwelijks" voorwaarden). Daarin is de verdeling heel anders geworden. Uiteraard uitvoerig besproken. Mijn hoofd argument was dat ik als zelfstandige voor mijn eigen pensioen moet zorgen en dat dat echt niet "door de helft" kan gaan bij uit elkaar gaan.
En daar is het allemaal wel mee geregeld denk ik

Hoe heb je dat vormgegeven?

Op het moment van pensioen houdt zij recht op een deel wat er in de periode dat jullie samen waren is opgebouwd?

[Tommie12]

Er zijn nu eenmaal dingen die je niet wil berekenen, gewoon omdat je er gelukkig van wordt.

De studies van mijn kinderen kosten me pakken geld, ik wil echt niet weten hoe veel. Maar als er ééntje zijn diploma haalt, en een goede job vindt en dan op een mooie manier zelfstandig kan gaan wonen, dan maakt mij dat zo intens gelukkig dat ik er nog een oprotpremie bij leg.
Waarom... in de eerste plaats omdat het kan, en omdat ik vind dat zij het beter kunnen gebruiken dan ik.

[netfast]

@CaLeX Ik ben jaren als eenmanszaak aan de slag geweest. Dus er is geen "traditioneel" pensioensopbouw geweest bij mij. Alleen een lijfrente rekening... ik zou wel aanspraak maken op een partnerpensioen van haar bij uit elkaar gaan. Beetje krom.

Toen ben ik overgegaan op een BV structuur (met holding), voor belastingtechnische redenen (mag niet van de belasting, dus vooral vanwege de bescherming bij internationaal zakendoen, ivm persoonlijke aansprakelijkheid ed. ;-) )
Ook gelijk testamenten laten maken waarin we al veel geregeld hebben voor de kids en elkaar, mocht er 1 komen te overlijden. Als kers op de taart zijn we een geregistreerd partnerschap aangegaan, onder partnersschapse voorwaarden. (op maandag ochtend, 35 euro ).

In die voorwaarden een aantal zaken uitgesplitst (alle BV's van mij, ik geen recht op haar partner pensioen etc.)
600 handtekeningen later was alles een feit. (oh, en de dikke factuur die erna kwam...)
Maar alles is nu wel echt goed geregeld.

[ Voor 14% gewijzigd door netfast op 07-05-2018 14:15 ]

[Baytep]

Trouwen in gemeenschap van goederen dient geen doel meer sinds de vrouwen emancipatie.
Ik denk dat het vaak een reden is voor een vechtscheiding, waar eventuele kinderen de dupe van zijn.

[Kapotlood]

@Ko.Kane en @ph4ge, normaal gesproken gaat dat misschien wel op, maar wat als je de rekening ongeveer 50-50 deelt, en de rest van het overgebleven geld ook netjes opdeelt. Vervolgens ga jij met dat geld hard sparen of beleggen, en je partner geeft het uit als water.

Zolang de relatie goed is hoeft dat natuurlijk geen enkel probleem te zijn. Maar als je dan gaat scheiden en je partner eist de helft van jouw gespaarde en belegde centen, omdat je partner zelf alles heeft opgemaakt? Dat lijkt me op dat moment een behoorlijk bittere pil om te slikken.

Ik heb zelfs meerdere mensen hier over de vloer gehad (o.a. aannemers en schilders) waar er meerdere hadden aangegeven dat ze de de helft van al hun zakelijke én pensioen centen kwijt waren geraakt door de scheiding, terwijl ze al de helft van dat vermogen hádden gedeeld.

Met dat soort situaties vind ik 't helemaal niet vreemd om alles juridisch goed af te dekken op 't moment dat de relatie nog goed is, omdat je dan beide nog goed kan overleggen wat je wilt. Een scheiding is wel het laatste moment dat je nog kan verwachten rationeel na te denken lijkt me

Emancipatie heeft daar op dat moment ook weinig mee te maken... de vrouw krijgt indien gewenst/ge-eist nog altijd meer voor elkaar dan de man. Emancipatie en de wet hebben elkaar op dat vlak echt nog niet goed gevonden.

[PnD]

Je ziet bij dit onderwerp toch altijd twee kampen en gelukkig mag iedereen zijn mening hebben.
Als je startsituatie enigszins gelijk is, vind ik gemeenschap van goederen niks geks. Ik ga trouwen voor het leven en dan deel je lief, leed en geld. Je maakt samen afspraken hoe je met geld om gaat en als het je niet bevalt moet je daar over praten en over uit komen. Dat zijn toch over het algemeen dingen die je met elkaar bespreekt en regelt vóórdat je gaat trouwen/samenwonen.

[ph4ge]

Kapotlood schreef op maandag 7 mei 2018 @ 16:19:
@Ko.Kane en @ph4ge, normaal gesproken gaat dat misschien wel op, maar wat als je de rekening ongeveer 50-50 deelt, en de rest van het overgebleven geld ook netjes opdeelt. Vervolgens ga jij met dat geld hard sparen of beleggen, en je partner geeft het uit als water.

Zolang de relatie goed is hoeft dat natuurlijk geen enkel probleem te zijn. Maar als je dan gaat scheiden en je partner eist de helft van jouw gespaarde en belegde centen, omdat je partner zelf alles heeft opgemaakt? Dat lijkt me op dat moment een behoorlijk bittere pil om te slikken.

Ik snap je denk ik niet. Waarom zou je ex partner na een scheiding alsnog aanspraak maken op jouw deel? In mijn geval is het vermogen gezamenlijk, we verschillen niet van mening over hoe we er mee om gaan (leven beide zuinig, geven maar een fractie van ons inkomen uit), maar als we uit elkaar gaan moet ze zelf weten wat ze met haar deel doet. Als ze op dat moment ineens gaat spenderen en het is op dan is dat haar probleem (afgezien van de opvoeding van de kinderen, theoretisch zou ze haar vermogen er doorheen kunnen jassen en ik relatief meer geld moeten bijdragen aan bijv. de studie van de kinderen. Overigens kan ik ook mn geld er doorheen jassen).

Kapotlood schreef op maandag 7 mei 2018 @ 16:19:
Met dat soort situaties vind ik 't helemaal niet vreemd om alles juridisch goed af te dekken op 't moment dat de relatie nog goed is, omdat je dan beide nog goed kan overleggen wat je wilt. Een scheiding is wel het laatste moment dat je nog kan verwachten rationeel na te denken lijkt me

Ik ben het er mee eens dat je het regelt voordat je uit elkaar gaat, ik ben het er alleen niet mee eens dat je het vermogen zo oneerlijk verdeeld. Zelfs in een traditionele verhouding waar de vrouw niet werkt draagt ze net zoveel bij aan het gezamenlijke gezin en vermogen dan jij. Als dat niet het geval is dan zou ik uberhaupt niet trouwen cq snel scheiden.

Kapotlood schreef op maandag 7 mei 2018 @ 16:19:
Emancipatie heeft daar op dat moment ook weinig mee te maken... de vrouw krijgt indien gewenst/ge-eist nog altijd meer voor elkaar dan de man. Emancipatie en de wet hebben elkaar op dat vlak echt nog niet goed gevonden.

De wet is niet eens zozeer het probleem, de rechters wel. Maar dan heb je het over hoe om te gaan met kinderen en eventueel alimentatie. Dat laatste is geen probleem als je een vrouw hebt die al bijdraagt, dan kan je prima aantonen dat ze voor zichzelf kan zorgen. Alleen de zorg over kinderen is weleens echt oneerlijk zonder goede reden.

[ Voor 3% gewijzigd door ph4ge op 07-05-2018 16:58 ]

[Verwijderd]

Baytep schreef op maandag 7 mei 2018 @ 16:13:
Trouwen in gemeenschap van goederen dient geen doel meer sinds de vrouwen emancipatie.
Ik denk dat het vaak een reden is voor een vechtscheiding, waar eventuele kinderen de dupe van zijn.

Trouwen zonder gemeenschap van goederen is voornamelijk zinnig onder 1 (of meer) van de 3 volgende voorwaarden:
1. Er is een groot verschil in onderling vermogen bij aanvang van het huwelijk
2. Een van de partners loopt risico's die hij/zij niet met de ander wil delen, en die goed te scheiden zijn (i.e. onderneming)
3. De verdeling van inkomsten en/of uitgaven is scheef, je wilt dat graag gescheiden houden --> goed administreren én jaarlijks verrekenen

Als 1 en 2 niet van toepassing zijn blijft 3 over - en dat wordt vaak niet gedaan, effectief resulterend in gemeenschap van goederen.

[Ko.Kane]

@Kapotlood Ja precies dat ja! Goed uitgelegd.

PnD schreef op maandag 7 mei 2018 @ 16:56:
Je ziet bij dit onderwerp toch altijd twee kampen en gelukkig mag iedereen zijn mening hebben.
Als je startsituatie enigszins gelijk is, vind ik gemeenschap van goederen niks geks. Ik ga trouwen voor het leven en dan deel je lief, leed en geld. Je maakt samen afspraken hoe je met geld om gaat en als het je niet bevalt moet je daar over praten en over uit komen. Dat zijn toch over het algemeen dingen die je met elkaar bespreekt en regelt vóórdat je gaat trouwen/samenwonen.

Leven is niet statisch, je weet niet wat komen gaat. Stel dat na het trouwen 1 van de twee een bedrijf start. Dat bedrijf is succesvol. Nu vraagt de partner een scheiding aan. Wegens gemeenschap van goederen heeft die meteen recht op 50% van het bedrijf en kan een uitkoop afdwingen. Dan moet de ander dus of een enorme lening aangaan of bedrijf gedwongen liquideren. => dus de ene die niks heeft gedaan behalve scheiden krijgt smak geld, en de ander ziet zijn bedrijf failliet gaan waarschijnlijk, of erge terugval in levensstandaard.

ph4ge schreef op maandag 7 mei 2018 @ 16:57:
[...]
Ik snap je denk ik niet. Waarom zou je ex partner na een scheiding alsnog aanspraak maken op jouw deel?

omdat in kapotlood zijn voorbeeld dat 'jouw deel' wordt gezien als gezamenlijk spaargeld en wegens gemeenschap in goederen is dat dus 50% van beiden.

Verwijderd schreef op maandag 7 mei 2018 @ 17:00:
[...]

Trouwen zonder gemeenschap van goederen is voornamelijk zinnig onder 1 (of meer) van de 3 volgende voorwaarden:
1. Er is een groot verschil in onderling vermogen bij aanvang van het huwelijk
2. Een van de partners loopt risico's die hij/zij niet met de ander wil delen, en die goed te scheiden zijn (i.e. onderneming)
3. De verdeling van inkomsten en/of uitgaven is scheef, je wilt dat graag gescheiden houden --> goed administreren én jaarlijks verrekenen

Als 1 en 2 niet van toepassing zijn blijft 3 over - en dat wordt vaak niet gedaan, effectief resulterend in gemeenschap van goederen.

Kan je dat laatste toelichten wat je exact met verrekenen bedoelt? Wat volgens mij doen we dat vrij gemakkelijk dus waarom zou dat vaak misgaan?

Wij hebben geen gezamenlijke rekening, alleen eigen rekeningen. Woonlasten, eten, mobiliteit en alle gezaamlijke uitgaven houden we bij in een verreken programma. Staat 1 van de twee te veel of te lang in de min, dan verrekenen we dat.
Dus als we morgen uit elkaar gaan: saldo verrekenen. Inboedel splitsen. Auto uitkopen of liquideren en verdelen. Zo lastig lijkt mij dat niet?

[murphsy]

JBplap schreef op maandag 7 mei 2018 @ 09:41:
[...]


Waarom gaat je vrouw dan niet 5 dagen werken, en jij 2 (en dan later 3)?

Terechte opmerking, ik verdien meer dan haar en zij ziet meer dan 3 dagen werken niet zitten. En of ik fulltime met de kids écht leuker ga vinden dan mijn werk betwijfel ik

[Verwijderd]

In een relatie betalen naar rato oogt voor mij vreemd. De partner kiest er immers zelf voor om minder te verdienen, om wat voor reden dan ook.

Als ik er voor kies om nog maar 1 dag te werken dan kom ik prima rond, maar mijn partner zou dan opeens veel meer voor de boodschappen moeten betalen. Omdat ik "werkschuw" ben.

[PLAE]

Financiën binnen je relatie, alles op een hoop of naar rato? is een speciaal topic daarover.

[ Voor 5% gewijzigd door PLAE op 07-05-2018 18:23 ]

[Ko.Kane]

PLAE schreef op maandag 7 mei 2018 @ 18:22:
Financiën binnen je relatie, alles op een hoop of naar rato? is een speciaal topic daarover.

Fijn dat je eigen topic nog even plugt

Maar juist je OP geeft al direct voorbeeld waarom je in kader van FO een enorme exposure hebt als je een en ander niet beschermt:

PLAE schreef op zondag 6 september 2015 @ 13:42:

_{Belangrijke motivatie voor mij is de ellende die ik heb zien ontstaan bij mijn ouders door te trouwen in gemeenschap van goederen met ongelijke inkomens/bezittingen. Een ander stel waar er erg veel druk vanuit de ouders van de bruid werd uitgeoefend op de bruidegom dat hij in gemeenschap van goederen moest trouwen omdat hij anders niet echt van haar hield. 15 jaar later heeft hij na de scheiding de helft van z'n bedrijf moeten verkopen. In een dergelijke situatie wil ik nooit terecht komen.}

Als men hun spaargeld al over twee banken verdeeld omdat ze boven de 100k in het garantiestelsel uitkomen, dan vind ik het raar dat risico's van echtscheidingen die mensen vaker overkomen dan bank-defolds ineens niet afgedekt moeten worden.

[armageddon_2k1]

Maar trouwen in gemeenschap van goederen is oorspronkelijk juist om de minstverdienende (van oorsprong, en vaak nog steeds), de vrouw te beschermen en minder afhankelijk te maken. Mijn inziens heeft trouwen juist dan ook geen zin als je niet voor die 50% / 50% wilt gaan (beetje gechargeerd).

Verwijderd schreef op maandag 7 mei 2018 @ 18:12:
In een relatie betalen naar rato oogt voor mij vreemd. De partner kiest er immers zelf voor om minder te verdienen, om wat voor reden dan ook.

Als ik er voor kies om nog maar 1 dag te werken dan kom ik prima rond, maar mijn partner zou dan opeens veel meer voor de boodschappen moeten betalen. Omdat ik "werkschuw" ben.

Oh? Ik ben ingenieur met 3700 euro / maand, 4 dagen. Mijn vrouw is psycholoog met, als ze 5 dagen zou weken, 2600 euro per maand. Werkschuw? Is het dan haar schuld dat ze niet voor ingenieur gegaan is op haar 18e?

[ Voor 53% gewijzigd door armageddon_2k1 op 07-05-2018 18:56 ]

[Kapotlood]

@Ko.Kane en @ph4ge:

In mijn geval: Ik verdien bijna dubbel zoveel als m'n vrouw omdat ik een (gelukkig) goedlopende zaak heb. Op dit moment delen we alle vaste lasten, en delen we ook wat we over hebben. Netto ben ik dus de grootste betaler in zowel de lasten als het spaargeld, wat ik helemaal prima vind. Maar bij een scheiding wil ik wel voorkomen dat we, om wat voor reden dan ook, achteraf discussies gaan krijgen over wie-wat-krijgt. Mijn zakelijke financiën bijvoorbeeld staat wat ons allebij, op dit momént, verder los van onze persoonlijke financiën als het aankomt op de verdeling van de lasten en lusten. Ons spaargeld ook, omdat we alles al door de helft hebben gedeeld.

Maar tijdens een scheiding kijkt een rechter ook naar wat er aan geld is op dat moment zelf, en als dan blijkt dat de man (in dit geval) een flinke pot geld hebt, dan kan de partner daar toch echt gewoon aanspraak op maken, of in ieder geval deels. En tijdens een scheiding kan dat erg zuur zijn. Het is natuurlijk afhankelijk van of er een groot verschil in inkomsten is, hoe het verdeelt wordt etc., maar er zijn zeker situaties waar het absoluut aan te raden is om dit soort dingen vooraf vast te leggen.

Ach, en uiteindelijk hangt 't naast de financiële situatie(s) ook gewoon van de persoonlijke wensen en mening.. en gelukkig maar. Het hóéft gelukkig niet, dus je maakt die beslissing zelf/samen

Ik heb 't bij m'n (schoon)ouders ook meermaals meegemaakt dat je door een gebrek aan dit soort afspraken, achteraf met de gebakken peren zit. Zelfs áls je allebij evenveel verdient wordt over het algemeen de vrouw meer in bescherming genomen, en zelfs als dat niet het geval is, dan nog is de kans groot dat je bij een scheiding achteraf discussies moet gaan voeren over hoe bepaalde dingen of zaken verdeelt worden. Daar moet je maar zin in hebben

[pirke]

@Kapotlood Met huwelijkse voorwaarden "koude uitsluiting" en geen verrekenbeding kan de rechter niet spontaan spaargeld van de één aan de ander geven.

[Tweezitsbank]

pirke schreef op maandag 7 mei 2018 @ 19:39:
@Kapotlood Met huwelijkse voorwaarden "koude uitsluiting" en geen verrekenbeding kan de rechter niet spontaan spaargeld van de één aan de ander geven.

Geen idee hoe eea precies zit maar wellicht ligt bovenstaande anders als 1 van de ex-partners de bijstand in moet. Dan kan de bijstand worden verhaald op de ander. Staat hier het eea over:
https://www.rtlnieuws.nl/...aak-je-ex-bijstand-dokken

Is op Google meer over te vinden, zoekterm "bijstandsverhaal".

[Tommie12]

Ik verdien oneindig meer dan mijn vrouw, zij blijft thuis en zorgt voor huishouden, en vroeger de kinderen. Nu kan ze niet meer werken.
Wij zijn getrouwd in het belgische stelsel scheiding van goederen, gemeenschap van aanwinsten.
Dat betekent dat wat van mij was voor het huwelijk van mij blijft, maar al de rest is gezamelijk, inclusief de gezinswoning.
Erfenissen en schenkingen zijn gescheiden. Ik heb al iets geerfd, en dat blijft van mij.
Maar gezien de situatie zou ik het oneerlijk vinden indien ze na 25 jaar huwelijk ineens naakt op straat zou staan.
We hebben 4 kinderen, dus het was vroeger niet evident om daarbij te werken.

Maar het kan, we leven goed, en als ik in de kosten zou snijden zouden we misschien al FO zijn.

[pirke]

@Tweezitsbank Dat valt onder je partneralimentatieplicht, dat is heel wat anders dan dat het buiten het huwelijk gestelde vermogen spontaan toch gedeeld wordt.

In huwelijkse voorwaarden kun je alleen de intentie tot geen partneralimentatie opnemen, maar de rechter doet daar uitspraak over en hoeft de intentie niet over te nemen. Bij een goed verdienende partner en een slecht verdienende partner zal die intentieverklaring wellicht geen stand houden. Bij twee goed verdienende partners waarschijnlijk wel.

[Verwijderd]

Ko.Kane schreef op maandag 7 mei 2018 @ 17:28:

[...]

Kan je dat laatste toelichten wat je exact met verrekenen bedoelt? Wat volgens mij doen we dat vrij gemakkelijk dus waarom zou dat vaak misgaan?

Wij hebben geen gezamenlijke rekening, alleen eigen rekeningen. Woonlasten, eten, mobiliteit en alle gezaamlijke uitgaven houden we bij in een verreken programma. Staat 1 van de twee te veel of te lang in de min, dan verrekenen we dat.
Dus als we morgen uit elkaar gaan: saldo verrekenen. Inboedel splitsen. Auto uitkopen of liquideren en verdelen. Zo lastig lijkt mij dat niet?

Inderdaad jaarlijks onderling de balans opmaken op basis van de afspraken, en vervolgens het saldo overmaken.
Jij doet dat wellicht, maar talloze mensen doen dat niet (of niet consequent, of leggen het niet vast, of stoppen er na een paar jaar mee). Een rechter kan bij scheiding oordelen dat er alsnog sprake is van gedeeld vermogen.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op maandag 7 mei 2018 @ 17:00:
[...]

Trouwen zonder gemeenschap van goederen is voornamelijk zinnig onder 1 (of meer) van de 3 volgende voorwaarden:
1. Er is een groot verschil in onderling vermogen bij aanvang van het huwelijk
2. Een van de partners loopt risico's die hij/zij niet met de ander wil delen, en die goed te scheiden zijn (i.e. onderneming)
3. De verdeling van inkomsten en/of uitgaven is scheef, je wilt dat graag gescheiden houden --> goed administreren én jaarlijks verrekenen

Als 1 en 2 niet van toepassing zijn blijft 3 over - en dat wordt vaak niet gedaan, effectief resulterend in gemeenschap van goederen.

Weer die focus op bezit terwijl dat letterlijk maar de helft van het verhaal is. Reden 4 is aansprakelijkheid/draagplicht en daarmee vervalt elke reden om in gemeenschap van goederen te trouwen.

[Shapeshifter]

JURIST schreef op zondag 6 mei 2018 @ 13:25:
[...]
Als je eenmaal getrouwd bent in gemeenschap van goederen met kinderen, een eigen huis en de inkomens zijn ongelijk, is scheiden ook funest voor FO. Beetje frustratie is dan wel begrijpelijk. Tegelijkertijd staat gelukkig zijn wel voorop. Wellicht helpt het @Shapeshifter om de vaste lasten drastisch terug te brengen en voor een deel kan het wachten op goedkopere en rustigere tijden met kinderen vanaf 4 uitkomst bieden.

In ons geval zijn de verhoudingen veel minder scheef. Wij zitten meer rond 60/40 ipv 80/20 qua financiering en dat vind ik acceptabel. Het gezin is dan ook geen super grote beperking in financieel opzicht. Verder houden wij financiën deels gescheiden en zij we niet in gemeenschap van goederen getrouwd. Daarmee houd ik voldoende greep op de koers.
Los hiervan ben wat positiever over het effect van partner, kinderen en gezin. Uiteraard slokt het je op, maar ik ben er van overtuigd hierdoor ook een persoonlijke ontwikkeling die mij zakelijk heeft verdergebracht. Dat compenseert ook weer.

Tot dusverre heb ik vooral uitgewijd over dat mijn vaste lasten door partner en kinderen hoger zijn dan wanneer ik alleen zou zijn. Ik denk dat dit in mijn geval zo is. Het vreemde is, zelfs terwijl ik 80% (momenteel richting de 90%) van het inkomen binnenhaal vind ik het niet rechtvaardig om dat als argument te gebruiken om haar uitgaven te micro managen. Dit is deels omdat ik zie dat ze er mee bezig is en ook echt wel haar best doet, deels omdat ik mijzelf niet vertrouw met die machtspositie. Het wordt dan te makkelijk om haar alles te ontzeggen onder het mom van: "ik verdien het geld, dus ik bepaal waar het aan uitgegeven wordt". Dit is soms best lastig, zij geeft bijvoorbeeld geld aan de kerk, maar ik ben atheïst, ga ik dat haar verbieden? Nee. Voel ik me er ambivalent over? Yup. Uiteindelijk komt het voor mij op het volgende. Eigenlijk moet ik niet kijken naar de absolute bedragen die we beiden inbrengen, maar naar de effort. Dat ik met mijn 40 uur werken een smak meer geld krijg dan zij wil niet zeggen dat zij minder hard werkt. Zij doet andere dingen die minder geld opleveren, maar ze vecht net zo hard voor ons gezin. Aan de andere kant ben ik ook wel weer vatbaar voor het argument dat wanneer je heel bewust voor een beroerd betalende carriere hebt gekozen (zoals het basisonderwijs omdat je kinderen leuk vindt) je best eens na mag denken over wat je wel en niet kunt vragen van een partner die wel heel bewust daarvoor gekozen heeft. Ik merk dat ik heel nukkig kan worden als ik het idee heb dat zij meer tijd heeft om haar dromen na te jagen dan ik, het probleem is dan vaak dat ik op mijn werk niet kan zien wat zij overdags allemaal gedaan heeft. Als ik dan thuiskom lijkt het resultaat er niet te zijn, alsof ze de hele dag op de bank gezeten heeft. Dat is natuurlijk complete onzin, maar op de een of andere manier ben ik daar heel vatbaar voor helaas

Met persoonlijke ontwikkeling heb je een punt. Haar manier van communiceren is compleet anders dan mijn manier van communiceren en dat zorgde voor zoveel frustratie dat ik me op mijn werk ook meer met communicatie bezig ben gaan houden, uiteindelijk een cursusje los kunnen peuteren en toch nog een hoop van geleerd En stiekem is ze ook wel een emotionele steun, misschien wel meer dan ik doorheb.

capellio schreef op zondag 6 mei 2018 @ 14:04:
[...]

Ik heb er ook geen problemen mee dat mijn vriendin minder werkt dan ik, daardoor hoef ik me geen zorgen te maken over het huishouden en allerlei andere zaken. Opvoeding van de kinderen doen we samen maar komt qua dagbesteding wel meer voor mijn vriendin. Als de kinderen allebei naar school gaan (bij ons hebben ze een continue-rooster) is het wel de bedoeling dat er een dag extra gewerkt gaat worden, dat vind ze zelf ook.

Eerlijk is eerlijk, doordat zij meer thuis zit hoef ik minder te zorgen voor onze kinderen (en natuurlijk geef ik ze 's avonds en in het weekend de aandacht die ze verdienen) en kan ik me meer focussen op mijn carriere. Echter draai ik voor mijn gevoel nog steeds voor een significant deel mee in het huishouden, als het met de kinderen wat rustiger wordt zou ik dat eigenlijk anders willen verdelen...

JBplap schreef op maandag 7 mei 2018 @ 09:41:
[...]


Waarom gaat je vrouw dan niet 5 dagen werken, en jij 2 (en dan later 3)?

Niet gericht aan mij, maar ook hier is dat gewoon geen optie als het inkomen ongelijk verdeeld is...

Ko.Kane schreef op maandag 7 mei 2018 @ 10:48:
[...]
@Shapeshifter Ik heb ooit eens artikel gelezen dat ging over typen mensen en mannen in relaties. Wat ik zo herinner is, dat sommige mannen dus 'providers' zijn en die scheppen dus juist genoegen uit te 'providen' voor gezin en vrouw thuis te hebben zitten. Andere mannen zijn omgekeerd en willen dus meer sparring partner die meewerkt. Probleem is dat weet je niet altijd zeker van je zelf als je bv nog studeert en kom je soms te laat achter ..... Maar goed, is het niet mogelijk dat je partner meer gaat werken? (omdat ik denk dat jij dus geen provider-type bent.) Omdat je netto geluk misschien stijgt als zij meer inbrengt en zich zelf bekostigd, ondanks dat jij dan misschien dag minder moet werken en dus je totaal netto financieel achter uit gaat?

Of een minder sympathische oplossing, maar wel reëel: Omdat je zegt dat ze teveel spendeert, zorgen dat ze gewoon minder budget heeft per maand. Dus minder op haar rekening of gezamenlijke rekening storten, zodat ze wel bewust mee moet werken aan FO?

Ik weet niet zo goed wat ik van deze theorie moet vinden. Aan een kant voel ik me namelijk wel verantwoordelijk voor het onderhouden van het gezin, aan de andere kant ben ik helemaal niet van het (ver)zorgen (vooral low-level dingen vind ik vreselijk) en ik ben al helemaal geen liefdadigheidsinstelling. Zoals hierboven aangegeven levert het netto gewoon heel weinig op als ze meer gaat werken. Wat me wel zou helpen is als ze haar effort zichtbaarder maakt voor mij. Tegelijkertijd zou ik het ook vervelend vinden als ze de noodzaak voelt om alles te gaan rapporteren. Ik mag haar best wat meer het voordeel van de twijfel geven wat dat betreft.

murphsy schreef op maandag 7 mei 2018 @ 18:04:
[...]


Terechte opmerking, ik verdien meer dan haar en zij ziet meer dan 3 dagen werken niet zitten. En of ik fulltime met de kids écht leuker ga vinden dan mijn werk betwijfel ik

Ik zie een hele dag thuis zitten met die monsters niet eens zitten, blij dat ik me gewoon onder volwassenen kan begeven overdags.

ph4ge schreef op maandag 7 mei 2018 @ 12:34:
[...]

Ik kan me niet voorstellen dat ik zou menen dat mijn vrouw ook niet gewoon recht heeft op de helft van het vermogen als we gaan scheiden, er van uitgaande dat we lang samen zijn en het niet stamt van voor dat we elkaar hebben leren kennen. Ik kan me dus ook niet voorstellen dat ik het juridisch 'verstandig' wil regelen voor mijzelf, laat staan dat mijn vrouw er mee in zou stemmen. Jij raakt niet de helft kwijt, het was in essentie altijd maar voor de helft van jou. Als een van ons ineens besluit om met de tennisleraar/lerares weg te lopen dan is dat enorm kut, maar dat heeft niks met aanspraak op het gezamenlijke vermogen te maken. Het is alleen zonde dat het niet bij opsplitsen blijft maar dat dat proces zelf waarschijnlijk ook geld kost.

Overigens snap ik ook niet hoe je als getrouwd stel een FO plan kan volgen waardoor alleen 1 van de partners FO wordt. Natuurlijk stijgen je uitgaven als je gaat scheiden, maar in essentie voorziet FO er in mijn geval in dat dat ook voor mijn vrouw geldt en dus dat het ongeveer 2x zoveel is als dat ik alleen voor mijzelf nodig zou hebben. Als we FO zijn en we gaan scheiden dan loopt het vermogen een flinke klap op maar zijn we allebei hopelijk nog steeds FO. Verder lijkt het me dat een financiële machtsverhouding een tikkende tijdbom is in een relatie en zou ik absoluut niet willen dat mijn vrouw bij mij is vanwege enige financiële afweging.

PS mijn vrouw heeft ook gewoon een goede opleiding en baan en hoewel ik op dit moment aanzienlijk meer verdien is dat ook weleens anders geweest en zou dat in de toekomst ook weleens andersom kunnen zijn. Daarnaast hebben we natuurlijk beiden een (positieve) invloed op elkaars carrière. Maar zelfs als je vrouw niet werkt meen ik dat je samen vermogen opbouwt, als ze niet voor jou, het huishouden en de kinderen zou zorgen zou jij ook niet zoveel vermogen op bouwen. Als ze echt niets bijdraagt dan moet je je huwelijk sowieso heroverwegen en dan is het inderdaad wel beter als je het 'verstandig' geregeld hebt.

Hier sta ik trouwens ook wel achter. Mijn vrouw investeert op haar manier ook in onze relatie. Het moet niet te makkelijk zijn voor mij om daar een einde aan te maken.

Uiteindelijk heb ik ook gewoon keuzes gemaakt (trouwen, kinderen), dat mag ik best wat meer accepteren en er gewoon het beste van maken. Ik kan in ieder geval voorlopig nog uitkijken naar een interessante FO periode waar ik allemaal plannen voor heb, maar zij nog niet zo

[assje]

Verwijderd schreef op maandag 7 mei 2018 @ 18:12:
In een relatie betalen naar rato oogt voor mij vreemd. De partner kiest er immers zelf voor om minder te verdienen, om wat voor reden dan ook.

Als ik er voor kies om nog maar 1 dag te werken dan kom ik prima rond, maar mijn partner zou dan opeens veel meer voor de boodschappen moeten betalen. Omdat ik "werkschuw" ben.

Bijzondere stelling in een topic waar we de afhankelijkheid van (betaald) werk proberen te mininaliseren.

Ik vind betalen naar rato vreemd om een precies een tegenovergestelde reden; mijn vrouw heeft dan in verhouding veel minder vrij te besteden.

Wij hebben dus samen te besteden wat we samen binnenkrijgen. Geeft dus wel aan hoe divers relaties kunnen zijn.

Nog altijd begrijp ik er niets van hoe zoiets praktisch te handhaven is in een leven vol lief, leed, kinderen tegenslagen en meevallers.

Volgens mij begint iedereen met scheiding maar zijn de mensen die het samen 50 jaar volhouden en waar scheiding van financiën nog aanwezig is de uitzondering.

[TucanoItaly]

assje schreef op maandag 7 mei 2018 @ 23:15:
Nog altijd begrijp ik er niets van hoe zoiets praktisch te handhaven is in een leven vol lief, leed, kinderen tegenslagen en meevallers.

Werkt prima bij ons, maar ik moet wel zeggen dat vriendin werkelijk geen ene fuck interesse in geld heeft. Als ze maar genoeg spaargeld heeft, dan is het goed. Dus ik moet haar lange-termijn belangen voor haar in de gaten houden.

Bij ons geeft het een soort balans, omdat er niet echt een duidelijke lead in de relatie is. Het is bij haar na 7 jaar nog niet doorgedrongen dat ik de baas ben Als we het over iets oneens zijn, dan wordt het opgelost door te zeggen: "Prima, dan betaal je het uit je eigen zak". Complete farce natuurlijk, maar het werkt bij ons.

[armageddon_2k1]

De tendens lijkt hier in het topic toch wel te zijn dat het voornamelijk de mannen zijn die met FO bezig zijn (komt natuurlijk ook door de van oudscher nogal mannelijke userbase van T.net; Op Linda is er misschien wel een vrouwen FO-topic....)? Lees toch wel heel erg vaak dat het de vriendin of de vrouw geen ene reet interesseert, als de pinpas het maar doet. Dat lijkt me echt enorm frustrerend? Het FO gebeuren is geen hobby, maar lange termijn planning met een enorme invloed op het leven en daar wil je toch samen gelijk in staan? Of in ieder geval van elkaar begrijpen wat dit allemaal betekent op de lange termijn? Als ik FO zou zijn zou ik veel meer willen reizen en dat zou ik dan graag met mijn vrouw doen. Als zij dan maar een paar weekjes per jaar vrij kan krijgen en nog 20 jaar moet......

[Magpie]

Hier het compromis gevonden in FMA... Nu al "gewoon" de vrijheid hebben en nemen om te stoppen met iets wat geen energie (meer) geeft en voor de verdere horizon met het idee om vanaf zeg 60 te kunnen stoppen met werken. Het eerste werd geheel duidelijk voor ons beiden toen mijn vrouw stopte en kon stoppen met een prima betaalde vaste baan.

[ Voor 21% gewijzigd door Magpie op 08-05-2018 08:51 ]

[!null]

Je hoeft niet tot FO zijn te wachten met reizen, zelfde met pensioen. Je kunt het ook tussendoor doen, wij gaan nu voor 2e keer lang weg.

Maar ik denk dat de meeste vrouwen toch wel interesse hebben in een beeld, zeker met een gezin, waar het allemaal wat minder hoeft (qua werken) en er meer vrije tijd is.
En zoals hier te lezen valt zijn er ook wel stellen die het bewust samen doen. Maar goed, er zijn zowel onder mannen als vrouwen gewoon personen die graag werken en doorgaan.

[JBplap]

Shapeshifter schreef op maandag 7 mei 2018 @ 23:11:


Niet gericht aan mij, maar ook hier is dat gewoon geen optie als het inkomen ongelijk verdeeld is...

Zo houd je dat ook in stand inderdaad. Dat zou voor mij juist reden zijn om die ongelijkheid te willen verkleinen.

Als jij 2 dagen gaat werken en je partner 5 dan zal het verschil zeker een stuk kleiner worden hoor.

Als je nu een aanzienlijke spaarquote hebt dan kan het financieel nog goed komen ook, wel meer jaar tot FO. Maarja nu ook zelf minder werken.

!null schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 08:50:
Je hoeft niet tot FO zijn te wachten met reizen, zelfde met pensioen. Je kunt het ook tussendoor doen, wij gaan nu voor 2e keer lang weg.

Definieer lang weg?
Zelf ben ik ook al een aantal keer kort weg geweest (6maand), maar lang (voor mij: 5+ jaar, eigenlijk 10-15) weg vind ik nu nog wel erg spannend om te doen.

Juist omdat je midden in je carriere dan opeens 10-15 jaar werkervaring mist. Lijkt me lastig om daarna dan nog werk op niveau te vinden.
Hoe hebben jullie dat aangepakt?

[!null]

@JBplap Definitie van lang weg vind ik een langere periode met idee van terug komen. 10 of 15 jaar is voor de meeste mensen niet "lang weg" maar gewoon weg. Dat is namelijk niet echt een concept van ik ga even een leuke reis maken en daarna weer verder zoals het ging.
Dat is wat wij wel doen. Eerder iets meer dan een 1 jaar en nu 7 maanden. Maar dat is lang zat voor een mooie reis, en voor de meesten geldt dat wel als lang weg.
Want het ging niet om de definitie "lang weg" maar over wachten met reizen tot je FO bent.

[ Voor 9% gewijzigd door !null op 08-05-2018 09:41 ]

[TucanoItaly]

armageddon_2k1 schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 08:31:
Op Linda is er misschien wel een vrouwen FO-topic

Op het Viva forum is een FO-topic maar dat gaat vooral over kortingsbonnen. Geen grapje.

[TucanoItaly]

Shapeshifter schreef op maandag 7 mei 2018 @ 23:11:
Als ik dan thuiskom lijkt het resultaat er niet te zijn, alsof ze de hele dag op de bank gezeten heeft.

Dat denk ik ook wel eens. Dan kom ik thuis van m'n werk, blijkt het huis een puinhoop en mag ik nog even opruimen voordat ik ga koken. Dan loop ik vijf minuten GVD te mompelen, en dan bedenk ik me even hoe het is om met een klein kind een hele dag thuis te zijn

[PnD]

Ko.Kane schreef op maandag 7 mei 2018 @ 17:28:
@Kapotlood
Leven is niet statisch, je weet niet wat komen gaat. Stel dat na het trouwen 1 van de twee een bedrijf start. Dat bedrijf is succesvol. Nu vraagt de partner een scheiding aan. Wegens gemeenschap van goederen heeft die meteen recht op 50% van het bedrijf en kan een uitkoop afdwingen. Dan moet de ander dus of een enorme lening aangaan of bedrijf gedwongen liquideren. => dus de ene die niks heeft gedaan behalve scheiden krijgt smak geld, en de ander ziet zijn bedrijf failliet gaan waarschijnlijk, of erge terugval in levensstandaard.

En daarom blijven er twee kampen. In een relatie start m.i. niet één van de twee een bedrijf. Je kiest voor één leven samen waarin je keuzes ook samen maakt.

[Baytep]

PnD schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 10:24:
[...]
Je kiest voor één leven samen waarin je keuzes ook samen maakt.

Je kiest inderdaad voor een leven samen, maar als dat om een of andere reden uit elkaar spat lijkt het me niet de bedoeling daar de rest van je leven ook nog eens aan vast te zitten.

Daarom is gemeenschap van goederen wat mij betreft een slecht plan.
Koude uitsluiting is een veel duidelijker afspraak, ook op romantisch vlak omdat er financieel voor geen van beiden iets te winnen is.
In geval van kinderen kun je hier heel eenvoudig het opgebouwde pensioen wel gemeenschappelijk onder zetten zodat degene die de kinderen verzorgd daardoor niet benadeelt wordt.

Mannen vallen op innerlijk en uiterlijk (en nog wat dingen).
Vrouwen vallen op innerlijk en portomonnee (en nog wat dingen).

daar is niets mis mee, en evolutionair volledig te verklaren.
Maar sinds de emancipatie is de bescherming voor de vrouw niet meer zo nodig.

Een huwelijk in gemeenschap is dan ook eigenlijk vergelijkbaar met een vrouw die aan haar man voorstelt de au pair een borstvergroting te geven.
In een goed huwelijk hoort het niets uit te maken, maar er gaan wel luikjes open zonder noodzaak.

[Verwijderd]

Baytep schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 10:58:
Mannen vallen op innerlijk en uiterlijk (en nog wat dingen).
Vrouwen vallen op innerlijk en portomonnee (en nog wat dingen).

daar is niets mis mee, en evolutionair volledig te verklaren.
Maar sinds de emancipatie is de bescherming voor de vrouw niet meer zo nodig.

Een huwelijk in gemeenschap is dan ook eigenlijk vergelijkbaar met een vrouw die aan haar man voorstelt de au pair een borstvergroting te geven.
In een goed huwelijk hoort het niets uit te maken, maar er gaan wel luikjes open zonder noodzaak.

Nou, ik heb weer genoeg gelachen voor vandaag

Als je serieus bent: probeer niet je eigen ervaringen of percepties op de hele wereld te projecteren

[Verwijderd]

De meesten in mijn familie zijn op huwelijkse voorwaarden getrouwd. De reden is simpel, risico van de eigen ondernemingen op de gezinssituatie managen.

Aangezien je nooit weet of je later misschien niet toch een eigen onderneming start en als je dat doet het heel fijn is als je op huwelijkse voorwaarden bent getrouwd, zie ik geen enkele reden om ooit in gemeenschap van goederen te trouwen.

[Shapeshifter]

JBplap schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 09:31:
[...]


Zo houd je dat ook in stand inderdaad. Dat zou voor mij juist reden zijn om die ongelijkheid te willen verkleinen.

Als jij 2 dagen gaat werken en je partner 5 dan zal het verschil zeker een stuk kleiner worden hoor.

Als je nu een aanzienlijke spaarquote hebt dan kan het financieel nog goed komen ook, wel meer jaar tot FO. Maarja nu ook zelf minder werken.

Begrijp ik het goed dat je bedoelt dat wanneer ik 2 dagen ga werken en mijn partner 5 onze inkomens dichter bij elkaar liggen? Dat is technisch gezien waar, zij brengt dan netto ongeveer evenveel binnen als ik, alleen halveert ons verzamelinkomen. Als dat de prijs is van ongelijkheid dan zijn we volgens mij beiden niet bereid om deze te betalen. Precies de reden dat ik stuur op het waarderen van effort, niet zozeer netto inkomen. Plus dat ik nul interesse heb om babysitter te zijn en zij nul interesse heeft in carriere maken. Wat dat betreft passen we goed bij elkaar

[Ko.Kane]

PnD schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 10:24:
[...]


En daarom blijven er twee kampen. In een relatie start m.i. niet één van de twee een bedrijf. Je kiest voor één leven samen waarin je keuzes ook samen maakt.

Ik snap werkelijk niet hoe dat in realiteit exact zo kan werken. Want het klinkt alsof jij bedoelt dat je ALLE keuzes samen maakt. En dat betekent dat je als individu niet meer bestaat?

Er zijn keuzes die je samen maakt natuurlijk, woonplaats, huis, inrichting. En idee is natuurlijk dat je samen je leven lijdt in harmonie. Maar overleggen welke boormachine of sneakers je koopt? Dat lijkt mij individuele keuze.

Zelfde als je beiden werkt, dan kan 1 van de twee dus gewoon zelfstandig van baan wisselen. De partner kan daar zijn mening over geven en er zijn om te sparren. Maar de partner is niet degene die de keuze uiteindelijk maakt lijkt mij, maar degene die ander werk zoekt.

Dus als 1 van de twee op een blauwe maandag een bedrijf begint en de ander daar nooit moeite insteekt, dan is het wel raar dat je dus een opportuun moment/incentive creëert voor de ander om uit de relatie te stappen zodra de waarde van het bedrijf boven de 1 miljoen komt. Want dan kan de ander uit de relatie en in 1 klap FO worden.
Geloof maar dat velen die deal zouden pakken in een uitgeblust huwelijk van 30jaar, die verleiding is groot. Veel mensen blijven bij elkaar uit gewoonte, en (financiële) onzekerheid indien uit elkaar gaan. Daarom is er ook een spike in scheidingen in traditionele huwelijken wanneer de man met pensioen gaat, toen hij werkte en 40 uur per week van huis was ging het nog wel acceptabel, maar daarna niet meer te doen .

Met FO loop je hetzelfde risico, dat als 1 van de twee daar erg veel moeite instopt en de ander zijn deel verbrast en er lekker van leeft. En dan als de som groot genoeg is, de niet in FO geïnteresseerde 50% afroomt.

Ik zou het in ieder geval afdekken! Er is ook geen risico voor de partner, zolang de intentie ook van de andere kant is om samen te blijven. Iemand die perse in gemeenschap van goederen wil trouwen vanuit underdog positie is te veel bezig met zijn eigen exit strategie!

[Joris748]

Ko.Kane schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 12:44:
[...]
Dus als 1 van de twee op een blauwe maandag een bedrijf begint en de ander daar nooit moeite insteekt, dan is het wel raar dat je dus een opportuun moment/incentive creëert voor de ander om uit de relatie te stappen zodra de waarde van het bedrijf boven de 1 miljoen komt. Want dan kan de ander uit de relatie en in 1 klap FO worden.

Wat versta jij onder moeite? Stel nu dat de partner faciliteert, dat de ander zich 100% op het bedrijf kan richten? Bijvoorbeeld door minder gaan te werken en een groter deel van de zorg voor de kinderen op zich te nemen?

Neemt niet weg dat trouwen in gemeenschap van goederen eigenlijk nooit verstandig is, vanwege aansprakelijkheid.

[PLAE]

Ko.Kane schreef op maandag 7 mei 2018 @ 18:47:
[...]

Fijn dat je eigen topic nog even plugt

Maar juist je OP geeft al direct voorbeeld waarom je in kader van FO een enorme exposure hebt als je een en ander niet beschermt:

Had ik misschien niet moeten doen nee. Nu zet je dat topic voort in het FO-topic.

[Ko.Kane]

Joris748 schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 13:09:
[...]

Wat versta jij onder moeite? Stel nu dat de partner faciliteert, dat de ander zich 100% op het bedrijf kan richten? Bijvoorbeeld door minder gaan te werken en een groter deel van de zorg voor de kinderen op zich te nemen?

Neemt niet weg dat trouwen in gemeenschap van goederen eigenlijk nooit verstandig is, vanwege aansprakelijkheid.

Jouw voorbeeld doelde ik niet op hierboven. Ik doelde hierboven op dat als je in eerste instantie allebei werkt en dan 1 van de twee besluit iets te ondernemen.

In jouw voorbeeld is het complex want wat is die facilitatie waard? Want stel dat eerste situatie is dat 1 partner werkt en 3000 netto verdient en de ander faciliteert het huishouden. Als dan de werkende partner gaat ondernemen en bv 10k netto binnen harkt. Is die facilitatie dan in eens 7k meer waard of nog steeds 3k en is die 7k eigenlijk voor de ondernemer, want hij is namelijk de gene die zijn effort en gedragspatroon heeft verandert.....

Wij hebben geen kinderen, dus mijn mening is daar niet 100% op uitgekristalliseerd, maar ik vind dus in eerste instantie dat die 7k toekomt aan de ondernemer. Wij hebben namelijk nu ook alles gescheiden.

Huishouden en faciliteren vind ik sowieso vaak overrated in economische zin. Collega's die vrijgezel zijn runnen ook hun eigen huishouden naast hun baan en die hebben niet significant minder tijd dan ik. En op kinderen passen is economisch gezien niet meer waard dan de kosten van kinderopvang. Dus dat kan je verrekenen.

PLAE schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 13:19:
[...]


Had ik misschien niet moeten doen nee. Nu zet je dat topic voort in het FO-topic.

Haha, ja maar ik vind dat meer over de slappe gevoelskant van dit issue gaan. FO is een economisch verhaal over longterm financiele planning met risicospreiding en mitigatie. Daar horen geen roze brillen en romantische denkbeelden bij.

[ph4ge]

Ko.Kane schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 13:33:
In jouw voorbeeld is het complex want wat is die facilitatie waard? Want stel dat eerste situatie is dat 1 partner werkt en 3000 netto verdient en de ander faciliteert het huishouden. Als dan de werkende partner gaat ondernemen en bv 10k netto binnen harkt. Is die facilitatie dan in eens 7k meer waard of nog steeds 3k en is die 7k eigenlijk voor de ondernemer, want hij is namelijk de gene die zijn effort en gedragspatroon heeft verandert.....

Waarom zou het minder waard zijn? Het gaat er om dat je beide net zoveel energie in de relatie stopt. Zoiets als thuis bij de kinderen blijven is niet in geld uit te drukken en moet je helemaal niet willen. De een heeft geluk en verdient meer, de ander heeft pech en verdient minder, als je maar beide er net zoveel in steekt. Je partner heeft je niet voor het geld gekozen als je pas bent gaan ondernemen nadat je elkaar kende, maar je introduceert dan alsnog een dergelijke dynamiek in je relatie. En als jij morgen een ongeluk krijgt en niks meer verdient dan is je partner er ook nog.

Nog even los van dat ik aanneem dat je partner je heeft geholpen bij het besluit om te ondernemen, je heeft gesteund in de aanloop, je leven zo inricht dat jij kan ondernemen, je advies geeft, je een uitlaatklep geeft etc etc. Doet je partner dit soort dingen niet, dan snap ik jouw soort afwegingen, maar dan snap ik weer niet dat ze überhaupt je partner is.

[Workaholic]

Ik speel met het volgend idee. Wat is jullie idee/advies/mening? :

- Aankoop vakantie park woning 75-125k met zogenaamde huurgarantie en rendement garantie van 7,5%.
- Aankoop appartement in eigen stad voor 125k en dan verhuren met 12 maanden minimum - huurprijs 850

Ik neig naar optie 1 omdat hier geen tijd/effort in zit en met huurders kun je een hoop problemen krijgen + schade woning etc. Nadeel is dat de verhuur en rendementsgarantie maar 1 jaar is - dus risico van zo een park constructie is weer groter.

Een appartement scherp aankopen voelt daarom weer als een meer veilige keuze met minder afhankelijkheden van een park/derde partij. Vraag is wat de meest slimme keuze is. Rendement op 1 woning verhuren is niet zo heel groot vrees ik - zeker niet wanneer ik gezeur heb met herstel werkzaamheden etc.

Als laatste - ik wil bovenstaande opties voor ongeveer 50% zelf financieren en de rest via een hypotheek obv annuïteit 1,9% 10 jaar vast (en dan binnen die 10 jaar aflossen zonder extra boetes etc). Hiermee heb ik winder rendement - maar ik wil niet al mijn spaargeld hierin investeren.

[ Voor 8% gewijzigd door Workaholic op 08-05-2018 14:19 ]

[Ko.Kane]

ph4ge schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 14:01:
[...]

Waarom zou het minder waard zijn? Het gaat er om dat je beide net zoveel energie in de relatie stopt. Zoiets als thuis bij de kinderen blijven is niet in geld uit te drukken en moet je helemaal niet willen.

Tuurlijk heeft alles heeft een waarde binnen economische theorie.Het is alleen jouw mening of gevoel dat je dat niet moet willen kwantificeren.

De een heeft geluk en verdient meer, de ander heeft pech en verdient minder, als je maar beide er net zoveel in steekt. Je partner heeft je niet voor het geld gekozen als je pas bent gaan ondernemen nadat je elkaar kende, maar je introduceert dan alsnog een dergelijke dynamiek in je relatie. En als jij morgen een ongeluk krijgt en niks meer verdient dan is je partner er ook nog.

Dit is jouw levensfilosofie, maar dat staat erg ver van mij af. Vooral de eerste zin. Daar komen we nooit tot een raakvlak.

Nog even los van dat ik aanneem dat je partner je heeft geholpen bij het besluit om te ondernemen, je heeft gesteund in de aanloop, je leven zo inricht dat jij kan ondernemen, je advies geeft, je een uitlaatklep geeft etc etc. Doet je partner dit soort dingen niet, dan snap ik jouw soort afwegingen, maar dan snap ik weer niet dat ze überhaupt je partner is.

Geen idee waarom je denkt dat ik ondernemer ben? Het ging er mij om waarom ik vind dat je gemeenschap van goederen moet vermijden en ik geef daar een paar concrete voorbeelden van waarom.

Ik werk nu in loondienst, omdat ik tevreden ben met mijn inkomen, vrije tijd, regelmatig schema en continuïteit van inkomen (geen aquisitie gedoe/stress).
Maar mijn vriendin hoeft echt niks aan haar leven anders in te richten denk, als ik morgen ondernemer wordt. Vooral omdat wij geen kinderen hebben natuurlijk, maar dat is ook een bewuste keuze. Dus er zou denk ik niks veranderen voor haar. Elkaar advies geven en uitlaatklep zijn doen we nu ook al, das normale communicatie in een relatie lijkt mij?

[ph4ge]

Ko.Kane schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 14:48:
Geen idee waarom je denkt dat ik ondernemer ben? Het ging er mij om waarom ik vind dat je gemeenschap van goederen moet vermijden en ik geef daar een paar concrete voorbeelden van waarom.

Dat gaf je zelf als voorbeeld, ik haakte daar op aan.

[Krisp]

Workaholic schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 14:18:
Ik speel met het volgend idee. Wat is jullie idee/advies/mening? :

- Aankoop vakantie park woning 75-125k met zogenaamde huurgarantie en rendement garantie van 7,5%.
- Aankoop appartement in eigen stad voor 125k en dan verhuren met 12 maanden minimum - huurprijs 850

Ik neig naar optie 1 omdat hier geen tijd/effort in zit en met huurders kun je een hoop problemen krijgen + schade woning etc. Nadeel is dat de verhuur en rendementsgarantie maar 1 jaar is - dus risico van zo een park constructie is weer groter.

Een appartement scherp aankopen voelt daarom weer als een meer veilige keuze met minder afhankelijkheden van een park/derde partij. Vraag is wat de meest slimme keuze is. Rendement op 1 woning verhuren is niet zo heel groot vrees ik - zeker niet wanneer ik gezeur heb met herstel werkzaamheden etc.

Als laatste - ik wil bovenstaande opties voor ongeveer 50% zelf financieren en de rest via een hypotheek obv annuïteit 1,9% 10 jaar vast (en dan binnen die 10 jaar aflossen zonder extra boetes etc). Hiermee heb ik winder rendement - maar ik wil niet al mijn spaargeld hierin investeren.

Let hier op de waardevastheid van je investering. Een appartement behoudt over de levensduur waarschijnlijk beter zijn waarde dan een vakantiehuisje. E.e.a. is erg afhankelijk van de bouwstijl, maar de meeste vakantiehuisjes in Nederland zijn in mijn beleving veredelde blokhutten, die je in 30 jaar afschrijft. Dat wordt veroorzaakt door het intensieve gebruik, maar ook doordat er nauwelijks een casco is. Bovendien bezit je doorgaans geen grond.

[jmderonde]

Even iets anders na de hele huwelijkse / samenwonen discussie.
Stukje feelgood: bijna 3 jaar geleden hebben wij een appartement gekocht voor 57.500 euro in een straat waar de helft van de straat te koop stond. Nu staat er in de hele straat nog maar 1 te koop voor 100.000 en dat is nog niet eens de bovenste verdieping met dubbel balkon zoals die van ons.
Daarnaast in de tussenliggende periode netjes 5% netto rendement op kunnen maken (bijna geen leegstand, maar wel nieuwe keuken en badkamer geplaatst)

[djiedjee]

@Workaholic Geen idee of het bij jouw vakantiepark huis van toepassing is, maar in mijn familie heeft iemand dit ook gedaan.

De exacte kleine lettertjes ken ik niet, maar zij hebben achteraf veel minder rendement dan vooraf beloofd. Ik weet niet welke beheerkosten er allemaal nog aan vast zitten.
Voorzichtigheid geboden dus.

[Workaholic]

Dank voor jullie feedback tot nu toe! Ik neig ook naar een appartement aangezien je helemaal zelf verantwoordelijk bent + eigenaar bent van huis/grond en ook kunt kiezen voor ontzorging tot een bepaald niveau (maar dit gaat wel ten koste van je rendement)

[ Voor 6% gewijzigd door Workaholic op 08-05-2018 15:46 ]

[rube]

Bij een VVE ben je ook afhankelijk van anderen mbt onderhoud/kosten e.d. maar bij een vakantiepark is dat veelal (niet altijd) nog veel meer (en HOGE vaste lasten = risico).

Bij economische teruggang kan er eenvoudig op vakanties geschrapt worden, wonen moet men ten alle tijde. En gezien de krapte en doorlooptijd voor nieuwbouwvergunningen e.d. zal het nog wel even duren voor er veel meer aanbod komt en huurprijzen niet meer zo zeker zijn, dus langer een zeker rendement (als is het wellicht wat lager).

[timag]

djiedjee schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 15:41:
@Workaholic Geen idee of het bij jouw vakantiepark huis van toepassing is, maar in mijn familie heeft iemand dit ook gedaan.

De exacte kleine lettertjes ken ik niet, maar zij hebben achteraf veel minder rendement dan vooraf beloofd. Ik weet niet welke beheerkosten er allemaal nog aan vast zitten.
Voorzichtigheid geboden dus.

Dingen die je vaak ziet bij vakantieparken en waar je dus op moet letten:

• Reparaties lopen via hen, dus zij bepalen hoeveel je daaraan kwijt bent i.p.v. dat je dingen zelf oplost of voordelig inkoopt. Dus kraan stuk: hun loodgieter regelt het voor de prijs die zij overeenkomen.
• Ze hebben vaak een deel eigen huisjes en particuliere huisjes. Rendement is gebaseerd op overall bezettingsgraad maar ze beginnen natuurlijk altijd met hun eigen huisjes verhuren. Dus hun bezettingsgraad is ver boven het gemiddelde en dat van jou er ver onder. Jij bent zeg maar hun uitzendkracht die op drukke dagen inspringt

Zeg niet dat er niets aan te verdienen valt maar dit zijn wel dingen waarvan je moet begrijpen hoe ze werken en wat de impact daarvan is.

[Tommie12]

Workaholic schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 14:18:
Ik speel met het volgend idee. Wat is jullie idee/advies/mening? :

- Aankoop vakantie park woning 75-125k met zogenaamde huurgarantie en rendement garantie van 7,5%.
- Aankoop appartement in eigen stad voor 125k en dan verhuren met 12 maanden minimum - huurprijs 850

Ik neig naar optie 1 omdat hier geen tijd/effort in zit en met huurders kun je een hoop problemen krijgen + schade woning etc. Nadeel is dat de verhuur en rendementsgarantie maar 1 jaar is - dus risico van zo een park constructie is weer groter.

Een appartement scherp aankopen voelt daarom weer als een meer veilige keuze met minder afhankelijkheden van een park/derde partij. Vraag is wat de meest slimme keuze is. Rendement op 1 woning verhuren is niet zo heel groot vrees ik - zeker niet wanneer ik gezeur heb met herstel werkzaamheden etc.

Als laatste - ik wil bovenstaande opties voor ongeveer 50% zelf financieren en de rest via een hypotheek obv annuïteit 1,9% 10 jaar vast (en dan binnen die 10 jaar aflossen zonder extra boetes etc). Hiermee heb ik winder rendement - maar ik wil niet al mijn spaargeld hierin investeren.

In optie 1 geloof ik simpelweg niet.
Waarom zou een firma je 7,5% rendement bieden als ze bij de bank kunnen lenen aan ten hoogste 3%....
Daar zitten dikke addertjes onder het gras, alleen heb jij je ze nog niet gevonden.
Ten tweede moet je je af vragen hoe moeilijk je die vakantiewoning kan verkopen als je na 10 jaar geld wil zien, of de opbrengsten tegen vallen. En wie draait op voor de onderhoudskosten?
Zo'n vakantiewoning ziet er na 2 jaar behoorlijk afgeleefd uit, en dan draai jij op voor een nieuwe keuken, bedden etc.

Als je voor 125k een appartement kan kopen dan je nadien aan 850€ kan verhuren, dan zou ik dat zeker doen. En bedenk, het is dan nog beter om 75-80% te lenen, en er 2 te kopen!
Als ik dergelijke appartementen bij mij in de buurt zou vinden, dan wil ik nog wel eens overwegen in vastgoed te stappen. En dan zeker niet te vroeg aflossen, beter geld opzij leggen om een 3e appartement te kopen met opnieuw een lening er op.

[Tommie12]

jmderonde schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 15:38:
Even iets anders na de hele huwelijkse / samenwonen discussie.
Stukje feelgood: bijna 3 jaar geleden hebben wij een appartement gekocht voor 57.500 euro in een straat waar de helft van de straat te koop stond. Nu staat er in de hele straat nog maar 1 te koop voor 100.000 en dat is nog niet eens de bovenste verdieping met dubbel balkon zoals die van ons.
Daarnaast in de tussenliggende periode netjes 5% netto rendement op kunnen maken (bijna geen leegstand, maar wel nieuwe keuken en badkamer geplaatst)

Proficiat!!
Goed gevonden en goed gedaan.

[pirke]

Los van onderhoud etc: vakantiewoningen staan op erfpacht. Als die na 10 jaar verhoogd wordt naar iets dat 5x zo hoog ligt, wat zou dat met de waarde van je investering en je rendement doen? Je hebt geen poot om op te staan, die contracten zijn helemaal dichtgetimmerd.

[!null]

Ze zijn er ook met eigen grond.

[Verwijderd]

Een voordeel wat een vakantiehuisje met zich meebrengt is dat je relatief goedkoop zelf op vakantie kunt gaan, als het een keertje leeg staat.

[Hielko]

Tja, leuk is dat "noodgedwongen" altijd naar hetzelfde trieste vakantiepark op vakantie omdat het zo goedkoop is... Volgens mij is die hele verkoop van vakantiehuisjes een gouden business voor de mensen die ze verkopen, niet voor mensen die denken dat het een "investering" is. 7% "rendementgarantie" van een jaar is natuurlijk ook een compleet wassen neus. Al maak je 20% rendement het eerste jaar... als je daarna zit opgescheept met een veel te duur vakantiehuis wat in een rap tempo afgeschreven moet worden terwijl je je scheel betaald aan management fees etc.

[!null]

Ik denk dan altijd veel te simpel: als het zo'n goede business is waarom verkopen ze het dan?

Maar goed een wat moderner huisje op eigen grond kan denk ik wel mooi renderen en is het risico wel te managen.

[dj_tjerk]

Pin me er niet op vast ("via via" gehoord), maar er staat me bij dat parken eerst hun eigen huisjes verhuren en dan pas die van jou. Verder wordt je waarschijnlijk gedwongen mee te doen aan kortingen (op jouw kosten), en is het voorgeschotelde rendement daarmee niet realistisch. Ook kan je waarschijnlijk worden gedwongen om mee te doen aan parkbrede verbouwingen (weer op jouw kosten), want je huisje moet in dezelfde stijl blijven.

Als er ook maar iets in de overeenkomst staat wat op het bovenstaande lijkt zou ik vrolijk weglopen, en kiezen voor optie 2.

[jsuijker]

Was er niet een uitzending van ik meen kassa(?) Over mensen die zo'n vakantiehuisje gekocht hadden en bedrogen uitkwamen?
Edit; een snelle search leverde een radar aflevering op geef idee of er nog meerdere programmas over zijn geweest.
Hier een link: https://radar.avrotros.nl...en-in-een-vakantiewoning/

Daarnaast geeft een hypotheek je een hefboom en gaat je rendement (als het goed gaat natuurlijk) juist omhoog ipv omlaag. Ik ga dus mee met @Tommie12 en los niet te snel af en maak juist gebruik ervan door meerdere appartementen aan te kopen en daardoor wat risico spreiding te doen.
Voor 1 afbetaald appartement kan je waarschijnlijk wel 3 appartementen met hefboom hebben

[ Voor 18% gewijzigd door jsuijker op 09-05-2018 06:43 ]

[rube]

Je spreidt je risico, maar je risico neemt natuurlijk ook toe. Zoals rendement versterkt omhoog gaat met een hefboom kan het ook versterkt omlaag gaan. Altijd iets om door te rekenen (net zoals wat is het effect als de hypotheekrente verdubbeld na het aflopen van de rentevaste periode).

[Metro2002]

Workaholic schreef op dinsdag 8 mei 2018 @ 14:18:
Ik speel met het volgend idee. Wat is jullie idee/advies/mening? :

- Aankoop vakantie park woning 75-125k met zogenaamde huurgarantie en rendement garantie van 7,5%.
- Aankoop appartement in eigen stad voor 125k en dan verhuren met 12 maanden minimum - huurprijs 850

Ik neig naar optie 1 omdat hier geen tijd/effort in zit en met huurders kun je een hoop problemen krijgen + schade woning etc. Nadeel is dat de verhuur en rendementsgarantie maar 1 jaar is - dus risico van zo een park constructie is weer groter.

Een appartement scherp aankopen voelt daarom weer als een meer veilige keuze met minder afhankelijkheden van een park/derde partij. Vraag is wat de meest slimme keuze is. Rendement op 1 woning verhuren is niet zo heel groot vrees ik - zeker niet wanneer ik gezeur heb met herstel werkzaamheden etc.

Als laatste - ik wil bovenstaande opties voor ongeveer 50% zelf financieren en de rest via een hypotheek obv annuïteit 1,9% 10 jaar vast (en dan binnen die 10 jaar aflossen zonder extra boetes etc). Hiermee heb ik winder rendement - maar ik wil niet al mijn spaargeld hierin investeren.

Het voordeel van een vakantiewoning is dat je huurders altijd na een korte tijd weer weg gaan en je dus nooit met huurders zit die er niet meer uit willen.
Het nadeel vind ik dat het hier om een vakantiewoning op een park gaat, dan heb je altijd weer te maken met de regels van zo'n park en wellicht de openingstijden (misschien dicht in de winter?) .
Als ik zou verhuren zou ik sowieso óf voor een aantal woningen gaan óf voor vakantiewoningen. Al je geld inzetten op 1 appartement is niet zo slim. Gaat de huurder weg dan heb je geen inkomsten meer.
Voor ongeveer half miljoen tot een miljoen koop je al meerdere appartementen in 1 keer. Kortom: Leg zelf een ton in, leen de rest bij een investeringsbank en doe het in 1 keer goed en koop minimaal 4 appartementen of bedrijfspanden.

[rube]

Je legt dan dus 20% eigen geld in....stel een scenario van 2008 komt weer: de rentes gaan (toch) flink stijgen en we komen in een recessie. Prijzen dalen 25-30% (dus je staat onder water), de rente van je hypotheek gaat omhoog dus je hebt nauwelijks nog een positieve cashflow en dan heb je leegstand (bedrijfspand - huurder gaat failliet oid).

Ja, het kan prima gaan en het is ook niet dat ik het af raad, maar in tijden van optimisme en een opgaande markt vergeten mensen nog wel eens dat het ook anders kan gaan. En dat het echt niet zo ondenkbaar is als ik hier schets (10 jaar geleden...). Zorg dus altijd dat je voldoende liquide middelen hebt om langere tijd door te komen als je veel leent.

[ybos]

rube schreef op woensdag 9 mei 2018 @ 10:01:
Je legt dan dus 20% eigen geld in....stel een scenario van 2008 komt weer: de rentes gaan (toch) flink stijgen en we komen in een recessie. Prijzen dalen 25-30% (dus je staat onder water), de rente van je hypotheek gaat omhoog dus je hebt nauwelijks nog een positieve cashflow en dan heb je leegstand (bedrijfspand - huurder gaat failliet oid).

Ja, het kan prima gaan en het is ook niet dat ik het af raad, maar in tijden van optimisme en een opgaande markt vergeten mensen nog wel eens dat het ook anders kan gaan. En dat het echt niet zo ondenkbaar is als ik hier schets (10 jaar geleden...). Zorg dus altijd dat je voldoende liquide middelen hebt om langere tijd door te komen als je veel leent.

Rente stel je vast met deze investering dus van rentestijging is op korte termijn geen sprake. Ook is een daling van de prijs niet direct een risico omdat het gaat om de huuropbrengsten en, misschien op lange termijn, verkoop. Daarnaast sta je niet ver onder water omdat 20% eigen inleg is (uiteraard wel zuur van je eigen geld, maar nogmaals, gaat om de huuropbrengsten lijkt me).
Ik heb de euro’s er niet voor maar zou het graag op die manier doen.

Heeft er iemand ervaring met kopen van meerdere appartementen in nieuwbouw? Benieuwd of er dan nog wat met de prijs kan omdat je er meerdere in 1 keer afneemt (alhoewel dat in deze markt eerder lastig zal zijn om er meerdere in1 keer te bemachtigen).

[Metro2002]

rube schreef op woensdag 9 mei 2018 @ 10:01:
Je legt dan dus 20% eigen geld in....stel een scenario van 2008 komt weer: de rentes gaan (toch) flink stijgen en we komen in een recessie. Prijzen dalen 25-30% (dus je staat onder water), de rente van je hypotheek gaat omhoog dus je hebt nauwelijks nog een positieve cashflow en dan heb je leegstand (bedrijfspand - huurder gaat failliet oid).

Je legt je rente vast voor een jaar of 10 tot 15 dus als over 5 jaar de rentes stijgen dan boeit dat niet. Daar komt bij dat bij investeringshypotheken je in elk geval binnen die 10 jaar tot de helft aflost en het risico dus al een heel stuk minder wordt.
En als laatste: Tijdens een recessie wordt de vraag naar huurwoningen over het algemeen groter. Meer vraag is meer schaarste = hogere huren en minder leegstand dus het is tevens een soort dekking tegen recessies.

Ja, het kan prima gaan en het is ook niet dat ik het af raad, maar in tijden van optimisme en een opgaande markt vergeten mensen nog wel eens dat het ook anders kan gaan. En dat het echt niet zo ondenkbaar is als ik hier schets (10 jaar geleden...). Zorg dus altijd dat je voldoende liquide middelen hebt om langere tijd door te komen als je veel leent.

Zorg gewoon voor voldoende appartementen zodat je altijd cashflow houdt om je hypotheek te kunnen betalen En met 1 appartement is het risico 4x zo groot als met 4 appartementen.

[jsuijker]

rube schreef op woensdag 9 mei 2018 @ 07:35:
Je spreidt je risico, maar je risico neemt natuurlijk ook toe. Zoals rendement versterkt omhoog gaat met een hefboom kan het ook versterkt omlaag gaan. Altijd iets om door te rekenen (net zoals wat is het effect als de hypotheekrente verdubbeld na het aflopen van de rentevaste periode).

Uiteraard is er ook een potentieel omlaag (daarom mijn remark als het goed gaat). Je hebt er alleen minder eigen geld in tov één afbetaald appartement.
Dan wed je eigenlijk op 1 paard. Dat er risicos aanzitten bij een hefboom is waar maar daarin zal je een balans moeten vinden die in mijn ogen tussen de 2 kanten die nu genoemd worden zit (1ton eigen geld en voor 0.5-1 miljoen aankopen of 1 app en zo snel mogelijk aflossen omdat het rendement zou kosten om die hypotheek te hebben)

[Tommie12]

Ik heb er zelf geen ervaring mee, omdat ik geen zin heb in telefoontjes over lekkende kranen, en de nood aan advokaten om huurders uit te zetten die niet betalen, maar in elk geval zou ik dat vakantiehuisje NOOIT kopen.
Kan goed zijn dat het de eerste jaren OK loopt met de huur en rendement, maar dan komen kosten.
Je kan nooit controleren of die kosten ook echt aan jouw huisje gedaan worden (heel veel gemeenschappelijke delen zoals wegen, parking etc etc.
Als de uitbater eigen huisjes heeft en huizen in eigendom van anderen, dan zijn er 2 mogelijkheden:
- huur wordt uitbetaald op basis van een gemiddelde bezetting: ga er dan maar van uit dat jouw huisje altijd vol zit, en veel onderhoud nodig heeft in vergelijking met zijn huisjes
- huur wordt betaald op basis van effectief gebruik: welke huisjes gaan het meest leeg staan denk je???

En de grote vraag (en dat was altijd al zo met bv Timesharing) is wat je terugkrijgt als je het na 10 jaar wil verkopen. Stel dat de uitbater of het park failliet gaat, dan is jouw huisje totaal waardeloos.

[rube]

Metro2002 schreef op woensdag 9 mei 2018 @ 10:21:
[...]
Je legt je rente vast voor een jaar of 10 tot 15 dus als over 5 jaar de rentes stijgen dan boeit dat niet.

Je kan dergelijke hypotheken meestal maar voor 10 jaar vastzetten, geen 15 jaar. Dan betaal je overigens vaak best een behoorlijk hoge rente. Rentes kunnen over 10 jaar verdubbeld zijn, dat hoeft geen probleem te zijn maar je moet wel doorrekenen wat dat voor gevolgen heeft.

En als laatste: Tijdens een recessie wordt de vraag naar huurwoningen over het algemeen groter. Meer vraag is meer schaarste = hogere huren en minder leegstand dus het is tevens een soort dekking tegen recessies.

Klopt voor huurwoningen, niet voor bedrijfsruimten (dat werd hierboven in een zin genoemd met appartementen).

[...]
Zorg gewoon voor voldoende appartementen zodat je altijd cashflow houdt om je hypotheek te kunnen betalen En met 1 appartement is het risico 4x zo groot als met 4 appartementen.

Risico op leegstand kun je dan spreiden, maar dat het risico 4x zo groot is met 1 appartement zou ik niet zo hard durven stellen als je uitgaat van 1 zonder hypotheek of 4 met hypotheek. Met een hypotheek moet je als snel >70% bezettingsgraad hebben om break-even te draaien. Zonder hypotheek b.v. maar 20% (uitgaande van appartementen met VVE).
En mocht je met hypotheek onder je break even point komen, dan gaat het ook vrij hard oplopen.

jsuijker schreef op woensdag 9 mei 2018 @ 10:55:
[...]
Uiteraard is er ook een potentieel omlaag (daarom mijn remark als het goed gaat). Je hebt er alleen minder eigen geld in tov één afbetaald appartement.
Dan wed je eigenlijk op 1 paard. Dat er risicos aanzitten bij een hefboom is waar maar daarin zal je een balans moeten vinden die in mijn ogen tussen de 2 kanten die nu genoemd worden zit (1ton eigen geld en voor 0.5-1 miljoen aankopen of 1 app en zo snel mogelijk aflossen omdat het rendement zou kosten om die hypotheek te hebben)

Inderdaad, het gaat altijd om de balans, risico management. Als je voldoende liquide middelen hebt om alle lopende kosten te betalen voor b.v. 18-24 maanden zonder enige huurinkomsten, dan heb je natuurlijk redelijke de tijd om orde op zaken te stellen in case tshtf en kun je een veel hogere hefboom gebruiken als dat je na 1 of 2 maanden mogelijk al in de problemen zou komen.

En hoe meer appartementen, hoe meer je het risico op leegstand spreid, maar je blijft ook nog steeds afhankelijk van b.v. de grillen van de overheid, puntensysteem, maximale huren, verplichtingen rondom energielabels etc. (en zie ook mijn opmerking hierboven over risico bij 1 vs meerdere met/zonder hypotheek).

[Tommie12]

rube schreef op woensdag 9 mei 2018 @ 11:58:


Risico op leegstand kun je dan spreiden, maar dat het risico 4x zo groot is met 1 appartement zou ik niet zo hard durven stellen als je uitgaat van 1 zonder hypotheek of 4 met hypotheek. Met een hypotheek moet je als snel >70% bezettingsgraad hebben om break-even te draaien. Zonder hypotheek b.v. maar 20% (uitgaande van appartementen met VVE).
En mocht je met hypotheek onder je break even point komen, dan gaat het ook vrij hard oplopen.

Hier ben ik het niet mee eens.
Stel dat je een appartement koopt ZONDER hypotheek, en het staat leeg.
Dan heb je alleen kosten en geen opbrengst. De VVE en de belastingen gaan niet wachten op hun centen omdat het leeg staat. Bovendien veroudert de boel ook zonder huurders, en je moet blijven verwarmen (op een laag pitje) om de schimmel en vorst buiten te houden.

[rube]

Zonder hypotheek zijn de vaste lasten slechts 25% van de vaste lasten met hypotheek (ga ik uit van een standaard appartement zoals ik zelf heb). Dus ook al heb je geen inkomsten, dan kun je het (met je liquide middelen die je hebt) toch 4 x zo lang volhouden.

Hoe kun je het hier dan niet mee eens zijn dat dat een lager risico is?