Ik moet hier misschien langer over nadenken. Maar het is een dunne lijn tussen gate keeping en etiquette. Als ik de vergelijking trek naar waar mijn oma vroeger nog wel eens over kon klagen: zij ging elke week naar de kerk en zij stoorde zich dan aan "vreemde lui" die alleen met kerst kwamen én voorin de kerk gingen zitten.
Als je alleen het eerste stukje hebt ("zij ging elke week naar de kerk en zij stoorde zich dan aan "vreemde lui" die alleen met kerst kwamen") dat is gate keeping in mijn ogen.
Het tweede stukje ("én voorin de kerk gingen zitten") is etiquette voor de lack van een betere term.
Ik stoor me persoonlijk niet aan mensen die 365 dagen per jaar in een Verstappen outfit lopen. You do you. Het wordt pas vervelend als de camping waar je al jaren heengaat opeens veranderd in een soort zwarte (oranje) cross, je de race niet meer kan volgen dankzij een oranje wolk, op X of YouTube geen reacties meer kan lezen door polarisatie en rivaliteit tussen twee coureurs etc.
M.a.w.: iedereen is ooit een keertje ingestapt. Vooral welkom! Maar verdiep je in de sport, de fanbase, de cultuur, de gebruiken en wees vooral niet de luidste.
Dat gezegd, ik realiseer me ook dat verharding in de maatschappij hier wellicht een oorzaak van is. Sociale media belonen extremisme en polarisatie, algoritmes pushen conflict in plaats van nuance. Dat betekent dat zelfs iemand die F1 gewoon leuk vindt onder druk komt te staan om een "kant" te kiezen. Hamilton of Verstappen. Niet beide waarderen, maar jij of ik. Dat is niet iets wat F1-fans hebben uitgevonden, dat is hoe we nu communiceren.
En uiteindelijk: het is niet aan mij om mensen in hokjes te plaatsen of de grenzen van die hokjes te bepalen. Ik kan mijn frustratie hebben over hoe dingen veranderen, maar bepalen wie er wel en niet in mag, dat is niet mijn taak. Ik kan tegelijk zeggen: "Ik vind het jammer dat F1 veranderd is" én "Ik bepaal niet wie F1-fan mag zijn." Die twee sluiten elkaar niet uit.