nwagenaar schreef op woensdag 27 mei 2026 @ 14:52:
[...]
De primaire oorzaak is net zo belangrijk, simpelweg omdat wij (lees: de politiek) hier van kunnen leren zodat wij niet meer worden geconfronteerd met een soortgelijke crisis in de toekomst en dat we ook daadwerkelijk de verantwoordelijken kunnen aanspreken hiervoor.
Tenminste, dat zou je denken. Het is niet de 1e keer dat we een asielcrisis hebben na 2001: in 2015 hebben we ook meer dan 40.000 asielaanvragen gehad en werd dit geclassificeerd als asielcrisis. In 2022 hebben we al meerdere berichten gezien over mensen die in Ter Apel buiten moesten slapen en is ook dit geclassificeerd als nationale crisis.
Als gevolg van de crisis in 2015 zijn er diverse rapporten geschreven, waaronder vanuit het ACVZ (Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken, een onafhankelijk adviesorgaan) dat open en bloot te lezen is:
Pieken en dalen
De problemen wat heeft geleidt tot de crisis in 2015 en (effectief ook) de oplossing staan hierin beschreven en komen overeen wat diverse mensen al hebben geuit. Desondanks zijn er politieke keuzes gemaakt om hier geen of amper gehoor aan te geven, integendeel ze hebben zelfs de broekriem aangetrokken.
Dan kun je wel een oplossing bedenken, maar als de basis en het fundament van de asielketen in het aanvraagproces, het opvangproces en het doorstroomprocs niet adequaat wordt voorzien van voldoende resources en opvang als gevolg van regeringsbeleid; dan maakt het asielaanvragen amper uit en blijft het gewoon "Groundhog Day".
Ik ga niet opnieuw de hele discussie voeren, de meeste zaken zijn allemaal al terug te vinden in mijn andere reacties.
Afgezien dat het rapport van de ACVZ niet bepaald actueel is voor de huidige asielcrisis, benadrukt het veel van wat ik zeg, vooral dat het probleem niet één simpele oorzaak heeft en ketenbreed is. En er wordt nergens verondersteld dat de instroom geen probleem is.
De stelling dat het een ‘opvangcrisis en geen asielcrisis’ is, komt niet als conclusie uit het rapport wat je aanhaalt, dat is het frame dat jij eraan geeft. De rapporten laten juist een multicausaal beeld zien waarin instroom, capaciteit en doorstroom allemaal een rol spelen.
Het artikel dat je gebruikt is niet meer dan een woordkeuze om het probleem te duiden. Je kunt het net zo goed een opvang-, keten- of beleidscrisis noemen, afhankelijk van waar je de nadruk legt. In dat artikel wordt instroom niet ontkend of weggeschreven. Het wordt alleen niet als hoofdoorzaak aangeduid.
DevWouter schreef op woensdag 27 mei 2026 @ 16:11:
[...]
Ik bedoelde inderdaad het asieltraject.
[...]
Daardoor des te opmerkelijker dat een groot gedeelte van de kamer blijft hameren om de instroom strenger aan te pakken. En nog opmerkelijker is dat de kamer/kabinet/overheid het ondanks die meerderheid geen oplossingen tot uitvoering brengt.
Daarom ook mijn standpunt dat de huidige richting van de kamer niet effectief is en dus een andere oplossing geprobeerd wordt. Het idee dat de immigratie stroom tot stil stand gebracht kan worden is praktisch onmogelijk. Bovendien lost het probleem (dat de opvang vol zit) niet op.
[...]
Zoals ik nu al een paar keer heb aangegeven: Ik deel jouw standpunt dat instroom onderdeel van het probleem is. Tenzij ik iets over het hoofd zie heeft terug gaan naar jouw oorspronkelijke reactie geen toegevoegde waarde voor zowel jou als mij. Desondanks deze vraag: Wat wil je nog bespreken dat niet aanbod is gekomen?
Dat verschillende oplossingen nodig zijn, betekent niet dat het verminderen of strenger aanpakken van de instroom geen belangrijk onderdeel is. Integendeel: op korte termijn is dat juist de snelste en meest effectieve manier om de druk op de asielketen en voorzieningen te verlagen. Niet geheel vreemd dus dat de politiek daarop inzet.
Dat er niets tot uitvoering wordt gebracht is niet zo vreemd toch, zolang men het op basis niveau niet eens eens kan worden met elkaar. Daarbij zijn bepaalde partijen veel te bang dat men gezichtsverlies lijdt en heeft liever dat de EU het oplegd, zodat men een excuus heeft voor de volgende verkiezingen.
Daarnaast begrijp ik niet waarom strengere controle op instroom per definitie negatief zou zijn. Voor echte vluchtelingen kan een beter gecontroleerd systeem juist positief werken. Zeker als ongeveer 50% van de asielaanvragen uiteindelijk wordt afgewezen.
Als zoveel wordt afgewezen betekent dat ook dat een groot deel van de capaciteit wordt gebruikt door mensen die uiteindelijk geen verblijfsstatus krijgen. Tijdens die procedures wordt wel gebruikgemaakt van opvang en andere voorzieningen. Bovendien vertrekt na afwijzing slechts een deel snel uit Nederland, een aanzienlijk percentage blijft langdurig in procedures hangen of raakt zelfs buiten beeld.
Dat betekent overigens niet dat andere oplossingen onbelangrijk zijn. Snellere doorstroom, betere uitstroom en meer stabiele opvangcapaciteit zijn ook nodig. Alleen zijn dat complexe trajecten die veel tijd, personeel en geld kosten. Op korte termijn lossen die de huidige druk simpelweg minder snel op.
De cijfers die hier worden getoond geven niet het complete beeld. Je kunt zeggen dat de asielinstroom al jaren min of meer stabiel ligt rond de 30k–50k, maar daarbij worden Oekraïense vluchtelingen niet meegenomen. Die vallen wel buiten het reguliere asielstelsel, maar gebruiken in de praktijk veel vergelijkbare voorzieningen.
Aantallen Oekraïense vluchtelingen:
2022: 86.000
2023: 35.000
2024: 26.000
2025 (Jan-Jun): 11.000
Volgens de meest recente cijfers in 2026 gaat het om ongeveer ± 135.000 Oekraïense vluchtelingen in Nederland op dit moment.
Zonder de aparte EU-regeling zouden Oekraïners waarschijnlijk voor een aanzienlijke extra belasting van de asielketen hebben gezorgd, met veel grotere druk op COA en IND dan nu al het geval is. En waren de asielcijfers voor instroom ongekend hoog.