De
Volkskrant kwam in het begin van de avond met een analyse van de uitspraken van Macron. Daarin zaten inmiddels al wel bekende elementen.
Navo distantieert zich
De Europese leiders haasten zich om te ontkennen mee te gaan in Macron's voorstel van directe militaire betrokkenheid.
gise in "[ZT] Russisch-Westerse verhoudingen deel 3" bood al een begin van een rijtje. Hieronder wat info van de
BBC- US President Joe Biden believes the "path to victory" is providing military aid "so Ukrainian troops have the weapons and ammunition they need to defend themselves", a White House statement said. "President Biden has been clear that the US will not send troops to fight in Ukraine," it added.
- German Chancellor Olaf Scholz said there had been no change to the agreed position that no European country or Nato member state would send troops to Ukraine.
- UK Prime Minister Rishi Sunak's spokesman said the country had no plans for a large-scale military deployment to Ukraine, beyond the small number of personnel already training Ukrainian forces.
- The office of Italian Prime Minister Giorgia Meloni said Italy's "support does not include the presence of troops from European or Nato states on Ukrainian territory".
- Earlier, Nato secretary general Jens Stoltenberg denied considering whether troops would be sent to Ukraine, although he insisted the alliance would continue to support Ukraine, which is not a Nato member.That position has been echoed by a number of Nato member states including Spain, Poland and the Czech Republic.
Rusland reageert
De reactie van Rusland even apart:
Mr Peskov, on behalf of the Kremlin, called Mr Macron's suggestion "a very important new element" adding it was absolutely not in the interests of Nato members. "In that case, we would need to talk not about the probability, but about the inevitability [of direct conflict]," he said.
En de Franse BuZa Minister nuanceert
Deze reacties moeten we denk ik als voorspelbaar beschouwen, en zijn, verwacht ik, al door Macron op geanticipeerd. Merk ook op dat aan het eind van de dag de Franse minister van Buitenlandse zaken, Stéphane Séjourné, nuances plaatste bij wat Macron heeft gezegd. Dat kan paniekerige damage control zijn, maar bedenk ook dat die nuancering ook gepland kan zijn geweest, anticiperend op de reacties:
Volkskrant liveblogAls Frankrijk militairen naar Oekraïne stuurt, zullen die daar niet per definitie aan het front gaan vechten. Het Elysée kan er ook voor kiezen om militairen te sturen die Oekraïne bijstaan op het gebied van bijvoorbeeld cyberdefensie of de productie van wapens.
We moeten nieuwe hulp aan Oekraïne steunen en die hulp moet tegemoetkomen aan een specifieke vraag. Ik denk bijvoorbeeld aan het opruimen van mijnen, cyberdefensie en de productie van wapens op Oekraïense grond’, aldus Séjourné. ‘We kunnen op Oekraïens grondgebied helpen, zonder de drempel naar actief vechten te overschrijden. Maar niets moet worden uitgesloten’, meent de minister.
Oke, to zover de instrumentele gebeurtenissen. Even terug naar die Volkskrant analyse met een enkele interessante elementen, let ook op hoe de krant het formuleert:
Tegen de achtergrond van weifelende bondgenoten en acute Oekraïense tekorten op het slagveld, heeft Macron blijkbaar besloten nog een ander, strategisch signaal af te geven – en dat zijn de uitspraken die hij maandag deed over de mogelijke toekomstige betrokkenheid van westerse troepen.
Volkskrant ziet dus een bewuste vooringenomen actie met een doel: een schets geven aan vooral Rusland van een mogelijke toekomst. Dit om aan te geven dat de opties ter tafel zijn geweest. Misschien nog niet aan de orde, maar uitgesloten als optie wordt het niet.
Waarom dit signaal aan Rusland, volgens Volkskrant tenminste:
Ondertussen heeft Macron het toch maar gezegd. ‘Macron probeert de calculatie van het Kremlin te beïnvloeden’, zegt een Europese diplomaat tegen de Volkskrant, die vanwege zijn functie niet bij naam genoemd wil worden. ‘Het is een stap voorwaarts in de retoriek, later mogelijk gevolgd door een stap voorwaarts in daden. De Fransen zijn strategische denkers. Ze hebben door dat er iets moet gebeuren en ze coördineren dit soort uitspraken niet met de Amerikanen.’
Hieruit kan je ook een strategie achter deze gebeurtenis horen doorklinken. Het is best aannemelijk dat de VS zo'n signaal afgegeven wil zien, ook in reactie op eerdere dreigementen vanuit Rusland (
Kyiv Independent) maar het vanuit haar gewicht niet
kan zeggen. Dan kan zoiets opgepakt worden door een staatshoofd, die vervolgens door zijn BuZa minister wat later wordt gered.
Een andere opmerking in het artikel viel mij nog op, wat iets zegt over de verhoudingen binnen Europa. En deze herkennen we ook allemaal wel:
In Parijs werd ook een ‘coalitie’ van landen opgericht voor het sturen van raketten met een bereik van meer dan 70 kilometer. Groot-Brittannië en Frankrijk sturen zulke raketten al, maar hebben maar een beperkt aantal. Indirect wordt dit Franse initiatief dan ook gezien als por in de zij van de Duitse bondskanselier Olaf Scholz. Duitsland is weliswaar verreweg de grootste Europese leverancier van militaire steun aan Oekraïne, maar Scholz blijft volharden (ondanks ook toenemende binnenlandse druk) in zijn weigering Taurus-langeafstandsraketten te sturen.
Al met al, en even door het misbaar van vandaag heen kijkend, kan deze stap dus meer onderling afgestemd en voorbereid zijn dan we nu aan het oppervlak kunnen waarnemen.