Het is inmiddels woensdag, dus nog een kort...
Race report: Spijkenisse Marathon
Voor het eerst sliep ik de nacht voor een marathon in mijn eigen bed. Toch wel heel fijn! De zaterdag rustig aan gedaan met veel koolhydraten, in de avond mijn ontbijt gesmeerd en 's ochtends ging om 6:45 de wekker. Opstaan, toiletbezoekje, aankleden, kopje thee gedronken en nog voor 7:15 zat ik in de auto. Na 4 witte boterhammen met jam en een bidon sportdrank was ik er in de auto al wel zat van, dus toen ik om 9:15 in Spijkenisse aankwam was ik blij dat ik weer een toilet op kon zoeken
Gelukkig had ik daar alle tijd voor met de start om 10:30 uur. Startnummer opgehaald, omgekleed en bij het warmlopen brak het zonnetje al door. Een stuk beter dan een paar jaar terug toen het donker, grijs en héél erg nat was.
Maar zoals eerder gedeeld had ik geen idee waar ik nou stond. Geen goed trainingsblok kunnen doen, dus het enige keiharde doel was dat ik sneller wilde zijn dan de eerste keer Spijkenisse Marathon, dus binnen 3u18 terug zijn.
Met een PR van 3:02:02 was het mijn eer te na om achter de 3:15 pacers aan te sluiten. Gestart met kilometers rond de 4:20/km, zoekend naar een groepje met het juiste tempo, wat ik na 6 kilometer wel dacht te hebben gevonden. Een paar kilometer later hoorde ik de 2 kopmannen praten over sub-3, en toen begon ik al te vrezen voor het vervolg. Het tempo werd langzaam opgeschroefd naar 4:15/km en toen voelde ik al dat dat echt teveel was. Dus liet ik ze gaan, maar dat betekende wel dat ik na 15 kilometer in niemandsland terecht kwam. Shit.
Tot dan toe waren de 5-kilometer splits op een gemiddeld tempo van 4:22, 4:19 en 4:15/km. Had ik mijzelf toch in slaap laten sussen en werd ik meegenomen in de ambities van anderen.
Anyway, gelost door mijn groepje, tempo proberen te stabiliseren rond de 4:30/km, maar het alleen lopen in de wind en het gebrek aan time on feet brak me op. Na 30 kilometer voelde ik alle spieren in mijn benen en was het harken met alles wat ik heb. Bij iedere verzorgingspost wandelend gedronken, het ging niet meer om tijd maar om uitlopen. Op 37 kilometer ook nog heel even gestopt om een banaantje aan te pakken van mijn ouders die langs de kant stonden, en de kilometers afgevinkt. Iedere 5 kilometer was weer langzamer dan die daarvoor. In de laatste kilometers heb ik mijzelf wel nog afgevraagd waarom ik dit ook alweer leuk vind
Eindtijd: 3:12:51. Naar omstandigheden tevreden, toch mooi de kilometers afgevinkt, en zowaar een beetje van de omgeving kunnen genieten door het zonnetje.
Na de finish even lekker gedoucht, bij mijn ouders een paar stevige tosti's gegeten om daarna weer de rit van 2 uur huiswaarts te maken. Prima dagje.
Over 2½ week ga ik in Leeuwarden als luxe duurloop nog de Winter Marathon lopen. Dit écht zonder ambitie. Het enige doel is dat het mijn langzaamste marathon tot nu toe wordt, geen race-pace, puur langzame duurloop