Beetje laat verslag, maar afgelopen zondag deed ik ook mee aan de CPC Loop in Den Haag.
Vanwege de verwachte drukte en de flinke rit hadden mijn vrouw en ik al besloten een hotel te boeken. Zaterdag konden we dus in alle rust mijn startnummer ophalen op ’t Malieveld, wat me veel rust gaf. ’s Middags nog even wat gegeten en gedronken in Den Haag, daarna op tijd naar het hotel voor een hapje, gevolgd door een heerlijk momentje in de wellness en het zwembad.
De volgende ochtend licht ontbeten: wat wit brood met jam en hagelslag, een eitje, croissantje, sap en koffie. Nog een banaantje meegenomen, uitgecheckt en met de trein richting Den Haag. Op station Ypenburg werd het al gezellig druk met lopers, maar het viel mee. Ik zag al een paar in volledige race-outfit met korte broek en wedstrijdschoenen… brrr.
Eenmaal op ’t Malieveld sloot ik aan bij mijn groepje voor wat zenuwpraatjes, foto’s, een banaantje en nog wat drinken. Tegen 11:00 uur (start 11:30) deed ik mijn lange spul uit, trok de Vaporfly 4’s aan en liep richting Wave 1. Tot nu toe prima geregeld; het startvak was al aardig vol, maar het ging redelijk soepel.
Toen het startschot klonk, wilde ik me strikt aan mijn schema van 1:40 houden. Eén van de mannen uit ons groepje wilde ongeveer mijn tempo lopen, dus de eerste kilometers liepen we samen. Al snel merkte ik dat hij iets te hard ging voor mij, vooral met de tegenwind. Ik liet me rustig terugzakken; ik vind het prima om alleen te lopen. Het parcours was verder uitstekend: niet te druk en breed genoeg.
Nergens over het gras in moeten halen ofzo, zoals in Rotterdam bijv.
In de eerste kilometers zag ik een loper over een fiets vallen die scheef langs de kant stond, en een man die bij een zebrapad overstak alsof de hele wedstrijd wel stopte voor hem… Niet ideaal, maar verder ging het lekker. Het weer was mooi, de benen voelden goed, en er was genoeg support langs de kant. Rond 8 en 16 km nam ik een gelletje. Bij de drankposten pakte ik telkens een bekertje water: een paar slokken en de rest over mijn hoofd, wat heerlijk verkoelde.
Ik had al gehoord over ‘het heuveltje richting het Kurhaus’ en wist meteen waar het over ging. Even klimmen, tempo proberen vast te houden, en dat lukte gelukkig nog. Voor de ‘Upfront zone’ zag ik mijn kameraad die ik eerder had laten gaan weer voor me lopen; in de 17e kilometer haalde ik hem in. Het mooie was er bij hem duidelijk af en hij kon niet meer aanhaken.
De laatste kilometers waren zwaar door de tegenwind en wat hoogtemeters. Versnellen lukte niet meer echt, maar richting de finish kon ik nog een beetje aanzetten. Uiteindelijk kwam ik over de streep in 1:40:40 – een PR! Volgens Garmin was het zelfs 1:39:59. Misschien moet ik maar pacer worden

. Ik ben in ieder geval tevreden: niet specifiek voor getraind, maar toch mooi vlak gelopen en genoten van de race!
Strava, or..
https://www.strava.com/activities/17730459561
Vanochtend voor werktijd een kleine 7.5km herstelloop gedaan en dat voelde prima. Morgenavond weer aan de bak op de baan.