Dat was me het weekend wel! Mooi om al die ervaringen hier te lezen. Ik doe ook nog even een duit in het zakje!
Zaterdag vertrok ik met Mrs. SkyR in de loop van de ochtend met de auto naar Vlaardingen, waar we een hotel hadden geboekt vlakbij het metrostation. De kamer was bij aankomst al klaar, dus hebben we de spullen daar gedropt en zijn we met de metro Rotterdam in gegaan om het startnummer op te halen, de route naar de start te bekijken en daarna nog even in de stad rond te hangen.
Dat betekende een bezoekje aan de expo, die we redelijk vlot ook weer doorgelopen zijn. Mrs. SkyR schreef nog even aan aanmoediging op de muur, en natuurlijk hebben we ook nog even mijn naam opgezocht tussen die duizenden marathonlopers. Verder vond ik de stands niet heel interessant, dus zijn we richting Erasmusbrug gelopen om de startlocatie te bekijken. Ik kon toen nog niet vermoeden hoeveel mensen er in dat kleine stukje Rotterdam zouden staan zondagochtend

Onderaan de Erasmusbrug besloten we een terrasje te pakken om even van het zonnetje te genieten. Een lekkere limoncello cannoli en Radler 0.0 gehad, waarna we nog wat verder gewandeld hebben. Leuk om met Mrs. SkyR even terug in de stad geweest te zijn waar ik veel van mijn jeugd en studietijd door heb gebracht, lang voordat ik haar leerde kennen. Uiteindelijk ook nog even lekker uit eten geweest bij Miso, waarna we met de metro weer terug naar het hotel gingen. Spulletjes klaargelegd, startnummer opgespeld, waarna om half 11 het licht uit ging.
Wat volgende was een crappy nacht met weinig rust, en toen de wekker ging om 6:50 was ik blij dat ik nu toch gewoon het bed uit moest, want slaap zou ik allang niet meer vatten. Maar dat betekende wel dat het tijd was voor...
Race day
Om 7 uur zat ik in mijn gewone kleren aan het ontbijt, net als nog meer hardlopers. Twee broodjes, een grote banaan, 2 koppen thee en een sapje verder vond ik het wel weer goed geweest en zocht ik om half 8 de kamer weer op. Even lekker opgefrist met en warme douche, waarna ik mijn hardloopkleren aan heb gedaan met een warme hoodie erover. Ik had de rugtas van Mrs. SkyR alvast gevuld met een joggingbroek en vest voor na afloop, samen met een soft flask met AA die ze mij aan zou kunnen geven als we elkaar zouden zien. Daarna heb ik al mijn gels met een halfvol flesje AA en een kleine voorverpakte reep ontbijtkoek in een plastic tas gestopt. Zo hoefde ik niet meer langs de tassenafgite, want al mijn gels en telefoon pasten prima in mijn half tight en de ontbijtkoek met de sportdrank at en dronk ik nog in het uur voor de start. In de lobby van het hotel afscheid genomen van Mrs. SkyR die aan het ontbijt ging. Zij zou me opwachten rond kilometer 13 bij Slinge. De reis met de metro ging prima toen ik rond 8:40 instapte, met onderweg steeds meer hardlopers. Op Beurs uitgestapt en richting de start gelopen. Na een warming up van 10 minuten in de zijstraten bij de start nog even het urinoir opgezocht. Uiteindelijk sloot ik om 9:30 maar aan bij de meute die zich naar de startvakken bewoog. Uiteindelijk stond ik om 9:45 in het startvak van Wave 1. Prima, maar ik had 0 zicht op welke pacer dan ook. Dan helpt het niet als je bijna 10 cm korter bent dan de gemiddelde Nederlandse man

Lee Towers horen zingen, en na de scheepshoorn kwam het vak langzaam in beweging richting de startlijn. Horloge gestart en met de massa mee de Erasmusbrug op. Een bijzondere gewaarwording!
Na de bijzonder slechte nacht besloot ik om zoveel mogelijk op gevoel te gaan lopen. Bij het inlopen merkte ik al dat mijn hartslag hoger was dan normaal, dus daar wilde ik niet teveel op vertrouwen. Ik had mijn horloge ingesteld op rondes van 5 kilometer, zodat ik niet bij iedere kilometer zou nadenken over de tijd. De eerste kilometers gingen vrij geruisloos voorbij, met de eerste 5 km in 22:12, een gemiddelde van 4:26. Prima.
Een paar kilometer later zag ik opeens wat vlaggetjes. Warempel, het zijn pacers. Die van 3:10 nog wel! iets versneld om aan te haken bij het groepje, wat toch wel weer even wennen was met al die rondvliegende ledematen, zeker op de wat smallere fietspaden richting Slinge. Weer 5 kilometer afgetikt, nu in 21:50. Ik had natuurlijk even versneld, maar nergens geforceerd, dus het voelde wel lekker om toch een klein buffertje op te bouwen zo.
Ondertussen begon ik toch wel uit te kijken naar kilometer 13, waar ik Mrs. SkyR hoopte te zien. Niet om de soft flask met drinken; die zou ik als reserve in mijn tight stoppen. Het was me tot nu toe bij beide drinkpunten gelukt om een bekertje water én een bekertje AA te drinken, wat ik tot het einde wilde blijven doen. En met het alarm om de 25 minuten voor een gelletje bleef ik ook netjes volgens schema eten. Maar ondanks het publiek voelde het toch al wat kilometers saai, misschien zelfs een beetje eenzaam. Gelukkig viel Mrs. SkyR met haar knalgele jas goed op. Het is dan toch fijn als je aanmoediging krijgt van iemand die er speciaal voor jou is. Soft flask aangepakt en na de switch back nog even een high five aan de andere kant van de weg. Weer 5 kilometer voltooid, split van 21:55. Let's go! Uiteindelijk zou ik Mrs. SkyR op nog 2 plekken langs de kant zien, en de laatste keer missen.
Kilometer 15 tot 20 bleef ik netjes bij de pacers lopen. Af en toe viel er eens iemand weg, dan weer kwam er iemand langszij of aanhaken. Weer een 5-kilometer split, nu in 22:03. 4:25 gemiddeld. Geen centje pijn.
Nu we bijna halverwege waren begon ik toch het gevoel te krijgen dat ik niet helemaal in 'mijn' tempo liep. Ik kon niet helemaal vrij lopen. Besloten om iets te versnellen en de pacers achter me te laten. Soepel vloog ik door naar een split van 21:42, 4:20 gemiddeld. Lekker!
Kilometer 25 tot 30 merkte ik wel de impact van de Erasmusbrug en het viaduct op mijn tempo, maar met de split van 22:11 zat ik nog steeds strak op schema.
Helaas bleef het niet zo voorspoedig lopen. Bij de start van het rondje om de Kralingse Plas, rond kilometer 32, begonnen de quadriceps in mijn beide benen behoorlijk zeer te doen en wat te verkrampen. Ik kan het ook direct terug zien in de paslengte, ik kon niet lekker doorlopen. Het tempo zakte toen ook meermaals keihard in. Het was zoeken naar wat mijn benen nog wel en wat niet meer konden. Met een split van 22:49 was er nog niet heel veel aan de hand, maar het zou nu eerder zwaarder dan makkelijker gaan worden.
De video's op de hardloopsupporter gaven nog wel een mentale boost, maar mijn bovenbenen waren gewoon kapot. Ik bleef trouw eten en drinken, dus energie had ik nog wel: de man met de hamer ben ik in die zin niet tegengekomen, wat ik in mijn vorige, eerste, marathon wel nog had. Dan merk je toch het voordeel van zo'n grote marathon: lange drinkstations dus genoeg tijd om wat extra te drinken. Ik bleef letterlijk de pijn verbijten (goed te zien op de foto's

) maar weigerde stil te staan of te wandelen. Dit keer wilde ik het hardlopen afmaken. Kilometer 35 tot 40 in 24:39, gemiddeld tempo van 4:56. Inmiddels had ik ook de 3:10 pacers voorbij zien komen. Oef.
De laatste kilometers waren zwaar. Ik wist wel dat ik een PR ging zetten, maar de teleurstelling van het niet halen van die 3:10 overheerste. Maar voornamelijk voelde ik de pijn in mijn benen. Mrs. SkyR stond mij een paar honderd meter voor de finish op de Coolsingel nog aan te moedigen, maar ik kon alleen maar naar die finish kijken. Ik telde de meters af en kwam met een kreet van pijn en overwinning over de lijn. En toen... niets. Mijn eindtijd interesseerde me niet. Nog een beetje strekken, en toen was het nog best lang lopen voordat je de medaille kreeg. De kou begon langzaam in mijn lichaam te trekken. Wat bekertjes water gedronken, 2 flesjes AA, bekertje warme thee, een banaan gegeten. He he, eindelijk bij het einde van het uitloopgebied. Mrs. SkyR gebeld en afgesproken op het Schouwburgplein waar ik nog even voor een korte massage van de bovenbenen ging. Daar vond Mrs. SkyR mij ook weer zodat ik iets warmere kleren aan kon doen. Al klappertandend liepen we richting het station. Op zo'n moment mis je een warme douche! Bij de Starbucks een grote Hot Chocolate met slagroom gehaald en in de metro gestapt. Tijd om Rotterdam te verlaten.
In de auto terug naar Drenthe nog even wat tussendoortjes gegeten, een flesje water gedronken en een uurtje geslapen. Tegen 5 uur waren we thuis, waarna ik direct onder de douche ben gestapt. Om half 6 werden onze pizza's bezorgd en hebben we lekker voor de tv gegeten. Daar knap je dan echt even van op! Mrs. SkyR had de toppers aan het begin van de race nog wel voorbij zien komen en dacht dat het wel leuk zou zijn om het nog even terug te kijken. Machtig mooi om te zien hoe die race gelopen is door de profs! En leuk om mijzelf terug te zien op tv, genietend van de start;
Mijn uiteindelijk netto tijd was
03:11:03. Mijn PR verbeterd met ruim 7 minuten. Een mooi resultaat, maar voor mijn gevoel zat ik zó dichtbij mijn A-doel van deze race, onder de 3:10 lopen. Gemengde gevoelens dus. Had ik iets anders in training kunnen doen om de pijn in de benen te voorkomen? Waren de omstandigheden voor mij gewoon niet optimaal om dat hoogste doel te halen? Het belangrijkste is echter dat ik ook nu weer het gevoel heb dat er meer in het vat zit
Vandaag gelukkig vrij (de bovenbenen zijn nog wat gevoelig), en na deze resterende drukke dagen van de werkweek even genieten van 2 weken vakantie op Sicilië. Daarna ga ik bij de atletiekvereniging kijken hoe we verder kunnen bouwen en volgen de lokale wedstrijdloopjes zich ook in rap tempo op! Ik kijk ernaar uit om wedstrijden weer uit te lopen in maximaal een uur