Het grote wielrenervaringtopic - Deel 21

[tiswat]

Zelf al weer een week niet gefietst, schouderblessure. Gek genoeg is die woensdagavond opgetreden tijdens na mijn fietsrit. Veel wind tegen, dus behoorlijk aan het stuur getrokken om kracht bij te zetten. Ritje wel afgesloten met 35 gemiddeld, alleen dag 1 was nog oké. Dag 2 voelde ik het wel echt in m'n bicep.. wat in de dagen daarna doortrok naar mijn schouder. Paar maanden geleden ook al eens deze blessure gehad, toen zag ik wat in mijn ooghoek vallen en probeerde het te grijpen, schoot de spier ook verkeerd.

Wat betekend slechte slaap, want ik kan vrij weinig met mijn schouder/arm en een hele zeurende pijn.
Nu is het na een week bijna hersteld, maar heb wel een afspraak gemaakt bij de fysio vorige week. Hopen dat ze een oplossing weten of bepaalde oefeningen om dit te voorkomen. Echt een wielrennerslijf, sterker in de benen maar niet echt in de armen.

Conclusie Fysio: overbelasting van de bicep

[GerbenBK]

Strider schreef op woensdag 29 april 2026 @ 09:15:
Wit of zwart heeft als voordeel dat je fietskleding altijd wel bij de kleurstelling van je fiets past.

Ach, als je zoals @DDX gewoon alle kleuren aan trekt heb je dat probleem ook niet meer

[BreadFan]

Wow, krijg net een mailtje. Het wordt de mintgroene, hoewel Scott Benelux had aangegeven dat er daar nog maar 1 van leverbaar was, in maat XXL Wit is al helemaal uitverkocht.

Die ene in Frozen green is dus voor mij

[ Voor 13% gewijzigd door BreadFan op 29-04-2026 10:21 ]

[Cloclo100]

stevens20 schreef op woensdag 29 april 2026 @ 09:51:
Hier ervaring met een witte fiets (cannondale supersix 2023). Toen mijn vrouw hem voor het eerst zag was haar gedacht “ohnee een poetsfiets”. Dat blijkt mee te vallen. Ik hoef amper meer te poetsen dan de zwarte. Enige verschil is dat ik zo nu en dan meteen billendoekje over het frame ga ipv hem zo weg te hangen. Een simpele droge handdoek/poetsdoek doet het ook overigens.

Verder valt wil altijd wel mooi op. Ik heb er oranje accenten op en dat maakt het idd wel lastig met het combineren van kleding.

https://www.bikeexchange....1U3gZPEAQYGCABEgJyuPD_BwE

Ik krijg precies een error in mijn hoofd als ik mezelf zomaar met een poetsdoek over een frame zie gaan. Al die zandkorrels die je dan in de lak schuurt ..

Ondertussen zit ik in week 3 van de 6 platte rust. Ik heb dus mijn heupkom op 3 plaatsen gebarsten/gebroken. Deze is miniem verplaatst maar clean genoeg om niet te opereren. In principe heb ik zowat dezelfde blessure als Remco Evenepoel toen in Lombardije. Hij moest daarvoor wel in een ravijn duiken, terwijl ik dom mijn voorwiel liet wegslippen op een fietspad. Er is nog een 4e breuk in het bekken maar die is niet verplaatst. Het is dus wel degelijk een heel zware blessure. De prognose is nog wel positief, ik heb een 2e opinie gevraagd in een ander ziekenhuis en daar kwam eigenlijk hetzelfde uit; conservatieve behandeling met een grote genezingkans. Fietsen is niet belastend voor de heup an sich en krachtverlies zou niet meteen van toepassing zijn. Het wordt wel een ellenlange revalidatie want ik mag na die 6 weken maar met een beperkt % lichaamsgewicht steun starten en dat stelselmatig opkrikken. Er is wel een kans dat mijn heup sneller gaat slijten vanwege dat het kraakbeen in de heupkom niet meer perfect egaal is. Het zou dus kunnen dat ik voor mijn 50 een nieuwe heup moet krijgen, dat geeft de moraal wel een knak eerlijk gezegd. Zijn er hier medetweakers die al een nieuwe heup hebben gekregen en hun ervaring kunnen delen betreffende pijnvrij fietsen?

Voorts heb ik op advies van de kine een EMS Spierstimulator van Compex aangeschaft. Hier kan ik spierverzwakking mee tegen gaan en zelfs verstevigen. Kwestie dat ik niet met een kinderbeentje de revalidatie moet beginnen . Iemand daar tips & tricks voor?

[EdwinW]

Cloclo100 schreef op woensdag 29 april 2026 @ 11:02:
[...]

Zijn er hier medetweakers die al een nieuwe heup hebben gekregen en hun ervaring kunnen delen betreffende pijnvrij fietsen?

Dat niet, maar ex-wielrenster Marijn de Vries rijdt al 10 jaar met een kunstheup en die rijdt toch nog best wel wat kilometers.

[BreadFan]

@Cloclo100 Niet exact dezelfde blessure, maar ik heb mijn heupkop 10 jaar geleden gebroken. Bij mij zit er een pin in (DHS).

Revalidatie was desalniettemin nog een vrij lang traject, hoewel fietsen zelf na een paar maanden weer mogelijk was. Een kunstheup wilden ze bij mij ook niet aan beginnen, omdat die na een X aantal jaar ook weer vervangen moet worden. En dat zou dan gezien mijn leeftijd (destijds 35) eigenlijk te vaak in mijn leven moeten gebeuren als ik de 80 zou mogen halen.

[Vedett.]

Cloclo100 schreef op woensdag 29 april 2026 @ 11:02:
[...]
Ondertussen zit ik in week 3 van de 6 platte rust. Ik heb dus mijn heupkom op 3 plaatsen gebarsten/gebroken. Deze is miniem verplaatst maar clean genoeg om niet te opereren. In principe heb ik zowat dezelfde blessure als Remco Evenepoel toen in Lombardije. Hij moest daarvoor wel in een ravijn duiken, terwijl ik dom mijn voorwiel liet wegslippen op een fietspad. Er is nog een 4e breuk in het bekken maar die is niet verplaatst. Het is dus wel degelijk een heel zware blessure.

Ouch, dat brengt slechte herinneringen naar boven. Ik heb al wat gebroken in mijn leven, maar dat was veruit het meest pijnlijke.

Ik heb in oktober 2022 exact hetzelfde meegemaakt. Heupkom, pubistak (en nog 3de bot ergens) in het bekken gebroken. Er werd ook voor een conservatieve behandeling gekozen. En dat duurt inderdaad lang. Als ik het me goed herinneer heb ik in totaal 12 weken niet vol mogen steunen, vanaf week 8 voor 50% van mijn lichaamsgewicht. Dus rechtop staan mocht, stappen niet. Kinesist kwam al vanaf week 6 langs, maar dat bleef in het begin puur bij mobilisatie oefeningen.

Na die 12 weken ben ik heel rustig, bijna zonder vermogen en slechts 10-15 minuten, terug beginnen fietsen. Wandelen heb ik iets te snel opgebouwd, ik zat al snel aan 3km. En uiteraard minstens 2x in de week naar de kinesist. Na 2 weken in de revalidatie had ik even een korte terugslag, ik vermoed van iets teveel te willen doen. Dus even wat minder gedaan en daarna is de revalidatie vlot verlopen. De aanbevelingen van de kinesist (oefeningen en frequentie ervan) heb ik heel strikt opgevolgd.

Ik heb even teruggekeken in mijn trainingshistoriek zodat je een idee krijgt van hoe mijn herstel op de fiets is verlopen. Mijn ftp voor de val zat rond de 270 en het heeft een 5-tal maanden geduurd voor ik terug richting het oude niveau ging.
- Begin januari 2023 ben ik opnieuw begonnen met 10/15min aan 110 watt
- Eind januari zat ik aan 1u, nog steeds rond de 110 watt
- Eind februari een 20min test gedaan met 220 watt (dus nog ver onder mijn vorige ftp) als resultaat
- Begin april mijn eerste buitenrit met de club op een rustig tempo, gemiddelde hartslag was vrij hoog
- Eind mei zat mijn FTP (na 20min test) terug op 240, dus nog niet helemaal zoals voordien

Bij de revalidatie had ik nog het meeste last van mijn kuit, die was daarvoor ook al niet klachten vrij. Ook daar heeft de kinesists op behandeld en oefeningen voor gegeven. Maar dat bleef wat aanslepen en uiteindelijk heeft een paar keer dry needling (geen pretje) voor de oplossing gezorgd. Door het stil liggen kan je dus misschien ergens klachten ontwikkelen.

Maar dan nu het belangrijkste: uiteindelijk is alles heel goed genezen en heb ik helemaal geen klachten meer. Fietsen (zelfs +200km ritten) en wandelen (meerdaagse trekkings met rugzak van +20kg) zijn geen probleem even uitdagend als voorheen.

Vlot herstel gewenst!