In een apathische samenleving had de kleur van zwarte pier niet uitgemaakt. Een apathische samenleving had gewoon een mens gezien die een functie vervulde en geen aanstoot genomen op de kleur zwart en ook geen aanstoot als die kleur veranderde terwijl de functie hetzelfde bleef. (Alhoewel een apathische samenleving geen reden zou zien om de kleur te veranderen ongeacht wat want de kleur dicteert de functie niet)Jerie schreef op vrijdag 22 november 2024 @ 20:21:
[...]
Er is maar één soort apathie ofwel onverschilligheid, op macro niveau. Deze creëert ruimte, en in die ruimte kan het narratief ontstaan 'het maakt mij niet uit'. Zo stond ik er ook in omdat zwarte piet mij persoonlijk niet beledigd. Echter, toen ik me er in ging verdiepen kwam ik erachter dat het wel in potentie pijnlijk kan zijn. Dan moet je kijken of en in hoeverre je dat probleem aan kunt pakken, en daarmee maak je de vrij eenvoudige keuze (want grote gevolgen heeft het niet) dat je zwarte piet afkeurt en het alternatief dat iedereen leuk vindt (roetveegpiet) goedkeurt.
Dat is geen apathie of avolitie maar juist introspectie. Vipassana of mindfulness is ook geen apathie maar juist introspectie. Bij apathie vormt men een bescherming, rookgordijn zodat men het probleem niet onder ogen hoeft te zien, zoals bijvoorbeeld weglopen voor probleen in je gezin omdat je zgn. 80 uur per week zou moeten werken. Terwijl dat een keuze is. En die kun je met de twee eerdergenoemde methodes doorbreken (maar natuurlijk ook via gangbare wetenschappelijke methodes zoals d.m.v. medicatie, cognitieve gedragstherapie, enz)
The Informaticus Chaoticus is an endangered species who makes it's lair in the electric wires and dodgy electrical appliances and feasts primarily on old legacy systems.