Cid Highwind schreef op woensdag 23 oktober 2024 @ 22:49:
[...]
Je vergeet er nog eentje: we gaan een toch al overbelast systeem opzadelen met een herevaluatie na 3 jaar of we goedgekeurde asielverzoeken niet alsnog terug kunnen trekken.
Hoe wil je deze mensen überhaupt toestaan hier wat op te bouwen en te integreren, werk te kunnen laten doen wat hard nodig is, wanneer hen dan weer zo een zwaard boven het hoofd hangt?
Niet.
Autoritarisme is in de basis niet anders dan machtspolitiek in termen van basale vereisten. Je moet een onderklasse kweken waar mensen met de vinger naar kunnen wijzen. Welkom bij verdeel en heers.
Daarom is de marketing van nivellering zo'n integrale vereisten, gekoppeld met de narratieven van zelfredzaamheid en zo meer. Maaiveld, gelijke kansen, kom je er niet boven dan is het eigen schuld, ze kunnen niet zeuren want ze hebben het allemaal ok, maak je maar een beetje mede-schuldig dan mag je wat extra. Achter de narratieven schuiven de lijnen echter gradueel verder en verder.
Het zwaard hangt hierbij trouwens over zij van wie men wil dat ze met de vinger wijzen. Volgen zij niet, dan schuiven de lijnen op (doen ze toch al, basisvereiste, maar dat moet gecamoufleerd worden). Ga mee, anders eindig je zoals de ander.
Denk er eens rustig over na, dit zijn heel oude draaiboekjes.
Valt dit überhaupt met het recht te verenigen? En hoe wil je het in de praktijk omzetten wanneer er nu al te lang gewacht moet worden op een besluit?
Welk recht? Ik begrijp waar je vandaan komt, maar dit is geen conforme politiek. De menselijke verwachtingen ten aanzien van actoren van machtspolitiek en autoritarisme zijn nergens op gefundeerd. Ze zijn niet reëel.
Wij kunnen ons dat gewoon niet voorstellen. En dat is waarom ze er mee weg komen.
Dit is geen oplossing voor de crisis, het is de geboorte van de crisis door moedwillig een infarct te triggeren.
Never waste a crisis. If there is one, make it worse. If there isn't one, make one.
[
Voor 10% gewijzigd door
Virtuozzo op 24-10-2024 12:20
]
Populisme: de weigering van complexiteit en de poging om simplistische antwoorden te formuleren op ingewikkelde vraagstukken middels gebruik van elke mogelijke prikkel van gedrag - i.p.v. moeite te doen voor gezonde participatie.