Afgelopen weekend heb ik een hele grote mijlpaal bereikt met mijn restauratieproject.
Zondag was het plan om de motor voor het eerst weer te starten sinds ik die in november 2023 (dus 2,5 jaar terug) volledig gereviseerd heb. Afgelopen week heb ik namelijk de remmen en koppeling ontlucht, wat de laatste voorwaarde was om dit te kunnen doen.
Na alle checks, olie vullen (proefstarten om olie rond te pompen), benzine vullen (systeem geforceerd doorspoelen mbv een diagnose computer) was het tijd om te starten. Ik ging er niet van uit dat de eerste poging ook gelijk succesvol zou zijn, maar wel dat binnen een poging of 5 meerdere seconden starten, de motor op z'n minst een teken van leven zou geven.
Helaas, hij ging wel rond op de startmotor, maar geen gestotter of pogingen tot aanslaan. Het geluid was overigens wel zoals het hoorde, met een constant "hinniken" van de compressieslagen, dus mechanisch leek het allemaal goed te zijn.
Na een poging of 10 (ik heb ze niet exact geteld) maar de handdoek in de ring gegooid en gestart met diagnose, voor zover mogelijk. Want het storingsgeheugen was op een lambda-storing na leeg (de heater in één van de sensoren is kapot, dat wist ik al en heeft geen invloed op het starten). Ook de startonderbreker gaf geen fouten. Dus dan maar de check of ik brandstof of ontsteking heb.
Hulp ingeschakeld, want dit is letterlijk dingen in de motorruimte lostrekken, kijken en eventueel meters aansluiten terwijl de motor gestart wordt. Door m'n vrouw geïnstrueerd wat ze exact moest doen (niet langer dan 5 seconden starten, en mocht hij tot leven lijken te komen, direct stoppen). Eerste verdachte waren de injectoren, die zijn nieuw en van een vervangend type (wel Bosch, maar modernere variant) dan wat erin zat. Ik haal de rail los, hou de injectoren vlak boven hun gaten in de inlaat (lang leve port injection) en we doen een poging.
De injectoren sprayen netjes brandstof en... de motor begint aan te slaan
Gelijk weer afgezet, met 6 gigantische vacuumlekken wil ik de motor niet starten, straks draait hij al in de soep door een veel te arm mengsel. Injectoren terug op hun plek, nog een poging, en toen sloeg hij direct aan

Alleen wel jammer dat ik het dus niet zelf was die hem startte
Maar sindsdien is het sleutel omdraaien, 1 of 2 hoorbare compressieslagen en hij loopt
En dit alles is natuurlijk niks waard zonder bewijs, dus hierbij:
Hij tikt hier nog wel heel erg, maar dat zijn 99% zeker de klepstoters dit volledig gereinigd, en dus leeg zijn. Die moeten eerst vullen met olie en dat kost even tijd, zeker met koude olie. 's Avonds, na nog een aantal keer starten en kort draaien, werd het tikken al minder. Maar omdat er nog geen koelsysteem op zit , kan ik hem niet langer dan een minuut laten draaien.
Helaas blijkt dat als de olie op druk komt, er wel een lek te zitten tussen oliefilterhuis en motorblok. Daar zweten deze motoren heel vaak, maar in mijn gevallen hangen er op meerdere plekken druppels olie onder de motor en vormen zich kleine plasjes op de garagevloer

Ik verdenk het filterhuis, die komt van een andere auto en ik had ook al problemen met het installeren van het filter. De originele komt er daarom op terug, maar die moet eerst nog schoongemaakt worden en ik heb een nieuwe pakking nodig. Dat kost nog even tijd. Als die lekkage onder controle is, gaat de voorkant er weer op, met het koelsysteem weer aangesloten en mag hij langer gaan draaien en goed op temperatuur komen.
Dan gaan deze olie en filter eruit, komt er verse, schone olie in, nieuwe bougies (ik wou nieuwe bougies niet gelijk slopen met eventuele achtergebleven assemblageolie), en zal hij ook voorzichtig weer de eerste meters gaan rijden op eigen kracht.
Terwijl ik op die onderdelen wacht, ga ik rustig verder met bouwen. Inmiddels zitten de voorstoelen en portieren er ook weer in:

Natuurlijk heb ik weer even plaatsgenomen achter het stuur, en dat voelt toch wel heel vertrouwd gelijk weer, met alles op precies de juiste plek, een pook die soepel maar strak versnellingen selecteert. Alleen de koppeling voelt ongewoon licht. Maar dat is vooral gewenning, ik was een zware (door ouderdom) koppeling gewend, terwijl nu, op de hoofdkoppelingscilinder na, alles nieuw is en dus nog heel soepel werkt.
En ja, er zit in de bekleding van de bestuurdersstoel een scheurtje. Die laat ik voor nu nog even zitten. Die hele bekleding heeft slijtage (niet zo gek na ruim 4 ton) en ik wil de stoelkussens en achterbank in de nabije toekomst (waarschijnlijk komende winter) naar een stoffeerder gaan brengen voor herstel.
Ook de achterbumper met (werkende) PDC sensoren zit er weer op, al moet die nog beter afgesteld worden:

De afdekkap voor de trekhaak komt tegen de stekkerdoos aan, waardoor deze nu niet goed past en niet vastklikt. Maar dat is zo goed als zeker een afstelkwestie. De vier sensoren, nadat ik er één heb moeten vervangen, laten allemaal goede, vergelijkbare waarden zijn, dus dat werkt helemaal goed.
Vanavond wil ik de ruiten in de voorportieren terug gaan plaatsen, zodat deze afgesteld kunnen worden. Vervolgens kunnen dan de achterste ruiten afgesteld worden (die zijn namelijk afhankelijk van de portierruiten) en als dat klaar is, mag de achterbank erin, kunnen de stootstrips aan de zijkant erop en sideskirts eronder. Ik moet nog 1 interieurpaneel modificeren, namelijk onder het dashboard bij de bestuurder. Er zit nu een verstelbare stuurkolom in, en daarvoor moet er een uitsparing komen voor de vergrendelingshendel.
En dan is op de motorruimte na, de cabrio eigenlijk al klaar.
Waarschuwing, opperprutser aan het werk... en als je een opmerking van mij niet snapt, klik dan hier