Verwijderd schreef op maandag 25 december 2017 @ 23:35:
[...]
Ah, je komt er meteen maar met gestrekt been in, met een persoonlijke aanval. Dat begint al goed.
Toch nog maar even over de inhoud dan...
[...]
Da's leuk en aardig allemaal, maar als je de bedragen die in het spoor worden geïnvesteerd gaat vergelijken met wat er in het wegennet wordt geïnvesteerd zie je een enorm verschil.
Rijswijk - Delft viersporig is leuk, maar men is al sinds de jaren 80 bezig met het viersporig maken van de oude lijn. Dat had er al lang moeten liggen. In plaats daarvan heeft het een eeuwigheid geduurd voordat die tunnel in Delft er eindelijk kwam en moest hemel en aarde bewogen worden om daar een viersporige tunnel van te maken. Vervolgens laat men alsnog de laatste paar kilometer tussen Delft Zuid en Rotterdam Centraal tweesporig, terwijl viersporigheid daar maar enkele tientallen miljoenen kost.

Dat klinkt misschien gek, maar voor de drukste spoorlijn van het land die langs de drie grootste steden loopt is dat gewoon niet veel geld, dat zou geen probleem moeten zijn.
Als het spoor prioriteit had was die tunnel bij Delft eind jaren 90 aangelegd en was de oude lijn al 15 jaar viersporig. Er is al jaren bekend dat elektrische wisselverwarmingen superieur zijn aan gasgestookte, maar van een uitgebreid vervangingsprogramma is geen enkele sprake. Er werd hard geklaagd over een zitplaatsentekort bij NS, maar als die vervolgens een zwik nieuwe treinen kopen wordt daar geen opstelruimte voor gecreëerd. Dat gebeurt pas als er een volkomen voorspelbaar tekort aan opstelruimte ontstaat.

En dan heb ik het nog niet eens over het feit dat de minister over weg en water gaat, maar dat het spoor wordt overgelaten aan een staatssecretaris.
Er wordt in dit topic nog wel eens vergeleken met Zwitserland of Japan. Dat is niet echt een eerlijke vergelijking. Niet in de laatste plaats omdat de overheid in die landen wel grootschalig in het spoor investeert, en dat al decennia lang doet. Ik zal niet beweren dat het spoor in Nederland een sluitpost is, maar prioriteit heeft het spoor in Nederland zeker niet. De overheid heeft in de jaren 50 ingezet op de auto en het wegennet, waarna vele (lokaal)spoorlijnen werden gesloten en vele nieuwe (snel)wegen zijn aangelegd. Tuurlijk is er sindsdien nog wel wat spoor aangelegd (je noemt het e.e.a.), maar vergeleken met het wegennet en de waterbouw is het verre van indrukwekkend. Het spoor komt altijd op de laatste plaats, en dat is een bewuste keuze. Al het milieu- en klimaatbeleid ten spijt, blijft het asfalt wat de klok slaat. Op die manier wordt het nooit wat met het spoor.
Tja, ik kan het niet mooier maken... Deze reactie is minstens zo zuur en doet zelfs aan als een Calimero... “Wegen zijn groot en spoor is klein en dat is niet eerlijk, oohnee!”
Maar nu even naar de inhoud. De redenering is hier steeds “wat nu wordt gebouwd had er allang moeten liggen”. Misschien is dat zo, misschien ook wel niet. Punt is dat met publiek geld wordt geïnvesteerd en daarom wordt afgewogen op nut/noodzaak: bij een (dreigend) probleem trekt de bewindspersoon de portemonnee. Let wel: dit geldt voor investeringen. Onderhoud wordt al sinds begin jaren 80 separaat gefinancierd (omdat de bezuinigingen op rijksinfra toen zo heftig was dat onderhoud eigenlijk ook niet meer kon, met alle problemen van dien). En om dat er met publiek geld wordt gewerkt, wordt niet voor iedere wens vanuit de spoorsector de schatkist geplunderd, wat de heer Eringa daar ook van mag vinden. Echt, elke maand komt er wel weer een wens: NABO’s, 3kv, perronveiligheid, seinoptimalisatie, opstellen/behandelen en dan vergeet ik er nog wel een paar...
Het spoor is niet de sluitpost van het MIRT, integendeel. De vaarwegen zijn de sluitpost. Wegen krijgen inderdaad wel wat meer (de verhouding is ongeveer 55%, 45%, 10%, maar hier zitten de bijdragen aan OV dat door regio’s wordt geregeld niet bij, dus de verhouding is nog ietsje anders), maar goed, vergeet niet de vervoersprestatie van het hoofdwegennet: Die is nog altijd het zevenvoudige van het spoorwegennet, qua personenvervoer. Qua goederenvervoer doet het spoor eigenlijk niet (meer) mee: er zijn simpelweg geen vervoerders die er brood in zien. Het gebruik van het spoorwegennet was - grofweg tot WOII - gericht op goederenvervoer en daardoor ook fijnmazig. Door de opkomst van het vrachtvervoer over de weg is het gebruik van het spoor veranderd: naar een meer op personenvervoer gericht netwerk. Daardoor is een heel aantal spoorlijnen niet meer nodig, er is geen behoefte aan. En dus wordt het opgeruimd, want een spoorlijn die niet meer in gebruik is, hoeft niet meer onderhouden te worden.
Wel grappig dat je over opstel- en behandelcapaciteit begint. Dat is een van mijn dossiers en ook een van de leukste. Waar ik me vooral over heb verbaasd was het gemak waarmee naar IenW wordt gewezen om maar weer eens wat te betalen. Alsof het allemaal niks is... Helemaal als je bedenkt dat NS in al haar wijsheid heeft bedacht om het materieelpark uit te breiden met enkeldeks materieel (ICNG vooral), deels ook als vervanging voor dubbeldeks materieel. Dat alleen al is de reden dat er voor bijna 150 baklengtes bijgebouwd moet worden (dat kost de belastingbetaler ongeveer 75 miljoen euro). Tegelijkertijd staan er op openbare sporen oude bakken weg te roesten (die dan eufemistisch ‘strategische reserve’ worden genoemd).
Met zulke constateringen doet het er niet toe of er een minister of staatssecretaris verantwoordelijk dossierhouder is. (Overigens waren Eurlings, Jorritsma en Netelenbos als minister verantwoordelijk voor het spoor, dus het verschilt een beetje per kabinet hoe de posten verdeeld zijn).