Meestal de emo gunfactor.
Eventjes een top-10 cherrypicken uit de periode 1980-2000 en dan zeggen dat het vroegah allemaal beter was is ook niet echt overtuigend.
Dat zeg ik dan ook niet

The Rock was er al in de jaren negentig en veel verder terug kan ik me ook genoeg fouts herinneren

Probleem is natuurlijk ook dat mainstream movies echt veranderd zijn; ze kosten teveel, waardoor er minder risico genomen wordt en er meer franchise content is, streaming content wordt actief geprogrammeerd op background viewing, special effects en AI vervangen steeds meer menselijke creativiteit in big budget movies.
Klopt, een van de oorzaken.
En die 'good stories' zijn er genoeg. Je moet er beter naar zoeken. Minder goede films in de bioscoop? Absoluut. Minder goede films full stop? Not so much.
Zodra het (poging tot het) kijken van een film gaat lijken op werk is het geen ontspanning meer.
Wat moet je met die pixels dan doen precies om er een betere film uit te halen? Genoeg video essays te vinden op youtube die perfect illustreren dat juist die mogelijkheden hebben geleid tot kwalitatief mindere films en minder mensen die begrijpen hoe een filmcamera werkt. Weer een reden waarom je je juist tot de minder dure producties moet wenden om mensen bezig te zien die niet een 'Volume' ter beschikking hebben en daarom wel een goed uitziende film schieten. Als je dat afdoet als woensdagavondverhalen (is dat de NL versie van Hallmark movies?), tja, daar ben ik het niet echt mee eens

Het is de combinatie van. Als ik alleen een cliche verhaal wil dat overal kan plaatsvinden dan kan ik ook terugkijken op mijn eigen leven.
Film ontstond ooit om dingen mogelijk te maken die niet kunnen. Verhalen te tonen die inzicht kunnen verschaffen. Aliens, landen die elkaar binnenvallen, presidenten die dommer bleken te zijn dan het achterste van een gemiddeld dier, X-Men die eigenlijk heel politiek bedreven waren, enz.
Nee, ik wil niet dat er in iedere film aliens binnenvallen, maar wat ik wel zoek is materiaal dat creatief is én dit weet te combineren met een goed verhaal. Dat is waarom de films van Nolan bovengemiddeld goed worden bekeken. Je hoeft niet voor iedere film een derde akte te hebben. Je hoeft de sfx niet zichtbaar te laten zijn. Je hoeft niet steeds dezelfde karakters met smirky faces te tonen.
Vroeger vond ik film niet alleen leuk omdat het vermaak was. Sommige films hielpen om moeilijke tijden door te komen, of om even in een andere (geloofwaardige) wereld te kunnen vertoeven.
Dat ontbreekt nu allemaal opvallend vaak. Of zoals de sfx-mensen doorgaans zeggen: "je moet het voelen"
En creativiteit? Dat is meer dan, zoals je ziet waar veel gfx-mensen mee beginnen tijdens de reis die zal eindigen in pakketten zoals ZBrush, een knappe dame met een hertengewei op het hoofd.
En gelijk een dikke WTF: wtf, ZBrush is overgenomen door Maxon
In mijn tijd.....
Dat zit wel Schnorr.