migjes schreef op zondag 08 februari 2015 @ 14:03:
maar een vraagje, weet jij waarom de meeste 1fase tl omvormers op +/-360V werken intern?
(ik kan het wel zien in de logging, en ik vind dat hij soms nog best zwabbert, meestal rond de 367V.
maar ik kijk er meestal niet naar.)
De meeste omvormers zijn 'transformatorloos', oftewel ze hebben een ongeïsoleerde buck-converter die de conversie van DC naar AC doet. De eigenschap van buck-converters is dat ze alleen een hogere spanning kunnen omzetten naar een lagere, dus moet de DC-ingangsspanning van de buck-converter altijd hoger zijn dan de netspanning.
Netspanning in Nederland is 230VAC -10/+5%. Dat is dus een sinusgolf met een piek van maximaal 230*1.05*sqrt(2)=341V. Klein beetje marge daar bovenop voor verliezen in de converter en voilà, je zit op 360V.
cj1 schreef op zondag 08 februari 2015 @ 15:47:
Mag ik een condensator daarbij zien als een soort accu, waarbij er doorgaans met een iets hogere spanning geladen wordt, en als die weer ontladen wordt dan daalt langzaam de spanning iets?
OK, je vraagt om in-depth informatie, dan krijg je die. In lekentaal: ja, een condensator is een 'soort' accu. In serieustaal:
- Een accu is een elektrochemische converter. Chemische energie in de accu wordt omgezet naar elektrische stroom bij een bepaalde, door de scheikunde (redoxpotentiaal) bepaalde spanning. De spanning van een accu is vrijwel constant ongeacht hoe vol hij is. In werkelijkheid is er wel een verloop, maar die is relatief klein (minder dan 25% over een volledige laad-ontlaadcyclus)
- Een condensator is een elektrostatische converter. Elektrische energie wordt opgeslagen in een elektrisch veld (D-veld). De volheid van een condensator is rechtstreeks, onlosmakelijk verbonden met zijn spanning: E = (1/2)C*V
2. Als je de spanning en de capaciteit weet, weet je precies hoeveel energie erin zit.
Terug naar de
rimpelspanning. Volgens SMA Solar ziet dat er ongeveer zo uit:
[
afbeelding]
De lagere spanningsverschillen bij een driefasenomvormer t.o.v. enkelfase, betekent dan toch ook dat na aarding van een driefaseninverter de rimpel nog kleiner wordt dan bij "Enkelfase met transformator en negatieve aarding set"?
Dit is niet echt een... goed of representatief plaatje. Wat proberen ze hier te zeggen? Dit lijkt meer over aardstromen te gaan dan over de MPPT-spanning.
Met als gevolg dat voor paneeltechnologieën die gevoelig zijn voor wisselende voltages - omdat ze daarbij lekstromen opwekken (veroorzaakt door een metalen onderlaag) - in combinatie met een driefasen inverter dus ook minder lekstromen zullen genereren?
De lekstromen komen voornamelijk door de capacitieve werking van de zonnepanelen op een metalen ondergrond. Lekstromen ontstaan dan doordat er een AC rimpel op de panelen is tov hun metalen behuizing. Hoe minder rimpel, des te minder aardlekstroom. Kort antwoord is dus: JA.
Zou je het ontstaan van lekstromen nog verder minimaliseren door bijvoorbeeld helemaal geen metalen montage systeem meer te gebruiken, maar bijvoorbeeld kunststof? Of heeft kunststof waar andere nadelige consequenties?
Belangrijkste oorzaak van de lekstromen is capacitieve werking, dus je moet op zoek naar materiaal met een zo laag mogelijke dielektrische coëfficient. Een andere manier is om het substraat zo ver mogelijk te verwijderen van de cellen.
Guess what; allebei is niet echt... praktisch. We zitten vast aan glas en 3M backing foil als diëlektricum en we zitten sowieso vast aan dingen die ruwweg dezelfde thermische uitzettingscoëfficient hebben als silicium. Hier is niet bijzonder veel op af te dingen.
Het metalen frame kun je vergroten om dat aandeel te minimaliseren, maar dan houd je nog je bus bars. En die kun je niet echt verder weg van de cellen doen of minder groot maken. Het is moeilijk.
Heeft een inverter met transformator doorgaans een wat hogere systeemspanning dan zonder transformator? En waarom? Om fluctuaties van de spanning op te kunnen vangen bij wisselende belastingen? Of zijn er spanningsverliezen in de lange gewikkelde koperdraad van de trafo?
Met een transformator ben je niet gebonden aan de netspanning. Trafo-inverters kunnen tot hele lage en hele hoge spanningen werken; maar net waar ze voor zijn gemaakt. Trafo's zijn altijd minder efficiënt dan trafoloos. Je zit altijd met extra kern- en koperverliezen omdat je 2 windingen hebt met een magnetisch pad ertussen, ipv één winding met een afgeschermd magnetisch pad.
Wat betreft spanningsfluctuaties enz. is het praktisch om het even tussen een trafo en buckconverter.