Stukfruit schreef op zaterdag 16 november 2024 @ 17:14:
[...]
Lijkt mij dat de grens is overschreden omdat er een nieuwe premier is die blijkbaar liegt om het verdere afglijden mogelijk te maken.
Subtiel verschil is dat de vorige loog om zaken niet uit te hoeven voeren en/of te kunnen blijven plakken terwijl deze lijkt te liegen om het pad naar Hongarije sneller voor elkaar te krijgen en dit lijkt te doen op basis van de hand van Wilders. Direct (via z'n getwitter en het constante duwen, zie Trump in de VS) of indirect.
Wat dat betreft is er enorm veel veranderd?
[...]
Dan mis je volgens mij dat blijven zitten nog meer van hetzelfde mogelijk maakt, want voor zover ik me kan herinneren was dit een herhalend probleem?
Zie het als pesten op de basisschool. Dat haal je er alleen uit door de pester te verwijderen voordat de rest van de klas ook verrot gedrag gaat vertonen in de vorm van meelopers en bangerds die anders zelf mogelijk gepakt worden. Andere realistische oplossingen zijn er (op dat moment) niet. In deze situatie zeker niet, gezien het verleden van de plucheplakkende pestende (nogmaals: zie o.a. Twitter, ik overdrijf dit niet dus het is niet te bagatelliseren) voorzitter van "de partij" die dit nu mogelijk aan het maken is.
Er is iets wat veel meer subtiel is, maar wat tegelijkertijd veel meer kritiek is, juist binnen context van ons bestel. We hebben een stelsel van zowel regels als normen, van zowel structuren en mechanismen als kaders - van en voor gedrag.
Dat hele stelsel rust op het ons houden aan afspraken. Doen we dat niet, dan moet daar verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid op volgen.
Juist aan de spreekwoordelijke top, juist daar waar macht toegepast wordt, moet de functionaliteit daarvan stringent, consistent en effectief zijn. Is het dat niet, dan krijg je processen van normalisatie en overdracht van boodschap dat het bestel een leugen is, en dat grensoverschrijdend gedrag de norm is, en zelfs de prioriteit krijgt.
Bij elke verschuiving in elk land waar een cyclus van autoritarisme speelt staat dat centraal. Past men bij inbreuk maken op de fundamenten van het bestel juist daar waar macht zit geen verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid toe, dan volgt consolidatie door autoritarisme.
Pijnlijk voorbeeld was het drama in het VK, de buren. In de VS zien we exact hetzelfde. Disfunctie van en bij machtsclusters kreeg alle ruimte, werd niet afgerekend, met als resultaat brede en diepe verschuivingen in politieke economie én samenleving waar toxiciteit prioriteit kreeg voor zowel mobiliteit als misbruik van macht.
Gisteren lag er conform vereisten van bestel een gezamenlijk convenant van en voor gedrag, bij het in dienst stellen van taken voor vertegenwoordiging, behartiging, beleid en bestuur.
Vanaf dag één stond het al in twijfel of dat überhaupt realistisch fundament had - juist vanwege het enorme dossier van rigide focus op gebruik van polarisatie, en alles wat daar bij komt als toolbox en gereedschap, voor agenda van segregatie en vijandsbeeld voor macht bij een aantal actoren en organisaties die het bestel zelf niet onderschrijven, en dat over de jaren en decennia heen duidelijk gemaakt hebben in woord en daad.
Als er één les is van gisteren, dan is het dat men gezamenlijk besloten heeft dat het hele idee van convenant bij dienstbaarheid voor land en samenleving niets meer was dan gereedschap voor manipulatie van land en samenleving - want bij de eerste test daarvoor was het niets waard.
Zo gruwelijk als het is, wat journalistiek hier juist op zou moeten merken, is dat het punt niet dat van racisme, discriminatie of zelfs “maar” stupiditeit is.
Maar wel dat van polariseren. En juist, het meest kritiek van alles, het punt van het in de prullenbak gooien van het kritieke fundament van functionaliteit van ons bestel. Die rechtsstaatverklaring hoort geen papiertje voor PR te zijn. Het kan en mag het niet zijn, want het wel daartoe reduceren haalt de bodem onder het meest basale convenant van alles uit. Het vertrouwen in het delen van kaders van en voor bestel.
Zoals gezegd, dit is misschien subtiel. Maar het is de grootste les bij elke gelijksoortige verschuiving elders, zowel in de moderne tijd, als in historische context. Het is diep triest dat - vooralsnog - de Nederlandse journalistiek juist bij alle lessen elders de afgelopen jaren niet de tekenen aan de wand ziet, en aan de samenleving uitlegt wat hier wringt.
Bot gezegd: er zijn geen afspraken te maken met, er is geen te vertrouwen op, datgene wat zich onder de streep akkoord verklaart met het weg stappen van de meest elementaire vereisten voor bestendigheid van het bestel.
Populisme: de weigering van complexiteit en de poging om simplistische antwoorden te formuleren op ingewikkelde vraagstukken middels gebruik van elke mogelijke prikkel van gedrag - i.p.v. moeite te doen voor gezonde participatie.