Dennis schreef op donderdag 14 november 2024 @ 22:42:
[...]
Mooi stukje. Eerst 3 minuten vertellen hoe grote bedrijven hun verantwoordelijkheid moeten nemen omdat ze hun werknemers onfatsoenlijk belonen en dan vervolgens je beleid verdedigen dat ze (de top dus eigenlijk) minder belasting hoeven te betalen

. Precies de reden dus om geen VVD te stemmen.
Precies de reden om geen PVV te stemmen

Het is exact hetzelfde netwerk. Echt saillant is juist de diepere ontwikkeling.
Vroeger (kuch) waren politieke partijen het mechanisme bij belangenbehartiging. Bij rechts-conservatieve partijen zat hem dat primair in clusters van groot-zakelijk. Dat was ook waar het fenomeen van de baantjescarrousel begon.
Er was een tijd waar vanuit een heel ander model van bewustzijn groot-zakelijk en de Parade van Pen aanklopte bij politiek met voorstellen, en soms verzoeken (de tijd van Rijnland model). Op gegeven moment verschoof dat naar het zich in kunnen kopen in politiek agenda. Dat verschoof vanuit normaliseren van neoliberalisme naar toepassingen van netwerkcorruptie waar rechts-conservatief zich ging verkopen aan specifieke belangen.
Je vormde beleid. Je stapte uit de politiek. Je kreeg een uitgestelde beloning. Trend van veertig jaar, en de klapper kwam met Camiel Eurlings, die zich daadwerkelijk formeel verkocht had voordat hij de politiek in ging, dat normaliseerde, en de beloning al tijdens de loopbaan zekerde. Tja.
Herinner je je nog VVD, CDA, gedoogkabinet met Wilders aan een zijlijn? Het CDA struikelde toen. Het verloor heel veel van netwerk daarbij aan de VVD. Een specifiek deel deed daar niet aan mee, zei ook vaarwel tegen het CDA, en begon met plannen voor een eigen hefboom - want de VVD had er tenslotte ook een (de PVV dus). Daar begon het traject wat via omweg van testen bij FvD uiteindelijk het ontwerp en financiering voor de BBB kwam, maar dit terzijde.
Met name in de laatste periode Rutte begon de VVD in hoog tempo netwerkbereik te verliezen. Men had bijvoorbeeld veel ingezet op lokale / regionale verkiezingen, maar dan niet met de VVD vlag, maar van lokale pseudo-vlaggetjes. Probleem was wel, die zaten dichter bij de PVV op de grond, en begonnen in en als netwerk te verschuiven naar PVV. Ook binnen groot-zakelijk was dat een fenomeen. Het niet leveren van de Dividendbelasting, het was uitermate dom om dat issue proberen te gebruiken voor weliswaar verbonden agenda van koningmakers, maar wel agenda die niet op de oude grote - en grotendeels schadelijke - vijf multinationals van vroeger gericht was.
Het is best een interessant proces geweest. Het is een van de grote variabelen achter de beslissing om de deur open te zetten voor alt / extreem / radicaal. Net als het CDA verliest de VVD in toenemende mate het netwerkbereik wat vereist is voor het model van loning/beloning voor hiërarchie en cohesie. En, dominantie als politieke partij. Bij die verschuivingen ligt de trend naar enerzijds het zelf scheppen van pseudo-partijen als private hefboom van selectieve belangenbehartiging, anderzijds naar koppelingen met het PVV mechanisme.
Bot gezegd:
de touwtjes verschuiven dus van de een naar de ander. Prioriteiten voor selectieve belangen zijn dezelfde. De lijnen daarbij zullen aldus onveranderd blijven, want, anders geen voeding. En het mechanisme moet groeien en domineren. Dit is een machtsrelatie.
Plus ca change, plus ca reste. The more things change, the more they stay the same.
Dat is dan ook de inzet bij al die vectoren van selectieve belangenbehartiging, men wil niet innoveren of concurreren, men wil garanties van status quo voor positie, bereik, macht en het kunnen vreten.
De rauwe ironie hier is dat in algemene zin de samenleving al zeer geruime tijd de consequenties ervaart van het niet omgaan met consequenties, en het rigoureus prioriteit geven aan belangenconcentraties die uitermate negatief zijn voor potentieel van zowel ontwikkeling als stabiliteit. Wat is bijvoorbeeld de grootste vernietiger van arbeid? Schaalvergroting zonder blootstelling aan noodzaak tot innovatie, met bijbel van hyperoptimalisatie. Het MKB schept arbeid, de zogenaamde multinational vernietigt het. En dat laatste is nota bene ook traditioneel aanjager van gericht gebruik van schaarste en verdeel & heers bij loonbeleid en arbeidsbeleid (en ja, bij arbeidsmigratie).
Dit soort belangenconcentraties hebben de bui eerder zien hangen dan het CDA en de VVD. In erkenning van het bestaan van grenzen aan het vermogen tot afschuiven van de rekening door traditioneel rechts-conservatief is men gaan bewegen. En duwen. De ironie.
Populisme: de weigering van complexiteit en de poging om simplistische antwoorden te formuleren op ingewikkelde vraagstukken middels gebruik van elke mogelijke prikkel van gedrag - i.p.v. moeite te doen voor gezonde participatie.