Maar dat wil niet per definitie zeggen dat geen werk beter is. Spreek uit eigen ervaring. Heb een tijdje re gedaan en vond dat niet bevredigend..... En ben weer 3 dagen aan het werk gegaan in een ander sector. Had pas na het stoppen door hoeveel werk onderdeel van mijn leven was, wellicht als ondernemer anders dan in loondienst. En nu recentelijk een nieuwe baan gezocht, omdat de huidige begon tegen te staan. Wel relaxt geld speelt geen rol, alleen de inhoud. Is voor werkgevers best lastig kan ik je nu vertellenMirved schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 12:38:
[...]
Misschien komt het als een shock voor je maar er zijn echt miljoenen mensen voor wie hun werk echt niet bevredigend is. Denken dat er voor al die mensen wel ergens anders iets passends is waar ze wel gelukkig van worden is naïef.
[...]
Jazeker "Maar ik haal geen enkele zingeving uit mijn werk. Eerder het tegenovergestelde. Tijdens werk ben ik alleen maar bezig met wat een verspilling het is van de weinig tijd die ik heb." schreef ik nog 1 uur geleden. Daarom juist het doel om snel FO te worden.
Interessant! Kun je iets meer vertellen hoe zo'n gesprek loopt en hoe expliciet je bent over de financiële kant van de arbeidsovereenkomst? Je wilt wel redelijk betaald worden en tegelijkertijd wil je vooral iets doen waar je bevrediging uit haalt. En door expliciet te zeggen dat je het geld niet nodig hebt, verandert er meteen iets in de wederkerigheid van de arbeidsrelatie. Tot nu toe (maar ik ben nog niet FO, aardig op weg) zeg ik altijd dat voor mij inhoud van het werk het belangirjkste is en dat we daarna wel tot een passende financiële afspraak komen.jerh schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:00:
[...]
Maar dat wil niet per definitie zeggen dat geen werk beter is. Spreek uit eigen ervaring. Heb een tijdje re gedaan en vond dat niet bevredigend..... En ben weer 3 dagen aan het werk gegaan in een ander sector. Had pas na het stoppen door hoeveel werk onderdeel van mijn leven was, wellicht als ondernemer anders dan in loondienst. En nu recentelijk een nieuwe baan gezocht, omdat de huidige begon tegen te staan. Wel relaxt geld speelt geen rol, alleen de inhoud. Is voor werkgevers best lastig kan ik je nu vertellen
Ja, hoe presenteer je dan jezelf aan een potentiële werkgever? Ben ik eigenlijk wel benieuwd naar.jerh schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:00:
[...]
Maar dat wil niet per definitie zeggen dat geen werk beter is. Spreek uit eigen ervaring. Heb een tijdje re gedaan en vond dat niet bevredigend..... En ben weer 3 dagen aan het werk gegaan in een ander sector. Had pas na het stoppen door hoeveel werk onderdeel van mijn leven was, wellicht als ondernemer anders dan in loondienst. En nu recentelijk een nieuwe baan gezocht, omdat de huidige begon tegen te staan. Wel relaxt geld speelt geen rol, alleen de inhoud. Is voor werkgevers best lastig kan ik je nu vertellen
Informatie = Actor x Context x Substantie
Ik ken iemand die op z'n 50 stopte met werken. Hij zou veel gaan golfen, fietsen en klussen.Wozmro schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 13:59:
Er zal ook wel een aspect adaptatie in zitten.
Je 'leert' het werk leuk vinden omdat je nu eenmaal moet werken of denkt te moeten werken. Of je bedenkt er voor jezelf andere 'goede' redenen voor om te werken.
Feit is dat we wat betreft FIRE (nog) niet zo heel veel diversiteit aan voorbeelden hebben over hoe het is om niet te werken.
Vele die het financieel al lang niet meer moeten werken toch door, diegene met echt extreem veel geld vinden we het normaal, diegene die niet werken maar eigenlijk zich dat niet kunnen permitteren vinden we al snel profiteurs dus daarvan hebben we ook niet snel de neiging om uit te zoeken waar ze hun tijd mee vullen, dat kunnen evengoed heel zinvolle dingen zijn maar daar kijken we dan weer een beetje op neer.
Vrij snel kwam hij tot de conclusie dat na een paar maanden alles wat geklust moest worden klaar was, dat je op dinsdagmorgen weinig andere mensen kan vinden die tijd hebben om te gaan golfen (behalve een paar 70ers, maar die spelen niet als het kouder is dan 20 graden), en dat fietsen in de winter minder leuk is dan gedacht...
En dus, is hij terug wat gaan werken... (N=1)
Feit is, als de job weg is, dan zien we soms iets meer de zin er van dan wanneer we nog bezig zijn. En als een job betaald wordt, dan vindt "de maatschappij" wel dat er waarde gecreeerd wordt. Dat betekent voor mij wel iets. Maar ik ben er wel actief over aan het nadenken wat ik ga doen als ik ooit stop met werken. Er staat al wat op de lijst, maar die is naar mijn gevoel nog niet compleet. Vrijwilligerswerk zal wel ergens een rol gaan spelen, maar ik wil zeker ook minder 'verplichtingen' zodat ik soms op korte termijn kan beslissen om een reisje te doen of een paar dagen ergens heen te trekken. Als ik commitments neem, dan wil ik die ook naleven.
Sony A7 iv en wat recycled glas
Je moet daarover zwijgen. Ik zou nooit vertellen hoe belangrijk geld is voor mij, en met de groote van mijn vermogen heeft een werkgever (nieuw of bestaand) niks te maken.Wozmro schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:10:
[...]
Ja, hoe presenteer je dan jezelf aan een potentiële werkgever? Ben ik eigenlijk wel benieuwd naar.
Je kan tijdens een gesprek wel de nadruk leggen op wat je wel en niet wil doen, en waar je motivatie uit haalt. Als ik candidaten interview, dan is de vraag waarom ze die job willen en waarom bij ons toch een belangrijke. Dan verwacht ik ook dat ze voor meer komen dan voor het geld alleen...
Sony A7 iv en wat recycled glas
Nee, maar als ik zo tegen een baan zou opkijken zou ik niet wachten om FO te zijn om van baan te veranderen.Mirved schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 11:10:
Dit klinkt meer als stockholm syndroom voor mij om jezelf wijs te maken dat het waardevol was. Opa ligt op sterven op bed en kleinzoon vraagt Opa waar ben je trots op in je leven: "Ja dat ik na 30 jaar alle ins en outs van de IFRS regelgeving wist voor jaarverslaggeving". Is dat werkelijk hoe je terug wilt kijken op je leven?
Je hebt ook (voor velen zelfs een groot deel) een leven tijdens je actieve carrière. Begin al die tijdspanne zo aangenaam mogelijk te maken ipv te wachten tot je FIR(E) bent.
Maar verder mee eens dat je vooral beslissingen moet nemen die op de eigen situatie betrekking hebben.
En wie al zijn sociale contacten alleen haalt binnen de bubbel van de werksfeer en dan vreest na het - al dan niet vrijwillig - beëindigen in het spreekwoordelijke zwarte gat te vallen heeft daar toch al die jaren bewust aan meegewerkt?
Er is geen enkele verplichting om je sociale netwerk te beperken tot de werksfeer. Wanneer je die al tijdens de periode van actief werk breed uitbouwt al je niet ineens zonder sociale contacten.
En, mijn mening, toch niets zo leuk om met al die extra vrije tijd ontstaan na FIR(E) een nieuw (groter) sociaal netwerk uit te bouwen en/of het bestaande verder uit te bouwen.
[ Voor 6% gewijzigd door IvoB2 op 12-08-2026 14:35 ]
Wonend in Vlaanderen (BE)
Vrijwilligerswerk klinkt leuk, maar tegenwoordig zijn veel organisaties, zeker in de zorg, zo ingericht dat het bijna net zoveel verplichtingen met zich meebrengt als een betaalde baan. Dan ben je eigenlijk gewoon aan het werk, maar zonder salaris.
Laat ik even de aanname doen dat je 45 bent en hoogopgeleid. Welke mensen ga je dan op dinsdagochtend bellen om mee af te spreken? De meeste mensen met vrije tijd op dat soort momenten zijn mensen fors op leeftijd. En stel dat je wel 2 personen hebt in je netwerk, spreek je daar dan elke week mee af? Oprechte nieuwsgierigheid overigens.IvoB2 schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:33:
[...]
Nee, maar als ik zo tegen een baan zou opkijken zou ik niet wachten om FO te zijn om van baan te veranderen.
Je hebt ook (voor velen zelfs een groot deel) een leven tijdens je actieve carrière. Begin al die tijdspanne zo aangenaam mogelijk te maken ipv te wachten tot je FIR(E) bent.
Maar verder mee eens dat je vooral beslissingen moet nemen die op de eigen situatie betrekking hebben.
En wie al zijn sociale contacten alleen haalt binnen de bubbel van de werksfeer en dan vreest na het - al dan niet vrijwillig - beëindigen in het spreekwoordelijke zwarte gat te vallen heeft daar toch al die jaren bewust aan meegewerkt?
Er is geen enkele verplichting om je sociale netwerk te beperken tot de werksfeer. Wanneer je die al tijdens de periode van actief werk breed uitbouwt al je niet ineens zonder sociale contacten.
En, mijn mening, toch niets zo leuk om met al die extra vrije tijd ontstaan na FIR(E) een nieuw (groter) sociaal netwerk uit te bouwen en/of het bestaande verder uit te bouwen.
Edit: Gevoelsmatig blijft een part time baan die je leuk genoeg vindt dan de beste keuze inclusief veel verlofdagen.
[ Voor 4% gewijzigd door Kevf op 12-08-2026 14:51 ]
5 dagen / 40 uur werken wordt steeds minder de norm, dus doordeweeks is er best wel eens wat af te spreken is mijn ervaring.Kevf schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:50:
[...]
Laat ik even de aanname doen dat je 45 bent en hoogopgeleid. Welke mensen ga je dan op dinsdagochtend bellen om mee af te spreken? De meeste mensen met vrije tijd op dat soort momenten zijn mensen fors op leeftijd. En stel dat je wel 2 personen hebt in je netwerk, spreek je daar dan elke week mee af? Oprechte nieuwsgierigheid overigens.
Edit: Gevoelsmatig blijft een part time baan die je leuk genoeg vindt dan de beste keuze inclusief veel verlofdagen.
Een aantal kennissen hebben juist de voorkeur om op hun vrije dag af te spreken, omdat hun weekend al meer dan vol is.
[ Voor 8% gewijzigd door HandyLumberjack op 12-08-2026 15:02 ]
Klimaatkarma letterbingo: PV, EV, WP, LFP, WPB
Dat heet vrijwilligerswerktajigox schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:46:
Dan ben je eigenlijk gewoon aan het werk, maar zonder salaris.
Het soort vrijwilligerswerk kies je nog altijd zelf en vul je in wanneer het in je agenda past.tajigox schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:46:
Vrijwilligerswerk klinkt leuk, maar tegenwoordig zijn veel organisaties, zeker in de zorg, zo ingericht dat het bijna net zoveel verplichtingen met zich meebrengt als een betaalde baan. Dan ben je eigenlijk gewoon aan het werk, maar zonder salaris.
Het is evident dat er tegenover vrijwilligerswerk geen salaris staat.
Wonend in Vlaanderen (BE)
Je spreekt af in de avonden en weekenden. Normaliter had je daar minder mogelijkheid toe omdat je dan nog huishoudelijke taken moest doen, verplichtingen had of moe van het werk was. Dat heb je nu niet meer.Kevf schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:50:
[...]
Laat ik even de aanname doen dat je 45 bent en hoogopgeleid. Welke mensen ga je dan op dinsdagochtend bellen om mee af te spreken? De meeste mensen met vrije tijd op dat soort momenten zijn mensen fors op leeftijd. En stel dat je wel 2 personen hebt in je netwerk, spreek je daar dan elke week mee af? Oprechte nieuwsgierigheid overigens.
Wat heeft opleidingsniveau hier nou weer mee te maken
En zoals andere ook aangeven, met al die part time werkenden zijn er genoeg mensen die doordeweeks tijd hebben. En als jij heel flexibel bent doordat je niet gebonden bent aan een werk schema wordt het ook makkelijker om af te spreken. En veel dingen zijn ook makkelijker/goedkoper buiten de piek uren. Padel banen zijn doordeweeks tijdens kantoortijden een stuk makkelijker en goedkoper te boeken bijvoorbeeld
Nogal een verkeerde aanname maar ik vergeef het je want het is overmatig vleiend.Kevf schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:50:
Laat ik even de aanname doen dat je 45 bent en hoogopgeleid. Welke mensen ga je dan op dinsdagochtend bellen om mee af te spreken? De meeste mensen met vrije tijd op dat soort momenten zijn mensen fors op leeftijd. En stel dat je wel 2 personen hebt in je netwerk, spreek je daar dan elke week mee af? Oprechte nieuwsgierigheid overigens.
Edit: Gevoelsmatig blijft een part time baan die je leuk genoeg vindt dan de beste keuze inclusief veel verlofdagen.
Ik ben nl. laag opgeleid en 60plus.
Op dinsdagochtend zit ik net zoals de meeste andere dagen in de sportclub. Daar moet ik al niemand bellen maar kan de gelijkgezinden gewoon aanspreken en samen lol trappen.
En dan doe ik nog regelmatig vrijwilligers werk. Zoals riksjadriver om personen in de ruimere omgeving die slecht te been zijn van A naar B en terug te brengen. Kan je aangename gesprekken mee hebben (hangt uiteraard van je eigen instelling af maar het is geen verplichting maar een vrije keuze). Of helpen bij het RodeKruis. Zit je ook nooit alleen. Integendeel.
Gezien ik toch al bijna dagelijks uren in de sportclub doorbracht onlangs er een deeltijdse flexijob aangenomen. Kost één van de hobby's ook al niets meer en krijg je er zelfs nog onbelast zakgeld bovenop. En daar komt best wat leuk volk langs waarmee ik liever persoonlijk aan de slag ga dan via de telefoon.
Nog ongeveer een saunaatje per week (kom je ook regelmatig dezelfde mensen tegen) en de week is al vlug meer dan goed gevuld.
En dan heb je uiteraard nog verschillende vrienden-/kenissengroepen met verschillende interesse's waar op regelmatige basis mee afgesproken wordt (maar allemaal non work gerelateerd want dat is verleden tijd en moet je, mijn mening, niet je verdere leven proberen mee te slepen).
Na FIR(E) is "niet meer weten wat doen" er dus niet echt bij. Eerder een doodle erop na houden om alles tijdig in het schema ingepast te krijgen.
Hoeveel je afspreekt met ieder persoon is wisselvallig en hangt van het soort activiteit af.
Bij de ene groep is dat een paar keer per jaar, bij de andere maandelijks en bij anderen een paar keer per maand.
Of dat perse iets met het opleidingsniveau te maken heeft durf ik (is toch mijn ervaring) te betwijfelen want dat zijn heel heterogene groepen (van heel hoog opgeleid tot bijna niet opgeleid via een rits diploma's zoals mezelf en alles er tussen in).
En die (vrije) uren? Tja dat zal een deelaspect zijn verbonden aan bepaalde werkervaringen? Naast de klassieke nine to five job (waar ik zelf ook nooit heb ingezeten) heb je nog veel andere jobs => deeltijds, postenjobs met wisselende werkuren, nachtjobs,.... whatever.
Probeer de wereld iets groter te zien dan de klassieke werkbubbel en er gaat een nieuwe wereld voor je open.
Telefoneren zie ik (n=1) trouwens niet echt als onderhouden van sociale contacten.
[ Voor 9% gewijzigd door IvoB2 op 12-08-2026 21:21 ]
Wonend in Vlaanderen (BE)
Het is makkelijk om het IKIGAI model 'plat' te gebruiken. Heeft de wereld nu echt IT/Finance (staf-afdeling x) nodig? Op de piramide van Maslow komen we deze staf-afdelingen niet direct tegen. Eten, onderdak, liefde... maar over het correct toepassen van de componentenbenadering bij het activeren van een project lees je niets. Als tussenstap kan je 'de wereld' gewoon vervangen door 'de onderneming'. En dan ga je héél snel van een discutabele 'waarschijnlijk niet' naar 'zeker wel'. Nu gaat het model uiteindelijk wel over toegevoegde waarde voor de maatschappij, dus als je werkt bij een tabaksfabrikant ofzo dan... nouja, dan wordt het wat complex.Requiem19 schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 11:22:
[...]
Lekkurrrrr.
Ik zie wel wat je bedoelt en voel preciés hetzelfde als jij soms. Maar ik denk dat de eventuele groei in een baan minder zit in de technisch-inhoudelijke kant, maar eerder de soft skills, omgaan met weerstand, omgaan met tegenslag, gepusht worden om iets te doen wat je moeilijk vindt (een presentatie voor een grote groep mensen bijvoorbeeld).
Werk is een tool die je in contact brengt met veel situaties die je zonder werk nooit had gehad.
Hoewel ik de zingeving ook af en toe mis, haal ik maar plezier uit het feit dat er soms best complexe situaties zijn en het voldoening geeft als je dat oplost, zowel qua inhoud als qua mensen.
en finally, al eerder geplaatst hier: Ikigai. Je bent een eindbaas als je werk een venndiagram is dat precies alle vlakken raakt. Het is eerder uitzondering dan regel dat dit je lukt...
[Afbeelding]
De onderliggende vraag mbt zingeving is denk ik eerder: heeft de wereld 'de onderneming' nodig?Tehh schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 17:03:
[...]
Het is makkelijk om het IKIGAI model 'plat' te gebruiken. Heeft de wereld nu echt IT/Finance (staf-afdeling x) nodig? Op de piramide van Maslow komen we deze staf-afdelingen niet direct tegen. Eten, onderdak, liefde... maar over het correct toepassen van de componentenbenadering bij het activeren van een project lees je niets. Als tussenstap kan je 'de wereld' gewoon vervangen door 'de onderneming'. En dan ga je héél snel van een discutabele 'waarschijnlijk niet' naar 'zeker wel'. Nu gaat het model uiteindelijk wel over toegevoegde waarde voor de maatschappij, dus als je werkt bij een tabaksfabrikant ofzo dan... nouja, dan wordt het wat complex.
En dan kun je granulair verder kijken of het werk dat je binnen de onderneming uitvoert ook daadwerkelijk nodig is bínnen de onderneming.
Mijn werk en regelmaat is voor mij zeer betekenisvol, want het heeft (tot nu toe) voorkomen dat ik koud ben aangetroffen met een overdosis in een gouden jacuzzi met 3 escortjes.
They all knew borders no longer divided the world so much as ideologies.
En daarin ben ik blij dat ik geen kantoorwerk doe. Maar bestaat een belangrijk deel van mijn werk uit verrichten van levensreddende interventies, kwaliteit van leven verbeterende behandelingen, curatieve oncologische behandelingen. Het is uitdagend. Door de ontwikkelingen binnen het vakgebied, blijft het vernieuwend. Het is dankbaar werk. Hetgeen voor mij dus ook de reden vormt dat stoppen daarin geen noodzaak is, zoals ik er nu in sta.Mirved schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 12:04:
[...]
Misschien dat ik het idd soms iets te fel breng. Maar ik geloof eigenlijk dat maar weinig mensen werkelijk een geweldige vervullende baan hebben. En het alleen maar voor zichzelf goed praten door eerder aangehaalde zaken als "groei" en "relaties" en "onderdeel van". Laten we wel wezen dat meeste mensen bijvoorbeeld facturen in zitten te kloppen en is dat werkelijk iets om trots op te zijn dat je daar de helft van je leven mee bezig bent geweest? Ik zelf zou bijzonder teleurgesteld zijn als ik de beperkte tijd die ik heb op deze wereld grotendeels daar aan besteed zou hebben.
Laten we een concreter voorbeeld geven: ik vind het belangrijker en zinvoller met meer voldoening om mijn oude buurman te helpen zijn tuintje te onderhouden dat hij de laatste jaren van zijn leven nog lekker kan genieten daarvan. Dan dat ik die tijd voor corporate gigant X 30000 facturen zou verwerken.
Maar dat is nu, daarin ligt voor mij ook vooral de meerwaarde van FO nastreven. Ik ben nog relatief jong, nog geen 40. Fysiek wordt in loop der tijd één en ander natuurlijk zwaarder. Onregelmatige diensten, worden naarmate men ouder wordt, pittiger. Politieke sturing van het zorgaanbod binnen het land, drukt in toenemende mate werkplezier van medisch specialisten. Allerhande factoren welk op een gegeven moment afbouw tot uiteindelijk zelfs stoppen doen beïnvloeden.
Wanneer? Geen idee. Maar zolang ik er de huidige voldoening uit haal, zal ik er ook later geen spijt van hebben om door te blijven werken. Ik zal er op mijn sterfbed ook echt niet nadelig op terug kijken. Het is niet alsof mijn core business is om 10.000 mails te versturen op jaarbasis.
Ik sta er echt totaal anders in, vind mijn werk leuk en uitdagend. Ongeveer 20% is nieuw 'denkwerk' en moet worden uitgedacht (in principe is daar de hoogte van het salaris aan gekoppeld), de rest is binnen mijn comfortzone op basis van werkervaring. Voor mij helemaal primaMirved schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 11:10:
[...]
Ik spreek alleen voor mijzelf nu en begrijp dat het niet voor iedereen zo is.
Maar ik haal geen enkele zingeving uit mijn werk. Eerder het tegenovergestelde. Tijdens werk ben ik alleen maar bezig met wat een verspilling het is van de weinig tijd die ik heb.
Ik heb een prima relatie met mijn collega's maar zal ze niet missen als ik zou stoppen. Ben nu 3x van baan gewisseld en heb geen enkel contact nog met al die collega's van toen. Nu heb ik zelf sowieso niet heel veel behoefte aan veel sociaal contact maar iets meer met vrienden, familie, clubgenoten en buurtgenoten omgaan is meer dan genoeg sociaal contact. Daar heb ik het werk niet voor nodig.
Ik ervaar geen groei uit mijn werk eerder beperking dat ik die tijd niet kan besteden aan zelfontplooiing. Dat ik handiger excelletjes in kan vullen of Word documentjes kan vullen zie ik niet als competenties die echt waardevol zijn in het leven.
Onderdeel uit maken van een bedrijf dat geld probeert te verdienen net zoals een van de vele andere concurrerende bedrijven is niet echt iets wat ik als bijzonder ervaar.
"En daarnaast is het voor veel mensen een skill waar ze jarenlang veel uren in hebben gestopt"
Dit klinkt meer als stockholm syndroom voor mij om jezelf wijs te maken dat het waardevol was. Opa ligt op sterven op bed en kleinzoon vraagt Opa waar ben je trots op in je leven: "Ja dat ik na 30 jaar alle ins en outs van de IFRS regelgeving wist voor jaarverslaggeving". Is dat werkelijk hoe je terug wilt kijken op je leven?
Is het zinvol in de zin dat ik iets toevoeg aan de maatschappij? Dat niet. Maar dat is mijn hobby ook niet.
Nb : omstandigheden zijn prima, werk parttime en kan (thuis) werken waar en wanneer ik wil. Mag ook in het buitenland.. (max 3 maanden per jaar). Scheelt ook dat ik rapporteer naar de directie, dus geen 'manager' boven mij heb die zich bemoeit met dagelijkse zaken (micro management).
[ Voor 9% gewijzigd door Sport_Life op 12-08-2026 19:45 ]
PV: 9360 WP WZW/ONO | Warmtepomp: Toshiba Estia 8kW 3fase | A+++ | 2x Zappi v2.1 | Stevens Super Flight '25
ik quote je alleen omdat je arts bent en omdat super belangrijk bent, en stiekem misschien niet eens aan FO mag denken, meen ik natuurlijk niet echt maar juist door FE verliest de maatschappij en ja dat zijn we allemaal veel kennis/uren/opleiding door FO, juist de oproep voor Full time werk.psychodude schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 18:59:
[...]
En daarin ben ik blij dat ik geen kantoorwerk doe. Maar bestaat een belangrijk deel van mijn werk uit verrichten van levensreddende interventies, kwaliteit van leven verbeterende behandelingen, curatieve oncologische behandelingen. Het is uitdagend. Door de ontwikkelingen binnen het vakgebied, blijft het vernieuwend. Het is dankbaar werk. Hetgeen voor mij dus ook de reden vormt dat stoppen daarin geen noodzaak is, zoals ik er nu in sta.
Maar dat is nu, daarin ligt voor mij ook vooral de meerwaarde van FO nastreven. Ik ben nog relatief jong, nog geen 40. Fysiek wordt in loop der tijd één en ander natuurlijk zwaarder. Onregelmatige diensten, worden naarmate men ouder wordt, pittiger. Politieke sturing van het zorgaanbod binnen het land, drukt in toenemende mate werkplezier van medisch specialisten. Allerhande factoren welk op een gegeven moment afbouw tot uiteindelijk zelfs stoppen doen beïnvloeden.
Wanneer? Geen idee. Maar zolang ik er de huidige voldoening uit haal, zal ik er ook later geen spijt van hebben om door te blijven werken. Ik zal er op mijn sterfbed ook echt niet nadelig op terug kijken. Het is niet alsof mijn core business is om 10.000 mails te versturen op jaarbasis.
Dus ik ben zelf helemaal geen voorstander van stoppen met werken als je al FO bent. Probeer gewoon je werk leuk te vinden zodat je het volhoudt tot je 67e en later. Ik had vroeger rotbaantjes en zag dat collega's echt aftelde tot het pensioen, echt van dag tot dag. Toen dacht ik dat ik wil ik nooit meemaken, dus ik ging sparen/beleggen en ook meteen doorleren om er beter uit te komen. Daarna heb ik ook nooit meer gewerkt om rond te komen, misschien wel om de buffer op peil te houden . Ik heb altijd het idee gehad ik werk omdat ik het wil en mijn buffer is misschien niet genoeg voor mijn pensioen maar misschien ook wel veel te veel.
Nu haal ik echt heel veel uit mijn werk, hoop ik ooit nog een onderneming met onze kinderen te beginnen(of te ondersteunen) en heb ik weinig dure hobby's. Kan me ook voorstellen dat je altijd vist en je vind de weekenden te kort dat je liever met pensioen gaat. Dan ik die zit te wachten tot de volgende werkdag weer begint(natuurlijk wel als werken leuk is)
Festina lente
Ik vind dit toch wel een triest verhaal en lijkt me niet dat ik mijn kinderen zo'n kijk op arbeid zou willen geven. Ik denk dat je dan te lang op een plek bent geweest die je niet aanstaat. Heeft niks met FO te maken maar je kan beter 40 jaar werken met plezier en 20 jaar FO zijn dan andersom. Was een andere slimmere user hier die dat vertelde.Mirved schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 11:10:
[...]
Ik spreek alleen voor mijzelf nu en begrijp dat het niet voor iedereen zo is.
Maar ik haal geen enkele zingeving uit mijn werk. Eerder het tegenovergestelde. Tijdens werk ben ik alleen maar bezig met wat een verspilling het is van de weinig tijd die ik heb.
Ik heb een prima relatie met mijn collega's maar zal ze niet missen als ik zou stoppen. Ben nu 3x van baan gewisseld en heb geen enkel contact nog met al die collega's van toen. Nu heb ik zelf sowieso niet heel veel behoefte aan veel sociaal contact maar iets meer met vrienden, familie, clubgenoten en buurtgenoten omgaan is meer dan genoeg sociaal contact. Daar heb ik het werk niet voor nodig.
Ik ervaar geen groei uit mijn werk eerder beperking dat ik die tijd niet kan besteden aan zelfontplooiing. Dat ik handiger excelletjes in kan vullen of Word documentjes kan vullen zie ik niet als competenties die echt waardevol zijn in het leven.
Onderdeel uit maken van een bedrijf dat geld probeert te verdienen net zoals een van de vele andere concurrerende bedrijven is niet echt iets wat ik als bijzonder ervaar.
"En daarnaast is het voor veel mensen een skill waar ze jarenlang veel uren in hebben gestopt"
Dit klinkt meer als stockholm syndroom voor mij om jezelf wijs te maken dat het waardevol was. Opa ligt op sterven op bed en kleinzoon vraagt Opa waar ben je trots op in je leven: "Ja dat ik na 30 jaar alle ins en outs van de IFRS regelgeving wist voor jaarverslaggeving". Is dat werkelijk hoe je terug wilt kijken op je leven?
Festina lente
Voor mij is het belangrijkste om over te brengen dat je zelf moet werken en moet zorgen voor verdienvermogen als je iets op wil bouwen. Het liefst natuurlijk met werk dat voldoening geeft en waar ze zo veel mogelijk plezier uit halen. Of dat 40 jaar is of minder, is voor mij echt niet belangrijk, dat moeten ze zelf bepalen. Het belang van je enigszins nuttig maken is iets anders.Honesty schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 20:00:
[...]
Ik vind dit toch wel een triest verhaal en lijkt me niet dat ik mijn kinderen zo'n kijk op arbeid zou willen geven. Ik denk dat je dan te lang op een plek bent geweest die je niet aanstaat. Heeft niks met FO te maken maar je kan beter 40 jaar werken met plezier en 20 jaar FO zijn dan andersom. Was een andere slimmere user hier die dat vertelde.
Werken om te leven lijkt me een prima principe, maar het gaat allemaal niet vanzelf.
Blijft blijkbaar toch moeilijk te begrijpen voor mensen dat het ook mogelijk is dat er andere mensen zijn die geen plezier halen uit een dagelijkse verplichting. Ik heb dit bij al mijn banen gehad. Ben ook al best veel veranderd van rol. Eventjes is het leuk maar na 1 jaar heb ik het wel uitgespeeld en komt dat gevoel weer terug.Honesty schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 20:00:
[...]
Ik vind dit toch wel een triest verhaal en lijkt me niet dat ik mijn kinderen zo'n kijk op arbeid zou willen geven. Ik denk dat je dan te lang op een plek bent geweest die je niet aanstaat. Heeft niks met FO te maken maar je kan beter 40 jaar werken met plezier en 20 jaar FO zijn dan andersom. Was een andere slimmere user hier die dat vertelde.
Sowieso werk is geen roeping hé. Het is totaal niet erg als iemand ervoor kiest om niet te werken. Uit je eerdere reactie zeg je zelfs dat je het mensen afraad om te stoppen met werken. Daar kan ik totaal niet bij. Wat maakt het uit als iemand ervoor kiest om lekker zijn eigen ding te doen.
tja. Het is best ingewikkeld om het te verbergen. Ik heb een bedrijf verkocht, dus de conclusie is vrij snel getrokken. Tot nu toe heb ik niet meegemaakt dat het de wederkerigheid schaadt. Wel merk ik dat ik zelf minder de neiging (en die had ik al) heb om tot het bot te onderhandelen. Leuk werk is het enige wat telt. Een fatsoenlijke beloning is dan al snel afdoende.Afas schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:07:
[...]
Interessant! Kun je iets meer vertellen hoe zo'n gesprek loopt en hoe expliciet je bent over de financiële kant van de arbeidsovereenkomst? Je wilt wel redelijk betaald worden en tegelijkertijd wil je vooral iets doen waar je bevrediging uit haalt. En door expliciet te zeggen dat je het geld niet nodig hebt, verandert er meteen iets in de wederkerigheid van de arbeidsrelatie. Tot nu toe (maar ik ben nog niet FO, aardig op weg) zeg ik altijd dat voor mij inhoud van het werk het belangirjkste is en dat we daarna wel tot een passende financiële afspraak komen.
Ergens moet iedereen toch zijn bijdrage aan de maatschappij leveren. Als iedereen gewoon voor het leefloon gaat, en in een sociale woning gaat zitten, dan is er niemand die voor eten en die woning zorgt...Mirved schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 17:08:
[...]
Sowieso werk is geen roeping hé. Het is totaal niet erg als iemand ervoor kiest om niet te werken. Uit je eerdere reactie zeg je zelfs dat je het mensen afraad om te stoppen met werken. Daar kan ik totaal niet bij. Wat maakt het uit als iemand ervoor kiest om lekker zijn eigen ding te doen.
Maar normaal zijn er genoeg economische prikkels om dat in balans te houden. Al was het maar dat werken beter vergoed gaat worden en dat alles duurder wordt als er minder mensen hun bed uit rollen om brood te bakken.
Sony A7 iv en wat recycled glas
Ik ervaarde precies het zelfde, heb dat ook al eens eerder beschreven.Tommie12 schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 14:10:
[...]
Ik ken iemand die op z'n 50 stopte met werken. Hij zou veel gaan golfen, fietsen en klussen.
Vrij snel kwam hij tot de conclusie dat na een paar maanden alles wat geklust moest worden klaar was, dat je op dinsdagmorgen weinig andere mensen kan vinden die tijd hebben om te gaan golfen (behalve een paar 70ers, maar die spelen niet als het kouder is dan 20 graden), en dat fietsen in de winter minder leuk is dan gedacht...
En dus, is hij terug wat gaan werken... (N=1)
Feit is, als de job weg is, dan zien we soms iets meer de zin er van dan wanneer we nog bezig zijn. En als een job betaald wordt, dan vindt "de maatschappij" wel dat er waarde gecreeerd wordt. Dat betekent voor mij wel iets. Maar ik ben er wel actief over aan het nadenken wat ik ga doen als ik ooit stop met werken. Er staat al wat op de lijst, maar die is naar mijn gevoel nog niet compleet. Vrijwilligerswerk zal wel ergens een rol gaan spelen, maar ik wil zeker ook minder 'verplichtingen' zodat ik soms op korte termijn kan beslissen om een reisje te doen of een paar dagen ergens heen te trekken. Als ik commitments neem, dan wil ik die ook naleven.
Ander aspect wat ik heel vervelend vond was dat ik cognitief achteruit ging, omdat ik mijn hersens minder gebruikte. Dat is inmiddels weer volledig hersteld.
Vrijwilligerswerk heb ik voldoende gedaan, maar ik vind daar het lastig om de balans te vinden, het moet wel leuk zijn en niet op werk gaan lijken.
Idd, ieder zijn ding en als werken niet je ding is dan kan je er niet vroeg genoeg mee stoppen (en dat compenseert zich weer met de mensen die werken om te levenMirved schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 17:08:
[...]
Blijft blijkbaar toch moeilijk te begrijpen voor mensen dat het ook mogelijk is dat er andere mensen zijn die geen plezier halen uit een dagelijkse verplichting. Ik heb dit bij al mijn banen gehad. Ben ook al best veel veranderd van rol. Eventjes is het leuk maar na 1 jaar heb ik het wel uitgespeeld en komt dat gevoel weer terug.
Sowieso werk is geen roeping hé. Het is totaal niet erg als iemand ervoor kiest om niet te werken. Uit je eerdere reactie zeg je zelfs dat je het mensen afraad om te stoppen met werken. Daar kan ik totaal niet bij. Wat maakt het uit als iemand ervoor kiest om lekker zijn eigen ding te doen.
Maar wanneer je nog moet werken om in je levensonderhoud te voorzien en dat is bijna iedere dag met tegengegoesting duren de jaren tot FO wel heel lang.
En hoe korter de tijd dat je wil werken hoe hoger het vermogen dat je moet opbouwen om de tijd zonder werk en ander inkomen te overbruggen.
Lijkt me dan toch wel een praktisch dingetje?
Wonend in Vlaanderen (BE)
Ik denk dat het belangrijk is om het onderscheid te maken tussen "dingen vinden die je leuk vindt om te doen" versus "een baan". Voor bijna iedereen zijn er wel dingen die leuk zijn om te doen. Als die er niet zijn zit je waarschijnlijk in een depressie. Da's niet lollig bedoeld ook, dat wens je je ergste vijand nog niet toe.Mirved schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 17:08:
[...]
Blijft blijkbaar toch moeilijk te begrijpen voor mensen dat het ook mogelijk is dat er andere mensen zijn die geen plezier halen uit een dagelijkse verplichting. Ik heb dit bij al mijn banen gehad. Ben ook al best veel veranderd van rol. Eventjes is het leuk maar na 1 jaar heb ik het wel uitgespeeld en komt dat gevoel weer terug.
Sowieso werk is geen roeping hé. Het is totaal niet erg als iemand ervoor kiest om niet te werken. Uit je eerdere reactie zeg je zelfs dat je het mensen afraad om te stoppen met werken. Daar kan ik totaal niet bij. Wat maakt het uit als iemand ervoor kiest om lekker zijn eigen ding te doen.
En voor veel mensen is "wat ik leuk vind om te doen" ook nog eens goed te combineren met "gerichte taken doen in ruil voor loon". Zoals het afgezaagde cliché zegt: als je van je hobby je beroep maakt hoef je nooit een dag te werken! Alleen, dat klopt natuurlijk niet, er zit wel degelijk een structureel verschil tussen "arbeid verrichten" in welke hoedanigheid dan ook, en dat te doen in ruil voor loon. Aan dat laatste kleeft namelijk altijd een impliciete verplichting tegenover een ander, een noodzakelijkheid. Zelfs als je bij wijze van een beeldend kunstenaar bent die iedere dag bij het opstaan zélf wel bepaalt of de muzen vandaag inspiratie gaan geven of niet, en die zich dan indien niet nog een keer lekker omdraait, dan moet je uiteindelijk toch een keer voorzichtig aanstalten maken met het produceren van een kunstwerk waar iemand geld voor over heeft. "Die niet werkt zal ook niet eten", staat er in de Bijbel, en al het moderne ongeloof ten spijt is dat Calvinistische ethos iets wat de meeste Nederlanders (alsmede veel van onze Belgische vrienden
Maar als je nu echt een hardvochtige hekel hebt aan werkzaamheden uitzoeken waar iemand voor moet gaan betalen met bijbehorende verplichting om die uit te gaan voeren (en ik breng het dan al zo positief mogelijk, vanuit de luxepositie van de mondige werknemer die de baan inderdaad voor het uitkiezen heeft): ja, dan heb je een probleem, want dat is zeg maar wel de bedoeling. "In het zweet uws aanschijns zult gij uw brood verdienen", ook weer uit het goede boek. Die was voor Adam, vlak nadat hij het paradijs uit getrapt was. Zal geen toeval zijn.
Je bent het, vind ik, aan jezelf verplicht om zo goed mogelijk te proberen om het aangename met het nuttige te verenigen, want tenzij je rijk geboren wordt zul je in onze maatschappij een baan moeten hebben, en als je een baan hebben niet leuk vindt kun je maar beter zorgen dat de werkzaamheden die bij die baan horen dan in ieder geval nog te doen zijn. Dus nooit maar aannemen dat het wel allemaal ruk zal zijn, dat er niks is waar je voor betaald kan worden dat zo leuk is dat je de verplichtingen voor lief neemt -- dat je huidige baan niet leuk is is daar los geen bewijs van. Maar als je op een gegeven moment tot de conclusie moet komen dat het de werkverplichting zelf is die de boel vergalt, ja dan is werken voor voldoende geld om geen baan meer te hoeven hebben toch wel aantrekkelijk.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
En laat ons eerlijk zijn, sommigen missen ook de status. Als je directeur of bedrijfsleider bent, dan word je anders behandeld dan bij sommig vrijwilligerswerk. Niet iedereen is daar ongevoelig voor.jerh schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 17:25:
[...]
Ik ervaarde precies het zelfde, heb dat ook al eens eerder beschreven.
Ander aspect wat ik heel vervelend vond was dat ik cognitief achteruit ging, omdat ik mijn hersens minder gebruikte. Dat is inmiddels weer volledig hersteld.
Vrijwilligerswerk heb ik voldoende gedaan, maar ik vind daar het lastig om de balans te vinden, het moet wel leuk zijn en niet op werk gaan lijken.
Mijn vrouw ging regelmatig wat helpen in een kindercribbe voor kinderen met beperkingen. Eten klaar maken, kindjes voeden en boekjes voor lezen. Heel leuk, maar je staat dan helemaal onderaan de ladder. Iemand anders organiseert en beslist. Als je je hele carriere ‘iets of een team’ geleid hebt, dan zou ik het met dat aspect moeilijk hebben.
Sony A7 iv en wat recycled glas
dat went heel snel... je heb ook de verantwoordelijkheid en de bijhorende stress niet. Zeg ik nu als ik terugkijk, dus wijsheid achteraf.Tommie12 schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 18:48:
[...]
En laat ons eerlijk zijn, sommigen missen ook de status. Als je directeur of bedrijfsleider bent, dan word je anders behandeld dan bij sommig vrijwilligerswerk. Niet iedereen is daar ongevoelig voor.
Mijn vrouw ging regelmatig wat helpen in een kindercribbe voor kinderen met beperkingen. Eten klaar maken, kindjes voeden en boekjes voor lezen. Heel leuk, maar je staat dan helemaal onderaan de ladder. Iemand anders organiseert en beslist. Als je je hele carriere ‘iets of een team’ geleid hebt, dan zou ik het met dat aspect moeilijk hebben.
Bij mij is FIRE dan ook zeker niet het directe streven, simpelweg FO.Honesty schreef op woensdag 12 augustus 2026 @ 19:53:
[...]
ik quote je alleen omdat je arts bent en omdat super belangrijk bent, en stiekem misschien niet eens aan FO mag denken, meen ik natuurlijk niet echt maar juist door FE verliest de maatschappij en ja dat zijn we allemaal veel kennis/uren/opleiding door FO, juist de oproep voor Full time werk.
Dus ik ben zelf helemaal geen voorstander van stoppen met werken als je al FO bent. Probeer gewoon je werk leuk te vinden zodat je het volhoudt tot je 67e en later. Ik had vroeger rotbaantjes en zag dat collega's echt aftelde tot het pensioen, echt van dag tot dag. Toen dacht ik dat ik wil ik nooit meemaken, dus ik ging sparen/beleggen en ook meteen doorleren om er beter uit te komen. Daarna heb ik ook nooit meer gewerkt om rond te komen, misschien wel om de buffer op peil te houden . Ik heb altijd het idee gehad ik werk omdat ik het wil en mijn buffer is misschien niet genoeg voor mijn pensioen maar misschien ook wel veel te veel.
Nu haal ik echt heel veel uit mijn werk, hoop ik ooit nog een onderneming met onze kinderen te beginnen(of te ondersteunen) en heb ik weinig dure hobby's. Kan me ook voorstellen dat je altijd vist en je vind de weekenden te kort dat je liever met pensioen gaat. Dan ik die zit te wachten tot de volgende werkdag weer begint(natuurlijk wel als werken leuk is)
Maar ik ben tegelijkertijd ook wel realistisch. Sowieso is doorwerken tot 67 binnen mijn aandachtsgebied, eigenlijk niet haalbaar zolang er geen structurele verandering komt binnen hoe medisch specialisten onderling de werkverdeling hierop aanpassen. Dit blijft echt een heel heikel punt. Maar naarmate je ouder wordt, hakken nachtelijke avonturen er steeds harder op in. Zeker bij weinig echt adequate compensatie hierin.
Op dit moment ervaar ik daar nog niet heel veel last van, bijvoorbeeld 2 uur 's nachts wakker, drie uur werken, weer even een uur of 2 slapen en weer door.
Echter geleidelijk aan, komt er gewoon het punt in het leven waar dit simpelweg zwaarder en zwaarder wordt. En het is en blijft heel lastig om binnen het werkveld, dit echt goed te doorbreken. Schaarste als ook commitment spelen daarin beide een belangrijke rol.
Vanaf een jaar of vijftig zie je dan ook al snel dat dit zwaarder en zwaarder begint te vallen, na 60-jarige leeftijd dit soort diensten mensen echt op begint te breken.
Ook daarin zie ik FO-status dan ook als belangrijk. Zorg dragen voor gezondheid van anderen vind ik onwijs mooi en leuk om te doen. Maar uiteindelijk moet het niet ten koste gaan van mijzelf.
Zeer langzaam ontstaat hier wel wat beweging, maar dit is een uitermate stroef proces. Vele factoren spelen hierin mee. Politiek ligt één en ander gewoon erg gevoelig daarin binnen het werkveld. Verandering is dan ook lastig te realiseren. Want ergens moeten diensten opgevangen worden, uiteraard. En ontzien van ouderen, kan alleen door jongeren meer dienst te laten draaien. Dan wel een blik aan extra medisch specialisten open te trekken, maar daar is binnen mijn eigen aandachtgebied redelijke schaarste met een ruim tekort landelijk. En meer diensten op jongere leeftijd, dat past slecht binnen de hedendaagse werk-privé balans mentaliteit.
Oftewel, ik verwacht zelf eigenlijk sneller ouder te worden dan de oplossing voor dit pijnpunt mee te mogen maken. En daarmee op het moment dat ik 1) FO ben en 2) bemerk dat de uitputtingsslag op mijn eigen gezondheid te groot wordt, dan wel 3) politiek Nederland het werkplezier te veel ontneemt, ik zal komen te verschuiven van FO naar FIRE.
De huidige intentie is om dat sowieso niet te doen alvorens ik circa 53 jaar ben, het moment dat mijn jongste 18 jaar oud is. Maar voortzetting tot 65 (de actuele pensioenleeftijd binnen het vrijgevestigd medisch specialistisch pensioenstelsel), zie ik zelf onzeker onder de huidige omstandigheden. Niet vakinhoudelijk, niet ten gevolge van het huidige werkplezier of gevoel van voldoening. Maar op een gegeven moment gewoonweg een stukje zelfbescherming.
Ik kan het niet helemaal volgen.MneoreJ schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 18:26:
[...]
Ik denk dat het belangrijk is om het onderscheid te maken tussen "dingen vinden die je leuk vindt om te doen" versus "een baan". Voor bijna iedereen zijn er wel dingen die leuk zijn om te doen. Als die er niet zijn zit je waarschijnlijk in een depressie. Da's niet lollig bedoeld ook, dat wens je je ergste vijand nog niet toe.
En voor veel mensen is "wat ik leuk vind om te doen" ook nog eens goed te combineren met "gerichte taken doen in ruil voor loon". Zoals het afgezaagde cliché zegt: als je van je hobby je beroep maakt hoef je nooit een dag te werken! Alleen, dat klopt natuurlijk niet, er zit wel degelijk een structureel verschil tussen "arbeid verrichten" in welke hoedanigheid dan ook, en dat te doen in ruil voor loon. Aan dat laatste kleeft namelijk altijd een impliciete verplichting tegenover een ander, een noodzakelijkheid. Zelfs als je bij wijze van een beeldend kunstenaar bent die iedere dag bij het opstaan zélf wel bepaalt of de muzen vandaag inspiratie gaan geven of niet, en die zich dan indien niet nog een keer lekker omdraait, dan moet je uiteindelijk toch een keer voorzichtig aanstalten maken met het produceren van een kunstwerk waar iemand geld voor over heeft. "Die niet werkt zal ook niet eten", staat er in de Bijbel, en al het moderne ongeloof ten spijt is dat Calvinistische ethos iets wat de meeste Nederlanders (alsmede veel van onze Belgische vrienden) nog steeds van harte onderschrijven. OK, we maken een uitzondering als je echt niet kan werken, maar alleen dan.
Maar als je nu echt een hardvochtige hekel hebt aan werkzaamheden uitzoeken waar iemand voor moet gaan betalen met bijbehorende verplichting om die uit te gaan voeren (en ik breng het dan al zo positief mogelijk, vanuit de luxepositie van de mondige werknemer die de baan inderdaad voor het uitkiezen heeft): ja, dan heb je een probleem, want dat is zeg maar wel de bedoeling. "In het zweet uws aanschijns zult gij uw brood verdienen", ook weer uit het goede boek. Die was voor Adam, vlak nadat hij het paradijs uit getrapt was. Zal geen toeval zijn.
Je bent het, vind ik, aan jezelf verplicht om zo goed mogelijk te proberen om het aangename met het nuttige te verenigen, want tenzij je rijk geboren wordt zul je in onze maatschappij een baan moeten hebben, en als je een baan hebben niet leuk vindt kun je maar beter zorgen dat de werkzaamheden die bij die baan horen dan in ieder geval nog te doen zijn. Dus nooit maar aannemen dat het wel allemaal ruk zal zijn, dat er niks is waar je voor betaald kan worden dat zo leuk is dat je de verplichtingen voor lief neemt -- dat je huidige baan niet leuk is is daar los geen bewijs van. Maar als je op een gegeven moment tot de conclusie moet komen dat het de werkverplichting zelf is die de boel vergalt, ja dan is werken voor voldoende geld om geen baan meer te hoeven hebben toch wel aantrekkelijk.
Het lijkt me het algemeen en wellicht ook moreel verdedigbaar dat het nodig is om (via werk of vrijwilligerswerk) een maatschappelijke bijdrage te leveren en voor veel mensen levert het ook persoonlijks iets op.
Maar stel @Mirved is/wordt via (hard) werken en bouwen aan FO, waarom zou je dan nog enige verplichting tot werken of iets wat hij liever voorbij laat gaan moeten voelen?
Het lijkt me iets anders als iemand van de staat gaat leven.
Dat kan best. Ik had het trouwens expliciet over een baan, juist om het onderscheid tussen dat en "nuttige dingen doen" niet te laten vervagen. Want vrijwilligerswerk is gelijk alweer een ander verhaal, per definitie is dat immers onbezoldigd (of hooguit tegen onkosten) en je dagelijkse kostje schraap je dan dus op een andere manier bij elkaar.JURIST schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 19:43:
Het lijkt me het algemeen en wellicht ook moreel verdedigbaar dat het nodig is om (via werk of vrijwilligerswerk) een maatschappelijke bijdrage te leveren en voor veel mensen levert het ook persoonlijks iets op.
Dat moet je niet? Dat was mijn punt ook niet. Mijn stukje gaat juist over de verplichting die je hebt voor je je kapitaal bij elkaar geschraapt hebt, en dat juist dat wel eens het ding kan zijn dat de mindere ervaring oplevert, en dat opmerkingen van de vorm "zoek dan toch ander werk man" daarom wel eens misplaatst kunnen zijn.Maar stel @Mirved is/wordt via (hard) werken en bouwen FO, waarom zou je dan nog enige verplichting tot werken of iets wat hij liever voorbij laat gaan moeten voelen?
Dat is voor mij in ieder geval wel een grote component, het "moetje". Dat we het als maatschappij met z'n allen moreel en goed en noodzakelijk vinden ("want stel nou dat niemand meer werkt!!!") daar even helemaal los van.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
Ik denk dat het heel erg persoonlijk is. Zelf heb ik dat gevoel helemaal niet, maar mijn partner wel (die doet dan ook af en toe parttime opdrachten).jerh schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 17:25:
[...]
Ik ervaarde precies het zelfde, heb dat ook al eens eerder beschreven.
Dat vind ik wel vrij bijzonder. Maar misschien heeft dat er ook mee te maken dat je uit jezelf niet genoeg uitdagende dingen kon vinden?Ander aspect wat ik heel vervelend vond was dat ik cognitief achteruit ging, omdat ik mijn hersens minder gebruikte. Dat is inmiddels weer volledig hersteld.
Ik denk dat ik zelf nu nog genoeg dingen lees, uitprobeer, uitzoek, leer en daarmee niet minder uitdaging heb als in mijn vorige banen.
Ik geloof meteen dat er (veel) mensen zijn die geen plezier uit hun werk halen. Het zou onwaarschijnlijk zijn als dat niet zo was. Echter, ik denk ook dat de meeste mensen uit die groep actie zouden kunnen ondernemen om hun werk leuker te maken. Maar, dat moet je wel willen (en doen).Mirved schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 17:08:
[...]
Blijft blijkbaar toch moeilijk te begrijpen voor mensen dat het ook mogelijk is dat er andere mensen zijn die geen plezier halen uit een dagelijkse verplichting. Ik heb dit bij al mijn banen gehad. Ben ook al best veel veranderd van rol. Eventjes is het leuk maar na 1 jaar heb ik het wel uitgespeeld en komt dat gevoel weer terug.
Sowieso werk is geen roeping hé. Het is totaal niet erg als iemand ervoor kiest om niet te werken. Uit je eerdere reactie zeg je zelfs dat je het mensen afraad om te stoppen met werken. Daar kan ik totaal niet bij. Wat maakt het uit als iemand ervoor kiest om lekker zijn eigen ding te doen.
Definieer bijvoorbeeld "best veel veranderd van rol". Als je bij wijze van spreken van assistent accountant naar accountant bent gegaan, en toen controller bent geworden, kan de conclusie zijn dat je geen plezier uit werk haalt. Een andere conclusie zou kunnen zijn dat je geen plezier haalt uit accountancy gerelateerd werk. Op basis van wat ik heb meegekregen over boekhouden tijdens m'n studies, kan ik me dat laatste overigens goed voorstellen.
Ik vind het oprecht jammer voor je dat je zo negatief over je werk bent. Ja, het is een dagelijkse verplichting, maar het hele leven hangt van verplichtingen aan elkaar. Dan kun je die maar beter zo goed mogelijk inrichten. Ik zou mijn baan waarschijnlijk ook niet onbetaald voortzetten, maar merk wel dat de dingen die @Kevf noemde (goede relaties, zingeving, groei en competentie en het gevoel ergens deel van uit te maken) in meer of mindere mate aanwezig zijn bij een baan. En dat als die niet aanwezig zijn, mijn werkplezier ook minder is.
Ook als je FIRE bent, houd je verplichtingen. Als je serieus een hobby wilt uitoefenen, komen daar ook 'verplichtingen' bij. Piano spelen zonder te oefenen is even leuk, maar als de progressie uitblijft, gaat de lol er snel van af. Idem voor sporten. Tuinieren? Het gras maait zichzelf niet, een lap grond laten overwoekeren door onkruid zou ik geen tuinieren noemen.
Volgens mij is een positieve invulling kunnen geven aan je dagelijkse verplichtingen een enorm goed fundament voor FIRE. Andersom denk ik ook dat als je daar moeite mee hebt, je tevens moeite gaat krijgen met plezier hebben tijdens FIRE. Dat neigt misschien inderdaad naar een depressie, zoals @MneoreJ ook al benoemt. Maar ik ben op dat gebied gelukkig geen ervaringsdeskundige, noch ben ik psycholoog.
Nou rek je de definitie van "verplichting" wel een beetje op. Waar jij het over hebt is moeite doen, dat is niet hetzelfde als iets verplicht zijn. Als je nergens moeite voor wil doen wordt het inderdaad nog veel vervelender (maar laten we wel zijn, als je nergens moeite voor wil doen ga je ook zeker niet FO wordenwimjongil schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 20:54:
Ook als je FIRE bent, houd je verplichtingen. Als je serieus een hobby wilt uitoefenen, komen daar ook 'verplichtingen' bij. Piano spelen zonder te oefenen is even leuk, maar als de progressie uitblijft, gaat de lol er snel van af. Idem voor sporten. Tuinieren? Het gras maait zichzelf niet, een lap grond laten overwoekeren door onkruid zou ik geen tuinieren noemen.
Je kunt hooguit nog over sociale "verplichtingen" spreken (als in, je familie, vrienden en kennissen niet in de steek laten) maar dat is toch meer wederkerig.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
Net zoals hierboven aangegeven, de verplichtingen van werk waar we het hier over hebben is natuurlijk wel van een hele andere orde.wimjongil schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 20:54:
[...]
Ja, het is een dagelijkse verplichting, maar het hele leven hangt van verplichtingen aan elkaar. Dan kun je die maar beter zo goed mogelijk inrichten....
Werk zoals we dat nu kennen bestaat eigenlijk nog maar heel kort in de menselijke geschiedenis. Dat een mens dit dan ook per se nodig zou hebben om een doel te hebben, je gelukkig te voelen e.d., lijkt me daarom ook onwaarschijnlijk. Maar het zit inmiddels zo erg in onze structuur en levenswijze verweven, dat het lastig is om daar "uit te breken".
En uiteraard hoeft dat ook helemaal niet, als je daar totaal geen behoefte aan hebt.
Ik vrees daar een beetje voor bij mezelf.jerh schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 19:14:
[...]
dat went heel snel... je heb ook de verantwoordelijkheid en de bijhorende stress niet. Zeg ik nu als ik terugkijk, dus wijsheid achteraf.
Dik 10 jaar geleden hebben een paar buren een straatfeest opgezet. Toffe mensen, leuke buren, goed feestje, dus ik draaide een paar uurtjes achter de toog en bleef voor de opruim.
En nu… ben ik zowat de onbenoemde voorzitter, coordinator hoe je het ook wil noemen.
Heb ook in de ouderraad van de school gezeten… was een beetje later secretaris. Ik lijk altijd te evolueren naar een rol met coordinatie, organisatie etc. Ik vind dat wel leuk, maar streef daar waarschijnlijk onbewust naar.
En daarom denk ik dat ik ook zoiets nodig heb als ik stop met werken.
Sony A7 iv en wat recycled glas
Dit verwoord je perfect en er zijn echt veel mensen die denken dat werk echt een belangrijk onderdeel is van het leven. Nee het is een social construct dat we zelf verzonnen hebben. Echt geen benodigd iets.Werk zoals we dat nu kennen bestaat eigenlijk nog maar heel kort in de menselijke geschiedenis. Dat een mens dit dan ook per se nodig zou hebben om een doel te hebben, je gelukkig te voelen e.d., lijkt me daarom ook onwaarschijnlijk. Maar het zit inmiddels zo erg in onze structuur en levenswijze verweven, dat het lastig is om daar "uit te breken".
En uiteraard hoeft dat ook helemaal niet, als je daar totaal geen behoefte aan hebt.
Zonder definities van "Werk zoals we dat nu kennen" en "nog maar heel kort in de menselijke geschiedenis" is dit niet veelzeggend. Betaald werk bestaat al millennia. Ik denk dat er in het beroepsleger van Marius best soldaten waren die het leuk vonden met hun collegae en er een doel uit haalden. En er zullen er ook wel geweest zijn die met tegenzin tegen de Teutonen ten strijde trokken.rube schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 21:35:
[...]
Net zoals hierboven aangegeven, de verplichtingen van werk waar we het hier over hebben is natuurlijk wel van een hele andere orde.
Werk zoals we dat nu kennen bestaat eigenlijk nog maar heel kort in de menselijke geschiedenis. Dat een mens dit dan ook per se nodig zou hebben om een doel te hebben, je gelukkig te voelen e.d., lijkt me daarom ook onwaarschijnlijk. Maar het zit inmiddels zo erg in onze structuur en levenswijze verweven, dat het lastig is om daar "uit te breken".
En uiteraard hoeft dat ook helemaal niet, als je daar totaal geen behoefte aan hebt.
Overigens verplaats je nu zelf ook de doelpalen. Volgens mij heeft niemand gezegd dat je werk per se nodig hebt om een doel te hebben, je gelukkig te voelen.
geen idee, het is gewoon wat ik ervaarde. Ik deed best nog van alles, maar kennelijk was dat niet afdoende. Uiteraard subjectief.rube schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 20:07:
[...]
Ik denk dat het heel erg persoonlijk is. Zelf heb ik dat gevoel helemaal niet, maar mijn partner wel (die doe dan ook af en toe parttime opdrachten).
[...]
Dat vind ik wel vrij bijzonder. Maar misschien heeft dat er ook mee te maken dat je uit jezelf niet genoeg uitdagende dingen kon vinden?
Ik denk dat ik zelf nu nog genoeg dingen lees, uitprobeer, uitzoek, leer en daarmee niet minder uitdaging heb als in mijn vorige banen.
haha, ik moest wel even lachen. Ik ben van ict naar accountancy overgestapt en is idd een andere wereld. Maar het verschilt ook niet weer zo veel. Lijkt qua type mensen best een beetje op elkaar.wimjongil schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 20:54:
[...]
Definieer bijvoorbeeld "best veel veranderd van rol". Als je bij wijze van spreken van assistent accountant naar accountant bent gegaan, en toen controller bent geworden, kan de conclusie zijn dat je geen plezier uit werk haalt. Een andere conclusie zou kunnen zijn dat je geen plezier haalt uit accountancy gerelateerd werk. Op basis van wat ik heb meegekregen over boekhouden tijdens m'n studies, kan ik me dat laatste overigens goed voorstellen.
Dan komen we weer uit op de definitie van wat is werken?Mirved schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 23:03:
[...]
[...]
Dit verwoord je perfect en er zijn echt veel mensen die denken dat werk echt een belangrijk onderdeel is van het leven. Nee het is een social construct dat we zelf verzonnen hebben. Echt geen benodigd iets.
Huishoudelijke taken is ook werken, er zijn mensen die sport hebben als werk, is investeringen beheren werken,...?
Al dan niet ja of nee daarop antwoorden wil ook zeggen: er een loon voor krijgen uitgedrukt in geld en er belastingen op betalen? 🙂
Informatie = Actor x Context x Substantie
Een baan hebben, dus. Zo moeilijk is het allemaal ook weer niet... de aard van de werkzaamheden doen er niet toe, je kunt voor bijna letterlijk alles wel betaald krijgen door iemand die vindt dat het voor hen gedaan moet worden (het is uiteraard niet voor alles even makkelijkWozmro schreef op vrijdag 14 augustus 2026 @ 07:16:
Dan komen we weer uit op de definitie van wat is werken?
Huishoudelijke taken is ook werken, er zijn mensen die sport hebben als werk, is investeringen beheren werken,...?
Al dan niet ja of nee daarop antwoorden wil ook zeggen: er een loon voor krijgen uitgedrukt in geld en er belastingen op betalen? 🙂
Werken voor loon is zo normaal dat dat impliciet is als je het over "werken" hebt, en je het apart aan moet geven als je niet werkt om er van te kunnen leven. Er rust zelfs een soort smet op werk dat je niet in loondienst doet; het is toch iets minderwaardigs waarvan men zich moet haasten om te zeggen dat dat "ook waardevol is, hoor" (huishoudelijk werk, kinderen opvoeden).
Omgekeerd is het blote feit dat iemand er geld voor over heeft geen bewijs dat wat je doet goed is, alleen dat iemand er brood in zag. Voorbeelden van dingen waar mensen voor betaald krijgen waarvan je je kunt afvragen of we er als maatschappij blij van moeten worden zijn makkelijk te vinden. Maar geld stinkt niet, dus ook die banen mogen er wezen.
[ Voor 14% gewijzigd door MneoreJ op 14-08-2026 08:26 ]
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
Nee, daar ben ik niet mee akkoord.rube schreef op donderdag 13 augustus 2026 @ 21:35:
[...]
Werk zoals we dat nu kennen bestaat eigenlijk nog maar heel kort in de menselijke geschiedenis. Dat een mens dit dan ook per se nodig zou hebben om een doel te hebben, je gelukkig te voelen e.d., lijkt me daarom ook onwaarschijnlijk. Maar het zit inmiddels zo erg in onze structuur en levenswijze verweven, dat het lastig is om daar "uit te breken".
En uiteraard hoeft dat ook helemaal niet, als je daar totaal geen behoefte aan hebt.
Werk was je bijdrage aan de lokale gemeenschap. Jij hielp je buur zijn huis bouwen en de oogst binnen halen, en hij deed dat voor jou. Of jij kon een ree pakken en je deelde dat vlees.
Als je niks meer deed, dan kreeg je die hulp ook niet, en had je geen eten meer.. (of ze sloegen je de kop in)
Sony A7 iv en wat recycled glas
Je formuleert het goed: werk was je bijdrage aan de lokale gemeenschap. En je deed het niet omdat de baas je centjes gaf, maar om een gemeenschappelijk doel te bereiken. Zulk werk bestaat natuurlijk nog wel, maar het is de minderheid. We hebben al het werk netjes opnieuw verpakt als banen (jobs), uitwisselbare commerciële activiteiten waarvan de impact geheel onzichtbaar kan zijn, dat is echt wel structureel anders en iets wezenlijk nieuws dan het werk van weleer.Tommie12 schreef op vrijdag 14 augustus 2026 @ 08:43:
Werk was je bijdrage aan de lokale gemeenschap. Jij hielp je buur zijn huis bouwen en de oogst binnen halen, en hij deed dat voor jou. Of jij kon een ree pakken en je deelde dat vlees.
Nou moet je een en ander wel relatief zien want we hebben het nog steeds over eeuwen hier, zo nieuwerwets is loondienst nou ook weer niet. Eerder werd het oude Rome genoemd; er zal vast ook wel ergens een klerk te vinden zijn geweest die voor zijn sestertiën de hele dag wat krabbeltjes in vellum moest maken die zich afvroeg of wat hij deed nou wel zo zinvol was.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
Ik had o.a. het boek Wikipedia: Sapiens: een kleine geschiedenis van de mensheid in mijn gedachten met mijn eerdere opmerkingen over "werk".
Ik laat het daar verder bij, want verdere exacte definities voegen verder niet heel veel toe aan de discussie over FO.
Ik laat het daar verder bij, want verdere exacte definities voegen verder niet heel veel toe aan de discussie over FO.
De definitie voegt idd weinig toe, maar ik het toch al meerdere studies gezien dat werken voor veel mensen een zingeving is, en bijdraagt aan het psychisch welzijn. Of daar een loon bij hoort doet soms minder ter zake, al getuigt dat natuurlijk van een stevige luxesituatie dat je wat kan gaan vrijwilligen zonder dat je daar geld bij nodig hebt. Hele volksstammen werken tot ze er bij neer vallen. Ook in de VS is dat soms het geval...rube schreef op vrijdag 14 augustus 2026 @ 09:14:
Ik had o.a. het boek Wikipedia: Sapiens: een kleine geschiedenis van de mensheid in mijn gedachten met mijn eerdere opmerkingen over "werk".
Ik laat het daar verder bij, want verdere exacte definities voegen verder niet heel veel toe aan de discussie over FO.
Sony A7 iv en wat recycled glas
Neuzelen over definities inderdaad niet, maar je merkt wel dat werkzaamheden, werk en loondienst een vage kluwen aan begrippen zijn geworden die mensen niet goed meer uit elkaar kunnen halen, wat de uitwisseling van standpunten bemoeilijkt, want je moet het wel allemaal over hetzelfde hebben natuurlijk. Anders kun je opmerkingen als "ik hou niet van werk" of "werk is zingeving" en "als je straks FO bent moet je nog steeds werken" niet goed plaatsen. En dat maakt toch wel uit als je het hebt over het waarom van FO worden en de invulling van RE (indien gewenst), ten opzichte van hoe (die is een stuk minder ambigu).rube schreef op vrijdag 14 augustus 2026 @ 09:14:
Ik laat het daar verder bij, want verdere exacte definities voegen verder niet heel veel toe aan de discussie over FO.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
De vraag is dan waarom bijvoorbeeld sommige politici met minachting spreken over de huismoeder/vader op 'kosten van de samenleving'?
https://www.femma.be/nl/artikels/standpunten/%27die-onderwaardering-voor-het-werk-dat-huismoeders-verzetten-blijft-als-een-soort-stigma-aan-me
De antenne van desbetreffende politicus moet dat ergens opgepikt hebben, het is een idee dat leeft in een deel van de samenleving. 'Ze brengen niet genoeg op want ik kan het niet uitdrukken in centjes'.
Terwijl dit eigenste topic misschien eerder als typevoorbeeld van 'het gemaakt hebben' zou aangedragen worden.
Beiden onvolledige percepties en een beperkt inzicht op hoe een samenleving in elkaar zit.
En als er nu iets is wat dit topic aantoont is dat een hoeveelheid geld maar 1 aspect is van het leven. Een bepaald bedrag 'bereiken' is zeker geen garantie op een gelukkig en vol leven.
https://www.femma.be/nl/artikels/standpunten/%27die-onderwaardering-voor-het-werk-dat-huismoeders-verzetten-blijft-als-een-soort-stigma-aan-me
De antenne van desbetreffende politicus moet dat ergens opgepikt hebben, het is een idee dat leeft in een deel van de samenleving. 'Ze brengen niet genoeg op want ik kan het niet uitdrukken in centjes'.
Terwijl dit eigenste topic misschien eerder als typevoorbeeld van 'het gemaakt hebben' zou aangedragen worden.
Beiden onvolledige percepties en een beperkt inzicht op hoe een samenleving in elkaar zit.
En als er nu iets is wat dit topic aantoont is dat een hoeveelheid geld maar 1 aspect is van het leven. Een bepaald bedrag 'bereiken' is zeker geen garantie op een gelukkig en vol leven.
[ Voor 14% gewijzigd door Wozmro op 14-08-2026 09:49 ]
Informatie = Actor x Context x Substantie
Er zijn ook recente studies geweest dat de eerste mensen eigenlijk nog geen 4 uurtjes per dag bezig waren met "werken" (jagen, verzamelen en prepareren). De rest van de tijd deden ze besteden aan sociale omgang. Ik denk niet dat die mensen heel ongelukkig waren omdat ze niet 4 uur langer konden besteden aan besjes verzamelen. Als we ook terug kijken naar de recente geschiedenis toen was het normaal om 60 uur per week te werken. Nu zien we dat als absurd en is 40 uur normaal. Het zou mij niets verbazen als we ergens in komende decennia overstappen op een 32 urige werkweek. Ook dit laat weer zien dat mensen prima zich kunnen aanpassen.Tommie12 schreef op vrijdag 14 augustus 2026 @ 09:20:
[...]
De definitie voegt idd weinig toe, maar ik het toch al meerdere studies gezien dat werken voor veel mensen een zingeving is, en bijdraagt aan het psychisch welzijn. Of daar een loon bij hoort doet soms minder ter zake, al getuigt dat natuurlijk van een stevige luxesituatie dat je wat kan gaan vrijwilligen zonder dat je daar geld bij nodig hebt. Hele volksstammen werken tot ze er bij neer vallen. Ook in de VS is dat soms het geval...
Die politicus zou zich meer zorgen moeten maken dat de vervangingscijfer van kinderen al decennia niet gehaald wordt en wat voor problemen dit, voor de economie, veroorzaakt in China en Japan. Tot heden is er ook nog geen oplossing voor gevonden en lijkt alleen Hongarije hier serieus werk van te maken door moeders met meer dan 3 (of 4) kinderen volledig vrij te stellen van inkomstenbelasting.Wozmro schreef op vrijdag 14 augustus 2026 @ 09:45:
De vraag is dan waarom bijvoorbeeld sommige politici met minachting spreken over de huismoeder/vader op 'kosten van de samenleving'?
Alternatieven oplossing is migratie, maar dat durft waarschijnlijk geen enkele politicus als oplossing voor te stellen, hooguit als alternatief kwaad.
Maar niet aan een bedrag komen om een redelijk aangenaam en gezond leven te kunnen leiden is al helemaal geen garantie op een gelukkig en vol leven.Wozmro schreef op vrijdag 14 augustus 2026 @ 09:45:
En als er nu iets is wat dit topic aantoont is dat een hoeveelheid geld maar 1 aspect is van het leven. Een bepaald bedrag 'bereiken' is zeker geen garantie op een gelukkig en vol leven.
De kunst lijkt me eerder, mijn mening, om tussen beiden een balans te vinden. Niet teveel en niet te weinig.t
"Teveel" (FO) kan je nog altijd uitdelen naar eigen inzicht (ipv het volledig over te laten aan "het inzicht" van de overheden).
Indien te "weinig"/non FO met al dan niet arbeid tegen je zin blijf je toch afhankelijk van derden hoe ver je zin naar eigen inzicht aan je leven kan geven.
De garantie op een goed leven bij (meer dan) voldoende geld lijkt me dan toch iets groter dan de riscio's bij steeds geldtekort.
Wonend in Vlaanderen (BE)
Het idee van vrij van verplichtingen zijn en tevens niet werken is niet mogelijk in een moderne samenleving. Een zwerver is vrij maar heeft niets. Iedereen wil vrij zijn maar ook geld hebben voor onderdak, kleren, naar de kapper gaan, medische zorg etc. In een hutje op de hei zelfstandig zijn (off-grid zoals dat nu heet) is niet eens legaal in Nederland dus ook al zou je alles aan je voorbij laten gaan, dan wordt je vroeg of laat alsnog teruggetrokken in de samenleving.
Geld is een manier om de waarde die je creëert voor anderen te verplaatsen naar de toekomst. Dat het die functie nu niet (voldoende) meer heeft is een topic an sich.
Geld is een manier om de waarde die je creëert voor anderen te verplaatsen naar de toekomst. Dat het die functie nu niet (voldoende) meer heeft is een topic an sich.
Dus volgens jou bestaat FIRE dus niet eens of beschouw je leven van rente/dividenden/verzilverde meerwaarden ook als "werken".
Een hutje op de hei lijkt me onder de huidige klimatologische omstandigheden idd niet de meest aangename plek om te gaan wonen maar kan je beter elders doen (plaats genoeg buiten Nederland
).
FI(RE) zijn betekent ook niet noodzakelijk je buiten de samenleving plaatsen.
Het grote voordeel is dat je vrij over alle uren in een etmaal beschikt om je naar eigen inzicht zoveel mogelijk tot zo weinig mogelijk in de moderne maatschappij te mengen.
Al dan niet nog door deels, vrijwillig, bezoldigd, onbezoldigd aan het werk te gaan.
Er zijn dan tig meer opties beschikbaar dan gebonden te zijn aan een baan om te overleven of het gevoel te hebben verbonden te zijn aan de samenleving.
Een hutje op de hei lijkt me onder de huidige klimatologische omstandigheden idd niet de meest aangename plek om te gaan wonen maar kan je beter elders doen (plaats genoeg buiten Nederland
FI(RE) zijn betekent ook niet noodzakelijk je buiten de samenleving plaatsen.
Het grote voordeel is dat je vrij over alle uren in een etmaal beschikt om je naar eigen inzicht zoveel mogelijk tot zo weinig mogelijk in de moderne maatschappij te mengen.
Al dan niet nog door deels, vrijwillig, bezoldigd, onbezoldigd aan het werk te gaan.
Er zijn dan tig meer opties beschikbaar dan gebonden te zijn aan een baan om te overleven of het gevoel te hebben verbonden te zijn aan de samenleving.
[ Voor 43% gewijzigd door IvoB2 op 14-08-2026 11:56 ]
Wonend in Vlaanderen (BE)
Leven van vermogen is leven op werk van vroeger. Geld is (idealiter) een opslag van waarde. Ik vang een vis, verkoop die aan jou voor 5 euro en van die 5 euro kan ik als ik oud ben van iemand anders een vis kopen.IvoB2 schreef op vrijdag 14 augustus 2026 @ 11:53:
Dus volgens jou bestaat FIRE dus niet eens of beschouw je leven van rente/dividenden/verzilverde meerwaarden ook als "werken".
Een hutje op de hei lijkt me onder de huidige klimatologische omstandigheden idd niet de meest aangename plek om te gaan wonen maar kan je beter elders doen (plaats genoeg buiten Nederland).
FI(RE) zijn betekent ook niet noodzakelijk je buiten de samenleving plaatsen.
Het grote voordeel is dat je vrij over alle uren in een etmaal beschikt om je naar eigen inzicht zoveel mogelijk tot zo weinig mogelijk in de moderne maatschappij te mengen.
Al dan niet nog door deels, vrijwillig, bezoldigd, onbezoldigd aan het werk te gaan.
Er zijn dan tig meer opties beschikbaar dan gebonden te zijn aan een baan om te overleven of het gevoel te hebben verbonden te zijn aan de samenleving.
Het probleem met geld van nu is dat het zijn waarde niet behoud, waardoor die 5 euro over 20 jaar niet meer genoeg is om een vis te kopen. Dit dwingt je op die waarde op een andere manier te proberen te behouden, bijvoorbeeld door het te beleggen. Dus ja, ik beschouw inkomen uit beleggingen ook als werk. Namelijk werk wat ik in het verleden heb gedaan en heb omgezet in iets dat zijn waarde beter behoudt dan fiat geld (een woning, een deeleigendom van een bedrijf, goud etc).
Een pensioen is ook leven van arbeid van vroeger. Dat ik het deels zelf regel maakt dat niet anders.
Er zit wat mij betreft wel een groot verschil tussen werk en 'werk'. Sommige activiteiten voelen niet als werk of verplichting, dat maakt nogal wat uit. En beleggen in ETF's, daar is erg weinig inspanning voor nodig, daarom ook: passief inkomen
[ Voor 4% gewijzigd door JURIST op 14-08-2026 20:34 ]
Tja, dat is dan toch maar hoe jij dat persoonlijk aanvoelt.ewrz schreef op vrijdag 14 augustus 2026 @ 13:35:
[...]
Het probleem met geld van nu is dat het zijn waarde niet behoud, waardoor die 5 euro over 20 jaar niet meer genoeg is om een vis te kopen. Dit dwingt je op die waarde op een andere manier te proberen te behouden, bijvoorbeeld door het te beleggen. Dus ja, ik beschouw inkomen uit beleggingen ook als werk. Namelijk werk wat ik in het verleden heb gedaan en heb omgezet in iets dat zijn waarde beter behoudt dan fiat geld (een woning, een deeleigendom van een bedrijf, goud etc).
Een pensioen is ook leven van arbeid van vroeger. Dat ik het deels zelf regel maakt dat niet anders.
Geld dat je ergens op een renteloze lening laat verpieteren zal na tig jaar idd minder waard zijn. Anderzijds kan je ook, zonder er nog zelf veel voor te moeten doen dat geld als hefboom gebruiken zodat het jaren later een hogere koopkracht heeft dan de dag dat je het verkreeg.
Wanneer je je werk altijd met plezier gedaan hebt (en met FI opstapt de dag dat dit plezier er niet meer was en je er FIR(E) van maakt en als een soort betaalde hobby hebt ervaren is je latere pensioen, voor iemand met een ander gevoel, ook niet het gevolg van "arbeid van vroeger" maar meer een bonus gebouwd op de betaalde hobby van vroeger.
Het is maar hoe je in het leven staat. Je kan het langs de positieve zijde benaderen of langs een negatieve zijde.
Geld overschrijven naar een derdenrekening waarna je jaarlijks van die derde automatisch een mooie bonus ontvangt en bij afloop van de verbintenis je kapitaal terug ontvangt als "werk" beschouwen? Tja, ik kan daar echt niet veel arbeid in zien hoor. Twee keer per jaar een paar minuten "werk". That's it.
[ Voor 9% gewijzigd door IvoB2 op 14-08-2026 17:53 ]
Wonend in Vlaanderen (BE)
Over passief inkomen gesproken: Ik ben de modellering die ik gebruik aan het actualiseren op - voor wat we nu weten (en als die door de 1e kamer komt) - de nieuwe VRH vanaf 2028. Het verschil is bij gemiddelde langjarige rendementen best te overzien. Aan de andere kant wel fijn dat dit jaar er nog buiten valt want met de rendementen dit jaar kom ik in de nieuwe systematiek YTD uit op een te betalen VRH van tussen de 3,5-4% van het vermogenJURIST schreef op vrijdag 14 augustus 2026 @ 17:29:
Er zit wat mij betreft wel een groot verschil tussen werk en 'werk'. Sommige activiteiten voelen niet als werk of verplichting, dat maakt nogal wat uit. En beleggen in ETF's, daar is erg weinig inspanning voor nodig, daarom ook: passief inkomen
Ik kom ook langzaam op het punt dat het passieve en actieve inkomen richting pariteit gaan
Bedoel je dat je al FO bent en zowel passief als actief inkomen opneemt, of heb je het hier over hypothetisch inkomen dat je zou kunnen opnemen, of heb je het puur over de jaarlijkse/maandelijkse rendement?Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 11:07:
Ik kom ook langzaam op het punt dat het passieve en actieve inkomen richting pariteit gaanOok dat is een effect van het extreem goede beursjaar en helaas geen structureel fenomeen.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
Zo kwam het bij mij ook uit. Alleen in een scenario van hoge inflatie werd de nieuwe VBR heel nadelig. De inflatie wordt door de VBR namelijk als groei aangemerkt. En over de groei moet je belasting betalen. Bijvoorbeeld bij 10% inflatie en 5% groei betaal je meer dan de groei en ga je er op achteruit.Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 11:07:
Het verschil is bij gemiddelde langjarige rendementen best te overzien.
Ja echt bizar hoe snel je daarmee vermogen kunt opbouwen. Onze maandelijkse inleg is ongeveer 20% van ons inkomen en alle extra's beleg ik ook. Dit loopt nu al een paar jaar en met dit tempo komen we snel op een punt dat passief inkomen harder stijgt.Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 11:07:
[...]
Ik kom ook langzaam op het punt dat het passieve en actieve inkomen richting pariteit gaanOok dat is een effect van het extreem goede beursjaar en helaas geen structureel fenomeen.
PV: 9360 WP WZW/ONO | Warmtepomp: Toshiba Estia 8kW 3fase | A+++ | 2x Zappi v2.1 | Stevens Super Flight '25
Volgens mij haal je wat termen door elkaar. Ten eerste wat is VBR? Ik neem aan dat je daarmee de heffing op het werkelijke rendement bedoelt. Die staat los van de inflatie. Je betaalt ook in de nieuwe plannen geen belasting over inflatie maar over het rendement. Dat je met het rendement de inflatie probeert bij te houden of verslaan staat daar los van.Delay schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:07:
[...]
Zo kwam het bij mij ook uit. Alleen in een scenario van hoge inflatie werd de nieuwe VBR heel nadelig. De inflatie wordt door de VBR namelijk als groei aangemerkt. En over de groei moet je belasting betalen. Bijvoorbeeld bij 10% inflatie en 5% groei betaal je meer dan de groei en ga je er op achteruit.
Panasonic WH-MDC09J3E5, Atlantic Explorer V4 270C, 57x PV 23115 Wp
Hehe, actuele prognoses voor 2026 zijn voor mij wat minder groots. Zoals het er voor staat, verwacht ik nog wel in de plus uit te komen. Maar de combinatie van kosten koper, verhuizing, kluswerkzaamheden, diverse nieuwe meubelen, verduurzaming (panelen, warmtepomp, thuisbatterij) dempt de groei eenmalig flink. Een noemenswaardig deel hiervan verdient zich over de jaren natuurlijk wel weer terug. Zo zijn de rentelasten lager dan de eerdere huurlasten en zal de verduurzaming de periodieke gas/elektra uitgaven doen dempen.Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 11:07:
Aan de andere kant wel fijn dat dit jaar er nog buiten valt want met de rendementen dit jaar kom ik in de nieuwe systematiek YTD uit op een te betalen VRH van tussen de 3,5-4% van het vermogenIs vooral een teken van een extreem goed beursjaar maar van dit 'voordeeltje' kan ik toch leuke dingen doen
Ik kom ook langzaam op het punt dat het passieve en actieve inkomen richting pariteit gaanOok dat is een effect van het extreem goede beursjaar en helaas geen structureel fenomeen.
Voor ons zullen met name 2027 t/m 2029 weer een aantal belangrijke groeijaren worden. Voor deze korte termijn planning, geen vooralsnog geplande significante verdere uitgaven. Gezien de structurele uitgaven relatief laag zijn afgezet tegen het inkomen, zal daar veel vermogensgroei komen te zitten, enkel en alleen al door periodieke inleg.
Ik ben vooral benieuwd hoe de beurs ervoor staat op het moment dat die nieuwe VRH ingaat, of dat in een piek of dal van de beurs gebeurt heeft nogal wat effect.Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 11:07:
[...]
Over passief inkomen gesproken: Ik ben de modellering die ik gebruik aan het actualiseren op - voor wat we nu weten (en als die door de 1e kamer komt) - de nieuwe VRH vanaf 2028. Het verschil is bij gemiddelde langjarige rendementen best te overzien. Aan de andere kant wel fijn dat dit jaar er nog buiten valt want met de rendementen dit jaar kom ik in de nieuwe systematiek YTD uit op een te betalen VRH van tussen de 3,5-4% van het vermogenIs vooral een teken van een extreem goed beursjaar maar van dit 'voordeeltje' kan ik toch leuke dingen doen
Ik kom ook langzaam op het punt dat het passieve en actieve inkomen richting pariteit gaanOok dat is een effect van het extreem goede beursjaar en helaas geen structureel fenomeen.
Klimaatkarma letterbingo: PV, EV, WP, LFP, WPB
Bedoel box 3 inderdaad. Wat wij anders zien is denk ik de werking van inflatie. Als er 10% inflatie is gaat de waarde van aandelen ook 10% omhoog. Het onderliggende bedrijf blijft even groot ten opzichte van de economie, terwijl er 10% meer geld in omloop is.RichieB schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:20:
Ten eerste wat is VBR? Ik neem aan dat je daarmee de heffing op het werkelijke rendement bedoelt. Die staat los van de inflatie. Je betaalt ook in de nieuwe plannen geen belasting over inflatie maar over het rendement. Dat je met het rendement de inflatie probeert bij te houden of verslaan staat daar los van.
Als extreem voorbeeld, bij 100% inflatie verdubbelt de prijs van alles. Brood wordt twee keer zo duur, maar ook aandelen Shell. Over de stijging van het Shell aandeel moet je vervolgens belasting betalen.
Interessant. Ik heb verschillende scenario's gezien en de conclusie over impact loopt nogal uiteen valt me op. Waar kom je op uit voor de SWR onder het nieuwe voorgestelde systeem?Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 11:07:
[...]
Over passief inkomen gesproken: Ik ben de modellering die ik gebruik aan het actualiseren op - voor wat we nu weten (en als die door de 1e kamer komt) - de nieuwe VRH vanaf 2028. Het verschil is bij gemiddelde langjarige rendementen best te overzien. Aan de andere kant wel fijn dat dit jaar er nog buiten valt want met de rendementen dit jaar kom ik in de nieuwe systematiek YTD uit op een te betalen VRH van tussen de 3,5-4% van het vermogenIs vooral een teken van een extreem goed beursjaar maar van dit 'voordeeltje' kan ik toch leuke dingen doen
Ik kom ook langzaam op het punt dat het passieve en actieve inkomen richting pariteit gaanOok dat is een effect van het extreem goede beursjaar en helaas geen structureel fenomeen.
Een vraagteken dat ik zie is de achterwaartse verliesverrekening. Die zou m.i. bij amendament eigenlijk in moeten worden opgenomen en ook onbeperkt. Zo niet, dan is dat mogelijk weer aanleiding voor een gang naar de rechter. Tot dusver is dit echter geen onderdeel van het voorstel.
Stel in 2027 zakt de beurs in (niet ondenkbaar) en 2028 gaat het nieuwe stelsel in, dan zou je dus niet kunnen verrekenen.
Over de stijging van het brood ook, dat heet btw.Delay schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:36:
Als extreem voorbeeld, bij 100% inflatie verdubbelt de prijs van alles. Brood wordt twee keer zo duur, maar ook aandelen Shell. Over de stijging van het Shell aandeel moet je vervolgens belasting betalen.
De laatste 2 jaar was het rendement ook bijzonder hoog. Dat heb ik nooit gezien in mijn lange beleggerscarriere.Sport_Life schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:07:
[...]
Ja echt bizar hoe snel je daarmee vermogen kunt opbouwen. Onze maandelijkse inleg is ongeveer 20% van ons inkomen en alle extra's beleg ik ook. Dit loopt nu al een paar jaar en met dit tempo komen we snel op een punt dat passief inkomen harder stijgt.
Er waren ook periodes van 3 jaar waar er niks bij kwam.
Sony A7 iv en wat recycled glas
Nee dat duurt nog wel een paar jaar. Het is vooral bijzonder om te zien dat mijn passief inkomen in dit extreem goede beursjaar bijna gelijk tred houdt met mijn werkelijke inkomen. In een normaal jaar is dat misschien tussen een derde en de helft. Dit alles is ook nog wat versimpeld vanwege de VRH en de inflatie.MneoreJ schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 11:58:
[...]
Bedoel je dat je al FO bent en zowel passief als actief inkomen opneemt, of heb je het hier over hypothetisch inkomen dat je zou kunnen opnemen, of heb je het puur over de jaarlijkse/maandelijkse rendement?
Klopt en dat is wel een lastig effect want je wil eigenlijk een systeem waar de gemiddelde stijging van je vermogen minimaal gelijk is aan de belasting en de inflatie samen. En idealiter natuurlijk nog wat groei. Bij hoge inflatie wordt dit wel een probleem. Of anders gezegd als het beursrendement langjarig 7% is en je neemt 1,5% risico- en rendementspremie dan mag de inflatie niet hoger worden dan 3%. Is die 4% dan is je risico- en rendementspremie nog maar 0,5%. Oftewel zo rond de 4,5% inflatie gaat je vermogen de inflatie niet meer bij kunnen houden. Als de langjarige rendement ook omhoog gaat, wat vaak na een langere hogere inflatie wel het geval is omdat de prijzen ook corrigeren, ligt het break-even punt net iets hoger.Delay schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:07:
[...]
Zo kwam het bij mij ook uit. Alleen in een scenario van hoge inflatie werd de nieuwe VBR heel nadelig. De inflatie wordt door de VBR namelijk als groei aangemerkt. En over de groei moet je belasting betalen. Bijvoorbeeld bij 10% inflatie en 5% groei betaal je meer dan de groei en ga je er op achteruit.
CompoudingSport_Life schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:07:
[...]
Ja echt bizar hoe snel je daarmee vermogen kunt opbouwen. Onze maandelijkse inleg is ongeveer 20% van ons inkomen en alle extra's beleg ik ook. Dit loopt nu al een paar jaar en met dit tempo komen we snel op een punt dat passief inkomen harder stijgt.
Ik heb dat soort jaren ook achter de rug, maar ook dat is onderdeel van de reis naar FO en duurzaamheidsinvesteringen zijn op de lange termijn vaak heel erg interessant. Dus je haalt investeringen naar voren meer dan het persé je pad zou hoeven te vertragen op langere termijn.psychodude schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:20:
[...]
Hehe, actuele prognoses voor 2026 zijn voor mij wat minder groots. Zoals het er voor staat, verwacht ik nog wel in de plus uit te komen. Maar de combinatie van kosten koper, verhuizing, kluswerkzaamheden, diverse nieuwe meubelen, verduurzaming (panelen, warmtepomp, thuisbatterij) dempt de groei eenmalig flink. Een noemenswaardig deel hiervan verdient zich over de jaren natuurlijk wel weer terug. Zo zijn de rentelasten lager dan de eerdere huurlasten en zal de verduurzaming de periodieke gas/elektra uitgaven doen dempen.
Voor ons zullen met name 2027 t/m 2029 weer een aantal belangrijke groeijaren worden. Voor deze korte termijn planning, geen vooralsnog geplande significante verdere uitgaven. Gezien de structurele uitgaven relatief laag zijn afgezet tegen het inkomen, zal daar veel vermogensgroei komen te zitten, enkel en alleen al door periodieke inleg.
Daar zou een overgangsregeling voor komen, we moeten natuurlijk nog wel zien hoe die er precies uit gaat zien. Eigenlijk vind ik dat wel een beetje gezeur van de beleggers omdat de meeste mensen de afgelopen jaren enorme rendementen gehaald hebben en iedereen zijn risico ook af kan bouwen als we richting het nieuwe systeem gaan.HandyLumberjack schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:36:
[...]
Ik ben vooral benieuwd hoe de beurs ervoor staat op het moment dat die nieuwe VRH ingaat, of dat in een piek of dal van de beurs gebeurt heeft nogal wat effect.
Kan je nagaan hoe snel het vermogen opbouwt (en passief inkomen stijgt) wanneer het net omgekeerd is (en je kan weerstaan aan de lifestyle inflation).Sport_Life schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:07:
[...]
Ja echt bizar hoe snel je daarmee vermogen kunt opbouwen. Onze maandelijkse inleg is ongeveer 20% van ons inkomen en alle extra's beleg ik ook. Dit loopt nu al een paar jaar en met dit tempo komen we snel op een punt dat passief inkomen harder stijgt.
Wonend in Vlaanderen (BE)
Ik reken niet met een SWR, ik reken (met enigszins conservatieve uitgangspunten) uit wat ik maandelijks kan onttrekken tot de pensioengerechtigde leeftijd. Als dat bedrag voldoende is inclusief een zekerheidsmarge waar ik me comfortabel bij voel ben ik FO. Maar zoals hier al eerder gepost ga ik waarschijnlijk toch niet helemaal stoppen. En aangezien een klein inkomen straks zo goed als onbelast is, denk ik dat ik al vrij snel ben waar ik wil zijn. Dat is dan nog geen FO maar wel een punt dat ik min of meer volledige vrijheid voel om alleen nog wel te doen waar ik gelukkig van word. Ook als dat minimumloon betaalt en voor 2-3 dagen in de week. Dat punt verwacht ik de komende paar jaar wel te bereiken.JURIST schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:47:
[...]
Interessant. Ik heb verschillende scenario's gezien en de conclusie over impact loopt nogal uiteen valt me op. Waar kom je op uit voor de SWR onder het nieuwe voorgestelde systeem?
Een vraagteken dat ik zie is de achterwaartse verliesverrekening. Die zou m.i. bij amendament eigenlijk in moeten worden opgenomen en ook onbeperkt. Zo niet, dan is dat mogelijk weer aanleiding voor een gang naar de rechter. Tot dusver is dit echter geen onderdeel van het voorstel.
Stel in 2027 zakt de beurs in (niet ondenkbaar) en 2028 gaat het nieuwe stelsel in, dan zou je dus niet kunnen verrekenen.
Over de achterwaartse verliesverrekening. Dat kan inderdaad tot rechtzaken leiden en wat ik daar van vind, zie vorige bericht.
Mijn verwarring stamt uit het idee dat "inkomen" geld is dat je ontvangt.Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:55:
Nee dat duurt nog wel een paar jaar. Het is vooral bijzonder om te zien dat mijn passief inkomen in dit extreem goede beursjaar bijna gelijk tred houdt met mijn werkelijke inkomen. In een normaal jaar is dat misschien tussen een derde en de helft. Dit alles is ook nog wat versimpeld vanwege de VRH en de inflatie.
Als je de waarde van aandelen om wil gaan rekenen naar inkomen (als in, hoeveel je er daadwerkelijk van zou kunnen opnemen zonder dat je voortijdig niks meer hebt) moet je eerst nog je WR toepassen en die is niet voor iedereen hetzelfde. Aangenomen dat je spaarquotum hoog is zou het ook niet voor moeten komen dat de hoogte van dat bedrag gelijke tred houdt met je actieve inkomsten -- tenzij je inkomsten na sparen bedoeld. Maar dan kun je het nog steeds beter vergelijken met je uitgaven.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
De overheid heeft geld nodig en ik ben er voorstander van de vermogens eerlijker belast worden. De overheid zal de stelling aannemen dat 36% afromen redelijk is en dat je dan nog steeds je vermogen wat kunt laten groeien na inflatiecorrectie. En zo lang de inflatie redelijk binnen de perken blijkt is dat ook het geval. Zoals een paar posts terug met een voorbeeld aangegeven zal het breakeven point bij een gemiddeld langjarig rendement zo rond de 4-4,5% inflatie liggen. Maar de werkelijke effecten zijn veel complexer. Ten eerste krijg je een hogere rente waardoor de beurskoersen corrigeren. Op langere termijn wordt de inflatie ingeprijst en zie je dat terug in de winsten en vervolgens ook de koersen op de beurs. Als vervolgens de inflatie weer terugkeert naar het langjarige gemiddelde zou je denken dat - all set and done - het per saldo niet zo veel uit hoeft te maken. Alleen in de tussenliggende periode heb je eerst te maken met een reële daling van je vermogen als gevolg van hogere inflatie en lagere koersen (deels gecompenseerd door minder VRH) en vervolgens een reële stijging van je vermogen als gevolg van de hogere groei van de koersen en inflatie die terugkeert naar het gemiddelde (deels gedempt door een hogere VRH)Delay schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:36:
[...]
Bedoel box 3 inderdaad. Wat wij anders zien is denk ik de werking van inflatie. Als er 10% inflatie is gaat de waarde van aandelen ook 10% omhoog. Het onderliggende bedrijf blijft even groot ten opzichte van de economie, terwijl er 10% meer geld in omloop is.
Als extreem voorbeeld, bij 100% inflatie verdubbelt de prijs van alles. Brood wordt twee keer zo duur, maar ook aandelen Shell. Over de stijging van het Shell aandeel moet je vervolgens belasting betalen.
...ook wel SWR genoemd.Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:00:
Ik reken niet met een SWR, ik reken (met enigszins conservatieve uitgangspunten) uit wat ik maandelijks kan onttrekken tot de pensioengerechtigde leeftijd.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
De VRH is als het goed is enkel over een fractie van de daadwerkelijke winst.MneoreJ schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:07:
[...]
Mijn verwarring stamt uit het idee dat "inkomen" geld is dat je ontvangt.Ik ben ook nog niet FO en ik heb geen passief inkomen, alleen een zwik aandelen met bepaalde waarde. Dat is geen inkomen, volgende week zouden ze allemaal waardeloos kunnen zijn. ...niet bijster waarschijnlijk in dit jaar, maar toch. Ik mag er wel belasting over aantikken als ware het inkomen, maar dat is wat de wetgever ervan maakt.
Zijn spaties in de aanbieding ofzo? www.spatiegebruik.nl
Uiteraard, het zou wat zijn als het 100% was.fsfikke schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:10:
De VRH is als het goed is enkel over een fractie van de daadwerkelijke winst.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
Ik doe het dus wat anders. In mijn modellering ga ik uit van de fictie dat ik per volgende maand stop met werken. Dan reken ik uit wat ik over het vermogen wat ik heb aan rendement haal op basis van langjarige gemiddelden (iets neerwaarts gecorrigeerd als zekerheid) en rekenen ik uit wat ik aan VRH betaal. Verder houd ik rekening met een buffer en met geautomatiseerd doelzoeken reken ik dan uit wat per maand uit kan geven zodat de pot op datum pensioen grotendeels leeg is. Voor dat bedrag heb ik een doelstelling en als ik daar overheen ben, is het voor mij rond. Natuurlijk zijn er nog extreme risico's en SoRR maar aangezien ik toch niet helemaal stop is dat allemaal wel op te vangen.MneoreJ schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:07:
[...]
Mijn verwarring stamt uit het idee dat "inkomen" geld is dat je ontvangt.Ik ben ook nog niet FO en ik heb geen passief inkomen, alleen een zwik aandelen met bepaalde waarde. Dat is geen inkomen, volgende week zouden ze allemaal waardeloos kunnen zijn. ...niet bijster waarschijnlijk in dit jaar, maar toch. Ik mag er wel belasting over aantikken als ware het inkomen, maar dat is wat de wetgever ervan maakt.
Als je de waarde van aandelen om wil gaan rekenen naar inkomen (als in, hoeveel je er daadwerkelijk van zou kunnen opnemen zonder dat je voortijdig niks meer hebt) moet je eerst nog je WR toepassen en die is niet voor iedereen hetzelfde. Aangenomen dat je spaarquotum hoog is zou het ook niet voor moeten komen dat de hoogte van dat bedrag gelijke tred houdt met je actieve inkomsten -- tenzij je inkomsten na sparen bedoeld. Maar dan kun je het nog steeds beter vergelijken met je uitgaven.
Zo kun je het ook noemen maar het voldoet niet helemaal aan de definitie omdat er dus een beperktere scope is tot de pensioengerechtigde leeftijd. Op dit moment zit ik als ik volgende maand zou stoppen op zo'n 4,5% op jaarbasis. Maar ik vind nog niet dat ik FO ben en bovendien is het percentage in mijn geval geen directe maatstaf van het hebben van voldoende vermogen maar vooral een product van de resterende periode tot pensioengerechtigde leeftijd in combinatie met het fiscale klimaat in Nederland en de vermogensopbouw die ik gekozen heb.MneoreJ schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:09:
[...]
...ook wel SWR genoemd.Je kunt de SWR zowel definiëren als de onttrekking waarmee het beginbedrag nooit opraakt, als de onttrekking waarmee het bedrag op is op het moment dat het op mag zijn. De befaamde Trinity Study waar de telkens herhaalde 4% vandaan komt rekende met dat laatste en komt dus aardig overeen met jouw definitie. "Tot de pensioenleeftijd" betekent gewoon dat je horizon korter is.
Niet dat dit het VRH topic is, maar zoals bijvoorbeeld mensen die 100% in BTC zaten, vervolgens belasting moesten gaan betalen over jaar x, maar ten tijden van innen was de waarde verdampt met 80% (zoals 2017-2018), dan heb je een serieus probleem.
Extreem voorbeeld, maar misschien is het verstandig om op 1 januari alvast de verwachtte belasting apart te zetten in euro's (bv in een deposito van 6 maanden). Ook al is dat risico met beleggingen veel lager.
Extreem voorbeeld, maar misschien is het verstandig om op 1 januari alvast de verwachtte belasting apart te zetten in euro's (bv in een deposito van 6 maanden). Ook al is dat risico met beleggingen veel lager.
Dat is, onderaan de streep dus, uiteindelijk hoe je je withdrawal rate bepaalt. Je gebruikt dan geen constante WR maar een dynamische op basis van de huidige toestand en toekomstige projectie. Het basisidee blijft natuurlijk dat je X% van je vermogen opneemt als inkomen.Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:15:
Ik doe het dus wat anders. In mijn modellering ga ik uit van de fictie dat ik per volgende maand stop met werken. Dan reken ik uit wat ik over het vermogen wat ik heb aan rendement haal op basis van langjarige gemiddelden (iets neerwaarts gecorrigeerd als zekerheid) en rekenen ik uit wat ik aan VRH betaal. Verder houd ik rekening met een buffer en met geautomatiseerd doelzoeken reken ik dan uit wat per maand uit kan geven zodat de pot op datum pensioen grotendeels leeg is. Voor dat bedrag heb ik een doelstelling en als ik daar overheen ben, is het voor mij rond. Natuurlijk zijn er nog extreme risico's en SoRR maar aangezien ik toch niet helemaal stop is dat allemaal wel op te vangen.
Het ging mij trouwens niet zozeer om vliegen af te vangen over de definities maar om helder te krijgen wat je met inkomen bedoelde. Je bedoelde dus inderdaad "virtueel" passief inkomen op basis van "stel dat we nu zouden stoppen", niet geld dat je al echt aan het uitgeven was. Dat maakt natuurlijk wel verschil.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
Weet je waar de R in VRH voor staat?MneoreJ schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:13:
[...]
Uiteraard, het zou wat zijn als het 100% was.Maar het is belasting op vermogen, dus, geen belasting op inkomsten uit het vermogen. Ik zou het zelf geen "winst" willen noemen zolang het niet verzilverd is, dat de belasting dat wel doet of je je aandeeltjes nu verkoopt of niet is een tweede.
Zijn spaties in de aanbieding ofzo? www.spatiegebruik.nl
Leuke knipoog, maar ik denk dat we allebei wel weten wat we bedoelen. Zo niet wil ik er nog wel expliciet over zijn: of mijn aandelen vandaag nu 100K of 100M waard zijn heeft geen enkele betekenis voor mij als ik geen aandelen aan het verkopen ben, en dat is in de opbouwfase niet aan de orde. Ik kan niet naar de bakker om een broodje te kopen van mijn indexfonds. Hooguit kan ik een lening gaan afsluiten met de aandelen als onderpand en daar dan een broodje van kopen, maar dat is alweer een stap verder.
Dit is overigens niet rant nummer zoveel over hoe onrechtvaardig de belastingen wel niet zijn en dat ze van mijn geldje af moeten blijven, maar een kwestie van helder zijn over wat dingen concreet voor je betekenen. Of het nu "rendement" of "winst" of "aanwas" of whatever genoemd wordt boeit minder dan het feit dat het over papieren aanwas gaat, en dat de stand pas relevant is op het moment dat ik dingen ga verkopen en er geld voor krijg. Dan ga ik het pas "inkomsten" noemen. Hopelijk lopen die dan inderdaad een beetje in de pas met de belasting die erover betaald wordt, maar dat hoeft niet. De afgelopen jaren zou het zwaar uit de pas hebben gelopen voor mensen die de boel inderdaad verkochten, en wel zwaar in je voordeel, want je netto belasting was natuurlijk over een veel lager bedrag.
[ Voor 8% gewijzigd door MneoreJ op 15-08-2026 13:35 ]
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
Even los van een eventuele overgangsgeregeling:Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 12:55:
[...]
Daar zou een overgangsregeling voor komen, we moeten natuurlijk nog wel zien hoe die er precies uit gaat zien. Eigenlijk vind ik dat wel een beetje gezeur van de beleggers omdat de meeste mensen de afgelopen jaren enorme rendementen gehaald hebben en iedereen zijn risico ook af kan bouwen als we richting het nieuwe systeem gaan.
Tot eind 2027 20% koerswinst, en dat correctie tot de huidige waarde geeft qua te betalen belasting een flink ander bedrag dan eerst 20% ervanaf en dan volledig herstel.
Dat gaat al snel om hele forse bedragen (6 cijfers) als je al (wat verder richting) FO bent.
Het lijkt me verre van overdreven dat ik wel "benieuwd" ben hoe dit uitvalt.
[ Voor 5% gewijzigd door HandyLumberjack op 15-08-2026 13:46 ]
Klimaatkarma letterbingo: PV, EV, WP, LFP, WPB
Dan weten we allebei dat er van belasting puur op vermogen inderdaad geen sprake is.MneoreJ schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:32:
[...]
Leuke knipoog, maar ik denk dat we allebei wel weten wat we bedoelen.
Tja, sommige mensen vinden (nu ze mogelijk meer belasting moeten betalen) opeens dat ze vermogen moeten kunnen verbergen van de fiscus door het in een ander vormpje te stoppen. Alsof aandelen een soort black box zijn die geen waarde hebben. Maar dat is natuurlijk een sprookje. Dan wil ik ook dat mijn huis €0 WOZ heeft totdat ik het verkoop, want ook van die stenen kan ik geen brood kopen. Net als dat ik bij de bakker niks kan met geld wat ergens op een spaarrekening staat. Enkel cash geld of direct op een girorekening zou dus moeten tellen als vermogen?Zo niet wil ik er nog wel expliciet over zijn: of mijn aandelen vandaag nu 100K of 100M waard zijn heeft geen enkele betekenis voor mij als ik geen aandelen aan het verkopen ben, en dat is in de opbouwfase niet aan de orde. Ik kan niet naar de bakker om een broodje te kopen van mijn indexfonds. Hooguit kan ik een lening gaan afsluiten met de aandelen als onderpand en daar dan een broodje van kopen, maar dat is alweer een stap verder.
[ Voor 4% gewijzigd door fsfikke op 15-08-2026 13:46 ]
Zijn spaties in de aanbieding ofzo? www.spatiegebruik.nl
Nou dan schrijf je het toch even (voor een deel) van je spaarrekening over naar de zichtrekening en koop je daar je brood van indien de girorekening ontoereikend is.fsfikke schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:43:
. Net als dat ik bij de bakker niks kan met geld wat ergens op een spaarrekening staat. Enkel cash geld of direct op een girorekening zou dus moeten tellen als vermogen?
En rente op kapitaal en dividenden die je periodiek laat uitkeren is uiteraard ook gewoon cash dat dan beschikbaar is. Dat kan je gaan herbeleggen, direct uitgeven of iets er tussen in.
Wonend in Vlaanderen (BE)
Ik maak me er geen illusies over dat dat de mensen met achterlijk veel vermogen ook gewoon lukt ook. Maar dit is geen discussie (of althans, dat was niet mijn bedoeling) over de voors en tegens van het heffen van belasting op vermogens(aanwas).fsfikke schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:43:
Tja, sommige mensen vinden (nu ze mogelijk meer belasting moeten betalen) opeens dat ze vermogen moeten kunnen verbergen van de fiscus door het in een ander vormpje te stoppen.
Dat is vergelijkbaar inderdaad. Alleen nog wat extremer: wil je broodjes kopen van de waarde van je huis dan moet je dat doen zonder huis... nog wat minder praktisch dan aandelen dus. Je huis in stukjes verkopen gaat immers niet. Wel kun je een extra hypotheek nemen (vergelijkbaar met een lening met aandelen als onderpand).Dan wil ik ook dat mijn huis €0 WOZ heeft totdat ik het verkoop, want ook van die stenen kan ik geen brood kopen.
Je bedoelt neem ik aan geld dat vastzit in een deposito dat je niet open kunt breken. Spaarrekeningen zijn meestal rechtstreeks opneembaar.Net als dat ik bij de bakker niks kan met geld wat ergens op een spaarrekening staat. Enkel cash geld of direct op een girorekening zou dus moeten tellen als vermogen?
Ik proef dat je denkt dat ik vind dat ik geen belasting zou hoeven te betalen over mijn aandelen. Dat vind ik niet en het was mijn argument ook niet. Mijn argument was puur dat ik nu geen inkomsten heb uit aandelen, en dat ik waardetoename van aandelen geen winst ga noemen, omdat dat de zaken er voor mij niet duidelijker op maakt. De rest is afdwalen, en nog niet eens wat voor het VRH topic, want zulke dingen verzanden bijna onherroepelijk in welles/nietes discussies.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".
Interessant, elk jaar dat je langer doorwerkt gaat dat percentage omhoog, zeker als je dichterbij komt gaat dat hard.Afas schreef op zaterdag 15 augustus 2026 @ 13:15:
[...]
Ik doe het dus wat anders. In mijn modellering ga ik uit van de fictie dat ik per volgende maand stop met werken. Dan reken ik uit wat ik over het vermogen wat ik heb aan rendement haal op basis van langjarige gemiddelden (iets neerwaarts gecorrigeerd als zekerheid) en rekenen ik uit wat ik aan VRH betaal. Verder houd ik rekening met een buffer en met geautomatiseerd doelzoeken reken ik dan uit wat per maand uit kan geven zodat de pot op datum pensioen grotendeels leeg is. Voor dat bedrag heb ik een doelstelling en als ik daar overheen ben, is het voor mij rond. Natuurlijk zijn er nog extreme risico's en SoRR maar aangezien ik toch niet helemaal stop is dat allemaal wel op te vangen.
Jij gaat uit van een fictie, maar als je echt wil stoppen, moet je wel ontspannen kunnen leven met een teruglopend vermogen. Dat is nog wel persoonlijk, al is het lang leven 'risico' afgedekt natuurlijk.
Ik heb een gemengse assetallocatie en dit insipireert wel om op basis van historische rendementen voor mezelf een keer naar het onttrekkingspercentage te kijken.
Aan de uitgavenkant is het nog wel belangrijk om inflatie mee te nemen bij forecasting.
dubbel
[ Voor 98% gewijzigd door JURIST op 16-08-2026 11:08 ]
Zelf doe ik dit soortgelijk als @Afas lijkt te doen, naar wat ik interpreteer.JURIST schreef op zondag 16 augustus 2026 @ 09:47:
[...]
Interessant, elk jaar dat je langer doorwerkt gaat dat percentage omhoog, zeker als je dichterbij komt gaat dat hard.
Jij gaat uit van een fictie, maar als je echt wil stoppen, moet je wel ontspannen kunnen leven met een teruglopend vermogen. Dat is nog wel persoonlijk, al is het lang leven 'risico' afgedekt natuurlijk.
Ik heb een gemengse assetallocatie en dit insipireert wel om op basis van historische rendementen voor mezelf een keer naar het onttrekkingspercentage te kijken.
Aan de uitgavenkant is het nog wel belangrijk om inflatie mee te nemen bij forecasting.
Ik werk ook met een prognose vooruit, waarin ik meeneem:
- Rekendatum FIRE (standaard =TODAY()) om te schatten hoever ik ben in het traject.
- Huidige leeftijd.
- Eigen vermogen excl. woning als FO-doelstelling.
- Jaarlijkse inflatie op vaste lasten, momenteel gesteld op 2.5%, maar als variabele aan te passen.
- Gerekende vermogensgroei, op basis van meerjarig gemiddelde (d.w.z. reflectie rendement + periodieke inleg).
- Hypotheek einddatum, hypotheek lasten.
- AOW leeftijd, AOW indexatie.
- Pensioen opgebouwd, prognose bij rekendatum FIRE, onvoorwaardelijke indexatie.
- Correctie fiscale regelingen, belastingen.
- Vaste lasten excl. hypotheek.
- Hypotheek lasten.
- Onderhoud lasten woning.
- Safe withdrawal rate: standaard aanhoudt 4%.
En als ik de rekendatum FIRE aanpas, zie ik daarin dynamisch vrij makkelijk de prognose mee verschuiven. Zowel qua nog resterend hypotheek lasten, influx van AOW + pensioen inkomsten, impact van de verdere pensioen opbouw bij langer doorwerken, etc.
Waarbij de reden dat pensioen + AOW oploopt bij verschuiving van de datum het gevolg is van het feit dat ik werk met een SWR 4%, in principe 25x jaarlijkse lasten te kunnen dragen. En ik dus in principe reken conform het scenario om je vermogen onder redelijke omstandigheden niet op te eten, maar "oneindig" in te kunnen blijven zetten.
Naarmate de tijd vordert, daalt het doelbedrag dan verder dus inderdaad ook, door: 1) afbouw resterende hypotheek lasten, 2) t.z.t. vrijkomen AOW + pensioen inkomsten.
Het geeft hiermee voor mijzelf in ieder geval een vrij goede inschatting waar ik sta binnen het FO-traject. Hoeveel financiële vrijheid er op dit moment is. Als ook een dynamische inschatting wanneer op zijn vroegst FIRE als optie te kunnen realiseren.
Even eigen gedachten neerschrijven en horen of er mensen hier ideeën hebben of input willen geven.
Members only:
Alleen zichtbaar voor ingelogde gebruikers.
Inloggen
[ Voor 4% gewijzigd door Jebus4life op 17-08-2026 01:06 ]
Jullie vriendelijkste zuiderbuur
Dus in het kort: je vraag is of je in vastgoed moet investeren? Heb je daar zin in? Huurders met een hoop rechten (in NL tenminste), een pand dat lastig te verkopen is in verhuurde toestand, minder liquiditeit, enz. 😉Jebus4life schreef op maandag 17 augustus 2026 @ 01:01:
Even eigen gedachten neerschrijven en horen of er mensen hier ideeën hebben of input willen geven.
***members only***
Als je het geld cash zou hebben, waar zou je het dan in investeren? Vastgoed of een indexfonds?
“The greatest threat to our planet is the belief that someone else will save it.” [quote by Robert Swan, OBE]
Het begint met "first things first - Belgische situatie."pvg schreef op maandag 17 augustus 2026 @ 06:57:
[...]
Dus in het kort: je vraag is of je in vastgoed moet investeren? Heb je daar zin in? Huurders met een hoop rechten (in NL tenminste), een pand dat lastig te verkopen is in verhuurde toestand, minder liquiditeit, enz. 😉
Als je het geld cash zou hebben, waar zou je het dan in investeren? Vastgoed of een indexfonds?
Dan is het toch niet relevant wat de eventuele problemen met huurders in NL zijn?
Buiten de sociale huurmarkt en wanneer je weet wat je doet ivm verhuren en aankoop onroerend goed stellen deze problemen zich doorgaans niet in Vlaanderen.
En uiteraard moet steller de optie kiezen waar hij of zij zelf het meeste zin in heeft.
Je moet vooral niet iets tegen je eigen zin gaan doen omdat het op het www zo aangeraden werd.
@Jebus4life Je vraagt een derdenmening. Ik zou voor optie 1 gaan. Jij hebt daar geen zin in dus dan moet je het vooral niet doen en is mijn mening daarin ook niet relevant.
Ik ga wel uit van het vetrekpunt dat je al hebt nagevraagd dat het geen probleem is dat een financiële instelling je twee lopende hypotheken verstrekt.
Wanneer de huurinkomsten de hypotheek betalen dan betaal jij niet jarenlang een hypotheek af aan de bank maar de huurders. En de huur is ook nog eens geïndexeerd en de hypotheek niet.
[ Voor 22% gewijzigd door IvoB2 op 17-08-2026 08:38 ]
Wonend in Vlaanderen (BE)
Ik zou waarschijnlijk persoonlijk voor optie 2 gaan. Dan kom je in je huidige situatie en vervang je je huidige 7.5j hypotheek naar een nieuwe van 50k... (mits uiteraard het financieel gat van de overgangsperiode)
Optie 1 zal financieel beter zijn, maar verhuren is ook een werkje. En het kan goed meevallen waar je eigenlijk jaren niet naar moet omkijken, of het is gedoe als je irritante huurders hebt. Ik heb zelf overwogen om in vastgoed te gaan recent, maar denk gewoon dat het niets voor mij is.
Er zijn echter in deze thread wel een aantal mensen geweest die verhuren, eentje bouwde zo zijn vermogen ook op en had al een pand of 5.
Ik weet dat we graag financieel optimaal zijn, maar als je er op voorhand al geen zin in hebt, hou je het beter afzijdig. 50k is snel af te betalen als je wil.
Andere optie is dat je huis verkoopt en een deel in de nieuwe hypotheek steekt tot je bv nog 100k te gaan hebt, en dan de overige 50k kan je dan investeren of iets anders mee doen. Je hoeft niet de hele som ineens aan de bank te geven, je kan ook half/half doen bijvoorbeeld.
Optie 1 zal financieel beter zijn, maar verhuren is ook een werkje. En het kan goed meevallen waar je eigenlijk jaren niet naar moet omkijken, of het is gedoe als je irritante huurders hebt. Ik heb zelf overwogen om in vastgoed te gaan recent, maar denk gewoon dat het niets voor mij is.
Er zijn echter in deze thread wel een aantal mensen geweest die verhuren, eentje bouwde zo zijn vermogen ook op en had al een pand of 5.
Ik weet dat we graag financieel optimaal zijn, maar als je er op voorhand al geen zin in hebt, hou je het beter afzijdig. 50k is snel af te betalen als je wil.
Andere optie is dat je huis verkoopt en een deel in de nieuwe hypotheek steekt tot je bv nog 100k te gaan hebt, en dan de overige 50k kan je dan investeren of iets anders mee doen. Je hoeft niet de hele som ineens aan de bank te geven, je kan ook half/half doen bijvoorbeeld.
Ik zou ook voor optie 2 gaan. Vastgoedbeleggingen kunnen heel lucratief zijn, alleen het risico is best wel groot. Niet iedereen zal het daar mee eens zijn. Maar ik vind 1 huis voor verhuur in de categorie alles investeringen in 1 aandeel vallen. Er kan van alles gebeuren met dat ene huis (slechte huurder, onderhoud etc.) waardoor het ineens een netto last is in plaats van netto rendement. Het is in Nederland lang een trend geweest om een tweede huis te verhuren, maar ik zelf heb nooit zo geloofd in die trend. Ja deze mensen hebben nu een leuke winst gemaakt, maar dat had je ook gehad met aandelen of BTC (in coins geloof ik trouwens ook niet lange termijn). Als het fout gaat kan vastgoed ook heel erg snel heel erg fout gaan (dat hebben we in 2008-2011 gezien).Jebus4life schreef op maandag 17 augustus 2026 @ 01:01:
Even eigen gedachten neerschrijven en horen of er mensen hier ideeën hebben of input willen geven.
***members only***
Mijn visie is dat voor de meeste van ons 1 woning al een flink aandeel is van ons totaal vermogen, dus daarom het liefst ander vermogen zoveel mogelijk spreiden in andere asset categorieën.
[ Voor 11% gewijzigd door ed14n op 17-08-2026 09:23 ]
Die "trend" zat ook in wezenlijke redenen geworteld zoals de gemakken rond huurcontracten met beperkte looptijd. Nu die weer zijn afgeschaft zijn de voordelen weer weg. Ik zou uitkijken met zakelijke aantrekkelijkheid en massaal gebruik daarvan te verwarren met een trend, wat zou neerkomen alsof men alleen maar na-aapte.
Optie 3:Jebus4life schreef op maandag 17 augustus 2026 @ 01:01:
Even eigen gedachten neerschrijven en horen of er mensen hier ideeën hebben of input willen geven.
***members only***
Huis 1 verkopen.
Huis 2: hypotheek nemen die je redelijk makkelijk kan betalen van bv 40% van de waarde op 20 jaar (of tot je vermoedelijke pensioendatum). Overige cash investeren in IWDA en VWRL. En daar blijven inleggen (je weet zelf wel wat je maandelijks of jaarlijks kan missen)
Geen gezever met huurders, kosten etc, en die trackers brengen doorgaans meer op dan een vastgoedinvestering. In elk geval, ze bellen niet als het dak lekt of er een deur klemt.
[ Voor 1% gewijzigd door Tommie12 op 17-08-2026 10:03 . Reden: typo ]
Sony A7 iv en wat recycled glas
Sinds wanneer zijn de huurcontracten met beperkte looptijd in België/Vlaanderen afgeschaft?The Third Man schreef op maandag 17 augustus 2026 @ 09:38:
Die "trend" zat ook in wezenlijke redenen geworteld zoals de gemakken rond huurcontracten met beperkte looptijd. Nu die weer zijn afgeschaft zijn de voordelen weer weg. Ik zou uitkijken met zakelijke aantrekkelijkheid en massaal gebruik daarvan te verwarren met een trend, wat zou neerkomen alsof men alleen maar na-aapte.
Wonend in Vlaanderen (BE)
IvoB2 schreef op maandag 17 augustus 2026 @ 09:45:
[...]
Sinds wanneer zijn de huurcontracten met beperkte looptijd in België/Vlaanderen afgeschaft?
Let op:
Zie Vermogensrendementsheffing 2.0 - 1 jan 2022 voor de discussie over vrh
Dit is niet het topic voor inhoudelijke bespreking van specifieke beleggingen/investeringen, beleggingsstrategieën, en behaalde rendementen.
Daarnaast: let er aub op dat er niet teveel afgedwaald wordt.
Zie Vermogensrendementsheffing 2.0 - 1 jan 2022 voor de discussie over vrh
Dit is niet het topic voor inhoudelijke bespreking van specifieke beleggingen/investeringen, beleggingsstrategieën, en behaalde rendementen.
Daarnaast: let er aub op dat er niet teveel afgedwaald wordt.