Dan moet je na een tijdje een 'systeem' hebben. Hoe becijfer je iets wat ondergewaardeerd is? Een lage k/w kan een indicator zijn, maar meestal is er een reden waarom die zo laag is (slechte groeiverwachtingen of krimp, hoge schuldgraad, weinig vertrouwen ...) dus dat moet je ook kunnen zien in je selectieproces.Kalentum schreef op vrijdag 11 september 2026 @ 09:05:
[...]
"Maar dat ik met training, kennis en discipline flink beter kan presteren dan de gemiddelde Nederlander, dat geloof ik wel degelijk."
Kost wat tijd en leergeld, en je moet het leuk vinden. Denk ik.
Feit is, er zijn een paar miljoen mensen mee bezig, en heel veel daarvan met professionele middelen en tools, en een betere kennis van statistiek en analyse dan wij hier. En die zijn allemaal actief op dezelfde markt met veel grotere kapitalen, en die bepalen dus mee de prijzen van aandelen en obligaties.
Met een 'buikgevoel' alleen red je het dus niet op lange termijn. Daarom is spreiding zo belangrijk. Dan wegen je missers niet te zwaar, maar ook je sucessen hebben wat minder gewicht. En mits goed gespreid haal je op lange termijn ook die 8% doordat je kosten iets lager uit vallen.
Als ik een individueel aandeel koop, dan kijk ik naar k/w, schuldgraad, sectorvooruitzichten, hoe groot het bedrijf in zijn sector is, behoort het bij de top of de winnaars, en dan kijk ik of ik er zin in heb. En ja, dat levert successen, en dikke verliezers. Kijk ik achteraf naar de verliezers, dan is het meestal omdat te veel geloof heb gehecht aan hun mooie verhaaltjes. Daar zijn wat startups bij, en daar blijf ik nu gewoon af.
Volgens mijn gevoel, ervaring zijn veel startups beter in het verzamelen van kapitaal (vooral in de VS) dan in het winstgevend maken van hun bedrijf of product. Ze starten, zoeken kapitaal, en zijn direct bezig met hun exit waarna het in behoorlijk wat gevallen 'south' gaat. Bij biotech zijn er dikwijls extra kapitaalrondes nodig zodat je heel sterk 'verwaterd' wordt en er van je inleg niet veel over blijft. De vraag die ik me stel is: hoe krijgen die bedrijven zo makkelijk toegang tot kapitaal van meestal VC terwijl het zo dikwijls mis gaat.
In België hebben we een mooi voorbeeld met Mark Coucke. Die heeft zijn eigen bedrijf kunnen verkopen voor meer dan 1 miljard en heeft nu ca 50 bedrijven. Behoorlijk wat van zijn participaties zijn een paar jaar later rommel, en zijn rendement is zwak. Makkelijk is het allemaal niet.
Sony A7 iv en wat recycled glas