Financiële onafhankelijkheid - Deel 5

[jerh]

Morwen schreef op vrijdag 20 februari 2026 @ 21:38:
[...]


Let op dat het hier om je pensioengevend salaris gaat. Dat is grotendeels zonder IKB en kan dus nog steeds aan de lage kant zijn. Ik had geen idee en het gros van mijn collega's staan hier ook niet bij stil. 70% van je salaris zonder IKB kan toch net effe te weinig zijn als je met hypotheek en kinderen zit. En het verschil tussen 70% en 100% in premie was voor mij minder gunstig dan een aparte woonlastenverzekering. Daarom heb ik dat laatste gekozen. Dan krijg je een afgesproken bedrag uitgekeerd.

bij een abp regeling zit het ikb gewoon in het pensioengevend inkomen. Sinds ik een vrouw met long covid heb ik goed zicht hoe dit werkt.

Wat wel een probleem kan zijn is het maximum dagloon. Als je daarboven komt, is het vaak niet meeverzekerd tenzij je er actie op onderneemt.
En je inkomen van het jaar voordat je ziek wordt is vaak de maatstaf van de bedragen. Normaal gesproken niet echt een ding, maar de loonsverhogingen van de afgelopen jaren tikt dat wel aan.

[Charly]

Perseus schreef op zondag 22 februari 2026 @ 19:36:
[...]


Bij ons begint dit verlangen ook steeds sterker te spelen. Heb er zelf een steeds scherper beeld bij, maar ben wel benieuwd naar wat zaken bij jullie. Wat voor invulling geven jullie je avontuur? Heb je voor jezelf bepaalde doelstellingen, qua budget, ervaringen, of anders? Zijn jullie de gehele tijd samen of trekken jullie ook wel eens je eigen plan? Wat voor contact houden jullie met je sociale kring in NL?

Members only:

Alleen zichtbaar voor ingelogde gebruikers. Inloggen

NDJ88 schreef op zondag 22 februari 2026 @ 16:42:
Leuk om de ervaringen en plannen van anderen te lezen.

Ik herken het ‘niet durven’ erg goed. Wij hebben ons plan ook jaren voor ons uitgeschoven met het idee van dat komt wel. De onzekerheid (huis weg, geen baan etc.) was daar de belangrijkste reden voor. En toen hoorden we hoe een verre kennis grofweg hetzelfde ging doen. Met kinderen, maar dan met een fractie van ons financiële vermogen. Dat was wel een beetje het moment van, als zij het al durven, wat gaat ons dan tegenhouden?

Ik zou wel liegen als ik zou zeggen dat er ook na het maken van de keuze nooit twijfels zijn geweest…

Wij hebben dit ook niet vandaag of gisteren besloten, dat is een proces van meerdere jaren geweest. En natuurlijk is het spannend om die zekerheid op te geven. Ik denk dat ik het zorgwekkender zou vinden als we die spanning niet voelde.

Maar het raakt denk ik aan een van de grootste uitdagingen van het hele "FO" gebeuren; Ergens de streep durven trekken en besluiten dat je genoeg hebt.

[ Voor 23% gewijzigd door Charly op 23-02-2026 14:33 ]

[R.van.M]

Charly schreef op maandag 23 februari 2026 @ 14:16:
[...]


***members only***


[...]


Wij hebben dit ook niet vandaag of gisteren besloten, dat is een proces van meerdere jaren geweest. En natuurlijk is het spannend om die zekerheid op te geven. Ik denk dat ik het zorgwekkender zou vinden als we die spanning niet voelde.

Maar het raakt denk ik aan een van de grootste uitdagingen van het hele "FO" gebeuren; Ergens de streep durven trekken en besluiten dat je genoeg hebt.

Het is een van de lastigste zaken binnen het plannen van FO, welke risco's en tot welke hoogte wil je deze risico's afdekken. Als je alles wil afdekken kun je nooit stoppen, maar je wilt natuurlijk ook niet je leven in 1 grote achtbaan van onzekerheid storten.

En jullie geval is het maar voor 1 jaar en afhankelijk van je skillset heb je bij terugkomst weer snel een nieuwe baan dus is het risico een stuk beperkter dan iemand (zoals ik) die volledig wil stoppen.

[Charly]

R.van.M schreef op maandag 23 februari 2026 @ 16:18:
[...]
En jullie geval is het maar voor 1 jaar en afhankelijk van je skillset heb je bij terugkomst weer snel een nieuwe baan dus is het risico een stuk beperkter dan iemand (zoals ik) die volledig wil stoppen.

Ja precies, dat snap ik heel goed. Wij zijn beide nog (relatief ) jong en hebben er alle vertrouwen in dat we vlot weer iets van inkomen kunnen genereren. Als je op latere leeftijd definitief wil stoppen en je moet daar op terugkomen zal dat ws. veel lastiger zijn, zeker als je jaren voor je pensioenleeftijd wil stoppen en je -zo als je aangeeft- een langere periode van onzekerheid te overbruggen hebt.

[psychodude]

Charly schreef op maandag 23 februari 2026 @ 19:03:
[...]


Ja precies, dat snap ik heel goed. Wij zijn beide nog (relatief ) jong en hebben er alle vertrouwen in dat we vlot weer iets van inkomen kunnen genereren. Als je op latere leeftijd definitief wil stoppen en je moet daar op terugkomen zal dat ws. veel lastiger zijn, zeker als je jaren voor je pensioenleeftijd wil stoppen en je -zo als je aangeeft- een langere periode van onzekerheid te overbruggen hebt.

Op een gegeven moment veranderen die spelregels inderdaad. Daarin is de daadwerkelijke RE stap, binnen de FIRE kaders, dan ook niet evengoed te vergelijken met een zekere vorm van een sabbatical. Al helemaal niet op jonge leeftijd.

Met 30 jaar een jaar of 2 er tussen uit, versus met 58 jaar een jaar of 2 gestopt en toch weer willen werken omdat je planning te krap was, economie tegenzit. Is natuurlijk een wereld van verschil.

Iemand van tegen de 60 is veelal toch niet hetgeen gezocht wordt, wanneer er een nieuwe collega geworven wordt. Dus terugkeer mogelijkheden zijn daarin duidelijk anders. Eén en ander een beetje afhankelijk van de sector waarin iemand werkzaam is. Zeker niet altijd kansloos. Maar toch altijd wel anders.

Charly schreef op maandag 23 februari 2026 @ 14:16:
Maar het raakt denk ik aan een van de grootste uitdagingen van het hele "FO" gebeuren; Ergens de streep durven trekken en besluiten dat je genoeg hebt.

Zelf sta ik hier persoonlijk dan ook niet direct hetzelfde in. Ik zie het niet zozeer als een kwestie van durven. Maar als berekende financiële prognose, rekening houdende met een scala aan variabelen. Waaronder eigen vermogen, te verwachten rendement, actuele maandlasten, te verwachten maandlasten na wegvallen hypotheek, inflatie, terugkerende inkomsten via AOW, terugkerende inkomsten in de vorm van pensioen, pensioenhoogte bij stop op datum x, te verwachten verloop van financiële reserves bij een acceptabele SWR.

Hier vloeit een bedrag uit voort welk qua benodigd vermogen geleidelijk aan komt te dalen. Anderzijds het daadwerkelijk gerealiseerd vermogen per maand, gemiddeld genomen, geleidelijk aan komt te stijgen. Waarbij tot het punt dat deze twee lijnen elkaar kruisen, het simpelweg tijd uitzingen is.

[R.van.M]

psychodude schreef op dinsdag 24 februari 2026 @ 09:59:
[...]
Zelf sta ik hier persoonlijk dan ook niet direct hetzelfde in. Ik zie het niet zozeer als een kwestie van durven. Maar als berekende financiële prognose, rekening houdende met een scala aan variabelen. Waaronder eigen vermogen, te verwachten rendement, actuele maandlasten, te verwachten maandlasten na wegvallen hypotheek, inflatie, terugkerende inkomsten via AOW, terugkerende inkomsten in de vorm van pensioen, pensioenhoogte bij stop op datum x, te verwachten verloop van financiële reserves bij een acceptabele SWR.

Hier vloeit een bedrag uit voort welk qua benodigd vermogen geleidelijk aan komt te dalen. Anderzijds het daadwerkelijk gerealiseerd vermogen per maand, gemiddeld genomen, geleidelijk aan komt te stijgen. Waarbij tot het punt dat deze twee lijnen elkaar kruisen, het simpelweg tijd uitzingen is.

Mee eens, met als kanttekening dat een kleine verandering in een van die variablen direct een enorme verschuiving teweeg brengt in waar de lijnen zich kruisen. Het blijft dus toch altijd een gecalculeerde gok

[rube]

R.van.M schreef op dinsdag 24 februari 2026 @ 10:03:
[...]
Mee eens, met als kanttekening dat een kleine verandering in een van die variablen direct een enorme verschuiving teweeg brengt in waar de lijnen zich kruisen. Het blijft dus toch altijd een gecalculeerde gok

Precies. En @psychodude je kan het theoretisch en rationeel wel beredeneren, het wegvallen van een stabiel inkomen uit loon, voelt, samen met de onzekerheden in berekeningen en aannames, voor heel veel mensen (zeker niet-ondernemers) toch "eng", vandaar dat "durven" voor veel mensen relevant is en het one-more-year syndroom echt bestaat.

[JURIST]

@psychodude uitgaande van dat je nog weinig opgebouwd hebt is het risico om te stoppen bij een leeftijd van 60 groter omdat je dan lastiger werk zou kunnen vinden. Maar aan de andere kant heb je dan ook al veel kosten gehad en minder nodig, wat dat betreft zou ik de stap minder risicovol vinden.

Members only:

Alleen zichtbaar voor ingelogde gebruikers. Inloggen

[SvV_Ying]

Een vraag over deposito's en risicobereidheid in de accumulatiefase richting FO. Wij sparen en beleggen nu zo'n 8 jaar (zijn half en eind 30) waarvan de laatste 5 jaar stabiel een verhouding laat zien van 70% belegd (NT-fondsen) en 30% in deposito's.

Het loopt allemaal lekker door, en het rendement tot nu toe is prima te noemen. Soms speel ik echter wel eens met de gedachte om een groter deel in deposito's te zetten, en dus eigenlijk een onzeker waarschijnlijk hoger rendement op de beurs in te ruilen voor een zeker en vast rendement. Zeker ook omdat ik zie dat ons doelbedrag (zo'n 6 ton met afbetaald huis) ook haalbaar is als we het met voornamelijk deposito's zouden doen, al duurt het dan langer. Vandaag bijvoorbeeld een deposito openen bij Raisin van 25k levert een gegarandeerd rendement op van 9.5k over 10 jaar. En hiervan zouden we er meerdere kunnen openen + nieuwe deposito's met toekomstig salaris.

Wie hier in de accumulatiefase, in ieder geval verder dan 10/15 jaar van FO verwijderd, heeft er voor gekozen om met een groter deel of zelfs voornamelijk in deposito's te zitten in plaats van op de beurs? Waarom, en hoe bevalt dat?

[ Voor 3% gewijzigd door SvV_Ying op 24-02-2026 20:44 ]

[psychodude]

SvV_Ying schreef op dinsdag 24 februari 2026 @ 20:29:
Een vraag over deposito's en risicobereidheid in de accumulatiefase richting FO. Wij sparen en beleggen nu zo'n 8 jaar (zijn half en eind 30) waarvan de laatste 5 jaar stabiel een verhouding laat zien van 70% belegd (NT-fondsen) en 30% in deposito's.

Het loopt allemaal lekker door, en het rendement tot nu toe is prima te noemen. Soms speel ik echter wel eens met de gedachte om een groter deel in deposito's te zetten, en dus eigenlijk een onzeker waarschijnlijk hoger rendement op de beurs in te ruilen voor een zeker en vast rendement. Zeker ook omdat ik zie dat ons doelbedrag (zo'n 6 ton met afbetaald huis) ook haalbaar is als we het met voornamelijk deposito's zouden doen, al duurt het dan langer. Vandaag bijvoorbeeld een deposito openen bij Raisin van 25k levert een gegarandeerd rendement op van 9.5k over 10 jaar. En hiervan zouden we er meerdere kunnen openen + nieuwe deposito's met toekomstig salaris.

Wie hier in de accumulatiefase, in ieder geval verder dan 10 jaar van FO verwijderd, heeft er voor gekozen om met een groter deel of zelfs voornamelijk in deposito's te zitten in plaats van op de beurs? Waarom, en hoe bevalt dat?

In mijn optiek zijn deposito's zelden interessant als lange termijn beleggingsstrategie. Timing is hierin key, gezien één en ander nog wel eens fluctueert. Maar actuele rentestanden zoals Raisin bijvoorbeeld zelfs bij de meest opportune deposito's biedt, is eigenlijk meer waardevast geld opzij zetten, gecorrigeerd voor inflatie. Dan dat er daadwerkelijk sprake is van rendement.

[SvV_Ying]

psychodude schreef op dinsdag 24 februari 2026 @ 20:50:
[...]


In mijn optiek zijn deposito's zelden interessant als lange termijn beleggingsstrategie. Timing is hierin key, gezien één en ander nog wel eens fluctueert. Maar actuele rentestanden zoals Raisin bijvoorbeeld zelfs bij de meest opportune deposito's biedt, is eigenlijk meer waardevast geld opzij zetten, gecorrigeerd voor inflatie. Dan dat er daadwerkelijk sprake is van rendement.

Ja, dat van het rendement snap ik. Het gaat ook eigenlijk niet zo zeer om het woord rendement voor ons in dit vraagstuk, maar om onze realisatie dat we ons doelbedrag ook prima kunnen halen met deposito's binnen een tijdsbestek wat voor ons helemaal goed is. Ons doelbedrag is namelijk al jaren stabiel, al rekening gehouden met inflatie.

[Fr33z]

SvV_Ying schreef op dinsdag 24 februari 2026 @ 20:29:
Een vraag over deposito's en risicobereidheid in de accumulatiefase richting FO. Wij sparen en beleggen nu zo'n 8 jaar (zijn half en eind 30) waarvan de laatste 5 jaar stabiel een verhouding laat zien van 70% belegd (NT-fondsen) en 30% in deposito's.

Het loopt allemaal lekker door, en het rendement tot nu toe is prima te noemen. Soms speel ik echter wel eens met de gedachte om een groter deel in deposito's te zetten, en dus eigenlijk een onzeker waarschijnlijk hoger rendement op de beurs in te ruilen voor een zeker en vast rendement. Zeker ook omdat ik zie dat ons doelbedrag (zo'n 6 ton met afbetaald huis) ook haalbaar is als we het met voornamelijk deposito's zouden doen, al duurt het dan langer. Vandaag bijvoorbeeld een deposito openen bij Raisin van 25k levert een gegarandeerd rendement op van 9.5k over 10 jaar. En hiervan zouden we er meerdere kunnen openen + nieuwe deposito's met toekomstig salaris.

Wie hier in de accumulatiefase, in ieder geval verder dan 10/15 jaar van FO verwijderd, heeft er voor gekozen om met een groter deel of zelfs voornamelijk in deposito's te zitten in plaats van op de beurs? Waarom, en hoe bevalt dat?

Hier andersom. Ik.vind je verdeling nu al erg consevatief, je bent meer dan jong genoeg voor 100% aandelen. Ik vind 30% obligaties niet per se passen bij je leeftijden maar mss wel.bij je risicobereidheid.

Hier is de afweging wel.om richting de 50 een glide-path in te bouwen naar meer laagrenderende/vastere beleggingen en minder aandelen. Maar nog geen ervaring om.te delen helaas.

[G83]

@SvV_Ying ik weet niet zeker wat mijn horizon is, maar mede ingegeven door de hoge CAPE ratio nu, speel ik al een tijdje met de gedachte om percentage deposito's van nu heel erg weinig naar plusminus 30% op te trekken.

Als ik dat zou doen zou ik alleen zeker geen heel langlopende deposito's nemen. In het geval inflatie uit de hand loopt wil je snel tegen nieuwe hogere rente kunnen afsluiten en als beurzen crashen wil ik een deel van de deposito's om kunnen zetten in etf's in het kader van herbalanceren.

[R.van.M]

SvV_Ying schreef op dinsdag 24 februari 2026 @ 20:54:
[...]


Ja, dat van het rendement snap ik. Het gaat ook eigenlijk niet zo zeer om het woord rendement voor ons in dit vraagstuk, maar om onze realisatie dat we ons doelbedrag ook prima kunnen halen met deposito's binnen een tijdsbestek wat voor ons helemaal goed is. Ons doelbedrag is namelijk al jaren stabiel, al rekening gehouden met inflatie.

Je vergeet inflate. Je hebt 600k imflatiegecorrigeerd nodig

[Family Guy]

Goed nieuws lijkt me!

https://www.nu.nl/politie...ing-na-forse-kritiek.html

[Xenophoben]

Family Guy schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 12:58:
Goed nieuws lijkt me!

https://www.nu.nl/politie...ing-na-forse-kritiek.html

Hopelijk wel! We moeten nu maar afwachten wat er voor terug komt.

[Deveon]

Family Guy schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 12:58:
Goed nieuws lijkt me!

https://www.nu.nl/politie...ing-na-forse-kritiek.html

Geen fan van link droppen zonder toevoeging of TL;DR. Echter blijkt maar weer dat als het om politiek gaat dat je ze het beste gewoon kan negeren. Vermogensbelasting wordt het nieuwe salderen.

[Fr33z]

Family Guy schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 12:58:
Goed nieuws lijkt me!

https://www.nu.nl/politie...ing-na-forse-kritiek.html

Beter wat toelichting geven bij dit soort dingen ipv linkdrop doen aub. Het nieuwsbericht zegt volgens mij vooral: het wordt toch nog wat anders dan nu gedacht en zal daarmee ook weer langer duren voordat t af is/wordt ingevoerd.

[ColeJ]

Typisch Meesman, nu een mail sturen voor een webinar box 3. Serieus.......

[JURIST]

Family Guy schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 12:58:
Goed nieuws lijkt me!

https://www.nu.nl/politie...ing-na-forse-kritiek.html

Het reeds aangenomen - maar duidelijk onvolmaakte - wetsvoorstel werkelijk rendement wordt nog voor behandeling in de Eerste Kamer teruggetrokken voor aanpassing. Ik voorspel dat een tussenoplossing een bron van (juridische) discussie blijft.
Ondermeer wordt nu gekeken of achterwaartse verliesverrekening kan worden opgenomen. Maar alles moet budget neutraal, dus zal uit de lengte of de breedte moeten komen.

[TechLight]

SvV_Ying schreef op dinsdag 24 februari 2026 @ 20:29:
Een vraag over deposito's en risicobereidheid in de accumulatiefase richting FO. Wij sparen en beleggen nu zo'n 8 jaar (zijn half en eind 30) waarvan de laatste 5 jaar stabiel een verhouding laat zien van 70% belegd (NT-fondsen) en 30% in deposito's.
(...)
Wie hier in de accumulatiefase, in ieder geval verder dan 10/15 jaar van FO verwijderd, heeft er voor gekozen om met een groter deel of zelfs voornamelijk in deposito's te zitten in plaats van op de beurs? Waarom, en hoe bevalt dat?

Allereerst: je moet een scheiding maken tussen (korte termijn) buffer en het vrije vermogen daarboven. Voor veel mensen in de vroege opbouwfase heeft alleen denken in % niet zo veel zin. Je moet eerst een voldoende korte termijn buffer realiseren, en dan kun je het vermogen daarboven prima in %% verdelen over asset classes. Wat voldoende is als korte termijnbuffer is zeer situatieafhankelijk (is ook al vaker over gesproken hier) Dan neem ik hierna even aan dat je een voldoende buffer hebt, en het vooral over het vermogen daarboven gaat.

Bij verder dan 10-15 jaar zou ik dan zeker meer risicobereidheid tonen. Een "all-in" strategie in aandelen rendeert historisch gezien veel beter over lange termijn. Er zijn wel ook andere asset mixes die het goed doen qua rendement en veel minder volatiel zijn. Een "glide path" zou ik overwegen vanaf ca 10 jaar voor de stopdatum, wellicht (en ook afhankelijk van je situatie dan en mogelijkheden om te "rekken") zelfs pas vanaf 5 jaar voor de target stopdatum.

Dit is ook mijn aanpak, en dat bevalt prima. Geen aandacht en tijd nodig, supersimpel, bewezen aanpak. Ik kan me wel voorstellen dat met de huidige situatie, hoge CAPE en andere dingen een 100% aandelen aanpak kan zorgen voor slaapgebrek. Dan moet je dat natuurlijk ook niet doen. Mijn visie is evenwel dat het verleden vooral heeft laten zien dat de toekomst écht onvoorspelbaar is, en dat als alles al zo hoog staat dat je het niet kan geloven, het toch nog verder omhoog kan. (En ja, ook omlaag geldt precies datzelfde, maar de trend is lange termijn altijd up, vandaar mijn visie met 15+ jaar tegaan alles in aandelen stoppen, mits je kunt slapen als het een paar jaar halveert...)

[JURIST]

TechLight schreef op donderdag 26 februari 2026 @ 14:50:
[...]

Allereerst: je moet een scheiding maken tussen (korte termijn) buffer en het vrije vermogen daarboven. Voor veel mensen in de vroege opbouwfase heeft alleen denken in % niet zo veel zin. Je moet eerst een voldoende korte termijn buffer realiseren, en dan kun je het vermogen daarboven prima in %% verdelen over asset classes. Wat voldoende is als korte termijnbuffer is zeer situatieafhankelijk (is ook al vaker over gesproken hier) Dan neem ik hierna even aan dat je een voldoende buffer hebt, en het vooral over het vermogen daarboven gaat.

Bij verder dan 10-15 jaar zou ik dan zeker meer risicobereidheid tonen. Een "all-in" strategie in aandelen rendeert historisch gezien veel beter over lange termijn. Er zijn wel ook andere asset mixes die het goed doen qua rendement en veel minder volatiel zijn. Een "glide path" zou ik overwegen vanaf ca 10 jaar voor de stopdatum, wellicht (en ook afhankelijk van je situatie dan en mogelijkheden om te "rekken") zelfs pas vanaf 5 jaar voor de target stopdatum.

Dit is ook mijn aanpak, en dat bevalt prima. Geen aandacht en tijd nodig, supersimpel, bewezen aanpak. Ik kan me wel voorstellen dat met de huidige situatie, hoge CAPE en andere dingen een 100% aandelen aanpak kan zorgen voor slaapgebrek. Dan moet je dat natuurlijk ook niet doen. Mijn visie is evenwel dat het verleden vooral heeft laten zien dat de toekomst écht onvoorspelbaar is, en dat als alles al zo hoog staat dat je het niet kan geloven, het toch nog verder omhoog kan. (En ja, ook omlaag geldt precies datzelfde, maar de trend is lange termijn altijd up, vandaar mijn visie met 15+ jaar tegaan alles in aandelen stoppen, mits je kunt slapen als het een paar jaar halveert...)

Members only:

Alleen zichtbaar voor ingelogde gebruikers. Inloggen

[Torgo]

JURIST schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 10:36:
[...]


***members only***

Mijn verdeling is:
21% aflossing / banksparen (eigen huis)
6% depositos
73% aandelen (NT fondsen)

Daarnaast is er ook nog een significante overwaarde. Eigenlijk moet ik langzaam gaan afbouwen (het aandelen %) aangezien ik dichtbij mijn FO datum kom (< 5 jaar) en dus het sequence of return risk moet minimaliseren, maar ik merk dat ik het moeilijk vind om dat te doen. Ik ben toch een beetje gewend geraakt aan mooie rendementen

[R.van.M]

Torgo schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 11:21:
[...]


Mijn verdeling is:
21% aflossing / banksparen (eigen huis)
6% depositos
73% aandelen (NT fondsen)

Daarnaast is er ook nog een significante overwaarde. Eigenlijk moet ik langzaam gaan afbouwen (het aandelen %) aangezien ik dichtbij mijn FO datum kom (< 5 jaar) en dus het sequence of return risk moet minimaliseren, maar ik merk dat ik het moeilijk vind om dat te doen. Ik ben toch een beetje gewend geraakt aan mooie rendementen

Zelf ben ik ook bezig met het sequence of return risk. Ik heb afgelopen 2 jaar mijn aandelen allocatie al teruggebracht en los nu het restant op door geen maandelijkse aankopen meer te doen waardoor de cashpositie langzaam oploopt

[Torgo]

R.van.M schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 11:28:
[...]

Zelf ben ik ook bezig met het sequence of return risk. Ik heb afgelopen 2 jaar mijn aandelen allocatie al teruggebracht en los nu het restant op door geen maandelijkse aankopen meer te doen waardoor de cashpositie langzaam oploopt

Dat ben ik ook van plan, maar moet mij wel beheersen en aan het plan houden . In mijn achterhoofd heb ik ook steeds in gedachten dat ik de overwaarde van het huis kan opnemen en beleggen in geval van een flinke terugval van de beurs, dus daarmee heb ik een stukje 'sequence of return risk' ook afgevangen, maar ik zou het natuurlijk niet leuk vinden als ik dat moet doen en dan opeens een veel hogere hypotheek heb

[JURIST]

Torgo schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 11:39:
[...]


Dat ben ik ook van plan, maar moet mij wel beheersen en aan het plan houden . In mijn achterhoofd heb ik ook steeds in gedachten dat ik de overwaarde van het huis kan opnemen en beleggen in geval van een flinke terugval van de beurs, dus daarmee heb ik een stukje 'sequence of return risk' ook afgevangen, maar ik zou het natuurlijk niet leuk vinden als ik dat moet doen en dan opeens een veel hogere hypotheek heb

Members only:

Alleen zichtbaar voor ingelogde gebruikers. Inloggen

Wat betref cash aanhouden: onder het huidige voorstel box 3 moet je jaarlijks 36% van het rendement aan belasting gaan afdragen en dat moet je bij niet-vastgoed ook ergens vandaan halen. Dat is ook nog relevant.

Ik ben overigens wel benieuwd: als achterwaartse verliescompensatie wordt meegenomen in het voorstel - is dat een stap vooruit. Dan lijkt het risico dat van een slecht beursjaar in 2026 of 2027 voor invoering van het nieuwe stelsel in 2028 afgedekt.

[walletje-w]

Ik heb ook na lopen denken over het afbouwen van het risico profiel als de fo leeftijd in zicht komt maar tegelijkertijd vraag ik me ook af of je dit op een andere manier kunt benaderen. Stel dat je nog verwacht 30 jaar te leven na het bereiken van je fo leeftijd zou je het dan ook kunnen benaderen als een bandbreedte. Minimum, verwacht en meevallend inkomen. En het resultaat hiervan laat is dan afhankelijk van je beleggingsresultaten. Zo kun je bijvoorbeeld toch een hoger percentage aandelen aanhouden en je uitgavenpatroon aanpassen mochten de aandelen gedaald zijn rondom je fo leeftijd. Maar de kans dat dit op de lange termijn zich weer corrigeert is hoog waardoor je totale risico om niet meer rond te kunnen komen in de toekomst nog steeds beheersbaar blijft.

100% aandelen is op je fo natuurlijk nooit een goed idee. Maar het gaat om verhoudingen.

[R.van.M]

walletje-w schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 17:42:
Ik heb ook na lopen denken over het afbouwen van het risico profiel als de fo leeftijd in zicht komt maar tegelijkertijd vraag ik me ook af of je dit op een andere manier kunt benaderen. Stel dat je nog verwacht 30 jaar te leven na het bereiken van je fo leeftijd zou je het dan ook kunnen benaderen als een bandbreedte. Minimum, verwacht en meevallend inkomen. En het resultaat hiervan laat is dan afhankelijk van je beleggingsresultaten. Zo kun je bijvoorbeeld toch een hoger percentage aandelen aanhouden en je uitgavenpatroon aanpassen mochten de aandelen gedaald zijn rondom je fo leeftijd. Maar de kans dat dit op de lange termijn zich weer corrigeert is hoog waardoor je totale risico om niet meer rond te kunnen komen in de toekomst nog steeds beheersbaar blijft.

100% aandelen is op je fo natuurlijk nooit een goed idee. Maar het gaat om verhoudingen.

Ja, maar.

Allereerst bestaan er verschillende onttrekkingsstrategieën die werken met een variabel percentage in plaats van een vast percentage. Vaak hanteren deze strategieën een minimum bestedingsniveau van bijvoorbeeld 2,5–3%, met daarboven een extra opname afhankelijk van bepaalde criteria. Die criteria zijn vrijwel altijd direct of indirect gekoppeld aan de stand van de portefeuille (bijvoorbeeld via guardrails, CAPE-gebaseerde regels of dynamische aanpassingen bij drawdowns).

Een leuke tool om verschillende onttrekkingsstrategieën te simuleren is: https://ficalc.app/

Daar staat tegenover dat een zware drawdown langdurig kan aanhouden. Historisch duurde het bij de dot-com crisis ongeveer 12–13 jaar voordat de S&P 500 in reële total return termen weer op het oude niveau stond, en dat is zonder onttrekkingen.

Met een minimale reële opname van bijvoorbeeld 2,5% per jaar liep die herstelperiode op tot circa 18 jaar. Dat is een zeer lange periode om op een houtje te bijten

[siveiro]

Torgo schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 11:21:
[...]


Mijn verdeling is:
21% aflossing / banksparen (eigen huis)
6% depositos
73% aandelen (NT fondsen)

Daarnaast is er ook nog een significante overwaarde. Eigenlijk moet ik langzaam gaan afbouwen (het aandelen %) aangezien ik dichtbij mijn FO datum kom (< 5 jaar) en dus het sequence of return risk moet minimaliseren, maar ik merk dat ik het moeilijk vind om dat te doen. Ik ben toch een beetje gewend geraakt aan mooie rendementen

Niet aflossen oo banksparen mag ik hopen, maar eerder storten tot de bandbreedte en daarna inkorten van looptijd gaat veel meer opleveren.

[Torgo]

siveiro schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 18:38:
[...]

Niet aflossen oo banksparen mag ik hopen, maar eerder storten tot de bandbreedte en daarna inkorten van looptijd gaat veel meer opleveren.

Het gaat over de verdeling van mijn assets, niet over het doen van een aflossing. Ik heb meerdere hypotheken waaronder nog een bank spaarhypotheek.

[Tommie12]

walletje-w schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 17:42:
Ik heb ook na lopen denken over het afbouwen van het risico profiel als de fo leeftijd in zicht komt maar tegelijkertijd vraag ik me ook af of je dit op een andere manier kunt benaderen. Stel dat je nog verwacht 30 jaar te leven na het bereiken van je fo leeftijd zou je het dan ook kunnen benaderen als een bandbreedte. Minimum, verwacht en meevallend inkomen. En het resultaat hiervan laat is dan afhankelijk van je beleggingsresultaten. Zo kun je bijvoorbeeld toch een hoger percentage aandelen aanhouden en je uitgavenpatroon aanpassen mochten de aandelen gedaald zijn rondom je fo leeftijd. Maar de kans dat dit op de lange termijn zich weer corrigeert is hoog waardoor je totale risico om niet meer rond te kunnen komen in de toekomst nog steeds beheersbaar blijft.

100% aandelen is op je fo natuurlijk nooit een goed idee. Maar het gaat om verhoudingen.

En toch is dat mijn plan.
Ik reken met wat meer reserve, en je moet in de ontrekkingsfase natuurlijk nooit ineens grote bedragen opnemen.
En ten tweede is spreiding enorm belangrijk.
Je moet wereldwijg gespreid zitten, en niet alleen in een S&P 500 of een Eurstockx 50.

[psychodude]

walletje-w schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 17:42:
100% aandelen is op je fo natuurlijk nooit een goed idee. Maar het gaat om verhoudingen.

Aandelen is natuurlijk een erg ruim begrip. Met hierbij veel mogelijkheden qua diversificatie, op gebied van geografie en sectoren. Er is natuurlijk veel meer dan enkel en alleen S&P500 en een aantal grote tech spelers. En ook markten als vastgoed, edelmetalen, etc. zijn vertegenwoordigd op de beurs.

100% is voornamelijk praktisch niet een goed idee. De zelfscan kassa van de Albert Heijn om de hoek accepteert geen aandelen. Maar persoonlijk zou ik in ieder geval eigenlijk niet snel terugvallen tot verschuiving naar meer waardevast deposito's bij benaderen mogelijke RE-datum. Eigenlijk zou ik dan nog verwachten qua gemiddelde levensverwachting circa 30 - 35 jaar mee te kunnen gaan. En is de horizon ruim genoeg.

[Torgo]

psychodude schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 05:49:
[...]


Aandelen is natuurlijk een erg ruim begrip. Met hierbij veel mogelijkheden qua diversificatie, op gebied van geografie en sectoren. Er is natuurlijk veel meer dan enkel en alleen S&P500 en een aantal grote tech spelers. En ook markten als vastgoed, edelmetalen, etc. zijn vertegenwoordigd op de beurs.

100% is voornamelijk praktisch niet een goed idee. De zelfscan kassa van de Albert Heijn om de hoek accepteert geen aandelen. Maar persoonlijk zou ik in ieder geval eigenlijk niet snel terugvallen tot verschuiving naar meer waardevast deposito's bij benaderen mogelijke RE-datum. Eigenlijk zou ik dan nog verwachten qua gemiddelde levensverwachting circa 30 - 35 jaar mee te kunnen gaan. En is de horizon ruim genoeg.

Het gaat specifiek om het sequence of return risico. Dit is een goede uitleg: https://www.schwab.com/le...ing-sequence-returns-risk

Om dit risico te verminderen heb je een plan nodig om een flinke vermindering van je belegd vermogen in de eerste jaren na je retire fase te kunnen voorkomen. Zorgen dat je een veel groter (belegd) vermogen hebt dan je nodig hebt, kan natuurlijk. Maar eigenlijk heb je dan je retire datum langer uitgesteld dan strict noodzakelijk. Een flexibele ‘withdrawal rate’ helpt ook, maar dan zit je dus wel een aantal jaren strak te budgetteren om minder uit te geven. En de derde optie is om het neerwaarts risico te beperken door je exposure te verminderen. Zoals met alles, is een combinatie van dingen vaak het beste.

In mijn geval zal ik mijn exposure in de eerste jaren iets terug brengen. Een exacte verhouding (aandelen/depositos) heb ik nog beslist, dat komt nog wel.
Als tweede optie wil ik overwegen om een nieuwe (aflossingsvrije) hypotheek te nemen om dat vervolgens in deposito’s te stoppen. Als dit kosten neutraal kan (kosten/baten zijn gelijk) dan creëer ik daarmee flexibiliteit.
Ook zal ik enigszins flexibel zijn in de uitgaven (lagere withdrawal rate)
Ten slotte neem ik ook een ruime marge door een groter vermogen te creëren voordat ik FIRE dan absoluut noodzakelijk.

[edit]

Wat je ook nog wil meewegen is je pensioen. In mijn geval zit ik bij BeFrank (PPI) en BND. Bij beiden kan je zelf kiezen hoe je wil investeren. Al mijn pensioen is op dit moment ook 100% belegd in aandelenfondsen. Als je een pensioen hebt wat conservatiever belegd, dan is je totale exposure al een stuk lager (dan die van mij)

[ Voor 7% gewijzigd door Torgo op 28-02-2026 08:58 ]

[psychodude]

Torgo schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 08:53:
[...]

Het gaat specifiek om het sequence of return risico. Dit is een goede uitleg: https://www.schwab.com/le...ing-sequence-returns-risk

Ik snap de theorie, maar let wel. Deposito's zijn natuurlijk ook niet volledig risicovrij, vanuit vermogens perspectief.

Rond 2020 was rente op deposito's minimaal. Inflatie in jaren erop, ruim bovengemiddeld. Momenteel nog altijd boven gemiddeld. Had je in 2020 een spaardeposito voor 5 jaar vastgesteld, was dit qua gemiddelde rente afgezet tegen inflatie nu ook circa 20% verlies.

En het advies in de link welk je zelf in deze verschaft, is verder ook eigenlijk meer een ondersteuning voor mijn eigen argumentatie.

We suggest keeping a year's worth of expenses after accounting for other income sources, including Social Security, in cash investments and another two to four years' worth of expenses in high-quality short-term bonds or short-term bond funds.

Slechts een jaar reserve in girale investeringen.

[rube]

100% aandelen geeft gemiddeld het hoogste rendement. Maar het woordje gemiddeld is hier relevant, want door de hogere volatiliteit is de SWR van een 100% aandelen portefeuille toch lager dan diverse mix-portefeuilles. Oftewel de Sequence of Returns Risk.

Als je dus 100% aandelen houdt, vlak voor je stopt met werk en de eerste periode daarna, heb je dus een hoger vermogen nodig. Als je genoegen neemt met een lagere SWR, daardoor langer doorwerken omdat je doel is om een zo hoog mogelijk vermogen (vlak voor je dood ) te behalen door het hogere rendement, dan is een 100% aandelen portefeuille de beste kans.

Uiteraard allemaal op basis van historische data en dat geeft geen garantie voor de toekomst bla bla bla

[R.van.M]

Zoals bij veel financiële vraagstukken is alles sterk afhankelijk van de persoonlijke situatie. Grofweg kun je vier fases onderscheiden:

1. Opbouwfase
2. Overgangsfase
3. Retire early-fase
4. Pensioen/AOW-fase

De benodigde maatregelen verschillen per fase en hangen vooral af van de duur ervan. Een retire early-periode van vijf jaar kent een fundamenteel ander risicoprofiel dan een periode van dertig jaar. Ook de pensioenfase varieert sterk, bijvoorbeeld voor zelfstandigen met beperkte pensioenopbouw of voor personen die geëmigreerd zijn en daardoor minder AOW-rechten hebben opgebouwd.

1. Opbouwfase
Dit is doorgaans de meest eenvoudige fase, met name wanneer je flexibel bent in de startdatum van de volgende fase. Het doel hier is het maximaliseren van inleg en rendement. Omdat de beleggingshorizon lang is en menselijke kapitaal (toekomstige verdiencapaciteit) nog groot is, is een hoge aandelenallocatie hier rationeel te onderbouwen.

2. Overgangsfase
In deze fase wordt het risico tijdelijk afgebouwd om het sequence of returns risk (SORR) te beperken.

Een gebruikelijke aanpak is gefaseerde de-risking, bijvoorbeeld vijf jaar vóór de geplande pensioen- of FIRE-datum de aandelenallocatie stapsgewijs verlagen, en deze vervolgens in de eerste jaren na pensionering weer geleidelijk opbouwen (equity glidepath).

Het doel is hier niet het maximaliseren van rendement, maar het reduceren van neerwaarts risico rond het moment dat onttrekkingen starten.

3. Retire early-fase
Hier speelt de aanwezigheid van AOW en aanvullend pensioen een cruciale rol.
Indien er later een substantieel gegarandeerd inkomen volgt, zijn er twee rationele benaderingen mogelijk:

Meer risico nemen: omdat toekomstige vaste inkomensstromen fungeren als zekerheid, kan de financiële portefeuille offensiever worden ingericht.

Minder risico nemen: omdat het noodzakelijke rendement lager is om het totaalplan te laten slagen, kan men kiezen voor meer stabiliteit en minder volatiliteit.

4. Pensioen/AOW-fase
Voor veel Nederlanders is dit relatief stabiel. AOW en aanvullend pensioen dekken een groot deel van de vaste lasten. Zorgkosten zijn grotendeels collectief verzekerd. Een eigen woning kan als vermogensbuffer dienen (downsizing, opeethypotheek, verkoop).

Hier verschuift de focus van vermogensgroei naar vermogensbehoud en liquiditeitsmanagement.

[RichieB]

psychodude schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 05:49:
[...]
100% is voornamelijk praktisch niet een goed idee. De zelfscan kassa van de Albert Heijn om de hoek accepteert geen aandelen.
[…]

Als je een Wise rekening neemt kan je je hele saldo in een aandelenfonds aanhouden. Elke keer als je met de Wise-kaart een aankoop doet wordt er een klein plukje verkocht. Werkt prima.

[psychodude]

RichieB schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 10:29:
[...]

Als je een Wise rekening neemt kan je je hele saldo in een aandelenfonds aanhouden. Elke keer als je met de Wise-kaart een aankoop doet wordt er een klein plukje verkocht. Werkt prima.

Ah, deze ken ik nog niet .

[AceAceAce]

GG85 schreef op zondag 22 februari 2026 @ 15:13:
Wat betreft de AOV: dank voor de reacties.

-Heb mijn verzekeringsmannetje maar een mail gedaan om het een en ander uit te zoeken qua kosten en voorwaarden.

-Bij mijn werkgever nog maar eens gepolst of er plannen zijn voor een aanvullende AOV.

Dank voor de vraag stellen hier, en de antwoorden van anderen hier. Het geeft mij ook de achtergrond om dit af te sluiten.
Van de week hard op mn helm/hoofd gevallen en 10 minuten geheugen kwijt rondom die val, dat is wel erg schrikken. Na 2 dagen weer gaan werken maar toch..,
Toevallig van de week een webinar van Loyalis over AOV. Ben ambtenaar, en kwam via hen op de volgende voorstellen voor mijn (nmi ruime salaris):
0-100% arbeidsongeschikt (AO) dekking (meest gekozen kennelijk): 70 bruto / 42 netto per maand
0-80% AO dekking: 36 bruto / 22 netto
80-100% AO dekking: 33 bruto / 20 netto.
Bruto-netto te verrekenen bij aangifte inkomstenbelasting.

Zelf neig ik naar die 0-80% dekking:
- volledig afgekeurd 80%+ zit naar mijn mening al goed met WIA+AO-Pensioen tot 85% oude loon tot AOW leeftijd.
- 0-35% AO: Met deze dekking vult Loyalis je inkomen aan tot minstens 80% van je inkomensverlies voor de duur van 10 jaar. Voorwaarde is dat je nog minstens 65% van het oude loon zelf verdient met arbeid.
- 35-80% AO: zonder heb je maar een redelijke WIA tot max 2 jaar na uitdiensttreding (dus jaar 3&4), maar daarna val je hard terug.

Ik post even 3 screenshots van Loyalis, let wel op de beschrijving in het voorbeeld:
0-35% AO:

35-80% AO:

80-100% AO:

[Torgo]

psychodude schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 09:20:
[...]


Ik snap de theorie, maar let wel. Deposito's zijn natuurlijk ook niet volledig risicovrij, vanuit vermogens perspectief.

Rond 2020 was rente op deposito's minimaal. Inflatie in jaren erop, ruim bovengemiddeld. Momenteel nog altijd boven gemiddeld. Had je in 2020 een spaardeposito voor 5 jaar vastgesteld, was dit qua gemiddelde rente afgezet tegen inflatie nu ook circa 20% verlies.

En het advies in de link welk je zelf in deze verschaft, is verder ook eigenlijk meer een ondersteuning voor mijn eigen argumentatie.


[...]


Slechts een jaar reserve in girale investeringen.

Je bent nu wel selectief in het oppakken van de quote/het advies. Er staat ook:

and another two to four years' worth of expenses in high-quality short-term bonds or short-term bond funds.

Deposito’s en obligaties hebben hetzelfde doel in deze. Dus het advies is om een stukje van je portefeuille niet in aandelen te hebben in de begin jaren.

[Deveon]

RichieB schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 10:29:
[...]

Als je een Wise rekening neemt kan je je hele saldo in een aandelenfonds aanhouden. Elke keer als je met de Wise-kaart een aankoop doet wordt er een klein plukje verkocht. Werkt prima.

Persoonlijk zou ik liever met bijv een creditcard werken waarbij eens per maand het krediet afgelost wordt. Elke betaling lijkt mij links of rechtsom veel te duur in transacties. Natuurlijk kunnen ze wel zeggen dat transacties gratis zijn maar uiteindelijk wordt er wel ergens kosten gemaakt. "Gratis" is dan in mijn ervaring vaak duur.

[psychodude]

Torgo schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 11:56:
[...]


Je bent nu wel selectief in het oppakken van de quote/het advies. Er staat ook:


[...]


Deposito’s en obligaties hebben hetzelfde doel in deze. Dus het advies is om een stukje van je portefeuille niet in aandelen te hebben in de begin jaren.

Obligaties zijn al lang niet meer zo veilig als deze geweest waren. En uit oogpunt van volatiliteit, bewegen obligaties afgelopen decennia in toenemende mate mee met de aandelen markt.

[RichieB]

Deveon schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 14:30:
[...]
Elke betaling lijkt mij links of rechtsom veel te duur in transacties. Natuurlijk kunnen ze wel zeggen dat transacties gratis zijn maar uiteindelijk wordt er wel ergens kosten gemaakt. "Gratis" is dan in mijn ervaring vaak duur.

Wise doet dit efficiënt. Het lijkt me dat ze 1x per dag alle stortingen en uitgaven met elkaar verrekenen en dan het verschil aan- of verkopen bij het fonds. 1 transactie per dag dus. Dat hoeft niet duur te zijn.

[R.van.M]

RichieB schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 17:15:
[...]

Wise doet dit efficiënt. Het lijkt me dat ze 1x per dag alle stortingen en uitgaven met elkaar verrekenen en dat het verschil aan- of verkopen bij het fonds. 1 transactie per dag dus. Dat hoeft niet duur te zijn.

Uiteraard zullen van dit soort zaken gebruiken maken om kosten laag te houden maar ze beleggen voor je in iShares World Equity Index Fund (LU). Dit fonds heeft een TER van 0.15% maar WISE brengt 0,45% in rekening. Van die 0,30% kunnen ze natuurlijk een hoop betalen.

[GG85]

AceAceAce schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 11:45:
[...]


Dank voor de vraag stellen hier, en de antwoorden van anderen hier. Het geeft mij ook de achtergrond om dit af te sluiten.
Van de week hard op mn helm/hoofd gevallen en 10 minuten geheugen kwijt rondom die val, dat is wel erg schrikken. Na 2 dagen weer gaan werken maar toch..,
Toevallig van de week een webinar van Loyalis over AOV. Ben ambtenaar, en kwam via hen op de volgende voorstellen voor mijn (nmi ruime salaris):
0-100% arbeidsongeschikt (AO) dekking (meest gekozen kennelijk): 70 bruto / 42 netto per maand
0-80% AO dekking: 36 bruto / 22 netto
80-100% AO dekking: 33 bruto / 20 netto.
Bruto-netto te verrekenen bij aangifte inkomstenbelasting.

Zelf neig ik naar die 0-80% dekking:
- volledig afgekeurd 80%+ zit naar mijn mening al goed met WIA+AO-Pensioen tot 85% oude loon tot AOW leeftijd.
- 0-35% AO: Met deze dekking vult Loyalis je inkomen aan tot minstens 80% van je inkomensverlies voor de duur van 10 jaar. Voorwaarde is dat je nog minstens 65% van het oude loon zelf verdient met arbeid.
- 35-80% AO: zonder heb je maar een redelijke WIA tot max 2 jaar na uitdiensttreding (dus jaar 3&4), maar daarna val je hard terug.

Ik post even 3 screenshots van Loyalis, let wel op de beschrijving in het voorbeeld:
0-35% AO:
[Afbeelding]
35-80% AO:
[Afbeelding]
80-100% AO:
[Afbeelding]

Let er alleen wel op dat we WIA gekoppeld is aan maximum lonen en het nieuwe kabinet plannen heeft dit verder naar beneden te brengen.
Voor mij is dus juist het stukje 80-100% interessant.

[AceAceAce]

GG85 schreef op zondag 1 maart 2026 @ 10:02:
[...]


Let er alleen wel op dat we WIA gekoppeld is aan maximum lonen en het nieuwe kabinet plannen heeft dit verder naar beneden te brengen.
Voor mij is dus juist het stukje 100% interessant.

welke 100% bedoel jij? want in mijn post gaat het over de ongeschiktheidspercentages.

[GG85]

AceAceAce schreef op zondag 1 maart 2026 @ 10:19:
[...]

welke 100% bedoel jij? want in mijn post gaat het over de ongeschiktheidspercentages.

Sorry, 80-100%

[jerh]

AceAceAce schreef op zaterdag 28 februari 2026 @ 11:45:
[...]


Dank voor de vraag stellen hier, en de antwoorden van anderen hier. Het geeft mij ook de achtergrond om dit af te sluiten.
Van de week hard op mn helm/hoofd gevallen en 10 minuten geheugen kwijt rondom die val, dat is wel erg schrikken. Na 2 dagen weer gaan werken maar toch..,
Toevallig van de week een webinar van Loyalis over AOV. Ben ambtenaar, en kwam via hen op de volgende voorstellen voor mijn (nmi ruime salaris):
0-100% arbeidsongeschikt (AO) dekking (meest gekozen kennelijk): 70 bruto / 42 netto per maand
0-80% AO dekking: 36 bruto / 22 netto
80-100% AO dekking: 33 bruto / 20 netto.
Bruto-netto te verrekenen bij aangifte inkomstenbelasting.

Zelf neig ik naar die 0-80% dekking:
- volledig afgekeurd 80%+ zit naar mijn mening al goed met WIA+AO-Pensioen tot 85% oude loon tot AOW leeftijd.
- 0-35% AO: Met deze dekking vult Loyalis je inkomen aan tot minstens 80% van je inkomensverlies voor de duur van 10 jaar. Voorwaarde is dat je nog minstens 65% van het oude loon zelf verdient met arbeid.
- 35-80% AO: zonder heb je maar een redelijke WIA tot max 2 jaar na uitdiensttreding (dus jaar 3&4), maar daarna val je hard terug.

Ik post even 3 screenshots van Loyalis, let wel op de beschrijving in het voorbeeld:
0-35% AO:
[Afbeelding]
35-80% AO:
[Afbeelding]
80-100% AO:
[Afbeelding]

loyalis is een prima partij, die in ieder geval snel zaken regeld. Zij gaan uit van het pensioengevend inkomen en als er cao verhogingen zijn nemen ze het mee.

De wia is gemaximeerd op het maxiale dagloon en dat geldt ook voor het apb ao pensioen. Ik heb eea net voor mijn vrouw geregeld (long covid....). Per saldo is het toch een best gat tov van haar werkende situatie. Wordt ook veroorzaakt doordat de lonen vrij snel gestegen zijn.

Reken je dus niet rijk, de meeste in NL kunnen bij een serieuze inkomstenval niet meer rond komen. En de premie van loyalis is alleszins redelijk. Bij een aantal ministeries kan je het via een collectiviteitsregeling afsluiten, dan is het goedkoper.

[Sissors]

Tegelijk zijn we hier natuurlijk niet de meeste Nederlanders. Nu heb ik zelf het automatisch via mijn werkgever tot op zekere hoogte (geen flauw idee hoe ver). Maar als je niet meer kan werken, dan is er natuurlijk ook weinig reden om te sparen om eerder met pensioen te gaan. En bij mij blijft er elke maand al een hoop geld over. Plus is er een behoorlijke pot geld.

En uiteraard moet iedereen zelf de keuze maken, en ligt het in je hele situatie eromheen. Maar het lijkt mij zeker voor de mensen in dit topic ook niet een automatische must-have.

[AceAceAce]

GG85 schreef op zondag 1 maart 2026 @ 10:21:
[...]
Sorry, 80-100%

Net weer 2 uur ingelezen, maar ik snap niet waarom juist het 80-100% stukje interessant voor je is. Waarom is dat interessanter dan het 35-80% scenario?

Als ik het invul voor mezelf, kom ik uit op het volgende:

Members only:

Alleen zichtbaar voor ingelogde gebruikers. Inloggen

[GG85]

Update wat betreft AOV voor mensen in loondienst:

Mijn initiële gedachte was "wat als ik na 2 jaar uitkering werkgever in de WIA kom?".
Aangezien de WIA gebonden is aan maximum lonen zou dat voor ons een behoorlijke terugval in salaris zijn en wilde ik dit initieel verzekeren via een losse AOV (de werkgever biedt geen WIA exedentverzekering aan).

Zojuist een gesprek met onze verzekering/hypotheek man gehad (kan dat echt aanraden) en besloten om geen AOV af te sluiten:
-We werken beiden, hebben lage woonlasten en zijn goed verzekerd qua aansprakelijkheid, ongevallen en overlijden dus financieel kunnen een terugval in financiën prima opvangen.
-Mocht een van de twee langer dan twee jaar ziek zijn en in de WIA belanden dan moet je denken aan een zware psychische stoornis, een kanker diagnose of iets als een dwarslaesie.
-In dat geval zou er geen geld meer over zijn om in te leggen in de FO-pot maar ja, heb je daar dan nog behoefte aan? Ik denk het niet. Het leven is dan totaal anders en werken doe je dan toch al niet meer dus hoef je ook niet in te leggen voor een FO-doel.

Was een nuttige brainstorm en prettig dat het advies was "ik zou het niet doen" terwijl hij €500 aan provisie had kunnen verdienen door ons een AOV (wat we initieel wilden) aan te "smeren".
Dank voor jullie inzichten

[Pr088]

GG85 schreef op woensdag 4 maart 2026 @ 11:17:
Update wat betreft AOV voor mensen in loondienst:

Mijn initiële gedachte was "wat als ik na 2 jaar uitkering werkgever in de WIA kom?".
Aangezien de WIA gebonden is aan maximum lonen zou dat voor ons een behoorlijke terugval in salaris zijn en wilde ik dit initieel verzekeren via een losse AOV (de werkgever biedt geen WIA exedentverzekering aan).

Zojuist een gesprek met onze verzekering/hypotheek man gehad (kan dat echt aanraden) en besloten om geen AOV af te sluiten:
-We werken beiden, hebben lage woonlasten en zijn goed verzekerd qua aansprakelijkheid, ongevallen en overlijden dus financieel kunnen een terugval in financiën prima opvangen.
-Mocht een van de twee langer dan twee jaar ziek zijn en in de WIA belanden dan moet je denken aan een zware psychische stoornis, een kanker diagnose of iets als een dwarslaesie.
-In dat geval zou er geen geld meer over zijn om in te leggen in de FO-pot maar ja, heb je daar dan nog behoefte aan? Ik denk het niet. Het leven is dan totaal anders en werken doe je dan toch al niet meer dus hoef je ook niet in te leggen voor een FO-doel.

Was een nuttige brainstorm en prettig dat het advies was "ik zou het niet doen" terwijl hij €500 aan provisie had kunnen verdienen door ons een AOV (wat we initieel wilden) aan te "smeren".
Dank voor jullie inzichten

Een goede adviseur is meer waard dan alle Tweakers hier. Wij kennen immers niet jouw persoonlijke situatie volledig. Ik doe het persoonlijk wel (via een werkgever en dus vrij goedkoop), maar vaak is mijn stelregel 'verzekeren is vaak betalen voor iets dat niet gaat gebeuren'.

[Shapeshifter]

GG85 schreef op woensdag 4 maart 2026 @ 11:17:
Update wat betreft AOV voor mensen in loondienst:

Mijn initiële gedachte was "wat als ik na 2 jaar uitkering werkgever in de WIA kom?".
Aangezien de WIA gebonden is aan maximum lonen zou dat voor ons een behoorlijke terugval in salaris zijn en wilde ik dit initieel verzekeren via een losse AOV (de werkgever biedt geen WIA exedentverzekering aan).

Zojuist een gesprek met onze verzekering/hypotheek man gehad (kan dat echt aanraden) en besloten om geen AOV af te sluiten:
-We werken beiden, hebben lage woonlasten en zijn goed verzekerd qua aansprakelijkheid, ongevallen en overlijden dus financieel kunnen een terugval in financiën prima opvangen.
-Mocht een van de twee langer dan twee jaar ziek zijn en in de WIA belanden dan moet je denken aan een zware psychische stoornis, een kanker diagnose of iets als een dwarslaesie.
-In dat geval zou er geen geld meer over zijn om in te leggen in de FO-pot maar ja, heb je daar dan nog behoefte aan? Ik denk het niet. Het leven is dan totaal anders en werken doe je dan toch al niet meer dus hoef je ook niet in te leggen voor een FO-doel.

Was een nuttige brainstorm en prettig dat het advies was "ik zou het niet doen" terwijl hij €500 aan provisie had kunnen verdienen door ons een AOV (wat we initieel wilden) aan te "smeren".
Dank voor jullie inzichten

Als iemand met een partner die nu tegen die 2 jaar aanhikt (long COVID) en straks iets met de WIA moet kan ik je vertellen dat de wens om FO te zijn nog nooit zo groot geweest is. Helaas wordt het er op deze manier alleen nog maar minder bereikbaar op en heb ik nu naast een drukke baan en kinderen ook nog de zorg van een partner die 100% bedlegerig is te pakken (met de daarbij horende toegenomen zorgkosten). Inmiddels ook aan den lijve mogen ervaren dat in de "verkeerde" gemeente wonen gigantisch veel uitmaakt in de hoeveelheid hulp die geboden kan worden en de welwillendheid waarmee dat gedaan wordt. De zorg is ontzettend versnipperd geraakt, niemand voelt zich verantwoordelijk en regeltjes lijken vooral gebruikt te worden om je naar een ander loket te sturen. Houd er rekening mee dat je in zo'n situatie vooral op jezelf aangewezen zult zijn...

[Tommie12]

GG85 schreef op woensdag 4 maart 2026 @ 11:17:
Update wat betreft AOV voor mensen in loondienst:

Mijn initiële gedachte was "wat als ik na 2 jaar uitkering werkgever in de WIA kom?".
Aangezien de WIA gebonden is aan maximum lonen zou dat voor ons een behoorlijke terugval in salaris zijn en wilde ik dit initieel verzekeren via een losse AOV (de werkgever biedt geen WIA exedentverzekering aan).

Zojuist een gesprek met onze verzekering/hypotheek man gehad (kan dat echt aanraden) en besloten om geen AOV af te sluiten:
-We werken beiden, hebben lage woonlasten en zijn goed verzekerd qua aansprakelijkheid, ongevallen en overlijden dus financieel kunnen een terugval in financiën prima opvangen.
-Mocht een van de twee langer dan twee jaar ziek zijn en in de WIA belanden dan moet je denken aan een zware psychische stoornis, een kanker diagnose of iets als een dwarslaesie.
-In dat geval zou er geen geld meer over zijn om in te leggen in de FO-pot maar ja, heb je daar dan nog behoefte aan? Ik denk het niet. Het leven is dan totaal anders en werken doe je dan toch al niet meer dus hoef je ook niet in te leggen voor een FO-doel.

Was een nuttige brainstorm en prettig dat het advies was "ik zou het niet doen" terwijl hij €500 aan provisie had kunnen verdienen door ons een AOV (wat we initieel wilden) aan te "smeren".
Dank voor jullie inzichten

Ik snap je werkwijze.
Ik neem ook alleen verzekering die
- vermijden dat ik arm wordt als er iets gebeurt (brandverzekering, aansprakelijkheid, hospitalisatie...)
- zorg organiseren als er iets erg gebeurt (reisbijstand, rechtsbijstand bij ontslag of zwaar ongeval,...)

Andere dingen kan ik zelf opvangen en als je dan weet dat er van elke 100€ premie die je betaalt meestal minder dan 50€ over blijft om echt schadegevallen te betalen (de rest gaat op aan provisie, werkingskosten, taksen,..), dan weet je dat je op de lange termijn winst maakt. Dus voor mij geen all-risk voor een fiets, laat staan een koelkast. Zelfs voor een auto laat ik de omnium snel vallen.

[Torched]

Shapeshifter schreef op woensdag 4 maart 2026 @ 13:12:
[...]

Als iemand met een partner die nu tegen die 2 jaar aanhikt (long COVID) en straks iets met de WIA moet kan ik je vertellen dat de wens om FO te zijn nog nooit zo groot geweest is. Helaas wordt het er op deze manier alleen nog maar minder bereikbaar op en heb ik nu naast een drukke baan en kinderen ook nog de zorg van een partner die 100% bedlegerig is te pakken (met de daarbij horende toegenomen zorgkosten). Inmiddels ook aan den lijve mogen ervaren dat in de "verkeerde" gemeente wonen gigantisch veel uitmaakt in de hoeveelheid hulp die geboden kan worden en de welwillendheid waarmee dat gedaan wordt. De zorg is ontzettend versnipperd geraakt, niemand voelt zich verantwoordelijk en regeltjes lijken vooral gebruikt te worden om je naar een ander loket te sturen. Houd er rekening mee dat je in zo'n situatie vooral op jezelf aangewezen zult zijn...

Welke gemeente moet dan wel goed zijn? Heb nu het proces mogen aanschouwen in 3 gemeentes in de buurt hier en het is allemaal waardeloos. Via de kerk is nog het eea redelijk te krijgen qua hulp maarja dat is ook vaak maar kort en met de secularisatie (waar ik ook aan meedoe) breekt dat ook af.

[Shapeshifter]

Torched schreef op woensdag 4 maart 2026 @ 13:52:
[...]

Welke gemeente moet dan wel goed zijn? Heb nu het proces mogen aanschouwen in 3 gemeentes in de buurt hier en het is allemaal waardeloos. Via de kerk is nog het eea redelijk te krijgen qua hulp maarja dat is ook vaak maar kort en met de secularisatie (waar ik ook aan meedoe) breekt dat ook af.

Ik heb positieve berichten gehoord over Houten, maar dat is uit tweede hand. Moet wel zeggen dat mijn draagvlak voor belasting betalen behoorlijk is afgenomen de laatste paar maanden...

[Rubbergrover1]

Tommie12 schreef op woensdag 4 maart 2026 @ 13:48:
[...]


Ik snap je werkwijze.
Ik neem ook alleen verzekering die
- vermijden dat ik arm wordt als er iets gebeurt (brandverzekering, aansprakelijkheid, hospitalisatie...)
- zorg organiseren als er iets erg gebeurt (reisbijstand, rechtsbijstand bij ontslag of zwaar ongeval,...)

Andere dingen kan ik zelf opvangen en als je dan weet dat er van elke 100€ premie die je betaalt meestal minder dan 50€ over blijft om echt schadegevallen te betalen (de rest gaat op aan provisie, werkingskosten, taksen,..), dan weet je dat je op de lange termijn winst maakt. Dus voor mij geen all-risk voor een fiets, laat staan een koelkast. Zelfs voor een auto laat ik de omnium snel vallen.

Vanuit het perspectief van iemand die al ver op reis is richting FO, en daarmee veel minder financieel risico loopt, is dat natuurlijk een heel ander verhaal dan voor iemand die meer aan het begin van de reis zit. Het risico is dan gewoon totaal anders. Dan heb je toch al snel te maken met de eerste situatie, het vermijdern dat je arm wordt als er iets gebeurt.

Vaak is de situatie in de praktijk die van iemand van bv 30 jaar die bij een baanwissel de "nu of nooit" keus krijgt om mee te doen aan een extra AO verzekering. Dan levert die paar tientjes wel een hoop zekerheid op. En je zit zo al 'in het systeem' en loopt niet meer het risico dat als je later alsnog zou willen meedoen, je niet door de keuring komt. Want ze gaan uiteraard geen brandend huis verzekeren.

[PlasticPimple]

Shapeshifter schreef op woensdag 4 maart 2026 @ 14:44:
[...]

Ik heb positieve berichten gehoord over Houten, maar dat is uit tweede hand. Moet wel zeggen dat mijn draagvlak voor belasting betalen behoorlijk is afgenomen de laatste paar maanden...

Ook al is het daar nu goed, een verkiezing verder en het is daar misschien anders.

Los daarvan zijn de transactiekosten van een verhuizing ook significant. Misschien moet het toch (bijv. omdat je huidige woning niet geschikt is voor de situatie), maar anders is het maar de vraag of je die kosten terugverdient. En als je net een goed netwerk hebt opgebouwd van mensen uit de buurt die helpen, dan raak je dat weer kwijt.

[GG85]

Pr088 schreef op woensdag 4 maart 2026 @ 11:22:
[...]


Een goede adviseur is meer waard dan alle Tweakers hier. Wij kennen immers niet jouw persoonlijke situatie volledig. Ik doe het persoonlijk wel (via een werkgever en dus vrij goedkoop), maar vaak is mijn stelregel 'verzekeren is vaak betalen voor iets dat niet gaat gebeuren'.

Rubbergrover1 schreef op woensdag 4 maart 2026 @ 16:04:
[...]

Vaak is de situatie in de praktijk die van iemand van bv 30 jaar die bij een baanwissel de "nu of nooit" keus krijgt om mee te doen aan een extra AO verzekering. Dan levert die paar tientjes wel een hoop zekerheid op. En je zit zo al 'in het systeem' en loopt niet meer het risico dat als je later alsnog zou willen meedoen, je niet door de keuring komt. Want ze gaan uiteraard geen brandend huis verzekeren.

Als mijn werkgever het aanbood dan deed ik het ook zeker alleen dat doen ze niet.
Issue is dat het prive een hoop geld kost (100-200 netto per maand p.p.) en dan is het (voor mij ieg) de moeite niet.

Werkgever heeft trouwens wel een levensverzekering die ook disabilities dekt. Iets andere manier dan de Nederlandse manier van "kijken wat je nog kan": heb namelijk een heel droog lijstje van een paar honderd(!) aandoeningen gekregen en het percentage uitkering (100% is 2x annual salary)

[jerh]

Shapeshifter schreef op woensdag 4 maart 2026 @ 13:12:
[...]

Als iemand met een partner die nu tegen die 2 jaar aanhikt (long COVID) en straks iets met de WIA moet kan ik je vertellen dat de wens om FO te zijn nog nooit zo groot geweest is. Helaas wordt het er op deze manier alleen nog maar minder bereikbaar op en heb ik nu naast een drukke baan en kinderen ook nog de zorg van een partner die 100% bedlegerig is te pakken (met de daarbij horende toegenomen zorgkosten). Inmiddels ook aan den lijve mogen ervaren dat in de "verkeerde" gemeente wonen gigantisch veel uitmaakt in de hoeveelheid hulp die geboden kan worden en de welwillendheid waarmee dat gedaan wordt. De zorg is ontzettend versnipperd geraakt, niemand voelt zich verantwoordelijk en regeltjes lijken vooral gebruikt te worden om je naar een ander loket te sturen. Houd er rekening mee dat je in zo'n situatie vooral op jezelf aangewezen zult zijn...

zelf recent doorgemaakt met mijn vrouw die ook long covid heeft. Haar maximum is op dit moment 5 minuten lopen, dus huisgebonden.

Bereid je maar voor dat het hele uwv proces een hoop stress voor je partner gaat opleveren met een groot risico op een pem aanval. Het uwv is echt een k u t organisatie. Mijn vrouw is volledig afgekeurd maar de uwv schreef wel fijntjes op dat ze op korte termijn een volledige herstel verwacht. Op mijn formele vraag hoe ze dat voor zich ziet (schriftelijk gedaan), is geen antwoord gekomen. Traject met veel spanning en onbegrip.

Ik heb er niet eens aangedacht om hulp aan de gemeente te vragen. Wat had jij daarvan verwacht qua hulp?

Nu zijn wij gelukkig FO, maar van het feit dat ze niet meer kan werken is ze heel ongelukkig.

En voor alle anderen als je voor een paar tientjes per maand het risico kan verzekeren, zou ik daar niet over twijfelen. Als je verkeerd afgekeurd wordt en dat gebeurt, val je 70 procent terug. En de meesten zullen dat niet kunnen opvangen. Je kosten lopen, zoals hierboven gezegd zelf ook gezien, hard op

[Shapeshifter]

jerh schreef op vrijdag 6 maart 2026 @ 11:09:
[...]

zelf recent doorgemaakt met mijn vrouw die ook long covid heeft. Haar maximum is op dit moment 5 minuten lopen, dus huisgebonden.

Bereid je maar voor dat het hele uwv proces een hoop stress voor je partner gaat opleveren met een groot risico op een pem aanval. Het uwv is echt een k u t organisatie. Mijn vrouw is volledig afgekeurd maar de uwv schreef wel fijntjes op dat ze op korte termijn een volledige herstel verwacht. Op mijn formele vraag hoe ze dat voor zich ziet (schriftelijk gedaan), is geen antwoord gekomen. Traject met veel spanning en onbegrip.

Ik heb er niet eens aangedacht om hulp aan de gemeente te vragen. Wat had jij daarvan verwacht qua hulp?

Nu zijn wij gelukkig FO, maar van het feit dat ze niet meer kan werken is ze heel ongelukkig.

En voor alle anderen als je voor een paar tientjes per maand het risico kan verzekeren, zou ik daar niet over twijfelen. Als je verkeerd afgekeurd wordt en dat gebeurt, val je 70 procent terug. En de meesten zullen dat niet kunnen opvangen. Je kosten lopen, zoals hierboven gezegd zelf ook gezien, hard op

Ja, naar de WC en terug, dat lukt nog net. Ze heeft nu al dat ze tijdens gesprekken met instanties opeens begint te trillen, haar hartslag omhoog schiet en het gesprek dan na 10 minuten afgekapt moet worden, dus ik kijk er niet naar uit inderdaad.

De gemeente is verplicht om via de wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) of de jeugdwet ondersteuning te bieden aan overbelaste mantelzorgers (ik dus) en bij te staan in de gezonde onwikkeling en veiligheid van kinderen als die door omstandigheden onder druk komen te staan (drie hoogebegaafde kinderen waarvan een met ADHD, dat is al lastig genoeg met twee volledig functionerende ouders). Dus iets van huishoudelijke hulp en / of ambulante hulp voor de kinderen zou passend en wenselijk zijn.

Als ik nu FO was geweest had ik minder hoeven te kiezen tussen het welzijn van vier mensen die mijn verantwoordelijkheid zijn en dat van mijzelf. Dus ik snap de uitspraak niet zo goed dat de wens om FO te zijn minder zou zijn bij ziekte of arbeidsongeschiktheid.

En nogmaals, ik ben echt teleurgesteld wat je te horen krijgt op het moment dat je probeert aanspraak te maken op vermeende rechten. Huisarts wilde niet langskomen tot ze 6 keer per dag belde om er een einde aan te maken. Gemeente adviseert om maar te verhuizen, of dat de mantelzorger zich maar ziek meldt bij de werkgever en thuis gaat zorgen (alsof iemand die ziek is dat dan opeens kan). Partners zijn kennelijk magische wezens die vanuit het niets tijd vrij kunnen maken om alles te doen en ook toegang hebben tot een onuitputtelijke geldbron zonder daarvoor te hoeven werken om zelf zorg en ondersteuning in te kopen. Hoe ver sta je dan af van de realiteit? Maar wel met 15 mensen in een ruimte een uur gaan praten over hoe vervelend het allemaal wel niets is. Kom dan 15 weken lang een uur helpen bij de ochtend of avondspits denk ik dan. Mijn god. Mijn vertrouwen in de sociale zekerheid wordt met de dag minder.

[jerh]

Shapeshifter schreef op vrijdag 6 maart 2026 @ 12:35:
[...]

Ja, naar de WC en terug, dat lukt nog net. Ze heeft nu al dat ze tijdens gesprekken met instanties opeens begint te trillen, haar hartslag omhoog schiet en het gesprek dan na 10 minuten afgekapt moet worden, dus ik kijk er niet naar uit inderdaad.

De gemeente is verplicht om via de wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) of de jeugdwet ondersteuning te bieden aan overbelaste mantelzorgers (ik dus) en bij te staan in de gezonde onwikkeling en veiligheid van kinderen als die door omstandigheden onder druk komen te staan (drie hoogebegaafde kinderen waarvan een met ADHD, dat is al lastig genoeg met twee volledig functionerende ouders). Dus iets van huishoudelijke hulp en / of ambulante hulp voor de kinderen zou passend en wenselijk zijn.

Als ik nu FO was geweest had ik minder hoeven te kiezen tussen het welzijn van vier mensen die mijn verantwoordelijkheid zijn en dat van mijzelf. Dus ik snap de uitspraak niet zo goed dat de wens om FO te zijn minder zou zijn bij ziekte of arbeidsongeschiktheid.

En nogmaals, ik ben echt teleurgesteld wat je te horen krijgt op het moment dat je probeert aanspraak te maken op vermeende rechten. Huisarts wilde niet langskomen tot ze 6 keer per dag belde om er een einde aan te maken. Gemeente adviseert om maar te verhuizen, of dat de mantelzorger zich maar ziek meldt bij de werkgever en thuis gaat zorgen (alsof iemand die ziek is dat dan opeens kan). Partners zijn kennelijk magische wezens die vanuit het niets tijd vrij kunnen maken om alles te doen en ook toegang hebben tot een onuitputtelijke geldbron zonder daarvoor te hoeven werken om zelf zorg en ondersteuning in te kopen. Hoe ver sta je dan af van de realiteit? Maar wel met 15 mensen in een ruimte een uur gaan praten over hoe vervelend het allemaal wel niets is. Kom dan 15 weken lang een uur helpen bij de ochtend of avondspits denk ik dan. Mijn god. Mijn vertrouwen in de sociale zekerheid wordt met de dag minder.

hier geen kinderen, dus dat scheelt wel enorm. Ik ben juist weer gaan werken om wat meer ruimte te creeren voor ons allebei. Wel maar 24 uur, want er komt regelmatig van alles idd op mijn schouders. En ik doe mantelzorg voor mijn moeder.

Ik ben het helemaal met je eens dat er kort door de bocht gedacht wordt over verzekeren. Ik denk ook dat de meesten geen idee hebben hoe de realiteit is als je er in beland. Ik denk dat er ook veel relaties sneuvelen onder zulke stress, zeker als er ook nog geldproblemen ontstaan.

Sterkte, weet helaas hoe het is

[JURIST]

Gezondheid is alles, als het tegenzit is dat direct duidelijk. Sterkte.

Members only:

Alleen zichtbaar voor ingelogde gebruikers. Inloggen

[de Peer]

JURIST schreef op zaterdag 7 maart 2026 @ 17:13:
Gezondheid is alles, als het tegenzit is dat direct duidelijk. Sterkte.


***members only***

Nee is niet voor het eerst. Sowieso vorig jaar ook al.

[AceAceAce]

Bedankt voor de AOV discussies, heb vandaag een 0-80% dekking afgesloten.

Voor ook de 80-100% AO dekking zou ik het dubbele betalen (nog eens 40/maand bruto), voor een eventuele 900/maand bruto AOV uitbetaling, bovenop de 4,5k/maand bruto van het UWV (70% van max dagloon) en een onbekend bedrag van het pensioenfonds. Die rekensom maakte dat we het niet waard vinden.

En we gaan geen AOV voor mijn partner doen, die 1/3 van mijn salaris verdiend. Mocht het bij haar tegenzitten dan kunnen we dat een stuk makkelijker opvangen.


Los van het bovenstaande, over de werkelijke rendementsschatting kreeg ik vorig jaar ook al een brief inderdaad, toen niets mee gedaan maar zal hem deze keer wel meenemen.

[ Voor 3% gewijzigd door AceAceAce op 08-03-2026 22:45 ]

[Mirved]

Lifestyle inflation.

Ben al zeker 15 jaar bezig met FO. Al vanaf het begin kwam de term lifestyle inflation naar voren en dat als je dit zoveel mogelijk beperkt je FO sneller naar voren haalt (even simpel gezegd).

Maar toch blijf ik het ontzettend moeilijk vinden. Het gaat zo subtiel en onopvallend. Het lijkt wel in onze aard te zitten (voor de meeste mensen dan, voordat ik weer reacties krijg hoe makkelijk sommige het hier vinden om er wel op te letten). Gemiddeld 2 keer per maand uiteten en een aantal lunches was iets wat ik 15 jaar geleden echt niet had gezien als normaal. En toch haal ik er veel voldoening uit. Een poetsvrouw die wekelijks komt, die grote net wat luxere auto. Vakanties met accommodaties die nu toch wel aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen, waar het eerst was "ach je slaapt er alleen maar en bent toch de rest van de dag weg". En zo gaat het lijstje nog wel even verder.

Sowieso is de hele maatschappij er op ingericht om voor ieder inkomen niveau ook voor alles zijn eigen producten zowat te hebben. Waar iemand met een laag inkomen een tuinstoel van 40 euro koopt kan je met een hoog inkomen je laten wijs maken dat je tuinstoelen van 500 euro per stuk nodig hebt. En het gekke is als je het kan betalen dan ga je soms ook nog echt de meerwaarde zien in die stoel. Het mooie design, de fijne afwerking, dat het langer meegaat, de vuilafstotende materialen fijn zijn qua onderhoud etc. Als je je erin mee laat slepen kan je 10x zoveel verdienen en net zo makkelijk 10x zoveel uitgeven.

Zoals gezegd ik ben mij er bewust van en probeer nog altijd veel op de uitgaves te letten en nog altijd zuinig te zijn want dat zit in mijn aard. Maar als de mij van 15 jaar geleden mijn uitgaves nu zou zien zou die echt niet begrijpen dat ik veel van deze dingen al normaal ben gaan vinden.

[ybos]

Mirved schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 09:52:
Lifestyle inflation.

Ben al zeker 15 jaar bezig met FO. Al vanaf het begin kwam de term lifestyle inflation naar voren en dat als je dit zoveel mogelijk beperkt je FO sneller naar voren haalt (even simpel gezegd).

Maar toch blijf ik het ontzettend moeilijk vinden. Het gaat zo subtiel en onopvallend. Het lijkt wel in onze aard te zitten (voor de meeste mensen dan, voordat ik weer reacties krijg hoe makkelijk sommige het hier vinden om er wel op te letten). Gemiddeld 2 keer per maand uiteten en een aantal lunches was iets wat ik 15 jaar geleden echt niet had gezien als normaal. En toch haal ik er veel voldoening uit. Een poetsvrouw die wekelijks komt, die grote net wat luxere auto. Vakanties met accommodaties die nu toch wel aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen, waar het eerst was "ach je slaapt er alleen maar en bent toch de rest van de dag weg". En zo gaat het lijstje nog wel even verder.

Sowieso is de hele maatschappij er op ingericht om voor ieder inkomen niveau ook voor alles zijn eigen producten zowat te hebben. Waar iemand met een laag inkomen een tuinstoel van 40 euro koopt kan je met een hoog inkomen je laten wijs maken dat je tuinstoelen van 500 euro per stuk nodig hebt. En het gekke is als je het kan betalen dan ga je soms ook nog echt de meerwaarde zien in die stoel. Het mooie design, de fijne afwerking, dat het langer meegaat, de vuilafstotende materialen fijn zijn qua onderhoud etc. Als je je erin mee laat slepen kan je 10x zoveel verdienen en net zo makkelijk 10x zoveel uitgeven.

Zoals gezegd ik ben mij er bewust van en probeer nog altijd veel op de uitgaves te letten en nog altijd zuinig te zijn want dat zit in mijn aard. Maar als de mij van 15 jaar geleden mijn uitgaves nu zou zien zou die echt niet begrijpen dat ik veel van deze dingen al normaal ben gaan vinden.

Hier volledig hetzelfde. En toch heeft dat ook zijn meerwaarde vind ik.
Voorheen oude motoren, veel sleutelen om de boel aan de gang te houden en dat was niet mijn hobby. Nu frisse motoren en weinig onderhoud nodig en regelmatig inruilen. Daardoor meer plezier van het rijden/de hobby. Ik vind het het waard.
Zoals wel vaker hier in het topic: iedereen doet het op zijn eigen manier en er is geen goed of fout.

Het heeft voor mij dus zeker ook veel waarde om al FMA te zijn

[oscar82]

Mirved schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 09:52:
Lifestyle inflation.

Ben al zeker 15 jaar bezig met FO. Al vanaf het begin kwam de term lifestyle inflation naar voren en dat als je dit zoveel mogelijk beperkt je FO sneller naar voren haalt (even simpel gezegd).

Maar toch blijf ik het ontzettend moeilijk vinden. Het gaat zo subtiel en onopvallend. Het lijkt wel in onze aard te zitten (voor de meeste mensen dan, voordat ik weer reacties krijg hoe makkelijk sommige het hier vinden om er wel op te letten). Gemiddeld 2 keer per maand uiteten en een aantal lunches was iets wat ik 15 jaar geleden echt niet had gezien als normaal. En toch haal ik er veel voldoening uit. Een poetsvrouw die wekelijks komt, die grote net wat luxere auto. Vakanties met accommodaties die nu toch wel aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen, waar het eerst was "ach je slaapt er alleen maar en bent toch de rest van de dag weg". En zo gaat het lijstje nog wel even verder.

Sowieso is de hele maatschappij er op ingericht om voor ieder inkomen niveau ook voor alles zijn eigen producten zowat te hebben. Waar iemand met een laag inkomen een tuinstoel van 40 euro koopt kan je met een hoog inkomen je laten wijs maken dat je tuinstoelen van 500 euro per stuk nodig hebt. En het gekke is als je het kan betalen dan ga je soms ook nog echt de meerwaarde zien in die stoel. Het mooie design, de fijne afwerking, dat het langer meegaat, de vuilafstotende materialen fijn zijn qua onderhoud etc. Als je je erin mee laat slepen kan je 10x zoveel verdienen en net zo makkelijk 10x zoveel uitgeven.

Zoals gezegd ik ben mij er bewust van en probeer nog altijd veel op de uitgaves te letten en nog altijd zuinig te zijn want dat zit in mijn aard. Maar als de mij van 15 jaar geleden mijn uitgaves nu zou zien zou die echt niet begrijpen dat ik veel van deze dingen al normaal ben gaan vinden.

In Het Parool verwoordde een jong persoon het ook wel mooi zo van: Vroeger at je noodles en nam je de bus. Nu wil je avocado op zuurdesem en een Vanmoof.
Moeilijk om te zeggen welk deel persoonlijke lifestyle inflatie is en waar we als maatschappij meer zijn verwachten van het leven. Qua eten (bio, bezorgen) en vervoer (elektrisch, comfort) zijn de ontwikkelingen natuurlijk gigantisch als je vergelijkt met een periode van 10-15 jaar geleden.
Persoonlijk vond ik mijn studententijd een van de mooiste periodes van mijn leven. De relatieve simpelheid vond ik heel fijn. Dat probeer ik zoveel mogelijk vast te houden, maar dan met de kennis dat er nu een zak "FU" geld achter de hand is. Dat zorgt gewoon voor veel rust.
Daarnaast probeer ik juist af en toe wél bewust geld uit te geven. Ik vind vakanties bijv. een goed doel waar ik structureel geld voor apart zet ipv beleg. Niet alles hoeft van mij opgepot tbv de savingsrate.

[Tommie12]

Mirved schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 09:52:
Lifestyle inflation.

Ben al zeker 15 jaar bezig met FO. Al vanaf het begin kwam de term lifestyle inflation naar voren en dat als je dit zoveel mogelijk beperkt je FO sneller naar voren haalt (even simpel gezegd).

Maar toch blijf ik het ontzettend moeilijk vinden. Het gaat zo subtiel en onopvallend. Het lijkt wel in onze aard te zitten (voor de meeste mensen dan, voordat ik weer reacties krijg hoe makkelijk sommige het hier vinden om er wel op te letten). Gemiddeld 2 keer per maand uiteten en een aantal lunches was iets wat ik 15 jaar geleden echt niet had gezien als normaal. En toch haal ik er veel voldoening uit. Een poetsvrouw die wekelijks komt, die grote net wat luxere auto. Vakanties met accommodaties die nu toch wel aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen, waar het eerst was "ach je slaapt er alleen maar en bent toch de rest van de dag weg". En zo gaat het lijstje nog wel even verder.

Sowieso is de hele maatschappij er op ingericht om voor ieder inkomen niveau ook voor alles zijn eigen producten zowat te hebben. Waar iemand met een laag inkomen een tuinstoel van 40 euro koopt kan je met een hoog inkomen je laten wijs maken dat je tuinstoelen van 500 euro per stuk nodig hebt. En het gekke is als je het kan betalen dan ga je soms ook nog echt de meerwaarde zien in die stoel. Het mooie design, de fijne afwerking, dat het langer meegaat, de vuilafstotende materialen fijn zijn qua onderhoud etc. Als je je erin mee laat slepen kan je 10x zoveel verdienen en net zo makkelijk 10x zoveel uitgeven.

Zoals gezegd ik ben mij er bewust van en probeer nog altijd veel op de uitgaves te letten en nog altijd zuinig te zijn want dat zit in mijn aard. Maar als de mij van 15 jaar geleden mijn uitgaves nu zou zien zou die echt niet begrijpen dat ik veel van deze dingen al normaal ben gaan vinden.

zo lang je die uitgaven bewust doet, er van geniet, en er op het einde van de maand nog wat over blijft en je die dingen eigenlijk makkelijk kan betalen... waarom niet.
Je draagt er de gevolgen van, maar waarschijnlijk is dat te overzien.
Mijn uitgaven liggen ook niet op minimaal niveau, maar ik had ook nooit verwacht nu al zo veel spaargeld bij elkaar gefietst te hebben.
Mijn strategie was vroeger altijd: salaris mag op, de bonus en de extraatjes sparen we. En ja, die bonussen zijn wat hoger geworden dan verwacht, en het beleggen daarvan heeft meer opgeleverd.

Elk plan is ook maar een plan. Je kijkt vooruit, bepaalt wat je wil doen, en probeert je plan te volgen. Maar dat plan af en toe tegen het licht houden en aan te passen is ook prima hé.
Er zijn ook dingen in het leven die je dwingen je plan aan te passen, maar er zijn ook opportuniteiten die je de mogelijkheid geven je plan aan te passen in positieve of negatieve zin.

Niks mis mee, en er af en toe over nadenken is gewoon prima.

[Jebus4life]

Mirved schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 09:52:
Lifestyle inflation.

Ben al zeker 15 jaar bezig met FO. Al vanaf het begin kwam de term lifestyle inflation naar voren en dat als je dit zoveel mogelijk beperkt je FO sneller naar voren haalt (even simpel gezegd).

Maar toch blijf ik het ontzettend moeilijk vinden. Het gaat zo subtiel en onopvallend. Het lijkt wel in onze aard te zitten (voor de meeste mensen dan, voordat ik weer reacties krijg hoe makkelijk sommige het hier vinden om er wel op te letten). Gemiddeld 2 keer per maand uiteten en een aantal lunches was iets wat ik 15 jaar geleden echt niet had gezien als normaal. En toch haal ik er veel voldoening uit. Een poetsvrouw die wekelijks komt, die grote net wat luxere auto. Vakanties met accommodaties die nu toch wel aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen, waar het eerst was "ach je slaapt er alleen maar en bent toch de rest van de dag weg". En zo gaat het lijstje nog wel even verder.

Sowieso is de hele maatschappij er op ingericht om voor ieder inkomen niveau ook voor alles zijn eigen producten zowat te hebben. Waar iemand met een laag inkomen een tuinstoel van 40 euro koopt kan je met een hoog inkomen je laten wijs maken dat je tuinstoelen van 500 euro per stuk nodig hebt. En het gekke is als je het kan betalen dan ga je soms ook nog echt de meerwaarde zien in die stoel. Het mooie design, de fijne afwerking, dat het langer meegaat, de vuilafstotende materialen fijn zijn qua onderhoud etc. Als je je erin mee laat slepen kan je 10x zoveel verdienen en net zo makkelijk 10x zoveel uitgeven.

Zoals gezegd ik ben mij er bewust van en probeer nog altijd veel op de uitgaves te letten en nog altijd zuinig te zijn want dat zit in mijn aard. Maar als de mij van 15 jaar geleden mijn uitgaves nu zou zien zou die echt niet begrijpen dat ik veel van deze dingen al normaal ben gaan vinden.

Mooi verwoord en enorm herkenbaar.
Voor een deel is dat logisch; vroeger kon ik met 7 anderen in een shared kamer op een hostel liggen. Als je dan wat minder goed geslapen had was je daar snel genoeg door de dag nadien. Nu heb ik gewoon mijn slaap nodig of ik draag dat de dagen erna gewoon mee. Dat gaat nog, maar het is gewoon niet aangenaam.

Idem over je voorbeeld van je tuinstoelen - als je begin de 20 bent is het logisch dat je goedkope spullen in huis hebt, who cares - het is gewoon al vet dat je uit huis bent en onafhankelijk bent. Als je 40 bent en je leeft op dezelfde manier kijken de mensen rondom je alsof je een arme sukkelaar in bent die in armoede leeft (of dat je niet opgegroeid bent en nog de mentaliteit hebt van toen je 20 was).

Maar de balans bewaren tussen gezonde lifestyle inflation (een deftige tuinstoel, een leuke vakantie) zonder uit te geven simpelweg omdat het geld er is is soms wel moeilijk, wat voor de ene een absurde uitgave is, is voor een ander een must; daarom is vergelijken ook zo moeilijk... Ik heb een vriend van mij die een obsessie met lego heeft - Ik vind dat echt bizar, dat kost echt een bak geld. Ik snap het echt niet, maar aan de andere kant, wie ben ik om daarover te oordelen? Hem maakt dat schijnbaar gelukkig dus wat moet dat meer zijn? Hij vindt dan ongetwijfeld dat wij absurd veel geld uitgeven aan reizen (waarvan wij het nú willen doen nu onze gezondheid en fysiek het ons toelaat), zo heeft iedereen wel iets.

Voor mij persoonlijk mag de FO-reis ook echt niet zijn van alles maar op te potten met als einddoel de hoop groter te zien worden zodat ik op mijn 50 kan zeggen "Ik kan nu stoppen met werken en dat hyperzuinige leven tot mijn 100e voortzetten". Maar ik moet daarbij zeggen dat ik wel merk dat ik vroeger echt wel veel meer met FO bezig was, dat ik dat wat losgelaten heb de afgelopen 2 of 3 jaar. Ik durf toegeven dat het zelfs wat richting complacent/zelfingenomen gaat...

Onze inkomens zijn goed en er staan enkele jaarlonen aan de kant - als ik de totale uitgaven tegenover inkomsten zijn gewoon prima, dus waarom "zorgen" creëren terwijl alles goed loopt? Waar ik vroeger dacht "goh, ik wil vroeg kunnen stoppen met werken", denk ik nu: wat minder werken is eigenlijk al meer dan genoeg. Wat ga ik in hemelsnaam op mijn 50-55 hele dagen doen terwijl iedereen die ik ken nog 15 jaar moet werken? Ja, dan kan ik nóg meer reizen (maar dat doen we nu ook). Wat meer lokaal genieten van de lentes of zomers kan ik ook perfect doen als ik maar 3 of 4 dagen meer zou werken. En naar het buitenland verhuizen zie ik me niet doen (zowel mijn vrouw als ik hebben geen broers/zussen, en tegen de tijd dat we zouden stoppen zijn onze ouders toch in de 70. Gaan we die dan "achterlaten" op het moment dat die misschien wat beginnen sukkelen?

[R.van.M]

Mirved schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 09:52:
Lifestyle inflation.

Ben al zeker 15 jaar bezig met FO. Al vanaf het begin kwam de term lifestyle inflation naar voren en dat als je dit zoveel mogelijk beperkt je FO sneller naar voren haalt (even simpel gezegd).

Maar toch blijf ik het ontzettend moeilijk vinden. Het gaat zo subtiel en onopvallend. Het lijkt wel in onze aard te zitten (voor de meeste mensen dan, voordat ik weer reacties krijg hoe makkelijk sommige het hier vinden om er wel op te letten). Gemiddeld 2 keer per maand uiteten en een aantal lunches was iets wat ik 15 jaar geleden echt niet had gezien als normaal. En toch haal ik er veel voldoening uit. Een poetsvrouw die wekelijks komt, die grote net wat luxere auto. Vakanties met accommodaties die nu toch wel aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen, waar het eerst was "ach je slaapt er alleen maar en bent toch de rest van de dag weg". En zo gaat het lijstje nog wel even verder.

Sowieso is de hele maatschappij er op ingericht om voor ieder inkomen niveau ook voor alles zijn eigen producten zowat te hebben. Waar iemand met een laag inkomen een tuinstoel van 40 euro koopt kan je met een hoog inkomen je laten wijs maken dat je tuinstoelen van 500 euro per stuk nodig hebt. En het gekke is als je het kan betalen dan ga je soms ook nog echt de meerwaarde zien in die stoel. Het mooie design, de fijne afwerking, dat het langer meegaat, de vuilafstotende materialen fijn zijn qua onderhoud etc. Als je je erin mee laat slepen kan je 10x zoveel verdienen en net zo makkelijk 10x zoveel uitgeven.

Zoals gezegd ik ben mij er bewust van en probeer nog altijd veel op de uitgaves te letten en nog altijd zuinig te zijn want dat zit in mijn aard. Maar als de mij van 15 jaar geleden mijn uitgaves nu zou zien zou die echt niet begrijpen dat ik veel van deze dingen al normaal ben gaan vinden.

Zolang je een bewuste afweging maakt, is er niets mis mee. Naarmate we ouder worden, gaan we bepaalde dingen ook meer waarderen. Vroeger vond je McDonald’s waarschijnlijk net zo lekker als een restaurant, terwijl je smaak nu (hopelijk) verfijnder is.

De kernvraag is altijd: is deze kostenpost het waard om X maanden of jaren langer te moeten werken?

Een poetsvrouw die elke maand €400 kost, betekent bijvoorbeeld:
- een extra benodigd vermogen van ongeveer €135.000 (bij een SWR van 3,5%), en
-circa 5 jaar langer werken (uitgaande van €2.000 sparen per maand).

Voor iemand die na een werkdag en kinderen geen energie meer heeft, kan dat het absoluut waard zijn. Voor iemand die tijdens het thuiswerken tussendoor ook wat kan schoonmaken, is het mogelijk minder aantrekkelijk.

[R.van.M]

Tommie12 schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 10:59:
[...]


zo lang je die uitgaven bewust doet, er van geniet, en er op het einde van de maand nog wat over blijft en je die dingen eigenlijk makkelijk kan betalen... waarom niet.
Je draagt er de gevolgen van, maar waarschijnlijk is dat te overzien.
Mijn uitgaven liggen ook niet op minimaal niveau, maar ik had ook nooit verwacht nu al zo veel spaargeld bij elkaar gefietst te hebben.
Mijn strategie was vroeger altijd: salaris mag op, de bonus en de extraatjes sparen we. En ja, die bonussen zijn wat hoger geworden dan verwacht, en het beleggen daarvan heeft meer opgeleverd.

Elk plan is ook maar een plan. Je kijkt vooruit, bepaalt wat je wil doen, en probeert je plan te volgen. Maar dat plan af en toe tegen het licht houden en aan te passen is ook prima hé.
Er zijn ook dingen in het leven die je dwingen je plan aan te passen, maar er zijn ook opportuniteiten die je de mogelijkheid geven je plan aan te passen in positieve of negatieve zin.

Niks mis mee, en er af en toe over nadenken is gewoon prima.

Dat is inderdaad een mooie toevoeging. Zelf probeer ik lifestyle-inflatie zo veel mogelijk in toom te houden. Zo heb ik bijvoorbeeld een half jaar gewacht tot een product in de aanbieding was om een paar tientjes te besparen, terwijl er in diezelfde periode ondertussen duizenden euro’s bijkomen door bonussen of rendement.

Dat voelt soms inderdaad een beetje vreemd.

[tuinïnen]

Zelf geen last van, leef ook gewoon van hetzelfde budget als dat er eerst was. Zodra ik of partner meer ga verdienen dan wordt dit bedrag extra geïnvesteerd. Door dat deel direct te investeren nadat het binnenkomt is er ook niet direct het gevoel dat er meer is. Er is wel een stijging in de kosten maar dat heb je met 4 kinderen die opgroeien en ook wat te eten wensen

Ik zit lekkerder op een voordelige bank/stoel dan op een duur ding waarbij ik alleen maar op moet letten dat deze niet beschadigd raakt. Auto, Dacia volstaat (al kan ik een mooie Porsche kopen). Vakantie, goedkoop huisje is ook prima, ervaring nagenoeg hetzelfde. Koffie blijft simpel, en daardoor blijft betere koffie extra speciaal als je het een keer hebt/krijgt. , TV van 15 jaar oud is echt nog prima, 1 streamabbo is voldoende (kan je rouleren) etc etc

Het is ook een eigen voorkeur, maar als ik dat lees over die AOV's, lijfrentes, pensioenproducten en andere onzekerheden des levens dan kies ik zelf voor het comfort van een zeer royale buffer en zo min mogelijk afhankelijkheid.

[PlasticPimple]

Mirved schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 09:52:
Lifestyle inflation.

Ben al zeker 15 jaar bezig met FO. Al vanaf het begin kwam de term lifestyle inflation naar voren en dat als je dit zoveel mogelijk beperkt je FO sneller naar voren haalt (even simpel gezegd).

Maar toch blijf ik het ontzettend moeilijk vinden. Het gaat zo subtiel en onopvallend. Het lijkt wel in onze aard te zitten (voor de meeste mensen dan, voordat ik weer reacties krijg hoe makkelijk sommige het hier vinden om er wel op te letten). Gemiddeld 2 keer per maand uiteten en een aantal lunches was iets wat ik 15 jaar geleden echt niet had gezien als normaal. En toch haal ik er veel voldoening uit. Een poetsvrouw die wekelijks komt, die grote net wat luxere auto. Vakanties met accommodaties die nu toch wel aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen, waar het eerst was "ach je slaapt er alleen maar en bent toch de rest van de dag weg". En zo gaat het lijstje nog wel even verder.

Sowieso is de hele maatschappij er op ingericht om voor ieder inkomen niveau ook voor alles zijn eigen producten zowat te hebben. Waar iemand met een laag inkomen een tuinstoel van 40 euro koopt kan je met een hoog inkomen je laten wijs maken dat je tuinstoelen van 500 euro per stuk nodig hebt. En het gekke is als je het kan betalen dan ga je soms ook nog echt de meerwaarde zien in die stoel. Het mooie design, de fijne afwerking, dat het langer meegaat, de vuilafstotende materialen fijn zijn qua onderhoud etc. Als je je erin mee laat slepen kan je 10x zoveel verdienen en net zo makkelijk 10x zoveel uitgeven.

Zoals gezegd ik ben mij er bewust van en probeer nog altijd veel op de uitgaves te letten en nog altijd zuinig te zijn want dat zit in mijn aard. Maar als de mij van 15 jaar geleden mijn uitgaves nu zou zien zou die echt niet begrijpen dat ik veel van deze dingen al normaal ben gaan vinden.

Het is ook af en toe wel noodzakelijk om even wat extra geld uit te geven om te kijken of het je überhaupt extra geluk en welzijn oplevert.

Ik kom uit een situatie waarin ik nauwelijks een cent te makken had. Ik heb lange tijd überhaupt nooit ruimte gehad om dure uitgaven te doen en toen mijn inkomsten stegen, ben ik gewoon rechtstreeks alles in beleggingen gaan pompen. Pas de laatste jaren merk ik wat ruimte en doe ik wat meer uitgaven met een 'onzekere' return als het gaat om geluk.

Tegelijkertijd zie ik dat mijn ouders dit soort keuzes eigenlijk niet meer maken. Mijn ouders hebben in principe geld genoeg, afbetaald huis en houden maandelijks €750 over van hun pensioen. Zij doen eigenlijk geen grote uitgaven die misschien geluk toevoegen, terwijl die ruimte er wel is. Soms zien we gewoon dat mijn ouders ergens ontevreden over zijn, maar we krijgen ze niet zo ver. Dit gaat soms zelfs over iets triviaals als een nieuwe koffiezetter.

Als ze dan toch eens de investering maken, of ze krijgen iets cadeau, dan zeggen ze steevast dat ze het toch eerder hadden moeten.

Ik denk dus dat het juist heel goed is om af en toe uitgaven te doen en dan achteraf te kijken of deze hebben gebracht wat je er van tevoren van had verwacht. Je wilt ook niet met het idee blijven zitten dat je achteraf te zuinig hebt geleefd gezien de mogelijkheden die je had.

[rube]

Jebus4life schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 11:58:
[...]
...Wat ga ik in hemelsnaam op mijn 50-55 hele dagen doen terwijl iedereen die ik ken nog 15 jaar moet werken?....

Tja, dat is voor iedereen verschillend. Ik heb er vooralsnog geen moeite mee en het gevoel dat ik het soms nog steeds te druk heb. Mijn partner heeft wel wat meer behoeft om af en toe te werken voor de structuur, zingeving, sociale contacten.

[rube]

Over lifestyle inflation: ja, met sommige dingen duidelijk wel. Maar dat we dat tot een jaar of zes heel erg hebben weten te vermijden kunnen we daar nu juist de vruchten van plukken. Maar zoals al heel vaak benoemt hier, het gaat om de persoonlijke situatie en balans.

[R.van.M]

PlasticPimple schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 12:44:
[...]

Het is ook af en toe wel noodzakelijk om even wat extra geld uit te geven om te kijken of het je überhaupt extra geluk en welzijn oplevert.

Ik kom uit een situatie waarin ik nauwelijks een cent te makken had. Ik heb lange tijd überhaupt nooit ruimte gehad om dure uitgaven te doen en toen mijn inkomsten stegen, ben ik gewoon rechtstreeks alles in beleggingen gaan pompen. Pas de laatste jaren merk ik wat ruimte en doe ik wat meer uitgaven met een 'onzekere' return als het gaat om geluk.

Tegelijkertijd zie ik dat mijn ouders dit soort keuzes eigenlijk niet meer maken. Mijn ouders hebben in principe geld genoeg, afbetaald huis en houden maandelijks €750 over van hun pensioen. Zij doen eigenlijk geen grote uitgaven die misschien geluk toevoegen, terwijl die ruimte er wel is. Soms zien we gewoon dat mijn ouders ergens ontevreden over zijn, maar we krijgen ze niet zo ver. Dit gaat soms zelfs over iets triviaals als een nieuwe koffiezetter.

Als ze dan toch eens de investering maken, of ze krijgen iets cadeau, dan zeggen ze steevast dat ze het toch eerder hadden moeten.

Ik denk dus dat het juist heel goed is om af en toe uitgaven te doen en dan achteraf te kijken of deze hebben gebracht wat je er van tevoren van had verwacht. Je wilt ook niet met het idee blijven zitten dat je achteraf te zuinig hebt geleefd gezien de mogelijkheden die je had.

Volgens mij hebben we dezelfde ouders

[Wozmro]

Hier net deze week een bak geld uitgegeven aan een nieuwe auto* en keuken, kwam een beetje allemaal samen.
Wel met het idee dat ik dan weer een tijdje gerust ben🙂

Leeftijd zal ook wel meespelen, maakte mij onlangs de bedenking dat ik statistisch gezien aan mijn tweede helft begonnen ben.

* Bestelbon voor EV (tweedehands, ik rij er nu al mee) getekend op de dag dat de olieprijzen recht naar boven schoten. Ben benieuwd of ik nu een goede keuze gemaakt heb. De tijd zal het leren.

[Jebus4life]

Wozmro schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 13:14:
Hier net deze week een bak geld uitgegeven aan een nieuwe auto* en keuken, kwam een beetje allemaal samen.
Wel met het idee dat ik dan weer een tijdje gerust ben🙂

Leeftijd zal ook wel meespelen, maakte mij onlangs de bedenking dat ik statistisch gezien aan mijn tweede helft begonnen ben.

* Bestelbon voor EV (tweedehands, ik rij er nu al mee) getekend op de dag dat de olieprijzen recht naar boven schoten. Ben benieuwd of ik nu een goede keuze gemaakt heb. De tijd zal het leren.

Ik heb een paar jaar geleden de 36 zien voorbijkomen, dat was 2 keer 18 en toen heb ik voor mezelf het leven ingedeeld in 5 keer 18 jaar. Of ik die ga halen moet natuurlijk blijken, 90 is beduidend boven de gemiddelde levensverwachting voor een man.

Sowieso hoop ik in die eerste 4 keer 18 alles te doen wat ik wil doen in het leven. Dan moet je natuurlijk ook wat geluk hebben dat je van ongelukken en ziektes gespaard blijft (fingers crossed). Op die laatste 18 reken ik liefst niet (maar het zou wel leuk zijn die te kunnen meemaken) - ik kan me voorstellen dat het qua energie dan ook allemaal wat minder is; maar dan pikken we nog mee wat we kunnen meepikken

[ Voor 5% gewijzigd door Jebus4life op 12-03-2026 19:35 ]

[finsdefis]

Jebus4life schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 19:34:
[...]


Ik heb een paar jaar geleden de 36 zien voorbijkomen, dat was 2 keer 18 en toen heb ik voor mezelf het leven ingedeeld in 5 keer 18 jaar. Of ik die ga halen moet natuurlijk blijken, 90 is beduidend boven de gemiddelde levensverwachting voor een man.

Sowieso hoop ik in die eerste 4 keer 18 alles te doen wat ik wil doen in het leven. Dan moet je natuurlijk ook wat geluk hebben dat je van ongelukken en ziektes gespaard blijft (fingers crossed). Op die laatste 18 reken ik liefst niet (maar het zou wel leuk zijn die te kunnen meemaken) - ik kan me voorstellen dat het qua energie dan ook allemaal wat minder is; maar dan pikken we nog mee wat we kunnen meepikken

Interessante indeling. Ik ben recentelijk ook 36 geworden en vond dat om die reden ook wel een bijzonder getal. Meer nog dan 30 of 40. De enige troost die ik mezelf bood was dat ik de eerste x jaar van mijn leven toch niet bewust mee heb gemaakt en dat die tweede 18 jaar dus eigenlijk veel meer ervaringen en herinneringen heeft geboden

Wat ik wel merk en dat is denk ik inherent aan het ouder worden en mensen verliezen - m.n. ouders en jonge familie - is dat de tijd gewoon veel sneller gaat, zelfs als je buiten je routine treedt. Stom materieel voorbeeld qua ervaring van tijd: blijkbaar heb ik 6 jaar geleden mijn Xbox Series X gekocht, maar dat voelt echt alsof het 2 jaar geleden is. We proberen dus steeds meer te zoeken naar manieren om de tijd wat te vertragen (bijv. zo nu en dan de luxe of juist het ongemak opzoeken op reis), maar aan de andere kant ook wel te accepteren dat de tijd nou eenmaal sneller lijkt te gaan.

Ik zie helaas best veel om me heen dat mensen een beetje blijven hangen in het verleden en in het heden vooral de loonslaafroutine doorstaan (als jonge ouders i.c.m. een druk gezinsleven) en niet over de verdere toekomst nadenken of echt genieten van momenten met het gezin. Eigenlijk wil ik ze wakker schudden en zeggen: zorg dat je het jezelf niet aandoet dit de rest van je leven te moeten doen, maar ja.

[GioStyle]

De loonslaafroutine gebruik ik als zelfkastijding om de tijd te vertragen.

[JURIST]

Mirved schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 09:52:
Lifestyle inflation.

Ben al zeker 15 jaar bezig met FO. Al vanaf het begin kwam de term lifestyle inflation naar voren en dat als je dit zoveel mogelijk beperkt je FO sneller naar voren haalt (even simpel gezegd).

Maar toch blijf ik het ontzettend moeilijk vinden. Het gaat zo subtiel en onopvallend. Het lijkt wel in onze aard te zitten (voor de meeste mensen dan, voordat ik weer reacties krijg hoe makkelijk sommige het hier vinden om er wel op te letten). Gemiddeld 2 keer per maand uiteten en een aantal lunches was iets wat ik 15 jaar geleden echt niet had gezien als normaal. En toch haal ik er veel voldoening uit. Een poetsvrouw die wekelijks komt, die grote net wat luxere auto. Vakanties met accommodaties die nu toch wel aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen, waar het eerst was "ach je slaapt er alleen maar en bent toch de rest van de dag weg". En zo gaat het lijstje nog wel even verder.

Sowieso is de hele maatschappij er op ingericht om voor ieder inkomen niveau ook voor alles zijn eigen producten zowat te hebben. Waar iemand met een laag inkomen een tuinstoel van 40 euro koopt kan je met een hoog inkomen je laten wijs maken dat je tuinstoelen van 500 euro per stuk nodig hebt. En het gekke is als je het kan betalen dan ga je soms ook nog echt de meerwaarde zien in die stoel. Het mooie design, de fijne afwerking, dat het langer meegaat, de vuilafstotende materialen fijn zijn qua onderhoud etc. Als je je erin mee laat slepen kan je 10x zoveel verdienen en net zo makkelijk 10x zoveel uitgeven.

Zoals gezegd ik ben mij er bewust van en probeer nog altijd veel op de uitgaves te letten en nog altijd zuinig te zijn want dat zit in mijn aard. Maar als de mij van 15 jaar geleden mijn uitgaves nu zou zien zou die echt niet begrijpen dat ik veel van deze dingen al normaal ben gaan vinden.

Interressante bevindingen, ook wel een beetje herkenbaar.
Hier een vergelijkbare historie en ik ben vooral wat makkelijker tegen sommige beslissingen aan gaan kijken. Dat zorgt voor lifestyle inflatie zou je kunnen zeggen, gewoon omdat je soms bewust niet kiest om voor de moeilijkere weg omdat het dan goedkoper kan. Dat geeft meer rust en minder stress en gedoe.
Ik ga bijvoorbeeld niet meer zelf aan de slag om het huis te schilderen, omdat ik daar gewoon niet in goed ben, het voor mij veel tijd kost en ik er ook te weinig plezier uit haal. In het begin wilde ik gewoon zo veel mogelijk sparen en ging ik gewoon in de vakantie aan de slag.
En in één keer doorrijden naar huis om een overnachting uit te sparen doe ik ook niet meer. Zo zijn er meer voorbeelden van iets meer comfort. Misschien heeft ook wel een beetje met de levensfase te maken. Tegelijkertijd kan ik nog net zo veel plezier beleven aan reizen met de trein, lopen of met de fiets zoals ik als student ook deed.
Op dit moment zijn vakanties voor ons vooral veel duurder omdat we volle bedragen betalen voor de oudere kinderen, dat heeft dan weer vooral met levensfase te maken.

[Rubbergrover1]

Jebus4life schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 11:58:
[...]


Mooi verwoord en enorm herkenbaar.
Voor een deel is dat logisch; vroeger kon ik met 7 anderen in een shared kamer op een hostel liggen. Als je dan wat minder goed geslapen had was je daar snel genoeg door de dag nadien. Nu heb ik gewoon mijn slaap nodig of ik draag dat de dagen erna gewoon mee. Dat gaat nog, maar het is gewoon niet aangenaam.

Wat dat betreft zie ik ook een verschil tussen 'echte' lifestyle inflation en een meer 'logische' langzame evolutie naar iets meer comfort en gemak. Als je jong bent, ben je ook fysiek wat flexibeler. Een goedkoop koekblik als auto werkt dan prima, maar ben je twee keer zo oud, dan heb je wellicht na een uur rijden de rest van de dag last van je rug. Idem met brakke slaapzaalbedden vergeleken met een iets comfortabeler hotel. Of de impact van de halve nacht wakker liggen van omgevingslawaai.

Ik houd er in elk geval zelf wel rekening mee dat ik, op allerlei gebieden, straks gewoon ook wat meer comfort of luxe nodig heb. Dat zie ik niet meteen als (onbewuste) lifestyle inflation.

[JPDeckers]

Het kruipt er langzaam in...

Van gedeelde slaapzaal naar 5 sterren hotels. Of van de goedkoopste vlucht kiezen met overstappen, via goedkoopste directe vlucht op onmogelijk tijdstip naar directe vlucht terug op fijn tijdstip, in business class.
Of van Friet van Piet naar oesters & champagne.

Het gaat nooit in 1x, maar blijft wel uitdijen zoveel je toestaat.

Is dat erg? Nee, zolang je weet welke ballon je ook weer kunt doorprikken indien nodig. We hebben hoge basislasten, dus daarin blijven voorzien is al stap 1.

Maar de additionele "Lifestyle - F&B" en "Lifestyle - Vakantie" keuzes die we maken zijn diegene de we mee omhoog, maar desnoods ook mee terug kunnen schalen. Niet dat we dat nu willen...

[Rubbergrover1]

JPDeckers schreef op zaterdag 14 maart 2026 @ 12:30:
Maar de additionele "Lifestyle - F&B" en "Lifestyle - Vakantie" keuzes die we maken zijn diegene de we mee omhoog, maar desnoods ook mee terug kunnen schalen. Niet dat we dat nu willen...

Je schuurt dan wel tegen de vraag aan of er dan nog sprake is van Financieel Onafhankelijkheid. In mijn optiek is het idee van Financieel Onafhankelijkheid dat je je gewenste levensstijl zonder al te veel problemen of consessies kunt aanhouden, zonder dat je je over de financiën zorgen hoeft te maken.

[Sport_Life]

Wij hebben voornamelijk te maken gehad met reëele inflatie en kinderen waardoor alles veel duurder is geworden. De basis lasten zijn relatief gezien (tov flink gestegen inkomens) enorm gedaald, toen mijn vrouw vorig jaar haar baan had opgezegd konden we zonder moeite op mijn inkomen rondkomen. Hypotheek is nog net zo hoog als 8 jaar geleden en de energielasten zijn zelfs flink gedaald (cv ketel > warmtepomp) ondanks dat we vrijstaand wonen (4% rente > 0,8% rente). Brandstofkosten zijn ook flink lager door de electrische auto's.

Toch geven we nu weer veel uit aan vakanties, hobby 's , uit eten, etc , wetende dat als het echt moet we daar goed op kunnen bezuinigen.
Het lijkt mij enorm verstikkend als je die keuze niet hebt. Ik voel me daardoor ook geen loonslaaf want als ik het echt zat ben dan zeg ik morgen mijn baan op. Kunnen we teren op het inkomen van mijn vrouw .

[ Voor 18% gewijzigd door Sport_Life op 14-03-2026 13:05 ]

[JPDeckers]

Rubbergrover1 schreef op zaterdag 14 maart 2026 @ 12:55:
[...]
Je schuurt dan wel tegen de vraag aan of er dan nog sprake is van Financieel Onafhankelijkheid. In mijn optiek is het idee van Financieel Onafhankelijkheid dat je je gewenste levensstijl zonder al te veel problemen of consessies kunt aanhouden, zonder dat je je over de financiën zorgen hoeft te maken.

Tja, wat is FO. We kunnen nog tot aan den dood + ver daarna doorgaan op basis van een 3% SWR en normaal uitgavenpatroon (incl. normale vakanties en F&B). Dan hoeven we nooit op prijzen te letten of consessies te doen.

Maar de super-inflatie, daar schuurt het wel. Hetzelfde als elk jaar een nieuwe auto kopen (mocht je dat willen, wij zijn geen auto-liehebbers), maar terugschalen naar eens/X jaar indien de beurs wat tegenvalt. Is dat wel/niet FO, of gezond gedrag op basis van SORR?

[Tommie12]

JPDeckers schreef op zaterdag 14 maart 2026 @ 13:05:
[...]


Tja, wat is FO. We kunnen nog tot aan den dood + ver daarna doorgaan op basis van een 3% SWR en normaal uitgavenpatroon (incl. normale vakanties en F&B). Dan hoeven we nooit op prijzen te letten of consessies te doen.

Maar de super-inflatie, daar schuurt het wel. Hetzelfde als elk jaar een nieuwe auto kopen (mocht je dat willen, wij zijn geen auto-liehebbers), maar terugschalen naar eens/X jaar indien de beurs wat tegenvalt. Is dat wel/niet FO, of gezond gedrag op basis van SORR?

Er zijn nogal wat nuances tussen wit en zwart.
Buiten de superrijken heeft iedereen wel wat budgetrestricties.
Als je je vakanties normaal door brengt in een 3-4 sterrenhotel en er met een charter naar toe vliegt, dan wel met de auto, dan kan je idd gaan upscalen naar vluchten in first, of met een privé jet en dan verblijven een suite in een 5 sterren hotel… Op je gaat downscalen naar slapen in een tent op een plek die je met de fiets kan bereiken. (Als je dan maar geen Santos gaat kopen…)
Ik vind dat je van FO kan spreken als je je oude gewoontes en levensstijl zowat kan aan houden.
En misschien wil je wel wat meer reizen omdat je daar meer tijd voor hebt, maar ook dat kan buiten het topseizoen wellicht wat goedkoper dan wanneer alle gezinnen met kinderen naar het zuiden trekken.

[Rubbergrover1]

JPDeckers schreef op zaterdag 14 maart 2026 @ 13:05:
[...]


Tja, wat is FO. We kunnen nog tot aan den dood + ver daarna doorgaan op basis van een 3% SWR en normaal uitgavenpatroon (incl. normale vakanties en F&B). Dan hoeven we nooit op prijzen te letten of consessies te doen.

Maar de super-inflatie, daar schuurt het wel. Hetzelfde als elk jaar een nieuwe auto kopen (mocht je dat willen, wij zijn geen auto-liehebbers), maar terugschalen naar eens/X jaar indien de beurs wat tegenvalt. Is dat wel/niet FO, of gezond gedrag op basis van SORR?

Waar ik op doelde is dat ik bij het idee van een deel van je uitgaven makkelijk kunnen upscalen of downscalen sterk moet denken aan mensen die bv in een goed beursjaar zeggen: we kunnen ons nu wel een dure verre reis veroorloven en in een slecht beursjaar zeggen: nou, dit jaar maar even geen wintersport. Dat soort keuzes die bijna rechtstreeks van je kortetermijn financiële resultaten afhangen, vind ik juist de ultieme vorm van financiële afhankelijkheid. Vandaar mijn opmerking.

Je hebt uiteraard in de kern wel gelijk dat als een groot deel van je jaarlijkse uitgaven bestaat uit 'luxe', je hierin veel makkelijker (en met minder pijn) kunt snijden dan als een groot deel van je jaarlijkse uitgaven bestaat uit vaste lasten en 'de basis'. Wat dat betreft is iemand die lean fire nastreeft toch een stuk kwetsbaarder dan iemand die fat fire nastreeft.

[DeNachtwacht]

Volgens mij gaat het in dit soort discussies minder om een “lean fire” of “fat fire” of welke andere zelfgekozen variant dan ook bij FO. Het zit hem in hoe groot het percentage van je inkomen uitgaven zijn en daar slimme keuzes in maken.

Verdien je €2000 per maand dan is een tv van €500 een serieuze klap geld, verdien je €20.000 per maand dan is een tv van €2500 procentueel gezien een veel kleinere hap uit je inkomen en rationeel gezien een beter te verantwoorden aankoop. En met inkomen bedoel ik dan dus salaris + vermogenswinst tezamen natuurlijk. Het is met wat geld op de bank altijd verleidelijk om af en toe een impuls “ik heb het toch verdiend” aankoop te doen, en eigenlijk weet je het door dat gevoel zelf vaak al wel: procentueel tov je inkomen was dat even een oppassertje.

Volgens mij is verstandige fire simpelweg samen te vatten als “doe nooit aankopen die je procentueel tov je inkomen niet goed kan verantwoorden”. Een nieuwe ferrari van €100.000 hoeft dus niks mis mee te zijn als jouw jaarinkomen €1.000.000 is; een 2e hands prius voor €15.000 met een jaarinkomen van €75.000 is ten opzichte daarvan een minder verstandige aankoop.

[ Voor 5% gewijzigd door DeNachtwacht op 15-03-2026 09:37 ]

[Deveon]

DeNachtwacht schreef op zondag 15 maart 2026 @ 09:35:
Volgens mij is verstandige fire simpelweg samen te vatten als “doe nooit aankopen die je procentueel tov je inkomen niet goed kan verantwoorden”. Een nieuwe ferrari van €100.000 hoeft dus niks mis mee te zijn als jouw jaarinkomen €1.000.000 is; een 2e hands prius voor €15.000 met een jaarinkomen van €75.000 is ten opzichte daarvan een minder verstandige aankoop.

Deze vergelijking gaat wat mij betreft wel een beetje mank. Je moet natuurlijk wel afwegen wat het alternatief is. Niemand koopt een Ferrari als enige auto. Die Prius is procentueel misschien een groter deel van het inkomen maar wel degelijk de verstandiger dan de Ferrari. Het hele punt van het kopen van een Ferrari is laten zien hoeveel geld je letterlijk kan missen. Zelfs áls ze meer waard worden is dat nooit genoeg om onderhoud, opslag en verzekering van te bekostigen.

[DeNachtwacht]

Deveon schreef op zondag 15 maart 2026 @ 09:52:
Niemand koopt een Ferrari als enige auto. Die Prius is procentueel misschien een groter deel van het inkomen maar wel degelijk de verstandiger dan de Ferrari.

Dit was alleen een voorbeeld om aan te geven dat iets heel duurs aankopen geen probleem is binnen financiele onafhankelijkheid, dus in dit voorbeeld is het natuurlijk wél bedoeld als aankoop van een Ferrari als enige auto. Mijn punt was natuurlijk niet dit voorbeeld (daar is van alles over te zeggen) maar de 'grote lijn'. Het idee dat ik het vooral altijd heel werkbaar vind om voor aanschaf van een (grote) aankoop na te denken welk percentage van je jaarinkomen de aankoop is.

[ Voor 5% gewijzigd door DeNachtwacht op 15-03-2026 09:59 ]

[Tommie12]

DeNachtwacht schreef op zondag 15 maart 2026 @ 09:35:
Volgens mij gaat het in dit soort discussies minder om een “lean fire” of “fat fire” of welke andere zelfgekozen variant dan ook bij FO. Het zit hem in hoe groot het percentage van je inkomen uitgaven zijn en daar slimme keuzes in maken.

Verdien je €2000 per maand dan is een tv van €500 een serieuze klap geld, verdien je €20.000 per maand dan is een tv van €2500 procentueel gezien een veel kleinere hap uit je inkomen en rationeel gezien een beter te verantwoorden aankoop. En met inkomen bedoel ik dan dus salaris + vermogenswinst tezamen natuurlijk. Het is met wat geld op de bank altijd verleidelijk om af en toe een impuls “ik heb het toch verdiend” aankoop te doen, en eigenlijk weet je het door dat gevoel zelf vaak al wel: procentueel tov je inkomen was dat even een oppassertje.

Volgens mij is verstandige fire simpelweg samen te vatten als “doe nooit aankopen die je procentueel tov je inkomen niet goed kan verantwoorden”. Een nieuwe ferrari van €100.000 hoeft dus niks mis mee te zijn als jouw jaarinkomen €1.000.000 is; een 2e hands prius voor €15.000 met een jaarinkomen van €75.000 is ten opzichte daarvan een minder verstandige aankoop.

Die Ferrari is ondertussen 350k als je hem mag kopen, en dat is ook met een vet inkomen een smak geld, en nog erger is dan onderhoud, verzekering etc.
Mijn stelregel is: geen auto die ik geen 10 keer cash kan betalen.

[DeNachtwacht]

Tommie12 schreef op zondag 15 maart 2026 @ 10:13:
[...]

Die Ferrari is ondertussen 350k als je hem mag kopen, en dat is ook met een vet inkomen een smak geld, en nog erger is dan onderhoud, verzekering etc.
Mijn stelregel is: geen auto die ik geen 10 keer cash kan betalen.

Haha oeps je ziet meteen hoe goed ik in de ferrari's zit . Maar idd, dat soort stelregels zijn inderdaad precies wat ik bedoel. Misschien nog wel overzichtelijker/makkelijker in geval van een auto. Het voorkomt een hoop impulsaankopen iig door er op zo'n manier naar te kijken.

[ewrz]

Ik denk dat het lifestyle inflation probleem ook al een beetje tegengegaan wordt door de zuinigheid die er toch een beetje van huis uit in zit bij de meeste NL'ers.

Heb een tijdje in Amerika gewoond en daar was het bij het bedrijf waar ik stage liep heel gewoon dat iedereen gezamenlijk ging lunchen bij de McD of een andere toko. Hele rijen daar rond de middag. En alles op de pof kopen, maandelijkse afbetaling voor je auto vonden ze daar net zoiets als een energierekening, 't hoort gewoon bij je vaste lasten.
En dan hebben we het over de jaren 90, is allemaal zeker niet minder geworden nu je met een app iedere dag je eten kunt laten brengen. Was daar vorig jaar en ik zag bij veel restaurants een aparte wachtplek voor Doordash bezorgers die bestellingen op komen halen. Makkelijke manier om $40 uit te geven voor eten wat je voor $10 zelf kan maken.

In NL was het toch altijd meer broodtrommeltje mee en je koopt een gebruikte auto van je spaargeld.

[DeNachtwacht]

ewrz schreef op zondag 15 maart 2026 @ 10:29:
In NL was het toch altijd meer broodtrommeltje mee en je koopt een gebruikte auto van je spaargeld.

Zeker eens, en Amerika loopt wat dat betreft ook echt nog wel op ons voor, maar ik denk ook dat je niet moet onderschatten hoe vaak tegenwoordig mensen telefoons en andere producten op afbetaling kopen. Dat "broodtrommeltje mee imago" houden we onszelf graag voor, maar ondertussen tiert Klarna welig, stijgt private lease van auto's enorm en kun je tegenwoordig zelfs ook je koelkast of wasdroger "leasen" bij Coolblue.

Dat zal zeker niet voor de bezoekers van dit topic gelden maar waak er wel voor "Nederland" te veel door die jaren '90 bril te bekijken.

[Deveon]

ewrz schreef op zondag 15 maart 2026 @ 10:29:
Ik denk dat het lifestyle inflation probleem ook al een beetje tegengegaan wordt door de zuinigheid die er toch een beetje van huis uit in zit bij de meeste NL'ers.

Heb een tijdje in Amerika gewoond en daar was het bij het bedrijf waar ik stage liep heel gewoon dat iedereen gezamenlijk ging lunchen bij de McD of een andere toko. Hele rijen daar rond de middag. En alles op de pof kopen, maandelijkse afbetaling voor je auto vonden ze daar net zoiets als een energierekening, 't hoort gewoon bij je vaste lasten.
En dan hebben we het over de jaren 90, is allemaal zeker niet minder geworden nu je met een app iedere dag je eten kunt laten brengen. Was daar vorig jaar en ik zag bij veel restaurants een aparte wachtplek voor Doordash bezorgers die bestellingen op komen halen. Makkelijke manier om $40 uit te geven voor eten wat je voor $10 zelf kan maken.

In NL was het toch altijd meer broodtrommeltje mee en je koopt een gebruikte auto van je spaargeld.

Dat gedrag herken ik ook in de Nederlanders steden hoor. Lenen voor een auto wordt nog op neer gekeken maar als de baas dat doet wordt je ervoor geprezen. Wat dan ook weer typisch Nederlands is de uitspraak dat je abonnement verloopt en dus een nieuwe mobiel mag uitkiezen of juist dat ze nog even moeten wachten.

[ewrz]

DeNachtwacht schreef op zondag 15 maart 2026 @ 10:49:
[...]

Zeker eens, en Amerika loopt wat dat betreft ook echt nog wel op ons voor, maar ik denk ook dat je niet moet onderschatten hoe vaak tegenwoordig mensen telefoons en andere producten op afbetaling kopen. Dat "broodtrommeltje mee imago" houden we onszelf graag voor, maar ondertussen tiert Klarna welig, stijgt private lease van auto's enorm en kun je tegenwoordig zelfs ook je koelkast of wasdroger "leasen" bij Coolblue.

Dat zal zeker niet voor de bezoekers van dit topic gelden maar waak er wel voor "Nederland" te veel door die jaren '90 bril te bekijken.

Zeker waar, ik heb het gebruik van krediet enorm zien toenemen in Nederland. Prive-leasen van auto's bestond vrijwel niet in NL vroeger en is enorm gegroeid de laatste 10 jaar.

Ik zie het een beetje als gevolg van globalisering door internet. Culturele waarden die veranderen. Zeker de generatie die met de smartphone is opgegroeid is ook wel erg makkelijk met het bestellen via een app.

[ Voor 5% gewijzigd door ewrz op 15-03-2026 11:02 ]

[Cyberpope]

DeNachtwacht schreef op zondag 15 maart 2026 @ 10:49:
Dat "broodtrommeltje mee imago" houden we onszelf graag voor..

Als ik bij mij op mijn werk kijk, is het gaan halen van een broodje bij de jongere generatie toch echt wel veel sterker dan mijn generatie (50+) die altijd zijn broodtrommeltje bij heeft (doe ik ook omdat het beter is voor de lijn en gezondheid).

[ErnstH]

Rubbergrover1 schreef op zondag 15 maart 2026 @ 08:43:
[...]

Waar ik op doelde is dat ik bij het idee van een deel van je uitgaven makkelijk kunnen upscalen of downscalen sterk moet denken aan mensen die bv in een goed beursjaar zeggen: we kunnen ons nu wel een dure verre reis veroorloven en in een slecht beursjaar zeggen: nou, dit jaar maar even geen wintersport. Dat soort keuzes die bijna rechtstreeks van je kortetermijn financiële resultaten afhangen, vind ik juist de ultieme vorm van financiële afhankelijkheid. Vandaar mijn opmerking.

Je hebt uiteraard in de kern wel gelijk dat als een groot deel van je jaarlijkse uitgaven bestaat uit 'luxe', je hierin veel makkelijker (en met minder pijn) kunt snijden dan als een groot deel van je jaarlijkse uitgaven bestaat uit vaste lasten en 'de basis'. Wat dat betreft is iemand die lean fire nastreeft toch een stuk kwetsbaarder dan iemand die fat fire nastreeft.

Hier ben ik het niet mee eens: binnen een bandbreedte je uitgaven aanpassen aan hoe de investeringen presteren heeft een enorm positief effect op de SWR. Veel zaken kun je ook prima een beetje schuiven in de tijd. Het is mijns inziens dan ook juist een belangrijke tool in het FO verhaal.