Onder de streep is FO denk ik het best samen te vatten als afdoende financiële vermogen om bij een acceptabele procentuele periodieke onttrekking, dit op een niveau te hebben waarmee je persoonlijk gezien op een gewenste levensstandaard uit komt.hoevenpe schreef op woensdag 11 februari 2026 @ 07:41:
Toch wel grappig: dit draadje gaat vooral over zo goedkoop mogelijk kunnen leven, terwijl FIRE imo vooral over het spreekwoordelijke Zwitserleven gevoel vanaf je 55e-60e gaat.
Natuurlijk is een comfortabel afbetaald huis hoeksteen van elk gedegen financieel toekomstplan, ander laaghangend isolatie-fruit een nobrainer. Lagere vaste lasten minstens zo belangrijk als een goede stabiele inkomstenbron.
Dat gezegd hebbende, als ik zou stoppen met werken is dat niet om vanaf dat moment elke cent om te draaien. Juist om te kunnen genieten van het leven, die wereldreizen en vaak uit eten ga je niet betalen van 20k netto rendement per jaar maar ieder z'n ding...
Wat die gewenste levensstandaard is, en hoe hoog de SWR exact ingeschaald wordt. Daar gaat uiteraard verschil in bestaan. Enerzijds hoeveel luxe er gezocht wordt. Anderzijds hoeveel risico iemand wenst te dragen.
Ben je voorzichtiger, ben je op zoek naar meer luxe. Dan zijn dit natuurlijk variabelen welk de benodigde reserves doen ophogen. Verder speelt natuurlijk een rol, per wanneer wens je FO te gaan. Des te verder de AOW-gerechtigde leeftijd verwijdert is, des te groter de pot dient te zijn, gelet op het feit dat AOW verder verwijdert is en de totale pensioen inleg beperkter zal zijn.
Voor het spreekwoordelijke Zwitserleven gevoel, hoef ik zelf overigens niet per sé wereldreizen te maken en vaak uit eten te gaan.
Maar ligt mijn eigen FO-target wel hoger dan 400k. Gecorrigeerd voor inflatie, gecorrigeerd voor leeftijd, te verwachten termijn tot pensioen, te verwachten termijn tot AOW, onderhoudskosten ingecalculeerd, op circa 1.25 miljoen op 53-jarige leeftijd. Om wat tegengeluid te bieden in dat geval tegen de 400k. Het moment dat de jongste 18 is. Voor die tijd, sowieso geen wens tot stoppen. Op die leeftijd, zien we uiteindelijk tegen die tijd.
Uiteindelijk vind ik de financiële vrijheid belangrijker dan het komen tot niets doen. Met daarbij verder een bedrag om comfortabel van te leven. Maar ook weer niet dusdanig hoog om de rest van mijn leven echt ongecontroleerd te kunnen spenden.
Des te later ik daadwerkelijk stop, des te lager het uiteindelijk doelbedrag daarna overigens wordt. Dan wel de uitgaven opgehoogd kunnen worden uiteraard.
Maar sommige dingen moeten natuurlijk ook gewoon een beetje bij je passen. Zo leg ik liever zelf een goed stuk vlees op de BBQ, dan dat ik in Nederland uit eten ga. Ga ik vooralsnog liever kamperen in een tent in de vrije natuur binnen een fiets- of wandelvakantie. Dan dat ik in hotels overnacht.
Incidenteel echt goed uit eten, kan ik verder wel waarderen. Maar te vaak, dan verliest ook dit zijn charme voor mij. Drie keer een sterrenrestaurant in een maand, weet ik uit ervaring van dat dit voor mij niet noodzakelijk is.