Ik had bij mijn raceverslag gezegd dat ik terug zou komen op voeding. Hierbij dan ter lering en vermaak.
Ik begon wat vroeger aan mijn carbloading, de vrijdag. Op vrijdagmorgen witte broodjes met chocopasta. 's Middags een poke bowl met extra rijst en 's avonds Italiaans. De extra portie rijst beviel matig, want dat gaf een gevoel van een te volle maag.
Zaterdagochtend een fles hypertone sportdrank bij het ontbijt, ook weer witte broodjes met jam/confituur en chocopasta. Middageten weer rijst poke bowl. In de namiddag tijdens een bezoek aan de Reichtstag last van diarree met noodzaak tot een half tabletje Imodium. Die hypertone sportdrank, denk ik, dat ga ik niet meer doen. Avondeten voor de marathon bij een andere Italiaan (duurder en minder lekker), daarna nog drinkmix Maurten 320 en een zak Haribo snoepjes.
De ochtend van de marathon was er ontbijt in het hotel om 6.30. Dat vond ik te laat omdat we met een groep al rond 7.00 zouden vertrekken naar de start. Maar ik was erop voorbereid, ik had alles mee. Wekker om 6.00, kop koffie gemaakt op de hotelkamer, nog een drinkmix Maurten 320 ging naar binnen samen met vier Brabantse eierkoeken van bij de AH. Die eierkoeken zijn ideale pre-marathonvoeding, dat bevat een beetje eiwitten, bijna geen vezels en zit tjokvol koolhydraten.
Alleen begonnen mijn darmen te protesteren toen ik aankwam in het startvak. Ik eet gewoonlijk heel gezond, elke ochtend een grote bak muesli. Niet crusli of granola waar veel suikers inzitten, nee echt superdroge muesli boordevol vezels, enkel binnen te werken met toevoeging van wat rozijnen. Snoep, gebak, taart, koeken eet ik zowat nooit, enkel eet ik minstens 50 gram donkere chocolade per dag. Alle geraffineerde producten met veel snelle suikers vermijd ik.
Die twee dagen carbloading is natuurlijk volledig het omgekeerde, niks van vezels en zoveel mogelijk snelle suikers. Mijn darmen besloten de snelle suikers te lozen. In de rij voor de Dixie werkte ik nog een Maurten 160 gel weg samen met een Imodium. Ik was 1 minuut voor het startschot terug in het startvak, maar het was nog stappen tot aan de eigenlijke start. Ik spoelde mijn handen af met water uit een weggegooide drankfles. En toen voelde ik plots dat ik dorst had. Het was 8.45 en ik had laatst gedronken om 6.00. Zou ik ? Ik kon toch niet met dorst aan de marathon starten ? Nog een weggegooid waterflesje van de grond opgeraapt en 4 grote slokken water gedronken. Heerlijk.
Voeding tijdens de marathon:
km 5 Maurten gel 100.
km 10 Maurten gel 100.
Vanaf 10 km stond elke 2,5k een verzorgingspost, daar nam ik telkens een beker water. Klein slokje en de rest ging over het hoofd en in de nek.
Op km 15 stond familie met 500 ml Maurten drink mix 320. Daar meer dan de helft van opgedronken, wellicht goed voor 50 gr koolhydraten.
Dat lag op de maag, zodat ik de volgende gel (Overstim's cafeïne met 25 gram KH) pas rond 24km nam.
Op 27km stond mijn familie met een flesje water, ze keken raar op toen ze zagen dat ik er niet van dronk, maar het uitgoot over hoofd, nek en armen.
Pas rond 32km voelde het weer mogelijk om een gel te nemen, het was de Maurten gel 100 die de organisatie op km 28 had uitgedeeld. Dat was dan ook de laatste gel, nadien heb ik nog hier en daar een klein slokje water gedronken, maar het water diende toch vooral om het hoofd koel te houden.
Wat neem ik mee als les voor mezelf ? Zeker geen hypertone sportdrank meer, enkel isotoon. Geen Maurten 320 meer, maar wel de Maurten 160 waar ik vroeger geen problemen mee had. Ik denk dat ik iets overdreven heb met koolhydraten stapelen en dat het minder extreem mag. Over de voeding tijdens de race ben ik tevreden, dat zou ik niet anders doen.
tikkie pijn deed het wel natuurlijk maar voor de rest dikke prima. 
:strip_exif()/u/47330/ava.gif?f=community)
/u/2379154/crop696e20edb9d54_cropped.png?f=community)
/u/117270/crop6a2fc6b0be720.png?f=community)