Hardlopen - deel 9

[maXXmo]

MiKeZZa schreef op woensdag 16 september 2026 @ 10:55:
Ongelooflijk. Vandaag ging het zo ontzettend niet. Zware poten tot en met. Wellicht iets te snel te veel willen doen de laatste weken met de marathoninschrijving in het achterhoofd.

Mijn schema start over 1,5 week en tussendoor ben ik nog een week in het buitenland, dus (deels on)bewust toch nog even wat basis willen leggen voor het echte werk begint. Het lijf sputtert nu even tegen.

Tijdens het loopje kwam in De Loopschool podcast nog langs dat trainingen soms ook niet lukken en dat dat ook mag. Dan kort je hem in of verlaag je het tempo. Zodoende maar een paar km minder gelopen.

Komend weekend met een vriend nog een rondje lopen aan zee, daarna weekje rust. Als ik dat loopje van het weekend overleef ben ik er daarna wel klaar voor denk ik.

Benieuwd hoe andere mensen het geestelijke/emotionele stuk van de zware/eindeloze trainingen richting een marathon te lijf gaan...? Ik heb hier een lijst opgehangen met 4 loopjes per week zodat ik ze kan afvinken. Denk dat dat ergens wel motiveert om jezelf zo richting het einde van het schema te vinken

Hoor het ook vaak dat het oké is om inderdaad snelheid of duur in te korten.

Heb het zelf, ik klop hem af, nog niet hoeven doen.
Natuurlijk denk ik van te voren wel na over welke pace verstandig is, bijvoorbeeld bij weer, maar eigenlijk in 99% van de gevallen voer ik de training uit die er op staat.

Af en toe bekruipt mij het gevoel dat dat ook weer niet goed is, omdat je overal hoort dat je bij vermoeidheid, of andere zware trainingen in de week, regelmatig je training moet aanpassen.. Train ik te weinig? Niet hard genoeg?
Dus durf niet te zeggen of het geestelijk gemakkelijker is als je nagenoeg nooit je trainingen hoeft aan te passen

[Juancho]

MiKeZZa schreef op woensdag 16 september 2026 @ 10:55:
Benieuwd hoe andere mensen het geestelijke/emotionele stuk van de zware/eindeloze trainingen richting een marathon te lijf gaan...? Ik heb hier een lijst opgehangen met 4 loopjes per week zodat ik ze kan afvinken. Denk dat dat ergens wel motiveert om jezelf zo richting het einde van het schema te vinken

Wat mij hielp (ik heb de training voor marathon maar voor de helft kunnen afmaken, maar toch... ook 25km is een lange run mentaal gezien): houd je hoofdoel altijd in gedachte. Veel mensen lopen voor bijv. een goed doel, een persoonlijke situatie (was mijn geval en dat gaf me altijd de kracht die ik soms nodig had) of stel jezelf een beloning voor als je het haalt (vakantie, weekendje weg, een duurdere aankoop, verzin iets ).

Je moet iets hebben om voor te lopen. Daar kwam ik achter. Al is het rare wel, doe ik dit voor de sportschool voor krachttraining lukt het me niet. Waarschijnlijk omdat ik het geen ruk aan vindt dus in dat kader is een sport beoefenen die je ook gewoon leuk vindt ook mega belangrijk

[ Voor 11% gewijzigd door Juancho op 16-09-2026 11:51 ]

[-LS-]

MiKeZZa schreef op woensdag 16 september 2026 @ 10:55:
...

Benieuwd hoe andere mensen het geestelijke/emotionele stuk van de zware/eindeloze trainingen richting een marathon te lijf gaan...? Ik heb hier een lijst opgehangen met 4 loopjes per week zodat ik ze kan afvinken. Denk dat dat ergens wel motiveert om jezelf zo richting het einde van het schema te vinken

Ik moet nog beginnen met de echte training voor een eerste marathon, maar 20+ km duurlopen heb ik regelmatig in het schema zitten en soms tegen de 3 uur lang onderweg. Ik heb hier geen moeite mee en kijk er eerder naar uit dan ik er tegenop zie. En als het echt niet lekker gaat, accepteren. Al komt dat gelukkig niet vaak voor. De ene training gaat soms makkelijker dan de andere.

Als het je zo tegen gaat staan, lijkt mij niet fijn. Ik doe het om lekker bezig te zijn, omdat ik wat wil bereiken, mijzelf wil verbeteren etc. Maar niemand, behalve ikzelf, verplicht mij dit te doen. Als het mij zo tegen gaat staan, als het bij jou doet (iig, zoals ik dit uit je reactie proef), ga ik lekker iets anders doen waar ik wel plezier in heb.