Iten dag 11, ochtend
Vanochtend stond een rustige loop op het programma. na de warm-up konden we kiezen tussen 8,12 en 15 kilometer. Ik voelde me goed genoeg om voor de 15 te gaan.
Alle groepen startten gelijk en ik zag mijn pacer niet. dus heb ik me maar gericht op de twee jonge Duitsers, die ook voor de 15 hadden gekozen. Zij zijn van plan om een marathon te lopen in 2:40 respectievelijk 2:50 en babbelden gezellig met elkaar. Ik hield mijn aandacht op de vele stenen die op de weg lagen of erin zaten.
Het was goed weer, maar afgelopen nacht had het weer flink gehoosd, dus er lagen wat plassen.
Ondertussen was mijn pacer naast me komen lopen.
Zo'n pacer is handig. niet eens zozeer om het tempo te zetten, maar vooral om de weg niet kwijt te raken.
Want op een gegeven moment moest ik stoppen om een steentje uit mijn schoen te halen. Mijn pacer wachtte en de rest liep door. Toen ik weer verder kon, was de rest bijna uit zicht verdwenen. Dan is het fijn om de pacer bij je te hebben, anders had ik misschien een afslag gemist.
Zonder er mijn best voor te doen haalde ik de anderen toch weer in. Ondertussen liep de weg omhoog, de Duitsers waren gestopt met babbelen.
Het tweede deel vond ik best pittig. achteraf bleek dat de eerste helft omlaag liep en de tweede dus omhoog. Het tweede deel was dus een stuk zwaarder, maar ik heb geen moment getwijfeld dat ik het vol kon houden.
Uiteindelijk kwamen we weer uit op de hoofdweg. Bij de laatste klim had ik zin in een sprintje, dus daarmee heb ik de loop afgesloten. Lekker gelopen.
Ik snap trouwens wel waarom Kenianen zo vaak in Nijmegen winnen. Elke trainingsloop in Iten heeft meer hoogtemeters dan de 7H.
Bekijk mijn hardloopsessie op Strava:
https://www.strava.com/ac...trava&utm_medium=referral