Malfoi schreef op maandag 9 februari 2026 @ 10:54:
Gewoon even een uiting van blijdschap en opwinding: ik heb gisteren tickets geboekt voor een lang gekoesterde droom.
Eind maart vlieg ik met Lufthansa naar New York. New York is een leuke bonus, maar het gaat me om de vlucht met een A340-600.

Wilde al sinds jaar en dag eens met die kist vliegen maar er zat nooit een bestemming bij die me aansprak. Nu het moment dichterbij komt dat ook LH zijn A340 uit de vloot gaat nemen heb ik de knoop doorgehakt en gekeken welke van de A340-600 bestemmingen dan nog het spannends zou zijn. Dat is dus New York geworden.
Zin in!!!
Voor wie het interesseert, hier een kort bericht met foto's over mijn A346 avontuur naar New York:
Even kleine ode aan de A340-600 aangezien ik nog even wil berichten van mijn A346-avontuur. En blijkbaar was het allemaal echt nog net op tijd.
Korte achtergrond: ik vind de A346 speciaal, niet per se super mooi of iets, maar alles bij elkaar is het gewoon altijd al mijn lievelingsvliegtuig. Ik wilde per se één keer in mijn leven in die kist meevliegen. Aangezien er begin dit jaar nog maar een handjevol actief waren (uit mijn hoofd 9 stuks: 6 pax bij LH, 1 pax bij USC en 2 freight) en het alom bekend is dat ook LH ze (eigenlijk vorig jaar al) dit jaar in de woestijn wil parkeren, zocht ik in januari op welke vlucht in aanmerking zou komen. Ik woon in München dus zou het vrijwel sowieso een Lufthansa vlucht worden (MUC-FRA-?).Vanaf FRA vliegt de A346 uitsluitend naar de VS en Riyadh. Dus was de keuze snel gemaakt: New York City!
Zodoende ben ik 25 maart heen (met de D-AIHF) en 29 maart terug (met de (D-AIHY) gevlogen.
Heenvlucht was overdag met de D-AIHF (oudste A346 in de vloot maar met nieuwe livery), terug een nachtvlucht (met de D-AIHY in oude livery). Ben uiteindelijk toch voor de "druk" gezwicht en heb vrij last minute nog de laatste plaatsen aan het raam gekocht (heen op 48A, terug op 50K), beide met perfect uitzicht op de vleugel en de buitenste motoren.
Wel echt fijn trouwens, zo'n 2-4-2 opstelling. Dan heb je aan de buitenkant maar één buur. En het viel me echt op hoe stil die kist eigenlijk is. Ik zat dus vrij achteraan en ik verwachtte luide motorgeluiden, zeker omdat het er twee zijn, maar dit viel me 100% mee. Heb nog een paar keer de below-deck toiletten bezocht, toch wel geinig en een stuk aangenamer dat je niet awkward in de galley of het gangpad hoeft te staan wachten.
Service van Lufthansa zoals altijd super vriendelijk en qua eten mwah. Beenruimte voor mij (1,75) prima in orde. Heb twee goede aangename vluchten gehad.
Maar toen, op de terugvlucht na het landen in Frankfurt, nog even wat bijzonders meegemaakt. Bij het offboarden vroeg ik of ik nog even naar de business class mocht (ipv bij de middelste deur offboarden) om een foto van de vleugel te maken (de bekende foto van rij 7). Dat gedaan, daarna ook maar gewoon aangesloten bij het offboarden via de first class. Ook nog heel gaaf om te zien (voor mij als pleb natuurlijk onbereikbaar zoiets

). Toen ik langs de cockpit liep, meteen even gewaagd om een praatje met cabinepersoneel en piloten te maken waarin ik vertelde dat ik deze vlucht puur om het vliegtuigtype deed. Dus vroeg de piloot of ik de cockpit nog even wilde zien en heeft ie een foto van me gemaakt.
Was toch echt wel de kers op de taart!
Wat foto's:
Heen dus met de D-AIHF, de enige overgebleven A346 met de "nieuwe" livery:
Veel leuks te zien op FRA:
Mooi uitzicht vanaf 48A op de buitensete motor:
Eten en verdere verzorging was oké, cabin crew wel echt heel vriendelijk en opgewekt:
Natuurlijk ook nog even een stop gemaakt op de toiletten downstairs:
Een paar dagen later dan de terugvlucht met de D-AIHY in oude livery:
Uitzicht vanaf 50K:
Als kers op de taart nog even de cockpit in mogen gaan en een praatje met de piloot gemaakt (die ook de foto maakte). Hij vond het echt super jammer dat de A346 zijn einde heeft bereikt bij LH:
Terug in FRA - vaarwel A346:
En wat las ik drie dagen na terugkomst?
En wat zag ik kort daarna:
De D-AIHF, waarmee ik dus een drie weken geleden nog gevlogen ben, werd vier dagen na mijn vlucht naar Teruel geferried en gestored en zal waarschijnlijk nooit meer vliegen.
Al met al echt heel blij dat ik dit gedaan heb, echt zo'n bucketlist dingetje. En des te meer omdat het blijkbaar echt op tijd was.