More to the point: die industrie zoekt altijd locaties voor een aantal zaken. Kosten productie, kosten logistiek, potentieel afzetmarkt. De VS staat in deze niet echt sterk.
Het eerste kun je wat aan doen, als je iedereen de armoede injaagt :-) Of je maakt mooie saus van beeldvorming voor interventie behoud van banen bij een bedrijf, terwijl je het niet hebt over dat stimuleringsfonds (nota bene van belastinggelden) voor automatisering en robotisering (met de ene hand mooi zwaaien dus, met de andere hand de dolk in de rug). Dat tweede, dat is zo simpel niet, grondstoffenbeleid, heffingen, infrastructuur, geografische bepalingen, ga zo door.
Dat derde, dat is een pijnlijk deel van het onderwerp. Met name in rurale gebieden. En specifiek vanwege de nog steeds toenemende beperkingen op kredietverstrekkingsmechanismen. Ik ga er vanuit dat de mensen uit die sector nu bij Trump actief wel een tweet naar hun eigen sector zullen sturen.
tweaker2010 schreef op woensdag 25 januari 2017 @ 21:24:
[...]
Of je haalt de mais uit een ander land (niet Mexico). Kost misschien wel meer geld, maar daarmee zou hun economie serieus om zeep kunnen helpen als ze zelf hun goederen niet of minder kunnen exporteren.
Dreigen alleen is soms al genoeg en ik denk dat het een spelletje is wat bussiness man Trump wel beheerst.
Je kan veel denken, of niet, we zitten echter wel nog steeds op je onderbouwingen te wachten.
Dit terzijde, laat ik maar op de mais ingaan. Tenslotte is dit een heel erg zeer punt in veel Amerikaanse staten. Niet enkel de economische (maar ook sociale) effecten van schaalvergroting versus landbouweconomie zoals we die ook hier kennen, maar ook de praktijken van bedrijven die meer in patenten zitten dan in landbouw zelf hebben veel schade veroorzaakt.
Het typische landelijke VS zoals wij dat van beeld kennen, is iets waar men in veel staten de laatste twee decennia heel veel heeft zien veranderen zonder daat enige invloed op uit te kunnen oefenen. Best een factor trouwens voor wantrouwen jegens overheden, wat an sich ironisch is aangezien die via hun Instellingen hard proberen de daadwerkelijke kern van problematiek aan banden te leggen: ongebreidelde lobby, gebrek aan regelgeving, gebrek aan juridische kaders, gebrek aan kennis & middelen.
Ik zal geen namen noemen, maar het is niet moeilijk om een moeras van juridische drama's te vinden van kleine tot grote landbouwbedrijven die het slachtoffer zijn geworden van - bijvoorbeeld - overdracht van andermans sporen en zaden waar patenten op zitten waarna vervolgens in het bijzonder één bedrijf de boel komt melken.
Nu heb je het over een sector waar a) Trump nul ervaring in heeft, en b) geen van zijn adviseurs of intimi ook maar enige ervaring, achtergrond of zelfs maar belangen in hebben. Ik zou nog kunnen toevoegen c) dat het inperken van onderzoek en publicatie daarvan voor innovatie landbouw & landbouweconomie hoger op de agenda staat (precies zoals in het decennium voorafgaand aan de Grote Depressie) dan überhaupt kijken naar echte problematiek.
Ik weet niet of je intakes of de sessies voor zijn benoemingen in deze hebt gezien, of nagelezen. Maar het is werkelijk iets waar je met je hoofd op tafel zou gaan slaan. We hebben hier een aantal voorbeelden van gezien, maar zelfs de commissieleden stonden verdwaasd te kijken naar het herhaaldelijke volledige gebrek aan kennis, inzicht, ervaring en zo meer. Of we het dan nu hebben over de gans van onderwijs, de gek van energie, de goofy van strijdkrachten of de anderen die we de revue hebben zien passeren. Even heel serieus: Trump selecteert niet op basis van competentie, hij selecteert op basis van presentatie en perceptie. Dat is iets fundamenteel anders.
A propos, heb je die tijdlijn inmiddels al opgesteld van Trump's handelingen door de decennia heen? Het zou duidelijk moeten zijn dat hij absoluut geen goed onderhandelaar is, zelfs bijzonder slecht in varianten daarop als dreigen. Het is een flinke lijst van pijnlijke incidenten. Het hoe & waarom is heel verklaarbaar, maar ik ben benieuwd of je daar zelf achter kan komen.
Populisme: de weigering van complexiteit en de poging om simplistische antwoorden te formuleren op ingewikkelde vraagstukken middels gebruik van elke mogelijke prikkel van gedrag - i.p.v. moeite te doen voor gezonde participatie.