Niet dus, verhuren b.v. mag volgens mij niet zomaar. Je koopt met een schijfje net zo goed alleen een licentie als wanneer je een digitale kopie koopt.
Over 100 jaar kan jij de game nog steeds spelen met een werkende PS4 en TV.
Met een digitaal spel wel ja, met een schijfje niet. Plastic gaat niet zo lang mee, zeker niet plastic dat transparant en enigszins buigzaam moet zijn. Op een gegeven moment wordt het broos en valt het uit elkaar.
Dat is nu net mijn punt: je kan het spel alleen spelen als je het stukje plastic dat als license key dienst doet nog hebt en deze nog leesbaar is.
Games via de PS Store klopt je vergelijking wel. Die heb je ook niet in je bezit, maar je ontvangt een licentie.
Juist niet. Bij de PS store wordt je licentie gekoppeld aan jouw persoonlijke account, je staat dus geregistreerd als eigenaar van die licentie ipv. dat de licentie gekoppeld is aan een fragiel stukje plastic. Als er ingebroken wordt en m'n PS4 wordt gejat, hoef ik alleen een nieuwe PS4 te kopen, alle games heb ik nog. Als je fysieke spellen gejat worden ben je ze kwijt. Je bent niet de eigenaar van het spel en ook niet van de licentie, je bent eigenaar van een stukje plastic van 2 cent waar een anonieme license op staat.
Wanneer je account door Sony om een of andere reden gebanned wordt ben je de game kwijt.
Wanneer je schijfje stuk gaat ben je de game kwijt, ook al heb je gewoon betaald voor de licentie. Er is geen koppeling tussen jou als persoon en de licentie. Net als bij een huur-spel moet je bij elke start aantonen dat je het schijfje nog steeds hebt. Bij een digitaal spel is dat niet nodig want de licentie is gekoppeld aan je identiteit.
Plastic schijfjes zoals CD's, DVD's en BluRays zijn zo fragiel, ik zie ze als wegwerp artikelen. Als het nu over oldschool cartridges ging dan had je misschien een punt, maar voor mij voelt een digitale download veel meer als eigendom dan een plastic schijfje.
Those who do not understand Unix are condemned to reinvent it, poorly.