Welke film(s) heb je laatst gezien en wat vond je? [Deel 28]

[Arunia]

Toy Story 5 (2026)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.5 | Genre: Animation, Adventure, Comedy | Runtime: 102 min | MPAA: PG Wij zijn afgelopen zaterdag naar de avond weergave geweest. Het was een prima vermakelijke film en zoals ook al eerder aangehaald niet zoals ze hiervoor Toy Story hebben gemaakt. Maar waar 2, 3 en 4 meer van hetzelfde was, was het hier wat meer verfrissend in onze ogen. De grap is wel dat technologie precies dat wat we eigenlijk niet willen. Iedereen zit er maar op en communiceert met elkaar via deze weg. Het is in ieder geval in een leuk jasje gestoken en uiteindelijk ligt het bij onszelf hoe we er mee omgaan. Dit deel speelt zich in ieder geval een aantal generaties later zullen we maar zeggen. Waar we in de vorige delen weg zijn gestapt van Andy en overgegaan naar de volgende generatie, is het in deze film nog een stuk verder. Je merkt overigens dat de technologie om de film te maken ook niet heeft stil gestaan. Het zag er erg mooi uit. Zo zag het origineel in mijn hoofd er ook uit!
7 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[josh-hill]

offtopic:
Echt goede horror heeft voor mij juist nauwelijks tot geen gore en ook bijvoorbeeld geen jump scares (just my 2 cents). Het is de kunst om je de kast op te jagen zonder dat soort trucs. Met veel gore wordt het meer om te lachen, imho. "Echte" horror is voor mij een film waarna ik niet meer kan slapen.

Maar goed, je kunt wel zien dat ik niet veel horror kijk, want de meeste horror films voldoen niet aan dit recept. En ja, psychologische horror en psychologische thriller hebben redelijk wat overlap, dus ik snap de discussie.

[wmterhaar]

To Live and Die in L.A. (1985)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.3 | Genre: Action, Crime, Drama | Runtime: 116 min | MPAA: R Ik zal eerlijk zijn: deze film zette mijn aanvankelijk op het verkeerde been. Het begint als een heel standaard jaren 80 buddy cop actiefilm. In de proloog gaat Secret Service agent Richard Chance (William Petersen) samen met zijn partner Jim (Michael Greene) uiterst kordaat en professioneel te werk bij het vangen van een Arabische zelfmoordterrorist. Dan wordt Jim vermoord door valsemunter Rick Masters (Willem Defoe), uiteraard drie dagen voor zijn pensioen. Chance zweert dat hij Masters gaat pakken, ook al moet hij daarvoor onder protest van zijn nieuwe partner John Vukovich (John Pankow) wat suffe regeltjes breken. Maar net toen ik dacht: "Dit is best wel cliché eighties actiemeuk", begon op te vallen dat Chance wel heel erg schijt aan de regels had. En daarbij ook nog blunder op blunder stapelde. To Live and Die in L.A. blijkt namelijk de spirituele opvolger te zijn van Friedkins The French Connection. Net als Gene Hackmans Popeye Doyle is Petersens Chance ongeveer een grotere psychopaat dan de boef. En dat wil wat zeggen, want Defoe gaat hier lekker los als sinistere slechterik. Maar zijn Masters is wel competent en lijkt echt van zijn vriendin te houden, wat meer is dan je van Chance kan zeggen. Dit is neo noir op zijn cynischt, waar iedereen iedereen bedriegt en niemand echt sympathiek is. En het gaat van kwaad tot erger, tot het op het einde pure opera wordt. Ik moet zeggen: ik zag wel zo ongeveer waar het heenging, maar in de finale zitten toch wel een paar "WAT?!"-momenten. De setting is verplaatst van het rauwe New York van de jaren zeventig voor The French Connection naar het glamoureuze Los Angeles van de jaren tachtig. Want qua jarentachtigvormgeving is To Live and to Die in L.A. een pareltje dat kan wedijveren met het beste werk van Michael Mann uit die tijd. De legendarische Nederlandse cameraman Robby Müller zorgt voor schitterende plaatjes van gelikte appartementen in die typische art deco revival stijl (in de beste Hollywood vastgoedfantasietraditie kan Chance zich met zijn ambtenarensalaris een groot modernistisch appartement aan het strand veroorloven), gouden licht van de zon die langzaam in de Grote Oceaan zakt, eindeloze asfaltwegen en strakke, magere fitness-en-cocaine lichamen in zwarte kleding. De band Wang Chun zorgt voor de bijbehorende opgepompte synthwave soundtrack. Perfect om mee te scheuren in je zwarte Ferrari. Twee dingen die me verder opvielen: - Jim zegt aan het begin van de film "I'm getting too old for this shit." To Live and to Die in L.A. kwam twee jaar voor Lethal Weapon uit... - Deze film voelt alsof alle karakters er in en iedereen die hem gemaakt heeft, gigantische hoeveelheden cocaïne heeft gebruikt. Dat past ook bij het tijdsbeeld. Maar typisch genoeg wordt er in de film juist geen enkel lijntje gesnoven. (Gezien op Prime Video, in op zich een prima versie, zelfs een HDR remaster, zodat de stikstofoxide in de smog extra mooi oranje oplicht, maar wel zonder Nederlandse ondertiteling. Dat schijnt vaker te gebeuren.)
9 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[jellybrah]

P-Rock schreef op maandag 20 juli 2026 @ 02:17:
[...]

Alsof gore het enige aspect is wat een film horror maakt.

En ja, je bent één van de weinigen die de mening erop nahoudt dat The Shining en Event Horizon geen horror zijn, dus misschien ligt het dan toch aan jou?

Misschien EH nog maar eens kijken, want er zitten op die ene beruchte scene na genoeg andere smerige momenten in de film die het een sci-fi horrorfilm maken.

Voor mij persoonlijk voelt the shining ook niet aan als echte horror maar dat komt denk ik meer omdat het wat ouder is. Ik vind het wel een goede psycho thriller.

[jellybrah]

josh-hill schreef op maandag 20 juli 2026 @ 11:59:

offtopic:
Echt goede horror heeft voor mij juist nauwelijks tot geen gore en ook bijvoorbeeld geen jump scares (just my 2 cents). Het is de kunst om je de kast op te jagen zonder dat soort trucs. Met veel gore wordt het meer om te lachen, imho. "Echte" horror is voor mij een film waarna ik niet meer kan slapen.

Maar goed, je kunt wel zien dat ik niet veel horror kijk, want de meeste horror films voldoen niet aan dit recept. En ja, psychologische horror en psychologische thriller hebben redelijk wat overlap, dus ik snap de discussie.

Nu ik die net heb gezien, wat vond je van The talented mr. Ripley dan als gedeeltelijk horror?

[josh-hill]

jellybrah schreef op maandag 20 juli 2026 @ 16:32:
[...]


Nu ik die net heb gezien, wat vond je van The talented mr. Ripley dan als gedeeltelijk horror?

Volgens mij heb ik die niet gezien.

Overigens is een van mijn favoriete horror films de allereerste Alien film en deze heeft natuurlijk ook wel wat gore, al is het niet heel veel.

Edit:
En ik heb inderdaad ook wel vaak dat als ik een film log dat er bij staat dat het "horror" is dat ik dan denk "serieus?".

[ Voor 14% gewijzigd door josh-hill op 20-07-2026 18:28 ]

[Quad]

Minions & Monsters (2026)
Tweakers: N/A | IMDb: 6.6 | Genre: Animation, Adventure, Comedy | Runtime: 90 min | MPAA: PG Vanmiddag met onze oudste (6) naar deze film in het dorp geweest. Het was zijn eerste keer naar de bioscoop, dus gelijk één van m'n favoriete animatiegenre. Met 10 andere bezoekers lekker rustig op de maandagmiddag. Voor mij blijven Minions echt een feestje. Het verhaal begint dat de Minions <100 jaar geleden op zoek gaan naar een slechterik als baas. Dat mislukt natuurlijk elke keer op onhandige wijze, tot ze tenslotte in Hollywood belanden. En dan begint de film eigenlijk pas echt. Voor mij is Minions and Monsters wederom een bewijs dat ze een eigen film verdienen, tientallen grappen, zowel op de voorgrond als op de achtergrond. Ook de vele hints naar andere films (the Matrix, Airplane) zijn voor de volwassenen leuke zaken. Mijn oudste heeft genoten, papa ook.
7.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}