Welke film(s) heb je laatst gezien en wat vond je? [Deel 28]

[Dwarlorf]

Weet je wanneer Sinners een topfilm zou zijn geweest? Als het concept van de dans scene door de tijden heen een soort overgang zou zijn geweest naar de tweede helft van de film. Of als dat concept door de hele film heen zo zijn gebruikt en dan ergens op het eind samenkomt.

[Derbiss]

Arunia schreef op maandag 16 maart 2026 @ 17:09:

Zootopia 2 (2025)	[Afbeelding: Zootopia 2 (2025)]
Tweakers: N/A | IMDb: 7.4 | Genre: Animation, Action, Adventure | Runtime: 108 min | MPAA: PG Mijn vrouw was in de bios geweest een tijd terug met onze dochter. Ze wilde zo graag dat ik die ook zag, maar vond het prima om te wachten tot deze op D+ kwam. Uiteindelijk afgelopen vrijdag gekeken. Prima vermakelijke film. Voor mij was het prima om deze niet in de bios te zien, maar het zou ook niet vervelend hoeven zijn om hem in de bios te zien. Leuke grappen tussendoor en een typische Disney eigen film. Na deeltje 1 zeker geen afgezwakte deel 2. Dat scheelt.
[Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding]7.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

De grapjes en referenties voor de volwassenen vond ik wel goed geslaagd in deze film. Als mijn jongens uren nadien nog altijd 'bob bob bob' zitten te zeggen weet je dat ze het goed vonden

[Arunia]

Derbiss schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 09:11:
[...]


De grapjes en referenties voor de volwassenen vond ik wel goed geslaagd in deze film. Als mijn jongens uren nadien nog altijd 'bob bob bob' zitten te zeggen weet je dat ze het goed vonden

Bob, Bobbedy, Bob. PFFFRLLTTT.
Zeker geslaagd volwassenen.

[Jumpman]

Zootopia 2 (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.4 | Genre: Animation, Action, Adventure | Runtime: 108 min | MPAA: PG Zeer waardig opvolger van het eerste deel wat eigenlijk perfect is. Audiovisueel weer erg goed, weer erg veel mooie grappen, Deze film is zeker geen makkelijke opvolger en ze hebben zich er ook niet makkelijk vanaf gemaakt! Een leuk verhaal met veel diverse omgevingen. Inmiddels twee keer gezien in de bioscoop en thuis. En de film verveelt zeker niet voor een tweede keer.
8.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Our Girls (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.5 | Genre: Drama, Thriller | Runtime: 103 min | MPAA: N/A Voor De Meisjes. Een prachtige onderhoudende film over twee bevriende gezinnen die samen een huis in Oostenrijk kopen en een ongeluk met hun dochters moeten meemaken. Een onderhoudende, verfrissende en spannende film. Het middenstuk had korter gemogen en het einde wat langer met meer detail. De beste Nederlandse film in tijden (sowieso van 2025).
7.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Nuremberg (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.4 | Genre: Biography, Drama, History | Runtime: 148 min | MPAA: PG-13 Een veramerikaanste versie van het Nuremberg-proces, Het zal historisch niet allemaal helemaal kloppen en er is de nodige Hollywood opsmuk, maar fantastisch geacteerd door Rusell Crowe. De Nederlandse Lotte van Beek is als vrouw van Hermann Göring te zien. Leo Woodall brengt een aangrijpend verhaal erg overtuigend ergens over de helft van de film aan Rami Malek, erg knap gedaan! De film is erg goed wat betreft omgevingen en audio visueel ook goed voor elkaar. Ik vond het één van de betere films van de laatste tijd uit Amerika. Geen saai rechtbank drama, hier belanden we namelijk pas aan het eind van de film. Ik heb mij prima vermaakt met deze film.
8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

One Flew Over the Cuckoo's Nest (1975)
Tweakers: 9 | IMDb: 8.6 | Genre: Drama | Runtime: 133 min | MPAA: R One Flew Over the Cuckoo's Nest is onlangs uitgebracht in een remaster naar 4K UHD gedaan door Teatro Della Pace Films en The Academy Film Archive, deze heb ik gezien. Een supercast natuurlijk met: Jack Nicholson, Brad Dourif, Danny DeVito, Lousie Fletcher en Christopher Lloyd. Een boeiende film die je aan het scherm gekluisterd houdt! Hier is al zoveel over gezegd.
9 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[ Voor 68% gewijzigd door Jumpman op 17-03-2026 10:36 ]

[Dr. Strangelove]

Network (1976)
Tweakers: 7 | IMDb: 8.1 | Genre: Drama | Runtime: 121 min | MPAA: R ‘I’m as mad as hell, and I’m not gonna take it anymore!’ Dit jaar viert Network zijn vijftigste verjaardag. Helaas valt er niet veel te vieren. Want vijftig jaar geleden was Network een vlijmscherpe zwarte satirische komedie. Vandaag is het de ijskoude werkelijkheid. Howard Beale (Peter Finch, Oscar voor Best Actor) presenteert het nieuws bij UBS, een van de grote TV netwerken in de VS. Hij is aan de drank, zijn vrouw is overleden en hij zit in een depressie. Zijn ratings lijden eronder. Zijn beste vriend en baas van de nieuwsdivisie, Max Schumacher (William Holden, genomineerd voor Best Actor) moet hem ontslaan. Tijdens een live uitzending kondigt Beale aan zelfmoord te willen plegen. Iedereen schiet in de stress, maar er zijn er ook die kansen zien in het irrationele gedrag van Beale, de ambitieuze Diana Christensen (Faye Dunaway, Oscar voor Best Actress) voorop, gesteund door corporate lackey Frank Hackett (Robert Duvall). Ik zag Network voor het eerst op de middelbare school. De film is al decennia een instituut, een profetische waarschuwing over waar we met zijn allen heen afdrijven. Het echte enge van Network is dat de film met tijd meer en meer waar wordt. Ik had hem 25 jaar niet gezien en ik vond het werkelijk shockerend om te zien hoe accuraat de film de wereld van vandaag portretteert. De opkomst van publieke figuren die de woede van de massa verbinden, de werkelijke machten achter de troon die die woede ten behoeve van politieke en economische doelen dirigeren, de rol van de media in het verlies van sociale cohesie en verbinding tussen individuen, de verschuiving van inhoud naar entertainment in de media, het verdwijnen van democratische idealen en instituten, de macht van corporaties. Het zit er allemaal in, en niet op een vage manier, maar allemaal haarscherp. Wat Network zo knap maakt is hoe het weergaloze scenario van de film (Paddy Chayefsky, Oscar voor Best Screenplay) je bij de hand neemt. De meest bekende scene in Network, een van de beroemdste scenes uit de filmgeschiedenis, is Howard Beale’s monoloog halverwege de film. I don't know what to do about the depression and the inflation and the Russians and the crime in the street. All I know is that first you've got to get mad. You've got to say, 'I'm a HUMAN BEING, God damn it! My life has VALUE!' Beale kanaliseert de woede van zijn publiek over hoe de wereld ervoor staat. Onze woede. We balen ervan. We zijn het zat. We staan volledig open voor zijn beroemde, beruchte, iconische oproep. Net als zijn miljoenenpubliek in de film willen we de ramen opengooien en met hem roepen ‘I’M AS MAD AS HELL AND I’M NOT GONNA TAKE IT ANYMORE!’. Howard spreekt onze taal, simpel, direct, helder. Hij begrijpt ons. Hij is onze man. Maar dan gaat Network verder en je begint te begrijpen dat de film je te grazen heeft genomen. We zien hoe Max uit het raam kijkt en meewarig gadeslaat hoe zijn buren hun woede uitten, aangespoord door Howard. Mensen die boos zijn over van alles, maar niet weten wat ze ermee moeten, zich niet gehoord voelen en eindelijk een outlet gevonden hebben. Iemand die hen begrijpt. Niet iemand die iets oplost, maar het voelt zo goed om even te schreeuwen. En terwijl ze schreeuwen loopt er een rilling over je rug als je je realiseert dat je je hebt laten meeslepen, net als zij. En dat dit al vijftig jaar lang hele volksstammen dagelijks gebeurt; woedend schreeuwen, maar niks oplossen. Who the fuck cares of Howard of Donald of Geert een oplossing voor je heeft of niet? Dat is het punt niet. Want via hen kan je even je frustratie van je afzetten. Even schreeuwen. De ultieme ironie: Howard's oproep wordt de slogan van het programma. Herkenbaar? Schreeuwen, niet nadenken. En daarna gewoon verder met zappen, swipen en scrollen. En waar kijk je naar? Who the fuck cares about that? Als het maar vermaakt. Bijvoorbeeld naar dat andere programma van UBS, The Mao Tse Tung Hour. Bedacht door Diana Christensen, een show waarin een real life terroristische organisatie haar gefilmde aanslagen vertoont en laat becommentariëren door de leider van de Communistische Partij van de VS. Diana is duidelijk: Het gaat niet om de politieke boodschap, dit is entertainment. In een van de meest hilarische scenes van de film zien we hoe de terroristen, de communisten en de UBS mensen onderhandelen over de details van de verdeling van de inkomsten van de show. Het is briljant commentaar op de commercialisering van het politieke landschap. Het gaat er niet om waar je naar kijkt, het is gemaakt om je mee te voeren, te laten consumeren, niet te veel na te denken. We'll tell you any shit you want to hear. We deal in illusions, man! None of it is true! But you people sit there, day after day, night after night, all ages, colors, creeds... We're all you know. You're beginning to believe the illusions we're spinning here. You're beginning to think that the tube is reality, and that your own lives are unreal. You do whatever the tube tells you! You dress like the tube, you eat like the tube, you raise your children like the tube, you even think like the tube! This is mass madness, you maniacs! We laten ons allemaal in de zeik nemen. Niet alleen door de Howards van deze wereld. Veel meer nog door de Dianas, die ons alle troep voeren die maar kijkcijfers oplevert. Of de Frank Hacketts, die succes alleen maar meten in corporate profits. Maar meest van al door de Arthur Jensens van deze wereld. Jensen (Ned Beatty, genomineerd voor Best Supporting Actor) is de baas van CCA, de corporatie die UBS heeft overgenomen. Jensen wil Howard als profeet van zijn corporate evangelie gaan inzetten. Hij is een van die mensen die echt bepalen waar we naartoe koersen met zijn allen, die bovenaan de pyramide staan en hun visie op de wereld door onze strot rammen, come what may. Howard zelf ziet dat nog voordat hij de weg definitief kwijtraakt, en confronteert zijn publiek ermee. Right now, there is a whole, an entire generation that never knew anything that didn't come out of this tube. This tube is the gospel, the ultimate revelation; this tube can make or break presidents, popes, prime ministers; this tube is the most awesome goddamn propaganda force in the whole godless world, and woe is us if it ever falls into the hands of the wrong people. …. And when the 12th largest company in the world controls the most awesome goddamn propaganda force in the whole godless world, who knows what shit will be peddled for truth on this network? Maar wie kan op tegen de Arthur Jensens van deze wereld? Geen idee. Een halve eeuw geleden kregen we deze speech van Beatty, en fuck me, hoe waar is dit vandaag de dag? You are an old man who thinks in terms of nations and peoples. There are no nations. There are no peoples. There are no Russians. There are no Arabs. There are no third worlds. There is no West. There is only one holistic system of systems, one vast and immane, interwoven, interacting, multivariate, multinational dominion of dollars. Petro-dollars, electro-dollars, multi-dollars, reichmarks, rins, rubles, pounds, and shekels. It is the international system of currency which determines the totality of life on this planet. That is the natural order of things today. De enige in Network die alles scherp ziet is Max. Max, die zijn huwelijk met Louise (Beatrice Straight, Oscar voor Best Supporting Actress) op de vuilnisbelt gooit voor een gedoemde fling met Diana. Wij zijn Max, tragische figuren die troost zoeken, terwijl we als Kassandra’s zien waar we heen gaan en het niet kunnen stoppen. Net als Max steken we ons hoofd uit het raam en kijken we vol afgrijzen toe hoe de Howards van nu ons recht naar de hel schreeuwen.
10 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[wmterhaar]

Dr. Strangelove schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 10:25:

Network (1976)	[Afbeelding: Network (1976)]
Tweakers: 7 | IMDb: 8.1 | Genre: Drama | Runtime: 121 min | MPAA: R ‘I’m as mad as hell, and I’m not gonna take it anymore!’ Dit jaar viert Network zijn vijftigste verjaardag. Helaas valt er niet veel te vieren. Want vijftig jaar geleden was Network een vlijmscherpe zwarte satirische komedie. Vandaag is het de ijskoude werkelijkheid. Howard Beale (Peter Finch, Oscar voor Best Actor) presenteert het nieuws bij UBS, een van de grote TV netwerken in de VS. Hij is aan de drank, zijn vrouw is overleden en hij zit in een depressie. Zijn ratings lijden eronder. Zijn beste vriend en baas van de nieuwsdivisie, Max Schumacher (William Holden, genomineerd voor Best Actor) moet hem ontslaan. Tijdens een live uitzending kondigt Beale aan zelfmoord te willen plegen. Iedereen schiet in de stress, maar er zijn er ook die kansen zien in het irrationele gedrag van Beale, Diana Christensen (Faye Dunaway, Oscar voor Best Actress) voorop, gesteund door corporate lackey Frank Hackett (Robert Duvall). Ik zag Network voor het eerst op de middelbare school. De film is al decennia een instituut, een profetische waarschuwing over waar we met zijn allen heen afdrijven. Het echte enge van Network is dat de film met tijd meer en meer waar wordt. Ik had hem 25 jaar niet gezien en ik vond het werkelijk shockerend om te zien hoe accuraat de film de wereld van vandaag portretteert. De opkomst van publieke figuren die de woede van de massa verbinden, de werkelijke machten achter de troon die die woede ten behoeve van politieke en economische doelen dirigeren, de rol van de media in het verlies van sociale cohesie en verbinding tussen individuen, de verschuiving van inhoud naar entertainment in de media, het verdwijnen van democratische idealen en instituten, de macht van corporaties. Het zit er allemaal in, en niet op een vage manier, maar allemaal haarscherp. Wat Network zo knap maakt is hoe het weergaloze scenario van de film (Paddy Chayefsky, Oscar voor Best Screenplay) je bij de hand neemt. De meest bekende scene in Network, een van de beroemdste scenes uit de filmgeschiedenis, is Howard Beale’s monoloog halverwege de film. [...] Beale kanaliseert de woede van zijn publiek over hoe de wereld ervoor staat. Onze woede. We balen ervan. We zijn het zat. We staan volledig open voor zijn beroemde, beruchte, iconische oproep. Net als zijn miljoenenpubliek in de film willen we de ramen opengooien en met hem roepen ‘I’M AS MAD AS HELL AND I’M NOT GONNA TAKE IT ANYMORE!’. Howard spreekt onze taal, simpel, direct, helder. Hij begrijpt ons. Hij is onze man. Maar dan gaat Network verder en je begint te begrijpen dat de film je te grazen heeft genomen. We zien hoe Max uit het raam kijkt en meewarig gadeslaat hoe zijn buren hun woede uitten, aangespoord door Howard. Mensen die boos zijn over van alles, maar niet weten wat ze ermee moeten, zich niet gehoord voelen en eindelijk een outlet gevonden hebben. Iemand die hen begrijpt. Niet iemand die iets oplost, maar het voelt zo goed om even te schreeuwen. En terwijl ze schreeuwen loopt er een rilling over je rug als je je realiseert dat je je hebt laten meeslepen, net als zij. En dat dit al vijftig jaar lang hele volksstammen dagelijks gebeurt; woedend schreeuwen, maar niks oplossen. Who the fuck cares of Howard of Donald of Geert een oplossing voor je heeft of niet? Dat is het punt niet. Want via hen kan je even je frustratie van je afzetten. Even schreeuwen. En daarna gewoon verder met zappen, swipen en scrollen. En waar kijk je naar? Who the fuck cares about that? Als het maar vermaakt. Bijvoorbeeld naar dat andere programma van UBS, The Mao Tse Tung Hour. Bedacht door Diana Christensen, een show waarin een real life terroristische organisatie haar gefilmde aanslagen vertoont en laat becommentariëren door de leider van de Communistische Partij van de VS. Diana is duidelijk: Het gaat niet om de politieke boodschap, dit is entertainment. In een van de meest hilarische scenes van de film zien we hoe de terroristen, de communisten en de UBS mensen onderhandelen over de details van de verdeling van de inkomsten van de show. Het is briljant commentaar op de commercialisering van het politieke landschap. Het gaat er niet om waar je naar kijkt, het is gemaakt om je mee te voeren, te laten consumeren, niet te veel na te denken. [...] We laten ons allemaal in de zeik nemen. Niet alleen door de Howards van deze wereld. Veel meer nog door de Dianas, die ons alle troep voeren die maar kijkcijfers oplevert. Of de Frank Hacketts, die succes alleen maar meten in corporate profits. Maar meest van al door de Arthur Jensens van deze wereld. Jensen (Ned Beatty, genomineerd voor Best Supporting Actor) is de baas van CCA, de corporatie die UBS heeft overgenomen. Jensen wil Howard als profeet van zijn corporate evangelie gaan inzetten. Hij is een van die mensen die echt bepalen waar we naartoe koersen met zijn allen, die bovenaan de pyramide staan en hun visie op de wereld door onze strot rammen, come what may. Howard zelf ziet dat nog voordat hij de weg definitief kwijtraakt, en confronteert zijn publiek ermee. [...] Maar wie kan op tegen de Arthur Jensens van deze wereld? Geen idee. Een halve eeuw geleden kregen we deze speech van Beatty, en fuck me, hoe waar is dit vandaag de dag? [...] De enige in Network die alles scherp ziet is Max. Max, die zijn huwelijk met Louise (Beatrice Straight, Oscar voor Best Supporting Actress) op de vuilnisbelt gooit voor een gedoemde fling met Diana. Wij zijn Max, tragische figuren die troost zoeken, terwijl we als Kassandra’s zien waar we heen gaan en het niet kunnen stoppen. Net als Max steken we ons hoofd uit het raam en kijken we vol afgrijzen toe hoe de Howards van nu ons recht naar de hel schreeuwen.
[Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding]10 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Sidney Lumet, absolute meester. Voorspelde ook Pete Hegseth in Fail Safe in (overschaduwd door Dr. Strangelove) in 1964 en anti-transpaniek in Dog Day Afternoon uit 1975. En dan heb ik 12 Angy Men nog niet eens genoemd.

Fantastische recensie ook, chapeau!

[Vrijdag]

Dr. Strangelove schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 10:25:

Network (1976)	[Afbeelding: Network (1976)]
Tweakers: 7 | IMDb: 8.1 | Genre: Drama | Runtime: 121 min | MPAA: R ‘I’m as mad as hell, and I’m not gonna take it anymore!’ Dit jaar viert Network zijn vijftigste verjaardag. Helaas valt er niet veel te vieren. Want vijftig jaar geleden was Network een vlijmscherpe zwarte satirische komedie. Vandaag is het de ijskoude werkelijkheid. Howard Beale (Peter Finch, Oscar voor Best Actor) presenteert het nieuws bij UBS, een van de grote TV netwerken in de VS. Hij is aan de drank, zijn vrouw is overleden en hij zit in een depressie. Zijn ratings lijden eronder. Zijn beste vriend en baas van de nieuwsdivisie, Max Schumacher (William Holden, genomineerd voor Best Actor) moet hem ontslaan. Tijdens een live uitzending kondigt Beale aan zelfmoord te willen plegen. Iedereen schiet in de stress, maar er zijn er ook die kansen zien in het irrationele gedrag van Beale, Diana Christensen (Faye Dunaway, Oscar voor Best Actress) voorop, gesteund door corporate lackey Frank Hackett (Robert Duvall). Ik zag Network voor het eerst op de middelbare school. De film is al decennia een instituut, een profetische waarschuwing over waar we met zijn allen heen afdrijven. Het echte enge van Network is dat de film met tijd meer en meer waar wordt. Ik had hem 25 jaar niet gezien en ik vond het werkelijk shockerend om te zien hoe accuraat de film de wereld van vandaag portretteert. De opkomst van publieke figuren die de woede van de massa verbinden, de werkelijke machten achter de troon die die woede ten behoeve van politieke en economische doelen dirigeren, de rol van de media in het verlies van sociale cohesie en verbinding tussen individuen, de verschuiving van inhoud naar entertainment in de media, het verdwijnen van democratische idealen en instituten, de macht van corporaties. Het zit er allemaal in, en niet op een vage manier, maar allemaal haarscherp. Wat Network zo knap maakt is hoe het weergaloze scenario van de film (Paddy Chayefsky, Oscar voor Best Screenplay) je bij de hand neemt. De meest bekende scene in Network, een van de beroemdste scenes uit de filmgeschiedenis, is Howard Beale’s monoloog halverwege de film. [...] Beale kanaliseert de woede van zijn publiek over hoe de wereld ervoor staat. Onze woede. We balen ervan. We zijn het zat. We staan volledig open voor zijn beroemde, beruchte, iconische oproep. Net als zijn miljoenenpubliek in de film willen we de ramen opengooien en met hem roepen ‘I’M AS MAD AS HELL AND I’M NOT GONNA TAKE IT ANYMORE!’. Howard spreekt onze taal, simpel, direct, helder. Hij begrijpt ons. Hij is onze man. Maar dan gaat Network verder en je begint te begrijpen dat de film je te grazen heeft genomen. We zien hoe Max uit het raam kijkt en meewarig gadeslaat hoe zijn buren hun woede uitten, aangespoord door Howard. Mensen die boos zijn over van alles, maar niet weten wat ze ermee moeten, zich niet gehoord voelen en eindelijk een outlet gevonden hebben. Iemand die hen begrijpt. Niet iemand die iets oplost, maar het voelt zo goed om even te schreeuwen. En terwijl ze schreeuwen loopt er een rilling over je rug als je je realiseert dat je je hebt laten meeslepen, net als zij. En dat dit al vijftig jaar lang hele volksstammen dagelijks gebeurt; woedend schreeuwen, maar niks oplossen. Who the fuck cares of Howard of Donald of Geert een oplossing voor je heeft of niet? Dat is het punt niet. Want via hen kan je even je frustratie van je afzetten. Even schreeuwen. De ultieme ironie: Howard's oproep wordt de slogan van het programma. Herkenbaar? Schreeuwen, niet nadenken. En daarna gewoon verder met zappen, swipen en scrollen. En waar kijk je naar? Who the fuck cares about that? Als het maar vermaakt. Bijvoorbeeld naar dat andere programma van UBS, The Mao Tse Tung Hour. Bedacht door Diana Christensen, een show waarin een real life terroristische organisatie haar gefilmde aanslagen vertoont en laat becommentariëren door de leider van de Communistische Partij van de VS. Diana is duidelijk: Het gaat niet om de politieke boodschap, dit is entertainment. In een van de meest hilarische scenes van de film zien we hoe de terroristen, de communisten en de UBS mensen onderhandelen over de details van de verdeling van de inkomsten van de show. Het is briljant commentaar op de commercialisering van het politieke landschap. Het gaat er niet om waar je naar kijkt, het is gemaakt om je mee te voeren, te laten consumeren, niet te veel na te denken. [...] We laten ons allemaal in de zeik nemen. Niet alleen door de Howards van deze wereld. Veel meer nog door de Dianas, die ons alle troep voeren die maar kijkcijfers oplevert. Of de Frank Hacketts, die succes alleen maar meten in corporate profits. Maar meest van al door de Arthur Jensens van deze wereld. Jensen (Ned Beatty, genomineerd voor Best Supporting Actor) is de baas van CCA, de corporatie die UBS heeft overgenomen. Jensen wil Howard als profeet van zijn corporate evangelie gaan inzetten. Hij is een van die mensen die echt bepalen waar we naartoe koersen met zijn allen, die bovenaan de pyramide staan en hun visie op de wereld door onze strot rammen, come what may. Howard zelf ziet dat nog voordat hij de weg definitief kwijtraakt, en confronteert zijn publiek ermee. [...] Maar wie kan op tegen de Arthur Jensens van deze wereld? Geen idee. Een halve eeuw geleden kregen we deze speech van Beatty, en fuck me, hoe waar is dit vandaag de dag? [...] De enige in Network die alles scherp ziet is Max. Max, die zijn huwelijk met Louise (Beatrice Straight, Oscar voor Best Supporting Actress) op de vuilnisbelt gooit voor een gedoemde fling met Diana. Wij zijn Max, tragische figuren die troost zoeken, terwijl we als Kassandra’s zien waar we heen gaan en het niet kunnen stoppen. Net als Max steken we ons hoofd uit het raam en kijken we vol afgrijzen toe hoe de Howards van nu ons recht naar de hel schreeuwen.
[Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding]10 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Dat klinkt als een interessante film. Maar eens kijken of de bibliotheek deze heeft.

[Dr. Strangelove]

@wmterhaar Ja ik had nog tig andere dingen over deze film kunnen zeggen maar het was al lang Wat een absoluut meesterwerk op alle vlakken. Scenario, acteurs, regie. Fantastisch.

Nog wat ironie? Network won vier Oscars dat jaar. All the President's Men won er ook vier. Maar welke film won de top awards, Best Picture en Director? Rocky. Inhoud vs entertainment en die laatste won.

Vrijdag schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 10:39:
[...]

Dat klinkt als een interessante film. Maar eens kijken of de bibliotheek deze heeft.

Nice one Ja, het is meer een essay dan een review geworden. Ik was echt heel erg onder de indruk na afloop. Het was meer dan gewoon lekker een filmpje kijken om deze weer te zien.

[ Voor 34% gewijzigd door Dr. Strangelove op 17-03-2026 10:57 ]

[wmterhaar]

Dr. Strangelove schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 10:39:
@wmterhaar Ja ik had nog tig andere dingen over deze film kunnen zeggen maar het was al lang Wat een absoluut meesterwerk op alle vlakken. Scenario, acteurs, regie. Fantastisch.

Nog wat ironie? Network won vier Oscars dat jaar. All the President's Men won er ook vier. Maar welke film won de top awards, Best Picture en Director? Rocky. Inhoud vs entertainment en die laatste won.

Zelfde met William Holden: genomineerd voor twee Oscars in absolute meesterwerken: Sunset Boulevard en Network, wint uiteindelijk voor het wel leuke Stalag 17.

Maar hoewel ik ook altijd Network zou kiezen, wil ik Rocky wel verdedigen. Voordat ik het zag, dacht ik echt dat het een soort triomfantelijk rags to riches verhaal zou zijn, maar dat is het totaal niet. Het is een melodrama in een toen al ouderwetse jarenveertigstijl over een intellectueel zeer beperkte kleine crimineel - in het begin zie je dat hij simpele sommetjes niet kan doen - die denkt het te gaan maken als bokser,

spoiler:

wat tragisch afloopt.

Goed te vergelijken met die drugsuithalers die in begeleid wonen blijken te wonen, die het denken te gaan maken als gangsterrapper waar je tegenwoordig zo vaak over leest.

Dan is er ook het totaal gebrek aan idee aan tact en romantiek waarmee hij probeert zijn vriendin te winnen. Dat is meestal tragikomisch - het is lang geleden dat ik de film gezien heb, maar ik herinner me iets met een kalkoen die in een tuin wordt gegooid -

spoiler:

totdat het tragisch wordt: vriendin wil weg uit het smerige appartement van Rocky, waar bovendien allerlei enorme messen uit de muur steken, hij blokkeert haar en doet de deur op slot. Het is precies wat het karakter zou doen, maar het is wel een verkrachting.

[josh-hill]

Hulde @Dr. Strangelove

@wmterhaar Het komt inderdaad vaak voor dat iemand voor een veel mindere film(rol) een prijs wint. Zie je ook bij regisseurs. Kan aan mij liggen, maar ik vond Titane veel minder dan Grave, en ik vond Sentimental Value veel minder dan de Oslo trilogie films. Enz.

[Dr. Strangelove]

Compensatie Oscars zijn er veel te vinden ja. En soms heb je het gevoel dat het ook een optelsom is meer dan de individuele prestatie.

[josh-hill]

Precies

[Fraggert]

Overlord (2018)
Tweakers: 7.2 | IMDb: 6.6 | Genre: Action, Horror, Sci-Fi | Runtime: 110 min | MPAA: R Deze film is al enkele malen gerecenseerd hier zag ik met een snelle zoekactie. Afgelopen weekend even aangeslingerd want hij stond op de homepage van Netflix met Laatste Kans omdat hij eraf zou gaan. TL;DR Verrassend vermakelijk en boven verwachting goed. Ik ging erin met de verwachting om anderhalf uur min of meer teleurgesteld te worden. Niet bleek echter minder waar. Prima acteerwerk en de special effects zijn meer dan goed; zeker de gore is echt dikke prima zonder belachelijk overdreven te zijn. Kritiekpuntjes....mwoch......het is niet de eerste oorlogsfilm die zwaar leunt op de karakters van Band of Brothers...dat had er wel wat minder dik op mogen liggen. Het verhaal is natuurlijk redelijk voorspelbaar verder en zeker niet genre vernieuwend of baanbrekend maar prima. Wat opvalt is dat bijvoorbeeld diverse scenes wat herhaald worden. Men sluipt ergens binnen, er komen 2 bewakers aan die dan *iets* doen en dan weer weggaan, rinse, repeat. Ook de buitenscenes worden klein gehouden, dat zal een budget-dingetje zijn denk ik. Kritiek aside; leuk popcorn-vermaak, deze valt goed te kijken*! * in tegenstelling tot The Midnight Sky die ik inmiddels al 4 keer heb aangezet en ook weer uit, mocht ik de aftiteling halen review ik die ook nog even
7 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[WoodyRS]

wmterhaar schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 11:01:

die denkt het te gaan maken als bokser,

spoiler:

wat tragisch afloopt.

Goed te vergelijken met die drugsuithalers die in begeleid wonen blijken te wonen, die het denken te gaan maken als gangsterrapper waar je tegenwoordig zo vaak over leest.

Volgens mij is de uitkomst toch het tegenovergestelde van de spoiler?

[Malfunctions]

Zootopia (2016)
Tweakers: N/A | IMDb: 8.0 | Genre: Animation, Action, Adventure | Runtime: 108 min | MPAA: PG Verrassend leuke film. Lekker met de kinderen gekeken op een vrijdagavond tijdens het eten. Een hoop leuke verwijzingen een voor de volwassenen erin verwerkt. Met name de medewerkers van de DMV heb ik smakelijk om moeten lachen.
8.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

War Machine (2026)
Tweakers: N/A | IMDb: 8.8 | Genre: Action, Sci-Fi, Thriller | Runtime: 106 min | MPAA: R Jack Reacher met nog een broer die dood gaat waarna hij weer terug het leger in gaat? Nee dat is flauw. Maar het is wel lastig om Alan Ritchson los te zien van het Reacher personage dat hij zo goed past. Maar aan de andere kant ken ik hem ook als Thad Castle. In ieder geval is dit een America, fuck yeah army porn film met dit keer de rangers in de hoofdrol. Laatste keer dat ik dat zag was in Black Hawk Down, en daar komen ze er juist niet zo goed vanaf, maargoed. Het past ook niet helemaal bij Ritchson, die juist regelmatig heel kritisch is over het militaire ingrijpen door de VS en daar door een deel van de bevolking behoorlijk voor wordt bekritiseerd. Maar dan de film zelf. Die kan je samenvatten met: "Wat als er alleen Decepticons op aarde zouden landen en zonder waarschuwing de aanval openen?" Dan zie je dat we als mensheid geen schijn van kans maken tenzij een mechanisch onderlegd iemand toevallig een zwakke plek kan ontdekken. Aangezien Alan de hoofdrolspeler is, is hij dat natuurlijk. Dus hij overleeft de ontmoeting met 1 zo'n robot maar hoort dan dat er nog veel meer zijn geland op aarde. Maar rangers lead the way, dus hij gaat mee om de andere robots ook te vernietigen en zo is de opzet voor een vervolg duidelijk. Degelijke actiefilm, relatief realistisch in de weergave van de onmacht die we in een dergelijke situatie zouden ervaren. Duurt ook niet te lang.
6.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Heads of State (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 6.4 | Genre: Action, Adventure, Comedy | Runtime: 116 min | MPAA: PG-13 Buddy cop/president film. Ik kan altijd wel lachen om John Cena. Hij neemt zichzelf gelukkig niet zo serieus, en doet dat ook in deze film leuk. Idriss Elba vind ik ook een toffe acteur die dit niemendalletje op halve kracht prima af kan. Het verhaal is natuurlijk niet belangrijk in deze film, dus daar hebben we het dan ook maar niet over. Wel een leuk bijrolletje van Jack Quaid. Redelijk tijdverdrijf op een moment dat je niks beter te doen hebt.
6 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}