Welke film(s) heb je laatst gezien en wat vond je? [Deel 28]

[RoRoNL]

AvK schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 15:42:
Lees net dat Sinners 16!!!!!!!!! Oscar nominaties heeft.....



Toch maar kijken dan?

mmm, aanbevolen is die film te kijken met 2 of 3 glaasjes Port achter de kiezen en de verwarming lekker hoog en de gordijnen dicht, dan is het misschien nog wel bijna een goede film. (Er zitten zeker goede stukken in die ik niet had willen missen)

[P-Rock]

16 nominaties voor een niet meer dan aardige FDTD-kloon, het moet niet gekker worden.

[P-Rock]

josh-hill schreef op woensdag 21 januari 2026 @ 21:54:
Zoiets als Letterboxd helpt, maar is verre van 'waterdicht'.

Ik zoek mensen met vergelijkbare filmsmaak uit om te volgen, maar zie ze dan toch een film die ik 5 sterren geef 1 ster geven of andersom.

Letterboxd is vooral leuk om bij te houden welke films je hebt gekeken en lijstjes maken, maar de reviews daar zou ik met een flinke emmer zout nemen. Teveel lollig bedoelde one-line 'reviews' daar.

[josh-hill]

Als ik Letterboxd mag geloven dan heb ik ook echt maar 1 genomineerde film gezien, en dan ook nog wel gratis. Het is een short van 36 minuten die op YouTube te zien is.

[Jeroenvde89]

josh-hill schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 17:29:
Als ik Letterboxd mag geloven dan heb ik ook echt maar 1 genomineerde film gezien, en dan ook nog wel gratis. Het is een short van 36 minuten die op YouTube te zien is.

[YouTube: Two People Exchanging Saliva (Oscar Shortlisted) | The New Yorker Screening Room]

Ik heb er wel meer gezien. Train Dreams (veruit) de mooiste/beste film van die genomineerden wat mij betreft. Als die geen Oscar krijgt voor beste cinematografie is het sowieso een corrupte bende daar

[Dr. Strangelove]

P-Rock schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 17:19:
16 nominaties voor een niet meer dan aardige FDTD-kloon, het moet niet gekker worden.

I see your 16 noms for Sinners and raise you F1 nom for Best Picture

[wmterhaar]

Jeroenvde89 schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 17:42:
[...]
Ik heb er wel meer gezien. Train Dreams (veruit) de mooiste/beste film van die genomineerden wat mij betreft. Als die geen Oscar krijgt voor beste cinematografie is het sowieso een corrupte bende daar

Die film heeft in Nederland niet in de bioscoop gedraaid. Als Netflix de Amerikaanse bioscooprelease ook heel beperkt heeft gehouden, dan gaat dat wel tegen de film werken. Daar houden ze helemaal niet van bij The Academy.

[wmterhaar]

Dr. Strangelove schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 17:44:
[...]
I see your 16 noms for Sinners and raise you F1 nom for Best Picture

Die zou ik ook niet zo snel genomineerd hebben. Maar goed, dat was tenminste nog pretentieloos vermaak. Ik heb me niet eens echt gestoord aan de Hans Zimmer soundtrack Beter dan het pretentieuze niet-vermaak van Frankenstein. Del Toro is voor mij ongeveer net zo een hit-or-miss regisseur als Nolan. Nightmare Alley had van mij die Beste Film Oscar zo mogen winnen, zeker als je erbij bedenkt dat de prijs naar CODA is gegaan.

Qua Sinners: niet mijn film, maar ik snap wat veel mensen er in zien. Maar best acteur voor Michael Jordan zou echt een lachertje zijn, zeker gezien de concurrentie. Ik denk dat het een hoop van de kleinere prijzen worden plus misschien Best Vrouwelijke Bijrol voor Wunmi Mosaku.

[ Voor 6% gewijzigd door wmterhaar op 22-01-2026 18:56 ]

[josh-hill]

wmterhaar schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 18:10:
[...]


Die film heeft in Nederland niet in de bioscoop gedraaid. Als Netflix de Amerikaanse bioscooprelease ook heel beperkt heeft gehouden, dan gaat dat wel tegen de film werken. Daar houden ze helemaal niet van bij The Academy.

Meh, geen zin om Netflix te nemen om een film te kunnen kijken. Society of the Snow daarom ook nog steeds niet gezien.

[Jeroenvde89]

josh-hill schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 18:36:
[...]

Meh, geen zin om Netflix te nemen om een film te kunnen kijken. Society of the Snow daarom ook nog steeds niet gezien.

Eén maand aanzetten en meteen annuleren. Kun je alles kijken wat je gemist hebt qua Netflix(-only) films en series. En ik kan je vertellen: daar zitten een paar pareltjes tussen

[josh-hill]

Jeroenvde89 schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 18:46:
[...]


Eén maand aanzetten en meteen annuleren. Kun je alles kijken wat je gemist hebt qua Netflix(-only) films en series. En ik kan je vertellen: daar zitten een paar pareltjes tussen

True, maar de meeste ervan heb ik al een of meerdere keren gezien (toen ik nog Netflix had).

Vooruit, op mijn Netflix-(re)watch lijst op Letterboxd staan inderdaad genoeg films.

[ Voor 9% gewijzigd door josh-hill op 22-01-2026 18:57 ]

[migchiell]

Dr. Strangelove schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 17:44:
[...]


I see your 16 noms for Sinners and raise you F1 nom for Best Picture

Is dit echt of maak je een grap?

Ik bedoel, ik vond F1 best een vermakelijke film, prima aan te kijken, maar oscarmateriaal? Neuh. Althans, misschien "beste race scenes" ofzo, maar zeker niet beste film.

[Dr. Strangelove]

@migchiell

P-Rock schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 17:19:
16 nominaties voor een niet meer dan aardige FDTD-kloon, het moet niet gekker worden.

F1 is gekker IMHO

Zonder gekheid, dat is de Oscar's variant van de Cinematic & Box Office Achievement Award van de Globes. Er moet een box office hit genomineerd worden.

[ Voor 24% gewijzigd door Dr. Strangelove op 22-01-2026 21:49 ]

[migchiell]

Dr. Strangelove schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 21:47:
@migchiell


[...]


F1 is gekker IMHO

Zonder gekheid, dat is de Oscar's variant van de Cinematic & Box Office Achievement Award van de Globes. Er moet een box office hit genomineerd worden.

Nou ja, laten we blij zijn dat ze dan voor F1 kozen en niet voor Jurassic Park Rebirth, of Avatar 3, Minecraft Movie of Lilo & Stitch... die scoorden allemaal hoger dan F1 aan de box office, maar van dit rijtje vind ik F1 wel duidelijk de beste film

[Dr. Strangelove]

Ik vond Lilo & Stitch beter. En Zootopia 2 veel beter. Maar die nom voor F1 is puur gericht op het genereren van kijkcijfers, ze zoeken iets dat de doelgroep voor de uitzending aanspreekt.

[Louw Post]

Straf (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 0 | Genre: Comedy | Runtime: 100 min | MPAA: N/A Gisteravond maar even bekeken, omdat de film ook een redelijk cijfer op IMDb krijgt. Eigenlijk de eerste Nederlandse film in een hele lange tijd voor mij. Bij het begin vond ik het al een beetje vreemd, alsof iedereen geestelijk wat beperkt is. Achteraf kwam ik er pas achter dat de film van onder andere Merijn is van Mastermovies, misschien dat hij die humor van toen nog een beetje heeft proberen te verwerken in de film. Wat ik toen hilarisch vond, maar nu kwam het een beetje vreemd over. Dat zou misschien ook kunnen komen dat ik de film iets serieuzer verwacht had en door Amerikaanse films/media aan wat andere humor gewend ben geraakt. De film is verder wel vermakelijk en als je van dat soort humor houdt zeker wel leuk om te kijken.
6 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Dr. Strangelove]

wmterhaar schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 18:23:
[...]

Qua Sinners: niet mijn film, maar ik snap wat veel mensen er in zien. Maar best acteur voor Michael Jordan zou echt een lachertje zijn, zeker gezien de concurrentie. Ik denk dat het een hoop van de kleinere prijzen worden plus misschien Best Vrouwelijke Bijrol voor Wunmi Mosaku.

Het zou zo maar eens niet alleen de film met de meeste nominaties kunnen worden maar ook de film met de meeste niet verzilverde nominaties. De technische categorieën kan ik niet zo goed beoordelen maar de film lijkt in veel categorieën niet de front runner.

[ Voor 25% gewijzigd door Dr. Strangelove op 23-01-2026 10:42 ]

[Dr. Strangelove]

Bridget Jones: Mad About the Boy (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 6.5 | Genre: Comedy, Drama, Romance | Runtime: 124 min | MPAA: R Na met kerst de eerste Bridget Jones gekeken te hebben werd het een beetje een romcomfestijn bij ons. Doorgepakt met de hele serie. Geen zin om de tweede en de derde te reviewen maar dit is een 2025 film en daarvan heb ik er nog niet heel veel de revue laten passeren. De tweede en derde zou ik respectievelijk een 5 en een 6 geven, beiden films die weinig van de charme hebben van de eerste. Lastigste in de derde is het gezicht van Zellweger die al dan niet veroorzaakt door plastische chirurgie haar girl next door look verloren had. Ze is onherkenbaar. In dit vierde deel krijgen we een time skip van tien jaar en is Bridget inmiddels moeder van twee kinderen die er alleen voor staat. Ze vindt nieuwe liefde via nogal standaard romcom plot twists. Het is allemaal niet erg origineel maar zoals vaker in dit genre staat of valt het resultaat met de chemistry tussen de acteurs. Die is hier best goed, de toevoeging van Chiwetel Ejiofor is een goede move. Erg goede acteur vind ik dat, zo iemand die het materiaal wat hij krijgt beter maakt. Maar het is Zellweger die hier met wat meer ouderdom, en rust, een erg mooie rol neer zet. Haar karakter is geevolueerd van een nogal ditzy dingbat naar een vrouw die, getekend door het leven, zich toch overeind houdt. Voor veel ouders is het feest der herkenning en ook een eerlijke manier om te laten zien dat ouderschap hard werken is. Ik moest een paar keer aan de sublieme Britse serie Motherland denken, die veel edgier is maar dit onderwerp ook op een humoristische manier aansnijdt. De film sluit af op een mooie manier die het open laat of we Bridget nog eens terug gaan zien. Om heel eerlijk te zijn, ik hoop het wel. Het is een serie die in potentie nog 2 of 3 films in zich heeft om Bridget verder te volgen in de levensfases die nog voor haar liggen.
7.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[wmterhaar]

Dr. Strangelove schreef op vrijdag 23 januari 2026 @ 09:54:
Ik vond Lilo & Stitch beter. En Zootopia 2 veel beter. Maar die nom voor F1 is puur gericht op het genereren van kijkcijfers, ze zoeken iets dat de doelgroep voor de uitzending aanspreekt.

Ik weet niet of het zo werkt. Voor zover ik begrijp (bron) geldt voor de nominaties dat de leden van de Academy alleen mogen stemmen op hun eigen categorie, dus regisseurs voor beste regie, cinematografen voor beste cinematografie, etc. Voor de stemming voor de winnaar mag dan iedereen stemmen. Maar er zijn een paar nominaties waarbij meteen al iedereen mag stemmen, waaronder Beste Film. Nu is F1: The Movie alom geprezen als een technisch hoogstandje - en dat zie je er ook wel aan af - dus dikke kans dat veel technische mensen die film hebben genomineerd. Ik zou ook vooral naar mijn eigen vakgebied kijken.

Plus natuurlijk dat Apple zijn hele gewicht er achter heeft gegooid. Dat soort campagnes zijn toch wel berucht. Harvey Weinstein was er de zwarte magiër van, maar Apple kan er blijkbaar ook wat gezien, gezien de winst van CODA.

[Dr. Strangelove]

Is een beetje managen van de verwachting. De Academy wilde niet mee in het introduceren van een blockbuster categorie zoals de Globes dat wel deden. Dus hebben ze het aantal nominaties voor Best Picture uitgebreid van 5 naar 10 specifiek om ruimte te maken voor dergelijke films (The Dark Knight was de belangrijkste trigger). Dus daarmee beinvloeden ze impliciet het stemgedrag. En dan nog zie je dat het zwaartepunt nog steeds bij 'kwalitatief goede' films ligt en niet blockbusters. Je moet in elk geval goed je best doen om een matigere film dan F1 te vinden in deze lijst - vind ik in elk geval.

https://www.imdb.com/list/ls009487211/

[ Voor 3% gewijzigd door Dr. Strangelove op 23-01-2026 13:48 ]

[P-Rock]

Ik neem de Academy Awards al jaren niet meer serieus.

[migchiell]

Dr. Strangelove schreef op vrijdag 23 januari 2026 @ 09:54:
Ik vond Lilo & Stitch beter. En Zootopia 2 veel beter. Maar die nom voor F1 is puur gericht op het genereren van kijkcijfers, ze zoeken iets dat de doelgroep voor de uitzending aanspreekt.

Zootopia kan ik niks over zeggen, (nog) niet gezien. Maar Lilo & Stitch beter dan F1, serieus?

[Dr. Strangelove]

Yup. Maar ik heb dan ook niks met die sport. Verhaal sloeg nergens op, zelfs een leek als ik begrijp dat dat race gedrag van Pitt nooit zou kunnen. En die gimmick met die camera die steeds 180 graden draaide hing me ook snel de keel uit.

Lilo & Stitch heb ik gezien samen met mijn dochter die het de mooiste film aller tijden vond en dat anderhalf uur lang luid lachend liet blijken. You do the math

[Dr. Strangelove]

P-Rock schreef op vrijdag 23 januari 2026 @ 15:21:
Ik neem de Academy Awards al jaren niet meer serieus.

Dat is inderdaad de beste course of action

[GeeBee]

Dr. Strangelove schreef op vrijdag 23 januari 2026 @ 11:03:
Het is een serie die in potentie nog 2 of 3 films in zich heeft om Bridget verder te volgen in de levensfases die nog voor haar liggen.

Bridget Jones 5: Bridget Jones’s Secret Memoires
Bridget Jones 6: Bridget Jones’s Secret Eulogy

Zoiets?

[AvK]

GeeBee schreef op vrijdag 23 januari 2026 @ 21:42:
[...]

Bridget Jones 5: Bridget Jones’s Secret Memoires
Bridget Jones 6: Bridget Jones’s Secret Eulogy

Zoiets?

Moet lachen.

[walletje-w]

Jeroenvde89 schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 17:42:
[...]


Ik heb er wel meer gezien. Train Dreams (veruit) de mooiste/beste film van die genomineerden wat mij betreft. Als die geen Oscar krijgt voor beste cinematografie is het sowieso een corrupte bende daar

Zojuist ook Train Dreams bekeken in onze privé bioscoop. We wisten niet echt goed wat te verwachten maar wat was dit een verademing! Prachtige film waar je toch even stil van bent als de aftiteling voorbij komt. Dank voor de tip!

[Deezers]

walletje-w schreef op vrijdag 23 januari 2026 @ 23:03:
[...]

Zojuist ook Train Dreams bekeken in onze privé bioscoop. We wisten niet echt goed wat te verwachten maar wat was dit een verademing! Prachtige film waar je toch even stil van bent als de aftiteling voorbij komt. Dank voor de tip!

Wist niet dat ie op Netflix stond! Dus morgen even kijken. Kwam alleen iets tegen over

spoiler: title

dochter teruggekomen

bij de AI zoekresultaten/vragen zojuist (waarom kan ik die niet uitzetten?!). Is dat een major spoiler of komt dat al snel ter sprake in de film?

[walletje-w]

Deezers schreef op vrijdag 23 januari 2026 @ 23:37:
[...]

Wist niet dat ie op Netflix stond! Dus morgen even kijken. Kwam alleen iets tegen over

spoiler: title

dochter teruggekomen

bij de AI zoekresultaten/vragen zojuist (waarom kan ik die niet uitzetten?!). Is dat een major spoiler of komt dat al snel ter sprake in de film?

spoiler: title

Het is relevant maar tegelijkertijd ook niet essentieel voor deze film en de emotionele indruk die hij achterlaat.

Qua cinematografie zitten er inderdaad mooie subtiele shots in. Als ze op een paar en wagen zitten bijvoorbeeld. Hoe de camera dan langzaam inzoomt en van focus wisselt, of het shot waarbij hij op een stoel voor het raam zit en de tijd verstreek. Het zijn shots die helpen bij het goede verhaal maar je visueel ook verrassen op een positieve manier.

[ Voor 24% gewijzigd door walletje-w op 24-01-2026 08:41 ]

[Flabergasted]

Dust Bunny (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 0 | Genre: Action, Drama, Horror | Runtime: 106 min | MPAA: R Fantasy, horror, crime en comedy en dat allemaal in één film.. Met zeer kleur- en fantasierijke settings en bijpassende soundtrack, is dit wel een film waar je je even voor moet openstellen. Dust Bunny deed me sterk denken aan "Leon" uit 1994 door het samenspel van het achtjarige meisje (Sophie Sloan) en de hitman? (Mads Mikkelsen) die beide prima acteren. Ook actrice Sigourney Weaver (een Alien heeft haar rimpels en mimiek opgegeten) speelt een rolletje. Op sommige momenten worden scenes teveel uitgesponnen en de special effects zijn ook niet altijd overtuigend, maar al met al een prettige en aparte film om te zien. Het nummer van ABBA bij de aftiteling maakt het helemaal af. En, oh ja : De Vloer Is Lava !!!!
7.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[G_Dragon]

AvK schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 15:42:
Lees net dat Sinners 16!!!!!!!!! Oscar nominaties heeft.....



Toch maar kijken dan?

Ja en terecht, wat een leuke film was dat!

[Internet Janny]

Flabergasted schreef op zaterdag 24 januari 2026 @ 10:19:

Dust Bunny (2025)	[Afbeelding: Dust Bunny (2025)]
Tweakers: N/A | IMDb: 0 | Genre: Action, Drama, Horror | Runtime: 106 min | MPAA: R Fantasy, horror, crime en comedy en dat allemaal in één film.. Met zeer kleur- en fantasierijke settings en bijpassende soundtrack, is dit wel een film waar je je even voor moet openstellen. Dust Bunny deed me sterk denken aan "Leon" uit 1994 door het samenspel van het achtjarige meisje (Sophie Sloan) en de hitman? (Mads Mikkelsen) die beide prima acteren. Ook actrice Sigourney Weaver (een Alien heeft haar rimpels en mimiek opgegeten) speelt een rolletje. Op sommige momenten worden scenes teveel uitgesponnen en de special effects zijn ook niet altijd overtuigend, maar al met al een prettige en aparte film om te zien. Het nummer van ABBA bij de aftiteling maakt het helemaal af. En, oh ja : De Vloer Is Lava !!!!
[Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding]7.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Is dit vergelijkbaar met Pan of totaal anders?

[Flabergasted]

Internet Janny schreef op zaterdag 24 januari 2026 @ 10:38:
[...]

Is dit vergelijkbaar met Pan of totaal anders?

Nee, totaal anders.
Pan schat ik wat hoger in.

[RoRoNL]

Deezers schreef op vrijdag 23 januari 2026 @ 23:37:
[...]

Wist niet dat ie op Netflix stond! Dus morgen even kijken. Kwam alleen iets tegen over

spoiler: title

dochter teruggekomen

bij de AI zoekresultaten/vragen zojuist (waarom kan ik die niet uitzetten?!). Is dat een major spoiler of komt dat al snel ter sprake in de film?

spoiler: Dochter?

In de (schitterende) film, is het maar de vraag of dat bezoek van die jonge dame echt zijn dochter is. Het kan zijn dat het iemand anders is met een gebroken been en dat hij haar verzorgd voor een nacht en projecteert dat het zijn dochter zou zijn, of de hele nacht is zelfs een waanbeeld, dit blijft mooi in het midden voor de kijker

Verder een prachtige film die ik iedereen kan aanraden als je houd van bv: 'A winter's bone', 'the lichthouse', etc.

[ Voor 7% gewijzigd door RoRoNL op 24-01-2026 11:06 ]

[josh-hill]

"Dust Bunny"? Is dat een horror verhaal over dat je gig als DJ verknalt worden door een steeds terugkerende dust bunny op de naald?

[wmterhaar]

Dr. Strangelove schreef op vrijdag 23 januari 2026 @ 13:47:
Je moet in elk geval goed je best doen om een matigere film dan F1 te vinden in deze lijst - vind ik in elk geval.

Ik vind zowel Frankenstein als Sinners slechter, films die zichzelf veel te serieus nemen en wat mij betreft vaak veel te computerig zijn. F1 weet wat het is en is lekker pretentieloos. Het gaat vooral om de beelden en die zijn spectaculair. Dit in tegenstelling tot vooral ook de soms PS2-look van Frankenstein (heel rare film wat dat betreft, want in andere delen zijn de special effects wel weer heel goed.) Ik dacht eerst nog wel dat Brad Pitts karakter de hele film zo heel vervelend zou blijven - vooral door de Top Gun link via de regisseur, want Tom Cruise in het origineel van die film is één van mijn meest gehate karakters in de filmgeschiedenis - maar gelukkig zeggen mensen al snel: "Je moet niet zo vervelend doen."

[wmterhaar]

Dr. Strangelove schreef op vrijdag 23 januari 2026 @ 17:10:
Verhaal sloeg nergens op, zelfs een leek als ik begrijp dat dat race gedrag van Pitt nooit zou kunnen.

Haha, dat was zo leuk. Allemaal grommende en snoevende serieuze Formule 1-fans in Pathé Arena, terwijl ik dacht: "Ze weten zowaar iets van Formule 1 te maken." Hoewel er nog steeds wel enorm veel over bandensamenstelling geluld werd.

[sewer]

Heb toevallig vanochtend ook dust bunny gezien, beetje Wes Anderson-achtig.

Beetje langdradig in het midden, maar voor de rest mooie beelden en grappig verhaal. Zou het ook rond de 7 geven.

[Flabergasted]

josh-hill schreef op zaterdag 24 januari 2026 @ 12:04:
"Dust Bunny"? Is dat een horror verhaal over dat je gig als DJ verknalt worden door een steeds terugkerende dust bunny op de naald?

Nee, gelukkig is de film leuker dan je "grap" ...

[Bor]

The Wild Robot (2024)
Tweakers: N/A | IMDb: 8.2 | Genre: Animation, Adventure, Family | Runtime: 102 min | MPAA: PG Plot: De intelligente robot Roz reist per boot wanneer deze in de problemen komt. Als schipbreukeling strandt Roz op een onbewoond eiland waar ze zich aan de moeilijke omstandigheden moet aanpassen. Ze ontmoet er talloze dieren en adopteert er zelfs een weesgans. Oordeel: Een hartverwarmend verhaal met een mooie grafische stijl, prima muziek en vooral veel gevoel. Een van de betere en indrukwekkendere animatiefilms die ik de laatste jaren heb gezien. De locaties zijn mooi, de personages zijn mooi expressief en er is meer dan genoeg humor voor zowel kinderen als volwassenen. Jammer genoeg heb ik de bioscoop release gemist. Het tweede deel van de film wordt wat meer cliché waardoor iets van de charme verloren gaat. Aan het eind ben ik ontroerd en blijf ik met een mooie herinnering achter. Mooi! Een 8.
8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[AvK]

Train Dreams net gekeken. En inderdaad mooi gefilmd. Maar het verhaal was redelijk traag en niet echt dat je denkt van wow. Wel een rustgevende film mocht je daar aan toe zijn.

[wmterhaar]

28 Years Later: The Bone Temple (2026)
Tweakers: N/A | IMDb: 0 | Genre: Horror | Runtime: 109 min | MPAA: R Eerst maar even dit: je kan dit als losse film zien, maar zowel voor de plot als de thematiek is het veel beter dit te zien als een film in serie vorm (er komt ook nog een derde deel!) Als je deze film los kijkt, dan ga je veel missen. Terug naar de tijd van voor televisie, toen series ook in de bioscoop waren. Na de Brexit-allegorie die 28 Years Later was, trekt 28 Years Later: the Bone Temple die thematiek meer in het algemene door. We moeten empathie hebben, ook voor zombiehordes die niet te redden lijken en altijd met een open, wetenschappelijke blik naar de wereld kijken. Eigenlijk een omkering van de standaard conservatieve horror-tropes dus, waar de Anderen altijd gestopt moeten worden en rommelen met de Natuurlijk Orde altijd wordt afgestraft. Ook wel christelijk, zeker dichter bij de boodschap van Jezus dan al die satanische horrorfilms met agressieve kruisvaarder duiveluitdrijvers. Uiteindelijk is de film (gelukkig) wat te vrolijk creatief met christelijke thema's om het echt een christelijke film te kunnen noemen, maar die soort van Barmhartige Samaritaan-thematiek zit wel in het hart ervan. The Bone Temple verhoudt zich ook een beetje tot zijn voorganger als een Amerikaanse band ten opzichte van een Engelse: 28 Years Later is avontuurlijker en experimenteler, maar ook rommelig en slaagt niet altijd in de executie, terwijl The Bone Temple hetzelfde veel strakker, maar ook wat meer meat-and-potatoes uitvoert. De Engelsman Danny Boyle is dan ook door voor deze editie vervangen door de Amerikaanse Nia DaCosta. De continuïteit in zowel verhaal als Britsheid ervan worden gegarandeerd omdat Alex Garland weer het script schreef. Die Britsheid begint al met de slechteriken: een bende van op Jimmy Savile geïnspireerde satanisten in trainingspakken en met blonde pruiken die elkaar allemaal Jimmy noemen en continu: "Howzat?" roepen. Leider Sir Lord Jimmy Crystal (Jack O'Connell) heeft ook nog een heerlijk ouderwets Engels gebit. Ik ga daar echt heel hard op; echt mijn humor. Spike (Alfie Williams) uit de eerste film wordt tegen zijn zin in deze bende opgenomen. Maar vergis je niet: ze zijn echt heel naar, een stuk enger dan de zombies. Tegenover deze representatie van de duistere kant van Engeland staat natuurlijk het kroonjuweel van Blighty: de NHS, hier in de vorm van uit deel 1 teruggekeerde dokter Ian Kelson (Ralph Fiennes), de persoon waarin ook al in het begin genoemde deugden samenkomen. Goed nieuws: Fiennes heeft een veel grotere rol in deze film dan in het eerste deel. Hij sluit vriendschap met de ook terugkerende alpha-zombie Samson (Chi Lewis-Parry). Nou ja, vriendschap: Kelson moet Samson telkens stoppen met opiaten-pijlen, waardoor die verslaafd raakt en begint terug te komen om expres neergeschoten te worden. (Ook weer echt mijn humor.) Maar vanaf daar wordt het echt een soort van vriendschap en Kelson gebruikt dat om te gaan werken aan een medicijn voor de geïnfecteerden. Uiteindelijk komt het natuurlijk tot een confrontatie. En dan gaat Iron Maiden op 11 (en dat terwijl Kelson eigenlijk meer een Duran Duran-man is). De altijd zo keurig overkomende Ralph Fiennes die helemaal uit zijn dak gaat op een manier die Nic Cage naar de kroon steekt: nooit verwacht dat te zien. Nu al één van de cinemahoogtepunten van het jaar. Die satire betekent niet dat het een campfest is, want 28 Years Later: The Bone Temple is zowel qua psychologische horror als gruwelijkheid vaak behoorlijk heftig. De Lord of the Flies-toestanden met de Jimmys hadden zelfs op momenten die echt nare Michael Haneke vibes. De geïnfecteerden zorgen weer dan weer meer voor de schrikmomenten. Aan het einde is er nog een epiloog, waardoor we weten dat er een derde deel komt, met een hoofdrol voor Cillian Murphy. Helaas is de rol van Murphy hier om heel geforceerd en houterig - het is daadwerkelijk een lesje geschiedenis! - de politieke strekking van de film nog eens te laten benadrukken. Dat had nou ook weer niet gehoeven. (Gezien in Lab111). (Weer een half essay geworden, terwijl ik even een paar zinnen wilde typen...)
8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[josh-hill]

Nostalgia for the Light (2010)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.6 | Genre: Documentary | Runtime: 90 min | MPAA: Not Rated Ok, blijkbaar review vergeten te schrijven van deze film. En volgens mij heb ik hem eerder gezien en toen ook vergeten te loggen, maar ik kan me vergissen. Deze documentaire begint met wat artsy beelden van een sterrenwacht en ik dacht dat het daar dan ook over zou gaan. De Chileense Atacama woestijn is bij uitstek geschikt voor sterrenkijken en heel de wereld heeft er dan ook een sterrenwacht staan. Maar dan maakt de documentaire opeens een onverwachte duistere wending. Dit zet alles in een ander perspectief en deze combinatie is best goed gevonden, al is het wel wat geforceerd en wordt er wat te lang over doorgezaagd. Maar toch, zeker een indrukwekkende documentaire. Een van de betere.
8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Haay]

Train Dreams (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.5 | Genre: Drama | Runtime: 102 min | MPAA: PG-13 Prachtig gefilmde introspectieve film over het leven van een man die als weeskind met de trein aankomt in een gat in de staat Idaho, waarna de film zijn level volgt tot aan zijn overlijden van ouderdom aan het eind van de film. De film, in ouderwets 4:3 formaat getoond op TV (bij Netflix), geeft in mooie beelden het vaak harde en grotendeels eenzame leven weer van Robert Grainier. Hij heeft momenten van groot geluk met de vrouw die de liefde van zijn leven zal zijn, maar ook vele momenten van eenzaamheid wanneer hij langdurig weg van haar is vanwege zijn werk. Hij maakt racisme tegen Aziatische collega's mee. Hij maakt fatale ongevallen mee tijdens het werk van bomen kappen. En hij doorleeft groot verdriet wanneer hij spoiler: zijn vrouw en dochtertje verliest. Bij veel scenes krijgen we van een alwetende verteller meer achtergrondinformatie te horen. Mijn gevoel na de film gezien te hebben is vooral respect voor mensen zoals Robert die ondanks problemen en tegenslagen gewoon door blijven gaan en er niet het bijltje bij neer gooien. En me realiseren hoe goed ik het toch heb in mijn luxe leven hier in Nederland.
8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Gemini NL]

Zover ik kan vinden is hij nog weinig besproken, maar ik heb v.d. week 2000 meters to Andriivka gezien. Documentaire gemaakt aan het front in Oekraïne. Helft van de beelden zijn geschoten door frontsoldaten een GoPro mee te geven.

Absolute must see, extreem indrukwekkend. Nog nooit gehad dat ik na een film een uur in de bios bleef hangen om hem na te bespreken.

[josh-hill]

Ik had gehoord dat "2000 meters to Andriivka" een must-see is inderdaad, die zelfs de meest doorgewinterde oorlogsfilm/documentaire kijker stil maakt.

[wmterhaar]

Taxi Driver (1976)
Tweakers: 8.1 | IMDb: 8.2 | Genre: Crime, Drama | Runtime: 114 min | MPAA: R Voor het eerst deze Scorsese klassieker in de bioscoop gekeken. Beetje lastig om hier nog iets over te zeggen wat niet al gezegd is, maar wat me opviel: In mijn hoofd had deze film echt die typische jarenzeventig Eastman Color look, met van die beetje matte kleuren. Dat klopt wel voor de dagscenes, maar de film speelt zich natuurlijk vooral 's nachts af en dat is het juist allemaal heel verzadigd en contrastrijk. Duidelijk ook echt in New York opgenomen, zo te zien tijdens zo een beruchte hete zomer. Scorsese overtuigt al acteur. Harvey Keitel dan weer niet. In mijn hoofd is dit de ultieme bozewittemannenfilm geworden, maar daar is Travis Bickle ondanks zijn behoefte "de stad schoon te maken" toch net te raar voor. Dat rare wordt heel ver doorgevoerd, tot die voor een alcoholistische oud-marinier heel aparte voorkeur voor perziklikeur als favoriete drank. Maar dat maakt hem dan weer geloofwaardiger als zo een soort lone wolf met heel idiosyncratische ideeën. Ook omdat Scorsese en Schrader heel ruim de tijd nemen het karakter neer te zetten en Robert DeNiro daar natuurlijk ook op zijn methods heel erg in ging duiken. Ik voelde ook wel connectie met echte types. Uiteraard John Hinckley die man die na het zien van Taxi Driver Reagan probeerde te vermoorden om indruk te maken op Jodie Foster, maar ook, meer recent, die man die Charlie Kirk heeft vermoord. Als ik het zo lees, is het een combinatie van de spoken in het hoofd van Paul Schrader, gecombineerd met Arthur Bremer, de man die in 1972 de pro-apartheidspoliticus George Wallace heeft neergeschoten, plus nog wat dingen die DeNiro erin gestopt heeft. (Gezien in FilmHallen.)
9 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[josh-hill]

Hm, ultieme bozewittemannenfilm is voor mij toch meer American History X, die zelfs anno nu nog volledig actueel is.

[wmterhaar]

josh-hill schreef op zaterdag 24 januari 2026 @ 22:59:
Hm, ultieme bozewittemannenfilm is voor mij toch meer American History X, die zelfs anno nu nog volledig actueel is.

Ja, of Falling Down. Naked ook wel, hoewel dat een film is die wat minder puur realisme is.

[josh-hill]

Ja precies, ik zat ook al te denken dat voor de meeste mensen het Falling Down is.

Naked nog niet gezien.

[G_Dragon]

Black Bag (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 6.7 | Genre: Drama, Mystery, Romance | Runtime: 93 min | MPAA: R Black Bag is een film waarbij je midden in een verhaal begint zonder enige uitleg. Je wordt er gewoon ingegooid en moet zelf maar uitzoeken wat er precies aan de hand is. Het is een rustig opbouwend verhaal dat heel langzaam wordt verteld, waardoor je als kijker echt in het ongewisse wordt gelaten. Je hebt heel lang niet in de gaten wie nou werkelijk de slechterik is, en dat zorgt ervoor dat je toch blijft kijken. Iedereen lijkt wel iets te verbergen en je blijft continu twijfelen over wie je nou wel of niet kunt vertrouwen. De spanning zit hem hier niet in grote actie, maar puur in de sfeer en de manier waarop alles stap voor stap duidelijk wordt. Je merkt dat de film echt de tijd neemt om naar de ontknoping toe te werken, zonder dat er direct veel wordt uitgelegd. Dat maakt het interessant, al moet je er wel het geduld voor hebben. Het verhaal weet je namelijk maar net vast te houden; het had ook echt niet veel rustiger moeten zijn, want dan was het waarschijnlijk te traag geworden om nog boeiend te blijven. Al met al is Black Bag een film die het vooral moet hebben van die langzame opbouw. Het is geen film voor mensen die constante actie willen, maar meer voor wie houdt van een verhaal dat je tot het einde laat gissen. Voor mij werkte het uiteindelijk wel, al zat het door het trage tempo soms echt op het randje.
6 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[josh-hill]

josh-hill schreef op zondag 6 juni 2021 @ 01:53:

Happy Old Year (2019)	[Afbeelding: Happy Old Year (2019)]
Tweakers: N/A | IMDb: 7.2 | Genre: Drama, Romance | Runtime: 113 min | MPAA: N/A Wilde een goede film vandaag kijken en had nog even geen zin om Seven Samurai op te zetten, dus even door wat films op Prime en Netflix gebladerd. Het was helaas allemaal niks... tot ik deze opzette. Het gaat over een Thaise jonge vrouw die in haar (ouderlijk) huis een minimalistisch kantoor wil opzetten voor haar minimalistisch werk, aangestoken door haar tijd in Zweden. Het huis zit echter vol gestouwd met meuk, dus ze wil alles weggooien. Zo gezegd, zo gedaan. Of toch niet? Objecten die je in je bezit hebt, hebben allemaal een historie en vaak een connectie met relaties met andere personen. Zoiets weggooien is zoiets als het ontkennen dat deze relaties hebben bestaan. En daar zoomt deze film verder op in. De cinematografie is uitstekend en de hoofdrolspeelster acteert ook sterk. Er zitten misschien wat veel momenten in de film waarin ze een lange tijd in beeld is waarbij ze dan emoties toont, maar ik vond het verder een sterke film. Het was de Thaise inzending voor de Oscars dit jaar, maar werd niet genomineerd. De genomineerde films nog niet gezien. Die moeten dan wel echt goed zijn, denk ik dan. "Quo Vadis, Aida?" was in ieder geval wel genomineerd. Een film over de val van Srebrenica. Is volgens mij binnenkort in de bioscoop te zien (1 juli?).
[Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding]8.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Deze is sinds deze week (tijdelijk) te zien in de nieuwe Letterboxd Video Store (maakt gebruikt van Vimeo, overigens).

En poeh, wat een fantastische film is dit toch. Ja, inderdaad, in de derde acte wordt het allemaal net wat te melodramatisch (zeker als de muziek ingezet wordt), maar vooral al die 'waarheden' die juist zonder muziek worden uitgesproken zijn echt fenomenaal. Deze film maakt een Roentgen foto van de ziel. En hoe alles gefilmd is. Fantastisch gewoon.

Vanwege het net wat te melodramatische einde 'maar' een 9/10.

[autje]

Gemini NL schreef op zaterdag 24 januari 2026 @ 22:12:
Zover ik kan vinden is hij nog weinig besproken, maar ik heb v.d. week 2000 meters to Andriivka gezien. Documentaire gemaakt aan het front in Oekraïne. Helft van de beelden zijn geschoten door frontsoldaten een GoPro mee te geven.

Absolute must see, extreem indrukwekkend. Nog nooit gehad dat ik na een film een uur in de bios bleef hangen om hem na te bespreken.

Hij viel mij iets te veel in herhaling, maar geeft een goed beeld wat oorlog echt betekent. Daarmee zijn eigenlijk de momenten dat er niet geschoten wordt de meest indrukwekkende.

Het mooiste moment vond ik

spoiler:

dat toen ze eindelijk Andriivka hadden bereikt, een dorp waar niets meer van over is, ze een kat vinden die daar doodgemoedereerd rondloopt. Als kattenvriend liet dat mijn hart sneller kloppen. De natuur overleeft ons wel, godzijdank.

[wokkelz]

Haay schreef op zaterdag 24 januari 2026 @ 21:48:

Train Dreams (2025)	[Afbeelding: Train Dreams (2025)]
Tweakers: N/A | IMDb: 7.5 | Genre: Drama | Runtime: 102 min | MPAA: PG-13 Prachtig gefilmde introspectieve film over het leven van een man die als weeskind met de trein aankomt in een gat in de staat Idaho, waarna de film zijn level volgt tot aan zijn overlijden van ouderdom aan het eind van de film. De film, in ouderwets 4:3 formaat getoond op TV (bij Netflix), geeft in mooie beelden het vaak harde en grotendeels eenzame leven weer van Robert Grainier. Hij heeft momenten van groot geluk met de vrouw die de liefde van zijn leven zal zijn, maar ook vele momenten van eenzaamheid wanneer hij langdurig weg van haar is vanwege zijn werk. Hij maakt racisme tegen Aziatische collega's mee. Hij maakt fatale ongevallen mee tijdens het werk van bomen kappen. En hij doorleeft groot verdriet wanneer hij zijn vrouw en dochtertje verliest. Bij veel scenes krijgen we van een alwetende verteller meer achtergrondinformatie te horen. Mijn gevoel na de film gezien te hebben is vooral respect voor mensen zoals Robert die ondanks problemen en tegenslagen gewoon door blijven gaan en er niet het bijltje bij neer gooien. En me realiseren hoe goed ik het toch heb in mijn luxe leven hier in Nederland.
[Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding]8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Misschien even nog het stukje over zijn vrouw/kind zwart markeren?

[Gemini NL]

autje schreef op zondag 25 januari 2026 @ 10:11:
[...]


Hij viel mij iets te veel in herhaling, maar geeft een goed beeld wat oorlog echt betekent. Daarmee zijn eigenlijk de momenten dat er niet geschoten wordt de meest indrukwekkende.

Het mooiste moment vond ik

spoiler:

dat toen ze eindelijk Andriivka hadden bereikt, een dorp waar niets meer van over is, ze een kat vinden die daar doodgemoedereerd rondloopt. Als kattenvriend liet dat mijn hart sneller kloppen. De natuur overleeft ons wel, godzijdank.

Ja eens. Zo op 2/3e v.d. film duurde hij net even te lang. Wij keken hem zonder pauze maar dat had de docu eigenlijk wel nodig.

Die interviews tussen de gevechten door... letterlijk in een schuttersputje, af en toe gesprekspauze vanwege granaat inslagen of een drone. Niet normaal.

spoiler:

ik had exact hetzelfde! We zeiden al tegen elkaar: je had het ook een reddingsfilm van een kat kunnen noemen Saving Private Kitty.

Oh en R.I.P. Freak

[Salvatron]

The Substance (2024)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.2 | Genre: Drama, Horror, Sci-Fi | Runtime: 141 min | MPAA: R De film begint sterk over dat je je schoonheid en aantrekkelijkheid verliest als je ouder wordt, en dat sommige mensen daar uit wanhoop wat aan willen doen en gaat ongeveer een uur op die toer door. Het verhaal is interessant en omdat je niet weet wat er gaat gebeuren eng. Maar na een uur wordt het verhaal steeds onzinniger totdat het tegen het einde helemaal nergens meer op slaat. Uiteindelijk is het niets anders dan een akelige, bloederige, vieze film. Gezien het thema (je schoonheid verliezen als je ouder wordt) wel goed is, is het tragisch dat men van deze film zo'n weerzinwekkende puinhoop heeft gemaakt. Het slaat helemaal nergens op.
2 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[wmterhaar]

A Private Life (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 6.2 | Genre: Crime, Drama, Mystery | Runtime: 103 min | MPAA: R Een chique Parijse therapeut (Jodie Foster) raakt ervan overtuigd dat de zelfmoord van een patiënte (Virginie Efira) eigenlijk moord is. Ze betrekt haar ex-man (Daniel Auteuil) erbij. Ondertussen geeft de echtgenoot van het slachtoffer (Mathieu Amalric) haar de schuld van zijn vrouws zelfmoord. Het zou me niet verbazen als deze film voortkomt uit gedacht 'Psycho Killer' van Talking Heads in een film om te zetten. De film opent er mee en "I can't seem to face up to the facts / I'm tense and nervous, and I can't relax / I can't sleep 'cause my bed's on fire / Don't touch me, I'm a real live wire" geeft heel erg de gemoedstoestand van Fosters karakter weer Deze film heeft ook sterke Rear Window vibes. Wel iets beter, zou ik zeggen. Als dat klinkt als een heel sterke aanbeveling, moet ik je teleurstellen, want ik ben blijkbaar de enige ter wereld die Rear Window niet goed vindt. Vie Privée bevalt me iets beter, omdat daar waar James Stewart in Rear Window al snel echt heel irritant wappie gaat, Fosters Lilian Steiner (op zijn Frans uit te spreken, dus 'staiNUR') wel heel vervelend is, maar altijd nog enigszins invoelbaar blijft en meer wordt gecorrigeerd door andere karakters. Je kan Vie Privée kan wel goed vergelijken met een zo een ietwat komische Britse detectiveserie waarin een willekeurig excentriek persoon tegen wil en dank betrokken raakt bij het oplossen van een moordzaak. Denk als iets als Ludwig, inclusief een plot waarbij het puzzelen belangrijker is dan de geloofwaardigheid. Net als die series is het vermakelijk genoeg zolang het duurt, maar het zal geen blijvende indruk achterlaten. Natuurlijk zijn de acteurs en de productiewaarden wel beter dan in een doorsnee tv-serie. Voor een vervelende man ben je bij Amalric altijd aan het juist adres, terwijl Auteuil zich juist van zijn charmantste kant toont. En Foster is altijd goed. Bovendien: je hebt altijd gehoord dat ze vloeiend Frans spreekt en nu kun je het zelf vaststellen. Ze zegt alleen wel een keer 'computer' in plaats van 'ordinateur', maar misschien is dat om de Amerikaanse wortels van het personage te benadrukken. (Gezien in Het Ketelhuis.)
6 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[vanaalten]

Punch-Drunk Love (2002)
Tweakers: 7.5 | IMDb: 7.3 | Genre: Comedy, Drama, Romance | Runtime: 95 min | MPAA: R Afgelopen zaterdag zochten we naar een makkelijke, leuke, niet al te ingewikkelde film en kwamen bij deze uit. Ik heb wel wat tegen Adam Sandler, maar mij er overheen gezet. Tja. De film zit voor mij op het randje van OK. In basis een leuk idee: een man met autisme (mijn diagnose, is niet zo genoemd in de film) die een sekslijn belt omdat 'ie behoefte heeft aan menselijk contact. Dat geeft wat problemen terwijl er ondertussen een relatie opbloeit tussen de hoofdpersoon en een via-via kennis. Wellicht dat de film boven mijn niveau is met symboliek die ik niet kon plaatsen: spoiler: Openingsscene, auto die spontaan crasht? En die piano/harmonium, wat deed dat nou eigenlijk in die film? Ook wat, voor mij, onlogische dingen: spoiler: De film wist voor mij niet geloofwaardig te maken waarom Lena op de hoofdpersoon valt. Natuurlijk is 'houden van' een onverklaarbaar iets, maar het werd ook niet aannemelijk gemaakt. En wat dingen die als een nachtkaarsje uit gingen: spoiler: Zoals hoe de terreur van de bellijn stopte: hij liep naar de baas van de slechterikken en riep 'boeh!' - was dat het nou? En de pudding met airmiles... dat deed uiteindelijk ook weinig, behalve demonstreren dat de hoofdpersoon 'anders' is. Als het aan mij had gelegen had ik de film halverwege uit gezet, maar we besloten 'm toch af te kijken. Tja. Ik heb niets tegen romantische komedie, ook niets tegen films met wat meer diepgang, maar deze film was heel veel van niets.
5.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[P-Rock]

The Way of the Gun (2000)
Tweakers: N/A | IMDb: 6.6 | Genre: Action, Crime, Drama | Runtime: 119 min | MPAA: R Twee kruimeldieven (Ryan Philippe en Benicio Del Toro) besluiten om een hoogzwangere jongedame (Juliette Lewis) te kidnappen en losgeld te vragen, niet wetende dat deze vrouw surrogaatmoeder is voor de dochter van een machtige crime family. Voor ze het weten zijn ze zelf het doelwit, zeker wanneer 'bag man' Sarno (James Caan) achter hen aan wordt gestuurd. The Way of the Gun is het regiedebuut van Christopher McQuarrie, die toen vooral bekend was als scriptschrijver van The Usual Suspects. De film is duidelijk geïnspireerd door andere misdaadfilms als Reservoir Dogs, Pulp Fiction, From Dusk Till Dawn en Lock, Stock..., met filosoferende bad guys die grof geweld en kogelregens niet schuwen. Het acteerwerk is prima, maar het verhaal bevat wat gaten die niet op het einde naar behoren worden gedicht, waardoor je als kijker met een aantal vragen blijft zitten. Niettemin is dit een vermakelijk filmpje die Tarantino, Rodriguez en Ritchie-fans zullen waarderen.
7 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[P-Rock]

vanaalten schreef op maandag 26 januari 2026 @ 10:08:

Punch-Drunk Love (2002)	[Afbeelding: Punch-Drunk Love (2002)]
Tweakers: 7.5 | IMDb: 7.3 | Genre: Comedy, Drama, Romance | Runtime: 95 min | MPAA: R Afgelopen zaterdag zochten we naar een makkelijke, leuke, niet al te ingewikkelde film en kwamen bij deze uit. Ik heb wel wat tegen Adam Sandler, maar mij er overheen gezet. Tja. De film zit voor mij op het randje van OK. In basis een leuk idee: een man met autisme (mijn diagnose, is niet zo genoemd in de film) die een sekslijn belt omdat 'ie behoefte heeft aan menselijk contact. Dat geeft wat problemen terwijl er ondertussen een relatie opbloeit tussen de hoofdpersoon en een via-via kennis. Wellicht dat de film boven mijn niveau is met symboliek die ik niet kon plaatsen: spoiler: Openingsscene, auto die spontaan crasht? En die piano/harmonium, wat deed dat nou eigenlijk in die film? Ook wat, voor mij, onlogische dingen: spoiler: De film wist voor mij niet geloofwaardig te maken waarom Lena op de hoofdpersoon valt. Natuurlijk is 'houden van' een onverklaarbaar iets, maar het werd ook niet aannemelijk gemaakt. En wat dingen die als een nachtkaarsje uit gingen: spoiler: Zoals hoe de terreur van de bellijn stopte: hij liep naar de baas van de slechterikken en riep 'boeh!' - was dat het nou? En de pudding met airmiles... dat deed uiteindelijk ook weinig, behalve demonstreren dat de hoofdpersoon 'anders' is. Als het aan mij had gelegen had ik de film halverwege uit gezet, maar we besloten 'm toch af te kijken. Tja. Ik heb niets tegen romantische komedie, ook niets tegen films met wat meer diepgang, maar deze film was heel veel van niets.
[Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding]5.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Zeker niet bekend met het werk van Paul Thomas Anderson?

[vanaalten]

P-Rock schreef op maandag 26 januari 2026 @ 12:24:
[...]


Zeker niet bekend met het werk van Paul Thomas Anderson?

Die naam zei mij niets (maar ben ook niet zo goed in namen onthouden), dacht eerst even "dat is toch een of andere science-fiction schrijver?". Maar even op IMDb gekeken... ben niet zo bekend met zijn werk, behalve dan... One Battle After Another. En DIE vond ik dus juist wel erg goed.

[Dr. Strangelove]

Misschien in de war met Paul W.S. Anderson, zijn nog veel getalenteerdere achterneef

[josh-hill]

Dr. Strangelove schreef op maandag 26 januari 2026 @ 14:18:
Misschien in de war met Paul W.S. Anderson, zijn nog veel getalenteerdere achterneef

Ik mis de /s

[vanaalten]

Dr. Strangelove schreef op maandag 26 januari 2026 @ 14:18:
Misschien in de war met Paul W.S. Anderson, zijn nog veel getalenteerdere achterneef

Nee, ik had 't wel goed onthouden:
Poul Anderson
Maar goed, da's hier wat off-topic, deze schrijver lijkt geen relatie te hebben met filmmakers Anderson of Anderson.

[Stukfruit]

Train Dreams (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.5 | Genre: Drama | Runtime: 102 min | MPAA: PG-13 Joel Edgerton is al jaren een raadsel voor mij. Ik heb namelijk een passie gekregen voor het afkeuren van zijn werk. Waarom? Ik weet het niet. Misschien omdat hij in Netflix-zesje "Bright" speelde. Of het relatief matige "Sparrow". In "Dark Matter" kwam zijn donkere kant naar boven en leek er eindelijk wel wat karakter te ontstaan. Train Dreams laat hem die kant verder oppakken met een dromerige reis door een leven dat zonder enige ruchtbaarheid ontstaat en op dezelfde manier eindigt. Een beetje zoals voor ons allemaal hier. De meeste mensen zullen niet groot in het nieuws eindigen met grootse prestaties. Toch weet deze film het voor elkaar te krijgen om te presteren in het onverwachte: een mooi leven in beeld brengen. Zoals de hoofdpersoon zelf verschillende keren zegt tijdens het opdoen van nieuwe inzichten: "huh". Met dezelfde wijze uiting wil ik deze review graag afsluiten: huh, eigenlijk wel een mooie film.
8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Stukfruit]

The Rip (2026)
Tweakers: N/A | IMDb: 0 | Genre: Action, Crime, Drama | Runtime: 133 min | MPAA: R Na jaren komen Matt Damon en Ben Affleck weer bij elkaar in een film in onze huidige tijd. Vuurwerk, zou je zeggen. Een laatste duel tussen de twee helden die ons al meer dan 20 jaar lang vermaken met vaak best goede films. Op een of andere manier kon ik me met deze film alleen niet zo goed vermaken en zat ik steeds op m'n telefoon. Je zou bijna denken dat Netflix het wil. The joke's on them, though. Ik zat op GoT ipv Netflix, dus die zoete advertentiedollars gaan waarschijnlijk richting de podcast van de redactie die een stuk vermakelijker is dan deze film. Maakt dat het een slechte film? Nee hoor, maar wel een zoveel in een dozijn-film. Het is Netflix, het is wat je verwacht. Helaas heb ik geen tijd meer over om de rol van Matt Damon te bespreken.
6 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Salvatron]

Alien: Romulus (2024)
Tweakers: 4.7 | IMDb: 7.1 | Genre: Horror, Sci-Fi, Thriller | Runtime: 119 min | MPAA: R Een groep hangjongeren besluit om te ontsnappen uit een wereld waar Weiland-Yutani het voor het zeggen heeft. Ze moeten werken in de mijnen en daar hebben ze geen zin meer in. De wereld is mooi vormgegeven, de film ziet er mooi uit. De hangjongeren komen flink wat aliens tegen maar echt spannend wordt het niet. Die robot hadden ze er beter uit kunnen houden met z'n stomme grappen. Veel verwijzingen naar de vorige alienfilms, geen idee wat het nut daarvan is. Op het eind van de film wordt het te grotesk en vervelend, daarvoor is de film nog wel te doen. Kijkbaar maar haalt het bij lange na niet bij de eerste 4 films.
7 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Dwarlorf]

One Battle After Another (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.9 | Genre: Action, Crime, Drama | Runtime: 161 min | MPAA: R Ik kijk tegenwoordig liever series dan films omdat series me meer boeien en er nog maar weinig echt goede mainstream (kijk weinig tot geen filmhuis) films uitkomen (Oh wat mis ik het filmjaar 2017). Maar omdat deze film genomineerd is vond ik dat ik deze (en Sinners) wel even moest kijken. Ik was voordat ik aan de film begon bang dat de lengte me zou weerhouden om de film uit te kijken. Het begin van de film vond ik ook nogal saai en dat bracht me dus weinig hoop. Misschien dat het revolutionaire stuk wel aansluit bij jongere generaties maar als cynische 50er geloof je daar natuurlijk niet meer in. De hoofdrolspeelster in het eerste stuk vond ik eigenlijk erg irritant. Deze twee factoren maakten dat ik geen connectie had met dit stuk van de film. Pas toen Leonardo centraal stond in het middenstuk werd mijn interesse gewekt. Ik vond hoe hij zijn rol invulde erg grappig. Eigenlijk anders dan we gemiddeld van hem gewend zijn. De wisselwerkingen tussen hem en Del Toro, die zoals 'altijd' weer een coole rol vertolkte, vond ik het leukste aan de film. De derde gedeelte van de film vond ik ook niet echt bijzonder maar beter dan het revolutionaire eerste stuk van de film. Het probleem dat ik met deze film heb dat het eigenlijk nergens over gaat. Ik vind de verhaallijnen als los zand aan elkaar hangen. Ik snap ergens wel wat de bedoeling is maar ik vind het eigenlijk totaal niet overtuigend. Daarnaast vind ik veel elementen nogal clichematig, bijvoorbeeld de hele Sean Penn arc en de afronding daarvan. spoiler: Dat geheime genootschap. Wtf, yo? Wat is daar de bedoeling van? Moest er nog een extra angry white men stuk in om de film nog meer te laten deugen? En what was up met dat vervelende muziekje de gehele tijd? Verschrikkelijk. Nu zou je misschien denken dat ik de film heel slecht vond maar dit is nou ook weer niet het geval. Ik heb me de volledige 2,75 uur uiteindelijk wel vermaakt en liet ik me bijna niet af leiden door mijn telefoon in tegenstelling tot Sinners die ik erna gekeken heb. Maar Oscar-waardig vind ik deze film zeker niet. Al met al geef ik de film een halve punt extra vanwege Dicaprio. Een 7.
7 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Stukfruit]

Mercy (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 0 | Genre: Sci-Fi | Runtime: N/A | MPAA: N/A Timur Bekmambetov. Een naam om te onthouden, want na o.a. "Wanted" leek hij nog wel redelijk popcornwerk te produceren in dezelfde categorie als Michael Bay. Dat valt echter tegen. Laten we het bewijs erbij pakken: Exhibit #1: In deze film wordt een gimmick hergebruikt die ondertussen volledig uitgekauwd is. Erger nog, naast films zoals Cam, Searching en spiritueel vervolg Missing (die eigenlijk wel leuk gevonden was vanwege meer details en minder pretentieus gedoe, tevens duidelijk in de markt gezet voor jongeren maar wel met een betere insteek) werd het ook ingezet voor War of the Worlds, de film waar Bekmambetov een producer bij was en van mij een zeldzame score van 1 ster ontving. Dit is dus niet nieuw of een reden om de film te gaan zien. Het is hier zelfs heel storend. Exhibit #2: Deze film is gemaakt om op een telefoon te kijken en niet op het grote doek. Je ziet (bijna) alleen shots die geframed zijn als social media, videobelapps, enz. Allemaal closeups, zoals iemand in een reactie op IMDb ook terecht opmerkte. Eveneens storend. Exhibit #3: Het pretendeert een intelligent verhaal te vertellen over een AI-rechter (Ferguson die niet uit haar silo komt), welke in Minority Report-stijl alle feiten zelf wel even aan elkaar verbindt, maar uiteraard werkt dat niet. Dit verhaal is inmiddels al zo enorm grijsgedraaid in andere films en boeken, met een betere uitwerking, dat zelfs m'n kat er nu een grijze baard van heeft gekregen en de naam Schrödinger is gaan dragen omdat hij niet zeker meer weet of het "mauw" of "mouw" is. Exhibit #4: Omdat het wordt ingezet als een "who did it?"-mysterie zou je verwachten dat je richting het einde van de film pas zal zien wie de schuldige zou kunnen zijn. Het moet overkomen als een raadsel, maar hier is het voornamelijk een simpele rebus zonder vervoersmiddel om bij het eindpunt te belanden want je ziet het een uur eerder al aankomen. Re... dus. Exhibit #5: Exposition. Exposition everywhere. Exhibit #6: Momenteel een tomatenscore van 22% op Rotten Tomatoes. Daar zou je bijna een hoofd zo rood als een tomaat van krijgen. Wel mooi om te zien dat mijn smaak tegenwoordig toch enigszins overeenkomt met de ketchup van betreffende site. Lekker. Exhibit #7: Deze film versloeg de box office (opbrengsten) voor Avatar: Fire and Ash in haar vijfde week. Stel jezelf eens voor: je heet James Cameron en je wordt na maanden onder water en in vuur filmen tot je blauw ziet ingehaald door een film die zo slecht is dat je 'm eigenlijk niet eens gratis in de bioscoop had willen zien. Nou, dat belooft wat voor Avatar 3, maar dat wordt een andere review Mijn verdict voor dit luidt in ieder geval als volgt: guilty as charged. No mercy.
2 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Vrijdag]

Stukfruit schreef op dinsdag 27 januari 2026 @ 19:37:

Mercy (2025)	[Afbeelding: Mercy (2025)]
Tweakers: N/A | IMDb: 0 | Genre: Sci-Fi | Runtime: N/A | MPAA: N/A Timur Bekmambetov. Een naam om te onthouden, want na o.a. "Wanted" leek hij nog wel redelijk popcornwerk te produceren in dezelfde categorie als Michael Bay. Dat valt echter tegen. Laten we het bewijs erbij pakken: Exhibit #1: In deze film wordt een gimmick hergebruikt die ondertussen volledig uitgekauwd is. Erger nog, naast films zoals Cam, Searching en spiritueel vervolg Missing (die eigenlijk wel leuk gevonden was vanwege meer details en minder pretentieus gedoe, tevens duidelijk in de markt gezet voor jongeren maar wel met een betere insteek) werd het ook ingezet voor War of the Worlds, de film waar Bekmambetov een producer bij was en van mij een zeldzame score van 1 ster ontving. Dit is dus niet nieuw of een reden om de film te gaan zien. Het is hier zelfs heel storend. Exhibit #2: Deze film is gemaakt om op een telefoon te kijken en niet op het grote doek. Je ziet (bijna) alleen shots die geframed zijn als social media, videobelapps, enz. Allemaal closeups, zoals iemand in een reactie op IMDb ook terecht opmerkte. Eveneens storend. Exhibit #3: Het pretendeert een intelligent verhaal te vertellen over een AI-rechter (Ferguson die niet uit haar silo komt), welke in Minority Report-stijl alle feiten zelf wel even aan elkaar verbindt, maar uiteraard werkt dat niet. Dit verhaal is inmiddels al zo enorm grijsgedraaid in andere films en boeken, met een betere uitwerking, dat zelfs m'n kat er nu een grijze baard van heeft gekregen en de naam Schrödinger is gaan dragen omdat hij niet zeker meer weet of het "mauw" of "mouw" is. Exhibit #4: Omdat het wordt ingezet als een "who did it?"-mysterie zou je verwachten dat je richting het einde van de film pas zal zien wie de schuldige zou kunnen zijn. Het moet overkomen als een raadsel, maar hier is het voornamelijk een simpele rebus zonder vervoersmiddel om bij het eindpunt te belanden want je ziet het een uur eerder al aankomen. Re... dus. Exhibit #5: Exposition. Exposition everywhere. Exhibit #6: Momenteel een tomatenscore van 22% op Rotten Tomatoes. Daar zou je bijna een hoofd zo rood als een tomaat van krijgen. Wel mooi om te zien dat mijn smaak tegenwoordig toch enigszins overeenkomt met de ketchup van betreffende site. Lekker. Exhibit #7: Deze film versloeg de box office (opbrengsten) voor Avatar: Fire and Ash in haar vijfde week. Stel jezelf eens voor: je heet James Cameron en je wordt na maanden onder water en in vuur filmen tot je blauw ziet ingehaald door een film die zo slecht is dat je 'm eigenlijk niet eens gratis in de bioscoop had willen zien. Nou, dat belooft wat voor Avatar 3, maar dat wordt een andere review Mijn verdict voor dit luidt in ieder geval als volgt: guilty as charged. No mercy.
[Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding]2 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Als ik dat zo lees sla ik deze film maar over. Want ik Expect No Mercy! Het spel met edgy boxart verdient ook geen genade

[Stukfruit]

Vrijdag schreef op dinsdag 27 januari 2026 @ 20:25:
[...]

Als ik dat zo lees sla ik deze film maar over. Want ik Expect No Mercy! Het spel met edgy boxart verdient ook geen genade

Je moet het altijd zelf beoordelen

In dit geval is er nu iemand in dit topic geweest die een 8 gaf en met mijn 2 erbij maakt dat een dikke 10

[wmterhaar]

[Timur Bekmambetov. Een naam om te onthouden

Vanwege de 16 Oscar-nominaties voor Sinners, een film die flink gegraaid wat inspiratie heeft opgehaald bij zijn Abraham Lincoln: Vampire Hunter? Die is trouwens nog leuker dan Sinners ook. Niet beter (verre van), wel leuker.

[ Voor 9% gewijzigd door wmterhaar op 27-01-2026 21:28 ]

[Stukfruit]

wmterhaar schreef op dinsdag 27 januari 2026 @ 21:27:
[...]

Vanwege de 16 Oscar-nominaties voor Sinners, een film die flink gegraaid wat inspiratie heeft opgehaald bij zijn Abraham Lincoln: Vampire Hunter? Die is trouwens nog leuker dan Sinners ook. Niet beter (verre van), wel leuker.

Dat is inderdaad (beiden trouwens) goed materiaal om de popcorn bij op te krijgen

Jammer genoeg is deze een spirituele kopie van War of the Worlds met bekendere / betere / duurdere acteurs en cliche AI-verhaaltje.

[P-Rock]

wmterhaar schreef op dinsdag 27 januari 2026 @ 21:27:
[...]


Vanwege de 16 Oscar-nominaties voor Sinners, een film die flink gegraaid wat inspiratie heeft opgehaald bij zijn Abraham Lincoln: Vampire Hunter? Die is trouwens nog leuker dan Sinners ook. Niet beter (verre van), wel leuker.

Zeer benieuwd naar wat Sinners allemaal van Abraham Lincoln: Vampire Hunter heeft gekopieerd?

Ik zie namelijk zelf maar weinig overeenkomsten.

[ Voor 5% gewijzigd door P-Rock op 27-01-2026 22:25 ]

[Dr. Strangelove]

Fackham Hall (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 6.4 | Genre: Comedy | Runtime: 97 min | MPAA: R Rose (Thomasin McKenzie, prachtige actrice) is de dochter van een aristocratische familie die woont in het titulaire Britse country house. Ze moet trouwen met irritante rijkeluiszoon Archibald (Tom Felton) maar is verliefd op 'under the stairs' hulpje Eric (Ben Radcliffe). Bekend verhaal, maar in een onverwachte vorm. Fackham Hall is namelijk een comedy. Maar dit is geen Gosford Park. Nope. Eigenlijk kan ik deze hele review samen vatten als 'Downton Abbey meets The Naked Gun'. Komiek en regisseur Jimmy Carr is de brains achter deze film en de grappen komen dan ook snel achter elkaar. Dit is de shotgun approach in comedy, gooi zoveel mogelijk tegen de muur en hoop dat er wat blijft plakken. Geen intelligente humor dus, hopen dat er meer grins dan groans zijn. In eerste instantie was het wat teveel voor me. Deze brand of humor is niet echt aan mij besteed, maar na een herstart een paar dagen later kon ik de film toch waarderen. Dat zit vooral in de leads. McKenzie is echt een hele goede actrice die laat zien hier ook comedy goed te kunnen doen, en de rest van de cast speelt het straight wat toch wel grappig is. Wat ook helpt is dat de film zowat een zoekplaatje is aan grappen. Er gebeurt veel in de achtergrond, en die grappen zijn soms leuker dan wat er voor je neus gebeurt. Zeker niet voor iedereen maar als je Leslie Nielsen trekt of een geslaagde parodie van Agatha Christie of Downtown Abbey zoekt dan is dit hem.
7 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[rimave]

Rental Family (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.9 | Genre: Comedy, Drama | Runtime: 110 min | MPAA: PG-13 Sommige dingen zijn in Japan not done om over te praten en op dat soort momenten kun je acteurs huren om de leugen levend te houden. Philip is een Amerikaan die al een tijdje in Japan woont en na zijn grote bekendheid als acteur de laatste tijd wat moeilijk aan nieuwe rollen komt. Totdat hij een visitekaartje krijgt van ‘Rental Family’ krijgt. Een bedrijfje waar je acteurs in kunt huren voor alles wat je wilt. Philip vind dit eerst maar niks, maar naarmate hij het werk langer doet krijgt hij toch sympathie voor zijn opdrachtgevers. Uiteindelijk krijgt ze gevoel de overhand en raakt hij iets te veel betrokken bij zijn opdrachtgevers en is het ineens geen werk meer. Dit resulteert in prachtige verhalen. De film zelf is prachtig gemaakt. Mooie shots van Japan en Brendan zet een prachtige rol neer. Aanrader!
9 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[G_Dragon]

Zootopia 2 (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.6 | Genre: Animation, Action, Adventure | Runtime: 108 min | MPAA: PG Dit tweede deel heeft een sterk verhaal dat je meeneemt op een leuk en grappig avontuur door de wereld van Zootopia. Je gaat op zoek naar de meest duistere geheimen, wat het extra spannend en interessant maakt. Het is precies wat je van een vervolg mag verwachten: vertrouwd, maar toch fris en vol verrassingen. Het verhaal zit goed in elkaar en neemt je mee op een reis vol verrassingen. Wat ik vooral sterk vond, is dat het tempo lekker hoog ligt; er gebeurt genoeg om je constant bij de les te houden. De muziek zorgt hierbij ook voor een goede mix en versterkt de sfeer op de juiste momenten. De humor is ook weer top en er zitten genoeg grapjes in waar zowel jong als oud om kunnen lachen. Het is zo’n film waarbij je gewoon lekker achterover kunt leunen en je nergens druk om hoeft te maken, omdat het verhaal je simpelweg meesleept in alle actie en gekkigheid. Deze film bevat weer flink wat goede Disney-humor. Er zitten genoeg grappige momenten in waar jong en oud om kunnen lachen, zonder dat het geforceerd voelt. Daarnaast zijn er ook veel verborgen easter eggs die verwijzen naar andere Disney-films. Het is echt leuk om die kleine details te ontdekken tijdens het kijken, dat geeft het net dat beetje extra. De animatie is prachtig en je merkt dat er veel aandacht is besteed aan de kleine dingen, wat het kijken alleen maar fijner maakt. Al met al is dit tweede deel een heerlijke film die precies doet wat je ervan verwacht. Het is een vlot en vermakelijk avontuur dat nergens inkakt en gewoon heel erg leuk is om te zien. Als je fan was van de eerste film, dan mag je deze absoluut niet overslaan. Wat mij betreft een dikke aanrader voor een gezellige avond voor de buis!
7.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Dr. Strangelove]

The Ballad of Wallis Island (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.4 | Genre: Comedy, Drama, Music | Runtime: 99 min | MPAA: PG-13 Bij het doorlopen van wat 'best of 2025' viel mijn oog op deze Britse indie comedy. Meteen aangezet. Wat een prachtige film is dit. Herb McGwyer (Tom Basden) is een past his peak folk zanger die door Charles (Tim Keys), een excentrieke loterijwinnaar, naar een afgelegen eiland gehaald wordt om een privéconcert te geven. Herb wordt verrast als zijn vroegere partner en vriendin Nell (Carey Mulligan) ook blijkt te zijn uitgenodigd. Regisseur James Griffith heeft een sterk gevoel voor locaties, en zijn cameraman weet die prachtig in beeld te brengen. Niet alleen de schitterende natuurlijke omgevingen, maar ook de doorleefde maar toch ook warme indoor locaties waarin de film zich afspeelt. Zoveel grote producties kunnen een voorbeeld nemen aan de cinematografie hier, en het spel van licht en donker dat er in veel scenes gespeeld wordt. Dit is zeker een van de betere films die ik dit jaar gezien heb. Niet eentje die een groot publiek zal bereiken maar voor iedereen die een boost nodig heeft is dit een dikke aanrader. Het is een mooie, vriendelijke en emotievolle film die op geen enkel moment verzandt in vals sentiment. Dit voelt als een echte wereld bewoond door echte mensen. Goede mensen, warme mensen die echter ook worstelen met het verleden en acceptatie van het heden. Echte mensen dus.
9 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Salvatron]

The Ring (2002)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.1 | Genre: Horror, Mystery | Runtime: 115 min | MPAA: PG-13 Spookthriller waarin een journalist een duistere videoband* vindt met een spook erin. Veel suspense die voor een sterke spanning zorgt. Algeheel spannende film, ook het spook is goed gemaakt. Gelukkig zijn er niet zo heel veel enge beelden in de film zoals bij The Substance, maar wel af en toe. De film moet het vooral van suggestie hebben om eng te zijn (suspense). *videoband: een plastic tape, een beetje zoals een duct tape maar dan veel smaller, waarop magnetisch materiaal zat dat de film bevatte. De opa's en oma's onder ons kunnen zich misschien nog wel herinneren hoe we tijdens een gezellig avondje zo'n magnetische band in een ouderwets apparaat - dat we "videorecorder" noemden - stopten, waarna we met de hele familie 2 uur lang naar een piepklein buizenschermpje zaten te staren, waarbij we de reclames als pispauzes gebruikten. Ach ja, die goeie ouwe tijd...
8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[migchiell]

Mercy (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 0 | Genre: Sci-Fi | Runtime: N/A | MPAA: N/A Een min of meer bekend concept in sci-fi films is de automatisering/robotisering van het juridisch systeem. Robocop is een bekend voorbeeld, een nogal grimmige (want Paul Verhoeven) film, Judge Dredd is (als ik me goed herinner) wat meer campy, Minority Report is een wat meer rechttoe rechtaan sci-fi actiefilm, en er zijn vast meer voorbeelden te bedenken. Ook Mercy valt in dit subgenre, waarin de politie nog min of meer functioneert zoals nu, maar waarin rechter, jury én beul zijn vervangen door een AI-systeem. Dat systeem heeft toegang tot alle digitale informatie in de cloud, en combineert al die informatie om de schuld van een (moord)verdachte te berekenen. Die verdachte wordt, voor het gemak alvast geketend in een elektrische stoel, voorgeleid voor het AI-systeem, en krijgt dan 90 minuten de tijd om, met behulp van diezelfde informatie uit al die gekoppelde digitale systemen zijn onschuld te bepleiten. Lukt dat niet, concludeert de AI dat de waarschijnlijkheid van schuld boven de 92% ligt, dan wordt de verdachte direct geëxecuteerd. Dit zou een razend spannende en goede film kunnen opleveren. Een (uiteraard onterecht beschuldigde) verdachte, die dreigt vermorzeld te worden in de onverschillige, kille (digitale) tandwielen van de machine die over zijn lot beschikt, en onder hoge tijdsdruk zijn onschuld moet zien te bewijzen. Die 90 minuten is natuurlijk zo gekozen omdat je dan lekker die klok ongeveer in real time kunt laten wegtikken tijdens de speelduur van de film. Genoeg haakjes voor zinderende spanning, maar ook voor filosofische bespiegelingen over rechtvaardigheid, en zelfs voor een Oscarwaardige acteerprestatie. Maar helaas... Chris Pratt is geen Tom Cruise, Timoer Bekmambetov (de regisseur) is al helemaal geen Steven Spielberg, en dan is Mercy dus ook lang geen Minority Report. De film wordt geplaagd door een plot dat in de kern niet slecht is, maar erg clichématig, maar bovendien slordig en lui wordt uitgewerkt. En dat zijn dan alleen de punten die überhaupt worden uitgewerkt. De uiteindelijke dader kondigt zichzelf zó overduidelijk aan dat elke spanning van "wie heeft het dan wel gedaan" ook meteen weg is. De verklaringen, de stappen van de puzzel, worden een voor een opgedist, Chris Pratt doet in die 90 minuten eventjes een onderzoek waar een team rechercheurs normaal gesproken maanden over zou doen, alle aanwijzingen worden ook gewoon meteen gevonden... jammer, want dat hele element van die wanhopige zoektocht naar de waarheid komt zo ook niet sterk over. Helemaal potsierlijk wordt het als Chris Pratt begint te onderhandelen met de AI (Rebeccah Ferguson); zij blijft maar benadrukken dat ze uitsluitend uitgaat van de feiten, hij bijt haar toe dat ze ook moet afgaan op haar onderbuikgevoel, waarop zij zegt, ik ben een robot, ik héb geen onderbuik... zonder ironie. En op het allerlaatst wordt er nog even, totaal onnodig, niets toevoegend en compleet onlogisch, een ander karakter onder de bus gegooid, want die heeft de dader ertoe aangezet? Dat zou een beetje editor eruit hebben moeten knippen, eigenlijk al uit het script maar sowieso uit de film. Chris Pratt mikte op Tom Cruise, maar belandde toch (weer!) bij Jason Statham.
3.5 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Stukfruit]

@migchiell: ik zou dat laatste wel even tussen een spoiler-tag zetten

En voor de rest helemaal mee eens.

[migchiell]

Stukfruit schreef op woensdag 28 januari 2026 @ 11:22:
@migchiell: ik zou dat laatste wel even tussen een spoiler-tag zetten

En voor de rest helemaal mee eens.

Ja ik dacht, ik zeg niet wie het is, dan is het geen spoiler

[Stukfruit]

Tja, eigenlijk is er ook niet veel te spoilen, maar goed

[migchiell]

Stukfruit schreef op woensdag 28 januari 2026 @ 11:53:
Tja, eigenlijk is er ook niet veel te spoilen, maar goed

Het is ook weer geen film waar mensen decennia later nog praten/meme's gebruiken van de plottwist, zoals sixth sense, usual suspects of fight club

[Vrijdag]

Salvatron schreef op woensdag 28 januari 2026 @ 05:20:

The Ring (2002)	[Afbeelding: The Ring (2002)]
Tweakers: N/A | IMDb: 7.1 | Genre: Horror, Mystery | Runtime: 115 min | MPAA: PG-13 Spookthriller waarin een journalist een duistere videoband* vindt met een spook erin. Veel suspense die voor een sterke spanning zorgt. Algeheel spannende film, ook het spook is goed gemaakt. Gelukkig zijn er niet zo heel veel enge beelden in de film zoals bij The Substance, maar wel af en toe. De film moet het vooral van suggestie hebben om eng te zijn (suspense). *videoband: een plastic tape, een beetje zoals een duct tape maar dan veel smaller, waarop magnetisch materiaal zat dat de film bevatte. De opa's en oma's onder ons kunnen zich misschien nog wel herinneren hoe we tijdens een gezellig avondje zo'n magnetische band in een ouderwets apparaat - dat we "videorecorder" noemden - stopten, waarna we met de hele familie 2 uur lang naar een piepklein buizenschermpje zaten te staren, waarbij we de reclames als pispauzes gebruikten. Ach ja, die goeie ouwe tijd...
[Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding]8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Volgens mij was dit (een van) de eerste veramerikaanste uitvoering van Aziatische horrors. The Grudge, Shutter en The Uninvited kan ik me ook nog wel herinneren. Niet allemaal waren ze even sterk helaas.

En ja, videobanden... Na afloop altijd weer terugspoelen, films huren was duur en moest je binnen 48 uur weer terugbrengen omdat je anders een boete kreeg, geluid was stereo en beeld was 4:3. Ah, de nostalgie dat het soms vroeger echt niet beter was

[Stukfruit]

migchiell schreef op woensdag 28 januari 2026 @ 12:10:
[...]

Het is ook weer geen film waar mensen decennia later nog praten/meme's gebruiken van de plottwist, zoals sixth sense, usual suspects of fight club

We don't talk about that!

[Louw Post]

Vrijdag schreef op woensdag 28 januari 2026 @ 12:33:
[...]

Volgens mij was dit (een van) de eerste veramerikaanste uitvoering van Aziatische horrors. The Grudge, Shutter en The Uninvited kan ik me ook nog wel herinneren. Niet allemaal waren ze even sterk helaas.

En ja, videobanden... Na afloop altijd weer terugspoelen, films huren was duur en moest je binnen 48 uur weer terugbrengen omdat je anders een boete kreeg, geluid was stereo en beeld was 4:3. Ah, de nostalgie dat het soms vroeger echt niet beter was

En kan ook zeker de originelen van die drie aanraden. Heb vroeger zelfs de hele Ju-on reeks van films gekeken (is The Grudge een onderdeel van). Zeker vermakelijk als je van dat soort films houdt, alleen de latere werden echt slecht haha. Sadako vs. Kayako bijvoorbeeld (de geest van the Grudge en die van the Ring).

Aantal jaren terug de 4K restoraties van Arrow nog gekocht, moet ik binnenkort maar aan beginnen.

[wmterhaar]

Play It Again, Sam (1972)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.6 | Genre: Comedy, Romance | Runtime: 85 min | MPAA: PG Allan (Woody Allen) is net verlaten door zijn vrouw (Susan Anspach), want die vindt hem een saaie loser die alleen maar naar oude films kijkt (uh, tsja...) Zijn favoriet: Casablanca. "She wants a laugh; she doesn't laugh enough. Insufficient laughter; that's grounds for divorce. Oh, and skiing! She wants to go skiing. She wants to ski down a mountain laughing like an idiot." Maar goed, de kritiek van zijn ex is fataal voor zijn toch al broze zelfvertrouwen. Dus wordt hij nog neurotischer (want Woody Allen-film), maar zijn goede vrienden Linda (Diane Keaton) en haar man Dick (Tony Christie) gaan hem helpen een nieuwe vrouw te vinden. Allan krijgt in zijn hoofd ook advies van Humphrey Bogart (Jerry Lacy). Soms goed, maar vaak ook: "I never saw a dame yet that didn't understand a good slap in the mouth or a slug from a .45" en "Gewoon meer bourbon drinken." Tijdens de zoektocht groeit de affectie tussen Linda en Allan steeds meer. Misschien past Allan wel beter bij haar dan zakenman Dick, die meer met zijn werk dan zijn vrouw bezig is? Geschreven door en met Woody Allen en ook Diane Keaton, maar geregisseerd door Herbert Ross, vooral bekend van Footloose en Steel Magnolias. Misschien daarom dat de film zich afspeelt in San Francisco in plaats van NYC. Duidelijk nog voor de techboom, want Allens karakter kan zich op zijn enkele salaris als filmjournalist een werkelijk enorm appartement in de stad veroorloven. Verder is het Woody Allen - ik zie weinig Herbert Ross in deze film - en dan weet je wat je krijgt. Het leuke aan deze film is dat hij duidelijk tussen de slapstick van Take the Money and Run en Bananas en de latere meer filosofisch-praterige films inhangt. Allen is eigenlijk ook gewoon erg goed in slapstick. Hij snapt dat de truc is om vooral geen gekke bekken te trekken, maar zo deadpan mogelijk over 5 dingen achter elkaar te struikelen en dan op te staan alsof er niets gebeurd is. Maar ook veel goede tekstuele grappen, van one-line zingers tot absurdisme. Mijn favorieten in de laatste categorie zijn de running gag met de telefoonnummers en het plastic stinkdier als verjaardagscadeau. (Gezien in FilmHallen)
7 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[Smultie]

wokkelz schreef op zondag 25 januari 2026 @ 12:08:
[...]


Misschien even nog het stukje over zijn vrouw/kind zwart markeren?

Als jij deze opmerking dan even weghaalt

[Dr. Strangelove]

Vrijdag schreef op woensdag 28 januari 2026 @ 12:33:
[...]

Volgens mij was dit (een van) de eerste veramerikaanste uitvoering van Aziatische horrors. The Grudge, Shutter en The Uninvited kan ik me ook nog wel herinneren. Niet allemaal waren ze even sterk helaas.

En ja, videobanden... Na afloop altijd weer terugspoelen, films huren was duur en moest je binnen 48 uur weer terugbrengen omdat je anders een boete kreeg, geluid was stereo en beeld was 4:3. Ah, de nostalgie dat het soms vroeger echt niet beter was

Geluid was alleen stereo als je een stereo apparaat had wat veel mensen niet hadden. Was tot het einde van het VHS tijdperk een feature die veel goedkope machines misten.

[Dr. Strangelove]

josh-hill schreef op zaterdag 24 januari 2026 @ 22:59:
Hm, ultieme bozewittemannenfilm is voor mij toch meer American History X, die zelfs anno nu nog volledig actueel is.

We have a new contender

Sovereign (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 6.5 | Genre: Crime, Drama, Thriller | Runtime: 100 min | MPAA: R Joe (Jacob Tremblay) woont met zijn vader Jerry (Nick Offerman). Jerry gelooft niet in de overheid, corporaties en alles wat daarmee te maken heeft. Hij maakt zijn eigen wetten die passen bij zijn eigen verwrongen realiteit. Als de bank op zijn deur klopt omdat Jerry zijn hypotheek weigert te betalen zet dit een chain of events in beweging die in geweld zal eindigen. Sovereign is een film van zijn tijd, gebaseerd op true events die al wel wat verder in het verleden liggen, maar zeer actueel zijn. Het is niet moeilijk voor te stellen dat er idioten als Jerry rondlopen; ze noemen zichzelf Sovereign Citizens. Die actualiteit maakt de film benauwend om te aanschouwen. Offerman is een natuurlijke fit voor de rol van Jerry. Het is haast alsof hij een gruwelijk realistische versie neerzet van zijn karakter Ron Swanson in de sitcom Parks and Recreation. Deze Jerry is echter niet om te lachen. Het is triest om te zien hoe zijn overtuigingen niet alleen zijn eigen reeds vergooide leven verder verkloten maar ook dat van zijn zoon, die poogt te ontsnappen aan de gekte maar gebonden is door liefde voor zijn vader. De opbouw van het verhaal is slim gedaan; we beginnen met Jerry die enigszins overtuigende argumenten lijkt neer te leggen voor zijn positie, maar langzaamaan zien we de dubbele standaarden in zijn opvattingen naar voren komen en het negeren van niet alleen wetten maar ook morele waarheden. Boeiend is verder dat dit wordt afgezet tegen de houding van de lokale politiecommandant John Bouchart (Randy Quaid), wiens zoon in opleiding is in zijn eigen divisie. John is net zo hard voor zijn zoon als Jerry dat is; het verschil is dat de een wel aan de goede kant van de wet gebleven is en de ander niet. Maar goed? We zien ook hoe John zijn mannen instrueert om keihard met arrestanten om te gaan als ze zich niet volledig en meteen onderwerpen. Ook deze parallellen zijn scary actueel. Het maakt duidelijk dat de uitdagingen in de VS niet zwart/wit zijn. Sovereign is een fantastische performance van Nick Offerman, maar vooral ook een ontnuchterende weergave van de stress waaronder de Amerikaanse samenleving gebukt gaat. De laatste scene van de film bracht tranen in mijn ogen; er spreekt hoop voor de toekomst uit. Let it be so.
8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[wmterhaar]

Dr. Strangelove schreef op woensdag 28 januari 2026 @ 22:05:
[...]


We have a new contender

Sovereign (2025)	[Afbeelding: Sovereign (2025)]
Tweakers: N/A | IMDb: 6.5 | Genre: Crime, Drama, Thriller | Runtime: 100 min | MPAA: R Joe (Jacob Tremblay) woont met zijn vader Jerry (Nick Offerman). Jerry gelooft niet in de overheid, corporaties en alles wat daarmee te maken heeft. Hij maakt zijn eigen wetten die passen bij zijn eigen verwrongen realiteit. Als de bank op zijn deur klopt omdat Jerry zijn hypotheek weigert te betalen zet dit een chain of events in beweging die in geweld zal eindigen. Sovereign is een film van zijn tijd, gebaseerd op true events die al wel wat verder in het verleden liggen, maar zeer actueel zijn. Het is niet moeilijk voor te stellen dat er idioten als Jerry rondlopen; ze noemen zichzelf Sovereign Citizens. Die actualiteit maakt de film benauwend om te aanschouwen. Offerman is een natuurlijke fit voor de rol van Jerry. Het is haast alsof hij een gruwelijk realistische versie neerzet van zijn karakter Ron Swanson in de sitcom Parks and Recreation. Deze Jerry is echter niet om te lachen. Het is triest om te zien hoe zijn overtuigingen niet alleen zijn eigen reeds vergooide leven verder verkloten maar ook dat van zijn zoon, die poogt te ontsnappen aan de gekte maar gebonden is door liefde voor zijn vader. De opbouw van het verhaal is slim gedaan; we beginnen met Jerry die enigszins overtuigende argumenten lijkt neer te leggen voor zijn positie, maar langzaamaan zien we de dubbele standaarden in zijn opvattingen naar voren komen en het negeren van niet alleen wetten maar ook morele waarheden. Boeiend is verder dat dit wordt afgezet tegen de houding van de lokale politiecommandant John Bouchart (Randy Quaid), wiens zoon in opleiding is in zijn eigen divisie. John is net zo hard voor zijn zoon als Jerry dat is; het verschil is dat de een wel aan de goede kant van de wet gebleven is en de ander niet. Maar goed? We zien ook hoe John zijn mannen instrueert om keihard met arrestanten om te gaan als ze zich niet volledig en meteen onderwerpen. Ook deze parallellen zijn scary actueel. Het maakt duidelijk dat de uitdagingen in de VS niet zwart/wit zijn. Sovereign is een fantastische performance van Nick Offerman, maar vooral ook een ontnuchterende weergave van de stress waaronder de Amerikaanse samenleving gebukt gaat. De laatste scene van de film bracht tranen in mijn ogen; er spreekt hoop voor de toekomst uit. Let it be so.
[Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding][Afbeelding]8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

Grappig: ik zet de film op mijn Letterboxd watchlist, blijkt Paul Schrader, de schrijver van Taxi Driver, ook een groot fan van deze film.

[josh-hill]

@Dr. Strangelove Ah nice, de review (nog) niet gelezen, maar als ik het goed zie is het net zo'n actuele bozemannenfilm als Reset, welke ik ook geweldig vond. Deze gaat op de watchlist!

Edit: wel weer nergens te kijken hier natuurlijk... soms zou ik willen dat ik een US/UK account had voor Amazon (Prime) of zo.

[ Voor 19% gewijzigd door josh-hill op 28-01-2026 22:53 ]

[wmterhaar]

Het probleem dat ik met deze film heb dat het eigenlijk nergens over gaat. Ik vind de verhaallijnen als los zand aan elkaar hangen.

Oké, nu breek ik. Of je het een goede of slechte film vindt, dat maakt me niet uit, maar dat 'los zand' zou zijn, daar moet ik echt iets van zeggen. Deze film is juist extreem gestructureerd en heeft een heel erg sterke thematiek. Soms zelfs wat te veel van dik hout zaagt men planken.

Ik ga het proberen uit te leggen, met een waarschuwing voor SPOILERS. Niet een klein dingetje, maar echt de hele film, dus het gaat hier een beetje op de Epstein Files lijken:

spoiler:

Perfidia Beverly Hills is leider van de revolutionaire beweging The French 75. Officieel voor de goede zaak, maar uit alles blijkt dat het Perfidia eigenlijk vooral om de kicks gaat. We zien haar bijvoorbeeld hoogzwanger met een machinegeweer schieten. Als ze wordt opgepakt, verraadt ze dan ook de hele groep om zelf niet naar de gevangenis te moeten. Ik had trouwens het vermoeden dat 'Perfidia' iets als 'slecht' zou betekenen, dus ik heb het opgezocht. Het blijkt gewoon Spaans voor 'verraad', dus dat is niet bepaald subtiel.

We zien ook dat Perfidia een sadomasochistische verhouding begint de vijand in de vorm van de racistische officier Lockjaw. Niet alleen verraad naar de beweging, maar ook naar haar geliefde Ghetto Pat, de bommenexpert van The French 75, en hun kind Willa.

Lockjaw is een witte supremacist die er van geniet seksueel vernederd te worden door een zwarte vrouw. Dus ook verraad aan zijn idealen, hoe verwrongen ook. Trouwens ook gewoon een grap. En symmetrie!

Oké, Pat en Willa duiken onder voor vele jaren. Pat is zwaar gedesillusioneerd en raakt een beetje aan lager wal, maar doet toch zijn best Willa goed op te voeden. Lockjaw wil bij het geheime nazi-clubje, maar moet daarvoor zijn eventuele sporen van rassenverraad uitwissen. Waar Pat de vadertaak op zich neemt, is Lockjaw bereid zijn mogelijk eigen dochter te vermoorden om hogerop te komen. Dus weer een goede en een foute keuze.

Lockjaw vindt uit waar Willa is en stuurt zijn mannen er op af. Pat roept de hulp in van Sergio Saint Carlos, Willa's karateleraar. Sergio blijkt al jaren rustig en zonder enige opsmuk leiding te geven aan de ongedocumenteerde gemeenschap. Dit is in contrast met het "kijk ons eens goed bezig zijn", waarbij ook onschuldigen in gevaar kwamen van The French 75 onder Perfidia. Dus het goede doen omdat het goed is, niet voor de eer.

Als Willa wordt weggesmokkeld, pleegt deze dochter van twee verraders zelf verraad door te liegen over haar mobiele telefoon, waardoor ze veel mensen in gevaar brengt.

Ondertussen moet Pat een gevaarlijke tocht afleggen voor zijn ontsnapping, waar hij eigenlijk de conditie voor mist. Toch doet hij het. Hij valt en wordt gearresteerd. Sergio helpt hem ontsnappen. Als ze in de auto zitten en achtervolgd worden, offert Sergio zichzelf op voor deze mensen met wie niet eens zo sterk verbonden is. Zou het toeval zijn dat hij een naam met 'Saint' erin heeft?

Willa zit ondergedoken in een klooster, waar ze leert van het verraad van haar moeder en, als Lockjaw haar daar onderschept, dat hij mogelijk haar vader is. Hier ga ik nogmaals benadrukken dat Lockjaw zijn eigen dochter wil vermoorden zodat hij toegang kan krijgen tot een geheim naziclubje. Dit alles speelt zich trouwens af in een kerk; je weet wel, met Jezus en Judas en zo.

Dan komt de wat meer actie gerichte finale (en wat voor één!) Uiteindelijk vallen Pat en Willa elkaar in de armen en aan het einde zien we dat, ondanks haar afkomst, ook in het verzet zit.

Dus: omgaan met mensen die het goede doen omdat het goed is, gaat boven bloed, ras en eer. En je afkomst maakt niet uit; zelfs als je ouders beide verschrikkelijk dingen hebben gedaan, dan je heb je de individuele vrijheid om elke keer te kiezen voor de foute dan wel de goede keuze, one battle after another.

En dat is wat ik zo nog weet, want het inmiddels ook alweer even dat ik de film heb gezien. Bij opnieuw kijken, vind ik vast nog meer dingen. Je hebt bijvoorbeeld de verhoren van de scholieren.

Wat meer speculatief vanuit mijn kant, dus meer voor de grap: Pat doet natuurlijk erg denken aan The Dude uit The Big Lebowski, ook een luiwammes, die uiteindelijk wel de strijd aan gaat met Duitse nihilisten. Lockjaw is dan weer een kruising van generaal Jack D. Ripper (purity of essence!) en die ene generaal die iets te enthousiast is over het idee van kernoorlog, Buck Turgidson uit Dr. Strangelove (de stijl van namen lijkt er ook door geïnspireerd.)

Over Lockjaw gesproken: ik vond Sean Penns performance af en toe wel erg groot, tot ik de laatste dagen nieuws keek over de moord op Alex Pretti en daar ineens een 'commander-at-large' van ICE met de naam Greg Bovino opdook, die qua uiterlijk en motoriek precies op Lockjaw leek. Alle latenightshows hadden het er over.

[Stukfruit]

offtopic:
@wmterhaar:

Je schrijft serieus geweldige verhalen dus ik wil je niet wegjagen, maar zou je misschien mensen kunnen taggen met de @<username> als je op iemand reageert? Dan wordt het makkelijker om terug te vinden van wie een quote was en krijgt de persoon in kwestie er ook een notificatie van

[josh-hill]

En/of de header van de quote intact laten, zodat je terug kunt gaan naar de post waar op gereageerd wordt, want dat is me inderdaad redelijk onduidelijk.

[Dr. Strangelove]

Little Amélie or the Character of Rain (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 0 | Genre: Animation | Runtime: 75 min | MPAA: N/A Het lijkt erop dat 2025 toch een mooi filmjaar was. De afgelopen dagen toch al heel wat moois gekeken. Toetje vandaag was Amélie et la Métaphysique des Tubes, en wat een tractatie was het. Amélie is een Belgisch meisje dat geboren wordt in het Japan van de jaren '70. Haar eerste jaren is ze in een vegetatieve staat, maar als ze door een aardbeving wakker geschud wordt haalt ze de verloren tijd snel in. Ze krijgt een sterke band met Nishio, de Japanse dame die in het huishouden helpt. Maar Amélie moet leren dat niets in het leven permanent is. Amélie's verhaal is van een bedrieglijke simpliciteit. Het is allemaal vrij voorspelbaar, maar het gaat om de thema's die met dit plot worden geadresseerd en dat zijn er veel. Dit is een film die vertelt over kleine kinderen, hoe ze hun omgeving ervaren, de mensen om hen heen en hoe zij, en wij, met verlies omgaan. Wat een pracht wordt hier neergezet. Vorig jaar was ik onder de indruk van de schilderachtige stijl van The Wild Robot. En technisch gezien vond ik Zootopia 2 erg knap. Maar Amélie overtreft dit allemaal door een simpele maar perfect gebalanceerde animatiestijl neer te zetten waarin alle kleuren naar gelang de behoefte van de scene veranderen en prachig in harmonie zijn. En de belichting... zo mooi en realistisch. Van schaduwen op gezichten tot weerkaatsingen in regendruppels, het is razend knap gedaan. De vloeiende muziek, die stroomt als de regen die zo'n belangrijke rol in het verhaal speelt over de amper 75 minuten van deze film, maakt het af. Wat een mooi klein meesterwerkje is dit. Een van de beste van het jaar, zeker.
9 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[ Voor 11% gewijzigd door Dr. Strangelove op 29-01-2026 09:12 ]

[Dwarlorf]

wmterhaar schreef op woensdag 28 januari 2026 @ 23:00:
[...]


Oké, nu breek ik. Of je het een goede of slechte film vindt, dat maakt me niet uit, maar dat 'los zand' zou zijn, daar moet ik echt iets van zeggen. Deze film is juist extreem gestructureerd en heeft een heel erg sterke thematiek. Soms zelfs wat te veel van dik hout zaagt men planken.

Ik ga het proberen uit te leggen, met een waarschuwing voor SPOILERS. Niet een klein dingetje, maar echt de hele film, dus het gaat hier een beetje op de Epstein Files lijken:

spoiler:

Perfidia Beverly Hills is leider van de revolutionaire beweging The French 75. Officieel voor de goede zaak, maar uit alles blijkt dat het Perfidia eigenlijk vooral om de kicks gaat. We zien haar bijvoorbeeld hoogzwanger met een machinegeweer schieten. Als ze wordt opgepakt, verraadt ze dan ook de hele groep om zelf niet naar de gevangenis te moeten. Ik had trouwens het vermoeden dat 'Perfidia' iets als 'slecht' zou betekenen, dus ik heb het opgezocht. Het blijkt gewoon Spaans voor 'verraad', dus dat is niet bepaald subtiel.

We zien ook dat Perfidia een sadomasochistische verhouding begint de vijand in de vorm van de racistische officier Lockjaw. Niet alleen verraad naar de beweging, maar ook naar haar geliefde Ghetto Pat, de bommenexpert van The French 75, en hun kind Willa.

Lockjaw is een witte supremacist die er van geniet seksueel vernederd te worden door een zwarte vrouw. Dus ook verraad aan zijn idealen, hoe verwrongen ook. Trouwens ook gewoon een grap. En symmetrie!

Oké, Pat en Willa duiken onder voor vele jaren. Pat is zwaar gedesillusioneerd en raakt een beetje aan lager wal, maar doet toch zijn best Willa goed op te voeden. Lockjaw wil bij het geheime nazi-clubje, maar moet daarvoor zijn eventuele sporen van rassenverraad uitwissen. Waar Pat de vadertaak op zich neemt, is Lockjaw bereid zijn mogelijk eigen dochter te vermoorden om hogerop te komen. Dus weer een goede en een foute keuze.

Lockjaw vindt uit waar Willa is en stuurt zijn mannen er op af. Pat roept de hulp in van Sergio Saint Carlos, Willa's karateleraar. Sergio blijkt al jaren rustig en zonder enige opsmuk leiding te geven aan de ongedocumenteerde gemeenschap. Dit is in contrast met het "kijk ons eens goed bezig zijn", waarbij ook onschuldigen in gevaar kwamen van The French 75 onder Perfidia. Dus het goede doen omdat het goed is, niet voor de eer.

Als Willa wordt weggesmokkeld, pleegt deze dochter van twee verraders zelf verraad door te liegen over haar mobiele telefoon, waardoor ze veel mensen in gevaar brengt.

Ondertussen moet Pat een gevaarlijke tocht afleggen voor zijn ontsnapping, waar hij eigenlijk de conditie voor mist. Toch doet hij het. Hij valt en wordt gearresteerd. Sergio helpt hem ontsnappen. Als ze in de auto zitten en achtervolgd worden, offert Sergio zichzelf op voor deze mensen met wie niet eens zo sterk verbonden is. Zou het toeval zijn dat hij een naam met 'Saint' erin heeft?

Willa zit ondergedoken in een klooster, waar ze leert van het verraad van haar moeder en, als Lockjaw haar daar onderschept, dat hij mogelijk haar vader is. Hier ga ik nogmaals benadrukken dat Lockjaw zijn eigen dochter wil vermoorden zodat hij toegang kan krijgen tot een geheim naziclubje. Dit alles speelt zich trouwens af in een kerk; je weet wel, met Jezus en Judas en zo.

Dan komt de wat meer actie gerichte finale (en wat voor één!) Uiteindelijk vallen Pat en Willa elkaar in de armen en aan het einde zien we dat, ondanks haar afkomst, ook in het verzet zit.

Dus: omgaan met mensen die het goede doen omdat het goed is, gaat boven bloed, ras en eer. En je afkomst maakt niet uit; zelfs als je ouders beide verschrikkelijk dingen hebben gedaan, dan je heb je de individuele vrijheid om elke keer te kiezen voor de foute dan wel de goede keuze, one battle after another.

En dat is wat ik zo nog weet, want het inmiddels ook alweer even dat ik de film heb gezien. Bij opnieuw kijken, vind ik vast nog meer dingen. Je hebt bijvoorbeeld de verhoren van de scholieren.

Wat meer speculatief vanuit mijn kant, dus meer voor de grap: Pat doet natuurlijk erg denken aan The Dude uit The Big Lebowski, ook een luiwammes, die uiteindelijk wel de strijd aan gaat met Duitse nihilisten. Lockjaw is dan weer een kruising van generaal Jack D. Ripper (purity of essence!) en die ene generaal die iets te enthousiast is over het idee van kernoorlog, Buck Turgidson uit Dr. Strangelove (de stijl van namen lijkt er ook door geïnspireerd.)

Over Lockjaw gesproken: ik vond Sean Penns performance af en toe wel erg groot, tot ik de laatste dagen nieuws keek over de moord op Alex Pretti en daar ineens een 'commander-at-large' van ICE met de naam Greg Bovino opdook, die qua uiterlijk en motoriek precies op Lockjaw leek. Alle latenightshows hadden het er over.

Ja, dat heb ik ook zo merendeels geinterpreteerd. Maar bijvoorbeeld die Lockjaw parallel had ik dan weer niet in de smiezen. (Ik probeer Amerika zo veel mogelijk te negeren, wat niet makkelijk is) Misschien is los zand niet helemaal de juiste omschrijving maar het voelt voor mij gewoon niet als een organisch geheel. Daarnaast vind ik het gewoon een zwak en afgezaagd verhaal. Er er druipt ook vanaf dat het moet deugen. Nou ben ik zeker niet tegen een film met een boodschap of die kritiek uit op de samenleving maar het moet subtiel zijn. Deze film zit op het randje, hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor een film als Don't look up of die ene recente film met die fotografen. Maar ik kijk dan liever een film als La Haine.

Weet je wat eigenlijk de kern van het probleem is met dit soort films? Het zijn films gemaakt voor acteurs en regisseurs. Die kijken op jouw manier naar een film, veelal technisch. Maar dat maakt het voor de gemiddelde fimbezoeker niet altijd boeiend. Ik zou mezelf geen filmkenner willen noemen maar ben ook niet de gemiddelde filmbezoeker/kijker dus ik kon de film verder wel waarderen. Uiteindelijk vond ik het ook geen slechte film. Ik herken het ook wel als een bovengemiddelde goede film maar ben gewoon niet overtuigd dat het een hoger cijfer moet hebben dan een 7.

Maar goed, ik kijk films altijd vaker dus ik ga hem vast in de toekomst nog weer kijken. Wellicht dat ik mijn mening dan wat bijstel.

Stukfruit schreef op woensdag 28 januari 2026 @ 23:03:

offtopic:
@wmterhaar:

Je schrijft serieus geweldige verhalen dus ik wil je niet wegjagen, maar zou je misschien mensen kunnen taggen met de @<username> als je op iemand reageert? Dan wordt het makkelijker om terug te vinden van wie een quote was en krijgt de persoon in kwestie er ook een notificatie van

It was I. Your friendly neighbourhood 'film critic'.

[Amerauder]

No Other Choice (2025)
Tweakers: N/A | IMDb: 7.5 | Genre: Comedy, Crime, Drama | Runtime: 139 min | MPAA: R Van de regisseur van Oldboy krijgen we hier een uiterst duistere komedie voorgeschoteld, maar wel een met een dieper laagje. Het is best grappig, als is het dan op een ongemakkelijke manier, als mensen tot het uiterste worden gedreven, en Koreaanse filmmakers schuwen daar niet van weg. Toch weet deze film ook meer te zijn dan dat, met een aantal belangrijke thema’s en een prachtige ontknoping. Hoofdpersoon Man-su leeft een idyllisch leven. Met zijn gezin en twee honden woont hij omringt door liefde en comfort in een mooi buitenhuis. Maar de vrede wordt bedreigd als Amerikanen het bedrijf waar hij werkt overnemen en hem en anderen op straat zetten. Hoe kan hij nu zijn hypotheek nog betalen? Na een aantal mislukte sollicitaties komt hij tot een duister plan: hij besluit zijn concurrentie uit te schakelen, om zo als enige geschikte kandidaat over te blijven. Nogal een klus. De situaties die hieruit ontstaan zijn zowel humoristisch als uiterst ongemakkelijk, en dit is wat de film ons in eerste instantie te bieden heeft. Het is vreemd om te moeten lachen terwijl er mensen in koelen bloede vermoord worden – je moet er maar van houden. Dat zowel dader als slachtoffer in hun volle menselijkheid worden getoond maakt de gruwelijkheid van wat zich afpeelt des te confronterender. Het doet denken aan de emoties die door Squid Game worden opgewekt – een serie waar de acteur die hier de hoofdrol vertolkt ook in meespeelt – maar dan oprechter, minder goedkoop, met meer gevoel. Het geweld grijpt aan, juist omdat het zo levendig in beeld wordt gebracht. Toch is deze film veel meer dan alleen maar dat, veel meer dan het leedvermaak dat in Korea zo’n speciale snaar lijkt te slaan. De karakters krijgen een uiterst menselijk gezicht. We zien gezinnen en de liefde die daarin opbloeit, de problemen waar ze mee kampen, de besluiten waar ze voor staan. Je leeft oprecht met ze mee. Maar vooral het einde is geweldig. Opeens valt alles op zijn plaats en laat deze film zijn ware aard zien. Elementen die alleen maar in dienst leken te staan van het grapje dat er op volgde, de opgebouwde vriendschappen en de offers die gemaakt zijn, ze blijken allemaal veel meer te betekenen dan je op het eerste gezicht zou denken, als alles tot elkaar komt in een naadloos geheel. De film eindigt waar hij begon, en opeens zien we waar het allemaal om te doen is geweest, waar de titel naar verwijst, wat deze film ons te vertellen heeft. Dit is geen aaneenschakeling van gebeurtenissen – dit is één duidelijke boodschap, en het is een boodschap die tot denken stemt. ★★★★☆
8 / 10

_{Genereer je eigen UBB code review}

[josh-hill]

Ik ben benieuwd. Ik vond Decision to Leave zijn beste film tot nu toe.