Ik ga helemaal niet kort door de bocht. Ik schrijf wat
ik vind. Nergens, echt werkelijk nergens, beweer ik dat mijn kijk op spellen de beste is, of dat iedereen het zo moet zien. Als mensen dus uren zoet zijn (wat zeg ik, dagen, weken, maanden) met miniatuurgames, of grote Ameritrash dozen, met overdadig uitgevoerd artwork: prima! Ik vind het alleen drie keer niks. Zo zijn er ongetwijfeld heel veel mensen die drie keer niks moeten hebben van kale abstracte spellen en gruwen van het studieuze, stille gedoe dat eromheen hangt. Ook helemaal prima. Zoveel mensen, zoveel wensen.
Overdadig? Ga jij het leven door in een Lada, kleed jij jezelf in beige omdat al het andere nutteloos is? Natuurlijk niet. Ook jij waardeert een bepaalde flair in het leven, blijkbaar niet in je board/card games.
Even heel erg duidelijk:
je hoeft je niet te verdedigen. Het gaat niet om jou persoonlijk. Als je dat wel denkt, moet je je even achter je oren krabben.
Ik vind bij veel moderne spellen de uitvoering 'overdadig', omdat ze afleiden van waar het naar mijn mening om moet gaan: het spel, dus hoe spelers met elkaar in de clinch gaan. Daarvoor heb ik geen miniaturen nodig, of fotorealistisch getekend artwork. Sterker nog, ik zie dat niet eens meer na een paar keer spelen.
Dat betekent dus ook niet automatisch dat ik in een Lada rijd, of dat ik alles in beige heb. Maar functioneel is het zeker: ik rijd een Renault Mégane, omdat ik daar met mijn lengte toevallig redelijk in zit; en qua kleur in mijn kleding heb ik nauwelijks keus omdat ik eerst wat moet vinden waar ik in pas. Ik zal in ieder geval niet 'extra' kopen vanwege flair; ik zal wel 'extra' kopen als ik daardoor nuttige en zinvolle opties krijg die ik ook daadwerkelijk gebruik. Ik ben nogal een kookliefhebber, dus heb ik geen pannetjes van dun aluminium met afbladderende anti-aanbaklaag in mijn keuken. Maar wel Fissler-pannen die overal op en in kunnen met een fijne dikke bodem, goede handgrepen en glazen deksels. Mijn Wüsthof-Dreizack-messen, die ik nu al 20 jaar gebruik: ditto. Niet goedkoop en er zou qua scherpte nog wel wat bijkunnen... maar liggen wel superfijn in mijn handen.
Zo heb ik laatst Viticulture gekocht, erg leuke game. Goeie mechanics en leuke art work. Maar ik heb daar ook de metalen munten voor gekocht zodat de kartonnen munten weer terug in de doos kunnen. Het voegt niets toe aan de game maar de spelbeleving is net wat beter.
Ik heb net voor godsgruwelijk veel euries een nieuwe set speelstukjes voor Indonesia gekocht om de te grote te vervangen; en er staat ook nog eens, heel handig, een rood kruis op de achterkant. Maar het ging me om de kleinere grondstoffen. Het spel wordt er beter speelbaar door; daarom en alleen daarom, heb ik er zoveel geld aan uitgegeven. Had ik zelf wat kunnen maken? Misschien, ik ben alleen niet zo handig en creatief om iets in elkaar te zetten dat klamme spelershanden overleeft, voor een merkbaar lagere prijs. Laat staan dat ik er hedentendage tijd voor heb.
Een beetje bekrompen. Board/card games zijn een prima medium om verhalen mee te vertellen.
Een agree to disagree.
Een spel hoeft niet altijd zelf het verhaal te vertellen, dat kunnen de spelers ook prima. In Twilight Imperium 4 bijvoorbeeld kan je (als je wilt) een logboek bijhouden dat op het einde een episch verhaal verteld. En er zijn genoeg games die juist wel zelf een verhaal vertellen. Bijvoorbeeld Mansions of Madness, daar draait het om het verhaal en de gameplay is opzettelijk vrij simpel gehouden zodat de focus op het verhaal blijft.
Dan zeg ik: doe niet zo moeilijk en maak er een echte (LA)RPG van, waar het verhaal en de ervaring de hele focus is. Duw het niet in een stramien van complexe mechanismen, winnen, competitie, kingmakers, enzovoort. Er is een grote bibliotheek aan settings beschikbaar waar je werkelijk alle kanten mee opkunt: eigenlijk vormt alleen je fantasie nog een beperking. En misschien de manier waarop je allerlei speleracties vorm moet geven. Zoals ik al eerder aangaf: ik heb liever alleen een goed spel zonder verhaal dan een combinatie die aan beide aspecten concessies moet doen.
Jij ziet blijkbaar het genre board/card games enkel als een vehicle om mechanics aan op te hangen die nodig zijn om het spel te spelen. Alles daar omheen is nutteloos en overbodig.
Correct. Of, beter gezegd, een manier voor een ontwerper om spelers een vraag voor te leggen die ze vervolgens met en tegen elkaar moeten beantwoorden.
Op zich prima, maar ik ben bang dat je dan een hele boel games te kort doet.
Zo zijn er ook hele volksstammen die kleine, snelle spellen met een focus op interessante spelersinteractie en minimale componenten tekort doen, vanwege een wens tot het hebben van een verhaal, mooi artwork, enzovoort. Getuige de huidige top-zoveel van BGG. Wat is je punt precies?