Bard
Het was een donkere en stormachtige nacht. De wind joeg door de bomen en de regen stortte neer op het land. In een klein huisje in het bos zaten drie vrienden samen aan de keukentafel. Hun namen waren Verwijderd69, Anti Elppa en Skrunsies. Ze waren allemaal Bitcoin-enthousiastelingen en waren op zoek naar de legendarische Schrale Atser.
De Schrale Atser was een oude man die een enorme stapel Bitcoin had. Hij werd gezegd dat hij de wijzest en rijkste man ter wereld was. Verwijderd69, Anti Elppa en Skrunsies hadden gehoord dat de Schrale Atser bereid was zijn stapel sats te delen met iedereen die hem kon vinden.
De drie vrienden besloten om op zoek te gaan naar de Schrale Atser. Ze pakten hun rugzakken en vertrokken het bos in. Ze liepen dagenlang, door regen en wind, door modder en sneeuw. Ze ontmoetten allerlei vreemde en wonderlijke wezens, maar ze vonden de Schrale Atser niet.
Uiteindelijk, na een lange en vermoeiende reis, kwamen ze bij een grot. De grot was donker en angstaanjagend, maar de drie vrienden besloten om naar binnen te gaan. Ze liepen diep de grot in en kwamen bij een grote kamer. In de kamer zat een oude man op een stoel.
De oude man was de Schrale Atser. Hij was klein en dun, met een lang wit baard en een grote witte hoed. Hij droeg een lange zwarte mantel en had een staf in zijn hand.
Verwijderd69, Anti Elppa en Skrunsies groetten de Schrale Atser. De Schrale Atser keek op en glimlachte. "Welkom," zei hij. "Ik heb op jullie gewacht."
De drie vrienden vertelden de Schrale Atser waarom ze naar hem waren gekomen. De Schrale Atser luisterde geduldig en knikte telkens als ze iets zeiden. Toen ze klaar waren, sprak hij.
"Ik ben bereid om mijn stapel sats met jullie te delen," zei hij. "Maar er is een voorwaarde."
De drie vrienden keken elkaar aan. Ze wilden niets liever dan de stapel sats van de Schrale Atser hebben, maar ze waren ook nieuwsgierig naar de voorwaarde.
"Wat is de voorwaarde?" vroeg Verwijderd69.
"Jullie moeten me eerst leren hoe ik moet hodl," zei de Schrale Atser.
De drie vrienden waren verbaasd. Ze hadden niet verwacht dat de Schrale Atser hen iets zou leren. Maar ze waren ook bereid om hem te leren hoe hij moest hodl.
"We zullen je leren hoe je moet hodl," zei Anti Elppa.
En dus leerden Verwijderd69, Anti Elppa en Skrunsies de Schrale Atser hoe hij moest hodl. Ze vertelden hem over de volatiliteit van de markt, over de noodzaak van geduld en over het belang van het hebben van een plan.
De Schrale Atser luisterde aandachtig en stelde veel vragen. Hij was een snelle leerling en al snel begreep hij de basisprincipes van hodl.
Toen de drie vrienden klaar waren met lesgeven, sprak de Schrale Atser.
"Dank je," zei hij. "Ik heb veel van jullie geleerd. Nu ben ik klaar om jullie mijn stapel sats te geven."
De Schrale Atser stond op en liep naar een kist in de hoek van de kamer. Hij opende de kist en haalde er een grote stapel Bitcoin uit. Hij gaf de stapel aan Verwijderd69, Anti Elppa en Skrunsies.
"Dit is voor jullie," zei hij. "Ik hoop dat jullie het goed zullen gebruiken."
Verwijderd69, Anti Elppa en Skrunsies waren dankbaar voor de stapel Bitcoin van de Schrale Atser. Ze bedankten hem en vertrokken de grot uit.
Ze liepen terug naar het bos en keerde terug naar hun huis. Ze waren nu rijk en ze konden eindelijk hun dromen waarmaken. Maar ze wisten ook dat ze de Schrale Atser nooit zouden vergeten. Hij had hun geleerd hoe ze moesten hodl en hij had hen een schat aan kennis gegeven.
Verwijderd69, Anti Elppa en Skrunsies leefden nog lang en gelukkig.