Ik snap je deels, maar altijd maar meer najagen kan ook heel vermoeiend zijn. Ik heb al sinds ik van school kom een, blijkbaar ongezond, gebrek aan materialistische ambitie, terwijl ik op gebied van kennis opdoen en vakinhoudelijke ontwikkeling wel wat ambitieuzer ben. Sommige hobby's geef ik aardig wat aan uit maar zelfs dan houd ik geld over aan het einde van de maand.
Net een hele dikke edit aan mijn voorgaande post toegevoegd, ik denk dat hij beter bij dit stukje aansluit, dus bij deze:
Altijd maar meer, meer, meer najagen lijkt me vermoeiend, als ik collega's van mijn leeftijd hoor zeuren dat ze toch echt een schaal hoger willen en dat helemaal een ding is, terwijl ze hartstikke goed kunnen leven van hun salaris..
(begrijp me niet verkeerd, je moet verdienen wat je waard bent en zeker niet ondergewaardeerd worden, ook omdat je dan voor je baas/manager minder waard bent en makkelijker gepasseerd wordt, maar sommige van mijn collega's willen salarisverhoging om de salarisverhoging, om het aanzien en het feit dat ze dan evenveel kunnen verdienen als 'die en die', omdat ze dan een dikkere bak kunnen kopen of nog een groter huis terwijl ze al een of meer kamers over hebben. Die jacht, daar snap ik helemaal niets van)