Gisteren naar het Spellenfestival in Genk geweest en een behoorlijk leuke dag gehad. Mijn eerste indruk was het het kleiner was dan verwacht, maar er waren ruim voldoende tafels voor spellen en het werd nooit echt druk.
Bij binnenkomst werden we onmiddellijk door de kinderen meegetrokken naar
Frutti di Mare, een spel van een Nederlandse maker dat onlangs behoorlijk wat succes had op Kickstarter. Na een korte uitleg bleek het toch iets te moeilijk voor mijn dochter, dus die ging samen met mijn vrouw wat anders zoeken. Ik bleef samen met mijn zoon en een derde speler zitten om even te proberen.
In Frutti di Mare win je door als eerste met je koningskrab het midden van het bord te bereiken of de koningskrabben van de tegenstanders te elimineren. Hiervoor kun je een heel leger zeevruchten inhuren dat je tijdens je beurt kan bewegen. Elke soort heeft ook zijn eigen speciale kracht, afhankelijk van waar hij op het bord staat en of hij aanvalt of verdedigt. Hierdoor werd het spel al snel erg ingewikkeld. Er is niet echt een manier om je zetten bij te houden en zeker in het begin moet je voor elke zeevrucht opzoeken wat hij ook precies weer doet. Al bij al zit het wel goed in mekaar, maar geen spek voor onze bek.
Daarna was het de beurt aan
Ali Baba, een nieuwe release van White Goblin. Je start met een tegelpiramide van tegels waarvan je sets probeert te verzamelen. Telkens als je een tegel van de piramide neemt worden de tegels die eronder liggen ook beschikbaar. Elke soort tegel heeft een speciale actie die je mag uitvoeren als je de tegel neemt (tegel van een tegenstander nemen, een aangrenzende tegel nemen, ...). Leuk voor een keertje, maar niet meteen iets dat je blijft spelen.
Mijn dochter had ondertussen
Leo en
Storymakers ontdekt. Terwijl zij deze aan haar broer liet zien toonde ik
Torres aan mijn vrouw. Torres is een klassieker die sinds de re-release van WGG weer op mijn lijstje stond, maar omdat het een semi-abstract met actiepunten is vreesde ik dat mijn vrouw er niet voor te vinden zou zijn. Het tegendeel bleek echter waar: na twee beurten werd er al een strategie uitgestippeld om met mij de vloer aan te vegen

. Gelukkig werd ik net op tijd gered door onze uitgehongerde kinderen - tijd voor een broodje dus!
In de namiddag hebben we dan nog een hoop spellen gespeeld - voor zover ik mij herinner: Happy Salmon, Take It Easy, Jungle Speed, Ticket to Ride: First Journey, Go Go Gelato, Dr. Eureka, 30 Seconds, Flick 'em Up, Flying Kiwis.
Natuurlijk mocht ook een bezoekje aan de verkoopstand niet ontbreken voor enkele souvenirs ;): Leo, TTR: Germany, Dice Forge, Torres en Loony Quest gingen mee naar huis. Whistle Stop heb ik laten liggen wegens toch net iets te duur.
Alles bij elkaar was het Spellenfestival een zeer leuke ervaring, zeker een goed alternatief voor Spel! in Antwerpen: minder druk, dichter bij huis en minstens zoveel plezier!
Ik ben zelf ook geen fan van het legacy-principe, maar dan vooral omdat bij ons spellen niet genoeg op tafel komen om de verhaallijn goed te kunnen volgen. Om maar een voorbeeld te noemen: we zijn ondertussen al bijna drie jaar bezig aan Mice & Mystics

. Dan verliest zo 'n spel wel wat aan spankracht.
Over Charterstone in het bijzonder kan ik ook weinig zeggen. Ik heb de Watch It Played-episode van de tutorial bekeken en ik zag er niet meteen iets dat nieuw is, maar dat komt misschien wel in de volgende hoofdstukken.
It's still magic even if you know how it's done. (Terry Pratchett, A Hat Full of Sky)