Welke boeken leest de Tweaker? - Deel 5

[Monkeybrains]

Mijn discworld favorieten zijn toch wel de boeken met Moist von Lipwig (Going Postal met name) en Feet of Clay. Maar wel lastig hoor, er zitten zo veel goede boeken in die serie.

[Arunia]

@Bundin Ikzelf ben begonnen met Fifth Elephant volgens mij toen ik best jong was. Ook in het Engels.
Welke ik het leukste vind, tja. Ze zijn allemaal wel goed in hun eigen recht. Moet zeggen dat ik Nanny Weatherwax of überhaupt de heksen tof vind met kleine hints zoals dat ze tussen de druppels door lopen.
Met dat ik nu weer verder aan het lezen ben of eerder, opnieuw begonnen ben, begrijp ik ook Rincewind beter als karakter en hoe het zit.
Daarnaast als karakter vind ik vooral Death heel tof en denk dat op dit moment Mort wel mijn leukste boek is en ik kan me voorstellen dat het eerste boek Colour of Magic best wel zwaar is, je merkt dat Terry Pratchett ook steeds beter schreef zeg maar.

Heb ook bijna alle andere boeken van Terry Pratchett. Begon met verzamelen van de Discworld reeks en daarnaast de andere boeken gaan verzamelen. Staan standaard op mijn verjaardags/kerst lijstje. dus zo nu en dan komen er eens boeken binnen of ik koop ze zelf eens tussendoor. Ook de Mapps en het kookboek van Nanny Ogg.

[P_Tingen]

Ik heb ooit eens een begin gewaagd met Discworld maar het kon me niet heel erg boeien. Ik denk dat het Color of Magic was, maar ben niet helemaal zeker.

Is er zoiets als een aanbevolen volgorde,.voor als ik het nog een keer wil proberen?

[Arunia]

P_Tingen schreef op maandag 26 januari 2026 @ 22:30:
Ik heb ooit eens een begin gewaagd met Discworld maar het kon me niet heel erg boeien. Ik denk dat het Color of Magic was, maar ben niet helemaal zeker.

Is er zoiets als een aanbevolen volgorde,.voor als ik het nog een keer wil proberen?

Colour of Magic is het eerste boek en is inderdaad wat zwaarder om doorheen te komen. Als je Discworld gewend bent, dan valt het uiteindelijk wel mee.
Veel is luchtig en TP weet best wel wat grappen te maken. Ik vind het leukste aan de reeks juist de humor en dat het fantasy is.
https://www.reddit.com/r/...orld_reading_order_guide/
Deze heb ik al even liggen als zijnde reading order, maar ik ben ze gewoon vanaf het begin nu aan het lezen. Je komt dan ook voor een groot deel langs alle karakters.
https://www.reddit.com/r/...ontroversial_take_on_the/

[F_J_K]

Ik heb ze allemaal hier fysiek op een boekenplank staan. Heerlijke boeken

The Last Hero is denk ik mijn favoriet. En heb ik naast tekst ook als illustrated hardback. De illustraties zijn helemaal prima voor het genre.

[Lankman]

Ik ben begonnen met Colour of Magic, en was al hooked door Rincewind ( naartoe gelokt door fan art en. Toen Men at Arms. Gek genoeg pakte Vimes mij toen nog niet echt, maar was het meer Carrot en Nobby. Daarna Guards, guards, en toen maar eens op internet gaan struinen. Alt.pratchett op usenet. Vanaf daar ben eigenlijk gewoon op publicatie volgorde gaan lezen. Aangezien ik Men at Arms thuis fysiek heb liggen, ben ik die nu als eerste aan het lezen met mijn zoontje, en merk dan wel hoeveel je mist in zowel character, als wereld ontwikkeling. En tsja, favorieten. Ik kan moeilijk kiezen. Ik denk de witches eerst, maar nipt. Ik zou ze best allemaal fysiek willen hebben. Iemand nog aanrader voor een redelijke kwaliteit?

[Exactor it]

Grappig wel. Ik heb ze allemaal minstens twee keer gelezen en sla the witches altijd over als ik weer iets wil herlezen. Ben meer van Death en the guards. Al vind ik de vampierenfamilie ook vrij fijn. Ik denk dat ik Soul Music de tofste vind. Leren hoe Music with rocks in it ontstond is belangrijk als muziekliefhebber.

[MatHack]

Ik vond zelf Mort (eerste van de Death novels) een goed begin van de serie. Mijn favorieten naast de Death novels zijn de Moist von Lipwig novels. Later Colour of Magic gelezen, maar dat is inderdaad een wat pittiger begin. Pratchett was toen duidelijk nog wat meer aan het zoeken naar zijn verhaal-/schrijfstijl.

Ik vond de 3 Sky verfilmingen ook goed (maar ook hier Colour of Magic de minste), en deze kunnen ook helpen met wat Discworld-kennis voordat je de boeken gaat lezen.

@Arunia Voor een nieuwere versie van de reading order: https://en.wikipedia.org/...r_Guide_3.0_(cropped).jpg

[Arunia]

@MatHack Mijn tweede linkje was blijkbaar ook die 3.0

@Lankman Qua fysiek heb ik gewoon de pockets van Corgi. Waarom? Omdat ik die meer dan 20 jaar geleden al begon met kopen zeg maar. Zijn vaak onder de 10 euro per stuk.

Kwam vorige jaar in de Achterhoek in Borculo in een boekwinkel daar en toen wilde er iemand een hele berg aan boeken bestellen. Kon het niet laten om te zeggen dat het om Discworld zou gaan.
Zou komen op 600 a 700 euro. Logisch, op internet zijn ze natuurlijk goedkoper te vinden.
Moeilijkste is nog om ze allemaal in dezelfde versie te krijgen zodat je niet verschillende maten krijgt.
Ik ga ze in ieder geval niet weg doen. Wellicht dat als ik er niet meer zou zijn, diegene ze zo weg gooit of geeft.

Wil ergens ook nog wel The Hobbit en Lord of the Rings opnieuw lezen. Maar geen prio. Heb een speciale collectors uitgave van beide in bezit. Niet super oud, maar wel super mooi qua stijl en ook best aan de prijs (tegen de 100 euro per stuk).

[Merik]

Zelf ook eens begonnen aan The Colour of Magic na een leestip, maar vond het boek ook niet zo (iets te licht van stof misschien). Wel nog de Discworld MUD gespeeld kort (tekstgebaseerde MMORPG, leeftijd dox ) die stiekem best goed in elkaar zat.

Pas wel weer begonnen met de Wheel of Time series, net boek 8 uit dus precies halverwege. Het doel is om de serie uit te lezen, maar misschien wordt dat te lastig met schildpad leestempo.

[ Voor 4% gewijzigd door Merik op 27-01-2026 16:32 ]

[Exactor it]

Merik schreef op dinsdag 27 januari 2026 @ 16:32:
Zelf ook eens begonnen aan The Colour of Magic na een leestip, maar vond het boek ook niet zo (iets te licht van stof misschien). Wel nog de Discworld MUD gespeeld kort (tekstgebaseerde MMORPG, leeftijd dox ) die stiekem best goed in elkaar zat.

Pas wel weer begonnen met de Wheel of Time series, net boek 8 uit dus precies halverwege. Het doel is om de serie uit te lezen, maar misschien wordt dat te lastig met schildpad leestempo.

Een schildpad tempo past dan wel weer bij Discworld. Als je de hele wereld (en 4 olifanten) moet voortbewegen ga je niet zo hard.

Ik weet nog dat ik zeer teleurgesteld was dat Rincewind niet de hoofdpersoon meer was vanaf een bepaald moment. Het duurde toen een boek of vijf om te snappen dat het geen standaard fantasy serie ging worden. Want dat is het met de eerste twee delen, het zijn humoristische fantasy boeken volgens het standaard stramien van het genre. Pas later werd het een satirisch meesterwerk in verhaalvorm.

[goarilla]

Vorkosigan Saga "Louis McMaster Bujold"
Old Man's War "John Scalzi"

[Anastanax]

Nu bezig aan Chronicles of the Black Company van Glenn Cook.
Net zoals zijn "Instrumentalities of the Night" gaat het over een militaire eenheid in een fantasy setting.
Ik vind dat hij een goed evenwicht vind tussen world-building, personages en hun (klein)menselijke motivatie, de ontwikkeling van het verhaal en hoe hij magie laat werken in zijn wereld(en).
Hij heeft ook SF boeken, ben benieuwd of die me even goed gaan aanspreken.

[Webgnome]

Na 8 boeken Edy flyn wilde ik wel wat anders. Ik lees nu Memento van Emelie Schepp. Ik moet zeggen dat ik hier heel veel moeite mee heb. Er mis, voor mijn gevoel, structuur.

edit:
blijkbaar had ik het nog iets meer tijd moeten geven. Er zijn wat kwartjes gevallen en het is ook wel een interessant verhaal. Stuk moeilijker dan Edy Flyn

[ Voor 34% gewijzigd door Webgnome op 03-02-2026 07:04 ]

[KorteGebruiker]

Ik heb vandaag/vannacht killer instinct van Jennifer Lynn Barnes, de Nederlandse versie uitgelezen. Vond het een leuke en spannende thriller.

Ben benieuwd naar deel 3 die eind deze maand uitkomt (20 feb). Hopelijk voegt mijn bieb het snel toe aan zijn collectie zodat ik het kan lezen

[Pat911]

Afgelopen week op vakantie "De moordclub (op donderdag)" van Richard Osman gelezen. Dit boek is uit 2020, is ook al verfilmd, en die verfilming heb ik vorig jaar ook gezien. Aangename whodunnit die, in mijn ogen, voornamelijk memorabel was door de sterke cast. Niet dat het verhaal in de film slecht was, maar ik vond het nogal afgeraffeld.Een paar reviews die ik las, prezen het boek ook meer dan de film.
Toen ik het boek zag liggen op een rommelmarkt twijfelde ik dan ook geen moment, lekker voor op een vakantie. En wat leest dit boek lekker weg, vol met kleine plottwists, sterk geschreven karakters en droogkomische opmerkingen.

Het verhaal gaat over een aantal ouderen die in een aanleunflat wonen, maar dan wel op stand in een oud klooster. Op donderdags komen ze bij elkaar om oude vergeten moordzaken uit te pluizen op zoek naar nieuwe aanwijzingen. Als de eigenaar het wooncomplex overhoop wil gooien, en daarbij ook het kerkhof wil wegvagen voor nieuwe gebouwen, komen de bewoners in opstand. Als dan 1 van de projectontwikkelaars om het leven komt, kan de moordclub (op donderdag) echt aan het werk. Geen cold case, maar direct meehelpen met de politie. Waarbij de leidster van de club (een ex-MI6-medewerker) de politie uitlokt om onderzoeksgegevens uit te wisselen.

Het boek gaat dieper in op de personages en meer achtergrondverhalen van alle karakters in het boek. Het boek wisselt af tussen kleine stukjes dagboek van 1 van de hoofdrolspelers en een alwetende verteller. Die alwetende verteller laat bij sommige stukken wat meer los, dan bij andere passages. Soms wordt een achtergrond beschreven die alleen de verteller weet, en soms wordt alleen beschreven wat er gebeurt, zonder verdere duiding - hierdoor lijkt het wel alsof er 3 vertelvormen zijn.

Wat mij betreft een aanrader, en ik denk na het lezen van het boek, dat ik de film nog wel ga herbekijken.

[Exactor it]

Pat911 schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:24:
Afgelopen week op vakantie "De moordclub (op donderdag)" van Richard Osman gelezen. Dit boek is uit 2020, is ook al verfilmd, en die verfilming heb ik vorig jaar ook gezien. Aangename whodunnit die, in mijn ogen, voornamelijk memorabel was door de sterke cast. Niet dat het verhaal in de film slecht was, maar ik vond het nogal afgeraffeld.Een paar reviews die ik las, prezen het boek ook meer dan de film.
Toen ik het boek zag liggen op een rommelmarkt twijfelde ik dan ook geen moment, lekker voor op een vakantie. En wat leest dit boek lekker weg, vol met kleine plottwists, sterk geschreven karakters en droogkomische opmerkingen.

Het verhaal gaat over een aantal ouderen die in een aanleunflat wonen, maar dan wel op stand in een oud klooster. Op donderdags komen ze bij elkaar om oude vergeten moordzaken uit te pluizen op zoek naar nieuwe aanwijzingen. Als de eigenaar het wooncomplex overhoop wil gooien, en daarbij ook het kerkhof wil wegvagen voor nieuwe gebouwen, komen de bewoners in opstand. Als dan 1 van de projectontwikkelaars om het leven komt, kan de moordclub (op donderdag) echt aan het werk. Geen cold case, maar direct meehelpen met de politie. Waarbij de leidster van de club (een ex-MI6-medewerker) de politie uitlokt om onderzoeksgegevens uit te wisselen.

Het boek gaat dieper in op de personages en meer achtergrondverhalen van alle karakters in het boek. Het boek wisselt af tussen kleine stukjes dagboek van 1 van de hoofdrolspelers en een alwetende verteller. Die alwetende verteller laat bij sommige stukken wat meer los, dan bij andere passages. Soms wordt een achtergrond beschreven die alleen de verteller weet, en soms wordt alleen beschreven wat er gebeurt, zonder verdere duiding - hierdoor lijkt het wel alsof er 3 vertelvormen zijn.

Wat mij betreft een aanrader, en ik denk na het lezen van het boek, dat ik de film nog wel ga herbekijken.

Er zijn nog vier delen in the Thursday murder club serie en de schrijver heeft in 2024 een nieuwe serie gelanceerd: We solve murders. Je hebt dus wat om naar uit te kijken op de rommelmarkten!

[Meloenen]

Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

[nietorigineel]

Meloenen schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:57:
Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

Schrijver David Mitchell kan ik dan wel aanbevelen. Starten met Number9dream als je in het japanse thema wil blijven, The Thousand Autumns of Jacob de Zoet als mijn persoonlijke favoriet van hem (ook een japans thema nu ik er over nadenk).

[P_Tingen]

Meloenen schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:57:
Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

Als je van surrealisme houdt kan ik Rob van Essen van harte aanbevelen. Van hem heb ik oa "Hier kom ik nog op terug" en "De goede zoon" gelezen. Beide nogal niet-traditioneel en wat mij betreft topboeken. Het eerste boek spot met tijdreizen (en met jou als lezer) en bij het tweede boek gaat een man op reis in een zelfrijdende taxi. Hij heeft ook nog een boek met korte verhalen ("Een man met goede schoenen"). Je zou kunnen zien of zijn stijl je wat aanstaat. Op zijn eigen site heeft Van Essen trouwens ook een aantal fragmenten staan, oa deze

[Wertha]

Pat911 schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:24:
Afgelopen week op vakantie "De moordclub (op donderdag)" van Richard Osman gelezen. Dit boek is uit 2020, is ook al verfilmd, en die verfilming heb ik vorig jaar ook gezien. Aangename whodunnit die, in mijn ogen, voornamelijk memorabel was door de sterke cast. Niet dat het verhaal in de film slecht was, maar ik vond het nogal afgeraffeld.Een paar reviews die ik las, prezen het boek ook meer dan de film.
Toen ik het boek zag liggen op een rommelmarkt twijfelde ik dan ook geen moment, lekker voor op een vakantie. En wat leest dit boek lekker weg, vol met kleine plottwists, sterk geschreven karakters en droogkomische opmerkingen.

Het verhaal gaat over een aantal ouderen die in een aanleunflat wonen, maar dan wel op stand in een oud klooster. Op donderdags komen ze bij elkaar om oude vergeten moordzaken uit te pluizen op zoek naar nieuwe aanwijzingen. Als de eigenaar het wooncomplex overhoop wil gooien, en daarbij ook het kerkhof wil wegvagen voor nieuwe gebouwen, komen de bewoners in opstand. Als dan 1 van de projectontwikkelaars om het leven komt, kan de moordclub (op donderdag) echt aan het werk. Geen cold case, maar direct meehelpen met de politie. Waarbij de leidster van de club (een ex-MI6-medewerker) de politie uitlokt om onderzoeksgegevens uit te wisselen.

Het boek gaat dieper in op de personages en meer achtergrondverhalen van alle karakters in het boek. Het boek wisselt af tussen kleine stukjes dagboek van 1 van de hoofdrolspelers en een alwetende verteller. Die alwetende verteller laat bij sommige stukken wat meer los, dan bij andere passages. Soms wordt een achtergrond beschreven die alleen de verteller weet, en soms wordt alleen beschreven wat er gebeurt, zonder verdere duiding - hierdoor lijkt het wel alsof er 3 vertelvormen zijn.

Wat mij betreft een aanrader, en ik denk na het lezen van het boek, dat ik de film nog wel ga herbekijken.

Super leuk boek. Ook zeer geschikt voor eenieder die weinig boeken leest. Leest makkelijk weg.

[P_Tingen]

Meloenen schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:57:
Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

De post hierboven mij over de moordclub triggerde mij om je "Mindful moorden" van Karsten Dusse nog even aan te bevelen. Een nogal onconventrinele misdaadroman met de nodige humor en bizarre wendingen.

Het huwelijk van misdaadadvocaat Björn Diemel wankelt. Zijn vrouw staat erop dat hij een mindfulness-seminar volgt om zijn leven beter in balans te krijgen en zo hopelijk een betere vader en echtgenoot te worden. Björn had alleen niet kunnen vermoeden dat hij al snel op een heel andere manier gebruik zou maken van wat hij er leert. Wanneer een van zijn cliënten, een zware en overduidelijk schuldige crimineel, voor problemen begint te zorgen besluit Björn heel kalm om hem uit de weg te ruimen, perfect volgens de mindfulnessprincipes zoals hij die inmiddels kent

https://www.hebban.nl/boek/mindful-moorden-karsten-dusse

[Punkrocker]

Afgelopen maanden een paar detectives gelezen:

Dan Brown - Het Ultieme Geheim
Bekende Dan Brown concept: Alles gebeurd realtime, dus geen "paar dagen later" of "drie jaar eerder" hoofdstukken. Proffessor Langdon is met zijn nieuwe liefje in Praag voor een lezing die zij gaat geven over "non-lokale bewustzijn". De al dan niet wetenschappelijke niches waarin Langdon zich beweegt in de boeken zijn vaak vaag maar dit is wel een toppunt van esoterische theoriën. Wel zoals altijd documenteert Brown zich goed en verdiept hij zich in die wetenschappen wat duidelijk merkbaar is in zijn boeken. Ook hier.
Uiteraard wordt er weer iemand vermoord en zijn er de nodige strubbelingen met de lokale autoriteiten. Dit maal loopt er ook nog een folklore legende

spoiler:

Golem

door Praag die het hem moeilijk maakt.
Dikke pil weer maar leest weer soepel weg.
7,5 sterren

Robert Galbraith - De Gemerkte Man
Ontspoorde en gestuurde JK Rowling heeft weer een Strike boek af. Dikke pil en ook hier weer minimaal 50 pagina's chick-lit gezeur tussen Strike en Ellacot. Minsten van de Strike boeken tot nu toe. Speelt zich dit maal af in de wereld van de Vrijmetselaars.
5 sterren

Elisabeth George - Een langzaam Stervende Zaak
George heeft weer een inspecteur Linley-boek af. Al komen hij en Havers pas erg laat langs in het boek. De honderd(en) pagina's zonder Linley waren nodig om alle achtergronden en voorgeschiedenissen te vertellen. En met de komst in Cornwall van de twee (Linley en Havers dus) komt het boek echt op gang. Een eigenaar van een tinverwerkingsbedrijf wordt vermoord aangetroffen. Zijn veeeeel jongere nieuwe lief is uiteraard hoofdverdachte. Alweer een prima Linley-boek van George. Duurt even voordat je erin komt maar eindigt goed.
7 sterren

James Patterson & JD Barker - De Schrijfster
Het zoveelste boek wat die twee samen hebben geschreven. Geen horror of Thriller deze keer maar een politie/detective.

Ze is de bestverkopende misdaadauteur ter wereld. Nu is ze zelf een moordverdachte.

NYPD-rechercheur Declan Shaw krijgt om 21.42 uur een telefoontje van zijn luitenant: Hoe snel kan je bij 211 Central Park West zijn? Het Beresfordgebouw.

Voor appartement 18a wordt Shaw gebriefd door zijn partner. De vrouw belde het alarmnummer om een inbraak te melden – en de moord op haar man. Ze vuurde een kogel af op hulpverleners en deed vervolgens een verbijsterende eis: niemand komt binnen, behalve rechercheur Declan Shaw.

De vrouw doet open, haar lichaam bedekt met bloed. Ze lijkt in shock. Er ligt een lichaam op de vloer van de luxe woonkamer. Elk boek in de plafondhoge boekenkasten is van dezelfde auteur: Denise Morrow, truecrimebestsellerauteur.

‘Ben jij dit?’ vraagt Shaw. ‘Ben je een schrijver?’

De echte vraag is: is ze ook een moordenaar?

Leest vlot, zoals al hun boeken. Bekend plot waarin de agent verdachte wordt van de moord die hij onderzoekt, hebben we wel meer gezien. Deze keer echter verrassende wendingen die leuk zijn om te lezen. Letterlijke laatste pagina van het boek was misschien een verrassing maar niet voor de oplettende lezer. Eén van hun betere boeken.
8 sterren

[nietorigineel]

P_Tingen schreef op woensdag 11 februari 2026 @ 08:23:
[...]

De post hierboven mij over de moordclub triggerde mij om je "Mindful moorden" van Karsten Dusse nog even aan te bevelen. Een nogal onconventrinele misdaadroman met de nodige humor en bizarre wendingen.

Het huwelijk van misdaadadvocaat Björn Diemel wankelt. Zijn vrouw staat erop dat hij een mindfulness-seminar volgt om zijn leven beter in balans te krijgen en zo hopelijk een betere vader en echtgenoot te worden. Björn had alleen niet kunnen vermoeden dat hij al snel op een heel andere manier gebruik zou maken van wat hij er leert. Wanneer een van zijn cliënten, een zware en overduidelijk schuldige crimineel, voor problemen begint te zorgen besluit Björn heel kalm om hem uit de weg te ruimen, perfect volgens de mindfulnessprincipes zoals hij die inmiddels kent

https://www.hebban.nl/boek/mindful-moorden-karsten-dusse

Ook een geweldige Netflix serie (gezien zonder dat ik wist dat het op een boek gebaseerd was)

[Vrijdag]

Doorgaans lees ik (of herlees ik) de boeken van Lovecraft, Stephen King, Clive Barker, De Sade en Warhammer 40k novelles. Afhankelijk van je standpunt niet echt hoogstaande literatuur

Nu was ik een tijdje terug weer eens in de kringloopwinkel en daar lag zowaar deel één van een door mij geliefde trilogie van Thea Beckman:
Kinderen van Moeder Aarde
Hier heb ik het eerder al over gehad, Vrijdag in "Welke boeken leest de Tweaker? - Deel 5"

En dat was ook het eerste waar ik aan dacht toen Trump een tijde terug begon over dat hij Groenland "echt nodig had en wilde hebben". Mijn eerste gedachte was "heeft hij die boeken gelezen?". Daar ben ik snel op teruggekomen, want de kans is niet zo heel groot

Van Wikipedia:

Het boek begint met de beschrijving van de Derde Wereldoorlog en zijn gevolgen, startende met een conflict tussen een paar naties en escalerend als de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie vrijwel tegelijkertijd elkaar met nucleaire wapens gaan bestoken. Niemand voorziet echter dat er raketten in vulkanen terechtkomen, doordat ze met een infraroodzoeker zijn uitgerust. De hier ontstane kettingreactie van catastrofale natuurrampen heeft tot gevolg dat bijna de gehele wereldbevolking omkomt, ook de machthebbers in hun bunkers. Bovendien verandert de positie van de as waar de aarde om draait, waardoor de Noordpool zich naar Japan verplaatst en de Zuidpool zich nu in Zuid-Amerika bevindt.

Het verhaal speelt zich af op het eiland Groenland, waar na de Grote Ramp de ijskappen en gletsjers zijn gesmolten en waar nu een heerlijk klimaat heerst, en dat door de overlevende bewoners de naam Thule heeft gekregen.

Ik ben er net in begonnen en het is weer geweldig. naast nostalgie ook gewoon een tof boek. Ja, ik ben inmiddels een 45 jarige man dus absoluut de doelgroep niet (meer) maar wauw, het is nog steeds fantastisch om in die wereld te duiken. En Beckman is natuurlijk ook gewoon een hele goede schrijfster.

Naast haar andere trilogie kan ik deze reeks ook van harte aanbevelen als je kinderen hebt die van lezen houden. Of als je zelf weer terug naar je jeugd wil. Tevens, gezien de huidige zeer terechte aandacht voor veiligheid van vrouwen en die vreselijke manosphere ook een goed passend onderwerp in de moderne tijd.

Nou wil ik ook naar zo'n Groenland

[Webgnome]

Webgnome schreef op maandag 2 februari 2026 @ 19:50:
Na 8 boeken Edy flyn wilde ik wel wat anders. Ik lees nu Memento van Emelie Schepp. Ik moet zeggen dat ik hier heel veel moeite mee heb. Er mis, voor mijn gevoel, structuur.

edit:
blijkbaar had ik het nog iets meer tijd moeten geven. Er zijn wat kwartjes gevallen en het is ook wel een interessant verhaal. Stuk moeilijker dan Edy Flyn

Uiteindelijk heb ik alle boeken van Emelie Schepp over Jana Berzelius gelezen. Ik moest even er in komen en toch weer alles uitgelezen. Alleen het einde van het laatste boek..

[ Voor 4% gewijzigd door Webgnome op 21-02-2026 06:58 ]

[KorteGebruiker]

Zojuist al het blauw van de hemel van Mélissa Da Costa gelezen. Vond het een prachtig boek, snap wel waarom het zo bejubeld wordt en al heel lang in de bestsellerlijst staat.