Welke boeken leest de Tweaker? - Deel 5

[Dubbeldooier]

MischaBoender schreef op dinsdag 2 december 2025 @ 10:28:
Afgelopen week heb ik Voor altijd een belofte, Een muzikale biografie van Peter Slaghuis van Rogier Verkroost gelezen. Een zeer gedetaileerd document / eerbetoon aan het leven en werk van één van de belangrijkste pioniers van de Nederlandse housemuziek. Er is duidelijk veel research in dit boek gestoken. Voor techno/hardcore liefhebbers is dit echt een aanrader. Ik heb meer dan eens het boek even weggelegd om 1 van de platen online op te zoeken en te beluisteren.

De auteur heeft zelf wat geld geïnvesteerd om het boek mogelijk te maken, dus mocht je het boek willen aanschaffen dan kun je hem steunen door het boek direct bij hem te bestellen. Zijn email adres staat in een post op zijn LinkedIn profiel (of stuur mij een berichjte voor het adres).


[...]

Dank voor de tip, altijd fijn om de collectie uit te kunnen breiden.

Boek zelf valt ietwat tegen. Hoog 'en toen, en toen en toen' gehalte.

[MischaBoender]

Dubbeldooier schreef op zondag 7 december 2025 @ 16:02:
[...]

Dank voor de tip, altijd fijn om de collectie uit te kunnen breiden.

Boek zelf valt ietwat tegen. Hoog 'en toen, en toen en toen' gehalte.

Denk dat het ook afhangt aan hoe je aan het boek begint. Voor wat betreft de muzikale biografie vond ik het best goed in elkaar zitten. Dit is het tweede boek van deze auteur, en gezien het feit dat alles zich meer dan 30 jaar geleden heeft afgespeeld, is er toch veel informatie in het boek verwerkt en voelt de flow van het boek goed.

Ik had persoonlijk gehoopt op iets meer over het persoonlijke leven van Peter, maar die verwachtingen zijn ook niet helemaal op hun plaats voor een "muzikale" biografie.

Waar ik dan wel weer erg blij mee ben is dat iemand de moeite heeft genomen om dit boek te schrijven. Wat deze man betekent heeft voor de "house" scene in Nederland is, wat mij betreft, onderbelicht.

[Arunia]

Na lang nadenken ben ik begonnen om Discworld alle delen uit te lezen op release volgorde. Ben ondertussen 44 en ben ergens bang dat ik het uiteindelijk niet ga redden voordat ik mijn hoofd neerleg zullen we maar zeggen.
Eergisteren begonnen aan deel 3 Equal Rites. Deel 1 en 2 erg mee vermaakt. Ik had al wat delen gelezen los van elkaar, maar eerlijk gezegd weet ik er nog maar vlagen van. Blijf het een fantastische reeks vinden qua stijl en humor.

[Dubbeldooier]

MischaBoender schreef op zondag 7 december 2025 @ 16:39:
[...]


Denk dat het ook afhangt aan hoe je aan het boek begint. Voor wat betreft de muzikale biografie vond ik het best goed in elkaar zitten. Dit is het tweede boek van deze auteur, en gezien het feit dat alles zich meer dan 30 jaar geleden heeft afgespeeld, is er toch veel informatie in het boek verwerkt en voelt de flow van het boek goed.

Ik had persoonlijk gehoopt op iets meer over het persoonlijke leven van Peter, maar die verwachtingen zijn ook niet helemaal op hun plaats voor een "muzikale" biografie.

Waar ik dan wel weer erg blij mee ben is dat iemand de moeite heeft genomen om dit boek te schrijven. Wat deze man betekent heeft voor de "house" scene in Nederland is, wat mij betreft, onderbelicht.

Ik vergelijk het met het werk van Arne van Terphoven en dat is toch echt wel van een heel ander niveau.

[Lankman]

Arunia schreef op zondag 7 december 2025 @ 16:41:
Na lang nadenken ben ik begonnen om Discworld alle delen uit te lezen op release volgorde. Ben ondertussen 44 en ben ergens bang dat ik het uiteindelijk niet ga redden voordat ik mijn hoofd neerleg zullen we maar zeggen.
Eergisteren begonnen aan deel 3 Equal Rites. Deel 1 en 2 erg mee vermaakt. Ik had al wat delen gelezen los van elkaar, maar eerlijk gezegd weet ik er nog maar vlagen van. Blijf het een fantastische reeks vinden qua stijl en humor.

Een hele verstandige keus. Lees je ze ook in het Engels? Ik heb dat wel gedaan en al zon drie keer zelfs. Ongelooflijk hoebdiebsoms zon fantasiebmet humor, en dan ook nog eens bv een echte detective/thrillers kon maken. Enige nadeel is dat door al die discworlds (vooruit ook heel wat thrillers van bv Karin Slaugter, John Connoly, Suzanne Vermeer etc) ik een behoorlijke achterstand had op wat meer literaire fictie.

Nu dankzij dit forum toch al even een inhaalslag gedaan. En daar zaten een paar behoorlijke pareltjes bij.

[Arunia]

Lankman schreef op zondag 7 december 2025 @ 19:07:
[...]

Een hele verstandige keus. Lees je ze ook in het Engels? Ik heb dat wel gedaan en al zon drie keer zelfs. Ongelooflijk hoebdiebsoms zon fantasiebmet humor, en dan ook nog eens bv een echte detective/thrillers kon maken. Enige nadeel is dat door al die discworlds (vooruit ook heel wat thrillers van bv Karin Slaugter, John Connoly, Suzanne Vermeer etc) ik een behoorlijke achterstand had op wat meer literaire fictie.

Nu dankzij dit forum toch al even een inhaalslag gedaan. En daar zaten een paar behoorlijke pareltjes bij.

Jazeker in het Engels. Lees eigenlijk in het Engels of in het Nederlands als dit de oorspronkelijke taal is.

Daarnaast nog wel wat andere boeken qua fantasy op mijn lijst staan. Dus die zullen ook wel tussendoor gelezen worden en ik heb HP lovecraft, Edgar alan poe en nog wat van die aparte boeken staan.

En lees eigenlijk nu altijd wel 5 a 10 minuten minimaal voor ik ga slapen.
Heb ook een box met alle Witcher boeken liggen.

[ Voor 6% gewijzigd door Arunia op 07-12-2025 20:16 ]

[robhuls]

Arunia schreef op zondag 7 december 2025 @ 20:15:
[...]
Heb ook een box met alle Witcher boeken liggen.

Van harte aanbevolen!

[Arunia]

robhuls schreef op zondag 7 december 2025 @ 20:34:
[...]

Van harte aanbevolen!

Dat dacht ik. Haha.
Begreep dat er alweer een boek bij is gekomen of nog komt. Dus ook dat breid uit.

[KorteGebruiker]

We naderen zo’n beetje het einde van het jaar en ik ben dan nieuwsgierig of er hier mensen zijn die bijhouden wat ze lezen en/of hoeveel ze lezen. Zo ja, hoeveel dan?

Ik heb dit jaar er 94 gelezen. Ik hoop nog dat ik nummer 100 nog aantik dit jaar

[LA-384]

@KorteGebruiker Hah! Ik denk dat ik zo'n 300 tot 400 per jaar lees . Pagina's hebben we het over toch?

[KorteGebruiker]

LA-384 schreef op woensdag 24 december 2025 @ 16:46:
@KorteGebruiker Hah! Ik denk dat ik zo'n 300 tot 400 per jaar lees . Pagina's hebben we het over toch?

Nee woorden

Edit: nee ik heb het over het aantal boeken, haha

[ Voor 10% gewijzigd door KorteGebruiker op 24-12-2025 17:02 ]

[Monkeybrains]

Ik zit momenteel op 117 boeken, hoop de 120 te halen.

[Elvhenk]

Ik hou het niet bij, maar ik denk zp'n 2 à 3 boeken per week. Ik moet erbij zeggen dat dat niet allemaal Dostojevski's zijn, hoor.

[WernerL]

Zijn dat dan hele dunne boeken of lees je gewoon heel snel?
Ik doe over een normaal boek minstens een week. Fantasy novels van +- 1000 pagina's doe ik rustig een maand over.

Geen idee hoeveel ik gelezen heb maar kom bij lange na niet in de buurt van 100.

Deze week begonnen met The Naturals van Jennifer Lynn Barnes. Voor de liefhebbers van thrillers kan ik hem aanraden. Leest behoorlijk goed weg. Komende weken de vervolgboeken in de reeks lezen.

[P_Tingen]

Ik hou het aantal bladzijden bij, is misschien wat relevanter dan het aantal boeken. Het dikste boek was In Europa van Geert Mak (974) en het dunste De Krater van Gerwin van der Werf (96) dus dat is geen eerlijk vergelijk. Ik zit nu op 10592 en hoop nog net de 11.000 blz aan te tikken dit jaar. Mijn doelstelling is minimaal 10.000 per jaar

[Edgenumber]

KorteGebruiker schreef op woensdag 24 december 2025 @ 16:41:
We naderen zo’n beetje het einde van het jaar en ik ben dan nieuwsgierig of er hier mensen zijn die bijhouden wat ze lezen en/of hoeveel ze lezen. Zo ja, hoeveel dan?

Ik heb dit jaar er 94 gelezen. Ik hoop nog dat ik nummer 100 nog aantik dit jaar

Dat heb ik ooit wel eens gedaan.

Maar uiteindelijk lees ik voor mijn ontspanning en niet voor de hoeveelheid pagina's of boeken. En achteraf als leuk weetje vindt ik het niet zo intressant.

Dus met al dat bijhouden ben ik gestopt.

Het enige wat ik echt bijhoudt is wat ik wel en wat ik nog niet gelezen heb. Dit nadat ik in de loop der jaren eens aan een paar dubbele boeken ben begonnen. En als dat een goed boek is is dat geen probleem. Maar ook een paar keer gehad dat de blurb intressant klonk maar het boek echt ruk is. En nadat ik daar een paar keer opnieuw ben in getrapt houdt ik bij wat ik gelezen heb, wat voor herlezen vatbaar is en wat niet.

[KorteGebruiker]

WernerL schreef op woensdag 24 december 2025 @ 18:42:
Zijn dat dan hele dunne boeken of lees je gewoon heel snel?

Voor mij is dat een combinatie van veel tijd hebben (ik ben momenteel werkloos) en deels dunne boekjes. 38 van de ondertussen alweer 95 boeken waren onder de 300 pagina’s, de rest tussen de 300-499 blz (55 boeken) en 500+ blz (2 boeken).

[fub]

Sinds februari, toen ik begon met bijhouden, heb ik 35 boeken gelezen, met in totaal 16,155 pagina's (volgens StoryGraph).

Laatste was trouwens de Collector's Edition van de Dragonlance Chronicles. Net zo cringe als de "epische" RPG campaigns waar ik als tiener in speelde. 2/5 sterren vanwege de nostalgie, maar meer echt niet.

[Edgenumber]

Ik speelde vroeger ook d&d, en wordt nu altijd aangetrokken door de nostalgische cover art van die trs tie-in boekjes.

Maar een enkeling daargelaten kan je ze inderdaad maar beter niet lezen.

[Bobbo90]

50 boeken dit jaar. Zeer content mee

[Webgnome]

Ben 1 januari begonnen met Storytell. Technisch gezien niet 'lezen' al reken ik het goed aangezien dit al er voor heeft gezorgd dat ik twee boeken heb gelezen dit jaar.

Steve Cavenagh - De verdediging
Steve Cavenagh - Het pleidooi

Niet heel complexe materie, gewoon leuk Het helpt om de tijd te doden op de indoor

[evil_lemon]

Webgnome schreef op zondag 4 januari 2026 @ 12:01:
Ben 1 januari begonnen met Storytell. Technisch gezien niet 'lezen' al reken ik het goed aangezien dit al er voor heeft gezorgd dat ik twee boeken heb gelezen dit jaar.

Steve Cavenagh - De verdediging
Steve Cavenagh - Het pleidooi

Niet heel complexe materie, gewoon leuk Het helpt om de tijd te doden op de indoor

Ik heb die hele steve cavanagh serie afgelopen jaar in het Engels gelezen, en vond het heerlijk. Spannend, niet al te ingewikkeld. Ik zat op dat moment net in een burnout, en deze boeken waren daar echt perfect voor.

[Webgnome]

Dat snap ik helemaal. Ik lees ze via Storytel en dan in het Nederlands. Waarschijnlijk zijn ze in de originele taal beter omdat je dan de humor beter mee krijgt waarschijnlijk. Al vind ik deze versies ook te pruimen. Het enige dat mij tegenstaat is dat ik teveel nadenk. Bij het tweede boek word er over wat er op het eind van het eerste gebeurt iets te makkelijk heen gefietst voor mijn gevoel. Ach, het is leuk tijdverdrijf

[mefjoew]

Goodreads houdt voor mij bij wat ik allemaal doe, op basis van wat ik zelf invul natuurlijk, en dus kan ik delen dat ik in 2025 33 boeken, in totaal 15,078 pagina's, heb gelezen. Geen gevoel erbij ofzo, want lezen doe ik net als @Edgenumber voor ontspanning, maar toch geinige feitjes. Gemiddelde waardering die ik gaf was trouwens 3,3 sterren, dus ik was in 2025 wel vrij kritisch. Of ik maakte slechte keuzes, dat kan natuurlijk ook

[P_Tingen]

De meeste boeken eindigen bij mij met 3 sterren. Ik heb er dit als vuistregels voor:

1. Niet te doen en dus ook niet uitgelezen
2. Matig tot slecht, met tegenzin uitgelezen
3. Prima boek, niks mis mee
4. Goed boek, echt met plezier gelezen
5. Topboek, bleef nog tijden in mijn hoofd

Uiteraard is het persoonlijk hoe je je eigen indeling maakt, maar ik hanteer dit meestal. Het resultaat is dat de meeste boeken 3 sterren krijgen, een deel 4, een enkeling 2 of 5 sterren en maar zelden krijgt een boek 1 ster

[Bobbo90]

Als ik ze niet uitlees. Dan zet ik ze in een apart mapje op Goodreads. Vind ik ook niet eerlijk om te een rating te geven.

[erwn]

Eind vorig jaar ben ik meer gaan lezen om minder te scrollen en die trend wil ik dit jaar doorzetten. Gister heb ik mijn derde boek van 2026 gelezen: De Bandagist. Dat tempo ga ik sowieso niet volhouden, maar vind het een goed begin. Ik lees voornamelijk Nederlandse literatuur, dus zat net al weer naar eindejaarslijstjes in kranten te kijken voor een volgend boek.

[John2B]

MischaBoender schreef op dinsdag 2 december 2025 @ 10:28:
Afgelopen week heb ik Voor altijd een belofte, Een muzikale biografie van Peter Slaghuis van Rogier Verkroost gelezen. Een zeer gedetaileerd document / eerbetoon aan het leven en werk van één van de belangrijkste pioniers van de Nederlandse housemuziek. Er is duidelijk veel research in dit boek gestoken. Voor techno/hardcore liefhebbers is dit echt een aanrader. Ik heb meer dan eens het boek even weggelegd om 1 van de platen online op te zoeken en te beluisteren.

De auteur heeft zelf wat geld geïnvesteerd om het boek mogelijk te maken, dus mocht je het boek willen aanschaffen dan kun je hem steunen door het boek direct bij hem te bestellen. Zijn email adres staat in een post op zijn LinkedIn profiel (of stuur mij een berichjte voor het adres).
[...]

Mooi dat je dit boek noemt. Ik heb er een heel klein beetje aan mogen bijdragen, maar alle credits gaan absoluut naar Rogier Verkroost, die hier jarenlang met veel toewijding aan heeft gewerkt. Uiteraard heb ik zijn boek inmiddels ook met veel interesse gelezen.

Het contact met Rogier ontstond toen hij las dat ik zelf bezig was met een boek over de Bluetiek-in winkels, en dan vooral over de discotheekperiode. Omdat ik daar destijds werkte als huisfotograaf, was hij benieuwd of ik hem kon helpen met achtergrondverhalen en of ik foto’s beschikbaar wilde stellen. Dat heb ik uiteraard geheel vrijblijvend gedaan, juist omdat ik vond dat dit boek er móést komen, en zo compleet mogelijk.

Voor wie interesse heeft: het Bluetiek-in boek is online te bestellen en verkrijgbaar bij een aantal Rotterdamse boekwinkels. Het verhaal van Peter Slaghuis komt daarin ook aan bod, verteld door verschillende dj’s, personeelsleden en bezoekers, en natuurlijk aangevuld met foto’s uit zijn dj-periode in de Bluetiek-in.

[John2B]

Roozzz schreef op zondag 13 juli 2025 @ 17:46:
[...]

Ieder zo zijn manier... Ik pak normaliter een boek uit de boekenkast, ga zitten in een comfortabele stoel en zorg dat er een natje en droogje in de buurt is.

Dit lijkt me vooral veel gedoe en uiterst afleidend, maar soit.

Zoiets

[leonard_nl]

KorteGebruiker schreef op woensdag 24 december 2025 @ 16:41:
We naderen zo’n beetje het einde van het jaar en ik ben dan nieuwsgierig of er hier mensen zijn die bijhouden wat ze lezen en/of hoeveel ze lezen. Zo ja, hoeveel dan?

Ik heb dit jaar er 94 gelezen. Ik hoop nog dat ik nummer 100 nog aantik dit jaar

Ik zat zelf op 122, volgens Goodreads goed voor meer dan 22.000 pagina's.
Al zitten daar deels ook luisterboeken doorheen.

[Boerekool_]

KorteGebruiker schreef op woensdag 24 december 2025 @ 16:41:
We naderen zo’n beetje het einde van het jaar en ik ben dan nieuwsgierig of er hier mensen zijn die bijhouden wat ze lezen en/of hoeveel ze lezen. Zo ja, hoeveel dan?

Ik heb dit jaar er 94 gelezen. Ik hoop nog dat ik nummer 100 nog aantik dit jaar

Min of meer 10 per jaar voor de laatste paar jaar. (± 3.000 pagina's)
Mix van (Science-)Fiction & non-fiction: management boeken en boeken van b.v. de correspondent.

Klein beetje de ambitie om het lezen wat vaker op te pakken aankomend jaar, al zal dat met een kleine op komst een secundaire amibitie zijn.

Van de andere kant, het eerste boek van het jaar is al bijna uit. (The will of the many, à 600 pagina's) 20-25 boeken zou dus eenvoudig haalbaar moeten zijn.

Waar je de tijd vandaan haalt om gemiddeld per week een boek uit te lezen begrijp ik dan weer niet zo goed. Er moet toch ook gesport en gegamed worden of niet?

[P_Tingen]

Boerekool_ schreef op vrijdag 9 januari 2026 @ 11:19:
[...]
Waar je de tijd vandaan haalt om gemiddeld per week een boek uit te lezen begrijp ik dan weer niet zo goed. Er moet toch ook gesport en gegamed worden of niet?

Elke dag zo'n 25-30 bladzijden lezen brengt je al tot 10.000 blz in een jaar en zou je normaliter zo'n half uur tot drie kwartier kosten. Mocht je nog reistijd hebben van/naar werk bv, dan kun je met luisterboeken dat aantal al een stuk makkelijker halen

[KorteGebruiker]

Boerekool_ schreef op vrijdag 9 januari 2026 @ 11:19:
[...]
Waar je de tijd vandaan haalt om gemiddeld per week een boek uit te lezen begrijp ik dan weer niet zo goed. Er moet toch ook gesport en gegamed worden of niet?

Er moet niks, iedereen spendeert zijn tijd anders en heeft een andere lees snelheid. Ik zie soms mensen voorbij komen op sociale media die 200, 300 of zelfs meer dan dat (hoogste wat ik voorbij zag komen was 1000 boeken) lezen in een jaar. Die zijn gewoon snelle lezers en/of besteden vele uren aan het lezen. Ze kijken dan ook nauwelijks naar tv en dergelijke.

Het is geen wedstrijd en elke boek die je leest (of je er nou een uurtje over doet of een heel jaar is niet belangrijk) is een mijlpaal voor jezelf.

Ik lees zelf veel Young Adult romans en die hebben gemiddeld zo’n 300 tot 400 pagina’s. Als je een lees snelheid hebt van gemiddeld 50 pagina’s per uur en je leest elke dag een uur dan kan je het makkelijk in een week lezen.

[TepelStreeltje]

Sommige boeken zijn ook gewoon maar 100 bladzijdes. Dat heb je echt zo uit ...

Ik lees zelf op het moment veel litrpgs, met delen van ruim 1000 bladzijdes dus lees maar weinig boeken per jaar ;p

Vanaf maart begonnen met He who fights with monsters. Beetje suffe naam, maar zit wel goed in elkaar. Op het moment in deel 9, dus elke maand 1 boek.

[P_Tingen]

Gezien de variatie in blz per boek vind ik het eigenlijk nuttiger om aantal blz te tellen dan aantal boeken. Dan nog verschilt het per boek hoe snel je kan lezen uiteraard, maar zoals gezegd: het is geen wedstrijd

[F_J_K]

Lezen jullie allemaal op papier? Ik heb geen idee hoeveel bladzijden een boek is op mijn Kindle. En inderdaad leest bijv. Gödel, Escher, Bach per bladzijde lastiger dan wat ik de laatste tijd lees aan eenvoudige militaire fictie. Dat laatste past meer in de huidige tijdgeest zowel qua onderwerp als diepgang

N.a.v. de TV-serie, de eerste paar boeken gelezen uit The Terminal List-reeks van Jack Carr.

A Navy SEAL has nothing left to live for and everything to kill for after he discovers that the American government is behind the deaths of his team in this ripped-from-the-headlines political thriller.

On his last combat deployment, Lieutenant Commander James Reece’s entire team was killed in a catastrophic ambush that also claimed the lives of the aircrew sent in to rescue them. But when those dearest to him are murdered on the day of his homecoming, Reece discovers that this was not an act of war by a foreign enemy but a conspiracy that runs to the highest levels of government.

Now, with no family and free from the military’s command structure, Reece applies the lessons that he’s learned in over a decade of constant warfare toward avenging the deaths of his family and teammates. With breathless pacing and relentless suspense, Reece ruthlessly targets his enemies in the upper echelons of power without regard for the laws of combat or the rule of law.

En opvolger True Believer, nu bezig met deel 3 Savage Son.

Idem Bering Strait van FX Holden, over een (dreigende) oorlog tussen VS en Rusland over .. de Beringstraat. Tom Clancy-achtig, maar dan met zwaar gebruik van AI en drones.


Tussendoor steeds wat hoofdstukken van What If?: Serious Scientific Answers to Absurd Hypothetical Questions van Randall Munroe. Die natuurlijk bij iedereen hier bekend is van zijn xkcd webcomic.


Alle drie smaken naar meer Geen van allen hoofdbrekers, maar dat hoeft ook niet altijd.

[KorteGebruiker]

F_J_K schreef op zaterdag 10 januari 2026 @ 10:44:
Lezen jullie allemaal op papier?

Nee ik lees zowel op papier als ebooks. Als ik een ebook lees dan hou ik het bij door middel van percentages en StoryGraph berekent dan hoeveel pagina’s ik op dat moment heb gelezen. Iets met kobo en hun veranderende pagina aantal zodra de letter grootte veranderd. Vorig jaar was 51% digitaal en 49% papier van alle 102 boeken

[Roozzz]

F_J_K schreef op zaterdag 10 januari 2026 @ 10:44:
Lezen jullie allemaal op papier? Ik heb geen idee hoeveel bladzijden een boek is op mijn Kindle. En inderdaad leest bijv. Gödel, Escher, Bach per bladzijde lastiger dan wat ik de laatste tijd lees aan eenvoudige militaire fictie. Dat laatste past meer in de huidige tijdgeest zowel qua onderwerp als diepgang

Voor mijn werk lees ik al dusdanig veel digitaal, dat ik boeken eigenlijk altijd op papier lees. Dat past voor mij veel beter bij een ontspannen leeservaring.

Ik lees hoofdzakelijk non-fictie en filosofie, dus dat gaat niet altijd even snel. Maar dat is het punt ook niet.
Past naar mijn idee ook uitstekend bij de huidige tijdsgeest

[P_Tingen]

Lees bijna alles op de Kobo. Aantal bladzijden hou ik bij in mijn lijst met afgewerkte boeken. Ik hanteer het aantal blz wat Bol opgeeft

Van de paginering van Kobo snap ik niks. Ik zou het liefst hebben dat die mee verandert als ik de fontgeootte verander en niet zoals nu pas na 3 á 4 keer swipen verandert. Op de telefoon lees ik met fbreader. Die verandert wel mee en dat weet je hoeveel "schermen" ipv bladzijden een boek is. Veel inzichtelijker wat mij betreft

[_Eend_]

Ik lees voornamelijk op mijn kobo, omdat dat makkelijker leest in bed. Overdag lees ik de laatate tijd niet meer zoveel, alleen als ik niks te doen heb. En dat komt met mijn andere hobbies niet zo vaak voor.

Ik ben wel benieuw of ik kan zien hoeveel ik het afgelopen jaar heb gelezen op mijn Kobo. Ik kan wel een totaal aantal boeken vinden, maar dat is volgens mij vanaf het begin. En ik heb 'm al 6-7 jaar, als het niet langer is

[fub]

F_J_K schreef op zaterdag 10 januari 2026 @ 10:44:
Lezen jullie allemaal op papier?

Bij voorkeur wel, maar als mijn bibliotheek iets niet heeft, dan lees ik op mijn kleine tablet. Soms uit de app van de digitale bieb, maar soms ook een 'echt' ebook.

[apollo13]

F_J_K schreef op zaterdag 10 januari 2026 @ 10:44:
Lezen jullie allemaal op papier?

Ik op beide, papier en ebook. Heb twee maanden gelden de Harry Poter serie gekocht, in het Engels en op papier.
Kadootje voor mijzelf Het heeft toch wel iets, zo'n papieren boek in je handen.
Maar ik lees al heel wat jaren digitaal, momenteel op mijn Kobo Elipsa. Deze heb ik drie jaar geleden aangeschaft. Die verving mijn antieke Kobo die bijna 11 jaar dienst heeft gedaan.
Voordeel van digitaal is wel dat ik meerdere boeken "tegelijk" lees en dat mijn digitale bibliotheek makkelijk is mee te nemen. Met tegelijk bedoel ik dat ik de ene week boek één lees, de volgende week boek twee, en dan weer terug naar boek één.

[MiAnVaSa]

Wij lezen vooral digitaal en in de auto naar luisterboeken. Wij maken namelijk gebruik van Storytel.
Maar als we een leuke boek tegenkomen kopen we die uiteraard. Wij gaan ook jaarlijks naar Boektopia en kopen daar altijd enkele boeken.

Begonnen met de bib, maar de bib bij ons heeft moeilijke openingsuren voor mij waardoor ik eigenlijk zelden om boeken kan gaan.

[jellybrah]

Momenteel op 80% van The Odyssey met nog op de planning:

Aeneid
Jason and the golden fleece
Anabasis
Gilgamesh

[Arunia]

Hier gisteren Terry Pratchett - Equal Rites uitgelezen. Boek 3 van mijn bucketlist om alle TP boeken gelezen te hebben voordat ik er bij ga liggen. Wel op een normale manier lezen en rustig, maar op een gegeven moment 1 boek per jaar, ga ik echt niet redden. Al niet met Discworld.

Heb nog "Beneath the trees where nobody sees" gekocht. Achteraf een stripverhaal ala Dexter meets whatever. Ziet er leuk uit, lekker grof ook met schattig getekend, maar toch bloed.

Maar ondertussen uiteraard ook Mort gepakt om vanaf nu verder te lezen en zo voorts.

[Webgnome]

Zaterdag kwam mijn Tante over de vloer en overhandigde mij 'Een Limbo in Suriname'. Dit boek is een roman dat zich afspeelt deels in Suriname van nu en deels in ~ 18/19e eeuw. Het interessante van dit boek was dat het aan de ene kant het verhaal verteld van tot slaaf gemaakten en dat komt samen met het verhaal in het nu.
Dus mocht je het ergens vinden ga het lezen zou ik zeggen.

vond het erg leuk om te lezen

[Bundin]

Arunia schreef op maandag 26 januari 2026 @ 13:39:
Hier gisteren Terry Pratchett - Equal Rites uitgelezen. Boek 3 van mijn bucketlist om alle TP boeken gelezen te hebben voordat ik er bij ga liggen. Wel op een normale manier lezen en rustig, maar op een gegeven moment 1 boek per jaar, ga ik echt niet redden. Al niet met Discworld.

Heb nog "Beneath the trees where nobody sees" gekocht. Achteraf een stripverhaal ala Dexter meets whatever. Ziet er leuk uit, lekker grof ook met schattig getekend, maar toch bloed.

Maar ondertussen uiteraard ook Mort gepakt om vanaf nu verder te lezen en zo voorts.

Discworld Ik heb alleen Eric nog niet gelezen, inmiddels ben ik ook aan de audioboek serie begonnen (de city guard boeken in ieder geval). Bevalt weer prima! Nu bezig met een van mijn top 3 discworld boeken: Night Watch.

De andere 2 in de top 3 zijn.... moeilijk.... Small Gods is wel een van m'n favorieten, Fifth Elephant ook denk ik. Meer discworld lezers hier? Wat vinden jullie de beste?

[Monkeybrains]

Mijn discworld favorieten zijn toch wel de boeken met Moist von Lipwig (Going Postal met name) en Feet of Clay. Maar wel lastig hoor, er zitten zo veel goede boeken in die serie.

[Arunia]

@Bundin Ikzelf ben begonnen met Fifth Elephant volgens mij toen ik best jong was. Ook in het Engels.
Welke ik het leukste vind, tja. Ze zijn allemaal wel goed in hun eigen recht. Moet zeggen dat ik Nanny Weatherwax of überhaupt de heksen tof vind met kleine hints zoals dat ze tussen de druppels door lopen.
Met dat ik nu weer verder aan het lezen ben of eerder, opnieuw begonnen ben, begrijp ik ook Rincewind beter als karakter en hoe het zit.
Daarnaast als karakter vind ik vooral Death heel tof en denk dat op dit moment Mort wel mijn leukste boek is en ik kan me voorstellen dat het eerste boek Colour of Magic best wel zwaar is, je merkt dat Terry Pratchett ook steeds beter schreef zeg maar.

Heb ook bijna alle andere boeken van Terry Pratchett. Begon met verzamelen van de Discworld reeks en daarnaast de andere boeken gaan verzamelen. Staan standaard op mijn verjaardags/kerst lijstje. dus zo nu en dan komen er eens boeken binnen of ik koop ze zelf eens tussendoor. Ook de Mapps en het kookboek van Nanny Ogg.

[P_Tingen]

Ik heb ooit eens een begin gewaagd met Discworld maar het kon me niet heel erg boeien. Ik denk dat het Color of Magic was, maar ben niet helemaal zeker.

Is er zoiets als een aanbevolen volgorde,.voor als ik het nog een keer wil proberen?

[Arunia]

P_Tingen schreef op maandag 26 januari 2026 @ 22:30:
Ik heb ooit eens een begin gewaagd met Discworld maar het kon me niet heel erg boeien. Ik denk dat het Color of Magic was, maar ben niet helemaal zeker.

Is er zoiets als een aanbevolen volgorde,.voor als ik het nog een keer wil proberen?

Colour of Magic is het eerste boek en is inderdaad wat zwaarder om doorheen te komen. Als je Discworld gewend bent, dan valt het uiteindelijk wel mee.
Veel is luchtig en TP weet best wel wat grappen te maken. Ik vind het leukste aan de reeks juist de humor en dat het fantasy is.
https://www.reddit.com/r/...orld_reading_order_guide/
Deze heb ik al even liggen als zijnde reading order, maar ik ben ze gewoon vanaf het begin nu aan het lezen. Je komt dan ook voor een groot deel langs alle karakters.
https://www.reddit.com/r/...ontroversial_take_on_the/

[F_J_K]

Ik heb ze allemaal hier fysiek op een boekenplank staan. Heerlijke boeken

The Last Hero is denk ik mijn favoriet. En heb ik naast tekst ook als illustrated hardback. De illustraties zijn helemaal prima voor het genre.

[Lankman]

Ik ben begonnen met Colour of Magic, en was al hooked door Rincewind ( naartoe gelokt door fan art en. Toen Men at Arms. Gek genoeg pakte Vimes mij toen nog niet echt, maar was het meer Carrot en Nobby. Daarna Guards, guards, en toen maar eens op internet gaan struinen. Alt.pratchett op usenet. Vanaf daar ben eigenlijk gewoon op publicatie volgorde gaan lezen. Aangezien ik Men at Arms thuis fysiek heb liggen, ben ik die nu als eerste aan het lezen met mijn zoontje, en merk dan wel hoeveel je mist in zowel character, als wereld ontwikkeling. En tsja, favorieten. Ik kan moeilijk kiezen. Ik denk de witches eerst, maar nipt. Ik zou ze best allemaal fysiek willen hebben. Iemand nog aanrader voor een redelijke kwaliteit?

[Exactor it]

Grappig wel. Ik heb ze allemaal minstens twee keer gelezen en sla the witches altijd over als ik weer iets wil herlezen. Ben meer van Death en the guards. Al vind ik de vampierenfamilie ook vrij fijn. Ik denk dat ik Soul Music de tofste vind. Leren hoe Music with rocks in it ontstond is belangrijk als muziekliefhebber.

[MatHack]

Ik vond zelf Mort (eerste van de Death novels) een goed begin van de serie. Mijn favorieten naast de Death novels zijn de Moist von Lipwig novels. Later Colour of Magic gelezen, maar dat is inderdaad een wat pittiger begin. Pratchett was toen duidelijk nog wat meer aan het zoeken naar zijn verhaal-/schrijfstijl.

Ik vond de 3 Sky verfilmingen ook goed (maar ook hier Colour of Magic de minste), en deze kunnen ook helpen met wat Discworld-kennis voordat je de boeken gaat lezen.

@Arunia Voor een nieuwere versie van de reading order: https://en.wikipedia.org/...r_Guide_3.0_(cropped).jpg

[Arunia]

@MatHack Mijn tweede linkje was blijkbaar ook die 3.0

@Lankman Qua fysiek heb ik gewoon de pockets van Corgi. Waarom? Omdat ik die meer dan 20 jaar geleden al begon met kopen zeg maar. Zijn vaak onder de 10 euro per stuk.

Kwam vorige jaar in de Achterhoek in Borculo in een boekwinkel daar en toen wilde er iemand een hele berg aan boeken bestellen. Kon het niet laten om te zeggen dat het om Discworld zou gaan.
Zou komen op 600 a 700 euro. Logisch, op internet zijn ze natuurlijk goedkoper te vinden.
Moeilijkste is nog om ze allemaal in dezelfde versie te krijgen zodat je niet verschillende maten krijgt.
Ik ga ze in ieder geval niet weg doen. Wellicht dat als ik er niet meer zou zijn, diegene ze zo weg gooit of geeft.

Wil ergens ook nog wel The Hobbit en Lord of the Rings opnieuw lezen. Maar geen prio. Heb een speciale collectors uitgave van beide in bezit. Niet super oud, maar wel super mooi qua stijl en ook best aan de prijs (tegen de 100 euro per stuk).

[Merik]

Zelf ook eens begonnen aan The Colour of Magic na een leestip, maar vond het boek ook niet zo (iets te licht van stof misschien). Wel nog de Discworld MUD gespeeld kort (tekstgebaseerde MMORPG, leeftijd dox ) die stiekem best goed in elkaar zat.

Pas wel weer begonnen met de Wheel of Time series, net boek 8 uit dus precies halverwege. Het doel is om de serie uit te lezen, maar misschien wordt dat te lastig met schildpad leestempo.

[ Voor 4% gewijzigd door Merik op 27-01-2026 16:32 ]

[Exactor it]

Merik schreef op dinsdag 27 januari 2026 @ 16:32:
Zelf ook eens begonnen aan The Colour of Magic na een leestip, maar vond het boek ook niet zo (iets te licht van stof misschien). Wel nog de Discworld MUD gespeeld kort (tekstgebaseerde MMORPG, leeftijd dox ) die stiekem best goed in elkaar zat.

Pas wel weer begonnen met de Wheel of Time series, net boek 8 uit dus precies halverwege. Het doel is om de serie uit te lezen, maar misschien wordt dat te lastig met schildpad leestempo.

Een schildpad tempo past dan wel weer bij Discworld. Als je de hele wereld (en 4 olifanten) moet voortbewegen ga je niet zo hard.

Ik weet nog dat ik zeer teleurgesteld was dat Rincewind niet de hoofdpersoon meer was vanaf een bepaald moment. Het duurde toen een boek of vijf om te snappen dat het geen standaard fantasy serie ging worden. Want dat is het met de eerste twee delen, het zijn humoristische fantasy boeken volgens het standaard stramien van het genre. Pas later werd het een satirisch meesterwerk in verhaalvorm.

[goarilla]

Vorkosigan Saga "Louis McMaster Bujold"
Old Man's War "John Scalzi"

[Anastanax]

Nu bezig aan Chronicles of the Black Company van Glenn Cook.
Net zoals zijn "Instrumentalities of the Night" gaat het over een militaire eenheid in een fantasy setting.
Ik vind dat hij een goed evenwicht vind tussen world-building, personages en hun (klein)menselijke motivatie, de ontwikkeling van het verhaal en hoe hij magie laat werken in zijn wereld(en).
Hij heeft ook SF boeken, ben benieuwd of die me even goed gaan aanspreken.

[Webgnome]

Na 8 boeken Edy flyn wilde ik wel wat anders. Ik lees nu Memento van Emelie Schepp. Ik moet zeggen dat ik hier heel veel moeite mee heb. Er mis, voor mijn gevoel, structuur.

edit:
blijkbaar had ik het nog iets meer tijd moeten geven. Er zijn wat kwartjes gevallen en het is ook wel een interessant verhaal. Stuk moeilijker dan Edy Flyn

[ Voor 34% gewijzigd door Webgnome op 03-02-2026 07:04 ]

[KorteGebruiker]

Ik heb vandaag/vannacht killer instinct van Jennifer Lynn Barnes, de Nederlandse versie uitgelezen. Vond het een leuke en spannende thriller.

Ben benieuwd naar deel 3 die eind deze maand uitkomt (20 feb). Hopelijk voegt mijn bieb het snel toe aan zijn collectie zodat ik het kan lezen

[Pat911]

Afgelopen week op vakantie "De moordclub (op donderdag)" van Richard Osman gelezen. Dit boek is uit 2020, is ook al verfilmd, en die verfilming heb ik vorig jaar ook gezien. Aangename whodunnit die, in mijn ogen, voornamelijk memorabel was door de sterke cast. Niet dat het verhaal in de film slecht was, maar ik vond het nogal afgeraffeld.Een paar reviews die ik las, prezen het boek ook meer dan de film.
Toen ik het boek zag liggen op een rommelmarkt twijfelde ik dan ook geen moment, lekker voor op een vakantie. En wat leest dit boek lekker weg, vol met kleine plottwists, sterk geschreven karakters en droogkomische opmerkingen.

Het verhaal gaat over een aantal ouderen die in een aanleunflat wonen, maar dan wel op stand in een oud klooster. Op donderdags komen ze bij elkaar om oude vergeten moordzaken uit te pluizen op zoek naar nieuwe aanwijzingen. Als de eigenaar het wooncomplex overhoop wil gooien, en daarbij ook het kerkhof wil wegvagen voor nieuwe gebouwen, komen de bewoners in opstand. Als dan 1 van de projectontwikkelaars om het leven komt, kan de moordclub (op donderdag) echt aan het werk. Geen cold case, maar direct meehelpen met de politie. Waarbij de leidster van de club (een ex-MI6-medewerker) de politie uitlokt om onderzoeksgegevens uit te wisselen.

Het boek gaat dieper in op de personages en meer achtergrondverhalen van alle karakters in het boek. Het boek wisselt af tussen kleine stukjes dagboek van 1 van de hoofdrolspelers en een alwetende verteller. Die alwetende verteller laat bij sommige stukken wat meer los, dan bij andere passages. Soms wordt een achtergrond beschreven die alleen de verteller weet, en soms wordt alleen beschreven wat er gebeurt, zonder verdere duiding - hierdoor lijkt het wel alsof er 3 vertelvormen zijn.

Wat mij betreft een aanrader, en ik denk na het lezen van het boek, dat ik de film nog wel ga herbekijken.

[Exactor it]

Pat911 schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:24:
Afgelopen week op vakantie "De moordclub (op donderdag)" van Richard Osman gelezen. Dit boek is uit 2020, is ook al verfilmd, en die verfilming heb ik vorig jaar ook gezien. Aangename whodunnit die, in mijn ogen, voornamelijk memorabel was door de sterke cast. Niet dat het verhaal in de film slecht was, maar ik vond het nogal afgeraffeld.Een paar reviews die ik las, prezen het boek ook meer dan de film.
Toen ik het boek zag liggen op een rommelmarkt twijfelde ik dan ook geen moment, lekker voor op een vakantie. En wat leest dit boek lekker weg, vol met kleine plottwists, sterk geschreven karakters en droogkomische opmerkingen.

Het verhaal gaat over een aantal ouderen die in een aanleunflat wonen, maar dan wel op stand in een oud klooster. Op donderdags komen ze bij elkaar om oude vergeten moordzaken uit te pluizen op zoek naar nieuwe aanwijzingen. Als de eigenaar het wooncomplex overhoop wil gooien, en daarbij ook het kerkhof wil wegvagen voor nieuwe gebouwen, komen de bewoners in opstand. Als dan 1 van de projectontwikkelaars om het leven komt, kan de moordclub (op donderdag) echt aan het werk. Geen cold case, maar direct meehelpen met de politie. Waarbij de leidster van de club (een ex-MI6-medewerker) de politie uitlokt om onderzoeksgegevens uit te wisselen.

Het boek gaat dieper in op de personages en meer achtergrondverhalen van alle karakters in het boek. Het boek wisselt af tussen kleine stukjes dagboek van 1 van de hoofdrolspelers en een alwetende verteller. Die alwetende verteller laat bij sommige stukken wat meer los, dan bij andere passages. Soms wordt een achtergrond beschreven die alleen de verteller weet, en soms wordt alleen beschreven wat er gebeurt, zonder verdere duiding - hierdoor lijkt het wel alsof er 3 vertelvormen zijn.

Wat mij betreft een aanrader, en ik denk na het lezen van het boek, dat ik de film nog wel ga herbekijken.

Er zijn nog vier delen in the Thursday murder club serie en de schrijver heeft in 2024 een nieuwe serie gelanceerd: We solve murders. Je hebt dus wat om naar uit te kijken op de rommelmarkten!

[Meloenen]

Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

[nietorigineel]

Meloenen schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:57:
Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

Schrijver David Mitchell kan ik dan wel aanbevelen. Starten met Number9dream als je in het japanse thema wil blijven, The Thousand Autumns of Jacob de Zoet als mijn persoonlijke favoriet van hem (ook een japans thema nu ik er over nadenk).

[P_Tingen]

Meloenen schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:57:
Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

Als je van surrealisme houdt kan ik Rob van Essen van harte aanbevelen. Van hem heb ik oa "Hier kom ik nog op terug" en "De goede zoon" gelezen. Beide nogal niet-traditioneel en wat mij betreft topboeken. Het eerste boek spot met tijdreizen (en met jou als lezer) en bij het tweede boek gaat een man op reis in een zelfrijdende taxi. Hij heeft ook nog een boek met korte verhalen ("Een man met goede schoenen"). Je zou kunnen zien of zijn stijl je wat aanstaat. Op zijn eigen site heeft Van Essen trouwens ook een aantal fragmenten staan, oa deze

[Wertha]

Pat911 schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:24:
Afgelopen week op vakantie "De moordclub (op donderdag)" van Richard Osman gelezen. Dit boek is uit 2020, is ook al verfilmd, en die verfilming heb ik vorig jaar ook gezien. Aangename whodunnit die, in mijn ogen, voornamelijk memorabel was door de sterke cast. Niet dat het verhaal in de film slecht was, maar ik vond het nogal afgeraffeld.Een paar reviews die ik las, prezen het boek ook meer dan de film.
Toen ik het boek zag liggen op een rommelmarkt twijfelde ik dan ook geen moment, lekker voor op een vakantie. En wat leest dit boek lekker weg, vol met kleine plottwists, sterk geschreven karakters en droogkomische opmerkingen.

Het verhaal gaat over een aantal ouderen die in een aanleunflat wonen, maar dan wel op stand in een oud klooster. Op donderdags komen ze bij elkaar om oude vergeten moordzaken uit te pluizen op zoek naar nieuwe aanwijzingen. Als de eigenaar het wooncomplex overhoop wil gooien, en daarbij ook het kerkhof wil wegvagen voor nieuwe gebouwen, komen de bewoners in opstand. Als dan 1 van de projectontwikkelaars om het leven komt, kan de moordclub (op donderdag) echt aan het werk. Geen cold case, maar direct meehelpen met de politie. Waarbij de leidster van de club (een ex-MI6-medewerker) de politie uitlokt om onderzoeksgegevens uit te wisselen.

Het boek gaat dieper in op de personages en meer achtergrondverhalen van alle karakters in het boek. Het boek wisselt af tussen kleine stukjes dagboek van 1 van de hoofdrolspelers en een alwetende verteller. Die alwetende verteller laat bij sommige stukken wat meer los, dan bij andere passages. Soms wordt een achtergrond beschreven die alleen de verteller weet, en soms wordt alleen beschreven wat er gebeurt, zonder verdere duiding - hierdoor lijkt het wel alsof er 3 vertelvormen zijn.

Wat mij betreft een aanrader, en ik denk na het lezen van het boek, dat ik de film nog wel ga herbekijken.

Super leuk boek. Ook zeer geschikt voor eenieder die weinig boeken leest. Leest makkelijk weg.

[P_Tingen]

Meloenen schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:57:
Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

De post hierboven mij over de moordclub triggerde mij om je "Mindful moorden" van Karsten Dusse nog even aan te bevelen. Een nogal onconventrinele misdaadroman met de nodige humor en bizarre wendingen.

Het huwelijk van misdaadadvocaat Björn Diemel wankelt. Zijn vrouw staat erop dat hij een mindfulness-seminar volgt om zijn leven beter in balans te krijgen en zo hopelijk een betere vader en echtgenoot te worden. Björn had alleen niet kunnen vermoeden dat hij al snel op een heel andere manier gebruik zou maken van wat hij er leert. Wanneer een van zijn cliënten, een zware en overduidelijk schuldige crimineel, voor problemen begint te zorgen besluit Björn heel kalm om hem uit de weg te ruimen, perfect volgens de mindfulnessprincipes zoals hij die inmiddels kent

https://www.hebban.nl/boek/mindful-moorden-karsten-dusse

[Punkrocker]

Afgelopen maanden een paar detectives gelezen:

Dan Brown - Het Ultieme Geheim
Bekende Dan Brown concept: Alles gebeurd realtime, dus geen "paar dagen later" of "drie jaar eerder" hoofdstukken. Proffessor Langdon is met zijn nieuwe liefje in Praag voor een lezing die zij gaat geven over "non-lokale bewustzijn". De al dan niet wetenschappelijke niches waarin Langdon zich beweegt in de boeken zijn vaak vaag maar dit is wel een toppunt van esoterische theoriën. Wel zoals altijd documenteert Brown zich goed en verdiept hij zich in die wetenschappen wat duidelijk merkbaar is in zijn boeken. Ook hier.
Uiteraard wordt er weer iemand vermoord en zijn er de nodige strubbelingen met de lokale autoriteiten. Dit maal loopt er ook nog een folklore legende

spoiler:

Golem

door Praag die het hem moeilijk maakt.
Dikke pil weer maar leest weer soepel weg.
7,5 sterren

Robert Galbraith - De Gemerkte Man
Ontspoorde en gestuurde JK Rowling heeft weer een Strike boek af. Dikke pil en ook hier weer minimaal 50 pagina's chick-lit gezeur tussen Strike en Ellacot. Minsten van de Strike boeken tot nu toe. Speelt zich dit maal af in de wereld van de Vrijmetselaars.
5 sterren

Elisabeth George - Een langzaam Stervende Zaak
George heeft weer een inspecteur Linley-boek af. Al komen hij en Havers pas erg laat langs in het boek. De honderd(en) pagina's zonder Linley waren nodig om alle achtergronden en voorgeschiedenissen te vertellen. En met de komst in Cornwall van de twee (Linley en Havers dus) komt het boek echt op gang. Een eigenaar van een tinverwerkingsbedrijf wordt vermoord aangetroffen. Zijn veeeeel jongere nieuwe lief is uiteraard hoofdverdachte. Alweer een prima Linley-boek van George. Duurt even voordat je erin komt maar eindigt goed.
7 sterren

James Patterson & JD Barker - De Schrijfster
Het zoveelste boek wat die twee samen hebben geschreven. Geen horror of Thriller deze keer maar een politie/detective.

Ze is de bestverkopende misdaadauteur ter wereld. Nu is ze zelf een moordverdachte.

NYPD-rechercheur Declan Shaw krijgt om 21.42 uur een telefoontje van zijn luitenant: Hoe snel kan je bij 211 Central Park West zijn? Het Beresfordgebouw.

Voor appartement 18a wordt Shaw gebriefd door zijn partner. De vrouw belde het alarmnummer om een inbraak te melden – en de moord op haar man. Ze vuurde een kogel af op hulpverleners en deed vervolgens een verbijsterende eis: niemand komt binnen, behalve rechercheur Declan Shaw.

De vrouw doet open, haar lichaam bedekt met bloed. Ze lijkt in shock. Er ligt een lichaam op de vloer van de luxe woonkamer. Elk boek in de plafondhoge boekenkasten is van dezelfde auteur: Denise Morrow, truecrimebestsellerauteur.

‘Ben jij dit?’ vraagt Shaw. ‘Ben je een schrijver?’

De echte vraag is: is ze ook een moordenaar?

Leest vlot, zoals al hun boeken. Bekend plot waarin de agent verdachte wordt van de moord die hij onderzoekt, hebben we wel meer gezien. Deze keer echter verrassende wendingen die leuk zijn om te lezen. Letterlijke laatste pagina van het boek was misschien een verrassing maar niet voor de oplettende lezer. Eén van hun betere boeken.
8 sterren

[nietorigineel]

P_Tingen schreef op woensdag 11 februari 2026 @ 08:23:
[...]

De post hierboven mij over de moordclub triggerde mij om je "Mindful moorden" van Karsten Dusse nog even aan te bevelen. Een nogal onconventrinele misdaadroman met de nodige humor en bizarre wendingen.

Het huwelijk van misdaadadvocaat Björn Diemel wankelt. Zijn vrouw staat erop dat hij een mindfulness-seminar volgt om zijn leven beter in balans te krijgen en zo hopelijk een betere vader en echtgenoot te worden. Björn had alleen niet kunnen vermoeden dat hij al snel op een heel andere manier gebruik zou maken van wat hij er leert. Wanneer een van zijn cliënten, een zware en overduidelijk schuldige crimineel, voor problemen begint te zorgen besluit Björn heel kalm om hem uit de weg te ruimen, perfect volgens de mindfulnessprincipes zoals hij die inmiddels kent

https://www.hebban.nl/boek/mindful-moorden-karsten-dusse

Ook een geweldige Netflix serie (gezien zonder dat ik wist dat het op een boek gebaseerd was)

[Vrijdag]

Doorgaans lees ik (of herlees ik) de boeken van Lovecraft, Stephen King, Clive Barker, De Sade en Warhammer 40k novelles. Afhankelijk van je standpunt niet echt hoogstaande literatuur

Nu was ik een tijdje terug weer eens in de kringloopwinkel en daar lag zowaar deel één van een door mij geliefde trilogie van Thea Beckman:
Kinderen van Moeder Aarde
Hier heb ik het eerder al over gehad, Vrijdag in "Welke boeken leest de Tweaker? - Deel 5"

En dat was ook het eerste waar ik aan dacht toen Trump een tijde terug begon over dat hij Groenland "echt nodig had en wilde hebben". Mijn eerste gedachte was "heeft hij die boeken gelezen?". Daar ben ik snel op teruggekomen, want de kans is niet zo heel groot

Van Wikipedia:

Het boek begint met de beschrijving van de Derde Wereldoorlog en zijn gevolgen, startende met een conflict tussen een paar naties en escalerend als de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie vrijwel tegelijkertijd elkaar met nucleaire wapens gaan bestoken. Niemand voorziet echter dat er raketten in vulkanen terechtkomen, doordat ze met een infraroodzoeker zijn uitgerust. De hier ontstane kettingreactie van catastrofale natuurrampen heeft tot gevolg dat bijna de gehele wereldbevolking omkomt, ook de machthebbers in hun bunkers. Bovendien verandert de positie van de as waar de aarde om draait, waardoor de Noordpool zich naar Japan verplaatst en de Zuidpool zich nu in Zuid-Amerika bevindt.

Het verhaal speelt zich af op het eiland Groenland, waar na de Grote Ramp de ijskappen en gletsjers zijn gesmolten en waar nu een heerlijk klimaat heerst, en dat door de overlevende bewoners de naam Thule heeft gekregen.

Ik ben er net in begonnen en het is weer geweldig. naast nostalgie ook gewoon een tof boek. Ja, ik ben inmiddels een 45 jarige man dus absoluut de doelgroep niet (meer) maar wauw, het is nog steeds fantastisch om in die wereld te duiken. En Beckman is natuurlijk ook gewoon een hele goede schrijfster.

Naast haar andere trilogie kan ik deze reeks ook van harte aanbevelen als je kinderen hebt die van lezen houden. Of als je zelf weer terug naar je jeugd wil. Tevens, gezien de huidige zeer terechte aandacht voor veiligheid van vrouwen en die vreselijke manosphere ook een goed passend onderwerp in de moderne tijd.

Nou wil ik ook naar zo'n Groenland

[Webgnome]

Webgnome schreef op maandag 2 februari 2026 @ 19:50:
Na 8 boeken Edy flyn wilde ik wel wat anders. Ik lees nu Memento van Emelie Schepp. Ik moet zeggen dat ik hier heel veel moeite mee heb. Er mis, voor mijn gevoel, structuur.

edit:
blijkbaar had ik het nog iets meer tijd moeten geven. Er zijn wat kwartjes gevallen en het is ook wel een interessant verhaal. Stuk moeilijker dan Edy Flyn

Uiteindelijk heb ik alle boeken van Emelie Schepp over Jana Berzelius gelezen. Ik moest even er in komen en toch weer alles uitgelezen. Alleen het einde van het laatste boek..

[ Voor 4% gewijzigd door Webgnome op 21-02-2026 06:58 ]

[KorteGebruiker]

Zojuist al het blauw van de hemel van Mélissa Da Costa gelezen. Vond het een prachtig boek, snap wel waarom het zo bejubeld wordt en al heel lang in de bestsellerlijst staat.

[Blomminator]

KorteGebruiker schreef op vrijdag 20 februari 2026 @ 22:53:
Zojuist al het blauw van de hemel van Mélissa Da Costa gelezen. Vond het een prachtig boek, snap wel waarom het zo bejubeld wordt en al heel lang in de bestsellerlijst staat.

Ja, ook net uit. Lag al tijdje geleend op de kast en dacht em terug te geven. Op een avond erin gedoken en niet meer weggelegd. Leest heerlijk weg! Mooi verhaal.

[Exactor it]

Enshittification - Cory Docktrow

Het boek gaat over hoe online platforms eerst mensen en dan bedrijven aan zich binden en dan alle waarde naar zichzelf toetrekken. De eerste 3/4 vond ik boeiend om te lezen maar aan het einde vond ik de voorstellen om het allemaal minder enshitified te maken te weinig hout snijden. Maar goed, qua bewustwording vond ik hem sterk. Let wel, je gaat de wereld (en vooral Amazon) wel meer haten nadat je dit gelezen hebt.

[fub]

Bij het browsen in de bieb kwam ik "De Afgrond / Leila, het begin" van Rolf Österberg tegen. YA fantasy, dat zou in mijn 'stike zone' moeten zitten, dus ik had het meegenomen.
Ik ben op bladzijde 170 gestopt met lezen, het was gewoon zo slecht. Ik kon me er niet eens toe zetten om het uit te lezen zodat ik het met goed fatsoen een 1 van 5 sterren zou kunnen geven. Rolf Österberg blijkt ook een pseudonym -- ik snap best dat je dit niet onder je eigen naam uit wilde brengen!

[Pat911]

Het alibibureau - Peter de Zwaan

Ik leerde Peter de Zwaan kennen (als schrijver, niet persoonlijk) toen hij de Bob Evers-serie overnam nadat Willy van der Heide was overleden. Nou is de BE-serie een typische jongensboekenserie - wel wat rauwer, want pistolen/zware criminelen etc, dan andere jeugdserie zoals over inspecteur Arglistig of motorclub Goldwing. Maar nog steeds zijn het in de kern brave jongens uit een gegoed milieu die helpen een misdaad recht te zetten.

Hoe anders zijn de hoofdpersonen in de literaire thrillers die uit het brein van Peter de Zwaan komen. Vaak levend aan de onderkant van de samenleving, met een schimmig verleden. Of schimmig werk. Zo ook Suz Kcrams, die uitvinders helpt hun product op de markt te brengen. Met ondersteuning van z'n secretaresse, een ex-call girl, met wie hij ook een verhouding heeft. Daarnaast heeft hij een alibibureau, dat alibi's verschaft aan mensen die bijvoorbeeld op stap willen met hun minnaar/minnares zonder dat het thuisfront dat weet. Maar ook aan zware criminelen.

Als Suz een bericht op z'n antwoordapparaat afluistert waarin een meisje om hulp vraagt, raakt hij geintrigeerd. Het doet 'm denken aan z'n eigen dochter. Op zoek naar het meisje raakt hij verwikkeld in een sexuele mishandelingszaak en zijn er vooral vragen, heel veel vragen. Geholpen door z'n secretaresse en oude schoolvriend Charlie probeert hij de antwoorden te vinden.

Kenmerkend bij De Zwaan is de altijd naamloze stad die slechts summier beschreven wordt. Sowieso wordt er weinig uitgebreid beschreven in boeken van De Zwaan. Waar Tolkien 4 pagina's kan uitweiden over een boom, beschrijft De Zwaan een achterstandswijk, waar jonge meisjes zich prostituren, jongens misdaden plegen en z'n beste maat een schuiladres heeft in een paar zinnen. Kernachtig maar doeltreffend, en zeer passend bij de verhalen van De Zwaan. De dialogen zijn ook zeer raak geschreven.

Het Alibibureau vond ik spannend, ik wilde steeds weten hoe het verhaal verder ging. Was een klein beetje teleurgesteld in het afgeraffelde einde, maar een ander zou dat misschien kernachtig noemen En De Zwaan wilde natuurlijk binnen de 300 pagina's blijven (inside joke, lees het boek om het te snappen).

[Arjan90]

Punkrocker schreef op zondag 15 februari 2026 @ 12:10:
James Patterson & JD Barker - De Schrijfster
Het zoveelste boek wat die twee samen hebben geschreven. Geen horror of Thriller deze keer maar een politie/detective.


[...]

Leest vlot, zoals al hun boeken. Bekend plot waarin de agent verdachte wordt van de moord die hij onderzoekt, hebben we wel meer gezien. Deze keer echter verrassende wendingen die leuk zijn om te lezen. Letterlijke laatste pagina van het boek was misschien een verrassing maar niet voor de oplettende lezer. Eén van hun betere boeken.
8 sterren

Grappig, ik heb deze als audioboek geluisterd en vond hem juist maar so-so. Een paar keer erg vergezochte dingen, het einde was inderdaad wel een leuke twist. Ik zou hem 6/10 geven.

Ik ben een fervent lezer en heb sinds een paar maanden ook de audiobooks gevonden die ik bijvoorbeeld luister richting werk, maar ook tijdens het wandelen met de hond en de duurloopjes met hardlopen. Of tijdens de was opvouwen Ik ben nu bezig met Jo Nesbo's Harry Hole, wat een goede detectives zijn dat zeg! Ze zijn natuurlijk niet allemaal van hetzelfde niveau, maar wat mij betreft zitten er wel een paar hele goede tussen!

Op de Kobo lees ik veel fantasy, ik zal eens terug kijken welke. Vorig jaar oa The Expanse gelezen, en daarna begonnen aan The Witcher waar ik nu mee bezig ben. Ik lees vaak een half uurtje voor het slapen gaan. Zoonlief is inmiddels op de leeftijd dat hij langzaam ook de boeken gaat lezen die ik lees, dus die zit nu ook op mijn Kobo account die vol staat met boeken

[Punkrocker]

Arjan90 schreef op maandag 2 maart 2026 @ 07:30:
[...]


Grappig, ik heb deze als audioboek geluisterd en vond hem juist maar so-so. Een paar keer erg vergezochte dingen, het einde was inderdaad wel een leuke twist. Ik zou hem 6/10 geven.

Ik ben een fervent lezer en heb sinds een paar maanden ook de audiobooks gevonden die ik bijvoorbeeld luister richting werk, maar ook tijdens het wandelen met de hond en de duurloopjes met hardlopen. Of tijdens de was opvouwen Ik ben nu bezig met Jo Nesbo's Harry Hole, wat een goede detectives zijn dat zeg! Ze zijn natuurlijk niet allemaal van hetzelfde niveau, maar wat mij betreft zitten er wel een paar hele goede tussen!

Op de Kobo lees ik veel fantasy, ik zal eens terug kijken welke. Vorig jaar oa The Expanse gelezen, en daarna begonnen aan The Witcher waar ik nu mee bezig ben. Ik lees vaak een half uurtje voor het slapen gaan. Zoonlief is inmiddels op de leeftijd dat hij langzaam ook de boeken gaat lezen die ik lees, dus die zit nu ook op mijn Kobo account die vol staat met boeken

Ik snap je zes.
De combinatie Barker - Patterson levert wel vaker wat vergezochte wendingen.

Ik blijf ze voorlopig nog op papier lezen

[SpeedyNick]

Arjan90 schreef op maandag 2 maart 2026 @ 07:30:
[...]


Grappig, ik heb deze als audioboek geluisterd en vond hem juist maar so-so. Een paar keer erg vergezochte dingen, het einde was inderdaad wel een leuke twist. Ik zou hem 6/10 geven.

Ik ben een fervent lezer en heb sinds een paar maanden ook de audiobooks gevonden die ik bijvoorbeeld luister richting werk, maar ook tijdens het wandelen met de hond en de duurloopjes met hardlopen. Of tijdens de was opvouwen Ik ben nu bezig met Jo Nesbo's Harry Hole, wat een goede detectives zijn dat zeg! Ze zijn natuurlijk niet allemaal van hetzelfde niveau, maar wat mij betreft zitten er wel een paar hele goede tussen!

Op de Kobo lees ik veel fantasy, ik zal eens terug kijken welke. Vorig jaar oa The Expanse gelezen, en daarna begonnen aan The Witcher waar ik nu mee bezig ben. Ik lees vaak een half uurtje voor het slapen gaan. Zoonlief is inmiddels op de leeftijd dat hij langzaam ook de boeken gaat lezen die ik lees, dus die zit nu ook op mijn Kobo account die vol staat met boeken

Jo Nesbo kan zeker goede boeken schrijven, heb er hier ook aardig wat liggen uit de Harry Hole serie 🙂
Wist je dat er vanaf 26 maart ook een serie van komt op Netflix?😎
YouTube: Jo Nesbo's Detective Hole | Official Trailer | Netflix

[Gehenna]

Ik ben begonnen in deze:


'The Crying of Lot 49' van Thomas Pynchon. De schrijver is vooral bekend van de flinke dikke pil Gravity's Rainbow, die hier ook wel in de kast staat, maar die ik nog domweg niet aandurf. Dat boek staat namelijk altijd vrij hoog in lijstjes over de meest moeilijkste/lastige boeken en is zodoende behoorlijk berucht. En wordt dus ook vaak genoeg genoemd in lijstjes met boeken die halverwege (of eerder ) opgegeven zijn.

Dus om te kijken of ik die dikke pil ooit aandurf, probeer ik eerst een dunner en wat ouder boekje van hem. Tot dusver vermaakt het me wel prima. Het leest niet echt makkelijk, en er speelt zich van alles af in een paar zinnen. Waar ik normaal nog wel eens door een boek heen vlieg, merk ik dat ik hier echt moet opletten en hier en daar paragrafen vaker moet lezen.

[107mb]

waarom zou je zo'n lastig boek willen lezen?

[Gehenna]

107mb schreef op maandag 16 maart 2026 @ 15:47:
waarom zou je zo'n lastig boek willen lezen?

Ik vind dat wel lekker op z'n tijd, zo'n worsteling, mits het het waard is natuurlijk. Ik bedoel een boek als Ulysses of een Goddelijke Komedie waren wel echt worstelingen, maar tegelijk ook prachtige belevenissen. Die hebben echt mijn kijk op wat men met taal kan doen, helemaal over de kop gegooid.

Wellicht is het een nogal nerdy FOMO van mij, maar je kunt in je leven maar een beperkt aantal boeken lezen. Dus diegene die je dan pikt moeten wel de moeite waard zijn haha

[Exactor it]

Gehenna schreef op maandag 16 maart 2026 @ 19:47:
[...]


Ik vind dat wel lekker op z'n tijd, zo'n worsteling, mits het het waard is natuurlijk. Ik bedoel een boek als Ulysses of een Goddelijke Komedie waren wel echt worstelingen, maar tegelijk ook prachtige belevenissen. Die hebben echt mijn kijk op wat men met taal kan doen, helemaal over de kop gegooid.

Wellicht is het een nogal nerdy FOMO van mij, maar je kunt in je leven maar een beperkt aantal boeken lezen. Dus diegene die je dan pikt moeten wel de moeite waard zijn haha

Infinite Jest al gelezen? Ik ben inmiddels op pagina 40. Het is niet bepaald toegankelijk geschreven. Het intrigeert me wel. Ik denk dat ik deze uitsluitend zal lezen als ik een vrije dag heb en rustig kan zitten. Na een werkdag is een eenvoudige thriller toch net prettiger.

[Gehenna]

Exactor it schreef op maandag 16 maart 2026 @ 19:58:
[...]


Infinite Jest al gelezen? Ik ben inmiddels op pagina 40. Het is niet bepaald toegankelijk geschreven. Het intrigeert me wel. Ik denk dat ik deze uitsluitend zal lezen als ik een vrije dag heb en rustig kan zitten. Na een werkdag is een eenvoudige thriller toch net prettiger.

Ha, mijn vriendin noemde deze onlangs ook al na een stuk erover in de krant. Ik heb 'm op de todo lijst gezet.

Oh na het werk trek ik zoiets vaak prima. Na een papadag doorgaans niet haha

[Malfunctions]

Ik ben recent aan de Dwergen reeks van Markus Heitz begonnen. Ben nu bijna door het derde deel heen. Het leest makkelijk weg en is spannend genoeg om mijn aandacht vast te houden.

Het zorgt er iig voor dat ik goed gebruik maak van mijn bieb abonnement.

[P_Tingen]

Ik ben wel een beetje een fan van het werk van Herman Koch. Hij schrijft boeken die op het absurde af zijn en zijn nieuwste boek, "De Overbodigen" is dan ook geen uitzondering.

Achterflap Bioloog Herbert en zijn vrouw Yvonne zijn al langer van plan om samen de Cotswold Way te lopen, de iconische langeafstandswandeling in Engeland door prachtige weiden, bossen en pittoreske dorpen. Het was een opwelling om Alicia en Martin, de ouders van de vriend van hun dochter, uit te nodigen. Een opwelling met grote gevolgen. De overbodigen is een beklemmende roman over het recht van de sterkste, tegen de achtergrond van een van de mooiste landelijke gebieden van Engeland.

Als het boek begint zijn de twee stellen al aan het wandelen. De hoofdpersoon is Herbert, een internationaal vooraanstaand bioloog, op de shortlist voor een Nobelprijs voor de Biologie. Hij loopt samen met zijn vrouw en de ouders van de vriend van hun dochter. Herbert vindt nogal wat van zichzelf. Zoveel dat je als lezer ronduit een hekel krijgt aan hem. Tijdens de wandeling is er een gewelddadig incident geweest waarbij slachtoffers gevallen zijn. De wandelaars proberen ermee weg te komen en met name Herbert stelt zich voor hoe een inspector Morse deze zaak aan zou pakken en probeert die imaginaire inspecteur een stap voor te blijven. Ondertussen lopen de spanningen tussen de wandelaars op.

Wat ik prachtig vind aan het boek is dat je eens een keer een echte klootzak van een hoofdpersoon hebt. Dat maakt het boek niet vervelend om te lezen, integendeel zelfs. Gedurende het verhaal zit je jezelf al een beetje te verkneukelen want het ligt er dik bovenop dat het viertal er niet mee weg kan komen met wat ze gedaan hebben. Maar Koch zou Koch niet zijn, als hij er toch weer een verrassend einde aan weet te maken. En eerlijk is eerlijk: die zag ik niet aankomen, maar is op en top Kochiaans. Dikke aanrader!

Persoonlijke score: ⭐⭐⭐⭐

[eagle00789]

Op dit moment ben ik zelf het boek TED Talks van Chris Anderson aan het lezen.

Iedereen die wel eens een TED talk heeft gezien (zoals deze van James Veitch) weet wat het is.
Dit boek geeft je tips om zelf zo'n type talk te kunnen geven aan de hand van voorbeelden uit de praktijk van TED Talks.
Persoonlijke score: ⭐⭐⭐⭐

[Webgnome]

Dit jaar begonnen met luisteren via storytel (is dat dan lezen?). Na veel thrillers gelezen hebben denk aan Eddie Flynn of Jana Berzelius. Na wat aandringen begonnen aan romans.

Al het blauw van de hemel, Melissa da Costa: In het begin dacht ik vooral dat een verhaal zonder clue zou worden. HEt duurde en duurde maar, het einde maakt echter heel veel goed. Toch wel een mooi verhaal om eerlijk te zijn

The Alchemist, Paulo Coelho: Als je een beetje into filosofie / spirituele dingen bent dan is dit een dikke aanrader. Ik heb het, mede door het kleine formaat, in een keer uitgelezen

De Vliegeraar, Khaled Hosseini: Dit was echt een heel zware pil. Het verhaal is niet leuk, wel mooi. Het geeft een inkijkje in de (persoonlijke) geschiedenis van Afghanistan.

[fub]

Webgnome schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 15:32:
Dit jaar begonnen met luisteren via storytel (is dat dan lezen?).

Ja, dat is lezen.

[Punkrocker]

P_Tingen schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 15:20:
Ik ben wel een beetje een fan van het werk van Herman Koch. Hij schrijft boeken die op het absurde af zijn en zijn nieuwste boek, "De Overbodigen" is dan ook geen uitzondering.

[Afbeelding]

Achterflap Bioloog Herbert en zijn vrouw Yvonne zijn al langer van plan om samen de Cotswold Way te lopen, de iconische langeafstandswandeling in Engeland door prachtige weiden, bossen en pittoreske dorpen. Het was een opwelling om Alicia en Martin, de ouders van de vriend van hun dochter, uit te nodigen. Een opwelling met grote gevolgen. De overbodigen is een beklemmende roman over het recht van de sterkste, tegen de achtergrond van een van de mooiste landelijke gebieden van Engeland.

Als het boek begint zijn de twee stellen al aan het wandelen. De hoofdpersoon is Herbert, een internationaal vooraanstaand bioloog, op de shortlist voor een Nobelprijs voor de Biologie. Hij loopt samen met zijn vrouw en de ouders van de vriend van hun dochter. Herbert vindt nogal wat van zichzelf. Zoveel dat je als lezer ronduit een hekel krijgt aan hem. Tijdens de wandeling is er een gewelddadig incident geweest waarbij slachtoffers gevallen zijn. De wandelaars proberen ermee weg te komen en met name Herbert stelt zich voor hoe een inspector Morse deze zaak aan zou pakken en probeert die imaginaire inspecteur een stap voor te blijven. Ondertussen lopen de spanningen tussen de wandelaars op.

Wat ik prachtig vind aan het boek is dat je eens een keer een echte klootzak van een hoofdpersoon hebt. Dat maakt het boek niet vervelend om te lezen, integendeel zelfs. Gedurende het verhaal zit je jezelf al een beetje te verkneukelen want het ligt er dik bovenop dat het viertal er niet mee weg kan komen met wat ze gedaan hebben. Maar Koch zou Koch niet zijn, als hij er toch weer een verrassend einde aan weet te maken. En eerlijk is eerlijk: die zag ik niet aankomen, maar is op en top Kochiaans. Dikke aanrader!

Persoonlijke score: ⭐⭐⭐⭐

Gisteravond de laatste pagina's gelezen.
Helemaal eens met je recensie en score.

[Gehenna]

Pynchon inmiddels uit, interessant, uniek, en blij dat ie uit is Het nodigt nog niet uit om langer werk van hem te gaan lezen. Het was een soort satirische detective, die meer als literair statement werkt dan als leuk verhaal.

Over langer werk gesproken. Ik ben nu begonnen in deze:


Ik had nog nooit van haar gehoord, maar de achterflap wekte mijn interesse "Daar op het plein is niemand is de autobiografische roman van een schrijfster, die op hoogbejaarde leeftijd in 1980 door Natalia Ginzburg werd ontdekt. Het lovend ontvangen boek was echter tegen de zin van Dolores Prato sterk bekort uitgegeven. Lang na haar dood verscheen een integrale versie die internationaal gezien wordt als een vergeten meesterwerk en nu in het Nederlands vertaald is door Jan van der Haar."

nouja en dat het zo'n mooie hard-cover editie is, met zo'n touwtje en alles

[jimmythejew]

*knip*
Dit staan we niet toe.

[ Voor 92% gewijzigd door tweakduke op 24-03-2026 08:19 ]

[theootje]

Zojuist "Colibri, wat als vrijheid geen keuze meer is" gelezen. Heel interessant boek voor wie (zelf)bewustzijn in combinatie met AI leuk vindt om over te lezen. Leest makkelijk weg, maar zet je wel tot nadenken. Aanrader!

[ Voor 45% gewijzigd door theootje op 06-04-2026 19:07 ]

[Waah]

Ook maar eens een goodreads account aangemaakt om mijn leesluisterlijst bij te houden. Want zo langzamerhand Heb ik echt geen idee meer. Laatste deel (dat beschikbaar is) van Red Rising net uit, lightbringer. Die moest ik nog, maar omdat het al zo lang geleden was, was ik helemaal uit het verhaal. Voordeel? Heb de hele saga vanaf boek 1 opnieuw geluisterd en blijft toch een mooie serie, zelfs al wist ik sommige punten nog. Al waren dat een stuk minder dan ik dacht.

Lightbringer vond ik echt weer een topboek. Met genoeg (imho logische) wendingen. En een stuk minder neerslachtig (al zou ik wat er allemaal gebeurt in Lightbringer ook niet positief noemen) dan Dark Age, wat ik op momenten wat teveel vond. Maar dat geeft ook wel aan dat ik meeleef met de karakters.

Zal nog even duren, maar ik kan niet wachten op het laatste boek: Red God. Is uitgesteld tot zeker na de zomer, dus moet nog even wachten.

Heb trouwens in mijn Goodreads wel veel 5 sterren staan en 4 sterren. Maar dat komt denk ik ook omdat ik die boeken heb onthouden. Die ik niet meer herinner waren blijkbaar ook niet zo geweldig.

Het liefst luister ik tegenwoordig de versies van Graphic audio. Dat is vaak met meerdere voorlezers/acteurs en wat achtergrondgeluiden. Daardoor kan ik bij het luisteren de karakters beter uit elkaar houden. Maar dat moet je wel liggen.

Eerste serie die ik luisterde sprak me wel aan (riyria revelations serie, leuk als tussendoor-boek aangezien ze relatief kort en niet ingewikkeld zijn. Fantasy setting).

En nu met Red Rising hetzelfde gedaan. Maar omdat boek 5 en 6 nog niet gedaan zijn was het wel even switchen toen ik over moest naar de gewone luisterboeken. En merk dat ik dan ook sneller kwijt ben wie ook alweer wie is....

[ Voor 22% gewijzigd door Waah op 16-04-2026 21:56 ]

[Exactor it]

Dit is een heel prettig boekje als je meer wil weten over de situatie in Israel/Gaza. En met boekje bedoel ik een boek van een vooraanstand historicus due zaken bekijkt vanuit zijn niet-westerse perspectief. Goed geschreven maar het is niet een boek om te lezen als je niet geconcentreerd kunt lezen. Ik heb ook from the ruins of empire van deze schrijver gelezen. Ook die is verhelderend over hoe niet-westerlingen naar de geschiedenis kijken.

Om verder het geloof in de goedheid van de mens af te brokkelen ben ik vandaag begonnen in Sapiens. Wat een rot species zijn wij mensen ook. Dit kan ik na een pagina of 150 ook van harte aanbevelen.

[ Voor 7% gewijzigd door Exactor it op 16-04-2026 21:53 ]

[Waah]

Nog twee dan, non fictie:

Stuff Matters, Mark Miodownik

Voor mensen die van wetenschap houden. Het is een leuk boek over materialen. En het is ontzettend knap dat je een boek over iets best saais als materialen (keramiek, zeep, staal, beton) zo interessant kan maken. Je kan merken dat de schrijver echt over zijn passie spreekt.

En als je nog niet zoveel kennis hebt van het universum, maar je wilt er wel meer over leren?
Astrophysics for people in a hurry, Neil Degrasse Tyson.
Best veel van geleerd, voor de die-hard space nerds natuurlijk veel te oppervlakkig en versimpeld. Maar heb er echt van genoten en heeft de interesse in de ruimte bij mij echt vergroot.

[ Voor 34% gewijzigd door Waah op 16-04-2026 22:08 ]

[Gehenna]

Exactor it schreef op donderdag 16 april 2026 @ 21:51:
[Afbeelding]

Dit is een heel prettig boekje als je meer wil weten over de situatie in Israel/Gaza. En met boekje bedoel ik een boek van een vooraanstand historicus due zaken bekijkt vanuit zijn niet-westerse perspectief. Goed geschreven maar het is niet een boek om te lezen als je niet geconcentreerd kunt lezen. Ik heb ook from the ruins of empire van deze schrijver gelezen. Ook die is verhelderend over hoe niet-westerlingen naar de geschiedenis kijken.

Interesse is gewekt, ik ga de schrijver onthouden, thanks!

[Leclerc]

The Templars van Dan Jones.

Ik heb het boek een aantal jaren geleden gekocht maar ben er recentelijk pas aan begonnen. Ik ben nu ongeveer op de helft.

Het is een chronologische geschiedenis van de Tempeliers. Het is geen boek over complotten, Illuminati of Assassin's Creed.

Het beschrijft hoe de organisatie is ontstaan en wat haar rol was in de vroege kruistochten en hoe ze door de jaren heen verder zijn gegroeid van beschermers van pelgrims in het Midden-Oosten tot bankiers van Europese vorstenhuizen.

Verder kan ik De Bourgondiërs van Bart van Loo ook van harte aanbevelen als je meer wilt leren over een stukje geschiedenis van de zuidelijke Nederlanden. Bart van Loo heeft ook een podcast over het boek gemaakt.