Welke boeken leest de Tweaker? - Deel 5

[Superkanjo]

Eggthud schreef op zondag 17 augustus 2025 @ 11:51:
verschuift Project Hail Mary aan het einde dus voor mijn gevoel iets te veel naar een fantasie verhaal.

Toevallig net zelf Project Hail Mary uitgelezen en kan mij hier zo in vinden, desalniettemin zeer vermakelijk boek.

Hiervoor The Martian gelezen, ging er blanco in, de film ook niet gezien en werd echt enorm in het verhaal gezogen. Heerlijk boek wat ik in 1 adem uit heb gelezen.

[RoyK]

Oef, ik ben lekker aan de slag met Calibre / Calibre web. Maar toch wel wat issues. Is er een langlopend groots Calibra topic die iemand kan verklappen? In een zoekpoging kom ik vele calibra vragen tegen maar niet een groots topic. Calibra web gaat moeizaam. Maar heeft wel een boekenplank en een veel leukere view (boek covers ipv een lijst). Ik denk dat ik maar naar de client versie overschakel. Daar zal vast wel iets aan te sleutelen zijn. Mocht iemand me kunnen verwijzen naar, of via PB misschien een beetje op weg willen helpen.. graag

[Vandaahl]

RoyK schreef op zaterdag 23 augustus 2025 @ 15:28:
Oef, ik ben lekker aan de slag met Calibre / Calibre web. Maar toch wel wat issues. Is er een langlopend groots Calibra topic die iemand kan verklappen? In een zoekpoging kom ik vele calibra vragen tegen maar niet een groots topic. Calibra web gaat moeizaam. Maar heeft wel een boekenplank en een veel leukere view (boek covers ipv een lijst). Ik denk dat ik maar naar de client versie overschakel. Daar zal vast wel iets aan te sleutelen zijn. Mocht iemand me kunnen verwijzen naar, of via PB misschien een beetje op weg willen helpen.. graag

Zie https://calibre-ebook.com/nl/help , staat ook een link naar een forum

[Eggthud]

Heeft iemand hier (vast wel) Cryptonomicon gelezen? Ben vorige week begonnen maar kan er nog niet echt inkomen: dat boek schrijft met zo veel details waarvan ik me afvraag of de helft nog relevant is. Wordt dit beter? Zo niet, denk ik dat ik m naast me neerleg.

[Destiny]

Eggthud schreef op woensdag 27 augustus 2025 @ 12:30:
Heeft iemand hier (vast wel) Cryptonomicon gelezen? Ben vorige week begonnen maar kan er nog niet echt inkomen: dat boek schrijft met zo veel details waarvan ik me afvraag of de helft nog relevant is. Wordt dit beter? Zo niet, denk ik dat ik m naast me neerleg.

Lang geleden gelezen toen het uitkwam. Na Snow Crash en The DIamond Age verwachte ik er veel van. Helaas is dit het probleem met sommige van de boeken van Neal Stephenson: Veel achtergrond waaraan het verhaal ondergeschikt is. Hij kan soms beter non-fiction gaan schijven. Hetzelfde probleem heb ik ook met Termination Shock. Dus nee, het wordt niet beter,

Ik weet dat sommigen het een geweldig boek vinden, maar ik raakte de draad kwijt door alle details en achtergrondinformatie die er in het boek gepropt zitten.

[der_joachim]

Eggthud schreef op woensdag 27 augustus 2025 @ 12:30:
Heeft iemand hier (vast wel) Cryptonomicon gelezen? Ben vorige week begonnen maar kan er nog niet echt inkomen: dat boek schrijft met zo veel details waarvan ik me afvraag of de helft nog relevant is. Wordt dit beter? Zo niet, denk ik dat ik m naast me neerleg.

Cryptonomicon en de Baroque Trilogy vond ik prettig leesbaar, maar latere boeken vond ik niet om doorheen te komen. Voor Cryptonomicon geldt dat de verhaallijnen later wel meer vastomlijnd worden en dat ook het verband tussen de verhaallijnen duidelijker wordt.

[nietorigineel]

der_joachim schreef op woensdag 27 augustus 2025 @ 13:26:
[...]
Cryptonomicon en de Baroque Trilogy vond ik prettig leesbaar, maar latere boeken vond ik niet om doorheen te komen. Voor Cryptonomicon geldt dat de verhaallijnen later wel meer vastomlijnd worden en dat ook het verband tussen de verhaallijnen duidelijker wordt.

Ik vond Cryptonomicon geweldig maar de Baroque Trilogy niet om doorheen te komen (vastgelopen in boek 1). Echt een schrijver van hit and miss wat mij betreft, ik heb ook Reamde gelezen van hem en die was in het begin best leuk maar eindige heel meh, dus verschilt super per boek en blijkbaar per persoon.

edit: ook Anathem gelezen, dat was even doorzetten (heb ik vaker met fantasy omdat veel van de wereld de eerste helft van het boek duidelijk moet worden) maar uiteindelijk wel weer heel goed.

[ Voor 12% gewijzigd door nietorigineel op 27-08-2025 17:32 ]

[Arunia]

Na lange tijd uiteindelijk Orluvoq uitgelezen. Interessante kijk op de Inuit en daar de geloven van. Het is een fantasieboek en heb terug gezien hier dat ik er best wel wat over gepost had.
Op een gegeven moment wel afgedwaald wat niet aan het boek lag.

Nu besloten om Opnieuw te beginnen met alle boeken van Discworld. Heb ze allemaal en ben de rest van Terry Pratchett's boeken verder nog aan het verzamelen.
Maar begonnen met op volgorde van release. Want geen zin om er allerlei wel overwogen keuzes tegenaan te houden en wellicht houdt dat het ook fris.
Ben nu 44 en lees niet perse heel snel. Als ik dan door 41 boeken heen ga, wil ik dat wel binnen 41 jaar doen. Maar dat moet wel lukken. Eerste deel is net geen 300 pagina's, dus dat komt wel goed. 's avonds voor ik ga slapen. Gisteren het eerste stuk gelezen en hou echt van Terry Pratchett's stijl.

[Lankman]

Moet kunnen. Ben 53 en heb ze al drie keer gelezen.

[Slabbysl]

Net de Dungeon Crawler Carl-serie, zo ver deze af is, gelezen. Zeven delen tot nu toe, is een lit-RPG: een RPG-game, maar dan in boekvorm. Je hoeft al lezer geen keuzes te maken hoor, boek is als verhaal geschreven.

Heel grappig, goed neergezet en af en toe nog redelijk diepgaand, minder oppervlakkig dan het in eerste instantie lijkt. Zeker een aanrader in elk geval.

[Arunia]

Slabbysl schreef op donderdag 4 september 2025 @ 13:09:
Net de Dungeon Crawler Carl-serie, zo ver deze af is, gelezen. Zeven delen tot nu toe, is een lit-RPG: een RPG-game, maar dan in boekvorm. Je hoeft al lezer geen keuzes te maken hoor, boek is als verhaal geschreven.

Heel grappig, goed neergezet en af en toe nog redelijk diepgaand, minder oppervlakkig dan het in eerste instantie lijkt. Zeker een aanrader in elk geval.

Staat ook nog op mijn lijst om te lezen.

Qua wel gameboeken zijn de Schaduwkraai boeken wel leuk, maar uiteraard simpel. Heb ze alle drie op dit moment en komen waarschijnlijk wel nieuwe delen van. Lees ze eerst zelf en dan samen met mijn dochter en maakt zij de keuzes.

[wht_nl]

Slabbysl schreef op donderdag 4 september 2025 @ 13:09:
Net de Dungeon Crawler Carl-serie, zo ver deze af is, gelezen. Zeven delen tot nu toe, is een lit-RPG: een RPG-game, maar dan in boekvorm. Je hoeft al lezer geen keuzes te maken hoor, boek is als verhaal geschreven.

Heel grappig, goed neergezet en af en toe nog redelijk diepgaand, minder oppervlakkig dan het in eerste instantie lijkt. Zeker een aanrader in elk geval.

Ik ben inmiddels bezig aan boek 5: The Butcher's Masquerade. Begonnen aan de serie aan de hand van een tip hier. Kan mij er helemaal in vinden. Zeker ook als gamer. De humor, diepgang en het verhaal zelf wat blijft verrassen vind ik erg goed gedaan!

[Altamyr]

Arunia schreef op donderdag 4 september 2025 @ 11:40:
Nu besloten om Opnieuw te beginnen met alle boeken van Discworld. Heb ze allemaal en ben de rest van Terry Pratchett's boeken verder nog aan het verzamelen.
Maar begonnen met op volgorde van release. Want geen zin om er allerlei wel overwogen keuzes tegenaan te houden en wellicht houdt dat het ook fris.
Ben nu 44 en lees niet perse heel snel. Als ik dan door 41 boeken heen ga, wil ik dat wel binnen 41 jaar doen. Maar dat moet wel lukken. Eerste deel is net geen 300 pagina's, dus dat komt wel goed. 's avonds voor ik ga slapen. Gisteren het eerste stuk gelezen en hou echt van Terry Pratchett's stijl.

Het mooie van de Discworld boeken is juist dat je ze niet op volgorde hoeft te lezen, er zitten wel vaak 3-5 boeken met dezelfde verhaallijn achter elkaar maar je merkt echt dat in The Colour of Magic Pratchett nog bezig is met uitvogelen wat hij wil doen. Zelf raad ik Guards! Guards! aan als startpunt, maar je kan ook een willekeurige pakken en daarmee beginnen want ze zijn allemaal leuk, en ze lezen lekker weg

[P_Tingen]

Altamyr schreef op donderdag 4 september 2025 @ 14:42:
[...]
Zelf raad ik Guards! Guards! aan als startpunt, maar je kan ook een willekeurige pakken en daarmee beginnen want ze zijn allemaal leuk, en ze lezen lekker weg

Misschien ga ik dan daar nog een keer in beginnen. Ik heb ooit de colour of magic gelezen maar kon er niet echt warm van worden. Gezien de lof die de man alom krijgt voor de serie, moet ik het misschien nog maar eens een kans geven

[Arunia]

Altamyr schreef op donderdag 4 september 2025 @ 14:42:
[...]

Het mooie van de Discworld boeken is juist dat je ze niet op volgorde hoeft te lezen, er zitten wel vaak 3-5 boeken met dezelfde verhaallijn achter elkaar maar je merkt echt dat in The Colour of Magic Pratchett nog bezig is met uitvogelen wat hij wil doen. Zelf raad ik Guards! Guards! aan als startpunt, maar je kan ook een willekeurige pakken en daarmee beginnen want ze zijn allemaal leuk, en ze lezen lekker weg

Ik denk dat mijn eerste boek volgens mij The fifth Elephant was.
Colour of Magic heb ik wel al gelezen lang geleden, dat weet ik zeker, maar ga gewoon bij 1 beginnen en zo daar naar 41.

Je hebt zeker gelijk. Mort is ook een aanrader om mee te beginnen, Death is ook gewoon een leuk karakter). Het is ook wel fijn dat er soms een ander boek tussen zit qua verhaallijn.

P_Tingen schreef op donderdag 4 september 2025 @ 14:47:
[...]

Misschien ga ik dan daar nog een keer in beginnen. Ik heb ooit de colour of magic gelezen maar kon er niet echt warm van worden. Gezien de lof die de man alom krijgt voor de serie, moet ik het misschien nog maar eens een kans geven

Zeker doen. Kijk gewoon even naar welk boek wellicht je trekt qua onderwerp.
Zoals hierboven is Guards! Guards! Guards! een goeie, maar Mort of Reaper Man ook.

[ Voor 22% gewijzigd door Arunia op 04-09-2025 15:07 ]

[Monkeybrains]

P_Tingen schreef op donderdag 4 september 2025 @ 14:47:
[...]

Misschien ga ik dan daar nog een keer in beginnen. Ik heb ooit de colour of magic gelezen maar kon er niet echt warm van worden. Gezien de lof die de man alom krijgt voor de serie, moet ik het misschien nog maar eens een kans geven

Colour of magic is de eerste van de serie. Goed boek maar de serie word alleen maar beter. Ik zou even doorbijten. Guards Guards en Feet of Clay zijn mijn favorieten, naast de boeken met Moist von Lipwig

[Exactor it]

P_Tingen schreef op donderdag 4 september 2025 @ 14:47:
[...]

Misschien ga ik dan daar nog een keer in beginnen. Ik heb ooit de colour of magic gelezen maar kon er niet echt warm van worden. Gezien de lof die de man alom krijgt voor de serie, moet ik het misschien nog maar eens een kans geven

De eerste twee delen zijn in best een andere stijl geschreven. Veel meer typisch fantasy (lees onbenul moet zichzelf leren kennen en groot onrecht/monster verslaan) met een vleugje humor. De latere delen zijn meer satirisch van aard.

[P_Tingen]

Geen idee meer hoe ik op dit boek kwam, maar ik ben blij dat ik het gelezen heb. Geen harde actie, integendeel zelfs. Goedbeschouwd keutelt het maar een beetje door. Maar man, man, man, op een meesterlijke manier. Ik heb het over "Ik die nooit een man heb gekend" van Jacqueline Harpman.
Wie? Precies, ik had ook nog nooit van haar gehoord
 

In een kelder zitten veertig vrouwen al jarenlang gevangen. Eigenlijk zijn het er 39, want de veertigste is een jong meisje: de ik-persoon die op latere leeftijd het verhaal vertelt. Mannen met zwepen houden de wacht. De sfeer is beangstigend en beklemmend. De vrouwen mogen elkaar niet aanraken en de mannen reageren niet op vragen. Wat er aan de hand is, blijft voor de vrouwen onduidelijk. Ze weten niet waar ze zijn of hoe lang ze al gevangen zijn. Het licht in de kelder brandt altijd, waardoor ze het gevoel voor tijd hebben verloren. Daarnaast krijgen ze op wisselende tijden te eten. Ze proberen met elkaar te leven en te overleven, maar er is geen perspectief. Of toch?

 
In dit boek krijg je een angstaanjagend beeld van een post-apocalyptische wereld, zonder dat expliciet uitgelegd wordt wat er gebeurd is. Juist dat maakt dat je door wil lezen. Veertig vrouwen in een kooi, maar waarom? Je krijgt het verhaal door de ogen van "kleine". Een jonge vrouw die nog een klein kind was toen de vrouwen werden opgesloten. Als enige heeft zij nooit de vrijheid gekend omdat ze opgegroeid is in de kooi. We komen haar naam niet eens te weten. Als ze op enig moment de vrijheid hebben gekregen, beseft ze dat ze uiteindelijk als laatste over zal blijven. Het roept vragen op. Wat betekent het om mens te zijn in een wereld zonder toekomst en wanneer verlaat de zin in het leven.

Het boek heeft me dagenlang emotioneel flink bezig gehouden, daar past maar 1 score bij:
Persoonlijke score:

[ Voor 3% gewijzigd door P_Tingen op 08-09-2025 08:11 ]

[hv08]

P_Tingen schreef op zondag 7 september 2025 @ 21:50:
Geen idee meer hoe ik op dit boek kwam, maar ik ben blij dat ik het gelezen heb. Geen harde actie, integendeel zelfs. Goedbeschouwd keutelt het maar een beetje door. Maar man, man, man, op een meesterlijke manier. Ik heb het over "Ik die nooit een man heb gekend" van Jacqueline Harpman.
Wie? Precies, ik had ook nog nooit van haar gehoord
 

[Afbeelding]

In een kelder zitten veertig vrouwen al jarenlang gevangen. Eigenlijk zijn het er 39, want de veertigste is een jong meisje: de ik-persoon die op latere leeftijd het verhaal vertelt. Mannen met zwepen houden de wacht. De sfeer is beangstigend en beklemmend. De vrouwen mogen elkaar niet aanraken en de mannen reageren niet op vragen. Wat er aan de hand is, blijft voor de vrouwen onduidelijk. Ze weten niet waar ze zijn of hoe lang ze al gevangen zijn. Het licht in de kelder brandt altijd, waardoor ze het gevoel voor tijd hebben verloren. Daarnaast krijgen ze op wisselende tijden te eten. Ze proberen met elkaar te leven en te overleven, maar er is geen perspectief. Of toch?

 
In dit boek krijg je een angstaanjagend beeld van een post-apocalyptische wereld, zonder dat expliciet uitgelegd wordt wat er gebeurd is. Juist dat maakt dat je door wil lezen. Veertig vrouwen in een kooi, maar waarom? Je krijgt het verhaal door de ogen van "kleine". Een jonge vrouw die nog een klein kind was toen de vrouwen werden opgesloten. Als enige heeft zij nooit de vrijheid gekend omdat ze opgegroeid is in de kooi. We komen haar naam niet eens te weten. Als ze op enig moment de vrijheid hebben gekregen, beseft ze dat ze uiteindelijk als laatste over zal blijven. Het roept vragen op. Wat betekent het om mens te zijn in een wereld zonder toekomst en wanneer verlaat de zin in het leven.

Het boek heeft me dagenlang emotioneel flink bezig gehouden, daar past maar 1 score bij:
Persoonlijke score: [Afbeelding]

Bedankt voor deze tip, gisteravond in begonnen en vandaag uitgelezen, ik kon het boek niet wegleggen.

[raymondw]

Gisteren begonnen aan de nieuwste Dan Brown : het ultieme geheim.
Vanaf de eerste bladzijde direct weer in de, voor mij, lekkere schrijfstijl 👍🏼

Nu al een aanrader!
Ik hoop op een vervolg van succesvolle eerdere boeken die hij heeft geschreven.

[Ivan4you]

Riley Sager-De enige die overbleef.
Goede thriller.Maar je moet wel houden van vele plot twists.
Ik heb meteen alle boeken gekocht die ik in het Nederlands kon vinden van deze schrijver (ebooks).

[Punkrocker]

Thomas Olde Heuvelt - Het laatste verhaal van Jamie Gunn

Covertekst:

‘Wat je ook doet, lees niet de laatste pagina.’
#leesnietdelaatstepagina

Het laatste verhaal van Jamie Gunn is Thomas Olde Heuvelt op zijn best: ijzingwekkend en persoonlijk

‘Laat me je een verhaal vertellen.’

Jamie Gunn houdt van verhalen. Zijn held is zijn vader, de beste verhalenverteller ter wereld. Maar dan overlijdt deze, en gaat Jamie op een zoektocht naar verhalen van vreemden, om betekenis te geven aan zijn vaders dood. Hij ontmoet Sheila Higginbottom, een merkwaardige eenzaat die hem het begin van een levensgevaarlijk verhaal vertelt. Als je het einde hoort, zul je sterven...
Al op jonge leeftijd breekt Jamie door als bestsellerauteur. Zijn boek is ijzingwekkend, en verspreidt zich op onvoorspelbare en onvoorziene wijze. Als de desastreuze effecten van het boek op zijn lezers aan het licht komen, vreest Jamie dat het verhaal nog niet klaar met hem is. Kan hij hen en zichzelf behoeden voor het einde?

Een verhaal over een schrijver die een eng verhaal schrijft waarvan je het einde niet mag lezen...
Kan je met dit gegeven nu echt een goede horror schrijven? Ik was sceptisch over het gegeven. Maar hoewel het geen Hex is is dit toch weer een prima horror van Olde Heuvelt!
De hoofdpersoon (Jamie) heeft veel gemeen met Olde Heuvelt zelf, die het zijn meest persoonlijke boek noemt en zelf ook roept "Jamie, dat ben ik."

Het verhaal is chronologisch en begint met de jonge Jamie. Zijn vader is een echte verhalenverteller en horrorverhalen vindt Jamie het mooist. Nadat zijn vader jong overlijdt gaat het niet goed met hem . Maar het schrijven van verhalen helpt hem erdoor heen. Hij belt bij wildvreemden aan en vraagt om een verhaal. En zo komt hij Sheila tegen en begint het eng te worden. Stap voor stap volgen we zijn carrière.

Hoe hij zijn eerste verhaal voorleest op een schoolavond (samen met zijn beste vriend Ayo) is geniaal! Wat had ik graag in die zaal gezeten.

Heb ik de laatste pagina gelezen? Laat ik het zo zeggen: Als je straks nooit meer van me hoort...

Een dikke 8 weer voor Olde Heuvelt.

[MischaBoender]

Afgelopen week heb ik Voor altijd een belofte, Een muzikale biografie van Peter Slaghuis van Rogier Verkroost gelezen. Een zeer gedetaileerd document / eerbetoon aan het leven en werk van één van de belangrijkste pioniers van de Nederlandse housemuziek. Er is duidelijk veel research in dit boek gestoken. Voor techno/hardcore liefhebbers is dit echt een aanrader. Ik heb meer dan eens het boek even weggelegd om 1 van de platen online op te zoeken en te beluisteren.

De auteur heeft zelf wat geld geïnvesteerd om het boek mogelijk te maken, dus mocht je het boek willen aanschaffen dan kun je hem steunen door het boek direct bij hem te bestellen. Zijn email adres staat in een post op zijn LinkedIn profiel (of stuur mij een berichjte voor het adres).

De jaren tachtig markeren een belangrijke periode in de ontwikkeling van dancemuziek. Synthesizers, samplers en draaitafels worden mainstream instrumenten. Genres als italo disco, synthpop en freestyle vullen de dansvloeren in de discotheken. In de tweede helft van het decennium ontstaan house en techno, en ook hiphop groeit uit tot een sterke jeugdcultuur.

Midden in deze ontwikkelingen staat Peter Slaghuis (1961-1991) uit Rijswijk. Hij was dj in legendarische clubs als de Marathon en de BlueTiek-in. Zijn werk als mixer, producer en remixer is baanbrekend geweest. Hij was een van de belangrijke pioniers van de Nederlandse housemuziek. En tot slot had hij een goede neus voor talent. Hij hielp daarmee artiesten als Jeroen Verheij, Extince en Holy Noise op weg.

Met vallen en opstaan bouwt hij aan zijn droom om van de muziek te kunnen leven. Tot die droom in 1991 ineens voorbij is. Hij komt op tragische wijze om het leven bij een verkeersongeluk. Zijn werk is niettemin cruciaal geweest in de vorming van de Nederlandse dancecultuur.

[Dubbeldooier]

MischaBoender schreef op dinsdag 2 december 2025 @ 10:28:
Afgelopen week heb ik Voor altijd een belofte, Een muzikale biografie van Peter Slaghuis van Rogier Verkroost gelezen. Een zeer gedetaileerd document / eerbetoon aan het leven en werk van één van de belangrijkste pioniers van de Nederlandse housemuziek. Er is duidelijk veel research in dit boek gestoken. Voor techno/hardcore liefhebbers is dit echt een aanrader. Ik heb meer dan eens het boek even weggelegd om 1 van de platen online op te zoeken en te beluisteren.

De auteur heeft zelf wat geld geïnvesteerd om het boek mogelijk te maken, dus mocht je het boek willen aanschaffen dan kun je hem steunen door het boek direct bij hem te bestellen. Zijn email adres staat in een post op zijn LinkedIn profiel (of stuur mij een berichjte voor het adres).


[...]

Dank voor de tip, altijd fijn om de collectie uit te kunnen breiden.

Boek zelf valt ietwat tegen. Hoog 'en toen, en toen en toen' gehalte.

[MischaBoender]

Dubbeldooier schreef op zondag 7 december 2025 @ 16:02:
[...]

Dank voor de tip, altijd fijn om de collectie uit te kunnen breiden.

Boek zelf valt ietwat tegen. Hoog 'en toen, en toen en toen' gehalte.

Denk dat het ook afhangt aan hoe je aan het boek begint. Voor wat betreft de muzikale biografie vond ik het best goed in elkaar zitten. Dit is het tweede boek van deze auteur, en gezien het feit dat alles zich meer dan 30 jaar geleden heeft afgespeeld, is er toch veel informatie in het boek verwerkt en voelt de flow van het boek goed.

Ik had persoonlijk gehoopt op iets meer over het persoonlijke leven van Peter, maar die verwachtingen zijn ook niet helemaal op hun plaats voor een "muzikale" biografie.

Waar ik dan wel weer erg blij mee ben is dat iemand de moeite heeft genomen om dit boek te schrijven. Wat deze man betekent heeft voor de "house" scene in Nederland is, wat mij betreft, onderbelicht.

[Arunia]

Na lang nadenken ben ik begonnen om Discworld alle delen uit te lezen op release volgorde. Ben ondertussen 44 en ben ergens bang dat ik het uiteindelijk niet ga redden voordat ik mijn hoofd neerleg zullen we maar zeggen.
Eergisteren begonnen aan deel 3 Equal Rites. Deel 1 en 2 erg mee vermaakt. Ik had al wat delen gelezen los van elkaar, maar eerlijk gezegd weet ik er nog maar vlagen van. Blijf het een fantastische reeks vinden qua stijl en humor.

[Dubbeldooier]

MischaBoender schreef op zondag 7 december 2025 @ 16:39:
[...]


Denk dat het ook afhangt aan hoe je aan het boek begint. Voor wat betreft de muzikale biografie vond ik het best goed in elkaar zitten. Dit is het tweede boek van deze auteur, en gezien het feit dat alles zich meer dan 30 jaar geleden heeft afgespeeld, is er toch veel informatie in het boek verwerkt en voelt de flow van het boek goed.

Ik had persoonlijk gehoopt op iets meer over het persoonlijke leven van Peter, maar die verwachtingen zijn ook niet helemaal op hun plaats voor een "muzikale" biografie.

Waar ik dan wel weer erg blij mee ben is dat iemand de moeite heeft genomen om dit boek te schrijven. Wat deze man betekent heeft voor de "house" scene in Nederland is, wat mij betreft, onderbelicht.

Ik vergelijk het met het werk van Arne van Terphoven en dat is toch echt wel van een heel ander niveau.

[Lankman]

Arunia schreef op zondag 7 december 2025 @ 16:41:
Na lang nadenken ben ik begonnen om Discworld alle delen uit te lezen op release volgorde. Ben ondertussen 44 en ben ergens bang dat ik het uiteindelijk niet ga redden voordat ik mijn hoofd neerleg zullen we maar zeggen.
Eergisteren begonnen aan deel 3 Equal Rites. Deel 1 en 2 erg mee vermaakt. Ik had al wat delen gelezen los van elkaar, maar eerlijk gezegd weet ik er nog maar vlagen van. Blijf het een fantastische reeks vinden qua stijl en humor.

Een hele verstandige keus. Lees je ze ook in het Engels? Ik heb dat wel gedaan en al zon drie keer zelfs. Ongelooflijk hoebdiebsoms zon fantasiebmet humor, en dan ook nog eens bv een echte detective/thrillers kon maken. Enige nadeel is dat door al die discworlds (vooruit ook heel wat thrillers van bv Karin Slaugter, John Connoly, Suzanne Vermeer etc) ik een behoorlijke achterstand had op wat meer literaire fictie.

Nu dankzij dit forum toch al even een inhaalslag gedaan. En daar zaten een paar behoorlijke pareltjes bij.

[Arunia]

Lankman schreef op zondag 7 december 2025 @ 19:07:
[...]

Een hele verstandige keus. Lees je ze ook in het Engels? Ik heb dat wel gedaan en al zon drie keer zelfs. Ongelooflijk hoebdiebsoms zon fantasiebmet humor, en dan ook nog eens bv een echte detective/thrillers kon maken. Enige nadeel is dat door al die discworlds (vooruit ook heel wat thrillers van bv Karin Slaugter, John Connoly, Suzanne Vermeer etc) ik een behoorlijke achterstand had op wat meer literaire fictie.

Nu dankzij dit forum toch al even een inhaalslag gedaan. En daar zaten een paar behoorlijke pareltjes bij.

Jazeker in het Engels. Lees eigenlijk in het Engels of in het Nederlands als dit de oorspronkelijke taal is.

Daarnaast nog wel wat andere boeken qua fantasy op mijn lijst staan. Dus die zullen ook wel tussendoor gelezen worden en ik heb HP lovecraft, Edgar alan poe en nog wat van die aparte boeken staan.

En lees eigenlijk nu altijd wel 5 a 10 minuten minimaal voor ik ga slapen.
Heb ook een box met alle Witcher boeken liggen.

[ Voor 6% gewijzigd door Arunia op 07-12-2025 20:16 ]

[robhuls]

Arunia schreef op zondag 7 december 2025 @ 20:15:
[...]
Heb ook een box met alle Witcher boeken liggen.

Van harte aanbevolen!

[Arunia]

robhuls schreef op zondag 7 december 2025 @ 20:34:
[...]

Van harte aanbevolen!

Dat dacht ik. Haha.
Begreep dat er alweer een boek bij is gekomen of nog komt. Dus ook dat breid uit.

[KorteGebruiker]

We naderen zo’n beetje het einde van het jaar en ik ben dan nieuwsgierig of er hier mensen zijn die bijhouden wat ze lezen en/of hoeveel ze lezen. Zo ja, hoeveel dan?

Ik heb dit jaar er 94 gelezen. Ik hoop nog dat ik nummer 100 nog aantik dit jaar

[LA-384]

@KorteGebruiker Hah! Ik denk dat ik zo'n 300 tot 400 per jaar lees . Pagina's hebben we het over toch?

[KorteGebruiker]

LA-384 schreef op woensdag 24 december 2025 @ 16:46:
@KorteGebruiker Hah! Ik denk dat ik zo'n 300 tot 400 per jaar lees . Pagina's hebben we het over toch?

Nee woorden

Edit: nee ik heb het over het aantal boeken, haha

[ Voor 10% gewijzigd door KorteGebruiker op 24-12-2025 17:02 ]

[Monkeybrains]

Ik zit momenteel op 117 boeken, hoop de 120 te halen.

[Elvhenk]

Ik hou het niet bij, maar ik denk zp'n 2 à 3 boeken per week. Ik moet erbij zeggen dat dat niet allemaal Dostojevski's zijn, hoor.

[WernerL]

Zijn dat dan hele dunne boeken of lees je gewoon heel snel?
Ik doe over een normaal boek minstens een week. Fantasy novels van +- 1000 pagina's doe ik rustig een maand over.

Geen idee hoeveel ik gelezen heb maar kom bij lange na niet in de buurt van 100.

Deze week begonnen met The Naturals van Jennifer Lynn Barnes. Voor de liefhebbers van thrillers kan ik hem aanraden. Leest behoorlijk goed weg. Komende weken de vervolgboeken in de reeks lezen.

[P_Tingen]

Ik hou het aantal bladzijden bij, is misschien wat relevanter dan het aantal boeken. Het dikste boek was In Europa van Geert Mak (974) en het dunste De Krater van Gerwin van der Werf (96) dus dat is geen eerlijk vergelijk. Ik zit nu op 10592 en hoop nog net de 11.000 blz aan te tikken dit jaar. Mijn doelstelling is minimaal 10.000 per jaar

[Edgenumber]

KorteGebruiker schreef op woensdag 24 december 2025 @ 16:41:
We naderen zo’n beetje het einde van het jaar en ik ben dan nieuwsgierig of er hier mensen zijn die bijhouden wat ze lezen en/of hoeveel ze lezen. Zo ja, hoeveel dan?

Ik heb dit jaar er 94 gelezen. Ik hoop nog dat ik nummer 100 nog aantik dit jaar

Dat heb ik ooit wel eens gedaan.

Maar uiteindelijk lees ik voor mijn ontspanning en niet voor de hoeveelheid pagina's of boeken. En achteraf als leuk weetje vindt ik het niet zo intressant.

Dus met al dat bijhouden ben ik gestopt.

Het enige wat ik echt bijhoudt is wat ik wel en wat ik nog niet gelezen heb. Dit nadat ik in de loop der jaren eens aan een paar dubbele boeken ben begonnen. En als dat een goed boek is is dat geen probleem. Maar ook een paar keer gehad dat de blurb intressant klonk maar het boek echt ruk is. En nadat ik daar een paar keer opnieuw ben in getrapt houdt ik bij wat ik gelezen heb, wat voor herlezen vatbaar is en wat niet.

[KorteGebruiker]

WernerL schreef op woensdag 24 december 2025 @ 18:42:
Zijn dat dan hele dunne boeken of lees je gewoon heel snel?

Voor mij is dat een combinatie van veel tijd hebben (ik ben momenteel werkloos) en deels dunne boekjes. 38 van de ondertussen alweer 95 boeken waren onder de 300 pagina’s, de rest tussen de 300-499 blz (55 boeken) en 500+ blz (2 boeken).

[fub]

Sinds februari, toen ik begon met bijhouden, heb ik 35 boeken gelezen, met in totaal 16,155 pagina's (volgens StoryGraph).

Laatste was trouwens de Collector's Edition van de Dragonlance Chronicles. Net zo cringe als de "epische" RPG campaigns waar ik als tiener in speelde. 2/5 sterren vanwege de nostalgie, maar meer echt niet.

[Edgenumber]

Ik speelde vroeger ook d&d, en wordt nu altijd aangetrokken door de nostalgische cover art van die trs tie-in boekjes.

Maar een enkeling daargelaten kan je ze inderdaad maar beter niet lezen.

[Bobbo90]

50 boeken dit jaar. Zeer content mee

[Webgnome]

Ben 1 januari begonnen met Storytell. Technisch gezien niet 'lezen' al reken ik het goed aangezien dit al er voor heeft gezorgd dat ik twee boeken heb gelezen dit jaar.

Steve Cavenagh - De verdediging
Steve Cavenagh - Het pleidooi

Niet heel complexe materie, gewoon leuk Het helpt om de tijd te doden op de indoor

[evil_lemon]

Webgnome schreef op zondag 4 januari 2026 @ 12:01:
Ben 1 januari begonnen met Storytell. Technisch gezien niet 'lezen' al reken ik het goed aangezien dit al er voor heeft gezorgd dat ik twee boeken heb gelezen dit jaar.

Steve Cavenagh - De verdediging
Steve Cavenagh - Het pleidooi

Niet heel complexe materie, gewoon leuk Het helpt om de tijd te doden op de indoor

Ik heb die hele steve cavanagh serie afgelopen jaar in het Engels gelezen, en vond het heerlijk. Spannend, niet al te ingewikkeld. Ik zat op dat moment net in een burnout, en deze boeken waren daar echt perfect voor.

[Webgnome]

Dat snap ik helemaal. Ik lees ze via Storytel en dan in het Nederlands. Waarschijnlijk zijn ze in de originele taal beter omdat je dan de humor beter mee krijgt waarschijnlijk. Al vind ik deze versies ook te pruimen. Het enige dat mij tegenstaat is dat ik teveel nadenk. Bij het tweede boek word er over wat er op het eind van het eerste gebeurt iets te makkelijk heen gefietst voor mijn gevoel. Ach, het is leuk tijdverdrijf

[mefjoew]

Goodreads houdt voor mij bij wat ik allemaal doe, op basis van wat ik zelf invul natuurlijk, en dus kan ik delen dat ik in 2025 33 boeken, in totaal 15,078 pagina's, heb gelezen. Geen gevoel erbij ofzo, want lezen doe ik net als @Edgenumber voor ontspanning, maar toch geinige feitjes. Gemiddelde waardering die ik gaf was trouwens 3,3 sterren, dus ik was in 2025 wel vrij kritisch. Of ik maakte slechte keuzes, dat kan natuurlijk ook

[P_Tingen]

De meeste boeken eindigen bij mij met 3 sterren. Ik heb er dit als vuistregels voor:

1. Niet te doen en dus ook niet uitgelezen
2. Matig tot slecht, met tegenzin uitgelezen
3. Prima boek, niks mis mee
4. Goed boek, echt met plezier gelezen
5. Topboek, bleef nog tijden in mijn hoofd

Uiteraard is het persoonlijk hoe je je eigen indeling maakt, maar ik hanteer dit meestal. Het resultaat is dat de meeste boeken 3 sterren krijgen, een deel 4, een enkeling 2 of 5 sterren en maar zelden krijgt een boek 1 ster

[Bobbo90]

Als ik ze niet uitlees. Dan zet ik ze in een apart mapje op Goodreads. Vind ik ook niet eerlijk om te een rating te geven.

[erwn]

Eind vorig jaar ben ik meer gaan lezen om minder te scrollen en die trend wil ik dit jaar doorzetten. Gister heb ik mijn derde boek van 2026 gelezen: De Bandagist. Dat tempo ga ik sowieso niet volhouden, maar vind het een goed begin. Ik lees voornamelijk Nederlandse literatuur, dus zat net al weer naar eindejaarslijstjes in kranten te kijken voor een volgend boek.

[John2B]

MischaBoender schreef op dinsdag 2 december 2025 @ 10:28:
Afgelopen week heb ik Voor altijd een belofte, Een muzikale biografie van Peter Slaghuis van Rogier Verkroost gelezen. Een zeer gedetaileerd document / eerbetoon aan het leven en werk van één van de belangrijkste pioniers van de Nederlandse housemuziek. Er is duidelijk veel research in dit boek gestoken. Voor techno/hardcore liefhebbers is dit echt een aanrader. Ik heb meer dan eens het boek even weggelegd om 1 van de platen online op te zoeken en te beluisteren.

De auteur heeft zelf wat geld geïnvesteerd om het boek mogelijk te maken, dus mocht je het boek willen aanschaffen dan kun je hem steunen door het boek direct bij hem te bestellen. Zijn email adres staat in een post op zijn LinkedIn profiel (of stuur mij een berichjte voor het adres).
[...]

Mooi dat je dit boek noemt. Ik heb er een heel klein beetje aan mogen bijdragen, maar alle credits gaan absoluut naar Rogier Verkroost, die hier jarenlang met veel toewijding aan heeft gewerkt. Uiteraard heb ik zijn boek inmiddels ook met veel interesse gelezen.

Het contact met Rogier ontstond toen hij las dat ik zelf bezig was met een boek over de Bluetiek-in winkels, en dan vooral over de discotheekperiode. Omdat ik daar destijds werkte als huisfotograaf, was hij benieuwd of ik hem kon helpen met achtergrondverhalen en of ik foto’s beschikbaar wilde stellen. Dat heb ik uiteraard geheel vrijblijvend gedaan, juist omdat ik vond dat dit boek er móést komen, en zo compleet mogelijk.

Voor wie interesse heeft: het Bluetiek-in boek is online te bestellen en verkrijgbaar bij een aantal Rotterdamse boekwinkels. Het verhaal van Peter Slaghuis komt daarin ook aan bod, verteld door verschillende dj’s, personeelsleden en bezoekers, en natuurlijk aangevuld met foto’s uit zijn dj-periode in de Bluetiek-in.

[John2B]

Roozzz schreef op zondag 13 juli 2025 @ 17:46:
[...]

Ieder zo zijn manier... Ik pak normaliter een boek uit de boekenkast, ga zitten in een comfortabele stoel en zorg dat er een natje en droogje in de buurt is.

Dit lijkt me vooral veel gedoe en uiterst afleidend, maar soit.

Zoiets

[leonard_nl]

KorteGebruiker schreef op woensdag 24 december 2025 @ 16:41:
We naderen zo’n beetje het einde van het jaar en ik ben dan nieuwsgierig of er hier mensen zijn die bijhouden wat ze lezen en/of hoeveel ze lezen. Zo ja, hoeveel dan?

Ik heb dit jaar er 94 gelezen. Ik hoop nog dat ik nummer 100 nog aantik dit jaar

Ik zat zelf op 122, volgens Goodreads goed voor meer dan 22.000 pagina's.
Al zitten daar deels ook luisterboeken doorheen.

[Boerekool_]

KorteGebruiker schreef op woensdag 24 december 2025 @ 16:41:
We naderen zo’n beetje het einde van het jaar en ik ben dan nieuwsgierig of er hier mensen zijn die bijhouden wat ze lezen en/of hoeveel ze lezen. Zo ja, hoeveel dan?

Ik heb dit jaar er 94 gelezen. Ik hoop nog dat ik nummer 100 nog aantik dit jaar

Min of meer 10 per jaar voor de laatste paar jaar. (± 3.000 pagina's)
Mix van (Science-)Fiction & non-fiction: management boeken en boeken van b.v. de correspondent.

Klein beetje de ambitie om het lezen wat vaker op te pakken aankomend jaar, al zal dat met een kleine op komst een secundaire amibitie zijn.

Van de andere kant, het eerste boek van het jaar is al bijna uit. (The will of the many, à 600 pagina's) 20-25 boeken zou dus eenvoudig haalbaar moeten zijn.

Waar je de tijd vandaan haalt om gemiddeld per week een boek uit te lezen begrijp ik dan weer niet zo goed. Er moet toch ook gesport en gegamed worden of niet?

[P_Tingen]

Boerekool_ schreef op vrijdag 9 januari 2026 @ 11:19:
[...]
Waar je de tijd vandaan haalt om gemiddeld per week een boek uit te lezen begrijp ik dan weer niet zo goed. Er moet toch ook gesport en gegamed worden of niet?

Elke dag zo'n 25-30 bladzijden lezen brengt je al tot 10.000 blz in een jaar en zou je normaliter zo'n half uur tot drie kwartier kosten. Mocht je nog reistijd hebben van/naar werk bv, dan kun je met luisterboeken dat aantal al een stuk makkelijker halen

[KorteGebruiker]

Boerekool_ schreef op vrijdag 9 januari 2026 @ 11:19:
[...]
Waar je de tijd vandaan haalt om gemiddeld per week een boek uit te lezen begrijp ik dan weer niet zo goed. Er moet toch ook gesport en gegamed worden of niet?

Er moet niks, iedereen spendeert zijn tijd anders en heeft een andere lees snelheid. Ik zie soms mensen voorbij komen op sociale media die 200, 300 of zelfs meer dan dat (hoogste wat ik voorbij zag komen was 1000 boeken) lezen in een jaar. Die zijn gewoon snelle lezers en/of besteden vele uren aan het lezen. Ze kijken dan ook nauwelijks naar tv en dergelijke.

Het is geen wedstrijd en elke boek die je leest (of je er nou een uurtje over doet of een heel jaar is niet belangrijk) is een mijlpaal voor jezelf.

Ik lees zelf veel Young Adult romans en die hebben gemiddeld zo’n 300 tot 400 pagina’s. Als je een lees snelheid hebt van gemiddeld 50 pagina’s per uur en je leest elke dag een uur dan kan je het makkelijk in een week lezen.

[TepelStreeltje]

Sommige boeken zijn ook gewoon maar 100 bladzijdes. Dat heb je echt zo uit ...

Ik lees zelf op het moment veel litrpgs, met delen van ruim 1000 bladzijdes dus lees maar weinig boeken per jaar ;p

Vanaf maart begonnen met He who fights with monsters. Beetje suffe naam, maar zit wel goed in elkaar. Op het moment in deel 9, dus elke maand 1 boek.

[P_Tingen]

Gezien de variatie in blz per boek vind ik het eigenlijk nuttiger om aantal blz te tellen dan aantal boeken. Dan nog verschilt het per boek hoe snel je kan lezen uiteraard, maar zoals gezegd: het is geen wedstrijd

[F_J_K]

Lezen jullie allemaal op papier? Ik heb geen idee hoeveel bladzijden een boek is op mijn Kindle. En inderdaad leest bijv. Gödel, Escher, Bach per bladzijde lastiger dan wat ik de laatste tijd lees aan eenvoudige militaire fictie. Dat laatste past meer in de huidige tijdgeest zowel qua onderwerp als diepgang

N.a.v. de TV-serie, de eerste paar boeken gelezen uit The Terminal List-reeks van Jack Carr.

A Navy SEAL has nothing left to live for and everything to kill for after he discovers that the American government is behind the deaths of his team in this ripped-from-the-headlines political thriller.

On his last combat deployment, Lieutenant Commander James Reece’s entire team was killed in a catastrophic ambush that also claimed the lives of the aircrew sent in to rescue them. But when those dearest to him are murdered on the day of his homecoming, Reece discovers that this was not an act of war by a foreign enemy but a conspiracy that runs to the highest levels of government.

Now, with no family and free from the military’s command structure, Reece applies the lessons that he’s learned in over a decade of constant warfare toward avenging the deaths of his family and teammates. With breathless pacing and relentless suspense, Reece ruthlessly targets his enemies in the upper echelons of power without regard for the laws of combat or the rule of law.

En opvolger True Believer, nu bezig met deel 3 Savage Son.

Idem Bering Strait van FX Holden, over een (dreigende) oorlog tussen VS en Rusland over .. de Beringstraat. Tom Clancy-achtig, maar dan met zwaar gebruik van AI en drones.


Tussendoor steeds wat hoofdstukken van What If?: Serious Scientific Answers to Absurd Hypothetical Questions van Randall Munroe. Die natuurlijk bij iedereen hier bekend is van zijn xkcd webcomic.


Alle drie smaken naar meer Geen van allen hoofdbrekers, maar dat hoeft ook niet altijd.

[KorteGebruiker]

F_J_K schreef op zaterdag 10 januari 2026 @ 10:44:
Lezen jullie allemaal op papier?

Nee ik lees zowel op papier als ebooks. Als ik een ebook lees dan hou ik het bij door middel van percentages en StoryGraph berekent dan hoeveel pagina’s ik op dat moment heb gelezen. Iets met kobo en hun veranderende pagina aantal zodra de letter grootte veranderd. Vorig jaar was 51% digitaal en 49% papier van alle 102 boeken

[Roozzz]

F_J_K schreef op zaterdag 10 januari 2026 @ 10:44:
Lezen jullie allemaal op papier? Ik heb geen idee hoeveel bladzijden een boek is op mijn Kindle. En inderdaad leest bijv. Gödel, Escher, Bach per bladzijde lastiger dan wat ik de laatste tijd lees aan eenvoudige militaire fictie. Dat laatste past meer in de huidige tijdgeest zowel qua onderwerp als diepgang

Voor mijn werk lees ik al dusdanig veel digitaal, dat ik boeken eigenlijk altijd op papier lees. Dat past voor mij veel beter bij een ontspannen leeservaring.

Ik lees hoofdzakelijk non-fictie en filosofie, dus dat gaat niet altijd even snel. Maar dat is het punt ook niet.
Past naar mijn idee ook uitstekend bij de huidige tijdsgeest

[P_Tingen]

Lees bijna alles op de Kobo. Aantal bladzijden hou ik bij in mijn lijst met afgewerkte boeken. Ik hanteer het aantal blz wat Bol opgeeft

Van de paginering van Kobo snap ik niks. Ik zou het liefst hebben dat die mee verandert als ik de fontgeootte verander en niet zoals nu pas na 3 á 4 keer swipen verandert. Op de telefoon lees ik met fbreader. Die verandert wel mee en dat weet je hoeveel "schermen" ipv bladzijden een boek is. Veel inzichtelijker wat mij betreft

[_Eend_]

Ik lees voornamelijk op mijn kobo, omdat dat makkelijker leest in bed. Overdag lees ik de laatate tijd niet meer zoveel, alleen als ik niks te doen heb. En dat komt met mijn andere hobbies niet zo vaak voor.

Ik ben wel benieuw of ik kan zien hoeveel ik het afgelopen jaar heb gelezen op mijn Kobo. Ik kan wel een totaal aantal boeken vinden, maar dat is volgens mij vanaf het begin. En ik heb 'm al 6-7 jaar, als het niet langer is

[fub]

F_J_K schreef op zaterdag 10 januari 2026 @ 10:44:
Lezen jullie allemaal op papier?

Bij voorkeur wel, maar als mijn bibliotheek iets niet heeft, dan lees ik op mijn kleine tablet. Soms uit de app van de digitale bieb, maar soms ook een 'echt' ebook.

[apollo13]

F_J_K schreef op zaterdag 10 januari 2026 @ 10:44:
Lezen jullie allemaal op papier?

Ik op beide, papier en ebook. Heb twee maanden gelden de Harry Poter serie gekocht, in het Engels en op papier.
Kadootje voor mijzelf Het heeft toch wel iets, zo'n papieren boek in je handen.
Maar ik lees al heel wat jaren digitaal, momenteel op mijn Kobo Elipsa. Deze heb ik drie jaar geleden aangeschaft. Die verving mijn antieke Kobo die bijna 11 jaar dienst heeft gedaan.
Voordeel van digitaal is wel dat ik meerdere boeken "tegelijk" lees en dat mijn digitale bibliotheek makkelijk is mee te nemen. Met tegelijk bedoel ik dat ik de ene week boek één lees, de volgende week boek twee, en dan weer terug naar boek één.

[MiAnVaSa]

Wij lezen vooral digitaal en in de auto naar luisterboeken. Wij maken namelijk gebruik van Storytel.
Maar als we een leuke boek tegenkomen kopen we die uiteraard. Wij gaan ook jaarlijks naar Boektopia en kopen daar altijd enkele boeken.

Begonnen met de bib, maar de bib bij ons heeft moeilijke openingsuren voor mij waardoor ik eigenlijk zelden om boeken kan gaan.

[jellybrah]

Momenteel op 80% van The Odyssey met nog op de planning:

Aeneid
Jason and the golden fleece
Anabasis
Gilgamesh

[Arunia]

Hier gisteren Terry Pratchett - Equal Rites uitgelezen. Boek 3 van mijn bucketlist om alle TP boeken gelezen te hebben voordat ik er bij ga liggen. Wel op een normale manier lezen en rustig, maar op een gegeven moment 1 boek per jaar, ga ik echt niet redden. Al niet met Discworld.

Heb nog "Beneath the trees where nobody sees" gekocht. Achteraf een stripverhaal ala Dexter meets whatever. Ziet er leuk uit, lekker grof ook met schattig getekend, maar toch bloed.

Maar ondertussen uiteraard ook Mort gepakt om vanaf nu verder te lezen en zo voorts.

[Webgnome]

Zaterdag kwam mijn Tante over de vloer en overhandigde mij 'Een Limbo in Suriname'. Dit boek is een roman dat zich afspeelt deels in Suriname van nu en deels in ~ 18/19e eeuw. Het interessante van dit boek was dat het aan de ene kant het verhaal verteld van tot slaaf gemaakten en dat komt samen met het verhaal in het nu.
Dus mocht je het ergens vinden ga het lezen zou ik zeggen.

vond het erg leuk om te lezen

[Bundin]

Arunia schreef op maandag 26 januari 2026 @ 13:39:
Hier gisteren Terry Pratchett - Equal Rites uitgelezen. Boek 3 van mijn bucketlist om alle TP boeken gelezen te hebben voordat ik er bij ga liggen. Wel op een normale manier lezen en rustig, maar op een gegeven moment 1 boek per jaar, ga ik echt niet redden. Al niet met Discworld.

Heb nog "Beneath the trees where nobody sees" gekocht. Achteraf een stripverhaal ala Dexter meets whatever. Ziet er leuk uit, lekker grof ook met schattig getekend, maar toch bloed.

Maar ondertussen uiteraard ook Mort gepakt om vanaf nu verder te lezen en zo voorts.

Discworld Ik heb alleen Eric nog niet gelezen, inmiddels ben ik ook aan de audioboek serie begonnen (de city guard boeken in ieder geval). Bevalt weer prima! Nu bezig met een van mijn top 3 discworld boeken: Night Watch.

De andere 2 in de top 3 zijn.... moeilijk.... Small Gods is wel een van m'n favorieten, Fifth Elephant ook denk ik. Meer discworld lezers hier? Wat vinden jullie de beste?

[Monkeybrains]

Mijn discworld favorieten zijn toch wel de boeken met Moist von Lipwig (Going Postal met name) en Feet of Clay. Maar wel lastig hoor, er zitten zo veel goede boeken in die serie.

[Arunia]

@Bundin Ikzelf ben begonnen met Fifth Elephant volgens mij toen ik best jong was. Ook in het Engels.
Welke ik het leukste vind, tja. Ze zijn allemaal wel goed in hun eigen recht. Moet zeggen dat ik Nanny Weatherwax of überhaupt de heksen tof vind met kleine hints zoals dat ze tussen de druppels door lopen.
Met dat ik nu weer verder aan het lezen ben of eerder, opnieuw begonnen ben, begrijp ik ook Rincewind beter als karakter en hoe het zit.
Daarnaast als karakter vind ik vooral Death heel tof en denk dat op dit moment Mort wel mijn leukste boek is en ik kan me voorstellen dat het eerste boek Colour of Magic best wel zwaar is, je merkt dat Terry Pratchett ook steeds beter schreef zeg maar.

Heb ook bijna alle andere boeken van Terry Pratchett. Begon met verzamelen van de Discworld reeks en daarnaast de andere boeken gaan verzamelen. Staan standaard op mijn verjaardags/kerst lijstje. dus zo nu en dan komen er eens boeken binnen of ik koop ze zelf eens tussendoor. Ook de Mapps en het kookboek van Nanny Ogg.

[P_Tingen]

Ik heb ooit eens een begin gewaagd met Discworld maar het kon me niet heel erg boeien. Ik denk dat het Color of Magic was, maar ben niet helemaal zeker.

Is er zoiets als een aanbevolen volgorde,.voor als ik het nog een keer wil proberen?

[Arunia]

P_Tingen schreef op maandag 26 januari 2026 @ 22:30:
Ik heb ooit eens een begin gewaagd met Discworld maar het kon me niet heel erg boeien. Ik denk dat het Color of Magic was, maar ben niet helemaal zeker.

Is er zoiets als een aanbevolen volgorde,.voor als ik het nog een keer wil proberen?

Colour of Magic is het eerste boek en is inderdaad wat zwaarder om doorheen te komen. Als je Discworld gewend bent, dan valt het uiteindelijk wel mee.
Veel is luchtig en TP weet best wel wat grappen te maken. Ik vind het leukste aan de reeks juist de humor en dat het fantasy is.
https://www.reddit.com/r/...orld_reading_order_guide/
Deze heb ik al even liggen als zijnde reading order, maar ik ben ze gewoon vanaf het begin nu aan het lezen. Je komt dan ook voor een groot deel langs alle karakters.
https://www.reddit.com/r/...ontroversial_take_on_the/

[F_J_K]

Ik heb ze allemaal hier fysiek op een boekenplank staan. Heerlijke boeken

The Last Hero is denk ik mijn favoriet. En heb ik naast tekst ook als illustrated hardback. De illustraties zijn helemaal prima voor het genre.

[Lankman]

Ik ben begonnen met Colour of Magic, en was al hooked door Rincewind ( naartoe gelokt door fan art en. Toen Men at Arms. Gek genoeg pakte Vimes mij toen nog niet echt, maar was het meer Carrot en Nobby. Daarna Guards, guards, en toen maar eens op internet gaan struinen. Alt.pratchett op usenet. Vanaf daar ben eigenlijk gewoon op publicatie volgorde gaan lezen. Aangezien ik Men at Arms thuis fysiek heb liggen, ben ik die nu als eerste aan het lezen met mijn zoontje, en merk dan wel hoeveel je mist in zowel character, als wereld ontwikkeling. En tsja, favorieten. Ik kan moeilijk kiezen. Ik denk de witches eerst, maar nipt. Ik zou ze best allemaal fysiek willen hebben. Iemand nog aanrader voor een redelijke kwaliteit?

[Exactor it]

Grappig wel. Ik heb ze allemaal minstens twee keer gelezen en sla the witches altijd over als ik weer iets wil herlezen. Ben meer van Death en the guards. Al vind ik de vampierenfamilie ook vrij fijn. Ik denk dat ik Soul Music de tofste vind. Leren hoe Music with rocks in it ontstond is belangrijk als muziekliefhebber.

[MatHack]

Ik vond zelf Mort (eerste van de Death novels) een goed begin van de serie. Mijn favorieten naast de Death novels zijn de Moist von Lipwig novels. Later Colour of Magic gelezen, maar dat is inderdaad een wat pittiger begin. Pratchett was toen duidelijk nog wat meer aan het zoeken naar zijn verhaal-/schrijfstijl.

Ik vond de 3 Sky verfilmingen ook goed (maar ook hier Colour of Magic de minste), en deze kunnen ook helpen met wat Discworld-kennis voordat je de boeken gaat lezen.

@Arunia Voor een nieuwere versie van de reading order: https://en.wikipedia.org/...r_Guide_3.0_(cropped).jpg

[Arunia]

@MatHack Mijn tweede linkje was blijkbaar ook die 3.0

@Lankman Qua fysiek heb ik gewoon de pockets van Corgi. Waarom? Omdat ik die meer dan 20 jaar geleden al begon met kopen zeg maar. Zijn vaak onder de 10 euro per stuk.

Kwam vorige jaar in de Achterhoek in Borculo in een boekwinkel daar en toen wilde er iemand een hele berg aan boeken bestellen. Kon het niet laten om te zeggen dat het om Discworld zou gaan.
Zou komen op 600 a 700 euro. Logisch, op internet zijn ze natuurlijk goedkoper te vinden.
Moeilijkste is nog om ze allemaal in dezelfde versie te krijgen zodat je niet verschillende maten krijgt.
Ik ga ze in ieder geval niet weg doen. Wellicht dat als ik er niet meer zou zijn, diegene ze zo weg gooit of geeft.

Wil ergens ook nog wel The Hobbit en Lord of the Rings opnieuw lezen. Maar geen prio. Heb een speciale collectors uitgave van beide in bezit. Niet super oud, maar wel super mooi qua stijl en ook best aan de prijs (tegen de 100 euro per stuk).

[Merik]

Zelf ook eens begonnen aan The Colour of Magic na een leestip, maar vond het boek ook niet zo (iets te licht van stof misschien). Wel nog de Discworld MUD gespeeld kort (tekstgebaseerde MMORPG, leeftijd dox ) die stiekem best goed in elkaar zat.

Pas wel weer begonnen met de Wheel of Time series, net boek 8 uit dus precies halverwege. Het doel is om de serie uit te lezen, maar misschien wordt dat te lastig met schildpad leestempo.

[ Voor 4% gewijzigd door Merik op 27-01-2026 16:32 ]

[Exactor it]

Merik schreef op dinsdag 27 januari 2026 @ 16:32:
Zelf ook eens begonnen aan The Colour of Magic na een leestip, maar vond het boek ook niet zo (iets te licht van stof misschien). Wel nog de Discworld MUD gespeeld kort (tekstgebaseerde MMORPG, leeftijd dox ) die stiekem best goed in elkaar zat.

Pas wel weer begonnen met de Wheel of Time series, net boek 8 uit dus precies halverwege. Het doel is om de serie uit te lezen, maar misschien wordt dat te lastig met schildpad leestempo.

Een schildpad tempo past dan wel weer bij Discworld. Als je de hele wereld (en 4 olifanten) moet voortbewegen ga je niet zo hard.

Ik weet nog dat ik zeer teleurgesteld was dat Rincewind niet de hoofdpersoon meer was vanaf een bepaald moment. Het duurde toen een boek of vijf om te snappen dat het geen standaard fantasy serie ging worden. Want dat is het met de eerste twee delen, het zijn humoristische fantasy boeken volgens het standaard stramien van het genre. Pas later werd het een satirisch meesterwerk in verhaalvorm.

[goarilla]

Vorkosigan Saga "Louis McMaster Bujold"
Old Man's War "John Scalzi"

[Anastanax]

Nu bezig aan Chronicles of the Black Company van Glenn Cook.
Net zoals zijn "Instrumentalities of the Night" gaat het over een militaire eenheid in een fantasy setting.
Ik vind dat hij een goed evenwicht vind tussen world-building, personages en hun (klein)menselijke motivatie, de ontwikkeling van het verhaal en hoe hij magie laat werken in zijn wereld(en).
Hij heeft ook SF boeken, ben benieuwd of die me even goed gaan aanspreken.

[Webgnome]

Na 8 boeken Edy flyn wilde ik wel wat anders. Ik lees nu Memento van Emelie Schepp. Ik moet zeggen dat ik hier heel veel moeite mee heb. Er mis, voor mijn gevoel, structuur.

edit:
blijkbaar had ik het nog iets meer tijd moeten geven. Er zijn wat kwartjes gevallen en het is ook wel een interessant verhaal. Stuk moeilijker dan Edy Flyn

[ Voor 34% gewijzigd door Webgnome op 03-02-2026 07:04 ]

[KorteGebruiker]

Ik heb vandaag/vannacht killer instinct van Jennifer Lynn Barnes, de Nederlandse versie uitgelezen. Vond het een leuke en spannende thriller.

Ben benieuwd naar deel 3 die eind deze maand uitkomt (20 feb). Hopelijk voegt mijn bieb het snel toe aan zijn collectie zodat ik het kan lezen

[Pat911]

Afgelopen week op vakantie "De moordclub (op donderdag)" van Richard Osman gelezen. Dit boek is uit 2020, is ook al verfilmd, en die verfilming heb ik vorig jaar ook gezien. Aangename whodunnit die, in mijn ogen, voornamelijk memorabel was door de sterke cast. Niet dat het verhaal in de film slecht was, maar ik vond het nogal afgeraffeld.Een paar reviews die ik las, prezen het boek ook meer dan de film.
Toen ik het boek zag liggen op een rommelmarkt twijfelde ik dan ook geen moment, lekker voor op een vakantie. En wat leest dit boek lekker weg, vol met kleine plottwists, sterk geschreven karakters en droogkomische opmerkingen.

Het verhaal gaat over een aantal ouderen die in een aanleunflat wonen, maar dan wel op stand in een oud klooster. Op donderdags komen ze bij elkaar om oude vergeten moordzaken uit te pluizen op zoek naar nieuwe aanwijzingen. Als de eigenaar het wooncomplex overhoop wil gooien, en daarbij ook het kerkhof wil wegvagen voor nieuwe gebouwen, komen de bewoners in opstand. Als dan 1 van de projectontwikkelaars om het leven komt, kan de moordclub (op donderdag) echt aan het werk. Geen cold case, maar direct meehelpen met de politie. Waarbij de leidster van de club (een ex-MI6-medewerker) de politie uitlokt om onderzoeksgegevens uit te wisselen.

Het boek gaat dieper in op de personages en meer achtergrondverhalen van alle karakters in het boek. Het boek wisselt af tussen kleine stukjes dagboek van 1 van de hoofdrolspelers en een alwetende verteller. Die alwetende verteller laat bij sommige stukken wat meer los, dan bij andere passages. Soms wordt een achtergrond beschreven die alleen de verteller weet, en soms wordt alleen beschreven wat er gebeurt, zonder verdere duiding - hierdoor lijkt het wel alsof er 3 vertelvormen zijn.

Wat mij betreft een aanrader, en ik denk na het lezen van het boek, dat ik de film nog wel ga herbekijken.

[Exactor it]

Pat911 schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:24:
Afgelopen week op vakantie "De moordclub (op donderdag)" van Richard Osman gelezen. Dit boek is uit 2020, is ook al verfilmd, en die verfilming heb ik vorig jaar ook gezien. Aangename whodunnit die, in mijn ogen, voornamelijk memorabel was door de sterke cast. Niet dat het verhaal in de film slecht was, maar ik vond het nogal afgeraffeld.Een paar reviews die ik las, prezen het boek ook meer dan de film.
Toen ik het boek zag liggen op een rommelmarkt twijfelde ik dan ook geen moment, lekker voor op een vakantie. En wat leest dit boek lekker weg, vol met kleine plottwists, sterk geschreven karakters en droogkomische opmerkingen.

Het verhaal gaat over een aantal ouderen die in een aanleunflat wonen, maar dan wel op stand in een oud klooster. Op donderdags komen ze bij elkaar om oude vergeten moordzaken uit te pluizen op zoek naar nieuwe aanwijzingen. Als de eigenaar het wooncomplex overhoop wil gooien, en daarbij ook het kerkhof wil wegvagen voor nieuwe gebouwen, komen de bewoners in opstand. Als dan 1 van de projectontwikkelaars om het leven komt, kan de moordclub (op donderdag) echt aan het werk. Geen cold case, maar direct meehelpen met de politie. Waarbij de leidster van de club (een ex-MI6-medewerker) de politie uitlokt om onderzoeksgegevens uit te wisselen.

Het boek gaat dieper in op de personages en meer achtergrondverhalen van alle karakters in het boek. Het boek wisselt af tussen kleine stukjes dagboek van 1 van de hoofdrolspelers en een alwetende verteller. Die alwetende verteller laat bij sommige stukken wat meer los, dan bij andere passages. Soms wordt een achtergrond beschreven die alleen de verteller weet, en soms wordt alleen beschreven wat er gebeurt, zonder verdere duiding - hierdoor lijkt het wel alsof er 3 vertelvormen zijn.

Wat mij betreft een aanrader, en ik denk na het lezen van het boek, dat ik de film nog wel ga herbekijken.

Er zijn nog vier delen in the Thursday murder club serie en de schrijver heeft in 2024 een nieuwe serie gelanceerd: We solve murders. Je hebt dus wat om naar uit te kijken op de rommelmarkten!

[Meloenen]

Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

[nietorigineel]

Meloenen schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:57:
Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

Schrijver David Mitchell kan ik dan wel aanbevelen. Starten met Number9dream als je in het japanse thema wil blijven, The Thousand Autumns of Jacob de Zoet als mijn persoonlijke favoriet van hem (ook een japans thema nu ik er over nadenk).

[P_Tingen]

Meloenen schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:57:
Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

Als je van surrealisme houdt kan ik Rob van Essen van harte aanbevelen. Van hem heb ik oa "Hier kom ik nog op terug" en "De goede zoon" gelezen. Beide nogal niet-traditioneel en wat mij betreft topboeken. Het eerste boek spot met tijdreizen (en met jou als lezer) en bij het tweede boek gaat een man op reis in een zelfrijdende taxi. Hij heeft ook nog een boek met korte verhalen ("Een man met goede schoenen"). Je zou kunnen zien of zijn stijl je wat aanstaat. Op zijn eigen site heeft Van Essen trouwens ook een aantal fragmenten staan, oa deze

[Wertha]

Pat911 schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:24:
Afgelopen week op vakantie "De moordclub (op donderdag)" van Richard Osman gelezen. Dit boek is uit 2020, is ook al verfilmd, en die verfilming heb ik vorig jaar ook gezien. Aangename whodunnit die, in mijn ogen, voornamelijk memorabel was door de sterke cast. Niet dat het verhaal in de film slecht was, maar ik vond het nogal afgeraffeld.Een paar reviews die ik las, prezen het boek ook meer dan de film.
Toen ik het boek zag liggen op een rommelmarkt twijfelde ik dan ook geen moment, lekker voor op een vakantie. En wat leest dit boek lekker weg, vol met kleine plottwists, sterk geschreven karakters en droogkomische opmerkingen.

Het verhaal gaat over een aantal ouderen die in een aanleunflat wonen, maar dan wel op stand in een oud klooster. Op donderdags komen ze bij elkaar om oude vergeten moordzaken uit te pluizen op zoek naar nieuwe aanwijzingen. Als de eigenaar het wooncomplex overhoop wil gooien, en daarbij ook het kerkhof wil wegvagen voor nieuwe gebouwen, komen de bewoners in opstand. Als dan 1 van de projectontwikkelaars om het leven komt, kan de moordclub (op donderdag) echt aan het werk. Geen cold case, maar direct meehelpen met de politie. Waarbij de leidster van de club (een ex-MI6-medewerker) de politie uitlokt om onderzoeksgegevens uit te wisselen.

Het boek gaat dieper in op de personages en meer achtergrondverhalen van alle karakters in het boek. Het boek wisselt af tussen kleine stukjes dagboek van 1 van de hoofdrolspelers en een alwetende verteller. Die alwetende verteller laat bij sommige stukken wat meer los, dan bij andere passages. Soms wordt een achtergrond beschreven die alleen de verteller weet, en soms wordt alleen beschreven wat er gebeurt, zonder verdere duiding - hierdoor lijkt het wel alsof er 3 vertelvormen zijn.

Wat mij betreft een aanrader, en ik denk na het lezen van het boek, dat ik de film nog wel ga herbekijken.

Super leuk boek. Ook zeer geschikt voor eenieder die weinig boeken leest. Leest makkelijk weg.

[P_Tingen]

Meloenen schreef op maandag 9 februari 2026 @ 11:57:
Nog nooit in dit topic geplaatst eigenlijk, dus hierbij mijn eerste bijdrage.

Afgelopen weekend heb ik eindelijk The Remains of the Day van Kazuo Ishiguro uitgelezen. Ik ben er meerdere keren aan begonnen, maar ik kon me er maar moeilijk doorheen slaan. Hoewel zijn boeken echt goed geschreven zijn, heb ik die moeite wel vaker met zijn werk. Klara and the Sun was volgens mij de enige uitzondering; die las een stuk makkelijker weg.

Afgelopen jaar heb ik veel Murakami gelezen, waarbij 1Q84, The Wind-Up Bird Chronicle en Kafka on the Shore toch wel favorieten waren. Zijn schrijfstijl leest ontzettend prettig, en het surrealistische in zijn verhalen, dat naarmate het boek vordert steeds extremere vormen aanneemt, spreekt me enorm aan.

Heeft iemand tips voor vergelijkbare schrijvers zoals Murakami? Ik lees eigenlijk altijd in het Engels, dus een specifieke Nederlandse vertaling is niet noodzakelijk.

De post hierboven mij over de moordclub triggerde mij om je "Mindful moorden" van Karsten Dusse nog even aan te bevelen. Een nogal onconventrinele misdaadroman met de nodige humor en bizarre wendingen.

Het huwelijk van misdaadadvocaat Björn Diemel wankelt. Zijn vrouw staat erop dat hij een mindfulness-seminar volgt om zijn leven beter in balans te krijgen en zo hopelijk een betere vader en echtgenoot te worden. Björn had alleen niet kunnen vermoeden dat hij al snel op een heel andere manier gebruik zou maken van wat hij er leert. Wanneer een van zijn cliënten, een zware en overduidelijk schuldige crimineel, voor problemen begint te zorgen besluit Björn heel kalm om hem uit de weg te ruimen, perfect volgens de mindfulnessprincipes zoals hij die inmiddels kent

https://www.hebban.nl/boek/mindful-moorden-karsten-dusse

[Punkrocker]

Afgelopen maanden een paar detectives gelezen:

Dan Brown - Het Ultieme Geheim
Bekende Dan Brown concept: Alles gebeurd realtime, dus geen "paar dagen later" of "drie jaar eerder" hoofdstukken. Proffessor Langdon is met zijn nieuwe liefje in Praag voor een lezing die zij gaat geven over "non-lokale bewustzijn". De al dan niet wetenschappelijke niches waarin Langdon zich beweegt in de boeken zijn vaak vaag maar dit is wel een toppunt van esoterische theoriën. Wel zoals altijd documenteert Brown zich goed en verdiept hij zich in die wetenschappen wat duidelijk merkbaar is in zijn boeken. Ook hier.
Uiteraard wordt er weer iemand vermoord en zijn er de nodige strubbelingen met de lokale autoriteiten. Dit maal loopt er ook nog een folklore legende

spoiler:

Golem

door Praag die het hem moeilijk maakt.
Dikke pil weer maar leest weer soepel weg.
7,5 sterren

Robert Galbraith - De Gemerkte Man
Ontspoorde en gestuurde JK Rowling heeft weer een Strike boek af. Dikke pil en ook hier weer minimaal 50 pagina's chick-lit gezeur tussen Strike en Ellacot. Minsten van de Strike boeken tot nu toe. Speelt zich dit maal af in de wereld van de Vrijmetselaars.
5 sterren

Elisabeth George - Een langzaam Stervende Zaak
George heeft weer een inspecteur Linley-boek af. Al komen hij en Havers pas erg laat langs in het boek. De honderd(en) pagina's zonder Linley waren nodig om alle achtergronden en voorgeschiedenissen te vertellen. En met de komst in Cornwall van de twee (Linley en Havers dus) komt het boek echt op gang. Een eigenaar van een tinverwerkingsbedrijf wordt vermoord aangetroffen. Zijn veeeeel jongere nieuwe lief is uiteraard hoofdverdachte. Alweer een prima Linley-boek van George. Duurt even voordat je erin komt maar eindigt goed.
7 sterren

James Patterson & JD Barker - De Schrijfster
Het zoveelste boek wat die twee samen hebben geschreven. Geen horror of Thriller deze keer maar een politie/detective.

Ze is de bestverkopende misdaadauteur ter wereld. Nu is ze zelf een moordverdachte.

NYPD-rechercheur Declan Shaw krijgt om 21.42 uur een telefoontje van zijn luitenant: Hoe snel kan je bij 211 Central Park West zijn? Het Beresfordgebouw.

Voor appartement 18a wordt Shaw gebriefd door zijn partner. De vrouw belde het alarmnummer om een inbraak te melden – en de moord op haar man. Ze vuurde een kogel af op hulpverleners en deed vervolgens een verbijsterende eis: niemand komt binnen, behalve rechercheur Declan Shaw.

De vrouw doet open, haar lichaam bedekt met bloed. Ze lijkt in shock. Er ligt een lichaam op de vloer van de luxe woonkamer. Elk boek in de plafondhoge boekenkasten is van dezelfde auteur: Denise Morrow, truecrimebestsellerauteur.

‘Ben jij dit?’ vraagt Shaw. ‘Ben je een schrijver?’

De echte vraag is: is ze ook een moordenaar?

Leest vlot, zoals al hun boeken. Bekend plot waarin de agent verdachte wordt van de moord die hij onderzoekt, hebben we wel meer gezien. Deze keer echter verrassende wendingen die leuk zijn om te lezen. Letterlijke laatste pagina van het boek was misschien een verrassing maar niet voor de oplettende lezer. Eén van hun betere boeken.
8 sterren

[nietorigineel]

P_Tingen schreef op woensdag 11 februari 2026 @ 08:23:
[...]

De post hierboven mij over de moordclub triggerde mij om je "Mindful moorden" van Karsten Dusse nog even aan te bevelen. Een nogal onconventrinele misdaadroman met de nodige humor en bizarre wendingen.

Het huwelijk van misdaadadvocaat Björn Diemel wankelt. Zijn vrouw staat erop dat hij een mindfulness-seminar volgt om zijn leven beter in balans te krijgen en zo hopelijk een betere vader en echtgenoot te worden. Björn had alleen niet kunnen vermoeden dat hij al snel op een heel andere manier gebruik zou maken van wat hij er leert. Wanneer een van zijn cliënten, een zware en overduidelijk schuldige crimineel, voor problemen begint te zorgen besluit Björn heel kalm om hem uit de weg te ruimen, perfect volgens de mindfulnessprincipes zoals hij die inmiddels kent

https://www.hebban.nl/boek/mindful-moorden-karsten-dusse

Ook een geweldige Netflix serie (gezien zonder dat ik wist dat het op een boek gebaseerd was)

[Vrijdag]

Doorgaans lees ik (of herlees ik) de boeken van Lovecraft, Stephen King, Clive Barker, De Sade en Warhammer 40k novelles. Afhankelijk van je standpunt niet echt hoogstaande literatuur

Nu was ik een tijdje terug weer eens in de kringloopwinkel en daar lag zowaar deel één van een door mij geliefde trilogie van Thea Beckman:
Kinderen van Moeder Aarde
Hier heb ik het eerder al over gehad, Vrijdag in "Welke boeken leest de Tweaker? - Deel 5"

En dat was ook het eerste waar ik aan dacht toen Trump een tijde terug begon over dat hij Groenland "echt nodig had en wilde hebben". Mijn eerste gedachte was "heeft hij die boeken gelezen?". Daar ben ik snel op teruggekomen, want de kans is niet zo heel groot

Van Wikipedia:

Het boek begint met de beschrijving van de Derde Wereldoorlog en zijn gevolgen, startende met een conflict tussen een paar naties en escalerend als de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie vrijwel tegelijkertijd elkaar met nucleaire wapens gaan bestoken. Niemand voorziet echter dat er raketten in vulkanen terechtkomen, doordat ze met een infraroodzoeker zijn uitgerust. De hier ontstane kettingreactie van catastrofale natuurrampen heeft tot gevolg dat bijna de gehele wereldbevolking omkomt, ook de machthebbers in hun bunkers. Bovendien verandert de positie van de as waar de aarde om draait, waardoor de Noordpool zich naar Japan verplaatst en de Zuidpool zich nu in Zuid-Amerika bevindt.

Het verhaal speelt zich af op het eiland Groenland, waar na de Grote Ramp de ijskappen en gletsjers zijn gesmolten en waar nu een heerlijk klimaat heerst, en dat door de overlevende bewoners de naam Thule heeft gekregen.

Ik ben er net in begonnen en het is weer geweldig. naast nostalgie ook gewoon een tof boek. Ja, ik ben inmiddels een 45 jarige man dus absoluut de doelgroep niet (meer) maar wauw, het is nog steeds fantastisch om in die wereld te duiken. En Beckman is natuurlijk ook gewoon een hele goede schrijfster.

Naast haar andere trilogie kan ik deze reeks ook van harte aanbevelen als je kinderen hebt die van lezen houden. Of als je zelf weer terug naar je jeugd wil. Tevens, gezien de huidige zeer terechte aandacht voor veiligheid van vrouwen en die vreselijke manosphere ook een goed passend onderwerp in de moderne tijd.

Nou wil ik ook naar zo'n Groenland

[Webgnome]

Webgnome schreef op maandag 2 februari 2026 @ 19:50:
Na 8 boeken Edy flyn wilde ik wel wat anders. Ik lees nu Memento van Emelie Schepp. Ik moet zeggen dat ik hier heel veel moeite mee heb. Er mis, voor mijn gevoel, structuur.

edit:
blijkbaar had ik het nog iets meer tijd moeten geven. Er zijn wat kwartjes gevallen en het is ook wel een interessant verhaal. Stuk moeilijker dan Edy Flyn

Uiteindelijk heb ik alle boeken van Emelie Schepp over Jana Berzelius gelezen. Ik moest even er in komen en toch weer alles uitgelezen. Alleen het einde van het laatste boek..

[ Voor 4% gewijzigd door Webgnome op 21-02-2026 06:58 ]

[KorteGebruiker]

Zojuist al het blauw van de hemel van Mélissa Da Costa gelezen. Vond het een prachtig boek, snap wel waarom het zo bejubeld wordt en al heel lang in de bestsellerlijst staat.

[Blomminator]

KorteGebruiker schreef op vrijdag 20 februari 2026 @ 22:53:
Zojuist al het blauw van de hemel van Mélissa Da Costa gelezen. Vond het een prachtig boek, snap wel waarom het zo bejubeld wordt en al heel lang in de bestsellerlijst staat.

Ja, ook net uit. Lag al tijdje geleend op de kast en dacht em terug te geven. Op een avond erin gedoken en niet meer weggelegd. Leest heerlijk weg! Mooi verhaal.

[Exactor it]

Enshittification - Cory Docktrow

Het boek gaat over hoe online platforms eerst mensen en dan bedrijven aan zich binden en dan alle waarde naar zichzelf toetrekken. De eerste 3/4 vond ik boeiend om te lezen maar aan het einde vond ik de voorstellen om het allemaal minder enshitified te maken te weinig hout snijden. Maar goed, qua bewustwording vond ik hem sterk. Let wel, je gaat de wereld (en vooral Amazon) wel meer haten nadat je dit gelezen hebt.

[fub]

Bij het browsen in de bieb kwam ik "De Afgrond / Leila, het begin" van Rolf Österberg tegen. YA fantasy, dat zou in mijn 'stike zone' moeten zitten, dus ik had het meegenomen.
Ik ben op bladzijde 170 gestopt met lezen, het was gewoon zo slecht. Ik kon me er niet eens toe zetten om het uit te lezen zodat ik het met goed fatsoen een 1 van 5 sterren zou kunnen geven. Rolf Österberg blijkt ook een pseudonym -- ik snap best dat je dit niet onder je eigen naam uit wilde brengen!