Punt is dat de voltages heel stabiel moeten blijven, omdat bij een voltage-fluctuatie er corrupte gegevens worden geschreven, ook op gebieden die helemaal niet beschreven zouden/mochten worden.
Zelf iets rommelen kan werken, met de nadruk op kan. Als het om wat voor reden een keer niet werkt, kun je al je 20 terabyte wegdonderen omdat je pool corrupt is en dus alles verloren is. Dat is best wel een heftig risico.
Vandaar dat ik ZIL disk alleen aanraad met een veilige SSD en tenminste pool versie 19. Met pool versie 19 blijft je pool behouden als je ZIL corrupt raakt of niet aanwezig is (UNAVAIL).
Er zijn interessante RAMdisks met een soort supercapacitor; maar geeneen gebruikt DDR3 geheugen en heeft vaak een langzame interface (SATA/150 als je RAM 2GB/s kan doen is niet zo leuk!). Maar zoiets als ZIL kan dus ook; in feite DDR3 met een supercapacitor. Merk op dat je aan random I/O niet zo heel veel hebt; ZIL is voornamelijk sequential write en nooit reads; alleen bij recovery na een crash. Dus NAND is eigenlijk helemaal niet zo geschikt als ZIL. Phase Change weer wel.
Zelf iets rommelen kan werken, met de nadruk op kan. Als het om wat voor reden een keer niet werkt, kun je al je 20 terabyte wegdonderen omdat je pool corrupt is en dus alles verloren is. Dat is best wel een heftig risico.
Vandaar dat ik ZIL disk alleen aanraad met een veilige SSD en tenminste pool versie 19. Met pool versie 19 blijft je pool behouden als je ZIL corrupt raakt of niet aanwezig is (UNAVAIL).
Er zijn interessante RAMdisks met een soort supercapacitor; maar geeneen gebruikt DDR3 geheugen en heeft vaak een langzame interface (SATA/150 als je RAM 2GB/s kan doen is niet zo leuk!). Maar zoiets als ZIL kan dus ook; in feite DDR3 met een supercapacitor. Merk op dat je aan random I/O niet zo heel veel hebt; ZIL is voornamelijk sequential write en nooit reads; alleen bij recovery na een crash. Dus NAND is eigenlijk helemaal niet zo geschikt als ZIL. Phase Change weer wel.

