Bij mij begint het onderhand ook wel te kriebelen. Al jaren eigenlijk. Helaas komt het er nooit van, en wie weet gaat het er ook nooit van komen, of misschien juist wel...
Ik zou graag mijn motor rijbewijs willen halen om een aantal redenen:
- Passie. Veel motorrijders delen natuurlijk dezelfde passie, namelijk, motor rijden. Je hebt altijd iets om over te praten. Je leert er mensen door kennen, en het is leuk in groepsverband (en misschien ook alleen?). Gewoon je motor neerzetten, en dan toch eens de wenkbrauwen fronsen, en je bedenken, toch wel een mooie machine...
- Vrijheid. Ik kan me voorstellen dat het een gevoel van vrijheid oproept. Misschien enigzins beperkt door motorkleding en helm (je zit toch een beetje ingepakt). Ik noem het ook wel "uitwaaien".
- Natuur. Je ziet nog eens wat van de wereld. Ik wil niet gaan motor rijden om van A naar B te komen. Ik wil motor rijden om wat te zien van de wereld, en deze ook te voelen.
Waarom ik daar allemaal zo op kom... Mijn moeder heeft ook haar rijbewijs. Ze heeft zelfs haar eigen motorclub opgericht, en regelt daar vanalles en nog wat voor, en rijdt natuurlijk ook passievol mee. Ze is klein van stuk, en heeft dan ook een bijbehorende kleine, verlaagde motor, en rijden kan ze. Ik zie dat die passen met veel mensen deelt, en dat vind ik mooi om te zien.
Ik ben een aantal keer mee gereden op toertocht. Gewoon met mijn auto er achteraan. Maar dat is niet "het" gevoel. Ik wil dat gevoel ook, maar heb geen idee of motor rijden wat voor me is.
Ik zie motor rijden als iets wat je in "de zomer" doet. Maar ik ben wel bij dien verstande dat het net zo goed kan regenen. Ook dan wil ik (goed) kunnen rijden. Ik hoef dan ook helemaal niet mijn motor rijbewijs te halen als de zont schijnt. Van mij mag het regenen op sneeuwen (gaat er dan nog echt een motor rijder de weg op?), daar leer je in elk geval de beginselen er van.
Ik heb thuis zo'n snorscootertje staan, zelf wat opgeknapt. Ziet er uiterlijk niet echt geweldig uit, maar is technisch in orde. Daar begint mijn twijfel. Dat ding loopt helemaal niet zo hard, en dat hoeft voor mij ook niet. Ik denk dat zo'n 50 op de teller haalbaar is, maar dan ligt zo'n ding dus echt niet geweldig op de weg. Een beetje zoals je een damesfiets hebt, en het stuur van links naar rechts beweegt, het voelt allemaal wat gammel aan. Verder fiets ik amper tot niet. Het is altijd even wennen.

Daarom vraag ik me af of motor rijden geschikt voor me is, ik heb er geen ervaring mee. Ik weet dat de koppeling op het stuur zit, en dat je moet schakelen en (achter) remmen met je voet moet doen. Ik wil/hoop dat zo'n motor degelijk aan voelt. Gewoon iets stevigs en diks tussen de benen, om het maar eens bij de naam te noemen.

Iets wat aan voelt alsof je het aan kan trekken.
Ik ben helemaal geen scheurneus. Ik denk dat veel mensen mij niet zien motor rijden omdat ik in de auto ook helemaal geen fratsen uit haal. Inhalen doe ik eigenlijk nooit, zie het nu ter niet van in. Echt hard rijden doe ik zelden. En keer hard optrekken (heb ook een snelle GTI), doe ik sporadisch (vanwege het geluid, ook weer zo'n "passie" iets). Mijn vriendin denkt dat ik de verkeersregels niet ken (maar ja, welke vrouw loopt er nou niet te melken als je er samen mee in de auto zit?). Ik heb net eens een motor theorieexamen gemaakt, en had 5 fouten (eerste keer). Ook vliegen meerdere andere dingen mij om de oren. Zoals je kent geen grenzen, en dan met name dat ik "eens een keer" uitgeprobeerd heb hoe hard de auto eigenlijk kan (keer op de Duitse autobahn gedaan). Nou ja, ding liep tegen de 240, weten we dat ook weer... Verder heb ik echt nog nóóit de grenzen van de auto opgezocht.
Ik heb zo'n 10 jaar mijn rijbewijs. Als ik 4 bekeuringen heb gehad is het veel (3 of 4 km te hard). Ik heb nooit brokken gemaakt. Ik zie mezelf niet persé als een goede chauffeur. Gewoon een goede middenmoter, niks speciaals. Ik hou me eigenlijk gewoon aan de regels. Ik rijd natuurlijk ook wel eens te hard, maar ik haal zelden in, bumperkleven doe ik niet, op de vluchtstrook ga ik ook niet voor mijn plezier rijden, richting aangeven, doe ik -zoals zo lijkt de rest van Nederland dat niet doet-, wél, en houdt wel degelijk rekening met motor rijders, want ik weet ook donders goed dat je als motor rijder het onderspit delft, want je bent slecht zichtbaar, altijd goed uitkijken dus.
Niet dat ik niet durf, maar heb er geen behoefte aan. Voor motor rijden heb je in zekere zin ook lef en durf nodig, het is een risico, en dat risico wordt net zo groot als wat je er zelf van maakt. In zekere zin moet je wel over voldoende ballen beschikken om de weg op te gaan.
Ik doe het dus niet om hard te rijden, of om een klaverblad goed hard te nemen (snap nog niet waarom je niet de bocht uit vliegt als je met je knie op de grond zit).
Ik wil dus gewoon lekker toeren en van het gemeenschappelijke gevoel te genieten...
Wat voor motor is voor mij dan geschikt?
Ten eerste; ik ben niet groot van stuk, zo'n 1.68. De motor moet dus niet als te groot zijn. Daarbij moet het een goede beginnersmotor zijn natuurlijk, zo'n betrouwbaar apparaat. Die er niet als een bezetene vandoor gaat als je jeuk hebt in je pink, gewoon eentje die van onderuit lekker veel koppel heeft, en niet meer doet dan wat je de motor opdraagt.
Hij moet natuurlijk ook comfortabel zitten. Ik ben stevig van bouw, dus het gewicht zal niet zo heel veel uitmaken, wel de algehele lengte, breedte en hoogte van het apparaat, ik heb immers niet zo'n geweldige lange armen en benen.
Het hoeft ook echt niet vanzelf te gaan, een beetje werken hoort er nou eenmaal bij.
Ik vind het wel mooi om het frame te zien, en het motorblok. Een klein kuipje mag best. Ik ben niet iemand die overdreven veel chrome wil, ik ben meer van het "matzwart". Ik wil dus geen chopper alvast.
Mijn moeder heeft een Cagiva Raptor, zo'n type motor wil ik, want dat lijkt me een simpele, kleine, goed hanteerbare motor, echter zijn deze er bijna niet, dus zal het een alternatief moeten zijn, maar wat...?
[
Voor 19% gewijzigd door
eX0duS op 06-02-2011 20:07
]