Nou, de basics zijn volgens mij zo.
Neem een voorvork. Deze heeft een bepaalde veerweg. Een gedeelte gaat op aan het inveren door het eigen gewicht van de motor (static sag) en een deel aan het inveren als jij er met je *** op gaat zitten (dynamic sag). Static sag, dynamic sag en de totale veerweg moeten in een bepaalde verhouding staan, waarvoor ik even te lui ben om te googlen.
Dit heeft alles te maken met de veer (en jouw gewicht natuurlijk). Een veer heeft een bepaalde veerconstante. Een stugge veer oefent per ingeveerde centimeter meer kracht uit dan een slappe veer. Verder kun je de veervoorspanning, oftewel de mate waarin de veer wordt samengedrukt zonder dat de vering wordt belast, bepalen. Het ligt nogal aan je motor hoe dit kan worden ingesteld. Bij de meest eenvoudige vorken doe je het dmv spacers, bij een hippe vork doe je het door ergens aan te draaien.
Hoe je het ook voor mekaar krijgt: static en dynamic sag moeten kloppen. Als je de voorspanning bijvoorbeeld flink moet opschroeven om te voorkomen dat je motor teveel inzakt als je er op gaat zitten, heb je waarschijnlijk een stuggere veer nodig.
Dan is er demping. Een voorvork verzet zich tegen het in- en uitveren door middel van een of ander dempingsmechanisme. Hoeveel demping je nodig hebt hangt van een heleboel dingen af die ik vast niet allemaal kan opnoemen, maar het hangt in ieder geval af van hoe stug de veer is, hoe zwaar je bent, hoe hard je rijdt, het oppervlak etc.
Ok, stel dat je de door wimmel_1 genoemde fietspompvering hebt (EN BEDANKT HE!!

) ....dan valt er weinig in te stellen aan de demping. Hoogstens kan je dikkere olie erin gieten en de luchtkamer wat kleiner maken, maar binnen grenzen. Stel dat je een moderne upside-down cartridge voorvork hebt, dan kan de demping over een bepaald bereik worden aangepast dmv de stelschroeven. Als dit bereik niet voldoet, dan kan de cartridge worden aangepast of zelfs compleet worden uitgewisseld.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen ingaande demping (compressie) en uitgaande demping (rebound) en bij sommige vorken ook nog low- en highspeed. Het inveren bij hard remmen (relatief langzaam) is een hele andere beweging dan het opvangen van een kuiltje in de weg bij 200km/h (supersnel).
Nu weet je alles over vering.
Yeah, right.
Volgens mij besteedt de gemiddelde motorrijder meer geld en tijd aan z'n open titanium Akrapovic Hotcam high-mount herriepijp (niet laten afstellen natuurlijk, das duur en de fabrikant zegt toch dat er 15pk bij komt) dan aan vering. Is ook duur, en de mensen die er verstand van hebben zijn nog veel duurder.
Maar het zijn stiekem wel extreem goed bestede euro's. Mijn GPZ500s had slappe, vermoeide voorvorkveren, een conventionele voorvork met matige demping een slappe, vermoeide demper met een slappe veer. Fietspompvering dus

Bij HK Suspension langs geweest voor een set stuggere veren in de voorvork (met dikkere olie en iets kleinere luchtkamer, hebben zij gedaan) en een op maat gemaakt Wilbers schokdemper. Op maat gemaakt als in: Wilbers wil weten wat voor motor, gewicht van de rijder, evt bagage, duo. Dan kiezen ze een veer en daarbij kiezen/maken ze de juiste demper en maken ze een basisinstelling (voorspanning en uitgaande demping was instelbaar op de achterdemper). Daarmee werd het van een fietsje waar ik in krap 3 maanden op uitgekeken begon te raken, een ding waar ik me toch 2 jaar kostelijk op vermaakt heb.
Ok mijn punt is niet dat je je motor met een zak geld moet droppen bij een veringboer, maar wel dit:
als je een motor hebt die standaard OK vering heeft (goed onderhouden, instelbaar), is het volgens mij een kwestie van de sag instellen (juiste veer/veervoorspanning) en dan vanuit een basisinstelling de demping aanpassen.
Ik heb inmiddels WEER een fiets met fietspompvering...maar als ik die gepimpt heb stel ik me voor dat ik een vast traject (snelle bochten, langzame bochten, hobbels, goed/slecht oppervlak) ga rijden en een bepaalde parameter iedere keer bij stel om het optimale gevoel te krijgen.
I reject your reality, and substitute my own.