Toverwoord: gekocht.
Heel cru gezegd, maar Saudi-Arabië heeft iets besteld
en betaald, en Amerika moet het maar gaan leveren. Linksom of rechtsom.
Het zou me niet verbazen als we in de komende dagen juist het omgekeerde gaan zien als bij de Europese partners: voorzichtige woorden van excuses en méér troepen naar de regio.
Want de Arabieren willen echt wel klappen uit gaan delen aan Iran. Maar willen zelf geen klappen incasseren. Daarvoor hebben ze immers de Amerikanen. Die moeten maar gaan zorgen dat de luchtverdediging op orde is. Als de Amerikanen niet gaan zorgen voor een Iron Dome, dan moeten de Amerikanen maar met een Meat Dome komen.
Ja en nee. Dit heeft weinig van doen met het Islamitische geloof, maar vooral te maken met hoe Libanon is opgebouwd. Kijkt u maar even terug de geschiedenis in, zo in de dagen van Saladin, de tijd van de Kruisvaardersstaten.
Nu kunt u natuurlijk discussiëren in hoeverre die kruisvaardersstaten in werkelijkheid niet gewoon losvaste confederaties waren van brigandiers / georganiseerde misdaad, maar fast-forward duizend jaar later is er niet zo gek veel veranderd.
De staat (en de democratie) is nog steeds zeer zwak omdat langs politieke/sectarische lijnen ook nog altijd lijnen gaan van oude, lokale georganiseerde misdaad die hun protection rackets runnen en met hun privé-legertjes turfwars uitvechten met andere clans.
Hezbollah vond hierin een warm bed, niet omdat zij géén protection racket runnen, integendeel, maar vooral omdat zij het nét ietsje minder deden dan de ander, en men er net ietsje meer voor terug kreeg.
Israel heeft altijd handig gebruik gemaakt van deze onderlinge verdeeldheid. Er was altijd wel een groepje te vinden dat te verleiden was voor het slijk der aarde, danwel toch de vijand van de vijand was.
In 2006 zijn de Israeli's er hardhandig achtergekomen dat dat niet meer op gaat. Dat heeft vrij weinig te maken met de Libanezen zelf, maar vooral met het feit dat Israeli's niet alleen hard zijn tegenover hun vijanden, maar ook tegenover hun vrienden. En dat werkt niet in een regio waar lotsverbondenheid en persoonlijke loyaliteit hand in hand gaan.
Dit is overigens geen waardeoordeel, maar vooral een observatie. Persoonlijke loyaliteit is voor Israeli's een vrij onbekend begrip, vooral ook omdat het land zelf geschoeid is op het idee van de meritocratie: de geitenhoeder uit Ethiopië kan een Luitenant-Kolonel worden, en een straatvechter uit Mosul kan een Minister worden.
Trishul schreef op donderdag 7 mei 2026 @ 14:04:
Proxy oorlogen doet iedereen daar, het is heel naïef om te denken dat de CIA en Mossad zich daar niet mee bezig houden. Maar het werkt wel aardig natuurlijk, het Frame dat Iran de grote destabilisator is in de regio.
Plaats het ook eens in het Iraans historisch besef. Zij hebben altijd neergekeken op "die nomadische woestijnstammen" (waar zij niet alleen de Saoedi's, maar ook de Israeli's onder scharen). Zij zijn een van de Vier Grote Oude Beschavingen. Zij zijn het die als zij niet in het oosten door de Mongolen belegerd werden, wel door de Kaukasiërs en de Russen in het noorden, danwel door de Macedoniërs en de Koerden in het westen, en bij vlagen teisterden de piraten uit Puntland het zuiden.
Quelle chimère est-ce donc que l'homme? Quelle nouveauté, quel monstre, quel chaos, quel sujet de contradiction, quel prodige!