De analyses die hier al langs zijn gekomen, denk maar aan het door mij aangehaalde Cato Institute.
Bedenkt u zich vooral dat er in Amerika nogal een aversie heerst tegen Amerikanen die sneuvelen. De slag om Mogadishu is daar een trauma, ondanks dat ze er niet zo gek veel mensen verloren.
Daar komt nog bij dat onze (vrije westerse, geindustrialiseerde landen) legers sinds de val van de muur vooral goed uitgerust zijn tegenover strijdkrachten die niet of nauwelijks beschikken over een luchtmacht, niet of nauwelijks de beschikking hebben over luchtafweer, slechts een rudimentaire artillerie hebben, niet of nauwelijks een marine hebben, niet of over slechts verouderde tanks beschikken en manschappen die hooguit de lagere school hebben afgemaakt.
Allemaal zaken waar Iran wél over beschikt. En wat het niet heeft, maakt het goed met slim gebruik van moderne technologie. Want dát is de gelijkmaker in deze: gebruik van moderne technologie en adaptief vermogen.
Vroegah waren de inboorlingetjes best onder de indruk te krijgen van een groot vlooteskader voor de kust. Tegenwoordig heeft een Volkswagen Sprinter van de Houthi's genoeg vuurkracht om een lichte destroyer 100km van de kust uit het water te kunnen schieten. Ik chargeer het maar even, maar op iedere Marine-academie wordt de belangrijkste les sinds de slag om Tsushima onderwezen: de hoeveelheid pantser en tonnages die u onder stoom kunt brengen zijn niets waard als uw tegenstander beter tactisch gebruik weet te maken van beschikbare, nieuwe, technologie dan u.
Angst om te sneuvelen is een hele redelijke angst.
En dan kunt u denken: maar dat is niet de angst die de generaal in het Pentagon, gebogen over kaarten en schermen, voelt. Maar hij is wel degene die doordrongen is van het besef dat "zijn mensen" wel eens niet meer thuis zouden kunnen komen.
Onder Trump's eerste termijn onderhandelde hij de zogenaamde Taliban Deal, waarin hij het land in essentie weggaf aan de Taliban.
De terugtrekking, ook wel de Val van Kaboel, was louter het moment waarop de Taliban het wel welletjes vond en tegen de nog aanwezige buitenlandse militairen te kennen gaven dat ze twee keuzes hadden: of vandaag op eigen gelegenheid vertrekken, óf volgende maand onder dwang met de handjes op het hoofd vertrekken.
RobertMe schreef op donderdag 30 april 2026 @ 23:04:
Als Amerika wilt kunnen ze daar vast wel tegen optreden. Maar ze zitten nu in het staakt het vuren etc. Maar dat bootje schiet je met een A-10 Warthog zo de lucht in en een Warthog is natuurlijk geen sitting duck zoals het wel zou zijn als ze er een destroyer parkeren (v.w.b. drone aanvallen etc)
Als Amerika het had gekund, hadden ze het allang gedaan. Punt. Willen is niet het probleem hier.
Kijkt u even op de kaart. Die kleine bootjes opereren allemaal in de nabijheid van een hele grillige, rotsige kustlijn. Perfecte plek om kleine bootjes te verstoppen. Perfecte plek om geschut te verstoppen met genoeg schootsveld om een logge, laagvliegende A-10 aan bonken te schieten.
Quelle chimère est-ce donc que l'homme? Quelle nouveauté, quel monstre, quel chaos, quel sujet de contradiction, quel prodige!