Bvanham schreef op vrijdag 27 maart 2026 @ 07:46:
Israel geeft aan dat IDF aan de grenzen van de mogelijkheden zitten met de aanvallen in Libanon en dat ze meer kanonnenvlees nodig hebben, twijfelt om ortodoxe joden op te roepen daarvoor (die dit natuurlijk niet willen).
Wederom, slijtage van de slijtage.
Wat ik zo vanuit Israel hoor is dat er steeds meer moeite is om uberhaupt nog effectieve eenheden ten velde te brengen. Reservisten die niet meer op komen dagen (bedenk dat velen van hen al meer dan een jaar niet meer zijn uitgeroteerd) na een kort verlof.
Militairen die gewoon verwond zijn (al dan niet mentaal).
En het onder de wapenen roepen van de Haredim (orthodoxen) is al een oud zeer, en daar zal ook zeker meer naar gekeken moeten (zeg ik niet, zegt het Hooggerechtshof) worden. Het vat is immers al leeggeschraapt, de diaspora-reservisten al opgeroepen, migrantendetentiecentra leeggeveegd ("U mag kiezen, of u blijft onder erbarmelijke omstandigheden in dit kamp in de Negev tot we het een keer tijd vinden u uit te zetten terug naar Sudan, of u heet voortaan Yitshak Omer, en u trekt voor de komende 18 maanden dit groene kloffie aan.").
Maar die mensen hebben ook weer training en spullen nodig.
Een zakenrelatie wist mij te vertellen dat zijn dochter in het noorden gestationeerd is, en zij had zich al tegen hem beklaagd dat er te weinig APC's zijn om te schuilen als het luchtalarm af gaat. Om maar even aan te geven hoe hard men door de voorraad materieel heen slijt.
Daarnaast brengen de huidige omstandigheden ook weer oude
etnische spanningen naar boven. En voor de kliek Netanyahu betekenen de Haredim niet alleen stemvee, maar ze weten drommelsgoed dat Haredim relatief
weinig liefde voelen voor het land, en als ze daadwerkelijk eens werk gaan maken van de dienstplicht, de ene helft in opstand zal komen, en de andere helft zich ineens herinnert dat ze ook nog een Pools/Hongaars/Marokkaans/Wit-Russisch/enz. paspoort hebben en naar de uitgang rennen.
Maar bij Israeli's zoals die zakenrelatie kookt inmiddels het bloed omdat zij wél hun kinderen naar de oorlog moeten sturen.
En nog even over die APC's, die staan natuurlijk gewoon in reparatie. Maar onderdelen worden maar mondjesmaat geleverd. In de afgelopen paar jaar is de goodwill voor Israel in rap tempo afgebrokkeld. Kon men vroeger nog overal bij de besten in de wereld shoppen, en over de factuur werd al niet te moeilijk gedaan (de ene helft nu, de andere helft in tegenfacturen, al dan niet gedekt door Amerikaanse bankgaranties). Dat is nu wel anders. De APC reparateur had prima toeleveranciers in Nederland en Japan. Maar die zeiden vorig jaar toch: "U bent al decennia trouwe klant, maar we hebben het er intern in het team nog even over gehad, en we zijn toch tot de conclusie gekomen dat we er een punt achter moeten zetten..."
De nieuwe leveranciers in Duitsland en China doen daarentegen niet zo moeilijk. Maar die eisen wel dat de factuur in zijn geheel is betaald, vóór de container ook maar het terrein verlaat.
En men kan dan wel dromen over een Groter Israel, maar in het huidige tempo van artritie lijkt die droom vooral een wortel die voorgehouden wordt om te verhullen dat men
zichzelf aan het opbranden is. De Eufraat is onhaalbaar, en ik twijfel eraan of de Litani überhaupt gehaald gaat worden.
Wederom, scorched earth, own earth.
En ik houd de mogelijkheid op een militaire coup open, zodra dat besef ingedaald is.
Emgeebee schreef op vrijdag 27 maart 2026 @ 09:15:
Het Iraanse regime is echter nog veel wreder. Dat moeten we niet vergeten. Val niet in die tribale val pls. Als morgen dat regime valt is de wereld een stukje hoopvoller. Net zoals die twee in Israël en de VS.
Welk regime? Er zijn in dat land veel machtsblokken. In variërende gradaties van dédain jegens elementaire mensenrechten en onderlinge schatplichtigheid.
De IRGC lijkt momenteel boven te komen drijven. Die hebben dit jaren afgewacht. U moet zich bedenken dat de Ayatollah's inderdaad formele macht hadden. Maar de IRGC een hele grote factie is, van hoogopgeleide (relatief jonge) mensen die meer ambitie hebben dan goed voor ze is. En die zagen de Ayatollah's vooral als een groepje boomers dat vooral omhanden was met mijmeren over Plato en Aristoteles. Voor de IRGC stonden de Ayatollah's eigenlijk in de weg van hun tomeloze ambities. En maakt u zich geen illusies, die ambities gaan vooral over geld. Macht (zowel extern als intern middels repressie) is daar slechts een middel toe.
Het gevaarlijke is dat Trump&co in hen een legitieme leiding ziet waar prima zaken mee gedaan kan worden. En dat terwijl ambities zoals nucleaire, niet tegengehouden kunnen worden door over Plato mijmerende boomers.
Black Hawk Down impliceert dat er een exit mogelijk is.
10.000 mariniers en paratroepers die landen op je rotspuist? Dat zijn geen landingstroepen maar gijzelaars, als de Iraniërs alleen maar de uitweg blokkeren.
Quelle chimère est-ce donc que l'homme? Quelle nouveauté, quel monstre, quel chaos, quel sujet de contradiction, quel prodige!