Migratie in Nederland: problemen, oplossingen en achtergrond

[DropjesLover]

Jester-NL schreef op woensdag 20 mei 2026 @ 13:26:
Dat we met een woningtekort zitten, en dat op het conto van asielzoekers schuiven is overigens ook een gotspe. Dat is (de erfenis van) een bestuurlijke keuze.

In de jaren '90 was er de Vierde Nota Ruimtelijke Ordening Extra. Of, om het beestje bij zijn bekendere naam te noemen: Vinex. Op basis daarvan is een shitload aan huizen gebouwd. En het getal aan het begin geeft al aan dat dat niet de eerste keer was dat de politiek zich met de huizenmarkt bezig hield. Ergens in de jaren '00 is het quotum van de te bouwen huizen gehaald en heeft de politiek gekozen voor een "na ons de zondvloed". Naar goed neoliberaal inzicht is het niet aan de politiek om beslissingen te nemen. Dat kan de markt prima zelf.

In 2010 besloot het kabinet Rutte-1 dan ook dat het ministerie van VROM niet meer nodig was. VVD, CDA en PVV (ja dat kabinet) hebben Volkshuisvesting in eerste instantie ondergebracht bij Binnenlandse Zaken, om vervolgens in Rutte-2 een speciale minister voor Wonen te krijgen (Stef Blok (VVD)) die in 2017 vond dat de "woningmarkt 'af' was".

Kortom, er is al ruim 25 jaar geen visie (meer) vanuit de regering over woningen. Er is geen beleid. Volgens de VVD (die al die jaren structureel in de regering gezeten heeft) is het prima dat de woningmarkt (het bouwen van nieuwe woningen, maar ook de verhuur van woningen) gewoon door de markt geregeld wordt. Dus... door woningcoöperaties die best aardige winsten maken, maar dat liever in andere zaken investeren dan in (nieuw) vastgoed. Door Amerikaanse investeringsmaatschappijen en andere clubs die het maken van winst belangrijker vinden dan of mensen de woningen ook kunnen betalen.

Er is dus een gebrek aan beleid (al ruim een kwart eeuw) en in plaats van de hand in eigen boezem te steken is de reactie van de politiek om de schuld ergens anders neer te leggen. En wie is er een betere zondebok dan "de buitenlander" die sinds al sinds Janmaat de schuld krijgt. Ondertussen is de Centrumpartij van Janmaat door de VVD rechts ingehaald. En zij zijn niet de enigen.

En voor een ieder die meent dat er zoiets is als "gratis geld". Ook dat is (deels) onzin. Naar goed liberaal beleid is er belastingvoordelen voor expats (waarmee we dus (in de vorm van belastingvoordeel) vooral gratis geld geven aan mensen die al een aardig salaris verdienen).
Als we kijken naar arbeidsmigranten: dan is er al veel minder sprake van gratis geld. Een niet onaanzienlijk deel heeft te maken met rare constructies, waarbij de werkgever ook de verhuurder is. En met de nodige onbekendheid met regels zoals een stuk WW (waar ze recht op hebben), met als gevolg dat een deel van de werkloze arbeidsmigranten in de illegaliteit, drugs, en uiteindelijk op straat terecht komt.
Als asielzoeker heb je de pech dat (zelfs als je wilt) je in eerste instantie niet mag werken. En dat je, zodra je dat uiteindelijk wel mag, je tegen allerlei stigma's zult moeten vechten... juist omdat je een asielzoeker bent, met als resultaat dat het vinden van een baan al een klus op zich is. Ergo: om iets te kunnen kopen, zal er toch ergens vandaan geld moeten komen.

Het ergste van het hele verhaal is misschien wel dat een deel van de Nederlanders liever het naritief van 'de schuld van de buitenlander asielzoeker' gelooft

Een Vijfde nota kan momenteel nauwelijks.
Beleggers hebben al lang alle gronden rondom steden en dorpen opgekocht omdat de noodzaak voor woningen eenvoudigweg aanwezig bleef. Dat is speculatie, maar wel met 100% zekerheid. Enkel een spelletje van de lange adem.
Dus die gronden opkopen is duur, onteigening voor landbouwgrondprijs leidt tot lang lopende rechtszaken (miljarden mis lopen, miljoenen verliezen), etc.

Overigens denk ik dat de markt / marktwerking prima zijn ding kan doen, mits de grondaankoop niet zo schaars gemaakt wordt door de (lokale, provinciale) overheden. Gemeenteraden willen maar niet de bebouwde kom uitbreiden. Net om (ook) die speculanten niet te belonen.

[defiant]

Goed artikel (imho) van de correspondent, onderwerp gaat grotendeels over migratie/integratie, dus daarom maar hier:
Vreemd maar waar: de meest plausibele verklaring voor de opkomst van radicaal-rechts is ook de minst populaire

Vraag een PVV-kiezer waarom hij PVV stemt en hij zegt: migratie. Vraag het een politicoloog en je krijgt een ander antwoord: gesloten bibliotheken, verdwenen huisartsenposten, veertig jaar neoliberalisme. Hoe zit dat?

De these van het boek is simpel: door het terugtrekken van de overheid ervaren burgers een verlies (dat zijn de noten), radicaal-rechtse politici hertalen die verlieservaring naar haat tegen anderen (dat is de melodie), middenpartijen en media verspreiden die boodschap van haat (dat zijn de versterkers) – en ziedaar: de symfonie van onvrede.

Politicologen Meindert Fennema en Wouter van der Brug merkten ruim twintig jaar geleden op dat de meest voor de hand liggende verklaring voor een stem op een anti-migratiepartij – namelijk dat mensen tegen migratie zijn – onder politicologen weinig populair is. De reden? ‘Veel onderzoekers vinden het moeilijk te geloven dat kiezers rationeel zouden stemmen op wat zijzelf racistische of neofascistische partijen vinden

Wanneer je kiezers vraagt zichzelf en partijen te positioneren op de stelling ‘moeten migranten zich aanpassen aan de Nederlandse cultuur of mogen zij hun eigen cultuur behouden?’ – dan zie je dat nogal veel kiezers zichzelf dicht bij het standpunt van radicaal-rechtse partijen plaatsen, en – niet geheel onlogisch – daarom ook vaker op radicaal-rechtse partijen stemmen.

Een gapend representatiegat

Radicaal-rechtse partijen munten de onvrede over (asiel)migratie door te claimen dat er een culturele en politieke elite is die maling heeft aan de migratiezorgen van een hoop kiezers. ‘Populisten worden vaak omschreven als mensen die claimen een representatiekloof te dichten’, noteert politiek econoom Laurenz Guenther hierover. ‘Tot op heden hebben onderzoekers grotendeels nagelaten te controleren of dit klopt.’

Vandaag de dag ziet dat plaatje er vermoedelijk wel anders uit. De gegevens van Guenther komen uit 2009, toen Europese rechtspopulistische partijen slechts 7 procent van de stemmen haalden. In 2025 was hun stemaandeel meer dan verdrievoudigd naar 24 procent.* Daarmee is de representatiekloof op thema’s als migratie en integratie ook deels gedicht.

Normaliseer de analyse van radicaal-rechts succes

Mij lijkt de analyse van het succes van radicaal-rechts vooral gebaat bij – om maar eens een modieus politicologenwoord te gebruiken – ‘normalisering’. Daarmee bedoel ik niet: we moeten het normaal vinden dat politieke pyromanen noodrecht willen gebruiken om grenzen te sluiten. Ik bedoel: voordat we allerlei exotische verklaringen opperen voor de opmars van radicaal-rechts, zullen we eens beginnen bij de allersimpelste?

Dit sluit aan bij mijn vorige betoog, de dominante stroming in de politiek was in veel landen een variant op het liberalisme wat een tegenpool is van het conservatisme. Ontevredenen op rechts projecteerden (imho) hierin hun onvrede veelal inaccuraat. Ontevredenen op rechts beschouwde het als een probleem van links, terwijl het liberalisme toch vooral een rechtse ideologie was. Het probleem was dat rechtse partijen voorheen vooral liberaal waren.

En daarin zie je dat de politieke ontwikkelingen, onderzoek en debat toch een groot gat hebben laten liggen als het gaat om migratie/integratie. D.w.z. er is nooit een oplossing gekomen vanuit het gematigde partijen die een haalbare oplossing voorstelt voor de problemen die gesteld worden. Hierdoor wordt het gat en invloed naar radicale en extreme partijen alleen maar groter, dit noemt het artikel het representatiegat

Maar het allergrootste probleem is imho het gebrek aan besef en onderzoek naar de menselijk gedrag factor als het gaat om dit onderwerp. D.w.z. veel ideologieën, zoals het liberalisme, gaan er vanuit de mens extreem flexibel en aanpasbaar is. M.a.w. we kunnen van iedereen liberaal maken, maar als dat zo is, waarom werkt dat dan niet grotendeels? Die vraag wordt niet gesteld. Zoals de auteur van het artikel imho correct poneert, het is cruciaal dat de aannames juist zijn, fouten kunnen grote gevolgen hebben.

Wat ik persoonlijk mis is dat debat/onderzoek, niet vanuit de extremen, maar juist vanuit het midden. De auteur van het artikel doet hierin imho goed werk om dit agenderen.

Mijn persoonlijk insteek vloeit hieruit ook voort, ik ben niet zozeer sceptisch over migratie/integratie vanuit liberale principes en boven ons humanitair zouden willen verbeteren, ik ben sceptisch omdat de menselijk gedragsfactor in relatie tot migratie/integratie imho onderbelicht is.

[Dennis]

defiant schreef op donderdag 21 mei 2026 @ 23:37:
En daarin zie je dat de politieke ontwikkelingen, onderzoek en debat toch een groot gat hebben laten liggen als het gaat om migratie/integratie. D.w.z. er is nooit een oplossing gekomen vanuit het gematigde partijen die een haalbare oplossing voorstelt voor de problemen die gesteld worden. Hierdoor wordt het gat en invloed naar radicale en extreme partijen alleen maar groter, dit noemt het artikel het representatiegat

Zeker een interessant artikel @defiant, ik wilde er ook al een bericht over plaatsen. Mijn stokpaardje sluit vooral aan bij de bovenstaande alinea van jou die ik heb gequote. Je liet een stukje uit het artikel weg die het m.i. goed samenvat:

Wat bleek: op onderwerpen als immigratie, integratie, en het bestraffen van criminaliteit was de gemiddelde Europese burger véél conservatiever dan de gemiddelde Europese politicus. De culturele kloof tussen de gemiddelde Europeaan en de gemiddelde Europese politicus bleek ongeveer zo groot als de kloof tussen het gemiddelde communistische parlementslid en het gemiddelde conservatieve parlementslid, laat Guenther zien.

Verder ben ik het met je eens dat veel van de (zoals dat hier wordt genoemd) conforme partijen geen haalbare oplossingen voorstellen. We zijn nog steeds niet in staat mensen die hier niet mogen verblijven uit te zetten en we zijn ook nog steeds niet in staat (de kleine groep) asielzoekers die zeer veel overlast veroorzaken uit de samenleving te halen. Kritiek die bijvoorbeeld ook een Sharon Dijksma benoemt.

Persoonlijk vind ik het ook wel ironisch hoe Jesse Frederik allerlei foute stellingen van deze auteur in zijn stuk onderuit haalt. Dat is de kritische blik die in de artikelen van de Volkskrant of NRC simpelweg ontbrak. Is dat toeval of is dat misschien omdat de conclusie van mevrouw de Vries heel goed aansluit bij wat die (lezers van) kranten graag willen horen?

Even een mooie quote, ook gelet op de actuele discussie in het landelijke politiek topic:

‘In Nederland komen er objectief gezien maar weinig asielzoekers binnen,’ schrijft Catherine de Vries in haar boek. De asielcrisis is vooral een gevoel. Volgens De Vries komt dat ‘doordat emoties de lenzen zijn geworden waardoor feiten betekenis krijgen’ en ‘gevoelens beter verkopen dan statistieken.’^* Maar wie over een langere periode kijkt ziet dat er de afgelopen vijf jaar bovengemiddeld veel asielmigranten binnenkwamen. En wanneer je de komst van Oekraïners meerekent (en waarom zou je dat eigenlijk niet doen?), kwamen er niet eerder zoveel asielmigranten naar Nederland als de afgelopen jaren.

En over de politiek:

De beste langjarige data komt uit Zweden, waar ze al sinds de jaren negentig bij elke verkiezing parlementsleden én kiezers op dezelfde onderwerpen peilen.^* Steeds gaf ergens tussen de 40 en 65 procent van de Zweedse kiezers aan minder asielmigratie te willen. Meestal was minder dan tien procent van de parlementsleden het daarmee eens. Pas toen de rechts-populistische Zweedse Democraten begonnen te groeien, verschoof de parlementaire opinie richting de publieke opinie.

(...)

Maar het hoeft niet per se te verbazen dat in een vertegenwoordigende democratie populaire standpunten vroeg of laat vertegenwoordigd worden. Zeker als die standpunten – bijvoorbeeld: door de komst van meer asielmigranten naar Europa – in het hoofd van veel kiezers relevanter zijn geworden.

En daarmee is de cirkel dus weer rond naar jouw constatering.

[defiant]

Dennis schreef op vrijdag 22 mei 2026 @ 12:30:
Verder ben ik het met je eens dat veel van de (zoals dat hier wordt genoemd) conforme partijen geen haalbare oplossingen voorstellen.

Er zijn imho eigenlijk 2 kernproblemen:
Ten eerste, traditionele conservatieve partijen in Europa (veelal de christelijke partijen zoals het CDA) waren eigenlijk sinds de jaren 70/80 niet meer conservatief. Ze gingen qua beleid steeds meer lijken op hun liberaal rechtse concurrentie. Dit zag je imho goed aan het CDA in de jaren 00/10, er was nauwelijks onderscheid met de VVD (dit is ook waarom het CDA verloor, VVD kiezers konden naar het echte merk).

Ten tweede, ook al is men conservatief, men heeft nauwelijks middelen om conservatief beleid af te dwingen in de samenleving. Dit heeft niet zozeer iets te maken met dwang of top down beleid, maar dat de meeste mensen wel degelijk individualistisch zijn geworden. Conservatief beleid wordt veelal gedragen uitgevoerd door de kiezers zelf, kijk naar de nog overgebleven christelijke gemeentes. Zie ook de bekende slogan van het CDA "fatsoen moet je doen", hoe denken ze dat überhaupt te kunnen bewerkstelligen?

Het dilemma is dat een aanzienlijk gedeelte van de bevolking meer conservatief beleid wil qua gemeenschapszin en integratie (wat verder gaat dan alleen een streng asielbeleid), maar er eigenlijk maar weinig middelen zijn om het af te dwingen. Je hebt daarnaast ook te maken met economische factoren die een grote rol spelen bij migratie, dat blijft een van de grootste factoren, maar waarbij zeker de liberaal ingestelde conservatieven niet de confrontatie mee willen aangaan (zie ook hoe juist deze conservatieven soms juist migratie enorm vergroten, zoals Boris Johnson na de brexit of hoe de BBB juist arbeidsmigranten wil).

En dat haakt in op een observatie die ik al lange tijd maak, er is sprake van intellectuele leegte bij de traditionele conservatieve/rechtse middenpartijen ontstaan toen ze over zijn gestapt naar liberaal rechts beleid, niet alleen in de politiek maar ook bij journalistiek, wetenschappelijke bureaus, denktanks, etc. Aan de andere kant groeit juist het radicale/extreme gedeelte van de politiek aan die kant.

Dat is problematisch, want de oplossing zal vanuit die hoek moeten komen, andere partijen gaan dit niet doen omdat ze ook ideologisch gezien andere kiezers vertegenwoordigen. Immers. traditionele liberalen aan de rechter kant hebben geen enkel probleem met migratie (het is goed voor de economie en houdt de lonen laag), net zoals meer links georiënteerde conservatieven zoals de CU.

[Dennis]

defiant schreef op vrijdag 22 mei 2026 @ 13:27:
En dat haakt in op een observatie die ik al lange tijd maak, er is sprake van intellectuele leegte bij de traditionele conservatieve/rechtse middenpartijen ontstaan toen ze over zijn gestapt naar liberaal rechts beleid

Daar hoef je geen raketgeleerde voor te zijn om het te zien. Over het CDA kan ik niet zo goed oordelen, maar de VVD is natuurlijk al leeg sinds Henry Keizer daar aan de macht kwam (2014). Vanaf toen draait het bij de partij ook om macht, overigens wel redelijk succesvol (wat we daar ook van vinden).

Of denk jij dat het al eerder begon?

[Piet_Piraat7]

EU gaat in gesprek met Taliban over asielzoekers, 'maar hoort harde eisen'

Als de Europese Unie uitgeprocedeerde Afghaanse asielzoekers gaat terugsturen naar Afghanistan, willen de Taliban het recht krijgen om diplomaten naar meer EU-lidstaten te sturen. Dat is volgens de Duitse omroep NDR(opent in nieuw venster) de belangrijkste eis van de machthebbers in Afghanistan.


Het is ook wel een ingewikkelde kwestie aan het worden. De EU zit in de maag met uitgeprocedeerde asielzoekers en de landen waar ze vandaan komen willen ze niet terug.

[_JGC_]

Piet_Piraat7 schreef op woensdag 27 mei 2026 @ 09:48:
EU gaat in gesprek met Taliban over asielzoekers, 'maar hoort harde eisen'

Als de Europese Unie uitgeprocedeerde Afghaanse asielzoekers gaat terugsturen naar Afghanistan, willen de Taliban het recht krijgen om diplomaten naar meer EU-lidstaten te sturen. Dat is volgens de Duitse omroep NDR(opent in nieuw venster) de belangrijkste eis van de machthebbers in Afghanistan.


Het is ook wel een ingewikkelde kwestie aan het worden. De EU zit in de maag met uitgeprocedeerde asielzoekers en de landen waar ze vandaan komen willen ze niet terug.

Het is ook wel dubbel: aan de ene kant wil je die mensen terugsturen omdat hun land "veilig" is, maar aan de andere kant wil je geen diplomaten van de huidige regering ontvangen omdat je vindt dat ze onveilig voor hun burgers zijn. Wat is het nou?

Het is kiezen... of je accepteert de situatie in Afghanistan zoals die is en ontvangt diplomaten van de Taliban, of je accepteert dat die mensen op de vlucht zijn voor hun overheid en houdt ze hier. Iets ertussenin bestaat niet.

[Stoney3K]

_JGC_ schreef op woensdag 27 mei 2026 @ 09:59:
Het is kiezen... of je accepteert de situatie in Afghanistan zoals die is en ontvangt diplomaten van de Taliban, of je accepteert dat die mensen op de vlucht zijn voor hun overheid en houdt ze hier. Iets ertussenin bestaat niet.

Ik zou hier een hele mooie deal aan hangen: Laat de diplomaten van de Taliban binnen op voorwaarde dat ze ook hun afgewezen asielzoekers terug nemen, en hun veiligheid wordt gewaarborgd.

Of je wijst ze niet af en erkent het regime van de Taliban niet, maar dan is de consequentie dat je de vluchtelingen hier moet accepteren. Je kan ze niet afwijzen en dan verwachten dat ze terugkeren naar niemandsland.

[D-e-n]

Stoney3K schreef op vrijdag 29 mei 2026 @ 09:21:
[...]

Ik zou hier een hele mooie deal aan hangen: Laat de diplomaten van de Taliban binnen op voorwaarde dat ze ook hun afgewezen asielzoekers terug nemen, en hun veiligheid wordt gewaarborgd.

De dikgedrukte regel geeft natuurlijk het probleem weer. Dat zullen ze heus beloven maar iedereen weet dat die mensen eenmaal terug toch worden opgepakt

[Stoney3K]

D-e-n schreef op vrijdag 29 mei 2026 @ 09:53:
[...]

De dikgedrukte regel geeft natuurlijk het probleem weer. Dat zullen ze heus beloven maar iedereen weet dat die mensen eenmaal terug toch worden opgepakt

Dan is het dus geen veilig land en hoor je de asielaanvraag niet om die reden af te wijzen.

[defiant]

Strengere controle om het vluchtelingenverdrag te redden

Europa staat voor een andere, meer wezenlijkere vraag: hoe kan het de controle over de buitengrenzen herstellen zonder het morele en juridische fundament van het Vluchtelingenverdrag op te geven?

Veel Europeanen ervaren de huidige situatie als een voortdurende uitzonderingstoestand: een systeem waarin procedures eindeloos duren, terugkeer nauwelijks plaatsvindt en uitzettingen vaak mislukken.

Daardoor is het debat verschoven van bescherming van vluchtelingen naar controle.

In veel Europese hoofdsteden klinkt tegenwoordig dezelfde boodschap: het asielrecht moet worden beperkt om draagvlak voor migratie te behouden. Regeringen presenteren steeds strengere maatregelen als noodzakelijk compromis om radicalere alternatieven te voorkomen. Maar die strategie kent een risico. Elke concessie verschuift het politieke midden verder richting het discours van uiterst rechts, zonder noodzakelijkerwijs het gevoel van controle terug te brengen. Bovendien blijven de aantallen irreguliere aankomsten historisch hoog.

De kern van een alternatief beleid is eenvoudig: irreguliere migratie neemt af wanneer de reis haar nut verliest. Traditioneel proberen staten dat te bereiken door fysieke grensbewaking: muren, hekken, pushbacks en maritieme blokkades. Maar zulke maatregelen botsen vaak met fundamentele mensenrechten. Wie bescherming zoekt, moet immers een grens kunnen oversteken om asiel aan te vragen.

Daarom wint een ander model terrein: mensen mogen aankomen en een verzoek indienen, maar krijgen vooraf duidelijk te horen dat zij niet automatisch in Europa zullen blijven. Dat vereist overeenkomsten met zogenoemde veilige derde landen: staten buiten de EU waar asielzoekers naartoe kunnen worden overgebracht.

Hoewel er kritiek op het voorstel is, botst het niet met het Vluchtelingenverdrag. Dat verdrag geeft immers geen recht op asiel in een specifiek land. Overdracht aan een derde staat kan rechtmatig zijn, mits die staat daadwerkelijk veilig is en effectieve bescherming biedt.

De kracht van dit model zit niet in massale deportaties, maar juist in het afschrikwekkende effect. Zodra duidelijk wordt dat een gevaarlijke reis naar Europa niet leidt tot verblijf in Europa, zullen smokkelroutes snel opdrogen. Het doel is dus niet een permanent systeem van grootschalige overdracht, maar het voorkomen van nieuwe irreguliere stromen.

Juist daarom is het behoud van het asielrecht paradoxaal genoeg afhankelijk van strengere vormen van grensbeheer. Niet omdat bescherming minder belangrijk is geworden, maar omdat een systeem zonder controle uiteindelijk ook zijn politieke legitimiteit verliest.

We zijn inmiddels al meer dan 10 jaar verder van de vluchtelingencrisis in 2015 en de Turkije deal, ondanks het nieuwe beleid dat nu ingaat, is het verbazingwekkend hoe langzaam er wordt bewogen op dit dossier. Zeker ook omdat aan de andere kant de politieke druk gigantisch is, het is niet dat politici er mee weg komen, ze staan onder grote druk van machtsverlies aan autoritaire partijen. Als existentieel lijfsbehoud voor politici al niet meer werkt, dan functioneert het democratische systeem niet goed. Het is hierin ook opvallend dat dit soort standpunten ideologische gezien thuishoren bij centrum-rechtse partijen, maar ondanks dat zulke partijen nog veel macht hebben, zijn er nauwelijks ideologische ideeën over migratie aan die kant behalve populisme.

En het is niet alsof Europa niet bij machte is om zelf ook het systeem te hervormen, zeker in tijden waarin het internationaal recht sowieso onder druk staat.

Ik denk zelf dat er 3 aparte stromen van migratie beleid moeten komen, die onderling gescheiden zijn.

De eerste stroom is de vluchtelingenstatus, deze geeft recht op wat zoals het artikel ook zegt op veiligheid en mensenrechten, maar er is op geen enkele manier een automatische route naar een Europees paspoort.

De tweede stroom is een werkvergunning, deze geeft het recht om tijdelijk te kunnen wonen en werken in Europa en is strikt individueel, familieleden hebben geen toegang en er is ook geen recht op staatsburgerschap als geboorterecht. Dit kan dan alleen met deals met landen die hun eigen staatsburgers erkennen en terugkeer niet belemmeren na einde vergunning.

De derde stroom is naturalisatie, de enige vorm die recht geeft op staatsburgerschap en een paspoort, deze kan je niet aanvragen als je in stroom 1 of 2 bent beland. Dit is de route voor mensen die bijvoorbeeld trouwen of voldoen aan z.g.n. punten systeem voor sectoren waar een tekort is zoals in Australië, dit kan men zo streng maken als men wil.

Zoals de auteurs ook zeggen, juridisch zijn hier weinig obstakels voor, het is alleen de praktische uitvoering met veilige derde landen buiten Europa. Zoals al eerder aangegeven is dit eigenlijk een fundamentele crisis van Europese en ook Nederlandse centrum-rechtse volkspartijen zoals de christendemocraten. Conservatieven zijn sinds de jaren 80 eigenlijk verkapte neo-liberalen geworden en daarmee is er een eenzijdige focus gekomen op economische belangen en daarmee automatisch een belang bij laagdrempelige migratie. Een goed voorbeeld zijn de conservatieven in het VK, die na het referendum over migratie (brexit) juist een record aantal migranten hebben binnengelaten, de z.g.n. Boris wave.

How the Home Office created the Boriswave

The Home Office opened Britain’s doors to record numbers of migrants without properly assessing the risks or consequences, according to a damning new report from parliament’s Public Accounts Committee. The report, released overnight, finds that the department ‘made changes to the Skilled Worker Visa route without a full assessment of the risks or potential impacts, including the risks of non-compliance with visa rules and exploitation of migrant workers.’

In other words, the Tories turned on the immigration tap without asking what would happen when these workers’ visas expired – or what they would do while they were here. The result: the so-called ‘Boriswave’. The reason: it ‘was busy with other priorities, including the new Ukraine schemes’.

What’s more troubling is the pretence – both then and now – that this surge in migration was some kind of surprise. It wasn’t. It was a deliberate policy choice, arguably necessitated by a labour market under pressure. In the summer of 2022, job vacancies hit nearly 1.3 million, while more than five million Britons remained on out-of-work benefits. With no serious prospect to wean the country off welfare or to boost domestic recruitment, the government did what was easiest: it reached for the migration lever.

Het is liberaal beleid om dit te doen, maar het hoort ideologisch gezien helemaal niet thuis bij conservatieven.