De_Bastaard schreef op woensdag 28 september 2022 @ 20:15:
[...]
Ik ben er echt niet rouwig om. Jarenlang waren (of zijn) zij trouwe Putin supporters geweest, ook ten tijde van Georgië, De Krim of toen hij zelfs al de inval in Tsjetsjenië leidde terwijl hij nog geen president was.
Veel Russen willen een “sterke” leider, zoals Putin die de wereld laat zien wie het verste kan plassen.
Ze hebben met z’n allen al veeeeeel eerder kunnen optreden, maar vonden hem toen blijkbaar zo slecht niet. Nu moeten ze met de billen bloot omdat ze die gek nooit tegengehouden hebben. Ik lig er echt geen seconde wakker van.
Eens dat het problematisch is dat die mensen het zelf zover hebben laten komen, deels zelfs aangemoedigd hebben. Tegelijkertijd vind ik het zelf ook lastig om het zo zwart/wit te zien dat ik nu denk "lekker voor ze". En eerlijk gezegd vind ik ook dat dat moet kunnen - en dat het misschien juist een groot goed is dat we de vrijheid (intellectueel en juridisch) hebben om hier nuances en dubbele gevoelens bij te kunnen delen.
Strategisch en op macro-niveau gezien vind ik 100% dat die lui zo hard mogelijk gepakt moeten worden, zodat zij en de rest van hun families en alle kennissen het voor de rest van hun leven wel uit hun botte hersenen laten ooit nog zulke ideeën te krijgen. De insteek is verachtelijk, dat iedereen er al jaren in mee gaat belachelijk en dat hele militaire apparaat en alles wat er aan vast en boven zit
moet stuk, zowel om wat ze allemaal al gedaan hebben, als om verder te voorkomen. Iedere overwinning telt, elk opgeblazen troepentransport is top, elke grote slag vermindert het lijden van de Oekraïners.
Op een individueel en micro-niveau kan ik niet anders dan ook wel iets van medelijden hebben met die stakkers die nu met gebrekkige uitrusting, motivatie, training en leiding naar het front worden gestuurd. De vrijwillige soldaten en de milities (inclusief en vooral Wagner, Kadyrovites etc) heb ik daar veel minder last van, die hebben hun keuzes gemaakt en hadden op sommige punten beter moeten weten en zijn. Dit soort mobilisanten, dat zijn op persoonlijk niveau gewoon burgers die mogelijk qua politiek verkeerde keuzes hebben gemaakt (perspectief, propaganda, geschiedenis en cultuur voor het gemak even daargelaten). Dat zijn mannen met families, vrienden, banen, gewoontes, waar ze nu hardhandig uit getrokken worden om kanonnenvoer te worden voor een corrupt regime dat er nul problemen mee ziet om honderdduizenden van die lui de dood in te jagen. Dat vind ik toch wrang. Dat zijn doden die vrijwel ieder een familie, vriendenkring en/of werkplek ontwrichten. Op de strategische kaart gaat het puur om de winst, maar op het slagveld gaan wel mensen dood, aan beide kanten, en als dat op deze schaal gebeurt, zie ik daar toch een tragiek in - aan beide kanten.
Ik hoop oprecht dat dergelijke mobilisanten zich grootschalig overgeven en er in Rusland een omslag wordt afgedwongen. Als het moet, worden wat mij betreft al die mannen en jongens neergeschoten of opgeblazen om Oekraïne de overwinning te geven, maar boy, ik hoop dat het uiteindelijk niet nodig blijkt. Ik hoop het echt, zonder dat dat botst met m'n overtuiging dat Poetin en zijn hele kring zo grondig verslagen moeten worden, militair, economisch en moreel, dat ze volledig uitgespeeld zijn en ofwel voor het gerecht of voor een open raam komen te staan.
Anyway, excuus, do carry on. Twijfelde of ik überhaupt iets moest posten, dus toen maar een novelle geschreven