Helemaal mee eens, ik heb dan wel geen 25K aan audio staan maar wel een keten die ik exact hebt uitgezocht omdat de klank van de muziek mij diep in mijn emotie raakt, keer op keer. Ik kon een tijdje geen gebruik maken van mijn draaitafel en liet de muziek van de CD mij vermaken, was het een straf? Absoluut niet!InsanelyHack schreef op maandag 5 oktober 2026 @ 02:17:
Het voegt voor mij wel degelijk iets toe. Niet om decadent te doen, maar toen de cd-speler opkwam hadden de meeste mensen thuis een vrij doorsnee platenspeler staan, hooguit een elliptische naald en een stapel platen die nog nooit een platenwasser hadden gezien. Daar zette je ineens een cd-speler tegenover die vanaf dag één vrijwel perfect presteerde. Geen wonder dat die vergelijking meestal in het voordeel van de cd uitviel.
Nu, jaren later en met wat meer geld te besteden, staat hier een installatie van zo’n 25k, een platenspeler van rond de 7k incl phono-amp + element en daarnaast een goede SACD-speler. Dan wordt die vergelijking toch een stuk interessanter.
Technisch zal digitaal het op allerlei punten gewoon winnen. Maar uiteindelijk luister ik naar muziek en niet naar meetwaarden. En dan gebeurt het soms dat de SACD-speler mij een lekker glas cola serveert, terwijl de platenspeler met de juiste plaat ineens met een goede fles rode wijn uit een mooi jaar aankomt. En heel soms zit daar zelfs nog een Cubaanse sigaar bij. ;-)
Lang niet iedere plaat doet dat. Sterker nog, soms wint digitaal gewoon. Maar met de juiste mastering, persing en een goede analoge keten komt er soms iets uit vinyl wat voor mij exceptioneel goed klinkt. Ruimtelijker, meer als één geheel en soms gewoon overtuigender.
Is dat rationeel als digitaal technisch op bijna alle punten superieur is? Misschien niet. Maar dat betekent nog niet dat vinyl niets toevoegt. Voor mij zit die toegevoegde waarde juist in wat er uiteindelijk uit de luidsprekers komt en wat dat met je doet. Niet in de vraag welke drager op papier de beste specificaties heeft.[Afbeelding]
Maar toen ik eenmaal weer gebruik kon maken van mijn draaitafel werd ik dieper geraakt in mijn emotionele muziekbeleving, meer natuurlijkere klank en warme timbre vielen mij direct op. En zoals gezegd zitten er platen tussen die dat minder doen vanwege de mastering? En al geeft zo'n misschien mindere of andere mastering de muziek anders weer, ik geniet er evenveel van en laat de muziek mij meevoeren op de muzikale klanken. Deze ervaring heb ik niet met een mindere mastering van een CD die ik dan per direct verwijder, omdat die harde klanken en tekortkomingen mij stoppen te genieten.
Ik luister ook niet naar cijfers en meetwaarden, ik luister met mijn oren lichaam en emotie, zodat ik de muziek volledig beleef en dat ervaar ik meer met vinyl dan met CD. Geen nostalgische waarden maar mijn gevoel dat mij in vervoering brengt, de klank van een akoestisch gitaar die klinkt als een echte, de natuurlijk warme stem die mij meesleept in de tekst en beleving, welke ik toch het meest mis in de CD weergave.
Voorbeeld, Hendrix, CCR of oude blues opnames klinken spelen spelen rauw zonder binnen de lijntjes te kleuren, zo ook op vinyl, maar op CD klink dezelfde opnames mij te clean en netjes, net alsof de ziel uit de muziek verwijderd is.
Ze kunnen bij mij naast elkaar bestaan, maar gevoelsmatig geef ik mijn voorkeur aan de klank die het vinyl voorbrengt, om maar niet het eeuwige LP vs CD discussie te gaan voeren. Als iemand het tegenovergestelde ervaart met de CD dan vindt ik dat prima, het gaan om de totale muziekbeleving.
Gemak sloopt de gezondheid van de mens, met de LP kom je om het half uur in beweging om de plaat om te draaien. En misschien komt het ook mede doordat ik in het analoge tijdperk ben opgeroeid, wie zal het zeggen, als je maar geniet van het leven en de muziek die je raakt.
:strip_exif()/f/image/DolguxaMNOPOMESsEtUjnpTX.jpg?f=fotoalbum_large)