Het Grote Vinyl Topic deel 4

[Adlermann]

Viking Kvinne schreef op zaterdag 12 september 2026 @ 14:16:
@Adlermann Wat Led Zeppelin aangaat, heb ik ook nog twee speciale 7'' singles van ze.

Stairway to Heaven/ Whole lotta Love. LZ3 met platenmaatschappij stencil, 2 van in totaal 150 stuks, weggegeven aan zakenrelaties toendertijd.

In mint staat

In mijn jukebox zit ook een StH/WlL LZ3 , maar dat is een fake op hemelsblauw vinyl. Die draai ik dus gewoon.

Ik heb nog 2 Japanse singles van deep purple. Leuk verhaal, die zaten als 'extra' van een lp die ik in Japan had gekocht bij een veiling. Dus ik trek 1 van die singles open en zodra ik dat plastic opendoe realiseer ik me: dit is nog uit 1972 en nog nooit open geweest. Zojuist new old stock open gemaakt van highway star, Japanese pressing van de singel uit 1972 :). Whoops. De andere zit nog dicht. Maar an zich wel leuk, want de inserts even beken, 53 jaar oud papier nog spierwit en gewoon nieuw. Dat was wel geinig. Maar ik denk dat ik ze weg doe.

[ Voor 15% gewijzigd door Adlermann op 12-09-2026 16:42 ]

[Roderiktweaker]

Eindelijk mijn Dual 505-2 met kuren kunnen verkopen. De koper bleek Dr. Dual te zijn, altijd fijn als de spullen die je verkoopt goed terecht komen.

[Dagg]

mr_petit schreef op dinsdag 1 september 2026 @ 20:17:
[...]

Je kan er ook aan denken om je tafel zo aan te passen dat je voor weinig een SME style base erop kan zetten.
Dan ben je heel flexibel qua armen, maar ook qua uitlijning is het gemakkelijker.
Dan bedoel ik dus zoiets (verkrijgbaar in allerlei diameters voor verschillende armen):
https://nl.aliexpress.com/item/1005011786714019.html
[Afbeelding]
Bij uitlijnen zeer makkelijk omdat je je element gewoon ergens in de slots vastschroeft en de hele basis heen en weer schuift (gaat heel soepel) om de juiste uitlijning te krijgen.
Je zal dan in het deck het originele gat als een ovaal moeten uitzagen/freezen, maar voor de rest schroef je 'm er dan natuurlijk gewoon in.
Als je een heel dik plateau gaat monteren, dan kan je ook aluminium spacers voor die sme mounts krijgen om je arm hoger te krijgen zonder dat de montagepen van de arm helemaal op de uiterste stand vastgeschroefd hoeft te worden (stabieler)

Late reactie maar ik ga hier zeker naar kijken. Zat er al aan te denken om echt op een andere plek een gat te boren maar dit lijkt mij handiger.

[ivo1969]

Roderiktweaker schreef op zondag 13 september 2026 @ 15:49:
Eindelijk mijn Dual 505-2 met kuren kunnen verkopen. De koper bleek Dr. Dual te zijn, altijd fijn als de spullen die je verkoopt goed terecht komen.

Sander heeft een 505 zo gefixt , trouwens een 505 met kuren dat kan dus nooit veel zijn dan een condensator, pitch riem, snaar of wat oud vet.
Als iets een werkpaard is dan is het wel een 505

[Malle-piet]

Nog even bezig geweest met afstellen van het lateral gewichtje aan de zijkant van het draaipunt van de arm, precies zo uitgevoerd zoals de handleiding schrijft, maar de arm blijft terugkeren naar begin positie. Het lateral gewichtje eraf gehaald en blijft de arm keurig zwevend hangen zonder zich naar links of rechts te verplaatsen, alles opnieuw afgesteld zonder het lateral gewichtje en tot 90mu spoortest geen vervorming, ik ben tevreden zo.

[Duclaasie]

Staat je DT wel 100% vlak en doet de anti skating echt niets als hij op 0 staat?

[Malle-piet]

Duclaasie schreef op dinsdag 15 september 2026 @ 09:58:
Staat je DT wel 100% vlak en doet de anti skating echt niets als hij op 0 staat?

De procedure is idd eerst 100% horizontaal zetten (check) armgewicht op 0 zodat de arm mooi in balans hangt (check), dan de anti-skating op 0 zetten (check). De draaitafel 45 graden aan de achterzijde omhoog zetten, dan zou de arm rustig in het midden moeten blijven hangen, zonder zich naar links of rechts te verplaatsen, anders het lateraal gewicht verschuiven. Dat hebbende gedaan blijft hoe dan ook de arm naar het beginpunt terugkeren, het lateraal gewicht verwijderd en de arm hangt keurig in balans in het midden.

Met de testplaat de ant-skating afgesteld en bij 90mu had ik iets vervorming, met de anti-skating iets te verstellen viel de vervorming weg. Als ik tijdens de test de antiskating op 0 zet gaat de vervorming naar 1 zijde op de koptelefoon, dus die werkt wel.

[Jorgen]

Mocht je een bericht kwijt zijn; de discussie over subwoofers is verplaatst naar een eigen aankoopadviestopic, alhier: Heeft het meerwaarde om een subwoofer te kopen?

[Yalopa]

Een upgrade voor mijn woonkamer set, de NAD PP2e, ter vervanging van een cheap ass behringer pre amp die nu en dan wat brom had.. Ik overweeg de Thorens trouwens te vervangen door een SL1200 MK2. Naar mijn aanvoelen is die een stuk stabieler en handiger in gebruik. dat ik daardoor een reserve SL1200 MK2 heb speelt eigenlijk ook wel mee...

[ Voor 7% gewijzigd door Yalopa op 15-09-2026 13:49 ]

[ivo1969]

Waarom perse een SL1200MK2?? , die staat hier nog ergens werkeloos te staan, draai persoonlijk liever met andere platenspelers.

[Yalopa]

Omdat ik ook DJ en dan is het prettig om een reserve exemplaar te hebben. Als je ff terugleest zie je dat ik er nu eentje heb die stuk is, waardoor ik op dat vlak nu niets meer kan. Dat wil ik in de toekomst kunnen opvangen, met een reserve exemplaar.

Om dat verhaal verder te gaan... na uitmeten blijkt de voeding stuk, een nieuwe voeding is onderweg.

[ Voor 16% gewijzigd door Yalopa op 15-09-2026 15:53 ]

[ivo1969]

Yalopa schreef op dinsdag 15 september 2026 @ 15:52:
Omdat ik ook DJ en dan is het prettig om een reserve exemplaar te hebben. Als je ff terugleest zie je dat ik er nu eentje heb die stuk is, waardoor ik op dat vlak nu niets meer kan. Dat wil ik in de toekomst kunnen opvangen, met een reserve exemplaar.

Om dat verhaal verder te gaan... na uitmeten blijkt de voeding stuk, een nieuwe voeding is onderweg.

Tja ik lees niet alles terug nee en niet gelezen dat je ook voor DJ gebruik hebt .

[Yalopa]

geen probleem hoor, ik lees ook niet alles terug, maar dat is het verhaal

[mr_petit]

Deze advertentie liet mij toch wel lachen....
https://www.marktplaats.n...direct-drive-denon-dl-160

[Malle-piet]

Ik ga vanaf morgen een proef doen met een 100% linnen doek de statische lading op vinyl te neutraliseren, linnen als zuiver natuur product verbreekt statische lading. Doe maar eens een zoektocht naar linnen en statisch electriciteit, kost weinig om het te proberen met hopelijk een goede uitkomst.

[Duclaasie]

mr_petit schreef op woensdag 16 september 2026 @ 10:20:
Deze advertentie liet mij toch wel lachen....
https://www.marktplaats.n...direct-drive-denon-dl-160

Ik denk dat die DT de andere kant op draait… Gewoon heen gaan en vragen of hij een paar platen wil draaien 😂

[Malle-piet]

Foto nr5, naald in goede staat?🤣

[nineball]

Duclaasie schreef op woensdag 16 september 2026 @ 11:23:
[...]

Ik denk dat die DT de andere kant op draait… Gewoon heen gaan en vragen of hij een paar platen wil draaien 😂

Hahaaa, dat kan toch niet! Wat erg.

[mr_petit]

nineball schreef op woensdag 16 september 2026 @ 15:18:
[...]

Hahaaa, dat kan toch niet! Wat erg.

Ik heb zo'n idee dat in dit geval z'n element gesneuveld is doordat hij er foto's van ging maken en hij het gewoon nog niet door heeft.
Of dat iemand anders die foto's maakte en het element molde.
Nu is het iig niets meer waard. Een DL-160 is vaak niet de kosten van het retippen waard, tenzij je dat zelf doet (en dus zelf een retipper bent), maar ook dan nog, nieuwe cantilevers/naalden zijn alleen maar echt goedkoop als je grote hoeveelheden koopt (25 stuks oid en meer)

[nineball]

mr_petit schreef op woensdag 16 september 2026 @ 15:25:
[...]

Ik heb zo'n idee dat in dit geval z'n element gesneuveld is doordat hij er foto's van ging maken en hij het gewoon nog niet door heeft.
Of dat iemand anders die foto's maakte en het element molde.
Nu is het iig niets meer waard. Een DL-160 is vaak niet de kosten van het retippen waard, tenzij je dat zelf doet (en dus zelf een retipper bent), maar ook dan nog, nieuwe cantilevers/naalden zijn alleen maar echt goedkoop als je grote hoeveelheden koopt (25 stuks oid en meer)

Gezien zijn overige advertenties heeft ie gewoon de ballen verstand van platenspelers.

[JimmyNL]

Ik heb hem een berichtje gestuurd, hij geeft aan dat hij het niet gezien had en legt de schuld bij zijn kinderen 😂. Prijs wordt aangepast.

[Adlermann]

JimmyNL schreef op woensdag 16 september 2026 @ 16:10:
Ik heb hem een berichtje gestuurd, hij geeft aan dat hij het niet gezien had en legt de schuld bij zijn kinderen 😂. Prijs wordt aangepast.

Je had gewoon langs moeten gaan om hem te luisteren voor de koop en popcorn meenemen.

[Duclaasie]

Adlermann schreef op woensdag 16 september 2026 @ 16:12:
[...]

Je had gewoon langs moeten gaan om hem te luisteren voor de koop en popcorn meenemen.

Precies dat!

[JimmyNL]

Hahaha ja, dat zou ook wel grappig zijn geweest. En dan zeker een plaat van Judast Priest meenemen om te proberen? 🤣😈

[Yalopa]

Breaking the law needle

[Adlermann]

Als het goed is komt vandaag mijn Black Sabbath Vol. 4 op Vertigo Swirl UK (first pressing) binnen. Ik ben benieuwd of het de 'hype' waard is. De sleeve was matig, dus hij was niet al te duur. Daarnaast online gekocht bij een bedrijf, dus ik heb gewoon koop of stand. Als hij crap is gaat hij gewoon retour voor die 100 euro. Maar ik ben wel benieuwd.

Ik moet zegen, ik heb vol.4 op een hele vroege nems (utopia) en die klinkt al best aardig en is verder in near mint (inclusief origineel boekje in de sleeve (4 page).

Inmiddels heb ik mijn Black Sabbath redelijk compleet op eerste persingen (meeste gewoon Duitsland). En ook dik in vg+ tot NM. Kost soms wel wat pogingen helaas, en marktplaats levert eigenlijk de beste resultaten. Maar er zitten ook veel 'duds' bij vanaf marktplaats.

[nineball]

JimmyNL schreef op woensdag 16 september 2026 @ 16:10:
Ik heb hem een berichtje gestuurd, hij geeft aan dat hij het niet gezien had en legt de schuld bij zijn kinderen 😂. Prijs wordt aangepast.

Heeft ie netjes aangepast, te goeder trouw in ieder geval. Ik heb laatst een nette 160 gekocht voor 130 euro dus zijn aanpassing lijkt me wel ok. Mooie draaitafel verder.

[mr_petit]

Adlermann schreef op woensdag 16 september 2026 @ 16:12:
[...]
Je had gewoon langs moeten gaan om hem te luisteren voor de koop en popcorn meenemen.

Bij echte interesse moet je natuurlijk niets van tevoren zeggen en het als een keihard onderhandelingspunt gaan gebruiken.

Maar er wordt al flink op geboden. €500 door een handelaar.
Op zich een leuke vintage speler, maar of ie dat ook echt waard is?
Mijn CEC BD-7000 heeft ook een plateau van 1,7kg, en die kan je, als die wordt aangeboden (zeldzaam, net als deze) vaak wel voor €150 oid krijgen, of nog minder.

En in 1e instantie zit bij deze de originele headshell er al niet op. Dat is best wel een gemis omdat de originele headshell azimuthverstelling had.
Aan de andere kant...ik liep laatst sinds een hele lange tijd weer eens een high end audiozaak binnen (audiotemple Zwolle), en verbaas me toch weer over de prijzen. Onder de €1000 heb je gewoon heel weinig, en wat je krijgt is gewoon vrij licht en simpel. Dan heb je echt het gevoel dat je toch wat kwaliteit mist.
En het duurdere spul...dat is vooral heel erg duur

[ Voor 8% gewijzigd door mr_petit op 16-09-2026 17:25 ]

[ivo1969]

Prijzen schieten inderdaad enorm omhoog , maar dat hij het van de naald niet had gezien??
Verder wat is de historie van de platenspeler? Onderhoud??
En verder inderdaad niet de originele Headshell dag had ik al gezien.
Maar goed het is wel een platenspeler welke gebouwd is als een tank

[Duclaasie]

mr_petit schreef op woensdag 16 september 2026 @ 17:22:
[...]

Bij echte interesse moet je natuurlijk niets van tevoren zeggen en het als een keihard onderhandelingspunt gaan gebruiken.

Maar er wordt al flink op geboden. €500 door een handelaar.
Op zich een leuke vintage speler, maar of ie dat ook echt waard is?
Mijn CEC BD-7000 heeft ook een plateau van 1,7kg, en die kan je, als die wordt aangeboden (zeldzaam, net als deze) vaak wel voor €150 oid krijgen, of nog minder.

En in 1e instantie zit bij deze de originele headshell er al niet op. Dat is best wel een gemis omdat de originele headshell azimuthverstelling had.
Aan de andere kant...ik liep laatst sinds een hele lange tijd weer eens een high end audiozaak binnen (audiotemple Zwolle), en verbaas me toch weer over de prijzen. Onder de €1000 heb je gewoon heel weinig, en wat je krijgt is gewoon vrij licht en simpel. Dan heb je echt het gevoel dat je toch wat kwaliteit mist.
En het duurdere spul...dat is vooral heel erg duur

Dan noem je ook wel een zaak 🤐

[mr_petit]

ivo1969 schreef op woensdag 16 september 2026 @ 17:32:
Maar goed het is wel een platenspeler welke gebouwd is als een tank

Wat ik een beetje raar vind, is dat een tijdje geleden (1 of 2 jaar), er een Hitachi HT-840 in hele goede staat echt een hele tijd te koop heeft gestaan, en denk ik voor iets van €400 weg is gegaan.
En ik acht die speler nog wat hoger dan deze sansui (zwaarder, arm is echt los, dus met din connector onderaan etc). Meer een sr-929 concurrent, maar dan minder bekend. Dus wat dat betreft is deze sr-838 wellicht ook wat overhyped.

[Malle-piet]

Die audiotemple is wel heel prijzig zeg!

[mr_petit]

Malle-piet schreef op woensdag 16 september 2026 @ 18:10:
Die audiotemple is wel heel prijzig zeg!

Ze hebben vooral dure spullen staan.
Ze hebben ook wel een aantal projects etc, en die prijzen zijn gewoon vergelijkbaar met andere winkels. Het enige wat ik daar zag was tafels van het merk auris. Dat had ik nog nooit gezien.
De goedkopere tafels van dat merk lijken een beetje op project. verschillen zitten in kleine details; AS met een zo'n hendeltje ipv touwtje dat soort dingetjes.
Ik zocht eigenlijk naar een goed vergelijk tussen bijv. een thorens TD403 tov een technics sl1500c of zoiets, maar beide tafels hadden ze niet opgesteld staan. Niet dat ik in de markt ben, maar meer uit algemene interesse.
Wel een leuk gesprek gehad met de bedrijfsleider.

[ Voor 3% gewijzigd door mr_petit op 16-09-2026 18:28 ]

[The Eagle]

Voor zij die naar het DAE gaan: https://dutchaudioevent.nl/laat-je-element-beoordelen

[Fred G.]

Malle-piet schreef op woensdag 2 september 2026 @ 16:44:
Dit is een link naar een protactor calculator, zeer handig voor elk element op elke draaitafel af te stellen Protactor generator

Vraagje, in hoeverre maakt t uit als mijn geval mijn Dual 604 niet in het lijstje staat?

[Malle-piet]

Ik had mijn element met de Bearwald protactor afgesteld en afgelopen week met de protactor uit de calculator en kwam keurig overeen met elkaar. Dit sluit natuurlijk niet uit dat andere merken en type draaitafels wel kleine verschillen opgemerkt zouden kunnen worden. In jou geval zou ik de Bearwald versie nemen, die gebruikte en adviseerde Henk uit Sneek mij toentertijd al.

[mr_petit]

Fred G. schreef op donderdag 17 september 2026 @ 00:51:
[...]

Vraagje, in hoeverre maakt t uit als mijn geval mijn Dual 604 niet in het lijstje staat?

Malle-piet schreef op donderdag 17 september 2026 @ 05:53: In jou geval zou ik de Bearwald versie nemen,

Hij weet waarschijnlijk zijn spindle-pivot afstand niet (staat ook niet in de service manual/gebruiksaanwijzing), dus kan hij geen boogprotractor maken/printen.
Dat is wat hij waarschijnlijk wil.
Die 'dual CS series' preset heeft in ieder geval andere specs dan zijn 604
Ook wel eens aangeduid als cs604, maar al die CS series nummers in die preset zijn allemaal moderne duals.
De effectieve lengte komt wel enigzins overeen, maar de offsethoek is anders (24gr tov 25gr), dus de spindle-pivot afstand is ook anders.

Je kan natuurlijk altijd wel een 2 punts protractor gebruiken, maar die zijn wat lastiger.

[hansie18]

Net geweest. Inderdaad de moeite waarde als je een beetje in de buurt woont: https://www.parkstadrecordshop.nl/. Moet nog eens terug, zo veel.....

[divvid]

Even een vraagje van een complete nono op vinyl (behalve dan dat ik mijn 1985 Technics draaitafel NOOIT weg had moeten doen, net als bijbehorende versterker etc. nou ja, de platen collectie heb ik gelukkig nooit weg gedaan.

In het kort: Ik heb uit een erfenis boedel een Philips 22GA 160 met (waarschijnlijk) een keramisch element.

Om deze op mijn Sonos ecosysteem aan te sluiten heb ik het volgende:

• raspberry pi
• behringer ufo202 met phono ingang (vrij simpel kaartje dat netjes een line in omzet naar USB)
• icecast2
• darkice

het geheel streamed inderdaad netjes in 320kbps naar de Sonos.

Alleen... geluid klinkt nog blikkerig, zeker niet zoals ik mijn oude analoge systeem herinner (diepe bas van b.v. Genesis etc).

Nu staat er in de kleine lettertjes van de Behringer kaart:pm.: De PHONO-inputs ondersteunen alleen magneto-dynamische (MD) opneemelementen. Deze komen het meest voor, dus tenzij u weet dat uw speler gebruik maakt van een moving coil- (MC-) element, kunt u ervan uitgaan dat uw systeem zal werken.

Van diverse sites lees ik dat die keramische elementen voldoende spanning zouden moeten geven voor een normale input (nou niet dus, ik moet 'm echt op phono zetten)

iemand een idee voor een beter geluid?

[The Eagle]

De vraag is een beetje welk element er onder zit. Zal vast iets van een nummertje op staan. Is standaard kennelijk idd een keramisch element, das niet perse goed voor je platen lees ik.
Wat meer info: https://forum-mfbfreaks.n...26e46db45ef23aa16#p128502

Ander element kan (als je het kunt vinden), maar je voorversterking klopt nu ook niet. Moet dus best wel wat centjes in om dat goed te laten werken aan element, preamp of beiden. En dat terwijl de speler zelf niet zo heel veel waard is, zeg 50-100 euro.
De vraag is of je er zoiets in wilt steken.

Btw: https://pickupnaald.nl/pa...c3Q35uJwQM6MrCTSisFEiLLPC
Keramische elementen worden veel toegepast in die moderne alles in een goedkope setjes. Die staan er ook om bekend dat ze je platen slopen...

Heel eerlijk: ik zou een geheel ander alternatief zoeken om je kostbare platen te draaien

[Cap]

Het keramisch element is inderdaad verreweg de grootste boosdoener in deze setup. Bij een keramisch element is er geen sprake van Hi-Fi, dit was in de jaren 70 al een bekend gegeven. Vervangen door een MM-element (of MD-element zoals Philips het in die tijd noemde) is volgens mij niet mogelijk, omdat Philips hiervoor geen optie leverde en het om een merkspecifiek Philips klik-systeem gaat.

Je beste optie is naar mijn mening dus een fatsoenlijke platenspeler kopen met een MM-element. De keuze is reuze op marktplaats. Nieuw uiteraard ook, maar marktplaats levert verreweg het meeste bang-for-the-buck.

Daarna zal je waarschijnlijk ook je voorversterking wel willen upgraden, maar dat is in principe een minder grote vooruitgang dan het gigantische verschil tussen een keramische en MM afspeelunit. (Die behringer ufo202 is niet zo slecht als je misschien zou denken, in ieder geval niet slechter dan de meeste ingebouwde phono-pre's die je bij nieuwe platenspelers aan zult treffen.)

[ Voor 24% gewijzigd door Cap op 19-09-2026 09:50 ]

[Duclaasie]

Het meeste is al wel gezegd, maar doe jezelf en je platen een plezier en speel ze met deze platenspeler en element niet af.

[Malle-piet]

Op een kleine plaatselijke platenbeurs geweest en toch 2 LP’s van CCR kunnen scoren.

[Adlermann]

Malle-piet schreef op zaterdag 19 september 2026 @ 13:03:
Op een kleine plaatselijke platenbeurs geweest en toch 2 LP’s van CCR kunnen scoren.

[Afbeelding]

[Afbeelding]

Ik wilde vandaag nog naar Kampen rijden, (daar is ook een platenbeurs). Maar helemaal vergeten. Dan volgende week maar eventueel naar Deventer. Maar mijn budget is even op. Ik heb mijn UK first pressing van Vol 4. (porky) teruggestuurd, want die was volledig over graded. Maar ik heb nu wel gehoord hoe awesome die is, dus nu heb ik de flappen maar gepakt en ben ik in een bidding war op ebay (met buyer protection, en dat zit daar ook wel goed) voor een zoenaamde 'near mint' (dat moet ik nog maar even zien, maar de fotos zagen er heel goed uit. En het boekje was ook nog helemaal intact. Als het een goede vg+ is ben ik blij. Maar dat kan me weleens 500 euro gaan kosten.


[edit]


Hij is voor iets boven de 477 weggegaan, mijn max bod was 475. En dit vond ik eigenlijk al teveel. Maar ugh, het was maar 1 koper die het op heeft gedreven van 224 naar 477. So close.

Nu 1000 euro gezet voor een RL led 2 Monarch (en daarvoor gaat hij niet weg, eerder 3000, 4000). Maar voor 1000 euro wil ik een gokje wagen en dan weer verkopen

[ Voor 12% gewijzigd door Adlermann op 20-09-2026 11:53 ]

[Malle-piet]

divvid schreef op vrijdag 18 september 2026 @ 21:31:
Even een vraagje van een complete nono op vinyl (behalve dan dat ik mijn 1985 Technics draaitafel NOOIT weg had moeten doen, net als bijbehorende versterker etc. nou ja, de platen collectie heb ik gelukkig nooit weg gedaan.

In het kort: Ik heb uit een erfenis boedel een Philips 22GA 160 met (waarschijnlijk) een keramisch element.

Om deze op mijn Sonos ecosysteem aan te sluiten heb ik het volgende:

• raspberry pi
• behringer ufo202 met phono ingang (vrij simpel kaartje dat netjes een line in omzet naar USB)
• icecast2
• darkice

het geheel streamed inderdaad netjes in 320kbps naar de Sonos.

Alleen... geluid klinkt nog blikkerig, zeker niet zoals ik mijn oude analoge systeem herinner (diepe bas van b.v. Genesis etc).

Nu staat er in de kleine lettertjes van de Behringer kaart:pm.: De PHONO-inputs ondersteunen alleen magneto-dynamische (MD) opneemelementen. Deze komen het meest voor, dus tenzij u weet dat uw speler gebruik maakt van een moving coil- (MC-) element, kunt u ervan uitgaan dat uw systeem zal werken.

Van diverse sites lees ik dat die keramische elementen voldoende spanning zouden moeten geven voor een normale input (nou niet dus, ik moet 'm echt op phono zetten)

iemand een idee voor een beter geluid?

Met deze Philips die vroeger ook had, draaide ik letterlijk de platen grijs, was echt een onding, idd koop een goede technics draaitafel met passend element, dit gaat hem niet worden. Bij de weg, deze naalden van philips waren vaak dubbelzijdig, op 1 zijde van het cantilever een keramische naald en andere zijde een naald voor 78 toeren platen, je kon die naald omflippen in de kop.

[ Voor 6% gewijzigd door Malle-piet op 19-09-2026 13:54 ]

[Malle-piet]

Adlermann schreef op zaterdag 19 september 2026 @ 13:24:
[...]

Ik wilde vandaag nog naar Kampen rijden, (daar is ook een platenbeurs). Maar helemaal vergeten. Dan volgende week maar eventueel naar Deventer. Maar mijn budget is even op. Ik heb mijn UK first pressing van Vol 4. (porky) teruggestuurd, want die was volledig over graded. Maar ik heb nu wel gehoord hoe awesome die is, dus nu heb ik de flappen maar gepakt en ben ik in een bidding war op ebay (met buyer protection, en dat zit daar ook wel goed) voor een zoenaamde 'near mint' (dat moet ik nog maar even zien, maar de fotos zagen er heel goed uit. En het boekje was ook nog helemaal intact. Als het een goede vg+ is ben ik blij. Maar dat kan me weleens 500 euro gaan kosten.

Ik was op deze voor mij plaatselijke beurs, ik had ook nog een een LP van Barrelhouse, maar die had een wobble en sloeg twee keer over, gewoon geld terug gekregen zonder gezeur.

[The Eagle]

Vandaag binnen gekomen:


Mooi rood vinyl
Heb nu de anniversary edities van Joyride, Don't bore us get to the chorus, room service.
En ik zie net dat er binnenkort een gold Edition van Look Sharp uit komt dus die zal er ook wel komen

[Pavv]

Adlermann schreef op zaterdag 19 september 2026 @ 13:24:
[...]


Hij is voor iets boven de 477 weggegaan, mijn max bod was 475. En dit vond ik eigenlijk al teveel. Maar ugh, het was maar 1 koper die het op heeft gedreven van 224 naar 477. So close.

Dikke kans dat je tegen de verkoper zelf hebt zitten opbieden. Die dus probeert zijn producten zo hoog mogelijk te verkopen, en voorkomen dat hij bij weinig animo tegen een voor hem ongunstige prijs de spullen moet verkopen.
Waarschijnlijk zet de verkoper (of onder een andere naam) deze er eerdaags wéér op. Of je krijgt een berichtje dat de "koper" heeft afgehaakt en dat je hem alsnog kan kopen.

[Adlermann]

Pavv schreef op zondag 20 september 2026 @ 19:37:
[...]

Dikke kans dat je tegen de verkoper zelf hebt zitten opbieden. Die dus probeert zijn producten zo hoog mogelijk te verkopen, en voorkomen dat hij bij weinig animo tegen een voor hem ongunstige prijs de spullen moet verkopen.
Waarschijnlijk zet de verkoper (of onder een andere naam) deze er eerdaags wéér op. Of je krijgt een berichtje dat de "koper" heeft afgehaakt en dat je hem alsnog kan kopen.

Ja, Ik heb de strategie iets aangepast bij een andere verkoper. Op 1 seconde voor het einde een snipe gedaan voor 156 pond (maximale bod was hoger, maar dit werd het). En dat is een goede deal, ben blij. Ook omdat ik per ongeluk een tweede heb gekocht voor 100 euro ook in near mint Dus ik kan nu kijke nwel het beste is, eentje terugsturen of verkopen. Marktwaarde van deze vol.4 (met boekje etc er nog in) van uk swirl is behoorlijk hoog verder. Maar ik ben nu wel blij. Ik heb toevallig een behoorlijk slechte versie thuis gehad, maar oh je kon echt horen waarom die porky cut so speciaal is. En nu heb ik er twee

De Robert Ludwig van Led 2 ging weg voor 'maar 900' euro. Mijn max was daar ook 500 (ik ga echt geen 1k uitgeven aan een record). Maar voor 900 euro had ik hem wel weer willen doorverkopen als ie echt in de conditie was die omschreven was. Hij staat op Discogs in die conditie voor 5000 euro....
[edit]

Het zijn professionele (dat helpt) verkopers op eBay, en eBay buyer protection is goed. Als mensen gewoon rare claims doen dan zijn ze of waar, of ik krijg mijn geld volledig terug. Risico is prima te dragen daar.

[ Voor 24% gewijzigd door Adlermann op 20-09-2026 22:35 ]

[Dagg]

Als jullie platen kopen, letten jullie dan op de persingen of maakt het allemaal niet veel uit wat je koopt er van uitgaand dat we niet praten over remasters? Waar zou je volgens jullie op moeten letten of juist niet op moeten letten?

[Adlermann]

Dagg schreef op dinsdag 22 september 2026 @ 15:14:
Als jullie platen kopen, letten jullie dan op de persingen of maakt het allemaal niet veel uit wat je koopt er van uitgaand dat we niet praten over remasters? Waar zou je volgens jullie op moeten letten of juist niet op moeten letten?

Ik let vaak op eerste persingen, en dan maakt het mij niet altijd uit of ik hele specifieke varianten heb. Maar de eerste persingen zijn vaak gewoon beter omdat ze van betere tapes afkomen (ipv kopieën). Maar wat je wel hebt is dat elk land/ regio z'n eigen mastering heeft en dat kan best schelen. Ook was de kwaliteit van het vinyl in landen zoals Frankrijk (maar extreem dun soms) en Nederland/Duitsland wel weer wat beter. Het gros is hier (op mijn plank) gewoon een mengelmoes van Black Sabbath op eerste (of ish) US, NL, DE en FR pressings, maar ook een beetje vertigo swirl UK. Iron Maiden gewoon EMI europe of USA. Maar ik heb ook heel veel UK import op (NEAT, EBONY, LARK). Op road-runner heb ik weer een hele verzameling van slayer, raven, manowar, witchfynda , tokyo blade, etc. (ik weet niet of ze allemaal uit NL komen trouwens).

Daarnaast zijn eerste UK/US pressings van rock/metal vaak niet te betalen omdat ze echt verzamelaarswaarde hebben. Vaak heeft het ook wel zin om bijvoorbeeld een net iets latere te nemen. Maar bij Iron Maiden maakt het weer minder uit wat dat werd veel centraler gedaan en vaak gewoon dezelfde mastering gebruikt (iig in de europese landen / en of UK). Maar let wel op, als er latere generatie tapes worden gebruikt bij latere herpressingen/ masters dan is het bronmateriaal ook steeds minder goed. Dus dat ga je na een tijdje wel horen hoor. Er zit soms groot verschil tussen. Remasters doe ik alleen de speciale remasters die niet van een digitale born komen (zoals rhino hi-fidelity voor sabbath, maar ook Patrick W. Engel voor High Rollers Records voor bands zoals cloven hoof en tokyo blade).

Ik heb zojuist een Black Sabbath Vol 4. gekocht op WWA, maar met de originele Vertigo Stampers (UK) (120 euro inclusief heffingen). Die is substantieel goedkoper. Maar ik heb ook een echte first pressing Uk gekocht (277 euro, inclusief importheffingen). En deze was redelijk goedkoop. Ik heb ook nog een NEMS (utopia mastering) van vol 4. Die klinkt ook aardig, maar is toch erg mak vergeleken met de porky editie.
Ik ga de best klinkende houden, en dan verkoop ik de rest weer of stuur ik terug naar de winkel in de UK. Het zijn e-bay auctions en de verkopers gebruiken toch zo vaak blaat taal dat je gewoon items niet als omschreven kan gebruiken. Doe ik bij catawiki ook. IK haal zo altijd nog wel 50% van de biedingsprijs af (bij catawiki) of bij ebay dan een full refund (dreigen) en dan kan je onderhands ook nog wel 50% eraf krijgen.

[Toshirou]

Voor mij alleen bij oudere albums reissues en dan vaak moderne persingen die zijn gemaakt van de originele tape. En anders Japanse reissues, deze klinken ook vaak gewoon goed.

Meer dan €50 album voor een enkel album, mij niet gezien!

[Adlermann]

Toshirou schreef op dinsdag 22 september 2026 @ 18:44:
Voor mij alleen bij oudere albums reissues en dan vaak moderne persingen die zijn gemaakt van de originele tape. En anders Japanse reissues, deze klinken ook vaak gewoon goed.

Meer dan €50 album voor een enkel album, mij niet gezien!

In principe hanteer ik die 50 euro ook (ruwweg). Maar ik wilde voor 1 plaat (vol 4.) een uitzondering maken. De mastering is zo volledig anders van de britse versie (ik heb die hier thuisliggen, maar moet weg). Daarnaast is hij grotendeels zelf geproduceerd door Black Sabbath ten tijde van grote hoeveelheden drugs, drank en experimenteren met 'knippen' en 'plakken 'van muziek over de tapes dat de eerste master tape al effecten op delen een x-gen kopie was. Deze porky cut is echt qua dynamisch bereik en accent behoorlijk verschillend...

Maar vaak heb je echt veel verschil zitten tussen masterings tussen landen (ik koop meestal 2 kopieen en ik hou de beste vaak). Bijvoorbeeld Mob Rules van Black Sabbath (NL vs West-Duitsland) klinkt de west-duitse versie behoorlijk minder goed (heel modderig als een enkele brei)...

Ik heb een paar japanse imports van deep purple (met obi!) die klinken echt wel goed, maar weer beduidend anders dan de europese versies. Daarnaast heb ik per ongeluk nog new old stock uit japan van highway star en een andere single.. Die moet ik nog even verpatsen aan iemand (highway star heb ik opengemaakt om te kijken...)... Die andere zit nog dicht. Heel bizar een stukje vinyl inserts uit de jaren 70 die nog volledig wit en NM zijn lol.

[ Voor 33% gewijzigd door Adlermann op 22-09-2026 19:05 ]

[Malle-piet]

Dark side of the moon europese persing klint kaal vooral de heartbeat op het begin 1e nummer vrijwel onhoorbaar in het diepste laag, de USA persing is deze bijna voelbaar en klankmatig vol detail.

[mr_petit]

Dit is misschien wel een interessant testje voor een aantal van jullie om te doen:
Deze blindtest heb ik welliswaar voor een ander forum in elkaar geknutseld (naar aanleiding van een vraag over jvc draaitafels), maar toch leerzaam.
Dit is een vergelijk tussen een JVC QL-Y55F draaitafel en een Technics SL-1401 draaitafel.
Het zijn welliswaar beide quartz DD tafels met een S arm, maar daar stoppen de gelijkenissen dan ook.
De QL-Y55F heeft een electromagnetisch gedempte arm, heeft een houten plint en een coreless motor, en een ander (afaik) verschil is dat een sl-1401 is een subchassis speler.
Voor deze test heb ik files van @teot gebruikt uit een 2 jaar oude post.
Dit is de test:
https://acidtest.io/?test...6qi384gl&st=mrkcwp6o&dl=0
Je moet dus eerst naar sample X luisteren en daarna aangeven of dat A of B is.

Voor een statistisch significant verschil moet je minimaal 8 of 9 van de 10 goed hebben (puristen zeggen geloof ik 18 van de 20, maar dan wordt de test erg lang)
Ik had 9 van de 10
https://acidtest.io/?shar...A0S40Lm84VFpxDWhEWH1MwWfN

2 jaar geleden kon ik ook al statistisch verschil horen, maar dat was met een programmatje wat ik lokaal draaide. Ik dacht deze versie die iedereen kan doen toch ook maar even te posten.
Ik denk dat ik ook wel 10/10 kan scoren als ik m'n best doe.
Ik ben benieuwd wat jullie scoren en wat jullie van het verschil danwel gelijkenis vinden.
En of jullie ook kunnen aangeven of er eentje ook echt beter klinkt of dat dat eigenlijk niet aan te geven is.
Omdat ik zelf de samples niet gemaakt heb kan ik ook niet echt zeggen of de verschillen echt in de draaitafel zitten of in afstelling/whatever.

[Ken Wood]

Dagg schreef op dinsdag 22 september 2026 @ 15:14:
Als jullie platen kopen, letten jullie dan op de persingen of maakt het allemaal niet veel uit wat je koopt er van uitgaand dat we niet praten over remasters? Waar zou je volgens jullie op moeten letten of juist niet op moeten letten?

Voor mij maakt het niet zo veel uit of het de eerste of de laatste persing is, als hij maar goed klinkt. Eerste persingen klinken inderdaad vaak beter dan latere, maar lang niet altijd of de prijs staat niet in verhouding tot de winst in kwaliteit. Ik let er meestal wel op of de persing dicht tegen de originele opnames zitten. Het label speelt hierbij ook een rol. Bepaalde labels kun je blind kopen (Acoustic Sounds, Tone Poet, Mofi). Verder zijn de reviews op Discogs ook een goede bron van informatie net als https://dr.loudness-war.info/ en op het Steve Hoffman-forum worden ook eindeloos ervaringen uitgewisseld over specifieke persingen.

[mr_petit]

Ken Wood schreef op woensdag 23 september 2026 @ 09:18:
[...]
Eerste persingen klinken inderdaad vaak beter dan latere,

Denk je?

Mijn ervaring is vooral dat Nederlandse en Duitse persingen vooral goed klinken, en daarna Engelse persingen. Daarna pas Amerikaanse persingen, en daarna pas Zuid-Europese persingen, Zuid-Amerikaanse persingen en Aziatische persingen (Japan uitgezonderd).
Dus dat het veel meer landafhankelijk is dan 'eerste persing' afhankelijk.

Maar dat zal ook heel erg afhankelijk zijn van de artiest.
Het is wel zo dat Nederland natuurlijk heel lang een hele grote primaire distributiehub is geweest voor grote labels (EMI, Polygram) en Duitsland natuurlijk ook (BMG), dus met dito moderne perserijen en snijstudio's. Zo zijn vele europese artiesten in europa op DMM gesneden, maar in de US (en ook zuid europa) nog op traditionele laquers.
Ik heb online (met andere buitenlandse forummembers) regelmatig rips zitten vergelijken en kwam dan tot de conclusie dat mijn album een DMM is en die van hun dan bijv. niet. En dat zijn dan echt enorme verschillen in het geluid.
Ik vraag me ook af of de echt 1e persing wel de beste is, want de 'eerste persing' is vaak een soort van testpersing in kleine oplage, en daarna komen pas de globale wereldwijde distributiepersingen. Die komen natuurlijk van dezelfde master, maar worden dus dikwijls op andere apparatuur gesneden.
Uiteindelijk is platen vergelijken extreem lastig omdat het vroeger het primaire medium was en er uiteindelijk ontzettend veel versies waren. Zo had ik in 1 van mijn vergelijken dezelfde nederlandse persing (zelfde jaartal) als iemand anders in Portugal, maar mijn versie bleek alleen de A kant hetzelfde te zijn, en de B kant had toch een ander deadwax nummer. Dus het is vaak echt een mengelmoes.
Maar goed, het zit ook niet zo ontzettend in mijn interessehoek. Dat zou natuurlijk anders zijn als ik sommige bedragen voor platen zou betalen wat ik hier soms langs zie komen, maar dat zou ik nooit doen.
Ik zou nooit €200 of €500 of zoiets voor een plaat betalen. De gemiddelde prijs die ik voor mijn meeste platen betaald heb is denk ik iets van €1,25
...andere tijden...

Ken Wood schreef op woensdag 23 september 2026 @ 09:18:
[...]
en op het Steve Hoffman-forum worden ook eindeloos ervaringen uitgewisseld over specifieke persingen.

Maar eigenlijk altijd zonder daadwerkelijke samples/blindtesten. Dus ben je afhankelijk van wat 'iemand' op 'een forum' zegt. Dat is verre van objectief. Net als de comments in discogs.
Mijn ervaring is namelijk dat heel vaak mensen met de meest uitgesproken meningen op forums vaak totaal doof zijn en als eerste keihard door een blindtest heenvallen.

[ Voor 38% gewijzigd door mr_petit op 23-09-2026 10:07 ]

[Ken Wood]

@mr_petit Misschien moet ik 'eerste' vervangen door 'vroege'. Mijn ervaring is dat persingen uit de jaren '70 en met name '80 beter klinken dan recente persingen. Misschien omdat dit de hoogtijdagen waren van vinyl. De kwaliteit van vinyl is tegenwoordig lang niet altijd goed. Veel ruis, warp, gekraak etc. Ik zou ook niet snel een album uit die jaren nieuw kopen zonder dat aan die persing iets wezenlijks is toegevoegd (zoals een goede remaster vanaf de originele tapes). Met name van albums die tijdens verschijnen in grote oplagen zijn uitgebracht. Die koop je nu tweedehands voor een paar euro (misschien twee tientjes voor een heel goed exemplaar) en zijn dikke prima.

[Adlermann]

Ken Wood schreef op woensdag 23 september 2026 @ 10:36:
@mr_petit Misschien moet ik 'eerste' vervangen door 'vroege'. Mijn ervaring is dat persingen uit de jaren '70 en met name '80 beter klinken dan recente persingen. Misschien omdat dit de hoogtijdagen waren van vinyl. De kwaliteit van vinyl is tegenwoordig lang niet altijd goed. Veel ruis, warp, gekraak etc. Ik zou ook niet snel een album uit die jaren nieuw kopen zonder dat aan die persing iets wezenlijks is toegevoegd (zoals een goede remaster vanaf de originele tapes). Met name van albums die tijdens verschijnen in grote oplagen zijn uitgebracht. Die koop je nu tweedehands voor een paar euro (misschien twee tientjes voor een heel goed exemplaar) en zijn dikke prima.

Het zit hem vaak niet in de persing zelf, maar in de mastering daarvoor. Zolang je dezelfde mastering gebruikt dan maakt het weinig uit, afgezien van de kwaliteit van vinyl. Maar zodra een nieuw label een nieuwe mastering ging maken, dan kon het volledig anders zijn. Zaken zoals black sabbath zijn in europa grotendeels opnieuw gemasterd, en daarom zit er verschil tussen. Iron Maiden had dat minder, dat was gewoon vanuit EMI standaard voor heel europa.

Maar ook de kwaliteit van het vinyl speelt een rol. Nederland, Duitsland en zelfs Frankrijk gebruikten altijd vers vinyl (virgin plastic!). De VS heel erg recycled vinyl (dus vermalen oude platen, inclusief de labels). Noise floor ligt daar veel hoger. Ook de noise floor van brits vinyl lag vrij hoog (misschien dat daarom ook de boel wat 'overdreven' gemastered werd daar).

Ik heb dus bijvoorbeeld een budget NEMS van sabbath (en dan nog de betere uit 76), maar die heeft een heel andere balans van geluid. Niet slecht ofzo, maar mist de agressieve distorted blues rock overdrive focus van de britse eerste persingen.

Maar de fatsoenlijke persingen beginnen hier wel zeldzamer van te worden (en de vraag gaat omhoog..), tien jaar geleden kon je ze voor een prikkie kopen.

Maar ik heb dat maar bij een paar albums; de meeste zaken die ik heb zijn 25-50 euro. Op marktplaats maak je de beste deals merk ik al wel. Binnenkort moet ik een aantal dubbele verkopen, ik koop meestal gewoon de voorraad van een bepaalde aanbieder helemaal op van een bepaalde band.

[ Voor 9% gewijzigd door Adlermann op 23-09-2026 11:47 ]

[Malle-piet]

In de periode van de olie crisis in de jaren 70 waren de persingen ronduit slecht, vinyl zo dun als een A4-tje, de 180 grams waar een enkele lp een dubbele is geworden, zijn nu wel voor mij de beste kwaliteit kwa muziek.

[mr_petit]

Adlermann schreef op woensdag 23 september 2026 @ 11:43:
[...]

Het zit hem vaak niet in de persing zelf, maar in de mastering daarvoor. Zolang je dezelfde mastering gebruikt dan maakt het weinig uit, afgezien van de kwaliteit van vinyl. Maar zodra een nieuw label een nieuwe mastering ging maken, dan kon het volledig anders zijn.

Maar wat bedoel je precies met 'mastering' en wat bedoel je precies met 'persing'?
Waar valt de snijstap van de lacquer bijvoorbeeld onder?

Want in je black sabbath Mob rules voorbeeld van nederlands vs west duitsland...
alleen al van de 'nederlandse versie' zijn er 6 verschillende versies uit '81, en de duitse vergelijkbaar. En dan is er ook nog eens een 'europese' release met een aantal versies

[ Voor 24% gewijzigd door mr_petit op 23-09-2026 17:52 ]

[JimmyNL]

Ik vind dit wel een interessant verhaal. Alleen vraag ik me vaak af, hoe ID je dat nou op bijvoorbeeld Discogs? Ik kom meestal niet verder om eerst op jaar te filteren, dan op kenmerken als land, labels, runout etc. Maar vaak hou je dan nog een behoorlijke batch over, zeker als er na het pinpointen wel 20 verschillende runouts nog genoemd worden. Is er een mooi stappenplan om dit nauwkeuriger te doen of hebben jullie een eigen volgorde?

[Adlermann]

mr_petit schreef op woensdag 23 september 2026 @ 17:32:
[...]

Maar wat bedoel je precies met 'mastering' en wat bedoel je precies met 'persing'?
Waar valt de snijstap van de lacquer bijvoorbeeld onder?

Want in je black sabbath Mob rules voorbeeld van nederlands vs west duitsland...
alleen al van de 'nederlandse versie' zijn er 6 verschillende versies uit '81, en de duitse vergelijkbaar. En dan is er ook nog eens een 'europese' release met een aantal versies

Het is relatief eenvoudig. Mixing, gebeurt in de studio en daar worden de sporen samengevoegd tot een liedje (en dan in stereo). Dit is is echter nog niet geschikt voor de buitenwereld. Laten we zeggen dat dit op tape is gebeurd. De eerste versie is de master tape. Deze master tape (of ene kopie daarvan). Gaat naar de mastering engineer. Die maakt de definitieve geluidsbeeld zoals het op vinyl moet gaan klinken. (dus een eigen variant van de master tape).

Dus balans aanpassen, hoog, laag , midden aanpassen. Dit is een verandering van klank, maar niet meer een verandering van het liedje. En vanaf deze mastering wordt dan lakplaat gemaakt voor de persingen. De lakplaat maken is onderdeel van de mastering voor vinyl.

Dat masteren kan dus op verschillende manieren, bij bands zoals Black Sabbath werd de mastering dus heel anders anders gedaan op verschillende perslocaties.

De verschllende varianten per jaar per land zijn vaak kleine varianten, bv in de verpakking of een repress omdat een plaat is uitverkocht. Een repress klinkt vaak hetzelfde als de originele master. Van een lakplaat, wordt 1 vader gemaakt (kan maar 1x), en van een vader worden meerder moeders gemaakt en van moeders worden stampers gemaakt. En alles slijt. Als er van een vader geen nieuwe moeder meer gemaakt kan worden dan moet je opnieuw een lakplaat maken en die zal altijd weer heel iets anders klinken. Maar klinkt wel redelijk hetzelfde, want het klankbeeld was hetzelfde. Maar dan moeten wel de aantekeningen van de eerste mastering gevolgd worden. Maar dat is een volledig handmatig proces! (of was).


Je kan dit terug zien in de dead wax: 6360050 1Y // 1 eerste lakplaat voor kant 1 (//2 voor kant 2). Volgens mij staat er soms ook ergens welke moeder het precies was


Als de rechten van een album werden verkocht aan andere productiemaatschappij, dan moesten die dus zelf opnieuw een klankbeeld maken, en de lakplaat, en de vader en de moeder. Dit was een ander bedrijf en daardoor kreeg je een heel ander geluid.

En dat is dus ook wat met remastering wordt bedoeld (wat je veel hebt gezien vanaf 1998). het klankbeeld werd veranderd van de muziek. In 1998 begonnen de loudness wars en werd he dynamisch bereik van muziek kleiner gemaakt (dingen die zacht klonken werden versterkt in signaal zodat het HARD ging klinken). Maar daardoor comprimeer je eigenlijk de muziek.

Wat kleine onzorgvuldigheden kunnen erin geslopen zijn, maar het globale beeld klopt wel

[mr_petit]

Adlermann schreef op woensdag 23 september 2026 @ 19:11:
[...]

Het is relatief eenvoudig. Mixing, gebeurt in de studio en daar worden de sporen samengevoegd tot een liedje (en dan in stereo). Dit is is echter nog niet geschikt voor de buitenwereld. Laten we zeggen dat dit op tape is gebeurd. De eerste versie is de master tape. Deze master tape (of ene kopie daarvan). Gaat naar de mastering engineer. Die maakt de definitieve geluidsbeeld zoals het op vinyl moet gaan klinken. (dus een eigen variant van de master tape).

Dus balans aanpassen, hoog, laag , midden aanpassen. Dit is een verandering van klank, maar niet meer een verandering van het liedje. En vanaf deze mastering wordt dan lakplaat gemaakt voor de persingen. De lakplaat maken is onderdeel van de mastering voor vinyl.

Het is helemaal niet zo simpel, want je verhaal is niet helemaal duidelijk.
In deze uitspraak:

Het zit hem vaak niet in de persing zelf, maar in de mastering daarvoor. Zolang je dezelfde mastering gebruikt dan maakt het weinig uit, afgezien van de kwaliteit van vinyl.

Reken je hier in dit specifieke voorbeeld het snijden tot de persing of tot de mastering?

Ik ben zelf van mening dat het snijden zelf vaak een enorm verschil geeft (wat de cutting engineer dus bepaald), en dat de mastering (die van de master engineer afkomt) volgens mij heel vaak hetzelfde is. Uiteraard zullen er uitzonderingen op zijn, maar ik kan me niet voorstellen dat PRS nederland van het '81album Mob rules een andere mix kreeg aangeboden van Vertigo dan dat PRS duitsland kreeg
Maar wat er in de snijkamer gebeurt behoort imo niet tot het masteringproces, omdat daar ook geen kopie van wordt gemaakt (behalve de laquer natuurlijk)
Zo heb ik dat ook niet geleerd op mijn opleiding tot geluidstechnicus. Zodra het van de master engineer afkomt, is het de master. Uiteraard wordt er (als ze hun vak verstaan) hedentendage wel verschillende masters voor CD/streaming en vinyl gemaakt (vanwege de loudness war)

Maar goed, in dit soort discussies is er uiteindelijk eigenlijk maar 1 constante, en dat is dat niemand die hier een uitspraak over doet er zelf bij was, dus blijft het allemaal speculatie.
Het beste is om per album daadwerkelijke geluidsfragmenten te verspreiden zodat mensen zelf eraan kunnen testen/luisteren/whatever.

[ Voor 9% gewijzigd door mr_petit op 23-09-2026 20:12 ]

[Adlermann]

mr_petit schreef op woensdag 23 september 2026 @ 20:09:
[...]

Het is helemaal niet zo simpel, want je verhaal is niet helemaal duidelijk.
In deze uitspraak:

[...]

Reken je hier in dit specifieke voorbeeld het snijden tot de persing of tot de mastering?

Ik ben zelf van mening dat het snijden zelf vaak een enorm verschil geeft (wat de cutting engineer dus bepaald), en dat de mastering (die van de master engineer afkomt) volgens mij heel vaak hetzelfde is. Uiteraard zullen er uitzonderingen op zijn, maar ik kan me niet voorstellen dat PRS nederland van het '81album Mob rules een andere mix kreeg aangeboden van Vertigo dan dat PRS duitsland kreeg
Maar wat er in de snijkamer gebeurt behoort imo niet tot het masteringproces, omdat daar ook geen kopie van wordt gemaakt (behalve de laquer natuurlijk)
Zo heb ik dat ook niet geleerd op mijn opleiding tot geluidstechnicus. Zodra het van de master engineer afkomt, is het de master. Uiteraard wordt er (als ze hun vak verstaan) hedentendage wel verschillende masters voor CD/streaming en vinyl gemaakt (vanwege de loudness war)

Maar goed, in dit soort discussies is er uiteindelijk eigenlijk maar 1 constante, en dat is dat niemand die hier een uitspraak over doet er zelf bij was, dus blijft het allemaal speculatie.
Het beste is om per album daadwerkelijke geluidsfragmenten te verspreiden zodat mensen zelf eraan kunnen testen/luisteren/whatever.

Samenvatting: in de jaren 60/70 was mastering zowel de definitieve klankbepaling op basis van de mix tape, als de eerste cut maken en dat ging hand in hand. Het heette vroeger ook Disc Mastering. Tegenwoordig wordt er een centrale master gemaakt die naar de fabrieken wordt gestuurd. Er was vroeger geen centrale master, alhoewel EWI in de jaren 80 dit al ging centraliseren. De wereld was vroeger niet zo gecentraliseerd als nu :)

Vertigo stuurde in de jaren 70 de mixtape rond (of een kopie), en die werd per fabriek opnieuw gemasterd. Bij Black Sabbath, werd de mastering gedaan bij elke pressing plant, op basis dezelfde mixtape. Dus ze kregen ruwweg inderdaad dezelfde mixtape, maar in Nederland has je een andere mastering engineer, dan in de UK en in Duitsland etc. Dus Mixtape (bron) --> mastering tape (laten we dit zo noemen) --> lakcut. Maar bij vinyl (vroeger) is het proces van mastering voor de lakcut extreem op elkaar afgestemd ivm de fysieke machines. In de jaren 60-70 waren de cut engineer en de master engineer vaak dezelfde persoon. Dus bij Vertigo was er voor de bronmix meerdere masterings, en elke regio had dus een eigen master. Mastering stond oorspronkelijk ook voor Disc Mastering en dus, dus het snijden hoorde er vroeger ook bij. Maar dat ging hand in hand. Het eindproduct van de master, was de lakcut.

Bij deze werkwijze heb je dus al snel een ander klankbeeld in de verschillende regio's. En ja ook bij het snijden heb je weer geluidsverschil, het blijft een fysiek proces, dus ook daar zijn machines heter, kouder. (het is ook niet voor niets dat het tegenwoordig wat handiger gaat)

Bij Vol 4, is in de UK de eerste master disc gemaakt door George "Porky" Peckham, en die heeft een heel ander geluid gemaakt dan bijvoorbeeld in Nederland of Duitsland. Die mastering engineerings waren / zijn onbekend. De fabriek in Nederland kreeg een (kopie) van de mixtape en moest die zelf gaan geluidstechnisch masteren voor hun eigen master disc. En die maakten andere keuzes.

Er waren vroeger ook regios' die gewoon een kopie van een kopie van de mixtape kregen, en die waren dus al behoorlijk slecht (want je verliest heel veel kwaliteit relatief snel). Dus tijdens het masteren voor productie moest daar ook weer rekening mee worden gehouden. Daarom klinkt japans vinyl vaak ook zo anders bij vintage zaken. Andere keuzes, maar ze kregen ook ander bronmateriaal.

(hier staat een stukje geschiedenis, maar het internet is volledig stuk aan het gaan met alle ai rotzooi, dus. goede resultaten vinden wordt lastiger) https://www.auldworks.com/articles/mastering.htm

[ Voor 31% gewijzigd door Adlermann op 23-09-2026 21:24 ]

[mr_petit]

Adlermann schreef op woensdag 23 september 2026 @ 20:46:
[...]

Samenvatting: in de jaren 60/70 was mastering zowel de definitieve klankbepaling op basis van de mix tape, als de eerste cut maken en dat ging hand in hand. Het heette vroeger ook Disc Mastering. Tegenwoordig wordt er een centrale master gemaakt die naar de fabrieken wordt gestuurd. Er was vroeger geen centrale master, alhoewel EWI in de jaren 80 dit al ging centraliseren. De wereld was vroeger niet zo gecentraliseerd als nu :)

Vertigo stuurde in de jaren 70 de mixtape rond (of een kopie), en die werd per fabriek opnieuw gemasterd.

Ok, maar dat zijn nogal wat uitspraken. Stuurde Vertigo bij al hun artiesten en al hun albums in de hele jaren 70 een kopie van de mixtape rond die dan per fabriek gemasterd werd, of deden ze dat 'wel eens'?
Heb je daar ook een verifieerbare bron van?
Die link van je betreffende mastering 'then and now' is natuurlijk wel erg globaal, en, zoals het bijna altijd gaat, komen namen als Bob Ludwig, Bernie Grundman en companen voorbij, maar dat betekend alleen maar dat het door een amerikaan geschreven werd en betrekking heeft op amerika. Maar ging dat ook zo bij Polygram?
Dus ik blijf bij mijn stelling dat eigenlijk iedereen die er uitspraken over doet er niet zelf bij was.
Dus dingen heel stellig beweren zonder asterisk...
Zelf reken ik dus snijden niet tot het masteren omdat het dus niet vastgelegd wordt behalve in de laquer zelf. Dus geen traceerbaarheid.
Die klankverschillen is dus niet alleen of een machine heter is of niet, maar ook hoe de snijtechnicus omgaat met de feed etc. Dus die snijtechnicus bepaalt voor een groot gedeelte de klank, sterkte van het signaal etc op basis van z'n vaktechnische prestaties. En een andere snijtechnicus in een ander land doet het weer anders. Sterker nog, zoals ik al schreef, die kan wel een heel ander type/merk snijtafel hebben. Zelfs een snijtafel gebaseerd op een heel ander proces. En die verschillen zijn heel groot.
In de USA zijn bijvoorbeeld nauwelijks DMM's gesneden. Die hele ontwikkeling is vrijwel volledig aan hun voorbij gegaan. Ze zijn altijd op die oude VMS 60 en 70 blijven hangen.
Er zijn dus wel behoorlijk wat verifieerbare verschillen bekend waarbij dus USA uitgaves (danwel zuideuropese uitgaves, danwel xxx uitgaves) met een compleet ander proces gesneden zijn dan bijv exemplaren uit NL, DE of UK.
Maar dat verschilt dus allemaal per plaat. Ik zal nooit zeggen dat dat voor een heel label gedurende een heel era geldt. Dat is namelijk niet hard te maken.

[Dagg]

Zijn er mensen die ervaring hebben met alle twee de Audio-Technica AT-VM745xML en AT-VM750xSL?

Ik ben benieuwd of wat ik lees online dat de SL beter is in het weergeven van details in de groeven dan de ML die dan weer aan het eind van de plaat minder ssss weet weer te geven. Is dat iets wat merkbaar is?

Als upgrade vanaf mijn M2 Blue was ik ook aan het kijken naar Nagaoka maar qua prijs lijkt er haast niet te twisten aan een Audio-Technica.

[Duclaasie]

Ik heb de SL niet gehoord, maar laatst wel een 745xML ingebouwd en dat is gewoon een top MM element. De S met Shibata tip zal waarschijnlijk een iets andere klankbalans hebben, maar voor dit gekeken je aan beide geen buil vallen. Uiteindelijk moet het ook gewoon matchen met je DT en de rest van je set.

[Morales79]

Dagg schreef op dinsdag 22 september 2026 @ 15:14:
Als jullie platen kopen, letten jullie dan op de persingen of maakt het allemaal niet veel uit wat je koopt er van uitgaand dat we niet praten over remasters? Waar zou je volgens jullie op moeten letten of juist niet op moeten letten?

Deze vraag beantwoorden is voor mij inmiddels zo'n beetje de kern geworden van deze hobby! Als ik terugkijk op hoe ik ooit begon met verzamelen, keek ik echt nergens naar. Ik vond een album leuk, zag 'm liggen in de winkel of op een beurs, en nam 'm mee. Geen moment gelet op matrixnummers, wie de mastering had gedaan of uit welk jaar de persing kwam.

Inmiddels ben ik wel wat dieper dat bekende konijnenhol in gezakt en is mijn benadering een stuk gerichter geworden.

Als muziek oorspronkelijk analoog is opgenomen, wil ik het in de basis op vinyl hebben. En áls ik het op vinyl koop, ga ik op zoek naar de best mogelijke persing voor een goeie prijs. Bij moderne heruitgaves is dat gelukkig redelijk overzichtelijk dankzij fantastische AAA-series (volledig analoog). Denk aan de Tone Poet en Classic Series van Blue Note, de Acoustic Sounds reeksen, of de Rhino High Fidelity en Rhino Reserve series. Als je daar namen als Kevin Gray, Chris Bellman of Ryan K. Smith bij ziet staan, weet je dat het met de bron en de mastering wel goed zit.

Bij vintage uitgaves wordt het een wat leukere puzzel. Waar staat de originele mastertape? Een Amerikaanse plaat uit de 70s zoek ik het liefste als originele US-snijding. En als dat onbetaalbaar wordt, zoek ik naar een Europese persing die gebruik maakt van metalwork export oftewel een Europese persing waar de Amerikaanse master-stempel (zoals ⁠STERLING⁠, ⁠TML⁠, ⁠RL⁠ of ⁠VAN GELDER⁠) gewoon in de deadwax staat doorgedrukt. Dan heb je de originele mastering op vaak wat stiller Europees vinyl.

Toch is mastering maar de helft van het verhaal; de fysieke persing zelf is minstens zo belangrijk. Je kunt de mooiste snijding vanaf de mastertape hebben, maar als de plaat een hoge ruisvloer heeft of vol tikken zit, valt de ervaring alsnog in het water. Het gaat mij echt om die combinatie van een geweldige mastering én stil vinyl.

Voor alles wat niet binnen dat analoge vinylplaatje valt (denk aan digitaal opgenomen albums, popreleases of albums waar de vinylpersing gewoon matig of absurd duur is) pak ik het tegenwoordig heel anders aan. Ik heb dit jaar namelijk geïnvesteerd in een echt goede cd-speler. Die haalt de digitale harshness er zo goed uit, terwijl-ie wel super transparant blijft, dat de geluidskwaliteit heel dicht tegen dat analoge gevoel aankomt. Waardoor je soms het verschil nog nauwelijks kunt horen, en een vinylpersing écht superieur moet zijn om die meerprijs nog te kunnen verantwoorden. Om die reden ben ik tegenwoordig ook weer heel actief cd's aan het kopen voor precies die groep releases.

Kortom: het is ongemerkt een behoorlijke studie geworden vergeleken met hoe ik begon. Maar de juiste bron en drager bij het juiste album zoeken is voor mij wel de manier gebleken om te zorgen dat iedere keer als ik een plaatje opleg, dat het ook echt een meerwaarde heeft.

[Ken Wood]

Morales79 schreef op zondag 27 september 2026 @ 19:25:
[...]

(...)Voor alles wat niet binnen dat analoge vinylplaatje valt (denk aan digitaal opgenomen albums, popreleases of albums waar de vinylpersing gewoon matig of absurd duur is) pak ik het tegenwoordig heel anders aan. Ik heb dit jaar namelijk geïnvesteerd in een echt goede cd-speler. Die haalt de digitale harshness er zo goed uit, terwijl-ie wel super transparant blijft, dat de geluidskwaliteit heel dicht tegen dat analoge gevoel aankomt. Waardoor je soms het verschil nog nauwelijks kunt horen, en een vinylpersing écht superieur moet zijn om die meerprijs nog te kunnen verantwoorden. Om die reden ben ik tegenwoordig ook weer heel actief cd's aan het kopen voor precies die groep releases.

(...)

Dat betekent dan toch dat je alle nieuwe releases alleen nog maar op cd koopt? Alles wordt tegenwoordig toch digitaal opgenomen en als dat niet gebeurt vindt in het verdere productieproces wel ergens digitalisering plaats voordat de muziek op een drager belandt.

Verder heb ik mijn twijfels over een cd-speler die de digitale klank eruit kan halen, maar volgens mij is dat meer iets voor een ander topic.

Ik snap wel de overweging om cd's te kopen hoor. Ik heb zelf ook een cd-speler staan en de prijzen van vinyl staan in geen verhouding tot die van de cd. Wat ik vooral jammer vind is dat er weinig aandacht wordt besteed aan de verpakking. Veel zit in digipaks, dat vind ik echt drie keer niets.

[Morales79]

Ken Wood schreef op maandag 28 september 2026 @ 08:53:
[...]

Dat betekent dan toch dat je alle nieuwe releases alleen nog maar op cd koopt? Alles wordt tegenwoordig toch digitaal opgenomen en als dat niet gebeurt vindt in het verdere productieproces wel ergens digitalisering plaats voordat de muziek op een drager belandt.

Verder heb ik mijn twijfels over een cd-speler die de digitale klank eruit kan halen, maar volgens mij is dat meer iets voor een ander topic.

Ik snap wel de overweging om cd's te kopen hoor. Ik heb zelf ook een cd-speler staan en de prijzen van vinyl staan in geen verhouding tot die van de cd. Wat ik vooral jammer vind is dat er weinig aandacht wordt besteed aan de verpakking. Veel zit in digipaks, dat vind ik echt drie keer niets.

Nee, ik koop wel degelijk nieuwe releases op vinyl en ik ben ook niet altijd 100% consistent qua analoog opgenomen opnames, maar er zijn zeker specifieke artiesten waar ik enorm fan van ben die bewust wel analoog opnemen. Denk bijvoorbeeld aan Gillian Welch en Dave Rawlings, of iemand als Jonathan Wilson, die ook produceert voor o.a. Father John Misty. Zij opereren allemaal vanuit een eigen studio vol vintage analoge apparatuur en blijven heel trouw aan de 100% analoge route. Dit is ook zo bij bepaalde moderne jazz labels.

Daarnaast zijn er voorbeelden van wat grotere, bekendere artiesten die voor bepaalde albums bewust kiezen voor een analoog proces en daarom dit soort producers opzoeken. En je hebt natuurlijk ook reissues van digitaal opgenomen albums die wel door mensen als Kevin Gray gedaan worden, daar maar ik best een uitzondering voor. Laats nog Cat Power - Moon Pix gekocht in de reissue door Kevin Gray. Weet eerlijk gezegd nieteens of het album in 1998 analoog of digitaal was opgenomen. Recenter werk zoals Foxes in the snow van Jason Isbell koop ik ook blind op vinyl, ookal is het wsnlk digitaal opgenomen. Maar de muziek zelf is volledig akoestisch.

Wat betreft de CD speler, je kunt er een eindeloos debat over voeren. Ik heb een Luxman D-03x gekocht en ben erg blij met de sound. Laten we het daar maar bij laten want dit is idd niet het juiste topic ervoor.

edit:
Ik ben er nog even wat verder in gedoken mbv Gemini om te kijken naar modernere releases uit het digitale tijdperk (vanaf ongeveer 1990), maar die toch bekendstaan om hun strikte AAA-productieproces. Dit is een lijst met albums die aan die criteria voldoen en binnen de audiogemeenschap als absolute referenties worden gezien:

• Tom Petty “Wildflowers” (1994)
  • Genre: Singer-songwriter / Americana / Rock
  • Proces: Opgenomen en gemixt door Rick Rubin, Tom Petty en Mike Campbell naar 1/2-inch analoge mastertapes. De vermaarde vinyl-mastering (o.a. door Chris Bellman) is rechtstreeks vanaf deze analoge tapes gesneden.
  • Waarom bijzonder: Geldt als een van de best klinkende rock/Americana-platen ooit. De dynamiek van de akoestische gitaren en de ruimtelijkheid van de zang komen op vinyl vele malen beter tot hun recht dan op de digitale cd.
• D'Angelo “Voodoo” (2000)
  • Genre: Neo-Soul / 70s Funk
  • Proces: In een tijdperk waarin R&B en hiphop al vrijwel 100% digitaal waren, dook D'Angelo met engineer Russell Elevado de Electric Lady Studios in. Alles is op 2-inch tape opgenomen via vintage consoles, afgemixte naar 1/2-inch tape en puur analoog naar vinyl gesneden.
  • Waarom bijzonder: De diepe, organische bas van Pino Palladino en de drumgrooves van Questlove klinken immens warm, ruimtelijk en gelaagd.
• Norah Jones “ Come Away With Me” (2002 / Analogue Productions AAA)
  • Genre: Jazz / Vocal Pop
  • Proces: Origineel opgetekend op analoge multi-track tape. Met name de specifieke heruitgave op Analogue Productions (gesneden door Kevin Gray direct vanaf de originele mastertapes) is een puur AAA-productie.
  • Waarom bijzonder: Een van de bekendste audioreferentieplaten van deze eeuw. Haar stem staat kaarsrecht en natuurlijk in de ruimte, ondersteund door een rijke, akoestische piano en contrabas.
• The White Stripes “ Elephant (2003)
  • Genre: Garage Rock / Blues
  • Proces: Opgenomen in Toe Rag Studios in Londen zonder enige apparatuur van na 1963. Op de hoes staat niet voor niets: "No computers were used during the writing, recording, mixing, or mastering of this record."
  • Waarom bijzonder: Het bewijs dat een AAA-productie niet gepolijst hoeft te zijn om audiokwaliteit te hebben. De drums en overstuurde gitaarversterkers hebben een zeldzaam directe, ongecomprimeerde impact.
• Red Hot Chili Peppers “ Stadium Arcadium (2006)
  • Genre: Funk-Rock / Alternatief
  • Proces: Volledig op 30ips analoge tape opgenomen en analoog gemixt door Andrew Scheps en Ryan Hewitt. De vinyl-mastering is door Steve Hoffman en Kevin Gray (en later Chris Bellman) rechtstreeks vanaf de analoge mix-tapes op lakschijven gesneden.
  • Waarom bijzonder: Terwijl de cd-release zwaar leed onder de Loudness War, is de AAA-vinylpersing een legendarische audioreferentie met een gigantische dynamiek en diepe bas.
• Gillian Welch “ The Harrow & The Harvest (2011)
  • Genre: Acoustic Americana / Folk
  • Proces: Opgenomen op analoge tape. Omdat commerciele snijstudio's destijds vaak digitale vertragingslijnen (digital delay lines) gebruikten, kochten Gillian Welch en Dave Rawlings een vintage Neumann VMS-70 snijbank om de hele keten op hun eigen Acony label 100% analoog te houden.
  • Waarom bijzonder: Wordt gezien als de maatstaf voor akoestische snaren en vocalen. Bizarre detaillering in de houtresonantie van de gitaarkasten en de ruimte rondom de stemmen.

[ Voor 48% gewijzigd door Morales79 op 28-09-2026 11:23 ]

[JimmyNL]

@Morales79 ik ben daar als 'beginnende' vinyler eens ingedoken, met name het album Wildflowers en Stadium Arcadium. Als ik bijvoorbeeld bij ROV kijk, dan zie ik dat ze Wildflowers aanbieden als de 2 LP, voor 195,95, release 07-11-25. En dan ook het andere album Wildflower & All the rest als 3 LP, voor 64,95. Dat is dan uiteraard in beiden gevallen een heruitgave en een verschillend album. Maar als je de beoordeling puur doet op het feit dat het hetzelfde bronmateriaal heeft en mastering (of begrijp ik dat laatste verkeerd) en dat het enkel opnieuw is geperst, hoe zet zich dat dan af tegen wat je oren krijgen. Dat een origineel album uit 1994 meer waard is begrijp ik volledig. Maar als je die verzamelaar niet bent, wat zou dan de motivatie zijn om toch voor het album van 200 euro te kiezen ipv die van 65? Want beiden zijn heruitgaven.

[Morales79]

@JimmyNL Die uitgave van €195,- is een recente One-Step persing en eigenlijk alleen interessant als je op een super high-end setup de allerlaatste procentjes eruit wilt persen. Er is geen goede reden om niet gewoon de 2020 3LP AAA-reissue voor €65 (veel goedkoper te vinden nog via Discogs) te pakken, die heeft exact dezelfde mastering en je krijgt er nog een hele LP aan extra materiaal bij.

[ Voor 12% gewijzigd door Morales79 op 30-09-2026 09:55 ]

[Fred G.]

Pffff, wat ingewikkeld allemaal...
Ik koop gewoon wat LP's en gooi die op de Dual.
Uiteraard kijk ik voor aankoop de staat van de LP, en bij tweedehands online [wel eens via Disgogs gekocht] moet je dan maar mazzel hebben. En ja, sommige klinken veel minder, en ik heb bijvoorbeeld een Level 42, waarvan ik mij iedere keer verbaas over het prachtige geluid wat die levert. Eur 2,50 ergens op een een platenbeursje hier in de buurt.

Maar wel leuk om -voor mij als leek- waar jullie puristen naar kijken, en voorwaarden stellen voor aanschaf en dergelijke.

Grt Fred

[Viking Kvinne]

@Fred G.

Zo sta ik er ook een beetje in. Mijn 7'' singles zijn voor de jukebox. Die jukeboxen staan nu niet bepaald bekend om hun perfecte stereo geluid. De weergave moest foutloos gebeuren, met zware naalddruk wat wel ten kostte ging van de single. Maakte niet veel uit, na een paar weken werden ze toch vervangen.

Mijn jukebox draait op een door mij ingestelde lichtere naalddruk omdat ik zuinig op al mijn vinyl ben.

De LP's draaien op een Technics SL1210 Mk2 en een Audio Technica LP140 wat een Technics kloon is.

Beide voorzien van een Audio Technica element, De Technics heeft een 540 ML eronder zitten, en de Audio Technica een 340 ML , ipv van de mee geleverde spijker.

[ivo1969]

Gisteren een Sony ps 212a gekocht voor onderdelen, maar eerst maar eens gekeken wat er aan de hand was, want tja ze rook niet oksel fris en eigenlijk bekend geurtje.
En ja de knal Bon Bon van 0,01 uf was niet meer oksel fris , dus vervangen.
Potmeters schoongemaakt , micro switch schakelaar ingespoten en voila madame spint weer als een nieuwe.

[InsanelyHack]

rcor schreef op vrijdag 4 september 2026 @ 00:14:
Voor wie nog opzoek is naar een mooie Thorens TD-166 MKII:
v&a aangeboden: Platenspeler Thorens TD-166 MK II
Niet van mij en ik heb er ook geen belang bij, maar ik zag deze toevallig te koop staan hier bij V&A...

Ik heb deze TD166 ook ooit gehad. Daar is mijn vinyl Rebirth eigenlijk mee begonnen. Ik las in de advertentie, dat er een brom soms te horen is. Er is een officiële advies-mod om dit volgens mij op te lossen. Het betreft een stencil ooit uitgegeven door Thorens zelf. Volgens mij staat het hier ergens.

https://www.vinylengine.com/turntable_forum/viewtopic.php?t=102376

Ik weet dat die mod perfect werkte en de TD166 zoveel beter maakte.

[ Voor 4% gewijzigd door InsanelyHack op 01-10-2026 22:14 ]

[ivo1969]

InsanelyHack schreef op donderdag 1 oktober 2026 @ 22:13:
[...]

Ik heb deze TD166 ook ooit gehad. Daar is mijn vinyl Rebirth eigenlijk mee begonnen. Ik las in de advertentie, dat er een brom soms te horen is. Er is een officiële advies-mod om dit volgens mij op te lossen. Het betreft een stencil ooit uitgegeven door Thorens zelf. Volgens mij staat het hier ergens.

https://www.vinylengine.com/turntable_forum/viewtopic.php?t=102376

Ik weet dat die mod perfect werkte en de TD166 zoveel beter maakte.

Brom in stekkertje? Als het de tulp plug is , beiden er afknippen en nieuwe solderen , of nog beter nieuwe audio kabel met nieuwe pluggen monteren, condensator vervangen en gaan met die banaan.
En scharnieren is ook wel oplossing voor .

[rcor]

Momenteel gespot in V&A:
Een Audio Technica Soundburger (AT-SB727):
v&a aangeboden: Audio Technica AT-SB727 - Sound Burger

En een leuke instap platen speler die nog niet zo oud zal zijn. De Audio Technica AT-LP120X-USB:
v&a aangeboden: Audio-Technica AT-LP120X-USB

[ivo1969]

rcor schreef op vrijdag 2 oktober 2026 @ 06:57:
Momenteel gespot in V&A:
Een Audio Technica Soundburger (AT-SB727):
v&a aangeboden: Audio Technica AT-SB727 - Sound Burger

En een leuke instap platen speler die nog niet zo oud zal zijn. De Audio Technica AT-LP120X-USB:
v&a aangeboden: Audio-Technica AT-LP120X-USB

De soundburger is nieuw 229 euro dus 190 euro 1 jaar oud is wel hoge vraagprijs

[InsanelyHack]

ivo1969 schreef op donderdag 1 oktober 2026 @ 23:52:
[...]

Brom in stekkertje? Als het de tulp plug is , beiden er afknippen en nieuwe solderen , of nog beter nieuwe audio kabel met nieuwe pluggen monteren, condensator vervangen en gaan met die banaan.
En scharnieren is ook wel oplossing voor .

En neem dan gelijk even de officiële Thorens modificatie mee. Die is speciaal om “ground loops” te voorkomen. Kanaalscheiding wordt meteen een bak beter althans in mijn beleving/ ervaring.

[JimmyNL]

Vandaag was ik in het kader van het Haarlem Vinyl Festival bij een rondleiding door de Artone studio en de perserij van Record Industries. Zondermeer iets om op je bucketlist te zetten als vinyl liefhebber. Er was ook veel gelegenheid om vragen te stellen en er werd heel veel nader uitgelegd. Opnames maken was strikt verboden omdat er véél albums lagen die nog niet in de winkel liggen of nog niet bekend zijn gemaakt als release. Extra leuk om te zien uiteraard maar geen foto's dus ;-).

Bijzonder was de demo waarbij ze live een lacquer en DMM maken. Zowel op nitrocellulose als op koper dus en waarom ze kiezen voor koper (meestal hoge tonen, klassiek etc.) en voor de oorspronkelijke variant. Dat werd direct van een master gedaan, in dit geval van Sade. Op deze schijf lieten ze tegelijk een element meedraaien zodat je met een kleine vertraging van een kwart rotatie het slijpwerk kon luisteren. En daarmee kon je dus goed het verschil horen tussen master, lacquer en DMM.

Hierna volgde het hele productie proces, inclusief de drukkerij waar alle hoezen gemaakt worden, runout codes worden gestampt, kwaliteitscontroles, het creëren van kleuren in platen voor het persen, tot aan de allerlaatste stap, de logistiek. Mooie gesprekken gehad bij de kwaliteitscontroles en weer veel geleerd, ook over de zin en vooral onzin van peperdure audiophile pressings werd zeer goed laten zien maar ook vertoond, zowel op het oor maar ook met metingen. Op de afdeling kwaliteitscontrole waren diverse ruimten ingericht met studio monitor geluid, zo neutraal mogelijk. Daarbij hadden ze per ruimte andere elementen om te kunnen ontdekken of een afwijking bij een bepaald element wel of niet naar voren kwam. Dat is best bizar, er is een oplage van 40.000 platen per dag en daar wordt continu van elke batch steekproefsgewijs geluisterd. Er zitten daar mensen fulltime de hele dag muziek te luisteren. Niet of de muziek mooi klinkt (immers is dat afhankelijk van de mastering) maar puur of het technisch goed gelukt is met zo min mogelijk bijgeluiden. Deze mensen vertelden ook dat het een behoorlijk intensieve job is en lang niet voor iedereen geschikt.

Al met al dus zéér de moeite waard. En dat een goed geperste plaat 40 euro mag kosten begrijp je na een bezoek ook meteen ;-).

Het is elk jaar alleen op de vrijdag van dit festival dus hou het in de gaten, de vvk is meestal een paar maanden van te voren.

[Morales79]

Mooie gesprekken gehad bij de kwaliteitscontroles en weer veel geleerd, ook over de zin en vooral onzin van peperdure audiophile pressings werd zeer goed laten zien maar ook vertoond, zowel op het oor maar ook met metingen.

Interessant hoor, wat zeiden ze specifiek over deze zin en onzin dan?

[ Voor 13% gewijzigd door Morales79 op 02-10-2026 22:51 ]

[mr_petit]

JimmyNL schreef op vrijdag 2 oktober 2026 @ 22:22:
ook over de zin en vooral onzin van peperdure audiophile pressings werd zeer goed laten zien maar ook vertoond, zowel op het oor maar ook met metingen.

Ik denk dat MFSL daarover ook genoeg heeft laten zien. (toen het uitkwam dat ze dus altijd een digitale rip gebruikte)
Echt de hele wereld van die hard analoogfreaks (dus dat alles in de keten analoog moest zijn) zijn daarmee in het ootje genomen. En hun portemonnaie ook (die platen zijn? €80+ oid?)
Was ook zeer vermakelijk om alle berichten te zien/lezen van de die hard analoogfreaks die daarna hun gezicht/reputatie probeerden te redden (denk aan Fremer en dat soort gasten)
Maar het gaat natuurlijk nog verder, er zijn zelfs labels die niet alleen vinden dat de hele keten analoog moet zijn, maar dat alle versterking (incl mengpaneel etc) ook nog eens met buizen moet plaatsvinden...Leuk om als hobby te doen hoor, maar het gaat wel een beetje mank als daar een vorm/toon van superieure kwaliteit aan verbonden wordt. Imo staat kwaliteit vrijwel los van of het analoog of digitaal of buizen of whatever is.

[ Voor 14% gewijzigd door mr_petit op 03-10-2026 01:38 ]

[InsanelyHack]

mr_petit schreef op zaterdag 3 oktober 2026 @ 01:34:
[...]

Ik denk dat MFSL ..... Imo staat kwaliteit vrijwel los van of het analoog of digitaal of buizen of whatever is.

Ik denk dat je hier wel een belangrijk punt overslaat. MoFi zelf valt hier natuurlijk ook gewoon wat te verwijten.

Het probleem is voor mij niet eens dat ze DSD gebruikten. Ze wisten dondersgoed dat een groot deel van hun klanten dacht dat die platen volledig analoog waren. Daar werd ook uitgebreid over geschreven en dat beeld hebben ze jarenlang gewoon laten bestaan. Niet zo vreemd natuurlijk als je voor die platen €80, €100 of nog meer vraagt.

Achteraf is het natuurlijk wel grappig dat blijkbaar vrijwel niemand kon horen dat er DSD tussen zat. Dat zegt volgens mij vooral iets over het hele idee dat volledig analoog automatisch beter zou zijn.

Sterker nog, technisch vind ik zo'n DSD256 tussenstap eigenlijk helemaal niet zo gek. Zo'n originele mastertape is ook geen heilige graal die eeuwig hetzelfde blijft. Magnetische tape wordt ouder, slijt en iedere keer dat je hem afspeelt ben je weer afhankelijk van de tapemachine, koppen, afregeling enz.

Als je zo'n master op het moment dat hij nog in goede staat is een keer heel goed naar DSD256 overzet, heb je die toestand wel vastgelegd. Dat bestand is over 30 jaar nog precies hetzelfde. Die mastertape is ondertussen weer 30 jaar ouder. Dan kun je je zelfs afvragen wat op dat moment nog het dichtst bij het origineel zit.

Dus wat mij betreft was DSD256 helemaal niet het probleem bij MoFi. Ze hadden gewoon vanaf het begin moeten zeggen: we halen de originele master uit de kluis, maken daar een hoogwaardige DSD256-transfer van en gebruiken die voor de mastering. Prima verhaal wat mij betreft.

Het probleem was dat ze dat verhaal niet vertelden terwijl ze heel goed wisten dat hun klanten dachten dat ze een volledig analoge plaat kochten. Laat de klant dan gewoon zelf bepalen of hij daar €100 voor over heeft.

En dan nog iets: bij het snijden van vinyl wordt al heel lang gebruikgemaakt van systemen die vooruitkijken naar wat er aan muziek aankomt om de groefafstand te bepalen. Dat kan digitaal aangestuurd zijn zonder dat het audiosignaal zelf digitaal wordt, maar er zijn ook systemen waarbij wél een digitale delay in de audioketen zit. Dus zelfs bij de term "volledig analoog" moet je soms al behoorlijk goed kijken wat daar precies mee bedoeld wordt. Maakt het er allemaal niet slechter van, maar wel een stuk minder zwart-wit dan sommige analoogpuristen het voorstellen.

[Yalopa]

mr_petit schreef op zaterdag 3 oktober 2026 @ 01:34:
[...]


Maar het gaat natuurlijk nog verder, er zijn zelfs labels die niet alleen vinden dat de hele keten analoog moet zijn, maar dat alle versterking (incl mengpaneel etc) ook nog eens met buizen moet plaatsvinden...Leuk om als hobby te doen hoor, maar het gaat wel een beetje mank als daar een vorm/toon van superieure kwaliteit aan verbonden wordt. Imo staat kwaliteit vrijwel los van of het analoog of digitaal of buizen of whatever is.

Mischien gaat het voor deze mensen het niet over superieure kwaliteit, maar om een bepaalde sound, warmte, vervorming, wolligheid, LoFi- ness...

[InsanelyHack]

JimmyNL schreef op vrijdag 2 oktober 2026 @ 22:22:

Al met al dus zéér de moeite waard. En dat een goed geperste plaat 40 euro mag kosten begrijp je na een bezoek ook meteen ;-).

Dat laatste zie ik toch iets anders. Dat het maken van een goede plaat geld kost geloof ik onmiddellijk, maar €40 is inmiddels ook gewoon wat de markt bereid is te betalen.

Vinyl is weer populair geworden en de prijzen zijn daar gewoon in meegegaan. Tegelijkertijd zijn de oplages groter geworden, zijn er perserijen bijgekomen en wordt er weer flink geïnvesteerd in productiecapaciteit. Normaal gesproken zou je verwachten dat schaalvergroting en concurrentie uiteindelijk ook iets met de prijs doen. Bij muziek lijkt het alleen bijna altijd maar één kant op te werken namelijk de kant waar de vraag is.

Een LP die 10 à 15 jaar geleden €20-25 kostte zit nu doodleuk tegen de €40 en bij een beetje “audiophile” uitvoering gaan we zonder blikken of blozen naar €60, €80 of €100+. Ik geloof niet dat de productiekosten in dezelfde verhouding zijn gestegen.

Dat een plaat een behoorlijk ingewikkeld product is om goed te maken: absoluut. Maar volgens mij betalen we tegenwoordig vooral ook gewoon de prijs die gevraagd kán worden omdat vinyl hot is. Dat is toch iets anders dan dat een plaat €40 móét kosten om hem fatsoenlijk te kunnen produceren.

[mr_petit]

InsanelyHack schreef op zaterdag 3 oktober 2026 @ 14:19:
[...]

Ik denk dat je hier wel een belangrijk punt overslaat. MoFi zelf valt hier natuurlijk ook gewoon wat te verwijten.

Het probleem is voor mij niet eens dat ze DSD gebruikten. Ze wisten dondersgoed dat een groot deel van hun klanten dacht dat die platen volledig analoog waren. Daar werd ook uitgebreid over geschreven en dat beeld hebben ze jarenlang gewoon laten bestaan. Niet zo vreemd natuurlijk als je voor die platen €80, €100 of nog meer vraagt.

Over dat punt heb ik gewoon niet over gesproken omdat dat geen audiofiel punt is en daarom imo niet zo belangrijk is.
Er is inderdaad in de US een class action lawsuit geweest waarin een overeenkomst gesloten is dat Mofi 25 miljoen betaald.
Met inderdaad als reden dat die albums nu minder waard (zouden) zijn. En dat geeft dus ook gelijk aan dat het hele analoog vs digitaal, voor mensen die dat belangrijk vinden, dus een subjectieve bubble is.
Het is een soort van aandeel, waarbij de marktwaarde geen relatie heeft tot de nominale waarde (dus zeg maar de geluidskwaliteit).
Zelf vind ik dat als je daarop inkoopt dat dat het risico van de koper is (net als aandelen) omdat het een bepaalde speculatie betreft, maar ja, procederen is duur dus daarom is er waarschijnlijk een settlement getroffen. Die settlement was dat je òf je plaat kon terugsturen en je geld terug kon krijgen, òf een 5% refund, òf een 10% korting bij volgende aankopen. Ik vraag me af hoeveel mensen daadwerkelijk hun plaat terug gestuurd hebben.
Dat alles is dus gelijk het bewijs dat of een album goed klinkt of niet, totaal niets te maken heeft met of het hele proces analoog gehouden is. Het is gebakken lucht.
Maar als je mijn persoonlijke mening vraagt: mensen die daarop inkopen/inkochten en daardoor naar hun mening de boot zijn ingegaan: ja die lach ik wel keihard in hun gezicht uit. Een plaat kopen met het oog op wat hij waard zou kunnen zijn en niet op hoe hij klinkt en dan achteraf huilie huilie.

Of een plaat goed klinkt of niet is volledig te wijten aan de competentie van de geluidstechnici en de gebruikte snij en pers apparatuur. Niet aan welk coderingsproces er gebruikt is.
Wat ik vooral grappig vind is dat mensen die zich daarop concentreren en dat belangrijk vinden vaak al richting de 50 gaan, of soms al decennia ouder. Die hebben dus niet door hoe slecht hun oren thans al zijn vergeleken met dat van kinderen of tieners.

Sterker nog, technisch vind ik zo'n DSD256 tussenstap eigenlijk helemaal niet zo gek. Zo'n originele mastertape is ook geen heilige graal die eeuwig hetzelfde blijft. Magnetische tape wordt ouder, slijt en iedere keer dat je hem afspeelt ben je weer afhankelijk van de tapemachine, koppen, afregeling enz.

Het is niet alleen het afspelen, maar ook temperatuurveranderingen etc. Ik ben tijdens mijn opleiding geluidstechniek (da's al wel meer dan 25 jaar geleden dus ruim voor de hele vinylboom) bij een aantal labels/studio's/maatschappijen geweest die geconditioneerde geluidskluizen hadden voor hun masters, en die zeiden destijds allemaal dat een master nooit die kluis verlaat en dat er altijd een kopie van wordt gemaakt. Het zou ook raar zijn dat je de primaire master van een topplaat gaat opsturen omdat iemand een re release wil maken met alle risico van dien.
Dan kan je dat beter digitaal doen. Al zal dat per label natuurlijk kunnen verschillen.

[ Voor 14% gewijzigd door mr_petit op 03-10-2026 20:07 ]

[mr_petit]

Yalopa schreef op zaterdag 3 oktober 2026 @ 15:32:
[...]

Mischien gaat het voor deze mensen het niet over superieure kwaliteit, maar om een bepaalde sound, warmte, vervorming, wolligheid, LoFi- ness...

Dus het moet slechter klinken?

[Yalopa]

Wat jij slechter vind, kan een ander beter klinken vinden. Laten we even terug gaan naar de jaren 80, begin jaren 90. De tijd dat geheugen een pak duurder was dan nu, onbetaalbaar eigenlijk. De tijd dat samples versneld opgenomen werden in de 8 bits sampler zodat er 50% meer in die 5 seconden RAM kon, om ze later vertraagd af te spelen, en op pakweg 7-8 seconden uit te komen... De tijd dat hiphop nog vet klonk, net omdat het me zo'n beperkte middelen opgenomen is, dat die beperkingen en eigen sound creërden..

Maar ook in guitar muziek waar men met opzet het signaal overstuurd om een specifiek geluid te krijgen. Audiofiel gezien is die gitaar verkracht, maar rock zonder distortion zou gewoon geen rock meer zijn.

Voor mannen zoals Lee Scratch Perry, King Tubby etc was de mengtafel een instrument. die consoles waren echt geen $1000000 kostende bakken vol Neve spullen, neen het waren dingen met quirks die in een basic studio stonden.

Audiofiel beter != muziekaal beter.

[mr_petit]

Yalopa schreef op zaterdag 3 oktober 2026 @ 20:26:
Wat jij slechter vind, kan een ander beter klinken vinden.
.....
Maar ook in guitar muziek waar men met opzet het signaal overstuurd om een specifiek geluid te krijgen. Audiofiel gezien is die gitaar verkracht, maar rock zonder distortion zou gewoon geen rock meer zijn.
...
Audiofiel beter != muziekaal beter.

Ik schrijf het ook met smiles hè
Ik bedoel, ik heb zoals ik al schreef ooit een opleiding tot geluidstechnicus gevolgd, en weet dus donders goed hoe bepaalde 'tekortkomingen' van apparatuur gebruikt worden om een bepaalde sound te creëren.
Ook al in de jaren 90 (zeg maar de hoogtijdagen van overtuiging van het digitale tijdperk) werden in studio's gewoon taperecorders enigszins overstuurd gebruikt bij opnames om de compressie die tape dan heeft te gebruiken als een klankeffect ipv een state of the art digitale compressor plugin met een miljoen instellingen.
Maar met alleen 'analoog' te gebruiken creëer je dat effect niet. Analoge geluidsverwerking heeft (indien vakkundig gebruikt) eigenlijk al ruimschoots voldoende specificaties om het oor te boven te gaan. Dus dat is niet de reden. Als je 'analoog' gaat gebruiken voor een bepaalde sound, dan ga je eigenlijk al op zoek naar bepaalde deelprocessen die zwakte vertonen (zoals die overstuurde taperecorder) om die zwakte uit te buiten en te gebruiken als 'klank'. Dat is een reden, en past ook prima in een voor de rest anderszins digitaal verwerkingsproces. Ik bedoel, ook op een digitale mengtafel kan je een analoge send/return maken...voor zover die er natuurlijk al niet op zit.
Er zijn eigenlijk 3 primaire redenen om je opnameproces digitaal te houden:
1. technische overhead/kwaliteitswaarborg: qua vervorming, ruis etc is digitaal echt veruit superieur. Dat houdt niet in dat je uiteindelijke resultaat minder ruis of vervorming heeft, het betekent dat je dat in eigen hand hebt. Wil je het wel of niet, dat is dan een keuze. Bij analoog is dat niet altijd het geval (vooral zachte en harde signalen mixen). Digitaal betekend meer controle over de kwaliteit en resultaat van het eindproduct. Dat staat los van het gebruik van bepaalde analoge apparaten in het proces om een bepaald klankeffect te creëren.
2. gemak/mogelijkheid. Het digitale domein is vrijwel oneindig. Alle muziek in een studio wordt gemultitracked. Ga je analoog, dan houd dat bij 24 sporen op, 48 sporen als je 2 recorders aan elkaar koppelt (al wordt snijden dan wel een uitdaging). Met digitaal maakt dat niet uit. Je kan als je wilt je drum opname alleen al 48 sporen maken als je zoveel microfoons hebt. Geen probleem
3. snelheid. Verwerken en het gebruik van effecten is digitaal zoveel sneller. Dus je studiotijd, de kosten, het tijdstip wanneer je plaat op de markt kan verschijnen...het is allemaal sneller, goedkoper, efficiënter en beter in de hand te houden.

Dus ik zie tegenwoordig 'volledig analoge opnames' niet als een technisch argument, niet als een praktisch argument, en dus alleen een economisch argument, als je klandizie hebt die daarop inkopen. Dus het MFSL publiek zeg maar die bereid is daar extra geld voor neer te leggen danwel jouw plaat überhaupt te kopen. Ze zijn bereid in te kopen op een gedachte, en niet op een daadwerkelijk fysisch product. Dat MFSL schandaal tekent ook eigenlijk wel dat het een heel subjectief gebeuren is. Alle analoge bobo's gingen gewoon verschrikkelijk nat toen. Het ultieme bewijs dat 'digitaal' helemaal geen 'klank' heeft.
Wellicht is het een soort van antibeweging omdat de trend in commerciële (en dus eigenlijk altijd digitale) opnames de laatste 3 decennia brickwalling is en dat platen zich daar niet voor lenen. Maar dat heeft niets met analoog danwel digitaal opnameproces te maken.
Maar ja, consumenten zijn natuurlijk zelden technisch onderlegd in opnameprocessen.

[ Voor 7% gewijzigd door mr_petit op 03-10-2026 21:13 ]

[JimmyNL]

Ik wil nog wel wat toelichten over hoe er over kwaliteit werd gesproken daar. Maar ik wil er ook voor waken daar een beeld van te schetsen wat niet zou kloppen met hun bedoelingen daarover. In ons groepje liep een laten we zeggen, wat oudere audiofiel, die bij elke ruimte / techniek probeerde vragen te stellen over de kwaliteit en dat moest dan met name gemeten worden aan zijn standaard en kennis.

De rondleider stelde zich daar heel professioneel in op en liet zich niet verleiden om dat te doen maar probeerde wel steeds toe te lichten hoe zij het doen, wat ze kunnen en hoe kwaliteit bepaald en uiteindelijk beoordeeld wordt. Een belangrijk punt wat ze maakten is dat de klant bepaald en betaald. Dus de mate van de gewenste kwaliteit kan tot op de puntjes gekozen worden. En omdat de Artone studio ook volledig analoog kan remasteren en op half speed kan snijden hou je niet heel veel over om een dermate prijsverschil of meetbare output te verantwoorden naar een prijs van bijvoorbeeld 150 per album. Ook betreft het one-step proces van mofi werden vragen gesteld en de meningen waren verdeeld. De lage ruis op het speciale vinyl van mofi werd wel duidelijk erkend. Meetbaar maar 'door geluid heen' zeer marginaal waar te nemen, als het al met het oor is waar te nemen. Maar voor de mensen die de ruimte tussen de tracks door ook waarderen misschien interessant .

In het kader van prijsverschil hadden ze nog wel een interessant punt. Er zijn best veel opdrachten die gelimiteerd worden besteld door een klant. Dat uniek nummeren werd ook getoond. Stickertjes, nummertjes, andere hoesjes, en dan gaat de prijs vanzelf omhoog. En soms flink ook. Dat bepaald de klant dus, zij zijn enkel de uitvoerende partij.

Hoe dan ook, er werd nog veel meer verteld en ik vond het heel verhelderend en heeft mijn idee over de totstandkoming van een plaat wel enorm verduidelijkt en beter in perspectief geplaatst.

[InsanelyHack]

mr_petit schreef op zaterdag 3 oktober 2026 @ 19:48:
[...]

Over dat punt heb ik gewoon niet over gesproken omdat dat geen audiofiel punt is en daarom imo niet zo belangrijk is.
Er is inderdaad in de US een class action lawsuit geweest waarin een overeenkomst gesloten is dat Mofi 25 miljoen betaald.
Met inderdaad als reden dat die albums nu minder waard (zouden) zijn. En dat geeft dus ook gelijk aan dat het hele analoog vs digitaal, voor mensen die dat belangrijk vinden, dus een subjectieve bubble is.
Het is een soort van aandeel, waarbij de marktwaarde geen relatie heeft tot de nominale waarde (dus zeg maar de geluidskwaliteit).
Zelf vind ik dat als je daarop inkoopt dat dat het risico van de koper is (net als aandelen) omdat het een bepaalde speculatie betreft, maar ja, procederen is duur dus daarom is er waarschijnlijk een settlement getroffen. Die settlement was dat je òf je plaat kon terugsturen en je geld terug kon krijgen, òf een 5% refund, òf een 10% korting bij volgende aankopen. Ik vraag me af hoeveel mensen daadwerkelijk hun plaat terug gestuurd hebben.
Dat alles is dus gelijk het bewijs dat of een album goed klinkt of niet, totaal niets te maken heeft met of het hele proces analoog gehouden is. Het is gebakken lucht.
Maar als je mijn persoonlijke mening vraagt: mensen die daarop inkopen/inkochten en daardoor naar hun mening de boot zijn ingegaan: ja die lach ik wel keihard in hun gezicht uit. Een plaat kopen met het oog op wat hij waard zou kunnen zijn en niet op hoe hij klinkt en dan achteraf huilie huilie.

Of een plaat goed klinkt of niet is volledig te wijten aan de competentie van de geluidstechnici en de gebruikte snij en pers apparatuur. Niet aan welk coderingsproces er gebruikt is.
Wat ik vooral grappig vind is dat mensen die zich daarop concentreren en dat belangrijk vinden vaak al richting de 50 gaan, of soms al decennia ouder. Die hebben dus niet door hoe slecht hun oren thans al zijn vergeleken met dat van kinderen of tieners.


[...]

Het is niet alleen het afspelen, maar ook temperatuurveranderingen etc. Ik ben tijdens mijn opleiding geluidstechniek (da's al wel meer dan 25 jaar geleden dus ruim voor de hele vinylboom) bij een aantal labels/studio's/maatschappijen geweest die geconditioneerde geluidskluizen hadden voor hun masters, en die zeiden destijds allemaal dat een master nooit die kluis verlaat en dat er altijd een kopie van wordt gemaakt. Het zou ook raar zijn dat je de primaire master van een topplaat gaat opsturen omdat iemand een re release wil maken met alle risico van dien.
Dan kan je dat beter digitaal doen. Al zal dat per label natuurlijk kunnen verschillen.

Dat van die masters en backups is volgens mij lang niet zo absolute. Denk alleen al aan de grote brand bij Universal in 2008. Daar zijn enorme hoeveelheden originele mastertapes verloren gegaan en van een deel bleek helemaal geen bruikbare backup te bestaan, of lagen de backups doodleuk op dezelfde locatie en verre van geconditioneerd. Sheryl Crow heeft daar bijvoorbeld expliciet over verteld.

Dat sommige labels hun masters nooit de deur uit deden en altijd goede kopieën hadden geloof ik best, maar dat was zeker geen algemene regel in de industrie. Eigenlijk is dat juist een prima argument vóór een goede digitale archiefkopie die je ook nog eens op meerdere locaties bewaart.

[mr_petit]

InsanelyHack schreef op zaterdag 3 oktober 2026 @ 23:43:
[...]

Eigenlijk is dat juist een prima argument vóór een goede digitale archiefkopie die je ook nog eens op meerdere locaties bewaart.

Dat is eigenlijk al sinds begin jaren 90 deels het geval, op een paar eigenwijze artiesten na.
Alle doorsnee grote artiesten in grote studio's althans nemen sinds ergens in de jaren 90 eigenlijk al volledig digitaal op (dus ook digitale mixers etc).
Maar goed, archiefkopie is natuurlijk ook relatief. Want is dat dan de master? of de rauwe mulitracks zelf?
Daar zit natuurlijk ook een verschil in en zeker toen dataopslag nog niet de vormen had die big data nu heeft was dat natuurlijk ook kostbaar. In ieder geval is hedentendage digitaal opslaan ook veel eenvoudiger, bedrijfszekerder en goedkoper dan analoog opslaan, want online.

Ik ben uiteraard niet bij alle maatschappijen geweest, maar toen ik bij EMI was voor mijn opleiding (in Uden was dat geloof ik, ook niet de kleinste) werd daar expliciet over gesproken hoe daarmee om te gaan en wat voor infrastructuur en procedures ze daarvoor hadden, door mensen wiens dagelijkse werk dat was. Ik moet ze maar op hun blauwe ogen geloven hoe strikt ze daarin waren, want ik (en niemand hier) is daar natuurlijk de hele tijd bij behalve die mensen zelf. Maar zij zeiden dat een origineel nooit de deur uitging en eigenlijk ook niet meer gekopieerd werd. Je kreeg een kopie van een kopie (waar ze dan een aantal van hadden) van dat origineel.
Maar goed, dat was eind jaren 90, dus eigenlijk nog voordat zaken als internet echt groot waren en big data al helemaal nog niet bestond. Dus er was nog steeds een enorme verzameling analoge tapes aanwezig als backup in klimaatgeconditioneerde kluizen. En digitaal opslaan gebeurde toen natuurlijk ook op tapes itt nu, wat natuurlijk diezelfde kluis in ging. Ik heb er zelf in gestaan en alles leek in mijn ogen bij EMI althans best goed voor mekaar. Ik vond het althans indrukwekkend anders was ik het wel vergeten na al die tijd.
Maar ook daar heb ik natuurlijk niet zelf het hele complex overhoop gehaald om te zoeken naar tapes die niet opgeslagen waren...
Grappig dat EMI sinds 2012 eigendom van Universal is.
Wellicht hebben mensen van EMI de mensen van Universal dan nog iets kunnen leren hoe je verlies van archief tegen kan gaan
Maar goed, je weet pas echt hoe goed je veiligheidssysteem was als er daadwerkelijk een ramp zich voltrekt. De geschiedenisboeken staan daar vol mee.

[ Voor 42% gewijzigd door mr_petit op 04-10-2026 01:13 ]

[Morales79]

Mij gaat het vooral om de vraag wat een lp nog toevoegt ten opzichte van een cd of stream, buiten nostalgie, het ritueel en een mooie hoes. Dat zit voor mij niet in het woord "analoog" op de sticker. Bij MoFi zat het probleem in de communicatie: ze hebben geschikt na een class action over misleidende marketing. Dat zegt niets over of je het verschil kunt horen, en dat valt volgens mij ook niet te bewijzen.

Het geluid zit vooral in de master en in wie de plaat snijdt. De meeste nieuwe lp's worden van digitale masters gesneden, en dat hoeft geen probleem te zijn, zolang de lp een eigen, minder gecomprimeerde master heeft. Wordt dezelfde loudness-war-master doorgezet, dan is de cd of stream de verstandiger keuze. Kevin Gray zei in een interview met Stereophile dat zowel tape als vinyl zelf vervorming toevoegen en minder nauwkeurig zijn dan digitaal, maar dat hij van die klank houdt. Zou ook raar zijn als hij wat anders zou zeggen.

Mijn volgorde is: eerst de master, dan de persing, en dan de prijs ten opzichte van de goedkope digitale variant. Kan ik over de master niets achterhalen, dan val ik terug op een vuistregel: een opname op tape (grofweg alles van voor 1992) koop ik op vinyl, een digitale opname op cd of stream. Een Blue Note Classic of Acoustic Sounds kost meestal €25 tot €30 en voegt dan vaak iets toe, omdat het direct van de originele tapes gemastered wordt en over het algemeen een lage ruisvloer heeft. Een dure lp van dezelfde digitale master als de cd niet. Het blijft een vuistregel, een uitzondering kan altijd.

Labels als Analogue Productions zeggen dat ze voor heruitgaven alleen van de originele analoge tapes werken, en snijders als Kevin Gray vragen naar eigen zeggen waar mogelijk om een minder gecomprimeerde versie voor de lp. Bij Music on Vinyl, dat zeer veel titels van allerlei licentiegevers uitbrengt, is dat naar mijn indruk per titel minder duidelijk. Veel reguliere uitgaven dragen een "audiophile pressing"-sticker en het label gebruikt naar eigen zeggen de best beschikbare bron. Dat kan een analoge tape zijn, maar ook een hi-res digitaal bestand, en wat beschikbaar is hangt af van wat de licentiegever aanlevert. Voor mij zegt "audiophile pressing" daarom vooral iets over de persing, niet over de bron of de mastering.

Artone Signature lijkt een volgende stap, met eigen studio en eigen snit. Bij hun eerste release, Golden Earring’s Moontan is de bron een digitale transfer en de snit DMM, terwijl de verkooptekst de originele analoge mastertapes noemt. Dat kan prima zijn, maar ik vind het verwarrend. Zeker als je je bedenkt dat die uitgave €65 kost terwijl dezelfde master al eerder in een ander jasje voor de helft werd aangeboden.

[Yalopa]

Rationeel voegt een LP al lang niets meer toe aan een CD of een goed digitaal muziekbestand. Maar als ik kijk naar de snelheid waaraan de platen hier binnenkomen, terwijl ik een Spotify abonnement heb, en op Apple music alles kan kan kopen wat ik wil voor een kwart van de vinyl prijs kan ik niets anders dan concluderen dat er niets rationeel is aan deze hobby.

zelfde als DJ; waarom eis ik nog steeds SL1200MKIIs op een gig en sleep ik met een zware platen koffer als ik 100 keer meer kan op een setje pioneers wat er altijd staat en een USB stick die in mn broekzak past, wat niet in 100 platenkoffers kan..

again. deze hobby is niet rationeel, en dat is ok.

/ 2cents.